Home Blog Pagina 560

‘Soms moet je ze een spiegel voorhouden’ aldus Tim Lamme van Baronie

Na drie jaar als trainer van de JO17, was het tijd voor een nieuwe stap. Dus toen bij Baronie de JO19 vrij kwam en ze bij de club aan hem dachten, was voor Tim Lamme de keuze snel gemaakt. En die nieuwe uitdaging bevalt de jongeling tot nu toe prima. “Je kunt nog meer echt over voetbal praten.”

Want ondanks dat de pas 24-jarige Lamme het bij twee leeftijdscategorieën jonger ook uitstekend naar zijn zin had, is dit toch weer net even wat anders. “Je merkt een verschil in de gesprekken, een stukje volwassener. Daardoor kun je meer de diepte in én echt over voetbal praten.” Dat gaat de enthousiaste jeugdtrainer sowieso goed af. “Ik klik goed met jongens uit de bovenbouw, daarom is dit voor mij een mooie leeftijd om mee te werken.” En dat begon, al heel wat jaren geleden. “Voor mijn stage van school, acht jaar terug. Nog gewoon bij SCO in Oosterhout, mijn eigen voetbalclub.” Maar al snel werd dat meer dan een simpele stage. “Toen begon ik het trainer zijn toch wel heel leuk te vinden.”

Teamproces

Vol met ambities, begon Lamme aan een nieuw avontuur. “Twee seizoenen als assistent bij NAC Breda, en nog eentje bij Dordrecht. Eigenlijk met maar één droom: hoofdtrainer worden in de jeugdopleiding van een Betaald Voetbal Organisatie (BVO).” Hoe? “Door ervaring op te doen.” Bij Baronie dus. “Ik ben heel blij dat ik, een jaar of drie geleden, hier die kans heb gekregen.” Toch wordt het dit seizoen voor de inwoner van Den Hout wel even wennen. “Het was kiezen tussen trainer zijn of zelf voetballen, afgelopen zomer ben ik gestopt als doelman.” Hoewel Lamme ook daar wel talent voor bleek te hebben. “Voornamelijk bij SCO, een jaartje in de jeugd van TSC, selectie Boeimeer en de laatste drie seizoenen bij Irene’58.” Is die ervaring een voordeel? “Als keeper heb je natuurlijk wel altijd het overzicht en ben je druk bezig met observeren, maar je ontdekt het pas echt als je het zelf gaat doen. Als trainer.” Dat is inmiddels ruimschoots het geval, zo vertelt hij. “Met name de omgang met die jonge gasten. Ze zijn zo ambitieus en willen ontzettend hard werken. Gezamenlijk een doel bereiken, dat is een mooi teamproces.” Maar niet altijd makkelijk. “In de emoties van winnen en verliezen, dat is af en toe best intens.” Juist dan, moet je rustig blijven. “Soms moet je hard zijn of een spiegel voorhouden. Wat kan er beter? Vaak is het jeugdvoetbal een wereld van uitersten. Goed is heel goed en slecht is heel slecht, daar moet je een beetje realistisch naar kijken.”

Gas geven

Als dat lukt, is de voldoening groot. “Een hele groep, die werkt voor hetzelfde doel, dat geeft een kick.” Niet alleen op voetballend gebied. “De focus ligt op het leveren van prestaties, daar horen ook mentale tegenslagen bij. Als ze straks doorschuiven naar de senioren, zitten ze vast een keer op de bank, daar moet je mee om kunnen gaan.” Helemaal nu het eerst elftal van de club is gepromoveerd naar de derde divisie. “Als jeugdopleiding moeten we streven naar dat niveau. We zijn goed bezig en zetten steeds weer een stapje.” Al blijft de overstap naar het vlaggenschip groot, weet Lamme. “Daardoor is een tussenstap ideaal. Hoe hoger het eerste speelt, hoe aantrekkelijker het is om gas te geven.” Toch is dat, wat betreft jeugdvoetbal, niet altijd makkelijk. “Het aantal vrijwilligers blijft een lastig dossier. We zien en willen veel, maar je moet er wel de handjes voor hebben.” Als trainer doet hij daar zelf in ieder geval alles aan. “Veel omschakelen en een hoge intensiteit. Ik sta echt tussen de jongens, wil weten wat er speelt.” Met zijn TC3 op zak en TC2 in de agenda, kijkt Lamme ambitieus vooruit. “Met jeugd werken blijft voor mij het leukste. Dat geeft zoveel energie.” Ooit in de profwereld, nu nog bij Baronie. “Dan moet je wel echt iets toe kunnen voegen, voorlopig heb ik hier nog genoeg stappen te zetten!”

Klik op Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Baronie voor meer informatie over de club.

Jeugd krijgt de ruimte bij De Zwerver

Voetbalvereniging De Zwerver uit Kinderdijk draagt de jeugd een warm hart toe. Het voetbalkamp aan de vooravond van de zomervakantie was wederom een groot succes, waarbij het mes aan twee kanten sneed: niet alleen hadden de 65 deelnemende kinderen een geweldige belevenis, bovendien werd er een mooi bedrag van 1500 euro opgehaald voor de Stichting KiKa.

De jeugdafdeling van De Zwerver was afgelopen seizoen voorzien van een presentatiepak, met dank aan Stichting Elshout. Als tegenprestatie werd een bijdrage voor Stichting KiKa gevraagd. Met het bedrag kan het werk van de Stichting KiKa, dat fondsen werft voor onderzoek en andere activiteiten op het gebied van kinderkanker, gericht op minder pijn tijdens behandelingen, meer genezing en een hogere kwaliteit van leven op latere leeftijd, verder gaan.

Maar er is meer activiteit op jeugdgebied bij De Zwerver, dat onlangs is gestart met een voetbalschool. Onder leiding van vier ervaren voetbaltrainers van Football Skills Nederland hebben de jongste teams een gevarieerde training afgewerkt. De Zwerver Voetbalschool vindt iedere woensdag plaats en is opgesplitst in twee leeftijdscategorieën: an eerst trainen de JO7, JO8 en JO9 vijf kwartier, gevolgd door de JO10, JO11 en MO11. De voetbalschool is bestemd voor kinderen die lid zijn van de vereniging, maar de Alblasserwaardse club geeft ook kinderen die nog geen lid zijn de kans om een keer mee te komen doen als het kind vooraf is aangemeld. Met de trainingen van de Voetbalschool wil De Zwerver de kwaliteit van de jeugdopleiding verder vergroten.

