Home Blog

Koninklijke onderscheiding voor Lex Wierks

DORDRECHT – Tijdens de traditionele lintjesregen rond Koningsdag in Dordrecht heeft ook Lex Wierks een koninklijke onderscheiding opgespeld gekregen als waardering voor zijn inzet voor de (Dordtse) samenleving.

Die onderscheiding kreeg hij ook vanwege zijn verdiensten voor Oranje Wit, waar hij zich een echte clubman toonde. Jarenlang was Lex – voormalig directeur en tegenwoordig ambassadeur van Verkeersschool Wierks – actief als trainer, organisator en chauffeur en daarnaast ook een betrokken sponsor. Door zijn inzet en toewijding heeft hij daarmee een belangrijke bijdrage geleverd aan het verenigingsleven en aan het plezier van vele leden.

Betrokkenheid

De betrokkenheid bij Oranje Wit begon meer dan dertig jaar geleden. De zoon van Lex Wierks, Thomas,  ging spelen in de F7, waarna de vraag kwam of met het bedrijf de club wilde sponsoren. En zo geschiedde, want kort daarop liepen spelertjes van Oranje Wit in shirtjes met de naam van de verkeersschool erop. Dat was meteen de start van de grote betrokkenheid van Wierks bij de club. Een betrokkenheid die nog steeds voortduurt, aangezien ook de kleinkinderen van Lex nog steeds bij Oranje Wit actief zijn. In het jubileumboek, dat vorig jaar verscheen ter ere van het honderjarig bestaan van de vereniging, zei Lex Wierks dan ook niet voor niks: ,,Oranje Wit is en blijft mijn club, die ik altijd zal blijven volgen.’’

Ook buiten Oranje Wit heeft Lex Wierks door de decennia heen zijn naam nadrukkelijk gevestigd. Al ruim 45 jaar is hij actief als rijinstructeur en ondernemer. Verkeersschool Wierks is uitgegroeid tot een organisatie met meer dan 50 medewerkers. Daarnaast zet hij zich al jarenlang vrijwillig in voor verkeersveiligheid onder kinderen. Daarnaast was hij ook het afgelopen voetbalseizoen zo’n beetje iedere uitwedstrijd van FC Dordrecht de chauffeur van de spelersbus van FC Dordrecht om de selectie van toenmalige trainer Dirk Kuyt door heel Nederland te brengen en zette hij zich ook nog vaker in voor de Dordtse betaald voetbalclub. Met al die inspanningen was de koninklijke onderscheiding dan ook meer dan verdiend.

Laros krijgt Karaca naast zich

Gerard Laros zal ook het komend seizoen, als RCD aan het avontuur in het zaterdagamateurvoetbal begint, voor de selectie van de Racing Club. Aan zijn zijde verandert er wel wat: William Luijten, de huidige assistent, doet namelijk een stapje terug.

Vanuit de vereniging is voormalig selectiespeler Oktay Karaca naar voren geschoven als nieuwe assistent. Karaca fungeerde in het huidige seizoen als hoofdtrainer van de JO19-1 en is aan het begin van dit seizoen gestart met de opleiding Voetbalcoach 2 Senioren. Vorig jaar gaf Karaca al desgevraagd aan dat hij graag wilde doorgroeien in het trainersvak en de stap naar het assistentschap is helemaal in lijn daarmee.

De huidige assistent, William Luijten, gaf al  in de winterstop aan dat hij na dit seizoen stopt met zijn rol naast Gerard Laros. Clubman pur sang Luijten was eerder ook al actief als hoofdtrainer van het tweede team van RCD.

Inmiddels heeft RCD Henk-Jan Stok en Finn Pennock aangetrokken als nieuwe spelers voor de selectie voor komend seizoen.

Dubbeldam treedt toekomst met trots tegemoet

De datum van 7 februari 2026 stond bij allen die voetbalvereniging Dubbeldam een warmt hart toedragen al maanden met rood omcirkeld. De dag van de opening van het nieuwe complex op sportpark Schenkeldijk was immers een memorabel moment in de clubhistorie, maar ook een moment waarbij de toekomst met trots tegemoet werd getreden.

DORDRECHT – Natuurlijk, de finishing touch op sportief gebied viel enigszins in het water omdat tegenstander DHV in de slotfase de 2-2 maakte. Maar het uitblijven van een driepunter kon de trots van de verzamelde Dubbeldammers, jong en oud, niet breken. Na een proces dat jarenlang duurde en dat voor een vuistdikke stapel aan publicaties had gezorgd, was daar eindelijk het moment van de opluchting, trots en tevredenheid met een grote grijns: Dubbeldam mocht zich eindelijk de bewoner van een nieuw complex noemen.

