De partnerstad van Hendrik-Ido-Ambacht is de Duitste stad Bergen. In het weekend van 1 t/m 3 juli reisden de spelers en staf van ASWH JO15-1 samen met twee teams van IFC af naar Duitsland.
Na een lange, maar vooral gezellige busreis, werden de teams ondergebracht bij de lokale voetbalclub in Bergen Sülze, één van de 12 agrarische dorpen van de Stadt Bergen. Nadat de luchtbedden zijn opgeblazen, wordt er al gauw onderling een balletje getrapt. Een aantal spelers van SG Wohlde/Eversen-Sülze komt gelijk even kennismaken. Vroeg werd het natuurlijk niet, ook al wisten de spelers dat de wekker de volgende ochtend vroeg af zou gaan.

Maarten, onze buschauffeur van dit weekend, wist de dames en heren wel wakker te krijgen. Het nummer Trip to Valhalla van Dr. Peacock deed de speakers van de spelersbus trillen. Als de spelers en staf genieten van de ovenverse broodjes tijdens het ontbijt bij F.G. Wohlde 1976, treft de organisatie in Duitsland de laatste voorbereidingen voor het toernooi. Het veld wordt nog even besproeit en de afrastering van de ingezaaide doelgebieden wordt verwijderd.

Wanneer de dames van IFC zich opmaken voor het toernooi, stappen de mannen weer in de bus om naar het voormalige krijgsgevangenen- en concentratiekamp Bergen-Belsen te gaan. Dat werd een indrukwekkend bezoek. De spelers worden door rondleidster Tessa direct meegenomen in de ontstaansgeschiedenis van het kamp en de daaropvolgende tijdlijn.

De hoge betonnen muren brengen ons naar de weinige restanten van het kamp, zoals de latrine en het bluswaterreservoir. Onze route gaat via de hoofdweg van het kamp, een uitgestrekt veld waar de rust zich meester maakt van deze verschrikkelijke geschiedenis. Er is gelegenheid tot het stellen van vragen, waarna we naar de Joodse herdenkingsplaats wandelen. De gedenksteen van Anne en Margot Frank die hier staat wordt omringd door massagraven.

Op de terugweg stoppen we nog bij het monument ter herinnering aan de wandeling die de gevangenen moesten maken van het nabij gelegen treinstation naar het kamp. Nog zichtbaar onder de indruk maken de spelers zich op voor het toernooi.

Drie finales zullen de eindstand bepalen. De eerste wedstrijd van de wit-zwarten wordt gespeeld tegen IFC. De derby in Bergen wordt met 0-5 gewonnen door ASWH. Het goed voetballende ASWH wint ook haar tweede duel. FG Wohlde verliest op eigen terrein met 4-0 van ASWH.

De volgende tegenstander is SG Wohlde/Eversen-Sülze, die eveneens ongeslagen aan de aftrap verschijnen. Door een beter doelsaldo heeft ASWH genoeg aan een gelijkspel. Toch wint ASWH ook deze wedstrijd met 3-0! Als de scheidsrechter affluit is de ontlading groot. ASWH JO15-1 overtuigd en wint verdiend dit internationale toernooi!

ASWH zorgt voor de nodige support als IFC tijdens hun laatste wedstrijd op jacht gaat naar de 3e plaats. Een strafschoppenserie moet eindelijk de beslissing brengen. Door een blessuregeval aan de kant van IFC was het nota bene de bij ASWH JO13-1 spelende Peder Scheurwater één van de penaltynemers die het net wist te vinden! Hierdoor eindigden de mannen van IFC net zoals hun vrouwelijke collega’s als 3e. De dames kwamen zelfs uit tegen de BVO’s Hannover 96 en VfL Wolfsburg!

De dag afgesloten met een barbecue nadat er eerst een barbecue was. Grillmeister Stefan bereidde op vakkundige wijze de verschillende bratwursten en gemarineerde kipfilet. Het werd een enorm gezellige avond, waarbij Cornelia, Horst en Stefan van de organisatie in Duitsland nog even in het zonnetje werden gezet.

De spelers wandelen ‘s avonds nog even door Bergen Sülze, waarna zij de volgende ochtend alweer vroeg worden opgehaald voor de terugreis naar Hendrik-Ido-Ambacht. Waar de spelers nieuwe vrienden maakten, heeft de meegereisde staf weer nieuw ideeën besproken. Een zeer geslaagde jumelage, waarbij een grote dank uit gaat naar Arie Mol en de organisatie uit Bergen!

Wat een geweldig weekend om het seizoen 2021/2022 af te sluiten!

Klik op ASWH voor het laatste artikel over de club.

