Home Blog

“Iedereen is trots, maar de focus ligt volledig op Hapert”

VoetbalJournaal
-
0
“Iedereen is trots, maar de focus ligt volledig op Hapert”

Bij DOSKO’32 staat zondag een bijzondere middag op het programma. De ploeg uit Duizel kan in eigen huis het kampioenschap in de 4e klasse E veiligstellen. Tegenstander Hapert moet daarvoor worden verslagen, waarna het feest los kan barsten op Sportpark De Meer. Voor de club zou het een historisch moment betekenen, want het is inmiddels twintig jaar geleden dat DOSKO’32 voor het laatst een kampioenschap wist te vieren.

Relaxte sfeer richting mogelijke titel
Ondanks de spanning rondom de mogelijke titelstrijd oogt de selectie opvallend rustig. Hoofdtrainer Jos Beerens merkt dat zijn ploeg ontspannen naar de wedstrijd toeleeft. “Het leeft natuurlijk enorm dat wij na twintig jaar eindelijk weer de mogelijkheid krijgen om voor het kampioenschap te spelen,” vertelt Beerens. “Maar de groep lijkt hier ogenschijnlijk relaxed mee om te gaan.” Ook aanvoerder Luc Wintermans merkt dat de sfeer binnen de selectie goed is. “Het leeft enorm, niet alleen binnen het team maar in het hele dorp. Iedereen is nu al super trots. Tegelijkertijd merk ik dat iedereen vooral veel zin heeft in de wedstrijd tegen Hapert.”

Eenheid als sleutel tot succes
Volgens Beerens ligt de kracht van DOSKO’32 vooral in het collectief. “De eenheid binnen de groep, gecombineerd met een enorme inspanningsbereidheid, is voor ons de belangrijkste factor geweest dit seizoen.” Wintermans sluit zich daarbij aan. “We zijn dit jaar in veel belangrijke wedstrijden als winnaar uit de strijd gekomen. Daarnaast is de groep volwassener geworden. Maar het belangrijkste is dat we echt een team zijn, zowel binnen als buiten het veld. Wedstrijden waarin het minder liep, hebben we vaak alsnog samen over de streep getrokken.” Die teamspirit is ook terug te zien in de resultaten. DOSKO’32 won onder meer de topper tegen De Raven en zette daarmee een grote stap richting het kampioenschap.

Hapert in uitstekende vorm
Toch zal DOSKO’32 gewaarschuwd zijn voor Hapert. De bezoekers verkeren de laatste weken in uitstekende vorm en wonnen vier van hun laatste vijf wedstrijden. Daarmee lijkt Hapert het seizoen sterk af te sluiten en zal het de koploper niets cadeau willen doen. Voor DOSKO’32 betekent dat dat volledige focus noodzakelijk blijft richting de mogelijke kampioenswedstrijd.

Feestplannen blijven geheim
Binnen de club wordt ondertussen al voorzichtig rekening gehouden met een mogelijk kampioensfeest, al houden spelers en staf de details nog geheim. “Dat is voor ons als trainers en spelers een zorgvuldig bewaard geheim,” lacht Beerens. “Iedereen heeft zich wel drie dagen vrij geroosterd.” Ook Wintermans houdt zich op de vlakte. “Er zijn binnen de club veel mensen druk bezig met het organiseren van iets moois. Maar op dit moment ligt de focus echt volledig op Hapert.”

Conclusie
Alles is aanwezig voor een bijzondere voetbalmiddag in Duizel. DOSKO’32 staat op de drempel van het kampioenschap, maar weet dat eerst nog een lastige horde genomen moet worden in de vorm van een sterk presterend Hapert.

Klik hier voor meer artikelen over de club.

Fairplay op de rand van promotie: titel lonkt in Alem

vv Alem
-
0
Fairplay op de rand van promotie: titel lonkt in Alem

SMVC Fairplay staat op de drempel van het kampioenschap in de zondag 4e klasse C. Met nog twee wedstrijden te gaan heeft de ploeg uit Culemborg de beste papieren in handen en kan het zaterdag in de uitwedstrijd tegen vv Alem de titel veiligstellen. Een gelijkspel is daarvoor al voldoende.

Sterk seizoen van Fairplay
Dat Fairplay bovenaan staat, is allesbehalve toeval. De koploper combineerde dit seizoen verzorgd voetbal met indrukwekkende cijfers. De ploeg maakte de meeste doelpunten van de competitie en kreeg tegelijkertijd de minste treffers tegen. Daarmee heeft Fairplay zich ontwikkeld tot de meest stabiele ploeg van de afdeling. Hoewel er gedurende het seizoen ook mindere fases waren, onder meer rond de winterstop en tijdens de bekerperiode, bleef de ploeg overeind in de titelstrijd. Inmiddels is promotie naar de derde klasse dichterbij dan ooit.

