Home Blog Pagina 2

‘Krappe selectie maakt het lastig om bovenin mee te doen’

V.V. Schoondijke
-
0
‘Krappe selectie maakt het lastig om bovenin mee te doen’

SCHOONDIJKE – Wanneer je als kleine dorpsclub te maken hebt met studenten, ploegenwerkers en blessures dan heeft dat zonder twijfel invloed op de sportieve prestaties. Zo is dat ook het geval bij v.v. Schoondijke. Centrale verdediger/ controlerende middenvelder Robin Velthuis (24) merkt dat daardoor constant presteren om bovenin mee te doen niet haalbaar is.

“Als je al niet overloopt van een groot aantal beschikbare spelers en je krijgt er dan nog een aantal blessuregevallen bovenop, dan wordt het als kleine vereniging wel erg lastig. Wanneer iedereen fit en beschikbaar is dan hebben we echt een heel aardige selectie, maar zodra jongens wegvallen dan zie je de trainingsopkomst dalen en krijgen we het lastig. Dan is bovenin meestrijden vooral een wens en een doel, maar helaas hebben we dat dit seizoen opnieuw niet kunnen realiseren.”

Velthuis speelt op twee jaar IJzendijke en enkele seizoen in de jeugd met Breskens na al sinds zijn zevende bij de club uit zijn woonplaats. “Ik ben uiteindelijk vanuit de jeugd op mijn zestiende overgegaan naar het eerste elftal en daar nooit meer weggegaan. Het is fijn om hier op eigen dorp te kunnen voetballen en ik speel ook wekelijks in de basis. Dus wat heb ik dan nog meer te wensen? Het enige wat ik mooi zou vinden is dat er nog wat jongens zouden bijkomen om de selectie te vergroten. Sinds de winterstop is het soms echt krauwen om de selectie gevuld te krijgen en dat is zonde.”

Doordat er ook een groep studenten bij het eerste speelt, traint de zaterdagclub noodgedwongen met een zo groot mogelijke groep op vrijdagavond. “Ook ik studeer nog in Roosendaal en zit in Breda op kamers. Dat maakt het niet ideaal allemaal. Soms is het dan wel eens zo dat je de training van vrijdag een dag later tijdens de wedstrijd nog voelt bijten maar inmiddels ben ik ook daar wel al aan gewend.”

Schoondijke had dit seizoen een goede start en men dacht eindelijk eens mee te kunnen strijden maar een reeks blessures deed ons daarna toch terugvallen. “Andere teams in de competitie zijn simpelweg beter en vooral vaak fitter dan wij. We wilden graag meedoen voor promotieplekken maar als het ons lukt om uiteindelijk in de top-5 te eindigen dan hebben we het gezien alle blessures, wisselingen en afwezigen meer dan goed gedaan.”

Klik op V.V. Schoondijke voor de laatste artikelen over de club
Klik op V.V. Schoondijke voor meer informatie over de club

Ardan Tollenaar is bijna terug na zware knieblessure

V.V. Biervliet
-
0
Ardan Tollenaar is bijna terug na zware knieblessure

BIERVLIET – Wat doe je als je een kruisband afscheurt en jezelf toch verdienstelijk wilt blijven maken voor het elftal en de club? Dan zou je naar een rol die je kan oppakken om deel te blijven uitmaken van het groepsproces. Zo was de afgelopen maanden Ardan Tollenaar verzorger bij het eerste elftal van v.v. Biervliet. Inmiddels is hij bijna terug na een lange revalidatie en heeft zelfs al enkele minuten gemaakt. ‘Ik ben iemand die graag wil helpen en erbij wil zijn, dus dit was een prima tijdelijke oplossing.’

De Zeeuws-Vlaamse voetbalreis van Tollenaar mag enigszins opmerkelijk worden genoemd. Afkomstig uit Hoek voetbalde hij een aantal jaar voor RIA W. Via een telefoontje van Jos de Wilde, die trainer werd bij Hoofdplaat, belande hij in West-Zeeuws-Vlaanderen. Daar speelde hij tien seizoenen in het eerste, ging mee naar fusieclub HBC’22. Die samenwerking is weer gestopt. Tollenaar keerde niet terug bij Hoofdplaat, maar vroeg samen met de rest van de Hoofdplaatse spelers overschrijving aan naar Biervliet.

