Home Blog

Jeugdig Melissant moet zakelijker worden

Meedoen voor een plek in de nacompetitie voor promotie. Dat is wat ze bij vijfdeklasser Melissant dit seizoen graag zouden willen. En ondanks dat de ploeg voorlopig in de middenmoot bivakkeert, ziet spits Arnoud Both nog genoeg mogelijkheden. “Qua kwaliteit zit het in onze competitie heel dicht bij elkaar.”

En dus is het een kwestie van details, legt Both (32) uit. “Bijvoorbeeld laatst tegen NTVV. Zo’n wedstrijd kan dan echt allebei de kanten opvallen.” De voor Melissant de goede kant opvallen, deed het dit seizoen tot nu toe iets te weinig, vindt de inwoner van Sommelsdijk. “We hadden wel gehoopt om iets hoger te staan. Een paar jaar geleden speelden we echt mee voor de nacompetitie, dat willen we nu ook.” Al zit dat er nog steeds wel in, denkt hij. “Soms is het bij ons in de competitie ook een beetje de gelukkigste die wint. Maar we hebben het zelf ook een aantal keer laten liggen.”

Voetbalgogme

Aan de inzet of trainingsopkomst, ligt dat in ieder geval niet, vertelt Both. “We zijn echt gezegend met een heel leuke groep, vol kwaliteit.” Met het vertrouwen, is dan ook niks mis. “Onze trainer (Koen Kwakernaak) heeft een goed plan, dus als we in deze vorm door blijven trainen én spelen, denk ik dat we nog heel veel punten gaan pakken.” Zijn blik op de ranglijst, is dan ook naar boven gericht. “We zitten heel dicht tegen die derde en vierde plek aan.” Toch houdt Both voor de zekerheid, een slag om de arm. “Het is ons eerste seizoen met de nieuwe trainer, dus we zijn ook een beetje aan het bouwen. Daarom hebben we niet expliciet uitgesproken dat we voor de nacompetitie willen gaan, maar met deze fanatieke groep, zou dat wel heel mooi zijn. De wil is er!” Nu nog de doelpunten. “Dat kan beter. We scoren niet megaveel, maar staan organisatorisch wel heel goed.” Aan hem de taak om daar voorin, wat aan te doen. “Normaal speelde ik op het middenveld, sinds dit seizoen sta ik in de spits. Net als een paar jaar geleden.” Al moet ook zijn doelpuntenmachine, nog een beetje op gang komen. “Daar kunnen er nog wel een paar bij.” Waar ziet de routinier verder ruimte voor verbetering? “We hebben een vrij jonge groep, dus als team missen we nog wel eens wat voetbalgogme. Even een wedstrijd over de streep trekken en zakelijk uitspelen.” Ook daar ligt voor Both, met al zijn ervaring, een mooie uitdaging, weet hij. “Dat vind ik eigenlijk wel leuk. Vroeger kon ik zelf altijd leunen op anderen en was ik niet zo bezig met die leidersrol, maar nu probeer ik die jongens wel zoveel mogelijk te sturen in het veld.” Al is dat niet altijd even makkelijk, lacht de aanvalsleider. “Door mijn fanatisme, ben ik soms niet heel positief. Daarom ben ik blij dat Jacob (van der Spaan) ook weer terug is, zodat we samen een beetje de boel aan kunnen sturen.”

Fysieke duels

In zijn geval, dus vanuit de spits. “Dat was in het begin wel even wennen. Je hebt jezelf toch aangeleerd om bepaalde eigenschappen als middenvelder te gebruiken, zoals in de bal komen of terugzakken. Ik wil soms nog te veel meevoetballen, terwijl ik niet helemaal de bal op moet gaan halen.” Toch geniet Both tegelijkertijd juist, van zijn nieuwe rol. “In principe heb je als spits bijna altijd twee tegenstanders, dus kun je lekker fysieke duels spelen. Daar houd ik wel van. Lekker een beetje kloten. Ik denk dat ik voor een tegenstander, niet zo’n fijne speler ben.” Helemaal, als daar straks dus ook nog doelpunten bij gaan komen. “Het zou mooi zijn als ik rond de tien goals kan eindigen.” Voor de club, waar Both al bijna zijn hele leven komt. “Ik ben hier op mijn zesde begonnen en toen ik zeventien was, debuteerde ik in het eerste.” Desondanks maakte hij, vijf seizoenen geleden een uitstapje. Naar DWO. “Mijn spelplezier werd minder en ik verhuisde naar Zoetermeer. Daar heb ik twee jaar lang op recreatief niveau gespeeld.” Inmiddels voor het vierde seizoen terug op het oude nest, zit Both weer helemaal op zijn plek. “Ik ben natuurlijk opgegroeid met al die gasten hier. In al die jaren, heb ik nog nooit geen leuke en gezellige groep gehad.” De perfecte combinatie tussen fanatisme en betrokkenheid. “Dat maakt Melissant een mooie en gezellige club. Overal waar we komen, blijven we hangen.” En dragen ze hun steentje bij. “Ik geef zelf training aan de JO16 en zit in het jeugdbestuur, maar heel veel jongens doen wat voor de vereniging.” En als het aan Both ligt, blijft hij dat ook nog wel even doen. “Door mijn werk in een strandpaviljoen, is het soms lastig om altijd aanwezig te kunnen zijn. Zeker in de zomer. Soms moet ik op zaterdag, nog even doorracen na de wedstrijd.” Haasten of niet, aan stoppen denkt de voetballiefhebber nog lang niet. “Zolang mijn lichaam het volhoudt, wil ik minimaal tot mijn 35ste in het eerste blijven spelen.” En daarna? “Ga ik lekker met die jongens in het derde voetballen!”

Klik op Melissant voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Melissant voor meer informatie over de club.