Alem nog altijd gevaarlijke tegenstander
Tegenstander vv Alem draaide zelf lange tijd mee in de bovenste regionen van de competitie en kende eveneens een sterk seizoen. De ploeg lijkt zich nu vooral te kunnen richten op de nacompetitie, waarin promotie alsnog kan worden afgedwongen. Dat betekent echter niet dat Fairplay zaterdag een eenvoudige middag tegemoet gaat. Alem zal voor eigen publiek ongetwijfeld willen laten zien waarom het zo lang meedeed in de top van de ranglijst.

Spanning richting ontknoping
Bij Fairplay zal de focus vooral liggen op het binnenhalen van dat laatste benodigde punt. De ploeg weet dat promotie binnen handbereik ligt, maar dat juist zulke wedstrijden extra spanning met zich mee kunnen brengen. Mocht het zaterdag niet lukken, dan wacht in de laatste speelronde nog een nieuwe kans in eigen huis tegen BVV.

Terugkeer binnen de selectie
Daarnaast lijkt Fairplay richting het slot van de competitie weer te kunnen beschikken over aanvaller Yassine Bousdadi. Hoewel de spits nog werkt aan zijn fitheid, kan zijn terugkeer in deze fase van het seizoen van waarde zijn.

Verwachting
Met de belangen voor beide ploegen en het vooruitzicht van een mogelijk kampioensfeest lijkt een spannende wedstrijd in het verschiet te liggen. Fairplay heeft aan een punt genoeg, terwijl Alem vrijuit kan spelen richting de nacompetitie.

Conclusie
Alles wijst erop dat SMVC Fairplay zaterdag een grote stap kan zetten richting promotie naar de derde klasse. Of dat direct gepaard gaat met het kampioenschap, zal moeten blijken in Alem. Eén ding lijkt echter duidelijk: de titel is dichterbij dan ooit.

Meer artikelen lezen over VV Alem? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Alem.

Titelstrijd krijgt nieuw hoofdstuk in duel tussen Zuidland en Brielle

vv Zuidland
-
0
Titelstrijd krijgt nieuw hoofdstuk in duel tussen Zuidland en Brielle

Op Sportpark Groot-Nibbeland staat zaterdag een wedstrijd op het programma die van grote invloed kan zijn op de titelstrijd in de 2e klasse D. Zuidland ontvangt Brielle in een rechtstreeks duel tussen twee ploegen die nog volop meedoen om het kampioenschap. Met nog drie wedstrijden te gaan zijn de belangen groot. Zuidland verdedigt de koppositie, terwijl Brielle met drie punten achterstand weet dat alleen een overwinning de spanning volledig terug kan brengen.

Zuidland in sterke uitgangspositie
De ploeg van trainer Glenn den Uijl heeft zichzelf de afgelopen weken in een uitstekende positie gebracht. Vooral de overwinning op VVGZ gaf Zuidland een belangrijke impuls richting de slotfase van het seizoen. Hoewel de resultaten niet altijd overtuigend waren, blijft de ploeg moeilijk te verslaan. Dat blijkt ook uit de recente reeks waarin Zuidland weinig verloor en belangrijke punten bleef pakken.

Brielle blijft in het spoor
Ook Brielle draait een sterk seizoen en heeft zich nadrukkelijk in de strijd om de bovenste plaatsen gemengd. De bezoekers verloren al langere tijd niet meer en laten zien defensief stabiel te zijn. Na gelijke spelen tegen DCV en Sparta AV zal Brielle zaterdag echter vol voor de winst moeten gaan om zicht te houden op de titel.

Bijzonder duel voor Van Benthem
Een opvallend detail rond deze wedstrijd is de komst van Fabian van Benthem naar Zuidland voor komend seizoen. De verdediger maakt na dit seizoen de overstap van Brielle naar de huidige koploper. Van Benthem gaf aan op zoek te zijn naar een nieuwe uitdaging en hoopt die bij Zuidland te vinden. Daardoor krijgt het duel van zaterdag voor hem automatisch een extra bijzonder tintje.

Spanning richting de ontknoping
Met nog maar drie speelronden te gaan kan deze ontmoeting bepalend worden voor het verdere verloop van de titelrace. Een overwinning van Zuidland zou een flinke stap richting het kampioenschap betekenen, terwijl Brielle bij winst de strijd volledig openbreekt.

Verwachting
Gezien de belangen en de recente vorm van beide ploegen lijkt een spannende en tactische wedstrijd in het verschiet te liggen. Kleine details kunnen zaterdagmiddag het verschil maken in een duel waarin beide teams weten wat er op het spel staat.

Conclusie
Zuidland – Brielle belooft een wedstrijd te worden waarin de titelstrijd centraal staat. Met twee ploegen die nog volop dromen van promotie en een kampioenschap, zijn alle ingrediënten aanwezig voor een boeiende voetbalmiddag.

Klik op VV Zuidland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Zuidland voor meer informatie over de club.

Klik op vv Brielle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Brielle voor mee informatie over de club.

