Home Blog Pagina 2

Ibrahim Eryürük en Vogelwaarde gaan voor handhaving in 4e Klasse

VOGELWAARDE – Na een verleden in de hoogste regionen van het amateurvoetbal bij onder andere HSV Hoek, Terneuzense Boys, HVV’24 en VC Vlissingen streek Ibrahim Eryürük (32) in 2024 neer bij Vogelwaarde, toen nog vijfdeklasser. Na de promotie telt voor de Terneuzenaar en zijn ploegmaats maar één ding: handhaving. ‘Daar gaan we met z’n allen vol voor.’

Hij was al gestopt met voetballen in een eerste elftal, nadat hij de motivatie was verloren. De vraag van zijn oudste broer Veli, trainer bij Vogelwaarde, om naar Vogelwaarde te komen en de selectie te versterken trok hem over de streep. “Het idee om te proberen vanuit de vijfde klasse met Vogelwaarde te promoveren sprak me wel aan. Bovendien leek het me ook wel leuk om een keer onder mijn broer te voetballen. Het heeft vooralsnog goed uitgepakt. Het is gewoon een heel leuke vereniging. Een echte dorpsclub met heel veel betrokken clubmensen. En ja, als je dan in de eerste wedstrijd als vierdeklasser direct met 0-2 de derby tegen Hontenisse wint….. Dat was een prima begin van het seizoen.”

Het bleek echter geen garantie voor een makkelijk seizoen bij de promovendus al lijkt de ploeg zich dankzij een verrassende overwinning op Rimboe in de middenmoot te hebben genesteld. “Dat is denk ik ook wel de positie die recht doet aan onze kwaliteiten. We hebben een heel smalle selectie en zijn ook een paar belangrijke spelers kwijtgeraakt in de winterstop. Maar iedereen die we nu hebben doet het maximale en dat moet in mijn ogen zeker voldoende zijn voor handhaving. We hebben alle ploegen nu tegenover ons gehad en in mijn ogen steken alleen Rimboe en RSV er bovenuit. Vrijwel alle andere tegenstanders zijn gelijkwaardig vind ik.  Soms hebben we ook écht onnodig punten verspeeld. Door onervarenheid, door blessures of soms ook gewoon door pech dat we de kansen onbenut lieten. Of het balletje de verkeerde kant opviel.”

Eryürük zelf is blij dat hij toch de stap nog heeft gezet om voor Vogelwaarde te gaan voetballen, samen met nog een aantal jongens uit Terneuzen. “Ik heb zelf jarenlang op een hoog niveau gevoetbald. Bij Hoek en Vlissingen destijds op het hoogste niveau in Zeeland. Dat waren prachtige tijden, maar ook hier kan ik genieten van het spelletje. Dát blijft altijd leuk, ongeacht het niveau. Toch was en is het wel regelmatig schakelen en wennen. Zaken die soms vanzelfsprekend lijken zie je dan fout gaan en dat is wel eens lastig. Maar ook wel logisch. We mogen hier trots zijn dat we na de promotie ons nagenoeg veilig hebben gespeeld. Dat was het doel en als dat lukt hebben we het goed gedaan met z’n allen.”

Met zijn ervaring probeert hij vanuit zijn positie centraal achterin of op het middenveld de ploeg neer te zetten, te coachen en op sleeptouw te nemen. Toch merkt hij wel dat de jaren stiekem gaan tellen. “Hoewel ik nog maar tweeëndertig ben merk ik dat de pijntjes toenemen. Ik heb ook te maken met wat fysieke ongemakken en dat heeft invloed op mijn fitheid. En dan bijt het direct bij mij ook qua motivatie. Het zorgt ook voor een bepaalde twijfel. Hoewel mijn sportieve prestaties wel stabiel zijn dit seizoen weet ik nu nog niet wat de toekomst brengt. Eerst zorgen dat we definitief overleven en volgend seizoen ook in de vierde klasse blijven. Daarna kijk ik verder wat ik ga doen.”

Klik op vv Vogelwaarde voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Vogelwaarde voor meer informatie over de club.

Floris Claassens pakt kans als eerste keeper bij Graauw

GRAAUW – Zo’n jaar of vijf is hij nu actief als speler bij v.v. Graauw, de club waar ook ooit zijn vader eerste keeper was. Vanuit de jeugd, het derde- en tweede elftal wist Floris Claassens (21) uiteindelijk halfweg dit seizoen zijn trainer te overtuigen. Hij kreeg een kans onder de lat om die vervolgens niet meer af te staan. ‘Dit is waar ik altijd naartoe heb willen werken.’