Klik op vv De Zwerver voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv De Zwerver voor meer informatie over de club.

Fotografie door: Miranda Ducaat

Bedirhan Budak zal eerste goal nooit vergeten bij vv Alblasserdam

Bedirhan Budak werd de onverwachte held voor Alblasserdam in de kampioenswedstrijd tegen Lekkerkerk (4-2) op zaterdag 4 juni. De 22-jarige verdediger, die zijn hele leven al op sportpark Souburgh speelt, verkeert drie maanden later nog altijd in euforische stemming als we zijn beslissende doelpunt terughalen.

ALBLASSERDAM
,,Ik kwam een kwartier voor tijd in het veld, toen het 2-2 stond. Normaal ben ik verdediger, maar ik kwam er nu bij als tweede spits. We moesten die wedstrijd winnen om kampioen te worden en de tijd begon te dringen. In de 85ste minuut viel de bal voor mijn goede linkervoet en haalde ik uit in de verre hoek. Wat ik toen voelde is heel moeilijk te beschrijven, gewoon pure vreugde. Na die goal rende ik naar mijn vader, die er voor het eerst dit jaar was”, vertelt Budak, die het seizoen nog begon in het tweede elftal van Alblasserdam.

,,Als je mij een jaar geleden had verteld dat ik de kampioensgoal zou maken voor Alblasserdam had ik je echt niet geloofd. Het was ook nog eens mijn eerste goal in het eerste elftal, kun je nagaan. Maar je kunt die maar beter bewaren voor een mooi moment”, zegt hij met een glimlach. Budak gaf vijf minuten na zijn goal ook nog de assist bij de 4-2 van Glenn de Jong, waarna het feest echt kon beginnen op Souburgh, waarmee de spannende titelstrijd met buurman De Alblas was beslecht in het voordeel van het oranje-witte deel.

Enkele minuten na de wedstrijd gaf Budak zijn eerste interview. ,,Haha ja, daar heb ik veel leuke reacties gehad. Ik zat nog vol in de emotie en was echt naar adem aan het happen, waardoor ik soms begon te schreeuwen. Het was gewoon pure vreugde wat je daar zag. Daar hebben we als team nog flink om gelachen. Mooi dat alles gefilmd is en dat we het altijd nog terug kunnen kijken. Ik heb het filmpje van mijn goal uiteraard ook op mijn telefoon staan, maar als ik mijn ogen dichtdoe haal ik dat moment zo weer terug. Nee, dat zal ik niet snel vergeten”, zegt Budak, die de volgende dag alweer vroeg aan de slag moest in de sportschool.

,,Ik ben een van de jongens bij Alblasserdam die geen alcohol drinkt. Daardoor zijn alle momenten van die mooie 4 juni ook nog heel helder in mijn geest. Het was een prachtige dag voor ons team en voor de hele club, met een mooi feest dat tot laat duurde.”

De goal van Budak kwam niet helemaal uit de lucht vallen. ,,Ik heb in de jeugd veertien jaar lang in de spits gestaan, maar ben de afgelopen jaren verdediger geworden. Voor dit seizoen is mijn doel om onder de nieuwe trainer Umut Takac basisspeler te worden. Het liefst links centraal achterin, maar als hij mij ergens anders nodig heeft is dat ook goed. Als ik maar mag spelen in de tweede klasse voor deze mooie club, dan is het voor mij al goed.”

Talenten inpassen
Trainer Umut Takac gaat samenwerken met Mark Grotenhuis, die nieuw is bij de club, als zijn assistent. Verder verwacht hij veel hulp van ervaren spelers als Ahmet Kuyucu, Murat Elibol en Leroy Naaktgeboren. ,,Ik ken die jongens al ruim tien jaar. Zij zijn mijn verlengstuk in het veld en vinden het ook leuk om de boel op sleeptouw te nemen op trainingen en in wedstrijden”, zegt Takac, die een droomscenario voor ogen heeft.

,,Vijf jaar geleden zijn Leroy en ik begonnen met de Onder 12 en ik ben de afgelopen jaren steeds bij dat team gebleven. Die jongens zijn nu dus 17 jaar, maar het zou geweldig zijn als een paar jongens de stap naar het eerste kunnen maken. We hebben in de voorbereiding zelfs een jongen van 15 de kans gegeven. Iedere amateurclub moet een goede doorstroming van talenten naar het eerste hebben. Al zijn het er maar een of twee ieder seizoen, dat is genoeg voor alle jeugdspelers om te zien dat het mogelijk is om het eerste elftal te bereiken. Natuurlijk denk ik straks vooral prestatiegericht als hoofdtrainer, maar talenten inpassen is belangrijk voor iedere club.”

Klik op vv Alblasserdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Alblasserdam voor meer informatie over de club.

Valentijn van der Wouwer: “Mijn hele leven draait om voetbal”

Dit is Valentijn van der Wouwer. Van der Wouwer is achttien jaar en volgt de opleiding Sport en Bewegen trainer-coach en zit nu in zijn derde leerjaar. Daarnaast geeft hij drie keer per week training en coacht op de zaterdag. Ook voetbalt hij zelf in de hoofdmacht van DSV Full Speed. “Eigenlijk draait mijn hele leven op dit moment om voetbal”.

Carrière
Valentijn van der Wouwer begon op zijn vierde met voetballen in de ‘ukken’ van Full Speed. “Daar viel ik al best snel op en schoof al eerder door naar de F-jes. Het viel al snel op dat ik wat verder was dan de rest van mijn lichting. Vervolgens heb ik mijn gehele jeugd bij DSV Full Speed doorlopen.” In zijn jeugdperiode werd Van der Wouwer een aantal keer gevraagd of hij wilde verkassen naar een andere club. “Ik zat eigenlijk wel goed bij Full Speed en wilde nooit een overstap maken. Daarna ging ik naar mijn eerste jaar in de O17 en merkte al snel dat ik gefrustreerd raakte tijdens de wedstrijd als er simpele dingen fout gingen. Ik kende de hoofdtrainer van de selectie, Frank Verhaar. Ik was naar Frank gelopen om te vertellen hoe ik me voelde over de situatie. Daaruit is gekomen dat ik elke dinsdagavond mee mocht trainen met het eerste.”