VV Tricht, voor het vijftiende jaar, podium voor internationale O10-talenten: “Het is echt een beleving”

vv Tricht
-
0
VV Tricht, voor het vijftiende jaar, podium voor internationale O10-talenten: “Het is echt een beleving”

Wat begon als een ambitieus jeugdtoernooi is inmiddels uitgegroeid tot een internationaal evenement van formaat. Bij VV Tricht staat binnenkort alweer de vijftiende editie van het internationale tandwinkel.nl O10-toernooi op het programma. Met deelnemers uit acht landen en een bomvol sportpark belooft het opnieuw een dag te worden waar voetbal, beleving en talent samenkomen.

Het internationale tandwinkel.nl O10-toernooi van VV Tricht is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een vaste waarde op de jeugdvoetbalkalender. Waar het deelnemersveld in de beginjaren vooral bestond uit Nederlandse, Belgische en Duitse teams, is dat inmiddels flink uitgebreid.

“Dit jaar hebben we clubs uit acht verschillende landen,” vertelt organisator Aniek Veldhuizen trots. “Naast Nederland, België en Duitsland komen er ook teams uit Engeland, Frankrijk, Denemarken, Zweden en zelfs Canada.”

Die groei komt niet vanzelf. “We zijn dit jaar gestopt met een externe partij en zijn zelf veel meer gaan netwerken. Dan merk je dat er wereldwijd interesse is. We krijgen nu zelfs al aanvragen voor volgend jaar.”

Sterk concept als basis

Volgens Aniek zit de kracht van het toernooi vooral in de opzet. “We spelen eerst een uitgebreide poulefase met 24 teams, verdeeld over vier poules. Daarna wordt het opgesplitst in drie niveaus: Champions League, Europa League en Conference League.”

Dat zorgt ervoor dat ieder team, ongeacht niveau, tot het einde toe ergens voor speelt. “Zelfs als je niet bovenin eindigt, kun je alsnog een prijs winnen. Dat maakt het voor iedereen leuk en competitief.”

Ook het speelschema draagt bij aan de aantrekkingskracht. “Teams spelen veel wedstrijden op één dag, met weinig wachttijd. Dat vinden trainers en spelers prettig. Het tempo ligt hoog en je bent constant bezig.”

Meer dan alleen voetbal

Hoewel het niveau op het veld hoog ligt, draait het toernooi om meer dan alleen prestaties. “We willen er echt een dag van maken voor iedereen,” zegt Aniek.

Rondom de velden wordt daarom flink uitgepakt. “We bouwen een horecaplein op met verschillende eetpunten, er zijn springkussens voor de kinderen en we hebben een pannakooi. Het hele terrein wordt aangekleed zodat het echt als een evenement voelt.”

Dat trekt niet alleen deelnemers, maar ook publiek. “Met al die teams komen er natuurlijk veel ouders en begeleiders mee. Daarnaast zien we dat mensen uit de omgeving ook vaak komen kijken.”

Vrijwilligers als drijvende kracht

Achter de schermen draait het toernooi op een grote groep vrijwilligers. “We hebben ongeveer 150 mensen die helpen op de dag zelf,” legt Aniek uit. “Dat is echt enorm voor een club van onze grootte.”

Zelf speelt ze daarin een belangrijke rol. “Ik ben vooral bezig met de vrijwilligers en de catering. Zorgen dat overal mensen staan en dat alles goed loopt.”

Die betrokkenheid typeert de vereniging. “Het is een echte dorpsclub waar veel mensen zich inzetten. Dat maakt zo’n toernooi ook mogelijk.”

Jubileumeditie met extra’s

De vijftiende editie wordt extra speciaal aangepakt. “We hebben echt ingezet op een sterk deelnemersveld,” zegt Aniek. “Daarnaast zijn er meer activiteiten rondom het toernooi.”

Zo arriveren sommige teams al eerder in de week en worden er extra wedstrijden georganiseerd. “Er komt bijvoorbeeld een oefenwedstrijd en we hebben een extra speelmoment met andere teams. We pakken het dit jaar net wat groter aan.”

Voor de jonge spelers zelf is het sowieso een bijzondere ervaring. “Ze spelen tegen teams uit heel Europa en zelfs daarbuiten. Dat is iets wat ze niet snel vergeten.”

Trots op wat er staat

Dat een relatief kleine club als VV Tricht zo’n toernooi organiseert, maakt het extra bijzonder. “Je zet je club echt op de kaart,” zegt Veldhuizen. “We horen regelmatig dat mensen via via over het toernooi hebben gehoord.”

Met een sterk deelnemersveld, een strak georganiseerd programma en een hoop enthousiasme kijkt VV Tricht uit naar de nieuwe editie. “We willen dat iedereen een fantastische dag heeft,” besluit Aniek. “Als dat lukt, is het voor ons geslaagd.”

Klik op vv Tricht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Tricht voor meer informatie over de club.