Sportcentrum Dordrecht: al 46 jaar een vaste waarde voor voetballend Nederland

Wie in de Drechtsteden, Hoeksche- of de Alblasserwaard op voetbal zit, kent Sportcentrum Dordrecht. Voor veel spelers begint het seizoen niet op het trainingsveld, maar in de winkel. Het uitzoeken van nieuwe schoenen, een trainingspak of dat eerste complete tenue: het hoort bij de voorpret van een nieuw voetbaljaar. En al 46 jaar is er één adres waar generaties voetballers daarvoor binnenstappen.

Van voetbalschoen tot complete outfit

Waar vroeger vooral seniorenspelers binnenliepen voor een paar nieuwe voetbalschoenen, staan tegenwoordig complete gezinnen in de winkel. De jongste pupil voor zijn eerste training, de oudere broer voor nieuwe trainingskleding en ouders die zich oriënteren op wat er nodig is voor het komende seizoen.

Cees Jorissen, eigenaar van Sportcentrum Dordrecht, herinnert zich de start nog goed. “Toen ik begon zei iedereen dat ik het beter niet kon doen. Wie zit er nou op een sportzaak te wachten?” Inmiddels bestaat de zaak 46 jaar.

De winkel richt zich al lang niet meer alleen op schoenen. “Voetbalshirts, trainingspakken, tassen, scheenbeschermers en accessoires maken net zo goed onderdeel uit van de voorbereiding op een seizoen.” Voor veel jeugdspelers is dat een bijzonder moment. “Ze kijken er echt naar uit om hun eerste complete voetbaloutfit uit te zoeken. Vaak weten ze precies wat ze willen: een tenue van hun favoriete Champions League-club of van hun idool op televisie.”

Begeleiding in een veranderend voetbal

Juist bij die keuzes speelt begeleiding een belangrijke rol. Het voetbal is veranderd: het tempo ligt hoger, er wordt vaker op kunstgras gespeeld en materialen zijn technisch verder ontwikkeld. Toch worden artikelen nog vaak gekozen op uiterlijk of omdat een speler ‘altijd dat merk’ heeft gehad.

“In de praktijk is iedere speler anders,” zegt Jorissen. “Pasvorm, maatvoering en type product bepalen voor een groot deel het comfort én het vertrouwen tijdens het spelen en trainen.” Daarom neemt de winkel bewust de tijd voor advies. Spelers passen verschillende modellen, bewegen even, voelen het verschil. “Dat ervaren hoort erbij.”

Voor ouders is dat vaak verhelderend. Kinderen groeien snel en het is verleidelijk om iets groter te kiezen. Toch blijft een goede pasvorm belangrijk. “Als kleding en schoenen goed zitten, bewegen spelers vrijer en stappen ze met meer zekerheid het veld op.”

Lokale betrokkenheid, landelijke service

Naast jeugdspelers weten ook complete teams en seniorenspelers de weg naar de winkel te vinden voor trainingskleding, presentatiekleding en materialen. Dankzij korte lijnen en persoonlijke service bedient Sportcentrum Dordrecht niet alleen verenigingen in de regio, maar ook clubs elders in Nederland.

“We kennen veel verenigingen persoonlijk en zien spelers terugkomen,” zegt Jorissen. “Kinderen die hier hun eerste spullen kochten, staan jaren later opnieuw in de winkel – soms met hun eigen kinderen.” Juist dat persoonlijke contact onderscheidt de lokale sportwinkel. Geen haast, geen standaardadvies, maar begeleiding die aansluit bij wat iemand écht nodig heeft.

“Daar doen we het sinds 1979 voor: spelers met plezier en vertrouwen het veld op laten gaan.”

Voor meer informatie over Sportcentrum Dordrecht, klik hier.

Stellendam bestaat 80 jaar: ‘Mensen verbinden en laten genieten’

Een nieuw logo, een voetbalplaatjesactie en natuurlijk een groot feest. De viering van het 80-jarig jubileum laten ze bij Stellendam niet onopgemerkt voorbijgaan. En dus staat er de komende maanden, een hele hoop op de rol, vertelt bestuurslid Krijn Heerschap. “We willen als vereniging graag verbinden en mensen laten genieten.”

Dingen waar ze eigenlijk eind vorig jaar, al mee zijn begonnen, zo legt Heerschap (59) uit. “Toen hebben we een nieuw logo gekregen, hebben we een sinterklaasfeest georganiseerd voor de jeugd en in december, hielden we een kerstbuffet voor onze oudere leden. Naast natuurlijk de traditionele nieuwjaarsreceptie.” Met de komende tijd ook nog ergens tussendoor een vrijwilligersavond, is stilzitten er voorlopig niet bij. “Het zijn veel activiteiten die een hoop werk kosten.”

Voor het dorp

Want met het jubileum van de club in aantocht, is het voor Heerschap spitsuur. “In het kader van ons 80-jarig bestaan, hebben we met de supermarkt bij ons op het dorp, een voetbalplaatjesactie opgezet. Zodat alle leden zichzelf kunnen sparen.” Vanaf begin maart, te verkrijgen in de winkel. “We zijn allemaal op de foto gegaan en hebben straks gewoon een eigen boek, van Stellendam.” Maar geen jubileum, zonder feestavond, natuurlijk. “Die staat gepland voor zaterdag 11 april. In een grote tent, met livemuziek (van De Bijtels) en verschillende DJ’s.” Ook de jeugd, wordt uiteraard niet vergeten, vervolgt Heerschap zijn verhaal. “De jeugdcommissie gaat toernooien organiseren, en in plaats van de jaarlijkse familiedag, willen we een clinic houden. Hopelijk met een oud-prof. Gewoon wat extra aandacht en gezellig afsluiten met een BBQ.” Want uiteindelijk, draait het daar om, vindt de geboren en getogen Stellendammer. “We willen als vereniging graag verbinden en mensen laten genieten.” En als lid van het hoofdbestuur, draagt Heerschap daar met alle liefde een steentje aan bij. “Het kost soms best veel tijd, maar als ik mensen dan zie genieten, haal ik daar mijn energie uit.” Verantwoordelijk voor de PR, de socials en de activiteiten, zit hij dicht op het vuur. “Stellendam heeft gewoon echt een sociaal-maatschappelijke functie. We zijn een vereniging voor het dorp. Als je ook ziet hoeveel supporters er altijd mee gaan naar wedstrijden van het eerste.” Helemaal alleen, hoeft Heerschap het gelukkig dan ook allemaal niet te doen. “Er zijn veel mensen die helpen!”