Hoofdmacht
Op zijn zestiende begon Van der Wouwer met trainen met het eerste. “Ik leerde een hoop van deze trainingen. Ik speelde met meer ervaren spelers en begon als rechtsbuiten in de selectie. Dit vond ik een vrij lastige positie die nog nieuw was voor mij. Aan het begin van het nieuwe seizoen werd ik definitief doorgeschoven naar de hoofdmacht en liet ik mijn leeftijdsgenoten achter. Wel werd mij verteld door Frank dat ik misschien niet zoveel speeltijd ging krijgen als in de jeugd. Vooral doordat ik nog veel moest leren. Dit begreep ik volledig. Ik speelde mijn eerste minuten in het Stad Delft Bokaal, thuis wonnen wij in de finale tegen DHC. Dit was een mooie ervaring voor mij en ook een mooi hoogtepunt. Verder in het seizoen verbaasde ik me over hoeveel ik eigenlijk speelde. Dit gaf me een goed gevoel over de rest van het seizoen. Een van mijn dieptepunten was de enkelblessure die ik opliep tijdens een van de trainingen. Ik lag er toen drie/vier wedstrijden uit. Toen ik hersteld was speelde ik een doordeweekse wedstrijd uit tegen HVV 1, de koploper. Het was een wedstrijd vol met strijdlust en overigens een van mijn beste wedstrijden. We hadden het seizoen goed doorlopen en hadden ons gehandhaafd in de tweede Klasse Zondag.”

Huidig seizoen
Dit seizoen is Valentijn van der Wouwer samen met Full Speed overgestapt naar de zaterdag. “Het bevalt ons goed! We hebben een leuk en sterk team. Zo hebben we uit drie wedstrijden zes punten gepakt. Een prima resultaat als ‘zondag ploeg’. Momenteel ben ik wel helaas geblesseerd. Ik baal er erg van. Door scoliose in mijn rug kan ik lastig voetballen. Toch zie ik een heel leuk seizoen voor me met veel strijdlust en mooie leerzame momenten. Ik leer gelukkig heel veel van mijn teamgenoten, onder andere Donny van Ooijen, Leon Bekenes, Reinder Pul en ga zo maar door. Ik wil die mannen graag ook bedanken. Dan heb je nog mijn trainers waarmee ik echt hele goede banden heb: Willem Berkien en Frank Verhaar. Het zijn echt hele goede trainers op het veld, maar ook buiten het veld zijn ze geweldig. Ik leer enorm veel van ze en ze steunen mij altijd. Je merkt echt gewoon dat ze er veel mee bezig zijn en dat geeft mij ook veel motivatie.”

Verbeteren
De speler heeft dit seizoen een doel voor zichzelf gesteld. “Ik wil dit seizoen weer net als vorig jaar weer heel veel minuten maken. Zo wil ik een bijdrage leveren aan het team en samen handhaven in de tweede klasse Zaterdag. Ik wil enorm verbeteren als speler en ga daar alles aan doen. Ook wil ik stappen gaan maken als trainer aangezien ik volgend seizoen mijn UEFA C diploma heb. Waar ik dat wil gaan doen weet ik nog niet zeker. Ik speel op dit moment bij mijn vereniging doordat de sfeer heel goed is. Ook ken ik iedereen dus voelt het net als thuiskomen als je binnen de hekken. Daarnaast zijn mijn trainers ook erg fijn om mee samen te werken. Op dit moment heb ik eigenlijk niet de neiging om een stap te maken. Ik weet dat ik nog veel moet leren en dat kan ik het beste in dit team doen, samen met de trainers.”

Wij wensen Valentijn van der Wouwer veel succes dit seizoen!

Klik op DSV Full Speed voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSV Full Speed voor meer informatie over de club.

Tom Bijen wilt met promovendus Rijnvogels bovenin meedraaien

Vandaag spreken wij met Tom Bijen, de 24-jarige middenvelder van FC Rijnvogels. Afgelopen seizoen beleefde Tom Bijen zijn hoogtepunt door met FC Rijnvogels kampioen te worden in de hoofdklasse Zaterdag. Dit seizoen wilt hij samen met zijn ploeg in de top van de derde divisie meedraaien. 

Carrière
Tom Bijen is op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen bij de mini’s van Forum Sport. “Na een aantal leuke jaren bij Forum Sport met mijn tweelingbroer Koen Bijen (inmiddels hockeyinternational), werden wij allebei gescout door Excelsior Rotterdam. Ik heb daar drie jaar gevoetbald. Na die periode ben ik weer naar Forum Sport gegaan. De jeugd speelde op divisie niveau, dus was de keuze makkelijk. Vanaf de C1 tot aan de senioren ben ik daar gebleven.” Na drie jaar in het eerste, inclusief twee corona seizoenen, maakte de middenvelder de stap naar FC Rijnvogels. 

Kampioenschappen
De middenvelder heeft veel prestaties bereikt in zijn carrière, waaronder:

  • Kampioen O13 bij Excelsior
  • Kampioen O23 Haaglanden
  • Topscorer O23 Haaglanden, twaalf goals
  • Debuut hoofdmacht Forum Sport (twee keer gescoord, 2-0 winst)
  • Transfer naar FC Rijnvogels
  • Kampioen FC Rijnvogels (vijftien goals en tien assists)

“Dit zijn ook echt mijn hoogtepunten in mijn carrière, maar de meest speciale is dan toch het kampioenschap van vorig jaar met FC Rijnvogels. In dat seizoen was ik ook erg belangrijk. Zo hadden we bijvoorbeeld met de ploeg 4-0 gewonnen van Smitshoek en had ik vier keer gescoord. Verder heb ik gelukkig weinig dieptepunten meegemaakt. De corona jaren waren wel een dieptepunt. We konden toen niet meer voetballen. Voor elke voetballer is dat een nachtmerrie.”