Hij begon met voetballen bij v.v. Steen, maar toen in de O17 opnieuw een samenwerking met Koewacht werd aangegaan besloot hij een andere weg te kiezen. “Ik had in het verleden als eens in zo’n samenwerkingsteam gespeeld en dat vond ik niet heel leuk. Dat wilde ik niet nogmaals. In eerste instantie zou ik helemaal stoppen, maar toen kreeg ik vanuit een aantal vrienden uit Graauw en via mensen van de club de vraag of ik niet bij hen wilde komen keepen. Ik ben gaan praten en toen was ik overtuigd. Ik besloot de stap te maken en sloot er aan bij de O17. En van daaruit heb ik steeds toegewerkt met het doel om ooit in het eerste te kunnen keepen.”

Dat moment is dus nog aangebroken. In het begin was Bryan Hermans nog eerste doelman en keepte de jonge Heikantenaar zijn duels bij het derde- en tweede elftal om daarna als reserve op de bank plaats te nemen. Daar zat hij te wachten op zijn kans. En die kwam halfweg het seizoen. “Gelukkig ging het goed en was de trainer tevreden met hoe ik mijn rol onder de lat invulde. Sindsdien ben ik niet meer uit de basis geweest en fungeert Bryan nu als reservekeeper. Toch is er geen irritatie maar helpen we elkaar en proberen we elkaar zo scherp mogelijk te houden. Daar hebben we beiden baat bij en worden we beter van.”

Claassens is op zijn plek bij de vijfdeklasser en roemt de sfeer die er heerst. “We zijn echt met elkaar één grote vriendengroep en het is een gemoedelijke club waar heel veel clubmensen actief zijn. Er is geen druk maar we proberen wel zo goed mogelijk voor de dag te komen tijdens de wedstrijden. In de groep hebben we een aantal jongens die al jarenlang in het eerste spelen en toch ook wat jonge gasten die zijn doorgebroken. Daar ben ik er zelf nu ook eentje van. Met elkaar doen we er alles aan en je merkt dat het, zeker na de winter, beter is gaan draaien en we netjes in de middenmoot bivakkeren.”

In tegenstelling tot in de beginjaren is de student werktuigbouwkunde inmiddels wel een iets andere keeper geworden. “Vroeger was ik vooral een keeper die op de lijn bleef, maar inmiddels durf ik ook veel meer voor mijn doel te keepen en mezelf voetballend in te schakelen. Dat komt ook omdat we tijdens trainingen geregeld als keepers meevoetballen en daar doe ik nu dus wel mijn voordeel mee. Ook in de coaching heb ik wel stappen gezet en probeer ik steeds meer te doen tijdens de wedstrijden. Elke wedstrijd en trainen voel ik dat ik beter word en meer vertrouwen krijg. In mijn eigen spel, maar ook van medespelers en trainer. Eerste keeper worden hier was mijn doel en dat wil ik hier ook voorlopig zo lang mogelijk blijven.”

Klik op VV Graauw voor de laatste artikelen over de club
Klik op VV Graauw voor meer informatie over de club.

“Het leeft aan beide kanten enorm”: titelstrijd krijgt apotheose in kraker tussen NEO’25 en Altena

De spanning is om te snijden in de 4e klasse E. Komende zaterdag staat op Sportpark De Gaard dé absolute ontknoping van het seizoen op het programma. Nummer twee VV NEO’25 ontvangt koploper VV Altena in een rechtstreeks duel om het kampioenschap. Het verschil op de ranglijst bedraagt slechts één punt: Altena staat bovenaan met 40 punten uit 19 wedstrijden, NEO’25 volgt met 39 punten. De inzet is dus duidelijk: de winnaar kroont zich kampioen.

Dat het duel enorm leeft binnen beide verenigingen, blijkt wel uit de reacties vanuit de spelersgroepen. Bij Altena merkt men al wekenlang dat de spanning richting de climax toeneemt. “Iedereen heeft het over het kampioenschap,” vertelt speler Luc van der Stelt. “Dat is ook niet gek, want na een aantal mindere jaren hoopt iedereen weer eens iets te kunnen vieren.” Ook bij NEO’25 is de titelkoorts volop aanwezig. Aanvoerder Niels Hamers zag de sfeer binnen de club in korte tijd veranderen. “We hadden het eigenlijk niet meer in eigen hand, maar toen dat afgelopen zaterdag ineens weer wel zo was, merk je dat er echt een knop omgaat. Binnen de hele club leeft het enorm en ook binnen het team is het hét onderwerp van gesprek.”

Twee ploegen met een duidelijke speelwijze

Zowel NEO’25 als Altena draait al maanden mee in de top van de competitie en beide ploegen kennen hun eigen kracht. Volgens Altena-speler Jurian Dieterman zit het succes vooral in de herkenbare speelstijl. “We hebben dit seizoen een duidelijke manier van spelen waar we gericht op trainen. In combinatie met de individuele kwaliteiten binnen de ploeg kunnen we het iedere tegenstander lastig maken.” Van der Stelt vult aan dat Altena dit seizoen veel vertrouwen haalt uit het voetbal dat de ploeg wil spelen. “We zoeken steeds de voetballende oplossing en willen verzorgd voetbal spelen. Daarmee hebben we veel wedstrijden naar ons toe kunnen trekken.” Bij NEO’25 ligt de kracht volgens Hamers juist in de continuïteit binnen de selectie. “We hebben relatief weinig langdurige blessures gehad, waardoor we steeds beter op elkaar ingespeeld raakten. Daarnaast speelt een groot deel van deze groep al jaren samen bij NEO en dat merk je in het veld.”

