Als je Nick Nagtegaal vraagt naar zijn kwaliteiten als voetballer, zal hij niet snel beginnen over zijn scorend vermogen. De 21-jarige middenvelder van Excelsior Maassluis weet precies waar zijn kracht ligt. „Ik ben vooral een verdedigende middenvelder. Als het naar voren moet, gaat het fout”, zegt hij met een lach. Toch is het juist een doelpunt waarmee hij zijn naam definitief in de geschiedenisboeken van de Tricolores schoot.

Nagtegaal is geboren in Maassluis en begon op zesjarige leeftijd met voetballen bij Excelsior Maassluis. Na een paar jaar verruilde hij de club voor de jeugdopleiding van ADO Den Haag. Daar maakte hij kennis met een andere voetbalwereld en beleefde hij mooie jaren.

Vooral de buitenlandse toernooien zijn hem bijgebleven. „We hebben bijvoorbeeld een toernooi in Letland gespeeld. Daar speelden we onder andere tegen Zenit Sint-Petersburg. Dat was echt heel gaaf.”

Naast het voetbal volgde Nagtegaal een sportopleiding in Delft, die hij inmiddels heeft afgerond. Een deel van zijn lessen kreeg hij in het Haagse Zuiderpark. „Daar staat het nieuwe sportcentrum, op de plek waar vroeger het stadion van ADO Den Haag stond.”

Op zijn zeventiende besloot hij ADO achter zich te laten. Om verschillende redenen wilde Nagtegaal weer dichter bij huis voetballen en dus kwam zijn oude club opnieuw in beeld. Een stap terug voelde dat voor hem allerminst. De jeugdopleiding van Excelsior Maassluis speelt immers al jarenlang op een hoog niveau.

Inmiddels is hij bezig aan zijn derde seizoen bij de hoofdmacht. Een vaste waarde in de basis is hij nog niet. „Dit seizoen ben ik een paar keer vanaf het begin gestart, maar ik heb nog geen vaste basisplaats.”

Bekerheld

Zijn naam kent inmiddels echter vrijwel iedereen rond de club. Daarvoor moeten we terug naar 29 oktober 2025. Excelsior Maassluis ontving in het KNVB-bekertoernooi profclub Excelsior Rotterdam. De wedstrijd leek af te stevenen op strafschoppen toen uitgerekend invaller Nagtegaal in de 120e minuut toesloeg.

Zijn doelpunt betekende de uitschakeling van de Rotterdammers en bezorgde Excelsior Maassluis een plaats in de volgende bekerronde. Voor iemand die zichzelf bepaald niet als doelpuntenmaker omschrijft, kon het moment nauwelijks mooier.

„Het was echt ongelooflijk dat ik dat doelpunt maakte als invaller. Ik scoor echt helemaal niet vaak, dus dit is tot nu toe wel mijn hoogtepunt bij Excelsior Maassluis.”

De treffer leverde hem bovendien plotseling veel media-aandacht op. De beloning voor de stunt was een affiche waar heel Maassluis naar kon uitkijken: Ajax werd de volgende tegenstander. Hoewel Excelsior Maassluis opnieuw als thuisploeg gold, werd de wedstrijd gespeeld op Het Kasteel. Een nieuwe stunt zat er niet in. Ajax won met 7-2, maar voor Nagtegaal en zijn ploeggenoten was het opnieuw een bijzondere bekerervaring.

Harde klap

Het contrast met het einde van de competitie was groot. Excelsior Maassluis moest via de nacompetitie proberen het verblijf in de tweede divisie te verlengen. In de finale wachtte IJsselmeervogels.

Na een overwinning met één doelpunt verschil in de eerste wedstrijd waren de Tricolores dicht bij handhaving. In Spakenburg ging het alsnog mis. IJsselmeervogels won na verlenging met 2-0, waardoor Excelsior Maassluis degradeerde naar de derde divisie.

„Iedereen zat er na afloop wel goed doorheen. Je wint eerst die thuiswedstrijd en dan hoop je natuurlijk dat je het in de return kunt afmaken. Dat het dan in de verlenging misgaat, komt hard aan.”

