Wat ooit begon als een traditioneel bedrijventoernooi, is inmiddels uitgegroeid tot een zomers voetbalfeest bij Vriendenschaar. De GECU Cup blijft zich ontwikkelen en wordt elk jaar groter. Mede dankzij Youri Waroux (25), die samen met enkele andere vrijwilligers het toernooi nieuw leven inblies. “We haalden er zelf zoveel plezier uit, dat we het gewoon niet wilden laten verdwijnen.”

Hoewel de GECU Cup al jarenlang een begrip is binnen Vriendenschaar, kwam het toernooi een paar jaar geleden op losse schroeven te staan. Na de coronaperiode besloot de toenmalige organisatie ermee te stoppen. “Ongeveer vijf weken voordat het toernooi zou beginnen, gaven zij aan dat ze ermee ophielden,” vertelt Waroux.

Dat was voor hem en een aantal anderen het moment om in te grijpen. “We wilden vooral dat het door zou blijven gaan. In korte tijd hebben we toen alles geregeld om het toernooi alsnog te laten plaatsvinden.”

Groei en variatie

Inmiddels staat de organisatie voor de vierde editie en groeit het toernooi en het organisatieteam elk jaar verder. Vorig jaar deden er 28 teams mee aan het 7 tegen 7 toernooi. Waarvan twintig teams in de 35- categorie en acht teams bij de 35+. “Dat was echt een groot succes,” zegt Waroux. “En ook dit jaar lopen de inschrijvingen alweer goed.”

Wat de GECU Cup onderscheidt, is de mix van niveaus en type teams. “Je hebt een recreatiepoule en een prestatiepoule. In de recreatiepoule spelen vooral vriendenteams of lagere elftallen die voor de gezelligheid komen. Maar in de prestatiepoule doen ook jongens mee die op hoog niveau spelen, van eerste elftallen tot divisie-jeugd.”

Die combinatie zorgt volgens Waroux voor een unieke sfeer. “Het is fanatiek, maar wel op een leuke manier. We spelen met aangepaste regels, zodat het sportief blijft en blessures worden voorkomen.”

Meer dan alleen voetbal

Het toernooi wordt gespeeld over vijf vrijdagavonden, met een grote finale op zaterdag. Maar volgens Waroux draait het om meer dan alleen de wedstrijden. “We noemen het niet voor niets een derde helft. Na afloop blijft iedereen hangen voor een drankje en gezelligheid.”

Elke avond wordt er gezorgd voor muziek en sfeer in de kantine. “We hebben standaard een dj en op de eerste en laatste avond ook een zanger. De finaleavond wordt dit jaar extra bijzonder, omdat die samenvalt met een wedstrijd van het Nederlands elftal.”

Daar heeft de organisatie slim op ingespeeld. “We regelen grote schermen zodat iedereen samen de wedstrijd kan kijken. Daarna gaan we gewoon door met de feestavond. Dat maakt het echt een compleet evenement.”

Vrijwilligerswerk als drijfveer

Voor Waroux is zijn betrokkenheid bij de GECU Cup onderdeel van een bredere rol binnen de club. Hij is al jaren actief als vrijwilliger, onder meer als trainer van de onder-16 en assistent-trainer bij het eerste elftal. “Door een blessure ben ik minder gaan spelen en juist meer andere dingen gaan doen binnen de vereniging.”

Die betrokkenheid zorgt er ook voor dat hij energie haalt uit het organiseren. “Je doet het samen met een groep en iedereen pakt zijn rol. Dan valt het qua tijd uiteindelijk ook wel mee.”

Toch blijft het soms puzzelen om alles rond te krijgen. “Je hebt altijd handjes tekort, maar uiteindelijk staan er altijd weer mensen op die willen helpen. Dat zegt ook wel iets over de club.”

Toekomst vol vertrouwen

Met een goedlopende organisatie en een duidelijk draaiboek kijkt Waroux met vertrouwen naar de toekomst van het toernooi. “We hebben het inmiddels zo staan dat het elk jaar weer soepel verloopt. Natuurlijk kost het tijd, maar dat hoort erbij.”

Zelf ziet hij voorlopig geen reden om te stoppen. “Zolang het leuk blijft en het toernooi groeit, ga ik hier zeker mee door. Het is gewoon mooi om te zien dat zoveel mensen er plezier aan beleven.”