Alles of niets in Waalwijk

Met nog één speelronde te gaan, is de opdracht helder voor beide teams. Altena heeft aan een gelijkspel genoeg om de titel veilig te stellen, terwijl NEO’25 moet winnen om over de koploper heen te springen. Dat zorgt automatisch voor een wedstrijd waarin spanning, emotie en strijd centraal zullen staan. Toch proberen beide ploegen vooral vast te houden aan hun eigen kwaliteiten. Bij NEO’25 leeft bovendien het besef dat een kampioenschap extra bijzonder zou zijn voor de huidige selectie. “Veel jongens zijn nog nooit kampioen geworden in een eerste elftal,” vertelt Hamers. “Voor mij persoonlijk zou het zelfs een afscheid met een kampioenschap betekenen.”

Groot feest lonkt

Mocht één van beide ploegen zaterdag de titel grijpen, dan staat er vanzelfsprekend een groot feest te wachten. Bij Altena liggen de plannen al klaar. “We hopen natuurlijk de drie punten mee terug te nemen naar Nieuwendijk,” zegt Van der Stelt. “Daarna gaan we met een partybus terug en hopen we samen met supporters en iedereen binnen de club nog lang feest te vieren.” Ook in Waalwijk droomt men van een historische middag. “NEO beschikt over een grote groep fanatieke supporters en echte clubmensen,” aldus Hamers. “Als het lukt, dan zal het flink losgaan.”

Alle ingrediënten zijn daarmee aanwezig voor een voetbalmiddag waarin werkelijk alles samenkomt: spanning, rivaliteit, clubgevoel en een kampioenschap dat binnen handbereik ligt. Zaterdagmiddag zal duidelijk worden wie zich uiteindelijk de sterkste van de 4e klasse E mag noemen.

Klik hier voor meer artikelen over NEO’25 .
Klik hier voor meer over NEO’25

Klik op Altena voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Altena voor meer informatie over de club

Via Terneuzen 4 is Bas Manhave inmiddels al 7 jaar basiskracht bij Spui

SPUI –  Je gaat met een groep vrienden vanuit de jeugd voetballen in het vierde elftal, een hecht vriendenteam. Dat doe je een aantal seizoenen en als het team uit elkaar valt maak je de overstap van Terneuzen naar Spui. Dat deed Bas Manhave en daar is hij al zeven jaar onbetwist basisspeler.

“Waarschijnlijk is het niet de standaard overstap die een voetballer maakt, maar in mijn geval is het er eentje die ik weloverwogen toen heb genomen. Sinds 2019 voetbal ik hier bij Spui met enorm veel plezier en heb ik al heel wat mooie momenten meegemaakt.”

Manhave is Terneuzenaar en streek met een aantal teamgenoten vanuit het vierde neer in het buurtschap om daar te proberen in het eerste team een basisplek te bemachtigen. “Dat lukte me en dat is altijd fijn. Ik ben vanaf het eerste moment in 2019 hier enorm goed opgevangen en inmiddels ken ik zowat iedereen wel die hier op de club rondloopt. Vanuit de vriendengroep ben ik nog de enige die hier is overgebleven van toen, dus dat zegt ook wel iets over hoe goed ik het naar mijn zin heb.”

In de beginperiode was hij voornamelijk rechtsback, maar dit seizoen is hij naar de andere flank verhuisd en speelt hij als linkerverdediger. “Ik ben een rechtspoot dus dat was wel even wennen, maar het gaat het me er voornamelijk om dat ik elke zaterdag lekker kan voetballen. Helaas is het nog niet een heel stabiel seizoen tot nu toe voor ons als ploeg maar zolang we onderling de sfeer goed weten te houden en iedereen elke week probeert het maximale eraan te doen dan kan je niemand iets verwijten.

Na de winterstop zit er volgens de verdediger echter wel een stijgende lijn in het spel en de resultaten, al had men vooraf toch stiekem wel op wat meer gehoopt dat wat er tot op heden is gepresteerd. “Er zijn wat jongens vertrokken naar andere clubs en ook een aantal bepalende spelers kregen te maken met blessures. Net zoals bij veel andere kleine clubs hebben we geen heel grote groep spelers om uit te putten dus dan laat zich dat al snel merken op het veld en zeker in de resultaten. Als je soms met moeite twee fitte wissels op de reservebank hebt zitten dan is het niet eenvoudig om mee te spelen voor de bovenste plaatsen en ben je genoodzaakt om vooral niet teveel averij op te lopen.”