FC Rijnvogels
Bijen heeft een persoonlijk doel en dat is het hoogst haalbare halen. Zo speelde de middenvelder eerst bij Forum Sport in de eerste klasse Zaterdag en maakte hij de stap naar FC Rijnvogels, toenmalig actief in de hoofdklasse Zaterdag. Er waren toch nog andere redenen voor de overstap. “Ik heb FC Rijnvogels gekozen als club, omdat het echt een mooie club is. Eigenlijk gewoon een familieclub met veel supporters. Ik heb echt het gevoel dat we met een vriendenteam op hoog niveau acteren. De mensen zijn geweldig en we hebben een hele goede trainer, die werkt alles tot in de details uit.”

Volgens Bijen is hij samen met het team prima gestart. “We staan momenteel zevende, maar alles staat dicht op elkaar. Wat we hebben opgemerkt is wel dat wij voor niemand onderdoen in de derde divisie.” Een goed teken voor de middenvelder. “Ik verwacht en wil dat we dit seizoen bovenin gaan meedraaien. Elke zaterdag gaan we tot het uiterste om dit te verwezenlijken.”

Wij wensen Tom Bijen veel succes dit seizoen!

Klik op FC Rijnvogels voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Rijnvogels voor meer informatie over de club.

Foto: ewlonline.nl

Henk Poortvliet is trainer in de jeugd bij ADO Vrouwen

Vandaag zijn we in gesprek met de 51-jarige Henk Poortvliet. Henk heeft zelf bij dvv BEC (nu DVC Delft) gespeeld tot zijn achttiende. Hierna is hij gelijk begonnen als jeugdtrainer. Dit seizoen is hij actief bij de ADO Vrouwen als trainer van de Futures O14/O15.

Introductie
Henk Poortvliet is 51 jaar. Hij is getrouwd met Wendy en vader van Hugo (12) en Emma (9). De trainer heeft ruim achttien jaar een hotel gehad in het centrum van Delft. Deze heeft hij per 1 juni dit jaar verkocht. ‘’De afgelopen maanden heb ik de tijd genomen voor de nasleep van de verkoop en het genieten van het feit dat ik niet meer 24/7 moest aanstaan. Nu ben ik wat vaker thuis en begin ik weer langzaamaan invulling te geven aan mijn ‘nieuwe leven’. Zo ben ik nu weer begonnen bij ADO Vrouwen als trainer van de Futures O14/15 en ben ik assistent-trainer bij het volleybalteam van mijn zoon. Per 1 oktober heb ik een nieuw bedrijf ingeschreven bij de KVK en ga ik weer iets nieuws beginnen.’’

Ervaring in het voetbal
Op zijn achttiende begon Henk als jeugdtrainer bij dvv BEC in Delft. Daar trainde hij jongens van de D tot en met A-jeugd gedurende een aantal seizoenen (tegenwoordig O12 t/m O19). ‘’Na twee seizoenen ging ik dit combineren met het trainen van de jeugd van KFC’71 in Delft. Mijn tante (oud-international Wil de Visser) vroeg mij of ik daar wilde komen helpen. Dit was een vrouwenvoetbalclub in de toenmalige top van het vrouwenvoetbal. Begin jaren ’90 speelden de meisjes daar al in de jongenscompetitie en trainden we drie keer per week.’’

Bij die club heeft Poortvliet vervolgens een aantal jaren alle mogelijke teams, van de jongste jeugd tot en met het eerste team dat destijds in de hoogste klasse van het vrouwenvoetbal speelde, getraind en gecoacht. ‘’In die periode kwam ik ook in contact met het Jeugd Plan Nederland van de KNVB en ben ik JPN-coach geworden in de leeftijdsgroepen O12 tot en met O15. Ook ben ik nog actief geweest bij de A- en C-jeugd van dvv Delft en als Technisch Jeugdcoördinator bij sv Wippolder, waar ik ook het elftal O23 heb gecoacht. Bij deze twee laatste clubs werkte ik dan weer in het jongens- en mannenvoetbal.’’

Nadat ADO Vrouwen was begonnen met een tweede team (Jong ADO Vrouwen) heeft Alex Scholte, die de trainer kende uit de tijd dat ze samenwerkten bij de KNVB, hem gevraagd of hij een zogenaamd ‘schaduwteam’ wilde gaan coachen. ‘’In dit team speelden de speelsters O17, die op dat moment nog bij hun amateurclub speelden, één keer per week op zondag. Deze groep speelsters vormde de kweekvijver voor het beloften team en soms het eerste vrouwenteam. Uiteindelijk hebben de verschillende lichtingen van het schaduwteam inmiddels meer dan een elftal eredivisie speelsters opgeleverd. Niet alleen voor ADO Vrouwen, maar ook voor diverse andere BVO’s. In de huidige selectie van het eerste team van ADO Vrouwen spelen zes speelsters die ooit begonnen zijn in het schaduwteam. Inmiddels hebben ook twee meiden een plek gevonden in de staf van de jeugdopleiding. Eén als trainster en één als verzorgster.’’

De talenten dag
We vroegen aan de trainer hoe het seizoen tot nu toe verloopt. ‘’Tot nu toe hebben we een talenten dag georganiseerd waarvoor de speelsters zichzelf konden opgeven. Daaruit zijn een aantal speelsters geselecteerd voor twee selectieactiviteiten. Tijdens die activiteiten zijn ook de meiden ingestroomd die al eerder bij ons in beeld waren, omdat zij ook vorig seizoen al speelden bij de ADO Vrouwen Futures.  Zij waren opgevallen bij onze scouts of bij onze partnerclubs.’’ Uit deze laatste twee activiteiten heeft ADO Vrouwen Futures nu een groep overgehouden van ongeveer twintig speelsters. Een klein aantal traint nog mee om zich voor deze selectie te plaatsen.