Trainer Geert-Arend Roorda bleef de club trouw en met een flink gewijzigde selectie begon Excelsior Maassluis aan de derde divisie. Dertien spelers vertrokken en daar kwamen verschillende nieuwe gezichten voor terug.

Ook het voetbal is veranderd. „In de tweede divisie waren we vaker de ploeg die moest reageren op de tegenstander. Nu zijn we regelmatig de bovenliggende partij. Dat vraagt om een andere manier van voetballen.”

De ambitie is duidelijk. Excelsior Maassluis wil zo snel mogelijk terug naar het hoogste amateurniveau en daarvoor moet de ploeg bovenin meedoen. Nagtegaal weet tegelijkertijd dat de derde divisie geen competitie is waar je zomaar even doorheen wandelt.

„We hebben succes nodig en willen voor de bovenste plekken spelen, maar je mag deze competitie absoluut niet onderschatten. Kijk maar naar Scheveningen. Die degradeerden uit de tweede divisie en vlogen daarna ook meteen uit de derde divisie.”

Op zijn plek

Buiten het voetbal heeft Nagtegaal het eveneens dicht bij huis gezocht. Hij werkt bij Lely in Maassluis. „Het is een groot bedrijf met ontzettend veel mogelijkheden om door te groeien.” De combinatie met voetballen bij Excelsior Maassluis is daardoor praktisch.

Voorlopig heeft de 21-jarige dan ook weinig reden om verder te kijken. Na zijn jaren bij ADO Den Haag is hij terug op de plek waar het voor hem allemaal begon en heeft hij inmiddels zijn eerste bijzondere momenten in het eerste elftal achter de rug.

Andere clubs? Daar is Nagtegaal voorlopig niet mee bezig. Hij voelt zich uitstekend op zijn plek bij de Tricolores. Eerst maar eens proberen om een vaste basisplaats te veroveren en met Excelsior Maassluis de weg omhoog weer in te slaan.

En misschien nog een keer scoren. Al zal hij zelf waarschijnlijk de eerste zijn om te zeggen dat je daar beter niet op kunt rekenen.

Sinds dit seizoen staat Wayne Delgado dos Santos als hoofd jeugdopleidingen aan het roer van de jeugdopleiding van Excelsior Maassluis. De 40-jarige Rotterdammer verruilde daarvoor bewust het hoofdtrainerschap voor een andere rol. Voorlopig althans. “Ik ben een voetbaltrainer die HJO is geworden. Uiteindelijk verwacht ik dat ik ooit weer als hoofdtrainer aan het werk ga.”

Aan ervaring langs de lijn ontbreekt het Delgado niet. Al zo’n achttien jaar is hij actief als trainer. Zijn eerste stappen zette hij bij VOC, terwijl hij zelf nog voetbalde bij Schiebroek’94. Eerder kwam hij uit voor onder meer SVVSMC en VVOR en speelde hij in de jeugd van HOV.

Dat hij trainer werd, was aanvankelijk helemaal niet gepland. Delgado dos Santos zat op een gymnasium in Rotterdam waar veel leden van VOC rondliepen. “Ze waren al een tijdje op zoek naar een trainer en vroegen of het niets voor mij was. Zo ben ik bij Onder 17-2 begonnen.”

Het bleek het begin van een lange verbintenis. Delgado dos Santos schoof door naar Onder 17-1 en Onder 19-1 en kreeg later het tweede elftal onder zijn hoede. Tussendoor combineerde hij zijn werkzaamheden bij VOC zelfs met een trainersfunctie bij Spartaan’20. “Ik deed de Onder 19 van VOC en het tweede van Spartaan’20. Dat kon toen nog. Ik was single en had geen kinderen”, zegt hij lachend.

Toen de KNVB met de Onder 21-competitie begon, keerde Wayne terug bij Spartaan’20 om dat elftal twee seizoenen te leiden. Ondertussen haalde hij zijn trainersdiploma’s. Uiteindelijk beschikte hij over de papieren om als hoofdtrainer aan de slag te kunnen. Die kans kreeg hij bij zijn vertrouwde VOC, waar hij Mark Weel opvolgde.