Zelf speelde hij dit seizoen wel nagenoeg alles en dat hoopt hij tot het eind van de rit ook vol te blijven houden. “Ik zorg goed voor mezelf en houd me fit. In het veld ben ik iemand die een aanvaller echt drie keer kan tegenkomen, geen schopper ofzo. Maar wel een speler die lekker fel erop zit en het een tegenstander moeilijk maakt. Dat vind ik heerlijk om te kunnen doen en zo van waarde te zijn voor het team.”

Op dit moment zijn de promotieplekken of een mooie klassering in de linkerrij redelijk ver weg, maar toch blijft Manhave positief. “Ambitie moet je altijd hebben en je moet elke week opnieuw proberen om voor de winst te knokken. We willen graag terug naar de vierde klasse, zeker na de degradatie van vorig jaar. Voorlopig moeten we even pas op de plaats maken en kijken wat het nieuwe seizoen gaat brengen. Dan beginnen we weer op nul en biedt het nieuwe kansen om opnieuw omhoog te kijken.”

Klik op VV Spui voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spui voor meer informatie over de club.

RSV en RKVV Rimboe maken zich op voor een zinderend slotstuk van de competitie

0

In de Zondag 4e klasse A staat er een zinderend slot op het programma. RKVV Rimboe en RSV staan na 19 gespeelde wedstrijden gezamenlijk bovenaan, met nog één wedstrijd te gaan. 44 punten en een doelsaldo van +29 is het moyenne van beide ploegen. Momenteel staat Rimboe nog bovenaan, omdat zij vaker het net wisten te vinden, maar één doelpunt kan het verschil maken.

Rimboe zag vorige week RSV op gelijke hoogte komen en weet dus dat er veel gescoord moet gaan worden. De club uit de Wouwse Plantage neemt het op eigen terrein op tegen VV Hontenisse. Door een late tegentreffer vorig weekend weten zij dat ze veroordeeld zijn tot het spelen van nacompetitie. Bij Rimboe zullen ze dus hopen dat daar de focus al op is gelegd door de Zeeuwen. Een snelle terugkeer naar de derde klasse werd vorig jaar nog misgelopen in de play-offs. Dus wil Yasin Cayir dit seizoen niet de play-offs in, maar gewoon de titel pakken.

RSV neemt het dan weer op tegen de andere ploeg die de nacompetitie in gaat, ze gaan namelijk op bezoek bij NVS. Vorige week was er hoop op een grotere uitslag tegen VV Groede, om zo een marge op te bouwen ten opzichte van hun concurrent. De ploeg uit Rucphen kwam alleen niet verder dan een 2-0 overwinning tegen de degradant. Het plan lijkt simpel voor aankomende zondag, zo snel mogelijk de Berlijnse Muur verschalken en de uitslag zo hoog mogelijk uitbouwen. In Rucphen hopen ze geschiedenis te schrijven met een kampioenschap in de vierde klasse en een terugkeer naar de derde klasse na 36 jaar (89/90). In Nieuw Vossemeer worden dan ook honderden uitsupporters verwacht om deze historische middag bij te wonen.

Mocht het heel raar lopen en weten beide ploegen na zondag een gelijk aantal punten, een gelijk doelsaldo en net zo veel doelpunten voor te hebben, dan zal er geen sprake zijn van een beslissingswedstrijd. In de onderlinge wedstrijden dit seizoen trekt RSV namelijk aan het langste eind (thuis 2-0, uit 1-1). Het belooft dus een spannende en historische middag te worden op de sportcomplexen van Rimboe en NVS.

RKVV Rimboe – VV Hontenisse
15:00 – Sportpark Rimboe

NVS – RSV
15:00 – Sportpark de Danen

Klik op RSV de laatste artikelen over de club.
Klik op RSV voor meer informatie over de club.

‘We willen met onze jeugd, senioren en als club elk jaar iets beter worden’

AXEL – Bescheiden zijn, realistisch en op een heel rustige manier elk jaar iets beter worden. Qua jeugd, bij de senioren en als gehele club. De ambitie is volgens voorzitter Antoine Thoen nog altijd om door te groeien naar tweede klasse, maar niet ten koste van alles.

“Alles binnen de club is aanwezig over de gehele linie om het niveau van tweede klasse aan te kunnen. We hebben onlangs onze missie, visie en kernwaarden goed uitgewerkt. Deze moeten binnen de club als kapstok dienen. Hoe we als vereniging gezien willen worden, een eigen identiteit ontwikkelen en die houden. Dat is waar we met z’n allen naartoe willen werken.”

Dat moet dan gebeuren vanaf de mini’s tot het uiteindelijke eerste elftal. Met 20 jeugdteams en een O23 ziet de jeugdafdeling er niet verkeerd uit en geeft dat veel potentie voor de komende jaren. “We hebben nu twee jaar een O23 in competitie. Zij spelen in de Vierde Divisie en is voor ons een overbruggingselftal tussen de O19 en de senioren. In de Vierde Divisie wordt er stevig fysiek de duels aangegaan en bovendien aardig gevoetbald. Dat is voor die gasten een prima leerschool. Maar het is niet zo dat het de enige springplank is richting ons eerste team. Want ook het tweede elftal speelt reserve 1e klasse, eveneens een mooi niveau om jezelf als speler te ontwikkelen.”