Kennismaken
De ADO Vrouwen Futures starten nu met een serie trainingen op de zondagochtend tot de Kerstvakantie. ‘’We proberen nog om één of twee trainingen te vervangen voor een wedstrijd. Deze fase staat in het teken van kennismaken:

-Kennismaken met elkaar: de speelsters spelen dit seizoen bij hun eigen amateurclub en komen één keer per week bij elkaar bij ADO Vrouwen. Bij hun club spelen ze in een jongens- team, een meidenteam of gemengd. Als ze spelen in een meidenteam dan zijn ze de beste of één van de besten van hun team of spelen ze met en tegen meiden die ouder zijn. In onze groep zullen ze ervaren dat het niveau van de groep een stuk hoger ligt en dat de speelsters waar ze mee en tegen spelen op de trainingen ongeveer net zo goed kunnen voetballen als zijzelf. Ook zullen ze merken dat het beleven van het voetbal beter op elkaar is afgestemd. Dat maakt het voor de meiden en zeker ook voor de trainers, een feestje is om elke keer weer op zondagochtend samen aan de slag te gaan!’’

-‘’Verder maken ze kennis met de manier van trainen en spelen bij ADO Vrouwen. Bij ADO Vrouwen willen we een aantal accenten terugzien in het voetbal. Als we kijken naar gedrag van speelsters dan gaan we aan de slag met zaken als ‘Haagse Bluf’, ‘de tegenstander altijd onder druk zetten’ en ‘initiatief nemen’. Voetbal inhoudelijk gaan we werken aan: Opbouw verstoren op de helft van de tegenpartij en opbouw verstoren rond de middenlijn. Kansen en doelpunten voorkomen op eigen helft. Op eigen helft opbouwen, rond de middenlijn kansen creëren en scoren op de helft van de tegenpartij.’’

Hoe ziet de opleiding eruit?
We haakten in op de opleiding en wilden hier graag meer over weten. ‘’Tijdens de trainingen werken we vooral met spelvormen die een vereenvoudiging zijn van het spel 11 tegen 11. Binnen deze vormen beïnvloeden we dan (rekening houdend met de leeftijd) de speelsters in hun rol binnen het team, hun linie en hun positie. De opleiding heeft op dit moment vijf teams, waarvan drie teams ook in de competitie spelen als ADO Vrouwen:
-Beloften (beloftencompetitie)
-O17 (1e klasse JO16)
-O16 (hoofdklasse JO15)
-Futures O15
-Futures O13

De Futures trainen en spelen oefenwedstrijden. Per Future-groep hebben we nu een Trainer-coach en een assistent. De assistenten zijn in dit geval speelsters uit de opleiding van ADO Vrouwen die op school een sportopleiding volgen.
-Futures O12/13 Maurice Vogelaar en Fleur de Bruijn
-Futures O14/15 Henk Poortvliet en Sue van der Made.’’

Genieten!
Henk vindt het vooral belangrijk dat zijn speelsters echt genieten. ‘’Ze hebben het talent en dat wordt dus herkend en erkend. Dan mogen ze met elkaar en met ons kader aan de slag. Dat betekent dat ze de kans krijgen om zichzelf en elkaar beter te maken in wat ze het liefste doen: voetballen. Juist in de Future teams, waar ze het verschil met het voetbal op amateur clubniveau letterlijk wekelijks ervaren, wordt dit heel duidelijk.’’

Blik op het Nederlands vrouwenvoetbal
We wilden ook graag weten hoe Poortvliet kijkt naar de ontwikkeling van het vrouwenvoetbal in Nederland. ‘’Al jaren is er op alle gebieden een stijgende lijn. Het blijft de kunst om al die gebieden in de juiste verhouding door te laten groeien. De aantallen (speelsters en competities) moeten groeien, maar ook het niveau moet tegelijkertijd mee omhoog. Dit geldt met name voor de Eredivisie en de beloften. Daarnaast en daarmee moeten ook de financiën en de faciliteiten meegroeien. Ook wat betreft het vrouwelijk kader zou dit gelijke tred moeten houden. Dus niet alleen méér, maar ook betere vrouwelijke trainers, arbitrage en bestuurders. Op die manier blijft er een gezonde groei. Ik denk dat de direct betrokkenen binnen het vrouwenvoetbal dit wel beseffen en daarnaar handelen. Maar ook de groep mensen die dit beseft en zich daarvoor sterk maakt moet groeien.’’

Ambities
De rol die de trainer nu heeft past hem als een jas. ‘’Eén keer per week mag ik aan de slag met talentvolle speelsters die ernaar uitkijken om weer met elkaar te voetballen. Doordeweeks heb ik altijd wel de tijd om mij bezig te houden met de voorbereiding van de training of de wedstrijd die we in het weekend hebben. Hierdoor heb ik ook genoeg tijd voor mijn gezin en het opstarten van mijn nieuwe bedrijf. Voor mij de perfecte combinatie!’’

Voetbal is het helemaal!
Als laatste wilden we nog graag weten wat voetbal nou precies voor Henk betekent.
Voor zichzelf:
‘’Ik ben getrouwd en heb twee kinderen. Afgelopen jaar heb ik na 18,5 jaar mijn hotel verkocht. In die jaren als hotelier kon ik mijn werk meestal zo inplannen dat ik ook nog ergens aan de slag kon binnen het voetbal. Uiteraard stond (en staat) mijn gezin altijd op plek één. Daarnaast heb ik al die jaren dat ik mijn eigen hotel had altijd met plezier gewerkt, maar het voetbal bleef mijn passie! Mijn zoon van twaalf jaar zit op volleybal. Dat gaat hem goed af en hij doet het met heel veel plezier. Bij zijn team help ik als assistent tijdens de trainingen en wedstrijden. Hoe leuk ik dat spel ook vind en met hoeveel plezier er ook gespeeld wordt, telkens merk ik weer dat ik denk en doe vanuit het voetbal en dat volleybal nooit helemaal mijn sport zal worden en dat voetbal het helemaal is voor mij!’’

Voor de speelsters:
‘’Al jarenlang heb ik het voorrecht om talentvolle meiden een klein beetje verder te mogen helpen in het halen van hun top als voetbalster. Als ik zie hoe zij het spel beleven en wat zij ervoor over hebben (bijna altijd met steun van hun ouders/verzorgers) om te slagen als voetbalster dan geniet ik daar elke keer weer van. Voor de meiden worden de faciliteiten en de (financiële) vooruitzichten gelukkig steeds beter.’’