“Misschien opmerkelijk maar voor mij is het niet meer ongewoon. Ik heb het bij zowel Hoofdplaat als nu Biervliet goed naar mijn zin en dan zie ik geen reden om weer ergens anders heen te gaan. We zijn een hechte groep en wilden graag bij elkaar blijven om in de standaardklasse te kunnen voetballen. Daarom is het uiteindelijk Biervliet geworden. Het is alleen balen dat ik sinds februari 2025 met die kruisbandblessure zit. Anders had ik al veel eerder kunnen meespelen. Nu heb ik vanaf de zijkant toegekeken en mezelf als verzorger geprobeerd nuttig te maken voor het elftal. En daarnaast in soort rol als leider ook daar waar ik kon de trainer ondersteund.”

Voor de inwoner van het buurtschap Wulpenbek, nabij Hoek, ging het mis tijdens een training. “Mijn knie zakte naar binnen en ik scheurde werkelijk alles af in het gewricht. Dus sindsdien ben ik aan het revalideren en zit nu in de laatste fase. Het is overigens de tweede keer dat het gebeurt, want in 2022/2023 gebeurde het met mijn rechterknie.. Nu is het vooral nog conditie opbouwen en dan kan ik weer volledig aansluiten.”

De 33-jarige verdediger hoopt in het jeugdige elftal wellicht nog dit seizoen wat minuten te maken en wedstrijden te spelen. “Het maakt me dan eigenlijk niet uit waar de trainer me neerzet, als het maar tussen de vier lijnen is. Al ga ik niks overhaasten. Het zou doodzonde zijn als ik een terugval zou krijgen. En het gaat niet slecht. We wilden meedoen bovenin dus dat is gelukt. De periode is al bonus en boven verwachting. Mijn doel is om weer elke week op het veld te staan. Ik ben er bijna en kan niet wachten tot het zover is.”

Klik op v.v. Biervliet voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Biervliet voor meer informatie over de club.

Jordan Lampe vindt Cadzand dit seizoen niet stabiel genoeg

VV Cadzand
-
0
Jordan Lampe vindt Cadzand dit seizoen niet stabiel genoeg

CADZAND – Winnen van betere tegenstanders en verliezen van gelijkwaardige concurrenten. Dat is dit seizoen volgens Jordan Lampe (22) het verhaal van Cadzand. De vijfdeklasser pakte vorig seizoen een ticket voor de nacompetitie maar redde het niet. Dit seizoen is een periodetitel echter nog ver weg.

“Zeg nooit nooit, maar we zijn de afgelopen maanden veel te wisselvallig geweest en daardoor wordt het lastig om de prestaties van vorig seizoen te evenaren. We doen er wel alles aan maar of het genoeg is zal moeten blijken. Als je van betere ploegen wint is dat bonus maar daarbij hebben we het tegen directe concurrenten laten liggen en loop je dus als je hoog wilt eindigen achter de feiten aan. Helaas maar realiteit.”

Lampe speelt al sinds de jongste jeugd voor Cadzand en debuteerde op zijn vijftiende in het eerste elftal onder Peter Koster. Sindsdien deed hij geregeld mee en inmiddels is hij zo’n vijf seizoenen vaste basisspeler in het team van trainer Niels de Krijger. Daar speelt hij doorgaans als rechtsbuiten of als rechtermiddenvelder. “In de jeugd was ik vooral aanvallende middenvelder maar bij de senioren is mijn rol wel wat veranderd. Niet erg want ik voel me prima thuis op de posities aan de rechterkant.”

Met een baan in de horeca én eentje in het grondwerk en de bouw geniet hij des te meer om met zijn vrienden op het voetbalveld te staan. “Door mijn werkzaamheden kan ik doordeweeks maar één keer trainen en daar probeer ik dan wel voor mezelf het maximale uit te halen. Het is een prima uitlaatklep ook en het sociale stuk voor en na de trainingen en wedstrijden telt voor mij ook erg mee. Dat zit hier bij Cadzand wel goed. We zijn een hechte groep en het is, ongeacht de resultaten altijd gezellig.”