VoetbalJournaal Barendrecht, voorjaar 2026

VoetbalJournaal
-
0
VoetbalJournaal Barendrecht, voorjaar 2026

Wesley van Gils, debuterend hoofdtrainer bij Pernis: “Wij worden kampioen dit seizoen!”

vv Pernis
-
0
Wesley van Gils, debuterend hoofdtrainer bij Pernis: “Wij worden kampioen dit seizoen!”

In de luwte van het Rotterdamse amateurvoetbal staat een opvallende debutant op: Wesley van Gils. De 36-jarige trainer, die binnenkort zijn 37e verjaardag viert, begint dit seizoen aan zijn eerste klus als hoofdtrainer bij VV Pernis, en dat doet hij niet zonder ambitie. Sterker nog, hij steekt zijn doelstelling niet onder stoelen of banken: “Wij worden kampioen.”

Van Meeuwenplaat naar de leiding

Van Gils is geen onbekende in de regio. Als speler was hij jarenlang een vertrouwd gezicht bij VV Meeuwenplaat, waar hij maar liefst twaalf seizoenen in het eerste elftal speelde. Ook als assistent-trainer deed hij er twee jaar ervaring op. Hoewel hij daar kon doorgroeien tot hoofdtrainer, koos hij bewust voor een nieuwe uitdaging.

“Ik wilde een andere stap maken in mijn trainersloopbaan,” legt Van Gils uit. Die stap bracht hem naar Pernis, waar hij een jonge, gretige selectie aantrof. “Ik zag meteen potentie. Die gasten willen keihard werken.”

Voetbal in het DNA

De liefde voor het spel zit diep bij de Hoogvlieter. Zijn vader speelde al in het eerste elftal, en zelf begon Van Gils in de jeugd van Meeuwenplaat. Een periode van zes jaar bij Feyenoord leek de opstap naar het profvoetbal, maar een heupblessure gooide roet in het eten.

Via omwegen langs onder meer RVVH en Zwaluwen Vlaardingen keerde hij uiteindelijk terug naar zijn oude liefde: Meeuwenplaat. “Daar lagen mijn roots en speelden mijn maatjes.”

Frisse wind bij Pernis

Bij Pernis trof Van Gils een verrassend goed georganiseerde club. “De staf is groot, iedereen wil helpen. Dat zie je niet vaak op dit niveau.” Met drie teammanagers en een betrokken spelersgroep probeert hij het maximale uit zijn selectie te halen.

Zijn aanpak? Modern, maar realistisch. Op dinsdag worden korte videoclips van wedstrijden geanalyseerd, met de nadruk op wat goed gaat. “We blijven tenslotte een vijfde klasser, maar je wil wel professionaliseren.”

Titelstrijd in volle gang

De competitie in de vijfde klasse D is spannend. Pernis strijdt met Steeds Hooger en Swift Boys om de titel. Van Gils ziet kansen: “Wij hebben de fitste én jongste ploeg van de drie.”

Toch onderschat hij de concurrentie niet. Zo beschikt Steeds Hooger over een gevaarlijke spits in Felix Verhaar. “Die heeft gogme en maakt zijn goals makkelijk.”

Meer dan alleen voetbal

Het team van Pernis bouwt niet alleen op het veld aan succes. Een trainingskamp in het Spaanse Torremolinos bracht de groep dichter bij elkaar. “65 man, zon, strand, voetbal en gezelligheid — dat was echt geweldig.”

Ook buiten het veld blijft Van Gils nuchter. Hij werkt als terminalmanager in de haven en is vader van drie dochters. “Ik dacht altijd dat ik met een zoon langs de lijn zou staan, maar het zijn drie paardenliefhebbers geworden,” lacht hij.

Ambitie zonder poespas

Van Gils heeft inmiddels zijn contract verlengd en voelt zich thuis bij Pernis. “Ik ben geen clubhopper. Als het goed voelt en er zit potentie in, blijf ik graag.”

Zijn ambities reiken verder dan de vijfde klasse. Hij heeft zich ingeschreven voor de VC3-opleiding en droomt ervan ooit een divisieclub te trainen. Maar eerst ligt de focus volledig op Pernis.

En daar hoort ook een beloning bij: vijf keer hield zijn ploeg al de nul, goed voor vijf kratjes bier uit eigen zak. “Met liefde gegeven,” zegt hij. “Ik zit hier niet voor het geld.”

Duidelijke boodschap

Over één ding laat de debuterende trainer geen twijfel bestaan. Terwijl de titelstrijd zijn climax nadert, klinkt het zelfverzekerd:

“Wij worden kampioen. Daar ben ik echt van overtuigd.”

Klik op VV Pernis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Pernis voor meer informatie over de club.