In 2018 is er destijds qua jeugdbeleid een concept jeugdplan geschreven. Dat is echter nooit volledig uitgerold. “Doordat er bepaalde randvoorwaarden toen niet aanwezig waren heeft men dat nooit goed kunnen uitrollen. We zijn van mening dat je het alleen moet doen als de kaders aanwezig zijn. Dus voor ons is dat geen doel op zich. Je moet eerste de juiste mensen hebben anders heeft het geen zin. We zijn heel erg op de goede weg, hebben heel veel voetbalkennis binnen onze club rondlopen en proberen die zo goed mogelijk te ondersteunen om zichzelf en daarbij ook de spelers te ontwikkelen en te laten groeien. Dáár heb je als gehele vereniging op iets langere termijn wat aan en moet je dan de vruchten van gaan plukken.”

En die vruchten moet dan resulteren in een goede doorstroming van eigen jeugdspelers naar de seniorenelftallen die dan bovendien op een mooi niveau kunnen meestrijden met goed voetbal. “Daarbij goed kijken wat we aan kwaliteit hebben rondlopen en dat stapje voor stapje beter maken. Door individuele trainingen, door het gebruik van videobeelden bijvoorbeeld. Maar ook door met echte voetbalmensen die hun sporen verdiend hebben de prestaties van teams, van trainers en individuele spelers te evalueren en daar waar nodig te investeren in verbetering.”

In de onderbouw heeft FC Axel bijvoorbeeld heel veel ex-voetballers nu rondlopen als teamtrainers. “De kennis en ervaring die zij hebben opgedaan tijdens hun voetballoopbaan gebruiken ze om die gastjes beter te maken. Het effect daarvan zie je tijdens de wedstrijden terug en dan vooral in manier van spelen het hogere niveau. En dat is wat we graag willen.”

Het plan wat men heeft, de kernwaarden van waaruit wordt gewerkt is helder. “Ons plan is een ambitie maar géén absoluut doel. We moeten er naartoe groeien. Niets moét maar we streven er wel naar. Geen gekke dingen doen, maar bescheiden zijn. Dat is wat we willen uitdragen en hoe we ons uiteindelijk doel willen bereiken.”

Klik op FC Axel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Axel voor meer informatie over de club.

Heel Pernis leeft toe naar historische middag: ‘Dit voelt als iets van de hele club’

Op Sportpark Pernis kan zaterdag geschiedenis worden geschreven. VV Pernis heeft in de thuiswedstrijd tegen Swift Boys genoeg aan een overwinning om zich voor het eerst sinds de fusie officieel kampioen te mogen noemen van de vijfde klasse. Binnen de club leeft het duel enorm. Niet alleen bij de spelersgroep, maar in het hele dorp wordt uitgekeken naar wat een historische middag kan worden voor de vereniging.

Historische kans voor VV Pernis
Voor VV Pernis zou het kampioenschap een bijzonder moment betekenen. Sinds de fusie van Excelsior Pernis en DOTO, inmiddels vijftien jaar geleden, wist de club nog niet eerder een titel te veroveren. “Het kampioenschap leeft enorm binnen onze groep,” klinkt het vanuit de technische staf. “Iedereen beseft dat we aan de vooravond staan van een bijzonder moment. Dat maakt het extra mooi dat we nu als VV Pernis opnieuw geschiedenis kunnen schrijven.” De club benadrukt daarbij dat het mogelijke succes niet alleen voelt als een prestatie van het eerste elftal, maar van de gehele vereniging.

Sterke basis binnen de selectie
Volgens de club ligt de basis van het succesvolle seizoen in de saamhorigheid binnen de selectie en de vereniging. De afgelopen jaren werd er stap voor stap gebouwd aan een stabiel fundament. Onder voormalig trainer Miquel Muñoz werden de eerste stappen gezet, waarna hoofdtrainer Wesley van Gils dit seizoen verder bouwde aan een ploeg waarin discipline, plezier en ambitie samenkomen. De selectie bestaat grotendeels uit spelers uit het eigen dorp, aangevuld met ervaren krachten die op én buiten het veld belangrijk zijn voor de groep. Juist die combinatie heeft ervoor gezorgd dat VV Pernis dit seizoen constant wist te presteren. “Die eenheid heeft ervoor gezorgd dat we het hele seizoen met elkaar zijn blijven bouwen aan onze gezamenlijke doelstellingen,” aldus de club.