Interesse van clubs was er wel in het verleden maar Lampe ging er nooit op in. “Was niet relevant ook want ik ga niet opgeven wat ik bij Cadzand heb. We boeken onder Niels nog altijd progressie en ik merk ook dat ik als voetballer mezelf blijf ontwikkelen. Het zou mooi zijn mochten we weer een periode pakken als is dat geen must. Deze klasse past goed bij ons, maar als het ooit eens kan lijkt het me gaaf met deze club een stapje te maken. Al zullen we dan wel een stuk stabieler moeten worden in onze prestaties dan we tot nu hebben laten zien.”

Klik op vv Cadzand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Cadzand voor meer informatie over de club.

Aanvaller Migah de Caluwé zit goed op zijn plek bij RIA W

R.I.A.-W.
-
0
Aanvaller Migah de Caluwé zit goed op zijn plek bij RIA W

WESTDORPE – Voor het eerst in heel wat jaren kan Migah de Caluwé weer op het fietsje naar het voetbalveld. De rechtsbuiten kwam begin dit seizoen over van FC Axel naar RIA W, de club waar hij ooit op zijn vierde in de jeugd begon. ‘Het is heerlijk om terug te zijn bij de club waar ik ben gestart. Voorlopig wil ik me hier als voetballer verder ontwikkelen.’

Zijn oudere broer Aiko is basisspeler bij FC Axel, maar hoewel Migah er tot O17 ook speelde, zag hij af van een langer verblijf en koos ervoor om weer terug de kleuren van de club uit zijn woonplaats te gaan verdedigen. “Samen met Pepijn Meijer ben ik in de zomer overkomen van FC Axel en wilden we proberen samen de basis bij het eerste van RIA W te bereiken. Na de winterstop krijg ik steeds vaker een basisplek. Het is voor mij een bekroning voor hard werk en inzet tonen. Nu is het zaak om die plek zo lang mogelijk vast te houden.”

Waar de vader van Migah vooral een verleden heeft als basketballer, daar voetbalde moeder Judith zelf ook jarenlang in België. Opa Rudy was op veel verschillende manieren nauw  betrokken als vrijwilliger bij de vereniging. “Ik ken er zelf vrijwel iedereen en ook mijn familie heeft hier een rijk verleden. Dat vind ik erg mooi, zeker dat ik er nu zelf ook onderdeel van mag uitmaken. Ik zit hier prima en wil proberen om de komende jaren hier vooral van waarde te kunnen zijn en mezelf te blijven ontwikkelen als speler.”

Heupklachten en een scheef bekken zorgden bij de lange buitenspeler voor een hoop fysieke ongemakken. Zodanig zelfs dat hij regelmatig trainingen moest stoppen of zich in wedstrijden moest laten vervangen. “Bloedirritant was dat. Zat ik er lekker in en maakte ik een verkeerde beweging waardoor het er ineens inschoot. Ik ben uiteindelijk bij een kraker terechtgekomen en die heeft het verholpen. Nu is alles rechtgezet en kan ik eindelijk pijnvrij trainen en spelen. Voorzetten geven, acties maken en als het even kan ook zelf schieten. Daar liggen mijn kwaliteiten.”

Hij miste negen duels door die blessures en knokte zichzelf naar een basisplek. “Ik probeer de tips en in me op te nemen en vooral mijn rendement te verhogen. Volgend seizoen hoop ik die lijn door te trekken, ook onder de nieuwe trainer. Dan begin ik weer op nul, maar ik ben nog jong en heb hopelijk nog heel wat jaren voor de boeg om hier basisspeler te worden en blijven. Daar heb ik wel alle vertrouwen in.”

Klik op RIA W voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RIA W voor meer informatie over de club.

AERS Groep nog altijd groeiende én volop in beweging

VoetbalJournaal
-
0
AERS Groep nog altijd groeiende én volop in beweging

DRAAIBRUG – Het jaar 2025 is er voor de AERS Groep eentje geweest om niet snel te vergeten. Met maar liefst 12 tankstations in Zeeland en West-Brabant, een gloednieuw kantoor in Draaibrug (Aardenburg) én de gestarte bouw van Aers Truckplaza in het Belgische Zeebrugge kan met recht gesproken over een bloeiende en groeiende onderneming.

“We hebben tot doel om samen met klanten, partners én collega’s stappen vooruit te blijven zetten voor de mobiliteit binnen onze regio en daarbuiten. Daar werken we hard aan en zijn we ook trots op”, zegt Jackij Aers, die zelf in 1981 toetrad tot de familieonderneming.