Huizen bouwen

Hoe zit het met zijn eigen voetbalcarrière? “Ik heb tot mijn tiende bij Stellendam gevoetbald, en later, toen mijn zoon ging voetballen, ben ik trainer geworden.” Vervolgens werd hij voorzitter van de jeugdcommissie en 25 jaar later, is Heerschap er dus nog steeds. Is er veel veranderd in die tijd? “De mentaliteit is nu wel degelijk anders.” Extra trots, is hij dan ook op het aanstaande jubileum. “Het is niet zo vanzelfsprekend dat je 80 jaar bestaat. Dat beginnen we nu ook wel in te zien.” Want, zo vertelt hij. “Ik ben best wel een beetje bang voor de vergrijzing. Zeker als ze hier niet gaan bouwen, is het maar de vraag of je kunt blijven bestaan. Veel leden verlaten het dorp, omdat er geen woningen zijn.” Zorgen, maakt Heerschap zich echter nog niet direct. “Maar we houden het natuurlijk wel in de gaten.” En misschien is dat, ook wel de kracht van de club, denkt hij. “De verbondenheid in een kleine gemeenschap. Wat dat betreft zien we als voetbalclub echt onze functie.” De ogen, zijn dan ook al gericht op de toekomst. “Binnen het bestuur zorgen we, met een aantal nieuwe jonge mensen, echt voor vernieuwing. Daarnaast, willen we graag gaan starten met de verbouwing van onze kleedkamers. Naast een stukje verduurzamen.” Een goed voorbeeld, doet hopelijk volgen, lacht Heerschap. “Ik hoop dat ze hier op het dorp huizen gaan bouwen, zodat we als club verder kunnen groeien.” En samen nieuwe herinneringen kunnen maken. “De promotie van het eerste elftal naar de derde klasse, van drie jaar geleden, was wel een hoogtepunt. Zeker omdat mijn zoon Melvin aanvoerder is van het eerste. Maar ook het kampioenschap van Vrouwen 1, waar mijn dochter Anouk in speelt, was iets om van te genieten. Dat maakt je trots als club.” Net als een kampioenschap van een jeugdteam. “Dan besef je weer, waarvoor je een vereniging bent.” Of Heerschap ook de komende jaren bestuurslid is van die vereniging, weet hij nog niet helemaal zeker. “Ik doe het met heel veel plezier en wie weet, plak ik er nog wel een termijn aan vast. Hoe dan ook, zal ik altijd betrokken blijven bij deze mooie club!”

Klik op VV Stellendam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Stellendam voor meer informatie over de club.

Verdiende revanche van FC ‘s-Gravenzande tegen Westlandia

0

Al vele malen speelden FC ’s-Gravenzande en Westlandia tegen elkaar, o.a. vriendschappelijk, in het Haaglanden Voetbal Toernooi in de Westland Accountancy Cup en de competitie. De uitwedstrijd leverde een 3-1 nederlaag voor de ’s-Gravenzanders op dankzij drie treffers van Ismail Afellah. Het spelbeeld was redelijk in verhouding, en dus had een gelijkspel zeker niet misstaan. Maar zo is het nu eenmaal in het voetbal, je krijgt niet altijd wat je verdient.

Het verschil vooraf op de ranglijst is tien punten. Westlandia op de elfde plaats met 26 punten en FC ’s-Gravenzande op de zesde plaats met 36 punten. Dat zegt natuurlijk helemaal niets, want derby’s zijn toch altijd weer anders dan anders. Het zal ongetwijfeld weer een spannende wedstrijd worden, de winnaar doet in elk geval goede zaken. FC ’s-Gravenzande wil graag revanche nemen voor de nederlaag in oktober vorig jaar, en Westlandia zal niet verder willen zakken en kan best nog wat puntjes gebruiken.

Spannende eerste helft

Derby’s zijn toch altijd weer anders dan gewone competitiewedstrijden. Het talrijk opgekomen publiek, naar schatting ruim 2000 mensen, zagen een niet al te beste eerste helft, waarbij het spel op en neer golfde. Nadat de rook was opgetrokken en de confetti stroken van het veld waren gehaal kon scheidsrechter Lizzy van der Helm het startsein geven. De eerste minuten waren voor Westlandia, maar konden in de ’s-Gravenzandse defensie geen opening vinden. Bij de eerste de beste poging van de thuisclub was het wel direct raak. In de achtste minuut kreeg Frank Broos de bal aangespeeld, kon vrij eenvoudig door de defensie van Westlandia lopen en bracht de 1-0 stand op het scorebord. Na ruim een kwartier spelen was er weer een mogelijkheid voor de thuisclub. Luca van Leeuwen werd door Sil van Ooijen in stelling gebracht, maar zijn inzet werd door doelman Bryan Janssen tot hoekschop verwerkt. Hierna was het voor Westlandia Ismail Afellah die tweemaal kansrijk was. Een vrije rap werd door doelman Paul van der Helm gepakt, en de tweede poging in de 24e minuut schoot hij naast. Hierna was het weer FC ’s-Gravenzande dat kansrijk was. Op aangeven van Ardi Luijendijk was het Bob Tamerus die voor het doel op dook, maar er geen goed vervolg aan kon geven. Kort voor rust was er nog een opstootje tussen de Westlandia doelman Bryan Janssen en Sil van Ooijen, maar dat werd weer snel gesust, beide kregen een gele kaart. Het laatste wapenfeit voor rust was voor Westlandia, maar Ismail Afellah zag zijn inzet gestopt door de ’s-Gravenzandse doelman.