Wij wensen Henk Poortvliet veel succes dit seizoen!

Klik op ADO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ADO voor meer informatie over de club.

Bij Flakkee denken ze nu al aan de toekomst

Hij was al trainer van het eerste, maar besloot vorig seizoen om de functie van Hoofd Jeugdopleiding er ook nog maar even bij te pakken. En dus is Kees Breen bij Flakkee nu, samen met Robert Paulissen medeverantwoordelijk voor de toekomst van de club. “Plezier hebben in een veilige omgeving is het allerbelangrijkste.”

Als hoofdtrainer van het vlaggenschip liep de 53-jarige Breen er al een tijdje rond. Maar, zo lacht hij zelf. “Waarschijnlijk was dat nog niet genoeg en deed ik te weinig.” Want nadat zijn voorganger was gestopt, kwamen ze bij Flakkee al heel snel bij hem uit. En niet onterecht. “Vroeger ben ik altijd jeugdtrainer geweest, misschien wel een jaar of 30.” En dus klopte de club aan, in de zoektocht naar een nieuwe ‘HJO’. “Ze liggen niet voor het oprapen natuurlijk, maar ik had het eigenlijk al druk genoeg. Toen zag ik het eerlijk gezegd nog niet zo zitten.” Tot ook Paulissen onderdeel werd van het gesprek. “Robert wilde het wel graag doen, maar dan met zijn tweeën. Uiteindelijk hebben we elkaar een beetje gek gemaakt.”

Enthousiasme

Een duidelijke taakverdeling volgde. “Hij doet de onderbouw, ik de bovenbouw en de contacten met onder meer de KNVB.” Sinds vorig jaar dus. “Dat was eigenlijk een soort oriëntatieseizoen. Toen zijn we echt de velden afgegaan, hebben we gesprekken gevoerd met de trainers en gekeken naar trainingen.” Nu is het tijd voor de volgende stap. “Selecteren is bij ons lastig, daarvoor zijn we te klein. Veel leeftijdscategorieën hebben maar één team. Daarom is het des te belangrijker om de trainers op een goede manier te begeleiden, dat gaan we nu doen.” Met hulp van de KNVB. “Gediplomeerde trainers zijn lastig te vinden, dus ben je vaak afhankelijk van ouders. Die willen we helpen bij het geven van training en het bieden van handvaten.” Het allerbelangrijkste? “Een kind moet vooral plezier hebben, helemaal in deze tijd. Er zijn genoeg andere dingen die ze kunnen gaan doen.” Dat alles begint met enthousiasme. “Als een trainer enthousiast voor de groep staat, is dat al de helft.” Voor Breen brengt zijn dubbelrol bij de vijfdeklasser, een hoop voordelen met zich mee, zo vertelt hij. “Onze selectie is jong en spelers van de JO17 en JO19 doen geregeld bij ons mee. Op deze manier zit ik er nog korter op, dat helpt bij de doorstroming.” En dat niet alleen. “Soms geef je aan waar wij bij het eerste op trainen, maar vooral ook wat er nodig is om die stap te kunnen maken.”

De toekomst

Daar zit een duidelijk idee achter, schetst hij. “Tot de JO14 trainen we echt op techniek. Daarna, op het grote veld, is het meer gericht op het positionele.” Op die manier moet het jeugdvoetbal bij Flakkee, volgens Breen naar een hoger niveau worden getild. “We willen er vooral een bepaalde structuur in aanbrengen. Allemaal op dezelfde manier trainen, dat is wel een belangrijke doelstelling. Alle teams een gediplomeerde trainer? Dat is helaas niet realistisch.” Toch beseft ook hij hoe belangrijk een goed draaiende jeugdopleiding is. “Dat is je toekomst. Hoe meer jeugdspelers, hoe meer je kunt doorselecteren. En als je kunt selecteren, gaat automatisch het opleidingsniveau omhoog.” Een nieuw ingeslagen weg, trainers motiveren en structuur aanbrengen in trainingen. Maar dat is nog niet alles. “We hebben ook een samenwerking met profvoetbalclub Excelsior. Die gaan ons helpen bij het maken van een jeugdplan, komen een demotraining geven en wie weet wat ze nog meer kunnen betekenen.” Breen ziet het voor de toekomst in ieder geval al helemaal voor zich. “Over een paar jaar, hoop ik dat we een stabiele jeugd hebben. Dat we alle jeugdelftallen hebben en het liefste ook een ‘tweede team’.” En dus moet het aantal leden ook omhoog. “Ze moeten elkaar een beetje ‘binnenhalen’, onderling moeten ze vertellen hoe leuk het hier is. Maar ze moeten vooral wat leren.” Want dan vangt hij ze, bij het eerste, met open armen op. “Als we er ieder jaar twee door kunnen schuiven? Dat zou prachtig zijn!”

Klik op Flakkee voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Flakkee voor meer informatie over de club.

In gesprek met Gijs Boot van vv Internos

Vandaag gaan we in gesprek met Gijs Boot, een 21-jarige  aanvaller van VV Internos. Boot is recentelijk afgestudeerd van de opleiding SPECO Sportmarketing aan de Fontys Economische school in Tilburg. Hij speelt al zijn hele leven bij vv Internos en is opzoek naar een marketingfunctie om zijn werkleven om zijn werkleven te beginnen.

Gijs is dus al zijn hele leven verbonden aan Internos. Hij is naast speler ook nog eens coach en trainer geweest voor een aantal jaar. ‘’Dit was bij mijn opgerichte vriendenteam. Ik haal er enorm veel plezier uit om zaken te organiseren en dingen te ondernemen. Zo heb ik met mijn eigen team een (shirt)sponsordeal gesloten met ons favoriete café in Breda. Dit is een voorbeeld van een van mijn eigenschappen die ik toepas binnen mijn werkveld. Mijn carrière is op vijfjarige leeftijd begonnen in de kabouters. Vervolgens is Gijs naar de E3 gegaan. Hierna heb ik in de D7, D3, C6, C3, B3 en de B2 gespeeld. Mijn jeugdjaren sloot ik af bij de JO19-3 & 2. Hier heb ik al mijn vrienden uit de jeugd en huidige teamgenoten bij elkaar geroepen om een vriendenteam op te richten.