Aers heeft inmiddels 53 werknemers in dienst en gaat straks met de opening van Aers Truckplaza in Zeebrugge naar de 80 werknemers. “Dat Truckplaza in Zeebrugge wordt echt prachtig en is toekomstbestendig. Met 140 parkeerplaatsen voor vrachtwagens, volledig bewaakt en voorzien van een shop, een bakkerij, een mini-supermarkt en een restaurant.

Sinds de oprichting in 1927 is Aers een succesvol bedrijf en een begrip in de regio als het gaat om olie, energy en tankstations. In de loop der tijd zijn er vanaf de oprichting steeds nieuwe vestingen bijgekomen, in Zeeuws-Vlaanderen en verder erbuiten. In 2025 werd daar na een overname in Dirksland een 12e vesting aan het al operabele ‘elftal’ tankstations toegevoegd. “We hebben onder andere vestingen in IJzendijke, Oostburg, Sluis, Aardenburg, Yerseke, Goes, Dirksland en het Brabantse Zegge. En daar komt dan straks het Truckplaza bij.”

Met Aers Olie, Aers Energy, Aers Retail en Aers Lubricants is het aanbod qua diensten enorm en zeer compleet. Daarnaast vindt men dat men zeker ook wat moet doen voor de regionale en lokale gemeenschap in de vorm van sponsoring. Zo is het bedrijf verbonden in Zeeuws-Vlaanderen en op de andere Zeeuwse eilanden aan verschillende voetbalclubs. Bij onder andere HSV Hoek, v.v. Kloetinge en v.v. GOES kan men rekenen op het familiebedrijf, terwijl ook clubs als Yerseke, v.v. Hontenisse, maar ook ACV Aardenburg, SV Sluis, SV Oostburg en v.v. IJzendijke kunnen op de steun van de AERS Groep rekenen.

“Als bordsponsor bijvoorbeeld verbinden we graag onze naam aan clubs, terwijl men bij IJzendijke en Oostburg compleet in trainingspakken is gestoken met onze bedrijfsnaam erop. Het is mooi om als bedrijf op zo’n manier iets voor de gemeenschap te kunnen terugdoen.”

Na bijna 100 jaar is de AERS Groep nog altijd groeiende, volop in ontwikkeling én blijvend in beweging!

Meer weten over de mogelijkheden van de AERS Groep? Kijk op www.aers.nl

Ibrahim Eryürük en Vogelwaarde gaan voor handhaving in 4e Klasse

VV Vogelwaarde
-
0
Ibrahim Eryürük en Vogelwaarde gaan voor handhaving in 4e Klasse

VOGELWAARDE – Na een verleden in de hoogste regionen van het amateurvoetbal bij onder andere HSV Hoek, Terneuzense Boys, HVV’24 en VC Vlissingen streek Ibrahim Eryürük (32) in 2024 neer bij Vogelwaarde, toen nog vijfdeklasser. Na de promotie telt voor de Terneuzenaar en zijn ploegmaats maar één ding: handhaving. ‘Daar gaan we met z’n allen vol voor.’

Hij was al gestopt met voetballen in een eerste elftal, nadat hij de motivatie was verloren. De vraag van zijn oudste broer Veli, trainer bij Vogelwaarde, om naar Vogelwaarde te komen en de selectie te versterken trok hem over de streep. “Het idee om te proberen vanuit de vijfde klasse met Vogelwaarde te promoveren sprak me wel aan. Bovendien leek het me ook wel leuk om een keer onder mijn broer te voetballen. Het heeft vooralsnog goed uitgepakt. Het is gewoon een heel leuke vereniging. Een echte dorpsclub met heel veel betrokken clubmensen. En ja, als je dan in de eerste wedstrijd als vierdeklasser direct met 0-2 de derby tegen Hontenisse wint….. Dat was een prima begin van het seizoen.”