Op de Schenkeldijk, maar ook via de sociale kanalen van de vereniging, was er enorm toegeleefd naar het moment dat burgemeester Nanning Mol van Dordrecht met zijn aanwezigheid en mooie woorden tijdens de openingsceremonie de inleiding gaf naar de grootste opening van het prachtige complex. Een complex waar in het afgelopen decennium zoveel te doen om was geweest. Frustraties, bijstellingen, bloed, zweet en tranen, het passeerde allemaal in de revue in de aanloop naar de verhuizing waarvan vaak uitstel maar uiteindelijk geen afstel kwam.

En dus was er op die roodomcirkelde dag, 7 februari 2026, vooral ruimte voor feest. Met een trotse voorzitter Arie in ’t Veld, voor wie de komst van het nieuwe complex bijna een levenswerk was geworden, met heel veel (oud-)leden die aanwezig waren, met de burgervader van de stad Dordrecht maar vooral met een enorm gevoel van trots. Dubbeldam stapte in een nieuwe leefomgeving de toekomst in, een mijlpaal in de clubhistorie.

Dordtse Football Academy breidt activiteiten uit

De Dordtse Football Academy, die gelieerd is aan DFC, ging afgelopen seizoen voortvarend van start. Op de basis die sinds de start in augustus is gelegd, bouwt de academy de komende tijd verder.

DORDRECHT – ‘Wij ontwikkelen de spelers van morgen, vandaag’ is de slogan van de Dordtse Football Academy (DFA). De academy begon in augustus vorig jaar met de opleidingsactiviteiten. In nog geen jaar tijd is al veel bereikt. Ook staan er volop nieuwe ontwikkelingen op de planning.

DFA zocht de samenwerking met verschillende andere academies en vond die ook. Deze academies sloten zich aan bij DFA. Zo konden de partijen hun krachten bundelen bij de aankoop van materialen, de marketing en andere praktische zaken. Bovendien ontstond direct een sterke basis. Daardoor beschikte de voetbalacademie vanaf de start over voldoende trainers en spelers. Dat zorgde voor een vliegende start.

Applicatie

Die goede start gaf het initiatief een flinke impuls. Na de opstart kreeg DFA steeds meer vorm. Vanaf komend seizoen verzorgt DFA minimaal één extra training per week voor de jeugd van DFC op een doordeweekse dag. Ook de huidige jeugdtrainers van de oudste voetbalclub van Dordrecht profiteren daarvan. Via het principe van ‘train de trainer’ vergroten zij hun kennis. Zo stijgt het algemene niveau en krijgt de kwaliteitsimpuls verder vorm. Uiteindelijk wil DFA DFC verder vooruithelpen.

De basis staat inmiddels stevig. Er is een CRM-systeem ontwikkeld en een app geïntroduceerd. Via deze app ontstaat een spelersportfolio. Spelers en hun ouders kunnen daarin de ontwikkeling volgen. Daarnaast tekende DFA een contract met Adidas. Daardoor krijgen alle deelnemers van de Dordtse Football Academy een volledig kledingpakket. Ook stelt de academy nieuwe trainers aan om de organisatie verder te versterken.

Met de ervaringen van het eerste jaar en de nieuwe ontwikkelingen gaat DFA ambitieus het tweede jaar in. Daarbij blijft de academy zich richten op meer dan alleen voetbalontwikkeling. Volgens de filosofie van DFA gaat echte vooruitgang verder dan alleen het voetbal. De methodiek richt zich niet alleen op technische vaardigheden en spelintelligentie. Ook fysieke belastbaarheid, mentale kracht, voeding en herstel krijgen veel aandacht. Zo bereiden de trainers de jongeren voor op succes, zowel op het voetbalveld als daarbuiten.

Jay Mangroe blijft aan bij GSC/ODS

Ook het komend seizoen staat Jay Mangroe voor de groep bij GSC/ODS. Mangroe, oud-speler van SC Stadspolders dat één van de voorgangers van de huidige fusieclub was, trad in november van het afgelopen jaar aan nadat Umut Takac al in een vroeg stadium het veld had geruimd op sportpark Stadspolders.