Wat begon als een spontaan idee langs de lijn, is in korte tijd uitgegroeid tot een toonaangevend internationaal jeugdtoernooi. Bij BZS staat men deze zomer stil bij een bijzonder moment: het eerste lustrum van de RondOM BZS Youth Trophy. Secretaris Otto van Stijn ziet hoe een lokaal initiatief is uitgegroeid tot een evenement van internationale allure.

De basis van het toernooi werd gelegd in de zomer van 2022. Wat toen begon als een kleinschalig eendaags U13-toernooi, opgezet door onder anderen Otto van Stijn en Bram Bosch, groeide in een razendsnel tempo uit tot iets veel groters. “Het idee ontstond eigenlijk heel spontaan,” klinkt het. “Maar we merkten al snel dat er veel animo voor was.”

Inmiddels, vier jaar later, heeft het toernooi zich ontwikkeld tot een tweedaags U16-evenement dat niet meer weg te denken is uit de internationale jeugdvoetbalkalender. Clubs uit binnen- en buitenland weten de weg naar Beusichem moeiteloos te vinden, mede dankzij de sterke organisatie en de unieke sfeer op het sportpark.

Een unieke sfeer en beleving

Wat de RondOM BZS Youth Trophy onderscheidt, is volgens Van Stijn de combinatie van topsport en gemoedelijkheid. “Het is echt een plek waar passie voor voetbal samenkomt met een warme, dorpse sfeer,” legt hij uit. Die combinatie blijkt een succesformule.

Jaarlijks weten duizenden toeschouwers de weg naar het sportpark van BZS te vinden. Niet alleen om mooie wedstrijden te zien, maar ook om toekomstige topspelers van dichtbij in actie te bewonderen. “Je ziet hier echt de sterren van morgen,” aldus Van Stijn.

Vrijwilligers als drijvende kracht

Achter het succes van het toernooi schuilt een enorme inzet van vrijwilligers. Van de organisatie tot de catering en van de ontvangst van teams tot de aankleding van het complex: het hele dorp lijkt betrokken.

“Zonder vrijwilligers is dit onmogelijk,” benadrukt Van Stijn. “Het is echt een gezamenlijke inspanning.” Ook sponsoren spelen een belangrijke rol in het geheel. Dankzij hun steun kan het toernooi op professioneel niveau worden georganiseerd, iets wat door deelnemende clubs enorm wordt gewaardeerd.

Sterk deelnemersveld voor jubileumeditie

Voor de jubileumeditie op 15 en 16 augustus pakt de organisatie extra groots uit. Het deelnemersveld liegt er niet om en bevat een mix van Europese topclubs en nationale talentenploegen.

Zo keert titelverdediger Bayer 04 Leverkusen terug naar Beusichem om zijn titel te verdedigen. Ook KRC Genk is opnieuw van de partij, een club die in het verleden al meerdere keren succesvol was op het toernooi.

Daarnaast maken ook grote namen als Aston Villa, Borussia Dortmund en FC Nordsjælland hun opwachting. Vanuit Nederland zijn onder meer AZ en FC Utrecht vertegenwoordigd.

En natuurlijk ontbreekt ook het BZS Regioteam niet, dat traditioneel voor extra strijd en betrokkenheid zorgt op het veld.

Meer dan alleen voetbal

Hoewel het niveau op het veld hoog ligt, draait het toernooi om meer dan alleen prestaties. Het is ook een ontmoetingsplek waar spelers, trainers en supporters uit verschillende landen samenkomen. “Dat internationale karakter maakt het bijzonder,” zegt Van Stijn. “Je leert van elkaar en dat verrijkt het voetbal.”

Voor de club zelf betekent het toernooi ook een enorme impuls. Het zet BZS op de kaart en draagt bij aan de uitstraling van de vereniging. “Het laat zien wat we als club kunnen neerzetten,” aldus Van Stijn.

Blik op de toekomst

Met het eerste lustrum in zicht kijkt de organisatie met trots terug, maar ook vooruit. De ambitie is om het toernooi verder te laten groeien en nog sterker te positioneren op de internationale kalender.

“Wat we in vier jaar hebben opgebouwd, is bijzonder,” besluit Van Stijn. “Maar we zijn nog lang niet klaar.” Met de RondOM BZS Youth Trophy lijkt Beusichem zich in ieder geval definitief te hebben gevestigd als een plek waar toekomstig toptalent zich laat zien en waar voetbal echt tot leven komt.