Het bleek echter geen garantie voor een makkelijk seizoen bij de promovendus al lijkt de ploeg zich dankzij een verrassende overwinning op Rimboe in de middenmoot te hebben genesteld. “Dat is denk ik ook wel de positie die recht doet aan onze kwaliteiten. We hebben een heel smalle selectie en zijn ook een paar belangrijke spelers kwijtgeraakt in de winterstop. Maar iedereen die we nu hebben doet het maximale en dat moet in mijn ogen zeker voldoende zijn voor handhaving. We hebben alle ploegen nu tegenover ons gehad en in mijn ogen steken alleen Rimboe en RSV er bovenuit. Vrijwel alle andere tegenstanders zijn gelijkwaardig vind ik.  Soms hebben we ook écht onnodig punten verspeeld. Door onervarenheid, door blessures of soms ook gewoon door pech dat we de kansen onbenut lieten. Of het balletje de verkeerde kant opviel.”

Eryürük zelf is blij dat hij toch de stap nog heeft gezet om voor Vogelwaarde te gaan voetballen, samen met nog een aantal jongens uit Terneuzen. “Ik heb zelf jarenlang op een hoog niveau gevoetbald. Bij Hoek en Vlissingen destijds op het hoogste niveau in Zeeland. Dat waren prachtige tijden, maar ook hier kan ik genieten van het spelletje. Dát blijft altijd leuk, ongeacht het niveau. Toch was en is het wel regelmatig schakelen en wennen. Zaken die soms vanzelfsprekend lijken zie je dan fout gaan en dat is wel eens lastig. Maar ook wel logisch. We mogen hier trots zijn dat we na de promotie ons nagenoeg veilig hebben gespeeld. Dat was het doel en als dat lukt hebben we het goed gedaan met z’n allen.”

Met zijn ervaring probeert hij vanuit zijn positie centraal achterin of op het middenveld de ploeg neer te zetten, te coachen en op sleeptouw te nemen. Toch merkt hij wel dat de jaren stiekem gaan tellen. “Hoewel ik nog maar tweeëndertig ben merk ik dat de pijntjes toenemen. Ik heb ook te maken met wat fysieke ongemakken en dat heeft invloed op mijn fitheid. En dan bijt het direct bij mij ook qua motivatie. Het zorgt ook voor een bepaalde twijfel. Hoewel mijn sportieve prestaties wel stabiel zijn dit seizoen weet ik nu nog niet wat de toekomst brengt. Eerst zorgen dat we definitief overleven en volgend seizoen ook in de vierde klasse blijven. Daarna kijk ik verder wat ik ga doen.”

Klik op vv Vogelwaarde voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Vogelwaarde voor meer informatie over de club.

Floris Claassens pakt kans als eerste keeper bij Graauw

VV Graauw
-
0
Floris Claassens pakt kans als eerste keeper bij Graauw

GRAAUW – Zo’n jaar of vijf is hij nu actief als speler bij v.v. Graauw, de club waar ook ooit zijn vader eerste keeper was. Vanuit de jeugd, het derde- en tweede elftal wist Floris Claassens (21) uiteindelijk halfweg dit seizoen zijn trainer te overtuigen. Hij kreeg een kans onder de lat om die vervolgens niet meer af te staan. ‘Dit is waar ik altijd naartoe heb willen werken.’

Hij begon met voetballen bij v.v. Steen, maar toen in de O17 opnieuw een samenwerking met Koewacht werd aangegaan besloot hij een andere weg te kiezen. “Ik had in het verleden als eens in zo’n samenwerkingsteam gespeeld en dat vond ik niet heel leuk. Dat wilde ik niet nogmaals. In eerste instantie zou ik helemaal stoppen, maar toen kreeg ik vanuit een aantal vrienden uit Graauw en via mensen van de club de vraag of ik niet bij hen wilde komen keepen. Ik ben gaan praten en toen was ik overtuigd. Ik besloot de stap te maken en sloot er aan bij de O17. En van daaruit heb ik steeds toegewerkt met het doel om ooit in het eerste te kunnen keepen.”

Dat moment is dus nog aangebroken. In het begin was Bryan Hermans nog eerste doelman en keepte de jonge Heikantenaar zijn duels bij het derde- en tweede elftal om daarna als reserve op de bank plaats te nemen. Daar zat hij te wachten op zijn kans. En die kwam halfweg het seizoen. “Gelukkig ging het goed en was de trainer tevreden met hoe ik mijn rol onder de lat invulde. Sindsdien ben ik niet meer uit de basis geweest en fungeert Bryan nu als reservekeeper. Toch is er geen irritatie maar helpen we elkaar en proberen we elkaar zo scherp mogelijk te houden. Daar hebben we beiden baat bij en worden we beter van.”