Ruime overwinning

Direct na rust probeerde Westlandia het tij te keren, drong wat meer aan, maar echt gevaarlijk werd het nooit. De thuisploeg speelde heel geconcentreerd en gaf maar weinig weg en kreeg ook mogelijkheden om de score op te voeren. Een schot van Frank Broos werd door doelman Bryan Janssen gestopt en uit een vrije trap van Bram van Eijk was het Sil van Ooijen die de bal naast kopte. Ismail Afellah probeerde het voor Westlandia met een schot van afstand, maar de bal ging heel ver naast. De betere mogelijkheden waren voor de thuisploeg. Uit een verre ingooi van Timo Ploemen kon Frank Broos er net niet bij en een schot van invaller Irian Boeschoten was een makkelijke prooi voor de doelman. Met nog een kwartier op de klok kwam FC ’s-Gravenzande op een 2-0 voorsprong. Na een hakballetje van Frank Broos op Bram van Eijk bracht hij de bal voor het doel en stond invaller Zeger van Antwerpen, net in het veld gekomen voor Bob Tamerus, klaar om de bal, bijna op de doellijn binnen te tikken. Tim van Marrewijk kwam er met geel goed vanaf toen hij in de 91e minuut Roy van Beek onderuit haalde net voor de 16-meterlijn, maar die vrije trap leverde niets op. In de 95e minuut werd het toch nog 3-0 toen Roy van Beek de bal in de verre hoek achter Bryan Janssen schoot.

Een verdiende revanche voor de ’s-Gravenzanders voor de eerder geleden uitnederlaag.

Tot Man of the Match werd uitgeroepen Frank Broos.

Opstelling FC ’s-Gravenzande: Paul van der Helm, Ardi Luijendijk, Timo Ploemen, Pascal Broch (80. Tyler Mulder), Bram Sommeling, Twan van Meerten (62. Roy van Beek), Bob Tamerus (71. Zeger van Antwerpen), Frank Broos, Bram van Eijk, Sil van Ooijen (84. Daan van de Burg), Luca van Leeuwen, (62. Irian Boeschoten)

Opstelling Westlandia: Bryan Janssen, Kick Krom (74. Kai Chang), Tim van Marrewijk, Santiamo van der Graaff, Noah Quinten Abid, Stijn van Os (62. Guus van der Meer), Dave van Delft (74. Delano Kolmus), Desley Bransen, Hidde van der Arend (46. Dinand Kuhn), Romano van der Stoep (79. Sten Jansen), Ismail Afellah

Scheidsrechter: mw. Lizzy van der Helm uit Zoetermeer, assistenten: dhr. Jeremy Tuinenburg uit Spijkenisse en dhr. Mitchel Spaans uit Den Haag

Papendrecht verliest met 1-2 van Almkerk

15 maart 2026

Na de aftrap van de wedstrijd op het Slobbengors tussen nummer 12 Papendrecht en nummer 7 Almkerk schoot de thuisploeg uit de startblokken. Het leidde tot de ene na de andere kans. Uiteindelijk was het Andy van Westering die na 25 minuten de bal uit de kluts tegen de touwen werkte: 1-0. De gasten hadden nog maar weinig laten zien toen de bal opeens op de stip ging na hands van een Papendrechtse verdediger in het strafschopgebied. Steven Molenschot miste niet vanaf elf meter. Papendrecht bleef proberen om met een voorsprong de rust in te gaan maar vanuit het niets werd het vlak voor rust 1-2. Wederom trof Molenschot doel.

Na rust viel er voor de toeschouwers een stuk minder te beleven. Papendrecht oogde aangeslagen door de ongelukkige achterstand en wist niet door de hechte Almkerk-verdediging heen te breken. De Brabanders waren uit de omschakeling enkele keren wel dreigend. Aan hun rechterkant sloot een Almkerk-aanvaller een prachtige actie in de buurt van de achterlijn af met een hard schot met links dat op de voorste paal uiteenspatte. Een paar minuten later kon een Almkerker alleen op Jasper Sprong. De Papendrecht-doelman bracht redding.

Pas in de slotfase werd Papendrecht gevaarlijk maar kwam niet verder dan enkele halve kansen waarbij steeds de verkeerde keuzes gemaakt werden. In scoringspositie werd te lang gewacht met afdrukken waardoor het schot geblokt kon worden. En toen uitgehaald moest worden, werd de bal breed gelegd waardoor de kans verloren ging. Enkele afstandsschoten troffen geen doel.

Door de 1-2 nederlaag is de afstand tot de streep opgelopen tot 5 punten en moet weer angstvallig naar beneden gekomen worden. Volgende week speelt Papendrecht uit tegen nummer 11 SC Kruisland dat een punt onder de streep staat.

Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer artikelen over de club.

 

Drie weken werden dertig jaar voor Tom Pauw van Sliedrecht

Tom Pauw (63) is al dertig jaar de stille spil van VV Sliedrecht. Secretaris, officieel. Maar wie hem kent, weet dat dat woord de lading al lang niet meer dekt. Tom is geheugen, schakel, geweten en soms ook brandblusser van een vereniging met 1300 leden, zestig teams en een begroting waar menig bedrijf zich niet voor zou schamen.

Hij werd geboren in 1963 en verhuisde in 1970 naar Sliedrecht. Voetbal kwam vanzelf. “Ik was al vrij snel actief,” zegt hij. Op zijn veertiende stond hij al training te geven, op zijn zestiende zat hij in de jeugdcommissie. Daarna volgde zo’n beetje alles wat je binnen een club kunt doen: jeugdtrainer, jeugdbestuur, trainer dameselftal, vlagger bij het tweede en clubscheidsrechter. “Ik was keeper,” zegt hij droog. “Sommige vrienden zeggen dat ik niet de beste was. Dat klopt ook.”