Bas Nossent is sinds 2020 hoofd jeugdopleiding bij de Zwijndrechtse voetbalclub Pelikaan. Hij is hier zo’n twintig jaar geleden terecht gekomen via zijn zonen Timo en Jeffrey. Zij spelen samen met hun neef Jesper – zoon van Ronald Nossent – in het eerste elftal.
ZWIJNDRECHT – ,,Ik heb inmiddels alle lichtingen getraind bij deze club, van de kabouters tot aan het tweede elftal en ben ook nog even assistent-trainer geweest bij het eerste. Dat is zeker leuk en leerzaam, in iedere leeftijdscategorie loop je weer tegen andere dingen aan en vraagt de ontwikkeling van spelers om een andere benadering en aanpak”, zegt Nossent.

In de zomer van 2020 begon Nossent als hoofd jeugd opleiding bij Pelikaan, nadat zijn neef Rowdy (voormalig selectiespeler, nu trainer van FC Volendam onder 18, red.) een rapport en plan had geschreven dat als leidraad moe(s)t dienen voor het selectievoetbal binnen de hele club. De rol van Bas Nossent is daarbij het coachen, begeleiden en adviseren van de trainers vanaf de JO15.

,,Het trainen van de trainers is wel een begrip dat de laatste jaren steeds normaler wordt. Ik heb heel lang mijn eigen teams gehad, ook bij mijn andere voetballiefde LMO in Rotterdam waar ik eerst jarenlang selectiespeler ben geweest en daarna het tweede en eerste elftal (van 2010 tot 2014, red.) heb getraind. Maar ook deze rol is erg leuk, omdat je alles in kaart wil hebben en de ontwikkeling op de lange termijn moet bewaken. We hebben nu bij Pelikaan negen eigen jeugdspelers en bij Pelikaan 2 elf eigen jeugdspelers. Dat is iets om trots op te zijn.’’

Levensader
Hij vervolgt: ,,De jeugd is de levensader van Pelikaan en dat willen we altijd zo houden, maar dat vraagt wel om hard werken en goede communicatie. Pelikaan staat daar in de regio ook wel bekend om en de cijfers tonen inderdaad aan dat we op dat vlak echt goed bezig zijn, maar dat gaat zeker niet allemaal vanzelf. Eigen jeugdspelers in je selectie willen hebben is een mooi streven, maar het belangrijkste is en blijft presteren. We mikken op een rol in de top van de tweede klasse en hopen op een terugkeer naar de eerste klasse”, zegt Nossent.

,,Er is altijd aanwas vanuit de eigen jeugd, maar de stap vanuit het jeugdvoetbal naar de selectie maken is altijd het lastigste. Het ene talent is daar op zijn achttiende al klaar voor, maar er zijn ook spelers die op hun 21ste pas zijn uitgeleerd. Het is belangrijk om die potentie te herkennen bij spelers en daar een goed plan bij te bedenken, want ook via het derde en tweede elftal kun je uiteindelijk nog het eerste elftal bereiken. Daar hebben we genoeg voorbeelden van gezien, maar dat vraagt wel om geduld bij jonge spelers.’’

Dat geduld koesteren is wel iets dat steeds lastiger is voor veel jongens. ,,In een eerste elftal spelen geeft toch meer status. Alle jeugdspelers binnen de selectie denken Pelikaan 1 wel even te halen, maar zie het maar eens te doen om je daar tussen te knokken en je als jonge speler staande te houden tussen spelers die veel sterker en tien jaar ouder zijn. Het grote voordeel binnen Pelikaan is dat we drie selectieteams hebben die we evenveel aandacht geven en waarin de samenwerking en communicatie erg goed is. Pelikaan 2 is wel een begrip, met de laatste jaren flink wat kampioenschappen in de reserve hoofdklasse. Dat is gewoon erg knap als je ziet tegen welke clubs wij het in die competitie opnemen, al neemt het niveau de laatste jaren helaas wat af door de nieuwe Onder 23-competitie waar clubs als ASWH en Kozakken Boys nu meer naar kijken.”

Kernwaarden
Ronald Nossent, de broer van Bas, richt zich als technisch coördinator op de selectie bij de senioren. ,,Ik heb mijn ogen gericht op de JO15, JO17 en JO19, dus ik kan bij Ronald altijd aangeven welke talenten eraan zitten te komen en waar zij al klaar voor kunnen zijn. We laten regelmatig jonge spelers al meetrainen om ze aan het seniorenvoetbal te laten wennen. Wat voor mij het belangrijkste is, is dat we het samen doen binnen de hele club. Onlangs werd een talent vroegtijdig vanuit de JO17 naar de JO19 doorgeschoven, omdat hij daar meer weerstand krijgt en dat beter is voor zijn ontwikkeling. Dat is iets wat de trainers zelf al hadden gezien, dat vond ik goed om te zien.”