Ronald van der Zalm: uithuilen en opnieuw beginnen bij Meeuwenplaat

vv Meeuwenplaat
-
0
Ronald van der Zalm: uithuilen en opnieuw beginnen bij Meeuwenplaat

Voor Ronald van der Zalm is het een seizoen van harde realiteit. Waar Meeuwenplaat vorig jaar nog knap het kampioenschap in de vierde klasse vierde, bungelt de ploeg nu onderaan in de derde klasse. Begin april staat de teller op slechts zes punten uit twintig wedstrijden. De conclusie lijkt onvermijdelijk: degradatie lonkt. Toch blijft de Rotterdammer nuchter. “Dit seizoen is een dramaseizoen. We zijn niet goed genoeg en de selectie is niet breed genoeg om schorsingen en blessures op te vangen.”

Van der Zalm, geboren op de grens van Kralingen en Crooswijk, begon zijn voetbalreis bij Meeuwenplaat. Al op jonge leeftijd debuteerde hij in het eerste elftal. Zijn talent bleef niet onopgemerkt: rond zijn vijftiende werd hij gescout door meerdere Rotterdamse clubs. Hij koos voor Sparta, waar hij tot en met de A-regionaal speelde. Via SVV leek een stap naar het betaalde voetbal dichtbij. Maar een veelzeggend telefoongesprek met trainer Wim Jansen bepaalde anders. “Ja, maar dan speel je alleen in het tweede,” kreeg hij te horen toen hij vroeg of hij nog op vakantie kon. Het profvoetbal bleef uiteindelijk buiten bereik, al speelde hij wel voor Rotterdamse selecties en het Nederlands amateurelftal.

Zijn spelersloopbaan bracht hem langs clubs als Rozenburg, Leonidas en TOGR, waar hij meerdere successen kende. Bij die laatste club promoveerde hij van de vierde naar de eerste klasse. Opvallend: van der Zalm begon als spits, maar eindigde als rechtsback. “Toen ik in het C-elftal van Sparta tegen Volendam speelde, was onze rechtsback geblesseerd. Ik zei toen dat ik wel rechtsback ging spelen en sindsdien ben ik alleen maar achterin blijven staan.”

Na zijn actieve carrière rolde hij het trainersvak in, waarin hij inmiddels zo’n 25 jaar ervaring heeft opgebouwd. Clubs als Rijnsburgse Boys (jeugd), Haaglandia (assistent), Bolnes, TOGR, SCO’63, WCR, HOVDJSCR, FC IJsselmonde en Kethel Spaland passeerden de revue. Inmiddels is hij bezig aan zijn tweede periode bij Meeuwenplaat, de club waar het ooit allemaal begon.

Maar waar vorig seizoen alles op zijn plek viel, zit het dit jaar structureel tegen. “Er zijn wel wat spelers weggegaan en wat jongens gestopt. Ik heb dus weer een nieuw elftal moeten neerzetten.” Vooral het gebrek aan eigen jeugd speelt de club parten. “Het probleem bij Meeuwenplaat is dan ook dat we geen jeugd hebben die we kunnen laten doorstromen naar het eerste elftal. We moeten alle spelers van buiten aantrekken. Dan moet je weer afwachten wat je binnenhaalt. Je weet nooit of er een goede kop opzit. Dit seizoen heb ik al vijf jongens weggestuurd.”

Daarnaast ziet van der Zalm een bredere ontwikkeling in het amateurvoetbal. “De mentaliteit is tegenwoordig anders dan vroeger. Voetbal staat bij veel spelers al lang niet meer op de eerste plaats. Dus gaan vakanties en festivals bij veel spelers voor. Ze zeggen heel makkelijk: Trainer ik ben er even niet, ik ga twee weken op vakantie.”

Ook op het veld ontbreekt het geluk. Waar vorig seizoen alles leek te lukken, vallen de ballen nu net niet goed. “Ballen die er vorig seizoen invlogen gaan nu mis in onze voorhoede. Maar goed, gezien de stand heeft dat ook met kwaliteit te maken.”

Toch zijn er lichtpuntjes, zoals de komst van Milton Klooster, die na avonturen bij onder meer Feyenoord Academy, Jong NEC en Excelsior Maassluis dichtbij huis is komen voetballen. Maar het is niet genoeg om het tij te keren.

Voor de resterende wedstrijden houdt van der Zalm het simpel: “Deze zes wedstrijden rustig uitspelen. Misschien nog wel wat puntjes afsnoepen van de topploegen die wij nog thuiskrijgen.”

Daarna wacht een nieuw begin. De trainer blijft de club trouw, ondanks interesse van andere verenigingen. Met een grotendeels nieuwe selectie moet Meeuwenplaat volgend seizoen in de vierde klasse opnieuw bouwen. Zoals van der Zalm het zelf kernachtig samenvat: uithuilen en opnieuw beginnen.