Bij het aantreden van Mangroe spraken de club en de trainer af eerst te bekijken hoe het vertrouwen tussen beide partijen zich gedurende het seizoen zou ontwikkelen. Pas daarna zouden zij beslissen over een langere samenwerking. Ondanks de prestaties van de afgelopen maanden, waardoor het tweedeklasserschap nadrukkelijk op de tocht kwam te staan, groeide het vertrouwen tussen beide partijen. Dat vormde een goede basis voor het besluit om de verbintenis te verlengen.

Ongeacht of de club in de tweede klasse blijft of een stap terugzet op de competitieladder, wordt op sportpark Stadspolders al keihard gewerkt aan de selectie voor het seizoen 2026-2027. Ozan Cimen en Mirac Akdeniz gaven al in een vroeg stadium aan dat zij de club zouden verlaten.

Inmiddels is ook duidelijk dat Simcha Kuiters en Wesley van de Wiel weer beschikbaar zijn voor het eerste elftal. Beiden maken nu nog deel uit van het tweede team, dat het uitstekend doet in de reserve eerste klasse. Simcha (25) en Wesley (35) doorliepen de jeugdopleiding van de club en speelden in eerdere seizoenen al in de hoofdmacht.

Fraai afscheid van Joke

Ze groeide in een kwarteeuw tijd uit tot één van de bekende en vertrouwde gezichten tijdens thuis- en uitwedstrijden van FC Dordrecht. Hoofdsteward Joke Louwersheimer was één met de club en met haar jongens op de tribune. Bij het laatste thuisduel van het vorig seizoen, tegen Willem II (1-2), kreeg zij het afscheid dat zij verdiende.

 

DORDRECHT – Het leek aanvankelijk nog een dag als andere vrijdagen voor Joke Louwersheimer, met de gebruikelijke routines: thuis de administratie in orde maken voor het vertrek naar de Krommedijk, de gebruikelijke zit in het stadion met Olav Ouwerkerk om de planning van de stewards en de bezetting door te nemen. Maar in het achterhoofd was daar steeds de gedachte: dit is echt de laatste keer.

,,Omdat je weet dat dit écht de laatste wedstrijd zal zijn dat ik als steward actief zou zijn. En als het dan zover is, dan overvalt het je toch’’, liet zij in de aanloop naar het slotakkoord weten. De week ervoor, bij de laatste uitwedstrijd bij Almere City FC, was het ook al een speciaal moment geweest. Zeker ook omdat haar gebruikelijke routine noodgedwongen doorbroken was. ,,Een week eerder, thuis tegen ADO Den Haag, had ik een duw gekregen waardoor ik aan mijn heup geraakt was. Daarom moest ik het rustig aan doen en kon ik in Almere eigenlijk alleen maar zitten. Dat was best vreemd.’’

 

Spandoek

In haar laatste seizoen was Joke sowieso een pechvogel, aangezien zij tijdens de uitwedstrijd bij FC Den Bosch in de eerste seizoenshelft ook niet zonder kleerscheuren er vanaf was gekomen. In het tumult dat in het Dordtse supportersvak was ontstaan, raakte ze in de knel en blesseerde zich daarbij. ,,Heel jammer dat het gebeurd is, maar ik heb me er niet door laten weerhouden en ben gewoon doorgegaan. Ook omdat ik het allemaal zo graag deed en ik er voor die supporters, die toch mijn jongens zijn, wilde staan.’’

En dat werd bijzonder op prijs gesteld, zo bleek voorafgaande aan de thuiswedstrijd tegen Willem II. Met een daverend applaus, terwijl op de West-tribune een enorm spandoek voor haar was uitgevouwen met de vaste vraag: Joke, mag ik hier roken?, en fijne blijken van waardering kreeg Joke het afscheid dat zij verdiende. ,,Het is mooi geweest.’’  En de band met FC Dordrecht blijft (vanzelfsprekend) intact: het komend seizoen zal Joke weer in het stadion te vinden zijn, maar dan wel als supporter.

Bijzondere samenwerking versterkt jeugdopleiding

SC Emma sloot aan het begin van dit jaar een samenwerking af met de stichting Wij voor de Jeugd. Die bijzondere samenwerking blijkt enorm vruchtbaar, want naast de verbetering van de sportieve resultaten op de korte termijn wordt de jeugdopleiding van de club op de lange termijn ook nadrukkelijk versterkt.

 

DORDRECHT – Door de samenwerking met Wij voor de Jeugd aan te gaan koos SC Emma bewust voor een andere invulling van de jeugdopleiding. Want de stichting, opgericht door Cyriel Venloo die ook directeur is, heeft een breder perspectief dan het opleiden van jeugdspelers.