Het vriendenteam liep niet zoals gehoopt. Het waren twee enorm leuke seizoenen, maar voor de coaches te veel geregel en gezeik in ruil voor de waardering die we kregen. Het coachen van vrienden gaat vaak goed, maar soms gaat het wrijven. Ze waarderen of zien de moeite die je in het team steekt niet.‘’

Na dat dit vriendenteam toch niet is geworden wat Boot voor ogen had is hij bij een ander team meegaan doen. ‘’Tijdens mijn periode in dit vriendenteam heb ik een aantal keer meegedaan met een ander team. Alles was hier goed geregeld en niemand gaf onnodig commentaar. Ik heb toen met mijn compagnon besloten om een einde te maken aan het vriendenteam.  De derde helft met dit team was altijd erg leuk, maar ik kon geen plezier meer halen uit de trainingen en wedstrijden. Momenteel ben ik erg gelukkig bij zaterdag 7 met de oudere garde. Het huidige seizoen gaat goed. We hebben nog maar één wedstrijd gespeeld, deze eindigde in een gelijkspel. Ik heb gelukkig wel mijn eerste doelpunt kunnen maken. Ik ben erop gebrand om de eerst volgende wedstrijd nog meer doelpunten te maken en het team te helpen naar de overwinning.’’

We wilde ook weten of er in de carrière van de 21-jarige nog hoogte- en dieptepunten zijn. ‘’Ik heb gelukkig weinig dieptepunten meegemaakt. Af en toe heb ik een lichte blessure opgelopen, zoals groeipijn en een verrekte lies. De COVID-19 periode was het zwaarst, omdat je lang uit de rit bent en telkens weer de hoop krijgt dat je het veld op mag. Voor mij als fanatiek voetballer is het erg pijnlijk om een wedstrijd te bekijken vanaf de zijkant. Het liefst wil ik meteen in mijn tenue het veld opstormen. Maar als je een blessure hebt  gaat dat natuurlijk niet. Gelukkig ben ik niet zo blessuregevoelig. Een hoogtepunt voor mij was wel dat ik op de tweede plaats ben geëindigd als topscorer van de hele vereniging. In de jeugdjaren heb ik meestal als linksbuiten veel balletjes in het net geschoten. Dit heb ik wel als hoogtepunt ervaren.’’

Daarnaast ging Gijs in op de vraag wat voetbal zo belangrijk voor hem maakt. ‘’Het is een uitlaatklep voor alle mogelijke emoties! Als je vrolijk bent, kun je een lekker potje gaan voetballen. Ben je gefrustreerd , raak je extra gemotiveerd om beter en harder te spelen. Als je een mindere dag/periode hebt, kun je jezelf ook in alle rust op het veld begeven.’’

Tot slot vroegen we aan de aanvaller hoe hij het huidige seizoen voor zich ziet. ‘’Het seizoen is voor ons team nog maar net begonnen, maar ik heb er alle vertrouwen in. Door de komst van de jongere garde in het senioren team heb ik er vertrouwen in dat er vers bloed gebracht kan worden. Er zit nu meer loopvermogen en snelheid in de ploeg. Als we eenmaal op elkaar ingespeeld zijn, heb ik er vertrouwen in dat we met dit team kampioen kunnen worden’’, sluit Gijs Boot af.

Klik op vv Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Internos voor meer informatie over de club.

Voetbalschool TIC groeit steeds verder en komt met TIC Sports

Dat ze bij Voetbalschool TIC vele jonge voetballers helpen met hun voetbalontwikkeling dat was al bekend. Het team met jonge en enthousiaste jongens wil graag verder dan dat en is daarom hun gloednieuwe concept gestart: TIC Sports. Een verbreed aanbod aan sportactiviteiten voor zowel jong en oud.

Ruim 6 jaar geleden startte TIC met een eigen voetbalschool in Roosendaal. Eerst begonnen met enkel trainingen en clinics, maar momenteel enorm gegroeid met voetbalkampen, voetbalvakanties, clinics op clubs en nog veel meer! Inmiddels hebben al vele jonge voetballers en voetballertjes kennis gemaakt met de Voetbalschool. Ondanks de enorme passie voor voetbal willen Gijs, Yorben en Quinten graag meer dan alleen de voetbalschool. Vandaar ontstond al snel het idee TIC Sports, waar ze de afgelopen maanden hard aan gewerkt hebben samen.

“We zijn meer dan alleen voetbal,” luidt eigenlijk de slogan van TIC Sports. Het team was al actief op scholen met gymlessen en activiteiten op sportdagen en op de naschoolse opvang. Als het aan de mannen ligt, willen ze dit graag nog verder gaan uitbreiden in de toekomst. Ook met hun onderdeel TIC Toernooien blijft de organisatie alleen maar groeien. Zowel indoor als outdoor toernooien worden georganiseerd, maar ook het jaarlijkse bedrijventoernooi was dit jaar een enorm succes en zal terugkeren in juli 2023. De mannen verklappen zelfs al een preview voor in 2023, namelijk het horecatoernooi, waarmee ze enorm willen uitpakken voor alle horeca in Roosendaal en omgeving.

Met TIC Sports wordt het aanbod aan sportieve activiteiten nog verder vergroot en verbreed. Wie nog op zoek is naar een gaaf bedrijfsuitje of familie-uitje kan ook perfect terecht bij TIC Sports in Roosendaal. In teams worden er verschillende sportieve spellen, funspellen, samenwerkingsspellen en denkspellen gespeeld. Tussendoor en na afloop kunnen de vriendengroepen of families genieten van diverse heerlijke hapjes en drankjes.

Ook aan de jongere doelgroep is gedacht! Ben je jarig? Dan vier je dat ook gewoon bij TIC Sports. Met een groot aanbod aan verschillende feestjes, bezorgen de mannen een te gekke middag voor alle kinderen. Kids kunnen elkaar uitdagen bij een echt Robin Hood feestje, een balsportfeestje, een teambuildingsfeestje of natuurlijk het originele voetbalfeestje.