Heel Pernis leeft mee
Dat het leeft rondom de club is volgens de vereniging duidelijk merkbaar. Supporters reizen massaal mee naar uitwedstrijden en ook thuiswedstrijden worden druk bezocht. Voor zaterdag staat er voorafgaand aan de wedstrijd een sfeeractie gepland, georganiseerd vanuit de supportersgroep. Daarbij roept de club supporters op om de sfeer positief te houden en respectvol om te gaan met tegenstander en arbitrage.

Feest bij kampioenschap
Mocht VV Pernis zaterdag daadwerkelijk de titel binnenhalen, dan staat er direct een uitgebreid feestprogramma klaar. Na afloop volgt een huldiging en zal in de kantine het kampioensfeest losbarsten, met onder meer live muziek van zanger Dirk-Jan Deelen. “Het zou een prachtig moment zijn voor VV Pernis, maar vooral ook voor iedereen die de club een warm hart toedraagt,” klinkt het vanuit de vereniging.

Conclusie
Alles wijst erop dat Sportpark Pernis zaterdag het decor wordt van een bijzondere voetbalmiddag. VV Pernis staat op de rand van een historisch kampioenschap, maar weet dat eerst nog afgerekend moet worden met Swift Boys.

Klik op VV Pernis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Pernis voor meer informatie over de club.

De Hroe is ier, de Hroe is daar… v.v. Groede bestaat 100 jaar!

GROEDE – Waar een klein dorp groot(s) in kan zijn. In een tijd van krimp en vergrijzing, zeker ook in Zeeuws-Vlaanderen, zijn door de jaren heen in het regionale voetballandschap clubs ter ziele gegaan of inmiddels gefuseerd. Een gegeven dat niet van toepassing is voor v.v. Groede. De vierdeklasser bivakkeert onderaan de ranglijst, maar ondanks de sportief zware tijden heeft de dorpsclub wél wat te vieren. De club bestaat immers 100 jaar. Een mijlpaal die men bij ‘de Hroe’ niet onopgemerkt wil laten passeren.

“Absoluut niet! Hoewel de prestaties in de vierde klasse van het eerste elftal niet groots zijn en we hoogstwaarschijnlijk degradatie niet zullen ontlopen, moéten we ons 100-jarig jubileum zonder meer vieren! En dat gaan we doen ook. Want het feit dat we hier al een eeuw lang een mooie en goed draaiende voetbalvereniging hebben op ons mooie dorp is iets om met recht trots te zijn. En dat willen we dan ook laten zien”, zegt Arno van de Hemel.

Samen met nog een heel diverse groep vrijwilligers uit tal van geledingen binnen de vereniging werkt Van de Hemel hard toe richting een mooi jubileumweekend. “We hebben verschillende commissies opgericht en iedereen werkt van daaruit toe naar verschillende evenementen die we hebben bedacht om ons eeuwfeest luister bij te zetten. De commissies vergaderen geregeld apart met elkaar en vijf keer zijn we als geheel qua jubileumorganisatie bij elkaar gekomen. Want we wilden een programma bieden waar we voor elk wat wils hebben. De ideeën en meningen van iedereen hebben we naast elkaar gelegd en daaruit een aantal activiteiten gekozen die nu worden uitgewerkt.”

Twee feestelijke zaterdagen

Het heeft geresulteerd in twee feestelijke zaterdagen: Zaterdag 30 mei 2026  zal in het teken staan van de jeugd. “Dan staat er een Jubileum Jeugddag op de kalender, waarbij we allerlei verschillende activiteiten hebben en een feest voor al onze jeugdige talenten.”

Tijdens de Jeugddag wordt er op het hoofdveld een kamp georganiseerd dat moet zorgen voor een blijvende herinnering voor de jeugd. “Voor alle jeugdleden van SJO de Westkust en voor de kinderen uit het dorp.”

Een week later, op zaterdag 6 juni 2026  staat dan de officiële Jubileumdag gepland. “We zijn achter de schermen hard aan het werk om er voor alles en iedereen twee onvergetelijke dagen van te maken. Voor eenieder die de club een warm hart toe draagt of op welke manier dan ook een bijdrage heeft geleverd aan het verleden en heden van onze club. Zo staat er onder andere een 5X5 toernooi, een officiële jubileumreceptie én een knallende feestavond met DJ’s en bandjes gepland. Echt zoals het hoort hier op ‘de Hroe’.. Een feest vol sfeer en gezelligheid!”, aldus de 35-jarige clubman.

“Sinds ik hier als jeugdspeler ooit begon heb ik nooit ergens anders gespeeld en heb ik hier enorm veel prachtige momenten gekend. Maar ook het feit dat we zo weinig mensen hadden dat we in het toenmalige asielzoekerscentrum Hedenesse spelers zijn gaan halen om de club te versterken. Als ik zie hoe de club door de jaren heen is gegroeid en ontwikkeld… Nieuwe kleedruimtes en kantine, promoties meegemaakt, een ongekende bekerprestatie tegen ASWH en vorig jaar een kampioenschap… Onvergetelijk mooi allemaal. Een mooie samenwerking nu qua jeugd met omringende clubs, drie seniorenteams in competitie én een groep jeugdspelers die doorgeschoven zijn naar ons eerste elftal. Daar ben ik trots op als Groedenaar en jongen van de club. Ik zal hopelijk nog even als speler doorgaan en uiteraard blijf ik ook het Rad van Fortuin doen. Het is mooi om iets voor het dorp en de club te kunnen betekenen.