Wij voor de Jeugd richt zich op het ondersteunen van kinderen met hun educatie en het bieden van gelijke kansen in de maatschappij. Daarbij werkt de stichting samen met lokale sportverenigingen en gemeenten om jongeren te bereiken die door hun situatie moeilijk kunnen deelnemen aan voorzieningen. Het doel is om iedereen een eerlijke kans te bieden op een goede start in de maatschappij.

Voor het bestuur van SC Emma, dat tegenwoordig met John van der Net en Leon Steenbakker twee voorzitters heeft, was het vanaf het begin af aan duidelijk wat de samenwerking zou moeten inhouden: ,,Structurele ontwikkeling, plezier en begeleiding voor jongeren in en rondom de club staan voorop.’’

 

Huiswerkbegeleiding

Door het aangaan van de samenwerking veranderde de naam van de jeugdafdeling in SC Emma / Wij voor de Jeugd. Binnen de samenwerking valt de jeugd onder de naam Wij voor de Jeugd. ,,SC Emma is trots op deze nieuwe fase en kijkt uit naar een toekomst waarin we samen nog meer kinderen kunnen bereiken en laten groeien op sportief en persoonlijk vlak’’, was het statement van het bestuur van de club.

Het verhaal achter de opmerkelijke samenwerking is bijzonder. Cyriel Venloo begon ooit met huiswerkbegeleiding binnen SC Emma. Dat breidde zich in de loop der tijd uit met het begeleiden van kinderen op basisscholen en in de sport, bij naschoolse activiteiten in de wijk en individuele (leer)trajecten. Met als uitgangspunt: iedere jongere een toekomst bieden waarin hij of zij kan groeien en bloeien.

 

Clinic

Op sportief vlak heeft de samenwerking in elk geval al z’n vruchten afgeworpen. Onlangs werden de JO10-1 en de JO9-2 al kampioen, het resultaat van hard werken en geloof in de aanpak van het jeugdvoetbal binnen SC Emma. Niet alleen de club, maar ook stichting Wij voor de Jeugd was trots op de kampioenen: ,,Dit laat precies zien waar Wij voor de Jeugd voor staat: ontwikkeling, plezier en samen groeien. De inzet van de kinderen, het vertrouwen van de ouders en de energie van iedereen eromheen hebben dit mogelijk gemaakt. We zijn supertrots op iedereen die hier onderdeel van is. Dit is nog maar het begin.’’

En daar is geen woord aan gelogen, want op 23 mei staat alweer een andere activiteit gepland. Dan organiseert Wij voor de Jeugd een gratis voetbalclinic voor jongens en meisjes van 5 tot en met 15 jaar, die op deze manier op een laagdrempelige manier kennis kunnen maken met voetbal maar ook in beweging kunnen zijn en vertrouwen kunnen opbouwen.

Tim van der Meer wil met ASV Brouwershaven 100-jarig bestaan bereiken

BROUWERSHAVEN – Op een klein uitstapje in een samengesteld team met WIK’57 na draagt Tim van der Meer als sinds hij op voetbal zit het zwartwit van ASV Brouwershaven. De laatste vier seizoenen maakt hij onderdeel uit van de eerste selectie en werd daarmee negende in 5e Klasse B. ‘Het zou mooi zijn als we eens wat dichterbij de linkerrij kunnen komen. Dat is ambitieus maar je weet het nooit in het voetbal.’

Nederlagen vaak met minimaal verschil

“Het heeft ons op bepaalde momenten in wedstrijden ook niet direct mee gezeten. Al zijn we, behalve in de openingswedstrijd tegen Smerdiek waarin het 6-1 werd, nooit weggespeeld. Vaak verloren we met één goal verschil. Dat was in het verleden wel eens anders dus we hebben zeker daarin wel stappen gemaakt.”

Vertrek van dragende spelers voelbaar

De krapte in de selectie is toch ook wel een gegeven dat volgens de aanvaller zeker invloed heeft gehad op de resultaten. “We zijn eerder natuurlijk al Martijn Dalebout en later ook zijn broer Wesley kwijtgeraakt aan MZC’11. Voor ons zijn dat toch flink wat doelpunten en een schat aan ervaring die je kwijtraakt. Dat voelen we nu nog altijd, zeker omdat ze beiden voor ons heel belangrijk waren en garant stonden voor goals en assists.”