Claassens is op zijn plek bij de vijfdeklasser en roemt de sfeer die er heerst. “We zijn echt met elkaar één grote vriendengroep en het is een gemoedelijke club waar heel veel clubmensen actief zijn. Er is geen druk maar we proberen wel zo goed mogelijk voor de dag te komen tijdens de wedstrijden. In de groep hebben we een aantal jongens die al jarenlang in het eerste spelen en toch ook wat jonge gasten die zijn doorgebroken. Daar ben ik er zelf nu ook eentje van. Met elkaar doen we er alles aan en je merkt dat het, zeker na de winter, beter is gaan draaien en we netjes in de middenmoot bivakkeren.”

In tegenstelling tot in de beginjaren is de student werktuigbouwkunde inmiddels wel een iets andere keeper geworden. “Vroeger was ik vooral een keeper die op de lijn bleef, maar inmiddels durf ik ook veel meer voor mijn doel te keepen en mezelf voetballend in te schakelen. Dat komt ook omdat we tijdens trainingen geregeld als keepers meevoetballen en daar doe ik nu dus wel mijn voordeel mee. Ook in de coaching heb ik wel stappen gezet en probeer ik steeds meer te doen tijdens de wedstrijden. Elke wedstrijd en trainen voel ik dat ik beter word en meer vertrouwen krijg. In mijn eigen spel, maar ook van medespelers en trainer. Eerste keeper worden hier was mijn doel en dat wil ik hier ook voorlopig zo lang mogelijk blijven.”

Klik op VV Graauw voor de laatste artikelen over de club
Klik op VV Graauw voor meer informatie over de club.

“Het leeft aan beide kanten enorm”: titelstrijd krijgt apotheose in kraker tussen NEO’25 en Altena

VoetbalJournaal
-
0
“Het leeft aan beide kanten enorm”: titelstrijd krijgt apotheose in kraker tussen NEO’25 en Altena

De spanning is om te snijden in de 4e klasse E. Komende zaterdag staat op Sportpark De Gaard dé absolute ontknoping van het seizoen op het programma. Nummer twee VV NEO’25 ontvangt koploper VV Altena in een rechtstreeks duel om het kampioenschap. Het verschil op de ranglijst bedraagt slechts één punt: Altena staat bovenaan met 40 punten uit 19 wedstrijden, NEO’25 volgt met 39 punten. De inzet is dus duidelijk: de winnaar kroont zich kampioen.

Dat het duel enorm leeft binnen beide verenigingen, blijkt wel uit de reacties vanuit de spelersgroepen. Bij Altena merkt men al wekenlang dat de spanning richting de climax toeneemt. “Iedereen heeft het over het kampioenschap,” vertelt speler Luc van der Stelt. “Dat is ook niet gek, want na een aantal mindere jaren hoopt iedereen weer eens iets te kunnen vieren.” Ook bij NEO’25 is de titelkoorts volop aanwezig. Aanvoerder Niels Hamers zag de sfeer binnen de club in korte tijd veranderen. “We hadden het eigenlijk niet meer in eigen hand, maar toen dat afgelopen zaterdag ineens weer wel zo was, merk je dat er echt een knop omgaat. Binnen de hele club leeft het enorm en ook binnen het team is het hét onderwerp van gesprek.”

Twee ploegen met een duidelijke speelwijze

Zowel NEO’25 als Altena draait al maanden mee in de top van de competitie en beide ploegen kennen hun eigen kracht. Volgens Altena-speler Jurian Dieterman zit het succes vooral in de herkenbare speelstijl. “We hebben dit seizoen een duidelijke manier van spelen waar we gericht op trainen. In combinatie met de individuele kwaliteiten binnen de ploeg kunnen we het iedere tegenstander lastig maken.” Van der Stelt vult aan dat Altena dit seizoen veel vertrouwen haalt uit het voetbal dat de ploeg wil spelen. “We zoeken steeds de voetballende oplossing en willen verzorgd voetbal spelen. Daarmee hebben we veel wedstrijden naar ons toe kunnen trekken.” Bij NEO’25 ligt de kracht volgens Hamers juist in de continuïteit binnen de selectie. “We hebben relatief weinig langdurige blessures gehad, waardoor we steeds beter op elkaar ingespeeld raakten. Daarnaast speelt een groot deel van deze groep al jaren samen bij NEO en dat merk je in het veld.”