Link website: https://www.ticsports.nl/
Klik op TIC Sports voor de laatste artikelen over de club.

De dames van DSS’14 VR1 trainen op een hoger niveau

Vandaag spreken we met Marleen van Rekum van DSS’14 Dames 1. Marleen voetbalt al sinds haar elfde, ongeveer de D’tjes. Zij speelde op haar vijftiende voor het eerst mee met de dames 1. Vanaf haar zeventiende of achttiende speelt ze vast in Dames 1. Vandaag vertelt ze meer over haar elftal en ervaringen.

 Marleen is iemand die zowel binnen de lijnen als buiten de lijnen aanwezig is. ‘’Ik vind het belangrijk dat we een echt team zijn en dat er altijd een positieve sfeer heerst. Ik probeer de sfeer altijd te stimuleren of te handhave.’’ Vervolgens wilde we weten hoe dit team is ontstaan. ‘’Dit is een team wat al vanaf de E’tjes samenspeelt met her en der wat wisselingen qua speelsters. Ik ben er via schoolvoetbal, wat ik in groep 7 deed, ingerold. Ook mijn zusje voetbalde al langer en speelt nog steeds in dit team. We hebben meerdere zussen in het team waaronder dus ik en mijn zusje, maar ook Merit en Lene en Annabel met haar schoonzus Marieke.’’

Naast deze vele zus-zus banden wilde we weten wat er nog meer uniek is aan dit elftal. ‘’Wat ons team bijzonder maakt is dat veel mensen elkaar vanaf groep 1 en 2 of zelfs de peuterspeelzaal al kennen. We komen veelal uit Varik/Heesselt en hebben bij elkaar op de basisschool gezeten. Tijdens de fusie zijn er natuurlijk speelsters bijgekomen, maar dit was een heel fijn beloop. We zijn een team dat speelt in de vijfde klasse, dus je zou denken, die geven er weinig om. Niets is minder waar. We hebben sinds een aantal seizoenen een nieuwe trainer en sindsdien gaat het teamgevoel en de kwaliteit van het voetbal erg omhoog. We zijn een fanatiek team, maar gaan een feestje ook zeker niet uit de weg. In onze omgeving zijn veel tentfeesten, hier is dan meestal 75% van ons team ook aanwezig. Dit zorgt vaak voor leuke verhalen.’’

Met deze nieuwe trainer is het niveau van de trainingen ook omhoog gegaan. We wilde weten hoe deze trainingen er nu uitzien. ‘’Wij trainen twee keer per week, op dinsdag en donderdag en als we geen wedstrijd hebben ook op zondag. Op de dinsdag staat voornamelijk conditietraining op het programma. Daarnaast doen we verschillende loopvormen, techniektraining, pass-trap oefeningen en verschillende positiespelletjes. Op donderdag gaat het voornamelijk om de wedstrijdvoorbereiding. Standaardoefeningen zoals corners komen veel naar voren.  Lekker veel partijen waarbij we soms de focus leggen op de aanval en soms meer op het verdedigen. De keepster heeft donderdag haar keepertraining waarna ze aansluit bij onze training. We doen ook veel aan afwerken op donderdag. Als we op zondag trainen dan doen we een combinatie van beide trainingsdagen.’’

Verder wilde we het gaan hebben over kleurrijke figuren binnen het team. ‘’het leuke is dat iedereen voor de gezelligheid zorgt, dus iedereen is eigenlijk de lolbroek. Sommige hebben wel een bijrol. Danique en Merit zijn de fanatiekelingen tevens ook aanvoerder en vice-aanvoerder. Merit is dan nog soms wel te laat en als je vraagt waarom is dat de schuld van haar zusje/teamgenoot Lene. Om Lene te bereiken kun je beter langskomen, want die reageert niet (snel) op haar berichtjes. Ze is er pas net achter gekomen dat we een Instagram hebben met het team terwijl die al in februari is opgezet. Annabel is altijd aanwezig. En Danique en Marleen douchen te lang.
Daarnaast is Michelle ‘mevrouw haarlak’ en Esmee C. Zorgt ervoor dat we altijd naar de leukste feestjes gaan, dan weet Ashley ons te overtuigen om ook mee te gaan. Marleen is trouwens ook vaak DJ, dit wordt niet door iedereen gewaardeerd, he danique? Sterre is kapster in opleiding en verzorgt de haren van ons als er een vlecht moet worden gemaakt. De jonkies, Sanne en Femke, zijn ook zeker niet de stilste. Verder is er altijd iemand in een team die zijn/haar sokken of schoenen vergeet. Dit is bij ons Myrthe. Gelukkig willen haar ouders deze nog vaak naleveren. Iris kan wegens gezondheidsredenen nu niet voetballen, maar wanneer ze hier wel toe in staat is, is ze langs de lijn te vinden om ons aan te moedigen.

we hoorde dat dit team veel met elkaar optrekt. Daarom wilde ook weten of dit team nog buiten het veld andere leuke activiteiten onderneemt. ‘’We gaan vaak naar leuke feestjes, zoals tentfeesten. Wij gaan ook 22 oktober met het team naar een Halloweenfeest van Smèrrig in de Brabanthallen. Ook vieren we jaarlijks Sinterklaas, hebben we een seizoen-afsluiting met barbecue. Ook organiseren we soms een feest op de club voor senioren elftallen. Verder hebben we wel eens glow in the dark voetbal gedaan, hilarisch. We zijn een team dat zowel op feestjes als op het veld erg fanatiek is.’’

Tot slot vroegen we naar ambities van dit elftal. ‘’We zijn dit jaar goed op weg naar een top 3 positie in onze competitie. We staan op dit moment eerste. Echter moet ik erbij vermelden dat de tweede in de competitie een wedstrijd minder heeft gespeeld. Maar een top drie klassering zou leuk zijn. We hopen op weinig blessureleed en nog meer leuke uitjes met het team. Tenslotte hopen we dat onze trainer blijft en dat we verder komen in het beker toernooi’’, sluiten de dames af.

Klik op DSS’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSS’14 voor meer informatie over de club.