“In het plan dat Rowdy heeft geschreven zijn duidelijke kernwaarden beschreven, zoals plezier maken op het veld en aanvallend voetbal willen spelen. Daar stond ook het 4-3-3 bij, maar dat is echt niet in beton gegoten. Het voetbal is altijd in ontwikkeling en bijna alle spelers en trainers weten inmiddels wel dat een systeem niet meer zoveel zegt, het gaat vooral om de intentie en intensiteit waarmee je spelers. Zelfs Louis van Gaal, ooit de grootste pleitbezorger van het 4-3-3, ziet in dat er meerdere manieren zijn om goed en aanvallend voetbal te spelen.”

“Plezier staat altijd voorop, dat is de beste manier om je te ontwikkelen. En met aanvallend voetbal heb je vaak het meeste plezier. We hebben met Björn Vlasblom en Angelo Geerlings twee jonge trainers bij het eerste en tweede. Vorig jaar bij Pelikaan kwamen zij zonder duidelijk beeld van de selectie omdat er door corona negen maanden geen wedstrijden waren geweest. In het begin hebben we ze daarom op weg kunnen helpen, maar het enthousiasme en de energie die zij erin stoppen is mooi om te zien.”

Klik op Pelikaan voor het laatste artikel over de club.

Het meisjes- en vrouwenvoetbal kreeg bij VVGZ lang de aandacht niet die het verdient. Met de komst van Ed Voetée is dat veranderd. Binnenkort wordt het eerste volledige meisjesteam in een competitie ingeschreven.
ZWIJNDRECHT –  Dat Voetée zich met meisjes- en vrouwenvoetbal zou gaan bezighouden, lag eigenlijk voor de hand. Zijn oudste dochter Lindsay (inmiddels 22 jaar) begon op 7-jarige leeftijd bij VVGZ met voetballen. Lindsay was dertien toen zij de overstap naar Pelikaan maakte. ,,Nadat zij beide kruisbanden afscheurde was het voor haar einde oefening. Ook ik raakte mijn hobby even kwijt. Ik ben vervolgens het meidenvoetbal online gaan promoten”, vertelt Voetée.

Hij is jarenlang trainer geweest bij diverse meidenteams en heeft als coördinator van het meisjes- en vrouwenvoetbal al veel ervaring opgedaan. Ook heeft hij daarin een groot netwerk opgebouwd. Daarnaast is hij initiatiefnemer van het social media platform ‘Meidenvoetbal in Zwijndrecht en omstreken’. Hiermee promoot hij het meidenvoetbal. Vanuit hier heeft hij ook vorig jaar bij VVGZ een clinic georganiseerd. Onder leiding van Jaimy Ravensbergen (speelster van ADO Den Haag en Oranje onder 23, red.) konden zo’n 33 voetbalmeiden ervaren hoe het is om te trainen als een prof, waarbij VVGZ de hofleverancier was als het gaat om het aantal deelneemsters.

Toekomst
VVGZ wil de komende jaren de meidenafdeling laten groeien, waarbij het ook voor de hogere leeftijdsgroepen gaat faciliteren. De uiteindelijke doelstelling is niet om de grootste of de beste in het meidenvoetbal te worden, maar wel om te zorgen dat alle meiden die dat willen met plezier kunnen gaan voetballen. Voetée: ,,Anderhalf jaar geleden ben ik dus weer in contact gekomen met VVGZ en ben daar toch weer aan de slag gegaan.” VVGZ heeft aanvankelijk de slag gemist. Zij zagen het meisjesvoetbal eerder als een last dan als een lust. ,,Er vertrokken meiden op 11- en12-jarige leeftijd naar andere verenigingen omdat zij in een volledig meidenteam wilden voetballen”, verklaart Voetée. ,,VVGZ kon dat niet bieden. Jammer, want steeds meer werd duidelijk dat de groei bij de KNVB alleen nog maar in het meisjesvoetbal zit.”

Uiteindelijk ging ook bij VVGZ de knop om en werd vorig jaar dus Ed Voetée aangesteld om op sportpark De Noord de kar te gaan trekken. ,,Wij zijn gestart om in de regio duidelijk te maken dat ook bij VVGZ het meisjes- en vrouwenvoetbal de toekomst heeft. De groei zat er bij MO9 meteen goed in. Zij komen vooral uit de wijken nabij het voetbalveld. Meiden van elf jaar en ouder komen er niet meer bij. Die zitten al op hockey of bij een andere vereniging. Wij moesten bij VVGZ dus van onderuit gaan bouwen. Er zullen bijvoorbeeld open vriendinnendagen worden georganiseerd. Hopelijk levert dat weer nieuwe leden op.”