Klik op de link voor meer artikelen over VV Meeuwenplaat
Klik op de link voor meer informatie over VV Meeuwenplaat

Yunus Kayis (trainer LMO): “Doelstelling is promotie naar de derde klasse”

VoetbalJournaal
-
0
Yunus Kayis (trainer LMO): “Doelstelling is promotie naar de derde klasse”

Sinds januari 2026 staat Yunus Kayis aan het roer bij LMO, en dat doet hij met een duidelijke missie. De in Rotterdam-Zuid geboren trainer, tegenwoordig woonachtig in Hoogvliet, is geen onbekende in zowel het voetbal als het Rotterdamse leven. Met een achtergrond in de horeca én het voetbal brengt hij een mix van discipline, mensenkennis en ambitie naar de club.

Kayis werkte 22 jaar in de horeca en runde meerdere restaurants in Rotterdam. In 2018 besloot hij echter een andere koers te varen. “Ik heb 22 jaar keihard gewerkt in de horeca. Ik heb twee kinderen, een dochter van 16 en een zoon van 14. Toen zij jonger waren, wilde ik als vader meer betrokken zijn bij hun opvoeding. Ik wilde geen horecavader zijn die er nooit is.” Die keuze bleek een kantelpunt, niet alleen privé, maar ook voor zijn trainersloopbaan.

Als voetballer droeg Kayis het shirt van onder meer DEH, Zwart-Wit ’28, Sparta Rotterdam en Leonidas. Zijn actieve carrière kwam vroegtijdig ten einde door zware hamstringblessures. Toch bleef hij het voetbal trouw. Op advies van zijn broer, voormalig prof bij Sparta en FC Emmen, ging hij de arbitrage in. “Op aanraden van mijn broer Yurtcan ben ik gaan fluiten. Hij zei dat dit echt iets voor mij zou zijn.”

Die stap bleek succesvol. Binnen vier jaar schopte hij het tot vierde official in de Keuken Kampioen Divisie. “Ik zat in het talententraject van het betaald voetbal, maar was eigenlijk al te oud om de absolute top te halen.” Toch floot hij op hoog niveau, waaronder in de Topklasse (vergelijkbaar met de huidige Tweede Divisie). Op zijn 31e stopte hij, al bleef het fluiten kriebelen: “Ik vind het nog steeds heel leuk en doe het af en toe als het nodig is.”

Zijn trainerscarrière begon min of meer toevallig bij Poortugaal, toen zijn zoon daar ging voetballen. “Bij de eerste training bleek dat er geen trainer aanwezig was voor die groep kinderen. Met mijn horeca- en managementervaring dacht ik: dat doe ik wel.” Wat begon als een praktische oplossing groeide uit tot een serieuze ambitie. Hij behaalde zijn UEFA A-licentie en werkte zeven jaar bij de club.

Daarna volgden stappen via SC Feyenoord, waar hij met de O14-1 een succesvol seizoen kende en kampioen werd in de O15-competitie, en vervolgens Spijkenisse. Met het behalen van zijn UEFA B-diploma kwam ook zijn doel dichterbij: het trainen van seniorenteams. Via VV Capelle, waar hij de O19 onder zijn hoede kreeg, diende de volgende kans zich snel aan: LMO.

Momenteel is Kayis ook maatschappelijk trainer bij Feyenoord. “Wij geven trainingen aan kinderen in achterstandswijken en organiseren activiteiten tijdens pauzes op basisscholen. Voor die blije gezichten van de kinderen doen we het. Dat is zo mooi om te zien”, vertelt hij trots.

Bij zijn komst naar LMO was de doelstelling direct helder. “De doelstelling van de club was duidelijk: het kampioenschap. Ik wilde deze uitdaging graag aangaan.” Ondanks een moeizame start – met slechts twee trainingen door slecht weer en een nipte nederlaag tegen VDL – bleef Kayis positief. “De sfeer was goed en we hebben goed gespeeld. Kritiek geven is makkelijk, maar ze hebben ook veel goed gedaan.” Zijn filosofie is duidelijk: “Ik ben een trainer die juist de goede dingen benoemt. De dingen die fout gaan, weten spelers over het algemeen zelf ook wel.”

LMO bevindt zich momenteel in een spannende titelstrijd met Bolnes en VDL in de vierde klasse E. Kayis ziet kansen, maar weet ook waar het op aankomt. Discipline is daarbij een sleutelwoord, onder meer om onnodige schorsingen te voorkomen. Ook volgend seizoen staat hij voor de groep bij LMO; in januari 2026 tekende hij een contract voor anderhalf jaar.

Naast zijn werk bij LMO blijft Kayis zich ontwikkelen. Hij heeft plannen om zijn trainersdiploma’s voor het betaald voetbal te behalen, mogelijk in Turkije. “Ik heb nu mijn UEFA A-licentie en kan daardoor in veel Europese landen direct instromen in UEFA Pro/VC5. In Nederland moet je eerst nog VC4 afronden voordat je überhaupt aan UEFA Pro kunt beginnen.”

Over zijn huidige club is hij uitgesproken positief. “Ik vind LMO echt een fantastische club. De organisatie zit goed in elkaar en is eigenlijk eerste klasse waardig.”