Alles of niets in Waalwijk

Met nog één speelronde te gaan, is de opdracht helder voor beide teams. Altena heeft aan een gelijkspel genoeg om de titel veilig te stellen, terwijl NEO’25 moet winnen om over de koploper heen te springen. Dat zorgt automatisch voor een wedstrijd waarin spanning, emotie en strijd centraal zullen staan. Toch proberen beide ploegen vooral vast te houden aan hun eigen kwaliteiten. Bij NEO’25 leeft bovendien het besef dat een kampioenschap extra bijzonder zou zijn voor de huidige selectie. “Veel jongens zijn nog nooit kampioen geworden in een eerste elftal,” vertelt Hamers. “Voor mij persoonlijk zou het zelfs een afscheid met een kampioenschap betekenen.”

Groot feest lonkt

Mocht één van beide ploegen zaterdag de titel grijpen, dan staat er vanzelfsprekend een groot feest te wachten. Bij Altena liggen de plannen al klaar. “We hopen natuurlijk de drie punten mee terug te nemen naar Nieuwendijk,” zegt Van der Stelt. “Daarna gaan we met een partybus terug en hopen we samen met supporters en iedereen binnen de club nog lang feest te vieren.” Ook in Waalwijk droomt men van een historische middag. “NEO beschikt over een grote groep fanatieke supporters en echte clubmensen,” aldus Hamers. “Als het lukt, dan zal het flink losgaan.”

Alle ingrediënten zijn daarmee aanwezig voor een voetbalmiddag waarin werkelijk alles samenkomt: spanning, rivaliteit, clubgevoel en een kampioenschap dat binnen handbereik ligt. Zaterdagmiddag zal duidelijk worden wie zich uiteindelijk de sterkste van de 4e klasse E mag noemen.

Klik hier voor meer artikelen over NEO’25 .
Klik hier voor meer over NEO’25

Klik op Altena voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Altena voor meer informatie over de club

Via Terneuzen 4 is Bas Manhave inmiddels al 7 jaar basiskracht bij Spui

V.V. Spui
-
0
Via Terneuzen 4 is Bas Manhave inmiddels al 7 jaar basiskracht bij Spui

SPUI –  Je gaat met een groep vrienden vanuit de jeugd voetballen in het vierde elftal, een hecht vriendenteam. Dat doe je een aantal seizoenen en als het team uit elkaar valt maak je de overstap van Terneuzen naar Spui. Dat deed Bas Manhave en daar is hij al zeven jaar onbetwist basisspeler.

“Waarschijnlijk is het niet de standaard overstap die een voetballer maakt, maar in mijn geval is het er eentje die ik weloverwogen toen heb genomen. Sinds 2019 voetbal ik hier bij Spui met enorm veel plezier en heb ik al heel wat mooie momenten meegemaakt.”

Manhave is Terneuzenaar en streek met een aantal teamgenoten vanuit het vierde neer in het buurtschap om daar te proberen in het eerste team een basisplek te bemachtigen. “Dat lukte me en dat is altijd fijn. Ik ben vanaf het eerste moment in 2019 hier enorm goed opgevangen en inmiddels ken ik zowat iedereen wel die hier op de club rondloopt. Vanuit de vriendengroep ben ik nog de enige die hier is overgebleven van toen, dus dat zegt ook wel iets over hoe goed ik het naar mijn zin heb.”

In de beginperiode was hij voornamelijk rechtsback, maar dit seizoen is hij naar de andere flank verhuisd en speelt hij als linkerverdediger. “Ik ben een rechtspoot dus dat was wel even wennen, maar het gaat het me er voornamelijk om dat ik elke zaterdag lekker kan voetballen. Helaas is het nog niet een heel stabiel seizoen tot nu toe voor ons als ploeg maar zolang we onderling de sfeer goed weten te houden en iedereen elke week probeert het maximale eraan te doen dan kan je niemand iets verwijten.

Na de winterstop zit er volgens de verdediger echter wel een stijgende lijn in het spel en de resultaten, al had men vooraf toch stiekem wel op wat meer gehoopt dat wat er tot op heden is gepresteerd. “Er zijn wat jongens vertrokken naar andere clubs en ook een aantal bepalende spelers kregen te maken met blessures. Net zoals bij veel andere kleine clubs hebben we geen heel grote groep spelers om uit te putten dus dan laat zich dat al snel merken op het veld en zeker in de resultaten. Als je soms met moeite twee fitte wissels op de reservebank hebt zitten dan is het niet eenvoudig om mee te spelen voor de bovenste plaatsen en ben je genoodzaakt om vooral niet teveel averij op te lopen.”