Op de linkerflank helemaal in zijn element

Zelf is Van der Meer als rechtspoot vooral op de linkerzijkant te vinden. “Dat vind ik heerlijk. Vanaf de zijkant een actie maken, mannetje passeren en dan proberen uit te halen richting doel. Dit seizoen heb ik veel gespeeld en ook mezelf denk ik wel aardig ontwikkeld. Het is echt een mooie club om voor te spelen. Een echte vriendengroep en bovendien ook met de dames vormen we een groot geheel. Dat is altijd gezellig en dat hoop ik nog lang zou te kunnen ervaren.”

Op weg naar een bijzondere clubmijlpaal

Over twee jaar bestaat de club honderd jaar en is daarmee één van de oudste clubs op Schouwen-Duiveland. Die mijlpaal willen we graag allemaal bereiken en wordt echt iets unieks. De club is belangrijk als ontmoetingsplek voor mensen uit Brouwershaven en iedereen die er eenmaal komt gaat niet snel meer weg. Dat zie ik in mijn geval ook niet gebeuren. Dit is echt mijn cluppie en dat zal het ook altijd blijven.”

Berne Akkermans stilaan weer helemaal fit als voetballer

SCHARENDIJKE – Het was vorig seizoen in de wedstrijd tegen Krabbendijke dat het voor Berne Akkermans van ZSC’62 flink misging. Een zware knieblessure was het verdikt van de onderzoeken, een operatie volgde en sinds die tijd staat de verdediger als toeschouwer langs de kant. Al gloort er licht aan het eind van de revalidatietunnel.

Voetbal weer kunnen beleven voelt als een overwinning

“Ik ben nu inmiddels zover dat ik ook op het veld weer heb gestaan en zonder weerstand of echte duels weer kan meedoen. Dat voelt wel heerlijk en het laat me ook zien dat ik het oprecht ook wel heb gemist. Want als je langs de kant staat toe te kijken dan maak je voor je gevoel toch niet echt onderdeel uit van het geheel en beleef je alles anders.”

Van ogenschijnlijk onschuldige blessure naar zware diagnose

Akkermans weet nog goed de wedstrijd terug te halen. In een duel met Danny Weber ging hij mee in diens schijnbeweging en leek hij door zijn enkel te klappen. “Ik hoorde wel iets kraken maar dacht dat ik mijn enkel verzwikte. Ik ben de flauwste niet dus voetbalde er mee door. Daarna ging ik nog een luchtduel aan en bij het neerkomen overstrekte ik mijn knie. Toen was ik wel klaar en ben eruit gegaan. Helaas moest ik gaan werken heb ook nog die dag een nachtdienst gedraaid. Toen ik daarna thuis kwam was het over en uit. Ik kon niets meer met de knie en de fysio had toen ik bij hem kwam nog nooit zo’n dikke knie gezien…”

Revalidatie met pieken en dalen, maar vertrouwen keert terug

Onderzoeken wezen uit dat de voorste kruisband was afgescheurd en ook de meniscus beschadigd was. “Op 26 mei vorig jaar ben ik geopereerd en sindsdien heb ik dus geen competitiewedstrijd meer gespeeld. Mijn revalidatie verliep met pieken en dalen en ik kon mijn energie niet kwijt. Nu heb ik weer goede hoop en merk dat ik beter en sterker word. Maar ook dat ik meer vertrouwen krijg in de knie, dus ik ben zeker weer van plan om opnieuw het veld op te stappen als voetballer.”

Toekomst bij ZSC’62 hangt af van sportieve ambities

Inmiddels is de uit Zierikzee afkomstige verdediger zo’n zes jaar lid bij ZSC’62 uit Scharendijke. Maar of hij daar na de zomer ook nog speelt dat is nog ongewis. “Dat weet ik nog niet zeker. Ik ben wel iemand die perspectief wil hebben en het afgelopen seizoen zag ik dat de trainingsopkomst niet heel hoog was. Dat is in mijn ogen wel echt noodzaak wil je niet alleen in een competitie meehobbelen maar ook écht kunnen meedoen bovenin.

Als iedereen compleet is hebben we zeker en prima selectie en een ploeg die het elke tegenstander moeilijk kan maken. Maar dan is trainingsarbeid leveren wel noodzaak en die drive mis ik bij sommigen. Maar verder is het hier bij de club prima. De sfeer is goed, we hebben een gezellige groep. Daar ligt het niet aan, het is meer het perspectief. Hier is geen jeugd dus ook geen doorstroming voor de toekomst. Dus ik weet het nog niet wat het word voor het nieuwe seizoen.”