Maar boven alles blijft zijn ambitie overeind: “De doelstelling dit seizoen is terugkeren naar de derde klasse.”

Van betrokken vader tot drijvende kracht: Kevin en het hart van Poortugaal

sv Poortugaal
-
0
Van betrokken vader tot drijvende kracht: Kevin en het hart van Poortugaal

Wat begon als een simpele wens van een zoon om te gaan voetballen, groeit voor Kevin Cardinaal uit tot een centrale rol binnen voetbalvereniging Poortugaal. De 40-jarige ICT-netwerkbeheerder bij de Gemeente Rotterdam verhuisde vijf jaar geleden naar het dorp, zonder te vermoeden hoe groot zijn betrokkenheid bij de club zou worden.

Het begon allemaal met zijn zoon Bruce, die dolgraag wilde voetballen. Bruce startte in de O9 en Kevin stond, zoals zoveel ouders, langs de lijn. Maar niet voor lang. Al snel rolde hij in de rol van leider en trainer, en groeide hij met zijn zoon en het team mee. Sinds 1 januari van dit jaar is Kevin zelfs jeugdvoorzitter van de club. Hij omschrijft zichzelf in drie woorden: vriendelijk, benaderbaar en open, eigenschappen die goed passen bij zijn rol en betrokkenheid.

Hoewel Kevin zelf slechts kort heeft gevoetbald, ligt zijn sportieve achtergrond elders. Achttien jaar lang beoefende hij atletiek, met disciplines als kogelstoten en discuswerpen. Niet op topniveau, zoals hij zelf nuchter aangeeft, maar wel met toewijding. Zijn liefde voor sport is gebleven, al kijkt hij tegenwoordig liever naar wedstrijden van Feyenoord en uiteraard Poortugaal.

Geboren in Crooswijk en opgegroeid in Ommoord, woonde Kevin later nog op Rotterdam-Zuid voordat hij in Poortugaal neerstreek. Daar vond hij meer dan alleen een woonplaats. “Poortugaal is voor mij een hele warme, fijne vereniging met enorm veel vrijwilligers,” zou hij kunnen zeggen, maar het blijkt vooral uit hoe hij over de club praat en zich ervoor inzet.

De club vervult een belangrijke sociale rol in het dorp. Zeker wanneer het eerste elftal thuis speelt, komt alles samen. Jong en oud verzamelen zich rond het veld, en het voelt alsof het hele dorp aanwezig is. Een bijzonder moment was de derby tegen Smitshoek op een vrijdagavond, toen ruim 2.000 toeschouwers het complex wisten te vinden. De toegangswegen raakten overvol en de sfeer was intens. Dat Poortugaal in de laatste minuut de winnende treffer maakte, maakte de avond onvergetelijk.

Wat Kevin misschien nog wel het meest waardeert, is de betrokkenheid van de jeugd. Hij ziet het bij zijn eigen zoon: na een ochtendwedstrijd blijven kinderen hangen op de club. Ze kijken naar het eerste elftal of gaan zelf nog even voetballen op veld 3. Pas tegen etenstijd gaan ze naar huis. Het zijn precies die momenten die laten zien hoe belangrijk de club is voor de gemeenschap.

Als jeugdvoorzitter leidt Kevin de jeugdcommissie en neemt hij deel aan bestuursvergaderingen. Opvallend detail: hij is het eerste bestuurslid sinds de fusie tussen PSV Poortugaal en Oude Maas dat vanuit een nieuwe generatie instroomt. Een symbolische wisseling van de wacht.

Toch zijn er ook uitdagingen. Het vinden van voldoende vrijwilligers blijft een punt van zorg, zoals bij veel amateurclubs. En dat terwijl Poortugaal blijft groeien: maar liefst 85 jeugdteams zijn actief in alle leeftijdscategorieën. Het prachtige complex — met meerdere kunst- en grasvelden, moderne kleedkamers en tribunes — biedt daar gelukkig de ruimte voor.

De club zit bovendien sportief in de lift. Het eerste elftal maakt kans op promotie naar de derde divisie en doet nog mee in meerdere bekertoernooien. Tegelijk blijft de focus op de jeugd helder: plezier staat voorop, zeker bij de jongste spelers, terwijl talentvolle spelers de kans krijgen door te stromen.

Voor Kevin is de toekomst duidelijk: behouden wat goed gaat. De club zit vol, maar biedt nog net ruimte voor nieuwe leden, en met nieuwbouw in het dorp zal de aanwas alleen maar groeien. De uitdaging ligt in het bewaken van kwaliteit en gelijke kansen.

Eén ding staat vast: Poortugaal is voor Kevin veel meer dan een voetbalclub. Het is een plek waar kinderen opgroeien, waar vriendschappen ontstaan en waar betrokkenheid vanzelfsprekend is. En als het aan hem ligt, blijft dat nog generaties lang zo.

Klik op Poortugaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Poortugaal voor meer informatie over de club.