Zelf speelde hij dit seizoen wel nagenoeg alles en dat hoopt hij tot het eind van de rit ook vol te blijven houden. “Ik zorg goed voor mezelf en houd me fit. In het veld ben ik iemand die een aanvaller echt drie keer kan tegenkomen, geen schopper ofzo. Maar wel een speler die lekker fel erop zit en het een tegenstander moeilijk maakt. Dat vind ik heerlijk om te kunnen doen en zo van waarde te zijn voor het team.”

Op dit moment zijn de promotieplekken of een mooie klassering in de linkerrij redelijk ver weg, maar toch blijft Manhave positief. “Ambitie moet je altijd hebben en je moet elke week opnieuw proberen om voor de winst te knokken. We willen graag terug naar de vierde klasse, zeker na de degradatie van vorig jaar. Voorlopig moeten we even pas op de plaats maken en kijken wat het nieuwe seizoen gaat brengen. Dan beginnen we weer op nul en biedt het nieuwe kansen om opnieuw omhoog te kijken.”

Klik op VV Spui voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spui voor meer informatie over de club.

RSV en RKVV Rimboe maken zich op voor een zinderend slotstuk van de competitie

vv RSV
-
0
RSV en RKVV Rimboe maken zich op voor een zinderend slotstuk van de competitie

In de Zondag 4e klasse A staat er een zinderend slot op het programma. RKVV Rimboe en RSV staan na 19 gespeelde wedstrijden gezamenlijk bovenaan, met nog één wedstrijd te gaan. 44 punten en een doelsaldo van +29 is het moyenne van beide ploegen. Momenteel staat Rimboe nog bovenaan, omdat zij vaker het net wisten te vinden, maar één doelpunt kan het verschil maken.

Rimboe zag vorige week RSV op gelijke hoogte komen en weet dus dat er veel gescoord moet gaan worden. De club uit de Wouwse Plantage neemt het op eigen terrein op tegen VV Hontenisse. Door een late tegentreffer vorig weekend weten zij dat ze veroordeeld zijn tot het spelen van nacompetitie. Bij Rimboe zullen ze dus hopen dat daar de focus al op is gelegd door de Zeeuwen. Een snelle terugkeer naar de derde klasse werd vorig jaar nog misgelopen in de play-offs. Dus wil Yasin Cayir dit seizoen niet de play-offs in, maar gewoon de titel pakken.

RSV neemt het dan weer op tegen de andere ploeg die de nacompetitie in gaat, ze gaan namelijk op bezoek bij NVS. Vorige week was er hoop op een grotere uitslag tegen VV Groede, om zo een marge op te bouwen ten opzichte van hun concurrent. De ploeg uit Rucphen kwam alleen niet verder dan een 2-0 overwinning tegen de degradant. Het plan lijkt simpel voor aankomende zondag, zo snel mogelijk de Berlijnse Muur verschalken en de uitslag zo hoog mogelijk uitbouwen. In Rucphen hopen ze geschiedenis te schrijven met een kampioenschap in de vierde klasse en een terugkeer naar de derde klasse na 36 jaar (89/90). In Nieuw Vossemeer worden dan ook honderden uitsupporters verwacht om deze historische middag bij te wonen.

Mocht het heel raar lopen en weten beide ploegen na zondag een gelijk aantal punten, een gelijk doelsaldo en net zo veel doelpunten voor te hebben, dan zal er geen sprake zijn van een beslissingswedstrijd. In de onderlinge wedstrijden dit seizoen trekt RSV namelijk aan het langste eind (thuis 2-0, uit 1-1). Het belooft dus een spannende en historische middag te worden op de sportcomplexen van Rimboe en NVS.

RKVV Rimboe – VV Hontenisse
15:00 – Sportpark Rimboe

NVS – RSV
15:00 – Sportpark de Danen

Klik op RSV de laatste artikelen over de club.
Klik op RSV voor meer informatie over de club.

123...1.495Pagina 2 van 1.495

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.