Groede werd ooit vanuit het straatvoetbal opgericht en zag in 1926 officieel als vereniging het levenslicht. Jarenlang speelden de blauwhemden in de zesde klasse van het zondagvoetbal. Nadat deze in 2000/ 2001 werd opgeheven speelde Groede vooral in de vijfde klasse. Nadat de ploeg in 2007 voor de eerste keer in de nacompetitie streed voor promotie, was pas ‘raak’ in 2013. In een derbyclash tegen v.v. IJzendijke slaagde men er tegen alle verwachtingen in om te promoveren naar de 4e Klasse A van het zondagvoetbal.

Het bleek een kortstondig avontuur want na tien maanden volgde een degradatie. Twee seizoenen later promoveerden de Groedenaren opnieuw. Toen duurde het sportieve avontuur acht seizoenen. In 2024 ging het mis tijdens de nacompetitie en volgde degradatie om het seizoen erna overtuigend het kampioenschap te pakken. “Een schitterende ervaring en onvergetelijk om dat als speler mee te maken.”

Nu bevindt de ploeg, waar trainer Serge Laprade opgaat voor een derde seizoen, zich in sportief zwaar weer in het jubileumjaar. “Dat is erg jammer, maar door de jaren heen hebben we vaker dergelijke ups en downs meegemaakt. Toch zie ik dat er nu een stabiele club staat waar heel veel mensen zich mee verbonden voelen. Als actief speler, vrijwilliger of supporter. Voor het dorp is de club enorm belangrijk. Sportief en als sociale ontmoetingsplaats. En daar hebben heel veel mensen in de afgelopen honderd jaar een belangrijke bijdrage aan geleverd. Dat moet gevierd worden zoals dat alleen kan op ‘de Hroe’. Want de Hroe is ier, de Hroe is daar, we bestaan toch maar mooi 100 jaar!”

Klik op VV Groede voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Groede voor meer informatie over de club.

Cas de Dobbelaere heeft plezier en motivatie hervonden bij IJzendijke

IJZENDIJKE – Het was een telefoontje van trainer Nico Knol dat voldoende prikkelde voor Cas de Dobbelaere om opnieuw de voetbalschoenen aan te trekken bij v.v. IJzendijke. De aanvaller was een tijdje gestopt omdat hij na zijn terugkeer van Terneuzen teveel moest wennen aan het niveau. En daarbij ook de drukte van het familiebedrijf niet altijd even goed kon combineren met voetbal.

“Dat telefoontje deed me wel aan het denken zetten. In het begin miste ik het voetbal absoluut niet, maar het teamgebeuren en alles er omheen dat kriebelde wel. Uiteindelijk ben ik toch weer gaan trainen en inmiddels draai ik weer volledig me en ik vind het heerlijk.”

De Dobbelaere begon op zijn vijfde bij IJzendijke en stapte op zijn dertiende over naar JVOZ. “Daar heb ik vijf jaar gespeeld en enorm veel geleerd. Ik ben toen teruggekeerd naar IJzendijke en na een seizoen vertrokken naar Terneuzen waar ik een jaartje heb gespeeld. Dat was wel een hoger niveau maar ik besloot uiteindelijk toch om terug naar IJzendijke te gaan. We werden kampioen, een prachtig moment maar daarna viel het me toch tegen en besloot ik om te stoppen.”

In de derde klasse kregen De Dobbelaere en IJzendijke te maken met veel sterkere tegenstanders en degradeerden direct weer. “Het was voor mij erg wennen dat ik soms echt werd overlopen door tegenstanders. We kregen dat seizoen bijna honderd goals tegen en stukje bij beetje gleed mijn motivatie weg tot ik het voor mezelf welletjes vond. Thuis hebben we een gemengd akkerbouwbedrijf met ook pluimvee. We zijn bezig met uitbreiden en dat vergt ook de nodige tijd en aandacht. Die heb ik toen daarop gericht en het voetbal even geparkeerd. Het was een enorm drukke periode en daarin moest ik ook onregelmatig werken. Dat gaf ik prioriteit en dat is nu eigenlijk nog altijd zo.”

Toch is er wel wat veranderd in de mindset en beleving bij de nog altijd maar 21-jarige De Dobbelaere. “Voorheen kon ik me soms ergeren aan een gebrek aan scherpte, felheid en beleving. Nu voetbal ik vooral voor mijn plezier. Dat is me eigenlijk veel meer waard. Natuurlijk wil ik graag winnen en zo hoog mogelijk voetballen, maar zeker niet meer ten koste van alles. Ik probeer in wedstrijden belangrijk te zijn voor het team en van daaruit mijn waarde te hebben met mijn loopvermogen en duelkracht. In de derde klasse stond ik vooral op ‘10’ of rechtsbuiten. Nu speel ik in een controlerende rol op het middenveld, een heerlijke positie.”