Fred Dorst, Al 35 jaar voorzitter van LMO

VoetbalJournaal
-
0
Fred Dorst, Al 35 jaar voorzitter van LMO

Voor RVV LMO is Fred Dorst al decennialang een vertrouwd gezicht. De 65-jarige voorzitter is inmiddels bijna zestig jaar verbonden aan de club en vormt daarmee een van de belangrijkste pijlers onder de vereniging op Rotterdam-Zuid. In april van dit jaar bereikt hij bovendien een bijzondere mijlpaal: zijn 35-jarig voorzitterschap.

Dorst begon zijn loopbaan bij LMO als jeugdspeler en schopte het uiteindelijk tot het eerste elftal, waarin hij tien jaar actief was. Op zijn 28e moest hij noodgedwongen stoppen vanwege knieproblemen. Toch bleef hij de club trouw, onder meer als jeugdtrainer en leider van het eerste elftal. Zijn voorzitterschap begon op opvallende wijze. “Fred, jij wordt de volgende voorzitter van LMO,” kreeg hij te horen van toenmalig preses Frans van der Hatert. Dorst herinnert zich zijn eerste reactie nog goed: “Ik vroeg of hij had gedronken of ziek was. Ik was net 31.”

Toch stapte hij, samen met twee leeftijdsgenoten, het bestuur in. Sindsdien is hij niet meer weg te denken uit de club. “Ik ben niet voornemens om te stoppen omdat de leuke dingen nog steeds overheersen. Soms denk ik wel eens bij mezelf: waar doe ik het allemaal voor?”

Die vraag is niet onlogisch, gezien de enorme tijdsinvestering. Naast zijn werk als transportplanner bij DHL, waar hij binnenkort met pensioen gaat, besteedt Dorst wekelijks zo’n 40 tot 50 uur aan de club. LMO is daarmee een essentieel onderdeel van zijn leven geworden. “Er zit een groot deel van mijn leven in de club.” Zelfs privé is de vereniging bepalend geweest: “Ik heb mijn vrouw op de club ontmoet toen zij 16 was en ik 19.”

LMO is een echte volksclub, waar het ‘ons kent ons’-gevoel nog altijd sterk aanwezig is. Het bestuur bestaat volgens Dorst uit echte verenigingsmensen, wat het werk vergemakkelijkt. Toch zijn er ook uitdagingen. De club deelt het complex met IJVV De Zwervers, dat over drie velden beschikt, terwijl LMO het met twee moet doen. Met in totaal zo’n 1250 leden op het complex is het puzzelen om alles georganiseerd te krijgen. “We zitten vol en hebben een ledenstop bij de jeugd.”

Ondanks die beperkingen staat de club er goed voor. Zo werd drie en een half jaar geleden een nieuw clubgebouw opgeleverd, waar veel positieve reacties op komen. “We zitten er dan ook geweldig bij in onze nieuwe behuizing.” Ook financieel is LMO gezond, iets wat volgens Dorst in deze tijd niet vanzelfsprekend is. “LMO is financieel gezond en wij bestaan volgend jaar nog. Dat is voor een hoop verenigingen nog maar de vraag.”

Sportief gezien heeft de club duidelijke ambities. Het eerste elftal speelt momenteel in de vierde klasse en doet mee in de top. De doelstelling is helder: promotie naar de derde klasse. “Ik vind ook dat wij qua selectie en vereniging daar thuishoren.” Op termijn droomt Dorst zelfs voorzichtig van een stap richting de tweede klasse, al blijft hij realistisch: “Maar daar zijn we nog lang niet.”

Opvallend is dat LMO geen spelers betaalt, maar wel goede randvoorwaarden heeft. De club vertrouwt vooral op betrokkenheid en clubgevoel. Wel merkt Dorst dat het lastiger wordt om talent vanuit de jeugd door te laten stromen. Waar vroeger meerdere spelers vanuit de A1 de stap naar het eerste maakten, moeten nu vaker spelers van buitenaf worden aangetrokken.

Ook het vrijwilligersbestand baart hem soms zorgen. “Je ziet dat vrijwilligers vaak ouders zijn. Dan vraag ik mezelf wel eens af wat er gaat gebeuren als ik of andere bestuursleden gaan stoppen.” Toch overheerst het optimisme. De club, opgericht in 1937, heeft volgens Dorst een stabiele basis en kijkt vooruit.

Een bijzonder moment in de clubgeschiedenis was het 75-jarig jubileum in 2012, toen oud-international Giovanni van Bronckhorst aanwezig was. “Hij is bij ons begonnen, maar ging na één jaar al weg omdat hij zo vreselijk goed was. We zijn er enorm trots op.”

Met een rijke historie, een sterke gemeenschap en een bevlogen voorzitter lijkt LMO klaar voor de toekomst. Of Dorst daar zelf nog lang onderdeel van blijft? De kans is groot. Zoals hij zelf zegt: stoppen is voorlopig nog niet aan de orde.

123...1.492Pagina 1 van 1.492

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.