Toen haar zoon lid werd van voetbalvereniging DESK in Kaatsheuvel, werd Marianne Koot (61) al snel actief als vrijwilliger. Nu, ruim twintig jaar later, voetbalt zoonlief elders. Maar Marianne staat nog steeds elke donderdagavond achter de toog in de kantine van ‘haar’ club.

Vooropgesteld: Marianne is een echte voetballiefhebber. Toen haar zoon als zesjarig ventje lid werd van DESK, stond ze dan ook te springen. Omdat hij goed kon voetballen, kwam hij terecht in F1. Maar toen na een aantal seizoenen bleek dat E10 (tegenwoordig bekend als JO-10 en JO-11) geen trainer had, bood Marianne aan de jongens en meiden te trainen.

“Dat heb ik twee seizoenen gedaan. En elke donderdag bleef ik na de training van mijn eigen zoon hangen in de kantine. Tja, clubavond hè…”, lacht Marianne. “Omdat ik er toch wekelijks was, kreeg ik de vraag of ik het winkeltje wilde draaien. Daar verkochten ze vroeger clubartikelen zoals sjaals en mokken. Later kwam het verzoek of ik barvrijwilliger wilde worden. Dat wilde ik wel en ik doe het inmiddels al jaren.”

HORECABLOED
De actieve vrijwilligster heeft puur horecabloed door de aderen stromen. “Samen met mijn man heb ik jarenlang een camping gehad en vroeger werkte ik in herberg De Drie Linden. Ik houd van gezelligheid en achter de bar staan kost me geen enkele moeite. Maar tijdens de weekenden werk ik niet hoor, dan krijg ik ruzie met mijn man. Nou ja, wél als er toernooien zijn. Want ze weten me altijd te vinden hoor.”

Marianne – binnen de club ook bekend als Marianneke – weet dat het moeilijk is barvrijwilligers te vinden. “DESK heeft veel fanatieke trainers en leiders, maar er zijn maar weinig mensen die zich aanmelden voor bardiensten. Dat vind ik jammer, zeker voor de jongens, die zien toch liever een jonge meid dan een vrouw van 61 achter de tap staan?”

Ze vervolgt, grinnikend: “De jongens zijn altijd aardig tegen me. ik zorg voor hapjes en drankjes en aan het einde van de avond ruimen ze allemaal mee op. Al maak ik het minder laat dan vroeger. Nu sluit ik om uiterlijk half twee ’s nachts af. Een aantal jaren geleden bleef ik soms open tot diep in de nacht.”

ZOMERTOERNOOI
Aan stoppen denkt Marianne voorlopig niet. “Ik heb het prima naar mijn zin achter de bar van DESK. Het is een actieve vereniging en ik zie alweer uit naar het aankomende zomertoernooi dat plaatsvindt op 15 juni. Dit is voor iedereen vanaf 18 jaar. Je hoeft geen lid te zijn van een voetbalclub. Er wordt vijf tegen vijf gespeeld op een aantal kleine veldjes. Het is elk jaar een kei gezellig toernooi en het mooiste: we treffen elk jaar mooi weer.”

Klik op DESK voor het laatste artikel over de club.

Op z’n vijftiende debuteerde Djemal Arikan (23) in het eerste elftal van Vlijmense Boys. Hij beleeft met zijn club nu een zeer succesvol seizoen. Een kampioenschap lag binnen handbereik en dankzij een periodetitel was er sowieso een plek in de nacompetitie. Was dit een verwacht succes of een gehoopte toevalstreffer?

Vóór het seizoen waren de verwachtingen positief, maar dit komt als een verrassing zegt Djemal: “We hadden een competitie waarin de teams qua niveau heel erg dicht bij elkaar lagen. Dat maakte het wel spannend en daarom ook leuk. Vooraf hadden we niet verwacht dat we mee zouden doen om de titel. We waren geen favoriet ofzo. Omdat de teams niet veel van elkaar verschillen maakte we evenveel kans. Nu gaat het helaas heel eventjes wat minder.”

