Bij VV Maasdijk draait het dit seizoen niet alleen om promotie, maar ook om een bijzonder verhaal op de linksbackpositie. Daar strijden twee jeugdvrienden om één plek: Bram van Geest en Kees van der Hout. Geen rivaliteit met spanningen of gedoe, maar een strijd waarin vriendschap en teamgevoel minstens zo belangrijk zijn als speeltijd.
Voor Van Geest is het een situatie die misschien lastig klinkt, maar in de praktijk verrassend goed werkt. De 25-jarige linksback speelt al zijn hele leven bij Maasdijk. Vanaf de F4 liep hij al rond op de club en groeide hij op tussen vrienden, bekenden en het typische dorpsgevoel dat bij de vereniging hoort. “Als ik vroeger klaar was met mijn eigen wedstrijd, ging ik altijd kijken bij het eerste. Dan zei ik tegen mijn moeder: daar wil ik later ook spelen.”
Die droom kwam uit. Vier jaar geleden sloot hij aan bij het eerste elftal, toevallig op het moment dat zijn directe concurrent Van der Hout geblesseerd was. Het gaf hem de kans om zich te laten zien op het niveau waar hij als kind naar opkeek. “Dan kom j erachter dat het allemaal niet zoveel voorstelt, maar het is toch wel mooi dat het is gelukt.”
Concurrentie met een twist
Waar het verhaal bijzonder wordt, is de concurrentie op zijn positie. Want de speler met wie hij strijdt om een basisplek, is niet zomaar een teamgenoot. Het is zijn beste vriend. “We kennen elkaar al ons hele leven,” zegt Van Geest. “Onze ouders zijn bevriend, we zijn samen opgegroeid en we werken nu zelfs bij hetzelfde bedrijf.”
Dat maakt de situatie uniek. Want hoewel ze allebei willen spelen, is er geen sprake van jaloezie of onderlinge strijd. “Je zit op voetbal om te spelen, het liefst in het eerste. Dus natuurlijk wil je zelf spelen. Maar binnen ons team gunnen we elkaar ook echt alles.”
Zijn concurrent bevestigt dat beeld.
“Bram en ik zijn concurrenten, maar wel met een grote gunfactor naar elkaar toe,” zegt Kees van der Hout. “Natuurlijk is het vervelend als één van ons niet speelt in het eerste, maar het belang van het team en het doel om dit jaar te promoveren is groter dan ons ego. Verder ben ik trots op Bram en blij met onze vriendschap.”
Tussen eerste en tweede
Dit seizoen betekende die concurrentie dat Van Geest niet altijd verzekerd was van een basisplek. Regelmatig moest hij genoegen nemen met een plek op de bank of minuten maken bij het tweede elftal. Toch haalt hij daar geen frustratie uit. “Bij ons tweede is het ook gewoon leuk. Die doen het goed en staan bovenaan. En uiteindelijk wil je gewoon voetballen.”
Vorig seizoen zag er voor Bram heel anders uit. Toen stond hij lange tijd langs de kant met een hardnekkige liesblessure. Wat begon als een kleine klacht, groeide uit tot een traject van negen maanden. “Na mijn operatie was ik iets te snel weer begonnen,” blikt hij terug. “En toen ging het eigenlijk meteen weer mis.” Het betekende een lange revalidatie en opnieuw opbouwen. “Inmiddels ben ik weer helemaal fit, dus dat is het belangrijkste.”
Ambitie: promoveren
Sportief gezien draait Maasdijk een sterk seizoen. De ploeg staat tweede en pakte al een periodetitel. De doelstelling is dan ook helder: promotie naar de derde klasse. “Dat is al een paar jaar het doel. En ik denk ook dat we het niveau aankunnen. We spelen in oefenwedstrijden wel eens tegen derdeklassers en dan doen we niet voor ze onder.”
Nooit weg bij Maasdijk
Ondanks dat hij niet altijd speelt, heeft Bram nooit overwogen om de club te verlaten. De reden is simpel: Maasdijk is meer dan alleen voetbal. “Het zit om de hoek en ik voetbal hier met al mijn vrienden. Dit is gewoon de mooiste club die er is. Door de jaren heen bouw je hier echt iets op.”
Klik op VV Maasdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Maasdijk voor meer informatie over de club.