Bij DSS’14 staan Daan Millenaar en Giovanni van Bekkum niet alleen op het veld in het eerste elftal, maar ook langs de lijn als jeugdtrainer. De twee spelers combineren hun eigen voetbal met het begeleiden van jonge talenten en halen daar veel voldoening uit. “Je ziet ze groeien, en daar wil je onderdeel van zijn.”

Voor de 19-jarige Millenaar begon het trainerschap eigenlijk als onderdeel van zijn opleiding. “Ik ben er drie jaar geleden ingerold via een stage voor het CIOS,” vertelt de rechtsbuiten. “Sindsdien ben ik bij hetzelfde team gebleven, dat inmiddels de JO11 is.”

Van Bekkum (27) bewandelde een iets andere route. De middenvelder, die al zo’n negentien jaar bij de club speelt, werd gevraagd om een team op te pakken. “Ik kende veel jongens al vanuit de club en vanuit mijn eerdere ervaringen als trainer. Toen ik werd benaderd, leek me dat een mooie kans om mijn kennis door te geven.”

Waar het voor beiden anders begon, is de motivatie inmiddels hetzelfde: iets betekenen voor de club en de jeugd.

Enthousiasme als drijfveer

Wat het trainen van jeugdteams zo leuk maakt, hoeven ze niet lang over na te denken. “Het enthousiasme van die jongens,” zegt Millenaar direct. “Ze willen graag leren en je ziet ze echt beter worden.”

Ook Van Bekkum herkent dat. “Het is mooi om te zien hoe spelers zich ontwikkelen. Niet alleen in hun spel, maar ook als persoon. Dat geeft echt energie.”

Die ontwikkeling zit vaak in kleine dingen. “Soms is het een technische verbetering, soms gewoon meer zelfvertrouwen op het veld,” legt hij uit. “Maar juist die stappen maken het leuk.”

Twee teams, twee dynamieken

Beide trainers staan voor een andere leeftijdsgroep en merken dat ook in de dynamiek. Millenaar omschrijft zijn JO11 als een energieke groep. “Ze hebben altijd zin om te voetballen en brengen veel energie mee.”

Dat enthousiasme vertaalde zich dit seizoen ook in resultaat. “We zijn afgelopen periode kampioen geworden,” vertelt hij trots. “Dat maakt het natuurlijk extra leuk.”

Bij Van Bekkum ligt de nadruk meer op ontwikkeling. “Ik ben pas sinds de winter trainer van de JO13, dus we zijn nog volop aan het bouwen,” zegt hij. “Het is een leergierige groep, maar soms ook een beetje chaos. Dat hoort er ook bij op die leeftijd.”

Meer dan alleen voetbal

Beide trainers vinden het belangrijk dat jeugdspelers meer meekrijgen dan alleen het spelletje. “Samenwerken en respect hebben voor elkaar,” noemt Millenaar als belangrijkste punten. “Dat nemen ze ook mee buiten het voetbal.”

Van Bekkum sluit zich daarbij aan. “Daarnaast vind ik het belangrijk dat spelers verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen ontwikkeling. Dat ze zelf willen verbeteren.”

Die combinatie van sport en persoonlijke ontwikkeling past volgens hen goed bij een club als DSS’14. “Het is een dorpsclub waar iedereen elkaar kent,” zegt Van Bekkum. “Dat maakt het ook makkelijker om die waarden over te brengen.”

Blik op de toekomst

Over hun toekomst als trainer verschillen de twee licht van perspectief. Millenaar houdt nog een slag om de arm. “Ik weet nog niet precies wat ik ga doen na mijn opleiding. Als ik verder ga studeren, wordt het misschien lastiger om te combineren. Maar als het kan, blijf ik het zeker doen.”

Voor Van Bekkum is het duidelijker. “Ik wil hier zeker mee doorgaan. Ik haal er veel plezier uit en wil mezelf ook verder ontwikkelen als trainer.”

Wat hen bindt, is de voldoening die ze eruit halen. “Als je ziet hoe blij die jongens zijn na een overwinning, dat is mooi,” zegt Millenaar. Van Bekkum knikt: “En als je ziet dat iemand echt stappen maakt, dan weet je waar je het voor doet.”