Vriendenteam
Djamal omschrijft zichzelf als een hardwerkende linkshalf. Een plek die hem goed ligt, kijkend naar zijn functioneren en resultaten dit seizoen. Ondanks zijn jonge leeftijd, behoort hij met acht jaar ervaring in het eerste elftal toch wel tot de ervaren spelers. Zelf ziet hij dat anders. Na enige twijfel op de vraag of hij al bijna een routinier is zegt hij: “Natuurlijk speel ik al lang in het eerste, maar ik ben nog jong dus er is nog genoeg te leren. Ook op andere gebieden dan tactiek of techniek. We hebben trouwens sowieso best een jong team, wel met de nodige ervaring. Iedereen kent elkaar goed en gaat ook buiten de wedstrijden met elkaar om. Ik denk dat dat ook een reden is van het succes. Veel van ons zaten bij de jeugd al bij elkaar in het team.”

Toekomst
Voor het aankomende seizoen zijn er al vier nieuwe spelers vastgelegd door de club. Kan Djemal zich voorstellen dat hij ooit naar een andere club gaat? “Zeker. Dat is wel mijn doel. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin, toch wil je als speler het maximale bereiken. Dus als een club van hoger niveau ooit aanklopt, dan ga ik daar absoluut over nadenken.”

Hoewel het nog niet aan de orde is, zou het dus kunnen zijn dat dit kind van de club ooit het Vlijmense nest zal verlaten. Een club die hij ziet als een echte dorpsclub. “We zijn een kleine club en daarom is het hier gemoedelijk waar iedereen elkaar – vaak van jongs af aan – al kent. En een club waar is uitgekeken naar succes.  Het winnen van de periodetitel werd al goed gevierd.” En dat is logisch, na de wat minder succesvolle seizoenen wordt het publiek nu op de wenken bediend. Kortom, het kan wel eens een hele mooie zomer worden in Vlijmen…

Klik op Vlijmense Boys voor het laatste artikel over de club.

Voetbalclub S.S.C’55 was er vroeg bij als het gaat om damesvoetbal. Al in 1983 richtte de club een vrouwentak op en sindsdien is er een stijgende lijn in het aantal vrouwelijke leden. De afgelopen jaren heeft, net als in de gehele voetbalwereld, het vrouwenvoetbal een enorme vlucht genomen. Tijd voor een blik op de huidige stand van zaken.

Je kunt niet jong genoeg beginnen. Al van kleins af aan kunnen meisjes aan het voetbal proeven. En eenmaal bij de pupillen ook op zaterdag de wedstrijdjes spelen. De KNVB adviseert om meisjes tot een jaar of 14 te laten spelen samen met jongens.  S.S.C’55 heeft dan ook een aantal fanatieke gemengde teams die in de Langstraat actief zijn.

MO15 tot en met MO19
De meiden die doorschuiven naar de senioren krijgen regelmatig de kans om te wennen aan seniorenvoetbal. Dit zodat zij een mooie stap kunnen maken naar het eerste of tweede dameselftal. Maar voordat het zover is speel je in het geel-zwart bij meidenteams – onder 15 tot en met onder 19. Bij de MO17 liggen kansen voor meiden die willen spelen in dit gezellige en gemotiveerde team, zo laat Niels van den Hoven weten: “In ons MO17 team spelen meiden tussen de 14, 15 en 16 jaar. Een team waar plezier voorop staat, maar áls de meiden het veld op gaan, dan willen ze winnen! Meiden die het leuk vinden zijn van harte welkom voor gratis proeftrainingen.” En hiervoor volstaat een eenvoudig mailtje naar niels.vandenhoven@ssc55.nl.

Ontwikkeling senioren
Even een kleine stap terug in de tijd. In 2017 besloot de club om verder te investeren in vrouwenvoetbal. Sindsdien wordt van trainers meer gevraagd. De trainers van het eerste dameselftal moeten niet meer enkel en alleen ervaren zijn, maar óók beschikken over de juiste diploma’s en certificaten. Deze en andere stappen vormen de pijlers onder de doelstelling om het gehele vrouwenvoetbal binnen S.S.C.’55 naar een hoger niveau te tillen.