In 1996 werd hij secretaris. Tijdelijk, was het idee. De club zat in een bestuurscrisis. Er kwam een commissie – Commissie Kroon – om een nieuw bestuur te zoeken. Een secretaris werd niet gevonden. “Ik zou het drie weken doen. Dat zijn er inmiddels dertig jaar geworden.”

In die dertig jaar zag hij de club in alle gedaantes. Hoogtijdagen en laagtijdagen, noemt hij het. Hoogtepunten waren er genoeg: kampioenschappen, volle kantines, het verenigingsleven dat bruist. Maar er waren ook moeilijke periodes. Bestuurscrises. Een vereniging die verdeeld raakte in verschillende kampen. Teleurstellende sportieve prestaties. En rond 2000 de overgang van zondag- naar zaterdagvoetbal. “Dat gaf frictie.”

Wat er misschien nog wel het meest veranderde, is de manier waarop alles gaat. “Toen ik begon, haalde je de post nog bij het postkantoor.” Klachten kwamen per brief. Dat gaf tijd. Nu is er WhatsApp. Mail. Alles is sneller. Dat is een voordeel. Maar ook een nadeel. Mensen sturen een appje zonder na te denken. “Vroeger moest je eerst naar de brievenbus.”

Bestuurder in hart en nieren

Zijn takenpakket is breed. Correspondentie, bestuursvergaderingen, coördinatie. Het bewaken en organiseren van evenementen. Contacten met de KNVB. Verantwoordelijk voor alle seniorenteams buiten de selecties. “Als daar problemen zijn, moet het opgelost worden.” En op wedstrijddagen hoort hij in de bestuurskamer te zitten als het eerste thuis speelt. “Dat hoort erbij.”

De voldoening haalt hij uit twee dingen. Het verenigingsleven, allereerst. “De sociale kant en daarnaast het voetbal zelf. Mijn kleinkinderen voetballen hier en je hoopt toch dat het eerste (en de lagere seniorenteams waar ik verantwoordelijk voor ben) zo goed mogelijk presteren.”

Tom is altijd een bestuurstype geweest. Dat erkent hij zelf ook. Hij zat in de gemeenteraad, in het bestuur van een ziekenhuis, in allerlei raden zoals sportraad en ondernemingsraad. “Dat zit een beetje in je karakter.” Toch ligt zijn hart bij de club. Jarenlang was hij actief in de activiteitencommissie. Hij organiseert nog steeds het schoolvoetbal, het jaarlijkse tentenkamp voor kinderen van vijf tot twaalf jaar. Honderdtwintig deelnemers, vijftig begeleiders. “Ik ben daar hoofdscheidsrechter. Luister je niet, krijg je een gele kaart. Dan rood. En als het echt moet: een zwarte kaart in een envelopje.” Hij lacht. “Dat maakt altijd indruk. Tien jaar later komen kinderen daar nog op terug.”

De stoelendans op donderdagavond was en is jarenlang vaste prik. “De laatste jaren werd ik toch nog derde en vierde,” zegt hij. “Ik word ouder.” Dit jaar is zijn laatste stoelendans.

In november werd Tom herkozen voor nog eens drie jaar. “Zolang ik het leuk vind, blijf ik het doen. Vervangers staan niet in de rij.” En er is nog een dossier dat als een rode draad door zijn dertig jaar loopt: de locatie van de club. De gemeente wil industrie en kantoren op het terrein. Al jaren hangt een mogelijke verhuizing in de lucht. Ons complex veroudert omdat we niet weten waar we aan toe zijn. Het aan het lijntje gehouden worden frustreert. Ik zou graag blijven. Dichter bij het centrum. Maar ik weet ook: een nieuw complex heeft voordelen. Als je ouder wordt, kijk je daar anders naar. Met nostalgie.

Klik op Sliedrecht voor de laatste artikelen van de club.
Klik op Sliedrecht voor meer informatie over de club.

Drie op een rij voor RBC

0

RBC heeft zich gister een goede dienst bewezen door een 3-0 overwinning op Groene Ster. Groene Ster promoveerde net als RBC vorig seizoen via de play offs vanuit de Vierde Divisie naar de Derde Divisie.

Bij RBC ontbrak Glaucio Ventura Tiago vanwege een schorsing na zijn opgelopen gele kaart op bezoek bij Zwaluwen (1-2 winst). Zijn plek werd ingenomen door Perry Bierkens. Leonardo Rocha de Almeida begon als rechtsback. Voorin in de punt was opnieuw een plek voor Desley Ubbink.

De wedstrijd moest even op gang komen, maar na ruim tien minuten leek RBC op voorsprong te komen. Een goede voorzet van Ubbink leek voor Myron Bostdorp voor het intikken, maar zijn inzet ging via een Limburgs been naast. RBC had meer balbezit, maar Groene Ster was gevaarlijk in de omschakeling. Dat leverde een aantal gevaarlijke situaties op. De thuisploeg was gevaarlijk via Jelte Pal en Sander Wirix. In de slotfase van de eerste helft kreeg Bostdorp opnieuw een kans, maar opnieuw kon hij (nog) niet tot scoren komen.

In de tweede helft kwam er iets meer schwung in het elftal van RBC. Ubbink kon al snel juichen, toen na een ingooi en doorkoppen van Bierkens de bal bij Ubbink terecht kwam. Die aarzelde niet en benutte de vrije verre hoek, 1-0. Een kleine twintig minuten voor tijd verdubbelde RBC de score. Na een goedlopende aanval via Almeida, de ingevallen Jens Verschuren, opnieuw Almeida en uiteindelijk Bostdorp komt de 2-0 op het scorebord.