Met IJzendijke hoopt de middenvelder uiteindelijk dit seizoen in het linkerrijtje te eindigen, want een hernieuwde promotie is niet realistisch. “Nee, daarvoor missen we een brede selectie en ook simpelweg de kwaliteit. Dat is vorig jaar gebleken. En dan gaat dat uiteindelijk toch te koste van het plezier en dat moeten we niet willen. Als we goed meedraaien en onze puntjes pakken dan is het prima. Voor ons is het goed zoals het nu loopt. Als je dan bovenin kan meedoen vind ik het mooi genoeg. Sportief presteren en plezier moeten hand in hand blijven gaan. Dan blijft het leuk en gezellig. Zoveel is me de afgelopen tijd wel duidelijk geworden.”

Klik op IJzendijke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op IJzendijke voor meer informatie over de club.

Jesse van Bunder zowel actief op het veld als in het zand

KLOOSTERZANDE – Hij trainde en speelde in het begin van dit seizoen als O19-speler regelmatig me bij het eerste elftal van Hontenisse. Dat beleeft in de 4e Klasse A op zijn zachtst gezegd een heel tegenvallend seizoen. Sinds de winterstop besloot Jesse van Bunder om niet meer bij het eerste maar bij het tweede te gaan trainen. ‘Het meetrainen bij de senioren is prima maar nu even bij het tweede in plaats van het eerste, dat voelt voor nu als het beste.’

Van Bunder is talentvol en speelt overigens elke zaterdag zijn wedstrijden bij het hoogste jeugdteam van HSVC’20. Daarnaast traint hij nu dus bij het tweede elftal onder Steffen de Weers én is al enkele jaren actief in het zand bij Beach Soccer Zeeland. “Het is veel maar ik hou gewoon van voetbal en kan nu nog niet direct een keuze maken tussen het veld of het zand. Al moet ik nu door een blessure sowieso even pas op de plaats maken.”

Hoewel hij nu even een stapje terug heeft gezet door te gaan meetrainen bij het tweede elftal blijft een plek als basisspeler in een eerste elftal het doel. “Op het veld is dat zeer zeker zo ja, daar wil ik naartoe werken. Het liefst natuurlijk hier bij Hontenisse waar ik al sinds ik begon rondloop. Maar het is zeker nog geen uitgemaakte zaak. Ik voetbal graag en doe dat nu vooral met vrienden dichtbij de plek waar ik woon. Dat is ook heel veel waard en ik ben bovendien nog jong genoeg.”

Een ontsteking aan zijn patellapees houdt hem echter nu al enige tijd aan de kant. “Die blessure heb ik vorig jaar ook gehad. Toen zat ook mijn heup vast en heb ik via shockwave-behandeling en bepaalde oefeningen de boel weer eruit gekregen. Nu doe ik vooral oefeningen om de ontsteking eruit te krijgen. Het is zuur om te moeten toekijken maar het is even niet anders. Ik ga niet overhaasten want dat werkt alleen averechts.”

Bij de O19 gaat het in de derde fase goed met louter overwinningen tot tevredenheid van de middenvelder/ verdediger. “Ik ga altijd kijken en probeer dan de trainer Marc van Beek wat te ondersteunen en helpen als verzorger. Zit een beetje in de aard van het beestje om toch betrokken te zijn. Uiteindelijk hoop ik ergens in mei nog wel een aantal wedstrijden te kunnen meespelen.”

Hoewel hij een beetje het plezier kwijt was bij het eerste tijdens de trainingen heeft hij aangegeven indien het nodig is nog altijd beschikbaar te zijn. Zeker ook met het oog om uiteindelijk naar de senioren door te schuiven. “Dat is nog altijd de bedoeling richting volgend seizoen. Nu wil ik vooral ook eerst volledig fit worden. En bovendien in de komende periode ook met het beachsoccer weer vol te kunnen gaan.”

Bij Beach Soccer Zeeland is Van Bunder zes jaar geleden in de jeugd begonnen en speelt daar met nog een aantal jongens uit Kloosterzande en Lamswaarde zoals Sem de Bakker, Finn Buijze en Daan van Hoecke. “Het is gewoon een heel gaaf spelletje om te doen. Heel zwaar, technisch en ook enorm leerzaam. Mijn techniek, aannames en de rust in het spel zijn sterk verbeterd en daar heb ik ook op het veld profijt van. De combi tussen beachsoccer en veldvoetbal is iets wat ik erg leuk vind. Waar het uiteindelijk allemaal toe leidt weet ik niet, voorlopig wil ik eerst proberen weer fit te worden. De rest zie ik daarna allemaal wel.”

Klik op VV Hontenisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Hontenisse voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.