Na zeventien jaar bij de Rotterdamse club vond Delgado dos Santos het tijd voor verandering. “Ik vind VOC nog steeds een geweldige club en had het er uitstekend naar mijn zin. Toch voelde ik dat ik iets anders moest gaan doen.”

Andere fase

In het dagelijks leven werkt Delgado dos Santos als manager wonen bij woningcorporatie Stedelink. Via een collega kwam DSO op zijn pad. De club had hem al eerder benaderd en uiteindelijk besloot hij in te stappen als hoofdtrainer. Toen hij tekende kwam DSO nog uit in de vierde divisie, maar degradatie was vrijwel onafwendbaar en Wayne startte dan ook in de eerste klasse. Ook daar voelde Wayne zich snel thuis. Toch besloot hij daar te stoppen. Niet vanwege het voetbal, maar omdat zijn privésituatie veranderde. “In februari werd ik voor de tweede keer vader. Toen heb ik besloten dat ik het wat rustiger aan wilde gaan doen.”

Excelsior Maassluis was overigens geen onbekende voor hem. Nog voordat hij bij DSO begon, had de club hem al benaderd voor de functie van hoofd jeugdopleidingen. Destijds koos hij voor het hoofdtrainerschap. Twee jaar later klopten de Tricolores opnieuw aan.

“Toen zat ik in een andere fase van mijn leven. Nu paste deze functie veel beter dan twee jaar geleden.”

Eigen jongens

Delgado dos Santos, geboren en getogen in Rotterdam en daar naar eigen zeggen nog altijd trots op, hoefde niet lang overtuigd te worden van de mogelijkheden in Maassluis. Hij ziet Excelsior Maassluis als een van de toonaangevende verenigingen in de regio Rijnmond. Hoewel het eerste elftal afgelopen seizoen degradeerde, is de aantrekkingskracht van de club volgens hem onverminderd groot.

Vooral de visie op de jeugdopleiding spreekt hem aan. “Er ligt hier een duidelijk idee over hoe de club het wil neerzetten. Er is een visie op de manier waarop het eerste elftal moet worden gevuld, met nadrukkelijk aandacht voor spelers uit de eigen opleiding. Het leeuwendeel van de selectie bestaat ook echt uit jongens van Excelsior Maassluis.”

Tegelijkertijd ziet Delgado dos Santos voldoende ruimte voor verbetering. “Een aantal teams speelt momenteel beneden het niveau waar we vinden dat ze thuishoren. Er zijn clubs in de omgeving die ons voorbij zijn gestreefd. Daar willen we weer een stap in maken.”

Dat betekent volgens hem niet dat kampioenschappen binnen de jeugdopleiding plotseling het belangrijkste doel worden. Ontwikkeling blijft vooropstaan.

“De ambitie verschilt per lichting, maar we willen werken vanuit de filosofie van Excelsior Maassluis. Uiteindelijk is het einddoel dat we spelers afleveren voor het eerste elftal. Als je spelers op de juiste manier laat groeien, ze tussen de verschillende lichtingen goed begeleidt en zorgt voor goede trainers, dan geloof ik dat de resultaten vanzelf volgen. Op middellange termijn gaat dat ook kampioenschappen opleveren.”

Ook wanneer talentvolle spelers de overstap naar een BVO maken, ziet Delgado dos Santos dat als een compliment voor de opleiding. “Die jongens worden hier met trots uitgezwaaid.” Daarbij heeft Excelsior Maassluis een samenwerkingsverband met Sparta Rotterdam.

Of Delgado zelf definitief afscheid heeft genomen van het hoofdtrainerschap? Daar gelooft hij niet in. Tijdens een kennismaking met de ouders binnen de jeugdopleiding maakte hij daar geen geheim van.

“Ik heb door mijn ervaring kennis van beleid en kan ook prima stukken schrijven. Deze functie kan ik goed invullen. Maar diep van binnen ben ik een trainer. Ik verwacht daarom dat ik op langere termijn zeker weer als hoofdcoach op het veld zal staan.”