Tien minuten voor tijd wordt de wedstrijd definitief in RBC’s voordeel beslecht. Doelman Luuk Brand ziet de rennende Bostdorp, bedient de handige buitenspeler die tussen twee Groene Ster-spelers de bal mee weet te krijgen en schiet beheerst de 3-0 binnen.

Twee minuten later maakt jeugdspeler Daniel Alexandrov zijn debuut. En die luisterde dat bijna meteen op met een goal. Hij zet van achteruit zelf de aanval op, sprint daarna richting het Limburgse doel en ziet zijn poging op de lat uiteen spatten.

Gescoord wordt er niet meer, RBC neemt wel de leiding in de derde periode. Die is momenteel drie duels onderweg en heeft nog acht duels te gaan. RBC heeft tevens de zesde stek weer in bezit en ziet nummer vijf VVSB (verloor gisteren met 1-2 van TOGB) weer dichter naderen. Het gat is nu nog vier punten.

RBC – Groene Ster 3-0 (0-0)
1-0 Ubbink
2-0 Bostdorp
3-0 Bostdorp

Opstelling RBC: Brand; Almeida, Bierkens ( c) (Verhagen), Spieringhs, Ewanena; Boudzra (Reuvers), S. Wirix, J. Wirix (Verschuren); Pal, Ubbink (Mohammad), Bostdorp (Alexandrov)

Aantal toeschouwers: 1.347.

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.

Soccer Boys-Victoria’04 ruststand 0-0 / eindstand 0-2

In Bleiswijk wist Victoria’04 een belangrijke 0-2 overwinning te boeken op het hoger geplaatste Soccer Boys.

Victoria’04 begon voortvarend aan de wedstrijd en wist in het eerste half uur een veldoverwicht op te bouwen. Er ontstonden een aantal kansen, doch de doelman van Soccer Boys wist het antwoord op afstandsschoten van Sem van der Leer en plaagstoten van Diego Rivas. Naarmate de wedstrijd vorderde kreeg Soccer Boys iets meer vat op het spel van Victoria’04. De achterhoede van de Vlaardingse formatie sloot op tijd de deur, waardoor er niet werd gescoord in de eerste helft.

Na de pauze bleef Victoria’04 waar mogelijk de aanval zoeken. De bezoekers kregen loon naar hard werken in de 58ste minuut. Na een slecht weggewerkte hoekschop uit de defensie van Soccer Boys wist Joery Kaashoek de bal in het doel te werken: 0-1.

De thuisclub ging op jacht naar de gelijkmaker, maar Victoria’04 wist een tegentreffer te voorkomen. Ruim een kwartier later was het weer raak voor de tegen degradatie vechtende Vlaardingers. In de 75ste minuut bracht een vloeiend lopende combinatie de bal bij Roy Meerten, die laag voor het doel van Soccer Boys voorzette. Spits Diego Rivas stapte over de bal, waarna aanvoerder Oscar Knecht met de buitenkant van de voet de doelman van Soccer Boys wist te passeren: 0-2.

Een sterker spelend Victoria’04 wist in de resterende minuten de overwinning veilig te stellen.

Soccer Boys-Victoria’04 ruststand 0-0 / eindstand 0-2

Doelpunten Victoria’04: Joery Kaashoek (0-1) en Oscar Knecht (0-2).

JOERY KAASHOEK EN OSCAR KNECHT SCOREN VOOR VICTORIA’04

Selectie Victoria’04: Dion Engelbracht, Oscar Knecht, Bob Planken, Ronaldo Lindeborg (58: Owen Passon), Michael Blok, Joery Kaashoek, Jur de Visser, Sem van der Leer (80: Björn Verschoor), Roy Meerten, Diego Rivas (Joey Fastenau), Mitchell van der Hoeven

Meer informatie over Victoria ’04? Klik hier.
Meer artikelen over Victoria ’04? Klik hier.

‘Iets doen voor het goede doel én de club’

0

Een boutmiddag voor het goede doel. Dat leek John Breur en Robert de Jong wel wat. En na de eerste geslaagde editie van vorig jaar, was het eind december in de kantine van DVV’09 tijd voor ronde twee. Met een mooie cheque als eindresultaat. “We hadden niet verwacht dat we dat bedrag zouden overtreffen!”

Toch deed de gehele club, onder leiding van Breur en De Jong, er dus nog een schepje bovenop. “Vorig jaar haalden we tijdens de eerste editie ruim 6000 euro op, dit keer was het 10.000 euro!” En dat allemaal, nadat het duo besloot om maar eens wat op poten te zetten, vertelt de 34-jarige Breur. “Als een soort probeersel, vanuit de activiteitencommissie.” Om het goede doel te steunen, maar ook om een leuke en gezellige middag of avond te beleven. “Zeker tijdens de feestdagen, hebben mensen de behoefte om bij elkaar te zijn, lekker te kletsen en te borrelen.”