Versterkingen noodzakelijk om niveau vast te houden

Als het even kan zou het volgens de Zierikzeeër vooral fijn zijn mochten er nog wat versterkingen bijkomen om de selectie op sterkte te brengen. “Als dat de trainer en het bestuur lukt en iedereen komt weer volop trainen, dan zie ik het sportief gezien zeker positief in. Als dat uitblijft dan wordt het misschien wel een lastig verhaal om op termijn vierdeklasser te blijven.”

Damesteams bij Colijnsplaatse Boys zitten aardig in de lift

COLIJNSPLAAT – Drie seizoenen geleden werd er begonnen met een 7X7 team dames bij Colijnsplaatse Boys. Inmiddels zijn er bijna 25 dames verdeeld over twee teams die spelen in een vrijdagavondcompetitie. Marissa de Looff (40) is één van de speelsters die ziet dat het dames- en meidenvoetbal in de lift zit.

7X7 geeft damesvoetbal nieuwe impuls

“Dat is natuurlijk voor ons wel een leuke ontwikkeling. De 7X7 is een ideale manier om lekker te kunnen voetballen met elkaar maar toch niet elke week gebonden te zijn aan trainingsavonden en wedstrijddagen op zaterdag. Het was ook een prima start om weer terug te proberen om het damesvoetbal bij de club van de grond te krijgen en dat is goed gelukt tot op heden.”

Via een omweg terug op het vertrouwde nest

De Looff speelde zelf van haar vijfde tot haar negentiende bij Colijnsplaatse Boys. “Toen dat stopte vanwege te weinig dames ben ik naar Patrijzen gegaan. Door twee zwangerschappen niet alles daar gespeeld en stopte uiteindelijk. Daarna weer even bij Colijn begonnen tot ik een knieblessure opliep. Maar het spelletje was te leuk om niet meer te voetballen en ben drie jaar geleden ben ik uiteindelijk dus hier weer begonnen in de 7X& en dat is echt top.”

Droom: samen met haar dochter op het veld

En als het aan haar dochter ligt dan zal Marissa nog een aantal seizoenen er aan vast moeten knopen. “Ze voetbalt zelf ook in de jeugd en hoopt uiteindelijk om samen met mij in een team te kunnen spelen. Dat zou natuurlijk helemaal geweldig zijn, maar dan moet ik nog een paar seizoenen doorgaan.”

Damesvoetbal bij Colijnsplaatse Boys groeit

Momenteel is er bij de club een damesteam 18+ en een 30+, waar dus Marissa zelf in voetbalt. “Dat proberen we nu op die manier in competitie te zetten en houden. Beide teams hebben nu twee keer een competitie van vijf vrijdagavonden gespeeld en dat is erg goed verlopen. Dus dat willen we graag in de toekomst zo nog even volhouden. Het geeft aan dat eht animo om te voetballen voor meiden en dames bij ons groeiende is en dat is een mooie ontwikkeling.”

Oude vriendinnen, nieuw voetbalplezier

De eerste keer werd Marissa met de 30+ kampioen geworden, de tweede reeks van competitieavonden eindigden ze als derde. “Het is gewoon heel leuk om met allemaal tienervriendinnen van destijds nu samen weer in de 30+ te spelen. We zijn met z’n allen teruggekomen bij Colijnsplaatse Boys om weer te gaan voetballen. Superleuk en vooral heel erg gezellig!”

Fanatiek én vooral gezellig samen voetballen

Het doel is om het vol te houden op de manier zoals het momenteel dus verloopt. “De meeste speelsters in de 30+ zijn allemaal rond de veertig jaar nu en het gaat heel ongedwongen allemaal. We willen gewoon lekker een avondje voetballen met elkaar, maar we zijn tegelijkertijd toch ook best fanatiek want we willen er altijd tijdens zo’n toernooiavondje wel vol voor gaan en proberen het maximale eruit te halen.”

Van middenveld naar achterhoede, maar de passie blijft

In het verleden speelde ze in het elf tegen elf altijd centraal op het middenveld, maar nu in de 7X7 speelt ze achterin. “Dat is op mijn leeftijd en blessuregeschiedenis de beste plek om het zo lang mogelijk vol te houden. Voetbal is mijn passie en hoop dat nog even zo te houden. In elk geval nog een paar jaartjes, want die wedstrijd in het team samen met mijn dochter die hoop ik toch zéker ooit nog te spelen.”