Voor het aankomend seizoen staan er nieuwe gezichten voor het eerste elftal.  Jan Vlug en Stevan Aipassa, al zes jaar een trainersduo en afkomstig van Sparta’30, zijn na goede gesprekken de nieuwe trainers van de dames van S.S.C’55. Bestuurslid Roy Van Oosterhout is opgetogen over de keuze: “We hebben met onze dames meerdere keren tegen teams van Jan en Stevan gespeeld. Daarbij lieten ze een positieve indruk achter. We zijn blij dat ze nu voor S.S.C’55 hebben gekozen.” Naast dit duo beschikken de dames vanaf volgend seizoen ook over Joop Hoefnagel, huidige trainer van de MO19. Daarmee is de ervaren staf nu compleet.  Doelstelling blijft om met een mix van jonge en ervaren speelsters mee te blijven draaien in de top van de vierde klasse.

Al deze ontwikkelingen hebben geleid tot een goed fundament waarop een mooie toekomst gebaseerd is. Een hoop jonge en gedreven meiden, van junior tot senior, maken van S.S.C.’55 een hele fijne club voor meiden die willen voetballen.

Klik op SSC’55 voor het laatste artikel over de club.

Ze draagt zorg voor het personeel, doet de inkopen, maakt de kantine schoon en houdt de inrichting netjes bij VV Waspik. Daarnaast draait Annet Verduijn (54) twee keer per week bardienst en zorgt ze voor themaversiering. En dat al negen jaar…

Haar vrijwilligerswerk is tevens een grote hobby voor Annet. “Ik heb het enorm naar mijn zin bij Waspik. Er is veel jeugd en iedereen is vriendelijk en spontaan. Ik kan de sfeer het best omschrijven als familiair, het is altijd gezellig en iedereen maakt een praatje met mij.” De kantineduizendpoot is dan ook blij dat ze in 2013 werd benaderd door de club. “Ik was destijds vrijwillige barmedewerker bij een andere voetbalvereniging maar had al een aantal keer bij Waspik geholpen tijdens evenementen. Toen ze me vroegen de overstap te maken, heb ik dat gedaan.”

Daar heeft Annet nog geen seconde spijt van gehad. Met veel plezier draait ze – naast haar andere taken – twee keer per week bardienst. “Elke donderdagavond ben ik present tot 00.30 uur. En als het eerste thuis speelt, werk ik ook op zondag. Als het eerste team een uitwedstrijd speelt, ben ik er zaterdag.”

LIEFDE VOOR VOETBAL
Annet houdt van voetbal. Als ze achter de toog staat, kijkt ze recht op het hoofdveld en kan ze de wedstrijd prima volgen. “Het team draait goed, de jongens draaide mee in de middenmoot en spelen in de derde klasse.” Ze vervolgt: “Je moet als team op elkaar kunnen en durven bouwen, daar draait het om. Wanneer je een slechte wedstrijd speelt, dupeer je het hele team, omgekeerd geldt hetzelfde. Dat vind ik mooi.”

Maar naast het stiekem de wedstrijd volgen, is bardienst draaien gewoon hard werken. “Ik werkte jarenlang met mijn dochter Ashley, maar sinds zij moeder geworden is, is zij gestopt. Dat vind ik natuurlijk jammer. Maar als het druk is, komt ze gewoon helpen” vertelt Annet. “Het mooie van Ashley en mij is dat we elkaar nooit in de weg staan. We werken prima samen. En we pakken allebei alles aan. Ik help in de keuken als ik daar nodig ben. Ja, ik begon achter de bar, maar je weet hoe het gaat. Je pakt steeds meer taken op.”

GROEI
V.V. Waspik is een club met zeven seniorenteams, waaronder één vrouwenteam. Daarnaast zijn er veel jonge voetballers. Om haar leden te kunnen bieden wat ze nodig hebben, heeft de vereniging twee grote en twee kleine velden. Dat is maar goed ook, want de club groeit elk seizoen.

Annet: “In 2030 bestaat Waspik 100 jaar. Het 90-jarig bestaan hebben we groots gevierd in een tent met een band. Voorzichtig zijn we al aan het brainstormen over het eeuwfeest. Of ik dan nog vrijwilligster ben? Ik hoop er zeker bij te zijn.”

Klik op Waspik voor het laatste artikel over de club.