Mooie prijzen

Zogezegd, zo gedaan. “Vorig jaar haalden we geld op voor het KWF, nu wilden we graag iets lokaal doen.” Het werd, de kinderafdeling van het Weel-Bethesda Ziekenhuis. Mede dankzij Marieke Bax-van Berkel. Kinderarts én voetbalmoeder. “Marieke werkt in het ziekenhuis en haar kinderen voetballen bij DVV’09, daarom leek het ons heel mooi om voor dat doel te gaan.” En geld in te zamelen voor een zogeheten kangoeroestoel. “Maar we hadden niet verwacht dat we het bedrag van vorig jaar zouden overtreffen.” Toch ging dat op zaterdag 20 december redelijk snel, blikt Breur vol enthousiasme terug. “Na de eerste ronde lootjes verkopen, hadden we er al 1000 verkocht!” Want het concept, is simpel. “Mensen kunnen voor één euro per stuk een lootje kopen en kunnen op die manier mooie prijzen winnen.” Prijzen, die Breur samen met De Jong, vele sponsors én de hulp van clubgenoten, bij elkaar had gezocht. “Het eerste jaar ging daar heel veel tijd in zitten, dus hadden we nu de hulp ingeroepen van onze leden.” En met succes. “Dat was heel leuk om te zien! In totaal hadden we iets van 140 prijzen.” Van wedstrijdkaartjes voor Ajax of Feyenoord, tot aan een stofzuiger en een LED-tv. “Maar ook een hele ham, zalm of een bierpakket.” Vier rondes, waaronder een superronde, voorafgegaan door een inspirerend verhaal van Marieke. “Die gaf een leuke presentatie, met onder haar DVV’09-jas, haar doktersjas.” De teller stopte uiteindelijk, bij 8500 euro. Of toch niet? “Robert mocht het bedrag op de cheque schrijven, maar die was even mis. Naast het verkopen van de lootjes, zijn we ook nog rondgegaan met de pet, hebben we een kerstballenactie gehouden én hebben de vrienden van DVV’09 een donatie gedaan. Voordat een groepje ondernemers hem aftopte op 10.000 euro.”

Samen doen

En dat, terwijl het ooit allemaal begon op een bierviltje, lacht Breur. “Op donderdagavond zitten Robert en ik regelmatig aan de bar en daar hebben we het, met een hoop anderen, vaak gehad over een boutmiddag. Gewoon een gezellige dag voor onze leden, waar ze prijzen kunnen winnen, zo vlak voor de feestdagen. Gekoppeld aan een goed doel.” Van het één, kwam vervolgens het ander. “Vooral die saamhorigheid, vind ik mooi. Dat als je een balletje opgooit of een voorzet geeft, er uit alle hoeken en gaten hulp komt.” Daar haalt Breur, naar alle eerlijkheid, dan ook de meeste voldoening uit. “Het gaat om het samen doen. Dat is de kracht van een vereniging.” Al is het ook een heel klein beetje uit eigenbelang, lacht hij. “Ik houd van borrelen en gezelligheid!” Gezelligheid, die de inwoner van Dirksland ook als voetballer, altijd al heel belangrijk vond. “Voetballen was voor mij niet het belangrijkste, dus ik was geen vaste speler van het eerste. Ondanks dat ik een aardig balletje kon trappen.” De voormalig spits, schittert nu dan ook in het vijfde elftal van de club. Naast al zijn vrijwilligerstaken. “Ik ben bestuurslid senioren, lid van de sponsorcommissie en zit in de activiteitencommissie. Wat dat betreft ben ik een beetje een manusje van alles.” Al is zijn verklaring daarvoor simpel. “Ik ben gewoon dolgraag op de voetbal!” De Boutmiddag, is dan ook een blijvertje. “We hebben al tegen elkaar gezegd, dat we dit jaar weer alles uit de kast moeten halen. Want 6000 euro dachten we al niet te kunnen overtreffen, maar 10.000 euro wordt helemaal moeilijk.” Hoewel dat natuurlijk niet het belangrijkste is, beseft ook Breur. “Naar elkaar omkijken en je als club inzetten voor een goed doel. Een keer iets anders dan voetbal. Dat is de kracht van een vereniging.”

Klik op DVV’09 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DVV’09 voor meer informatie over de club.

Spakenburg wederom de sterkste in de dorpsderby

0

Afgelopen zaterdag heeft Spakenburg, alhoewel het hemelsbreed slechts dertig meter verder op is, in het hol van de leeuw drie punten opgehaald bij buurman IJsselmeervogels. De vooraf behoorlijk beladen clash, zowel in sportief als sentimenteel opzicht, eindigde na een 0-1 ruststand in een 0-2 overwinning voor onze Blauwen.

Spakenburg startte met de volgende elf: Houweling, Kok, Apau, Guiting, Green, Van Huffel, Kunst, Van Lopik, Van der Linden, El Azzouti en Van Mil.

Eerste Helft

Ten opzichte van de eerdere derby dit seizoen startte de vogels met een behoorlijk gewijzigde basiself. Zij mochten namelijk in de afgelopen transferwindow liefst zeven nieuwe spelers verwelkomen. De meest in het oog springende is uiteraard Raily Ingacio die nog een verleden bij onze Blauwen heeft. De robuuste spits kwam door puik verdedigen van zowel Apau als Guiting totaal niet in het stuk voor. Het enige billenknijp-moment waarbij de rooie spits gevaarlijk opdook ontstond door Spakenburg zelf, maar daarover later meer.

De grootste spanning zat voor alle thuiskijkers en supporters in de sporthallen nog voor de aftrap. Het streamingsplatform trok het aantal kijkers niet en daarmee leek de livestream verloren te gaan, maar gelukkig schakelde het mediateam van IJsselmeervogels snel en kon men via een YouTube-link toch van de wedstrijd genieten. Waarvoor veel dank aan het rode mediateam. Het begin van de wedstrijd was van twee kanten aftastend en afwachtend. Beide ploegen gedijen momenteel bij een tegenstander met overwegend balbezit waarna vanuit de omschakeling de mogelijkheden worden gecreëerd. Spakenburg had vanaf de aftrap het meeste balbezit en bleef rustig de aanval zoeken en loeren op een kans. De eerste mogelijkheid was voor de vogels. De aalvlugge buitenspeler Robertha trok naar binnen, maar zijn doelpoging was een eenvoudige vangbal voor Houweling. Later, vlak na een half uur spelen, moest de jeugdige speler overigens noodgedwongen naar de kant, zijn plaats werd ingenomen door Hardijk.