“Wij verwachten daarom volgend seizoen voor het eerst een meidenteam in te schrijven. Nu spelen zij nog zes tegen zes, maar over twee jaar zijn het elftallen. Ook bij VVGZ gaan wij het meemaken dat meerdere complete meisjesteam in competitieverband gaan voetballen. Maar dat heeft door deze opbouw tijd nodig. Het is een kwestie van lange adem maar heeft zeker een kans van slagen”, weet Voetée. ,,Wij kunnen nu eenmaal niet zomaar even een blik meiden opentrekken.”

Voetée geeft aan dat de integratie van meisjes en vrouwen binnen een voetbalclub veel oplevert. ,,Dat is na onderzoek van de KNVB duidelijk geworden. Zij zijn erg loyaal en altijd bereid veel taken binnen de club op te pakken.” En er is al kwaliteit bij VVGZ. In het gemengde jongens- en meidenteam JO11 spelen drie meiden die al zijn geselecteerd door de KNVB.

Klik op VVGZ voor het laatste artikel over de club.

Bij Groote Lindt loopt op dit moment de opleiding van De Lindtse Voetbalschool. Met deze extra opleiding wordt op sportpark Bakestein getracht kinderen extra vaardigheden mee te geven.
ZWIJNDRECHT – Arjan Otto legt uit hoe De Lindtse Voetbalschool feitelijk tot stand gekomen is. ,,Wij zijn hiermee gestart om ook kinderen die in de lagere teams zitten, de aandacht te geven die zij verdienen. Op die teams staan nu eenmaal geen gediplomeerde trainers. Dat is absoluut geen verwijt, gewoon een constatering. Juist voor die jongens en meisjes is het goed om aandacht te besteden aan hun individuele vaardigheden. Dat moet toch van toegevoegde waarde zijn voor kinderen uit een grote regio.” Otto heeft de overtuiging dat ook kinderen die vanuit de jeugd niet altijd in een standaard eerste team spelen, het eerste elftal kunnen halen. ,,Daar zijn inderdaad voorbeelden genoeg van, want kinderen kunnen zich in de groei heel bijzonder ontwikkelen.”

Otto begon zijn voetbalschool in 2006. ,,In het begin was het aanbod groot. Ouders brachten kinderen zelfs van de eilanden als Goeree-Overflakkee. Onze opzet, met mijn RVS Soccer Skills, was toen nog uniek. Nu heeft vrijwel elke vereniging een voetbalschool. Wij zien toch steeds meer kinderen aansluiten die al wel enig niveau hebben en bij hun club wel de nodige aandacht krijgen.”

Basis
In de loop van de jaren is de insteek toch enigszins veranderd. ,,Ik begon bij Groote Lindt in 2016 met het begeleiden en intern opleiden van trainers en coaches. Uiteraard liep ook dat weer wat uit de hand. Er is van onderuit opgebouwd en inmiddels staat er een goed fundament en heeft Groote Lindt in alle categorieën weer twee of meer teams.”

Arjan Otto zelf heeft een stevige basis. Hij was vijftien jaar hoofd jeugdopleiding bij Barendrecht. ,,Dat waren intensieve tijden. Schrik niet, bij Barendrecht werkten wij met 22 teams van onder negen jaar, toen nog de F’jes genoemd. Ik was drie tot vier avonden bij de club en liep daar ook een groot deel van de zaterdag rond. In combinatie met mijn werk en gezin werd dat te veel, kun je je voorstellen.”

Op dit moment draaien de clinics in de voorjaarscyclus volop. Voor het najaar kan alweer worden ingeschreven. Nogmaals, met de trainingen richt De Lindtse Voetbalschool zich overigens dus nadrukkelijk op alle niveaus. Door met kleine groepjes van vier tot zes kinderen te werken, is er veel aandacht voor de individuele ontwikkeling van ieder kind. De school staat open voor iedereen en dus ook voor niet-leden van Groote Lindt.

Daarnaast is er een mogelijkheid om de keepersschool te volgen. Ook hier geldt dat er maar een beperkt aantal plaatsen is. Via de keepersschool worden zes clinics gegeven. Een neutrale trainingsset van het merk Quick, bestaande uit korte broek, T-shirt en kousen is inbegrepen.

Meer informatie over De Lindtse Voetbalschool en de ideeën staan op de website van de club.

Klik op Groote Lindt voor het laatste artikel over de club.