Zo dragen beide spelers op hun eigen manier bij aan de toekomst van DSS’14 — niet alleen op het veld, maar juist ook daarbuiten.

Na een aantal roerige jaren lijkt er weer rust en richting te zijn bij RKTVC. Sinds november staat Gerard de Leeuw aan het roer als voorzitter en onder zijn leiding wordt er stap voor stap gebouwd aan een stabiele en groeiende vereniging. Met nieuwe energie binnen het bestuur en een club die weer begint te bruisen, gloort er voorzichtig optimisme op sportpark de Ridderweide.

Gerard de Leeuw is geen onbekende binnen RKTVC. Integendeel: hij is een echte clubman in hart en nieren. Al jaren is hij actief binnen de vereniging, in uiteenlopende rollen. Van jeugdtrainer tot leider bij het eerste elftal en zelfs trainer van het G-team. De Leeuw kent de club van binnen en van buiten.

“Eigenlijk deed ik al van alles binnen de club,” vertelt hij. “Op een gegeven moment kwamen mensen naar me toe met de vraag of ik geen voorzitter wilde worden. Toen heb ik gezegd: prima, maar dan moeten we het samen doen.” En zo geschiedde. In november stapte hij in, in een periode waarin de club behoefte had aan stabiliteit en duidelijkheid.

Dat RKTVC behoefte had aan rust, is niet vreemd. De afgelopen jaren kende de club bestuurlijke onrust. Een eerdere voorzitter moest door gezondheidsproblemen stoppen en opvolging bleek lastig te vinden. “Je bent als voorzitter vrijwilliger, maar eigenlijk ben je dat nooit helemaal,” zegt De Leeuw nuchter. “Je draagt verantwoordelijkheid en daar moet je tijd in steken.”

Met de komst van een nieuw bestuur is er inmiddels weer een stevige basis gelegd. En dat begint zijn vruchten af te werpen. “We hebben echt een team gevormd van mensen die de club vooruit willen helpen,” aldus De Leeuw.

Sinds zijn aantreden ziet De Leeuw duidelijke veranderingen. “We hebben zo’n tachtig nieuwe leden erbij gekregen. Dat zegt wel iets.” De groei is volgens hem vooral te danken aan een combinatie van betere faciliteiten, meer betrokkenheid en een hernieuwde focus op de clubcultuur.

Zo kreeg RKTVC recent een vernieuwd sportcomplex, met nieuwe velden, dug-outs en drainage. “Dat geeft een enorme impuls. Het ziet er weer goed uit en dat trekt mensen aan.” Daarnaast is er veel aandacht voor de jeugd en het creëren van een omgeving waarin spelers zich prettig voelen.

Wat vooral opvalt in het verhaal van De Leeuw, is het belang van samen doen. Hij benadrukt keer op keer dat de club draait op betrokkenheid. “Als ik een appje stuur voor een klus, staan er de volgende dag gewoon acht man klaar. Dat is prachtig.”

Die mentaliteit zorgt niet alleen voor een goed onderhouden accommodatie, maar ook voor een sterke onderlinge band. Van samen schilderen tot een toernooi organiseren: het zijn momenten die de club dichter bij elkaar brengen.

Een mooi voorbeeld daarvan is het geplande meidentoernooi op 3 mei. Daarmee wil RKTVC het damesvoetbal nieuw leven inblazen. “We hadden vroeger veel dameselftallen. Dat willen we weer terugbrengen. De aanmeldingen zijn er al, dus dat is een mooi begin.”

Sportief gezien kiest RKTVC voor een realistische aanpak. In plaats van teams koste wat kost op een zo hoog mogelijk niveau te laten spelen, ligt de focus op ontwikkeling. “We laten spelers spelen op hun eigen niveau. Dan hebben ze plezier en kunnen ze groeien. Dat is uiteindelijk belangrijker.”

Toch zijn de ambities duidelijk. Het eerste elftal moet weer stappen gaan maken en ook in de jeugd wil de club vooruit. Met betere begeleiding, goede materialen en een duidelijke structuur wordt daar hard aan gewerkt.

De Leeuw kijkt met trots naar waar de club nu staat. “Het leeft weer. Dat is het belangrijkste.” Met een groeiend ledenaantal, een betrokken vrijwilligersgroep en een vernieuwde accommodatie is de basis gelegd voor de toekomst.