Door het eerste kansje van IJsselmeervogels raakte Spakenburg niet van de leg, sterker nog: een goede fase brak aan voor de Blauwen. Het kreeg in een kort tijdsbestek een tweetal corners en uit de tweede, lekker getrapt door Green, wist El Azzouti net als een week eerder bij de tweede paal binnen te koppen. Daarmee kwam de 0-1 op het scorebord en stond het goed gevulde Blauwe uitvak in vuur en vlam! Amper vijf minuten later, in minuut 23, werd de kleine aanvaller in stelling gebracht door de op het middenveld heersende Des Kunst. De subtiele inzet van El Azzouti kon doelman Kaarsgaren ternauwernood met de voet redden.

Spakenburg bleef het initiatief houden, maar echt kansen kreeg het tot aan de rust niet meer. Aan de andere kant schonk in de 34e minuut doelman Houweling de buren zomaar een mogelijkheid door een terugspeelbal niet tijdig te verwerken waardoor er een hachelijke situatie in de Blauwe 16 ontstond. Ignacio was er als de kippen bij, maar een tegengoal leverde het gelukkig niet op. Spakenburg kon de voorsprong tot aan de rust verder vrij eenvoudig vasthouden en zocht met een goed gevoel de thee op.

Tweede Helft

Ongewijzigd kwamen onze Blauwen terug het veld op voor het tweede bedrijf. IJsselmeervogels was het nu dat het initiatief nam en licht aandrong. Wie als rooie had gehoopt dat ze nu met het mes tussen de tanden door zouden drukken kwam echter bedrogen uit en dit was koren op de molen voor Spakenburg. Het initiatief leverde wel een schotkans met links op voor verdediger Gerwin van de Groep, maar geen goal. Die goal viel drie minuten later voor Spakenburg door, wie anders dan, Floris van der Linden. Een geweldige rush met de bal aan de voet van Olaf Kok over rechts ging daar aan vooraf. Zijn puntgave voorzet werd bij de tweede paal door de aanvoerder binnengegleden: 0-2. Het was te vroeg om deze tweede goal als beslissing te noemen, maar gevoelsmatig leek het er wel op.

Nog voor het verstrijken van het uur trok Leushuis een blik wissels open. Campman, Van Hees en Ignacio konden gaan douchen en Kuisch, Butter en Beers kwamen binnen de lijnen. Met een 0-2 achterstand werd er met de wissels geprobeerd om iets te forceren, daarvoor waren er enkele mogelijkheden. Eerst werd in de zestigste minuut een kopbal van Janssen door Guiting voor de lijn weggewerkt. Een minuut of tien later werd er een goed lopende aanval over links opgezet waarbij Martis het eindstation was, zijn schot kwam echter in het zijnet terecht. Met nog een kwartier spelen kreeg Ruizendaal nog speeltijd en werd Mattheij naar de kant gehaald. De invaller kon vrij koud in het veld uithalen vanuit de 16, maar zag zijn schot geblokt worden door Des Kunst. Alles wat rood was claimde hierbij een pingel, maar De Brito Roque zag er niets in of beoordeelde het als een natuurlijk houding waarin Kunst stond.

Spakenburg zat redelijk relaxed in de leunstoel met de 0-2 voorsprong op zak en loerde wat meer op de counter. Die tegenaanvallen kwamen er ook, maar die werden niet helemaal goed uitgespeeld. Zo kreeg Sam van Huffel een vrije schietkans, maar de middenvelder schoot te gehaast en daarmee huizenhoog over. De grootste kans van de tweede helft was ook voor Spakenburg. Olaf Kok haalde snoeihard uit, maar een rood hoofd ving deze poeier op. De rebound was voor Claver. De ingevallen verdediger bracht met gevoel de bal richting goal, maar zag dat het vizier net niet scherp genoeg was afgesteld en dat daarmee de bal rakelings naast ging.

Tussen alle bedrijven door had Chris de Graaf naast Claver nog wat wissels doorgevoerd. In minuut 67 nam El Azzouti met een doelpunt op zak voldaan plaats op de bank en nam Junte zijn plek in. Tien minuten voor het einde kwam naast Claver ook Wesdorp binnen de lijnen en als laatste mocht ook Van der Linden het slotakkoord vanaf de bank waarnemen, zijn plaatsvervanger was de jeugdige Stan Beune. In de absolute slotfase wist de geplaagde ploeg van Willem Leushuis ook geen potten meer te breken en na drie minuten blessuretijd  floot de prima leidende De Brito Roque voor het laatst.

Ranglijst en volgende wedstrijd

Spakenburg kijkt door de lekkere overwinning weer verder omhoog en mag nog altijd dromen van iets moois, al zal er dan niet (veel) meer mogen worden verloren. De Blauwen vinden zich door het verlies van HHC Hardenberg momenteel terug op de gedeelde vierde plaats. Rijnsburg morste twee punten door het gelijke spel tegen Barendrecht. Hoek en Quick Boys waren wel foutloos met hun overwinning op respectievelijk HHC en Jong Sparta. Volgende week komt Kozakken Boys op bezoek bij Spakenburg en wacht ons wederom een mooie affiche op de Blauwe Westmaat. Tot dan en zoals altijd, maar nu extra: FORZA BLAUWEN!

Statistieken

Opstelling IJsselmeervogels: Kaarsgaren, Van de Groep, Mattheij (77’ Ruizendaal), Janssen, Martis, Campman (58’ Kuisch), Schuurman, Van Hees (58’ Butter), Doesburg, Ignacio (58’ Beers), Robertha (34’ Hardijk)

Opstelling Spakenburg: Houweling, Green , Apau, Guiting, Kok, Van Lopik (79’ Claver), Kunst, Van Huffel, El Azzouti (67’ Junte), Van Mil (79’ Wesdorp), Van der Linden (84’ Beune)

Scoreverloop: 18’ 0-1 Ahmed El Azzouti, 54′ 0-2 Floris van der Linden

Toeschouwers: 7.963

Scheidsrechter: Sander de Brito Roque

Gele kaarten: Junte en Guiting (beiden Spakenburg)

Klik op SV Spakenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Spakenburg voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.