Home Blog Pagina 2

Papendrecht krijgt niet wat het verdient

vv Papendrecht
-
0
Papendrecht krijgt niet wat het verdient

Op zaterdagmiddag 16 mei waren voorafgaand aan de wedstrijd tussen Papendrecht en IFC de doelstellingen duidelijk. Papendrecht moest winnen op het eigen hoofdveld om de kans op het behoud van het eersteklasseschap in eigen hand te houden en IFC mocht niet verliezen om zicht te blijven houden op promotie.

Sterke start van Papendrecht

Papendrecht ging voortvarend van start. Al binnen de minuut werd Jarden van Ek al richting de IFC-doelman gestuurd die redding kon brengen. Na 12 minuten werd Izzy Karfouh weggestoken door Lorenzo van Wijk en rondde prima af: 1-0. Kort daarna ging Karfouh nogmaals alleen op doelman Janssen af maar de spits wilde het te mooi doen door de keeper uit te willen kappen wat mislukte. Ook Lorenzo van Wijk worstelde zich in de eerste helft nog langs een aantal verdedigers maar zijn schot was opnieuw een prooi voor uitblinker Janssen die daarnaast ook goed buiten zijn zestienmeter verdedigde bij de nodige Papendrecht-uitbraken. De gasten hadden na het eerste kwartier een optisch veldoverwicht maar dat kwam vooral omdat Papendrecht hen de bal liet om in de tegenaanval toe te slaan. Die speelwijze lukte dus, alleen de afronding liet te wensen over.

Zelfde spelbeeld na rust

Na rust herhaalde de spelverhouding van het laatste half uur van de eerste helft zich. IFC meer de bal, Papendrecht levensgevaarlijk in de counter. Izzy Karfouh had helaas niets geleerd van zijn eerdere grote kans in deel 1. Opnieuw stevende hij vrij op Janssen af maar besloot helaas dezelfde, mislukte, passeeractie in te zetten. Kort daarna toog Lorenzo van Wijk geheel alleen op het IFC-doel af. Tot ontzetting van het Papendrechtse thuispubliek vloog zijn harde schot rakelings naast. Driemaal was deze keer geen scheepsrecht toen Djerrel Saffignani ineens vrij baan kreeg. Het schot van de middenvelder leek in het doel te verdwijnen maar werd op het laatste moment van richting veranderd door een IFC verdediger.

Zure gelijkmaker in blessuretijd

Doordat de thuisploeg de wedstrijd niet in het slot gooide, bleven de gasten hopen op de
gelijkmaker hoewel ze de hele wedstrijd niet een kans bij elkaar speelde. De krappe voorsprong leek desalniettemin genoeg voor de zege aangezien het uitstekend verdedigende Papendrecht niets weggaf. In de 6 e minuut van de in totaal 8 minuten blessuretijd gebeurde dan toch waar iedere Papendrechter in zijn of haar hart bang voor was. De bal werd richting de doelmond van Papendrecht gepompt en vervolgens weggewerkt. Uit de scrimmage viel de bal op 20 meter van het doel voor de voeten van Ismail Bachaou die met een zondagsschot de verre hoek vond en Papendrecht-doelman Jasper Sprong kansloos liet: 1-1. Het betekende wederom onnodig puntenverlies voor Papendrecht, hét verhaal van dit seizoen.

Lastige uitgangspositie in slotronde

Bij winst zouden de Slobbengors-bewoners zelfs uitzicht hebben gehad op rechtstreekse
handhaving maar door het gelijkspel hebben ze lijfsbehoud niet meer in eigen hand doordat
directe concurrent Nieuwerkerk wel wist te winnen. Papendrecht is teruggezakt naar plek 13 en heeft een wonder nodig om niet te degraderen. Om de nacompetitie te halen moet volgende week, tijdens de laatste speelronde, op het Dordtse sportpark Stadspolders gewonnen wonnen van Oranje Wit, dat nog niet zeker is van handhaving, en Nieuwerkerk mag thuis niet winnen van SC Kruisland, dat eveneens nog niet zeker is van handhaving. Alle wedstrijden beginnen om 14.30 uur.

Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer artikelen over de club.

Papendrecht VR1 eindigt competitie met gelijkspel

vv Papendrecht
-
0
Papendrecht VR1 eindigt competitie met gelijkspel

De kampioensploeg Papendrecht VR1 speelde op zaterdag 16 mei de laatste
competitiewedstrijd van het seizoen, uit tegen Nivo Sparta VR1. De Papendrechtse dames
werden overdonderd door de geweldige ontvangst op sportpark De Watertoren in
Zaltbommel in de vorm van een erehaag, bloemen en nog veel meer. De sportieve en
gelijkopgaande wedstrijd eindigde in 1-1.

De competitie werd op het eigen sportcomplex afgesloten met een kampioensfeest.
Ondanks de frisse weersomstandigheden werd op het Rood-Zwarte Plein gebarbecued.
Het seizoen is echter nog niet klaar voor Vrouwen 1 van Voetbalvereniging Papendrecht. Op
zaterdag 30 mei treden de dames op het Slobbengors aan voor de beslissingswedstrijd om
promotie naar de tweede klasse. Ze hopen op veel steun.

Klik op vv Papendrecht voor meer informatie over de club.
Klik op vv Papendrecht voor meer artikelen over de club.

‘ Promoveren of kampioen worden met Sluis is wel sportieve wens’

S.V. Sluis
-
0
‘ Promoveren of kampioen worden met Sluis is wel sportieve wens’

SLUIS – Met al een periodetitel op zak kan SV Sluis zich gaan opmaken voor een toetje in de vorm van nacompetitie. Maar of promotie uiteindelijk iets is wat men bij de West-Zeeuws-Vlamingen moet wensen, daar twijfelt Lucas Willems over. ‘Het is altijd een mooie ervaring maar voor een kleine club als SV Sluis weet ik niet of het haalbaar is. Al is een keer promoveren of kampioen worden met deze groep wel een sportieve wens.’

Met vier seizoenen op zondag en nu drie op zaterdag laten Willems en zijn ploegmaats zien dat de roodwitten inmiddels een stabiele vierdeklasser zijn geworden. “We hadden begin dit seizoen wel even de gedachte om te mikken op echte promotie maar na de eerste seizoenshelft was het niveau veel te wisselvallig. Dat is ook niet heel vreemd omdat we gewoon te vaak met veel te weinig mensen op training stonden. Als niet iedereen dezelfde mindset en drive heeft dan wordt het lastig om uiteindelijk tot grotere prestaties te komen. Dus dan moet het realisme de overhand krijgen óf je moet met elkaar andere afspraken maken.”

De selectie stak de koppen bijeen en sprak met elkaar af dat men toch wel graag wilde proberen om het maximale eruit te halen. “Als iedereen binnen de groep ervoor wil gaan en ook trainingsarbeid levert dan blijkt het toch te kunnen. We hebben een groep met talentvolle gasten en ervaren jongens. Als iedereen er wat extra moeite insteekt kunnen we het echt iedereen lastig maken in deze klasse. Als je Breskens, IJzendijke, Lebo/ SVN weet te kloppen en gelijkspeelt tegen Zaamslag…. Al is er denk ik wel een groot verschil tussen de vierde- en derde klasse. Kijk maar hoe IJzendijke het is vergaan tijdens het vorig seizoen een niveau hoger. Dan moet je echt elke week vol aan de bak om niet kansloos weer terug te vallen of een heel jaar onderin te bivakkeren. Dan denk ik dat het mooier is voor een club als Sluis om in de top van de vierde klasse een heel jaar bovenin te voetballen. Al moet je een eventuele kans om het te bereiken en mee te maken natuurlijk altijd proberen te pakken met z’n allen!”

Zover is het echter nog niet. Een titel is gezien de voorsprong van Lebo/ SVN niet realistisch meer te noemen. Dus de focus kan volledig om de nacompetitie worden gelegd door de Sluise formatie die sinds begin november 2025 niet meer verloor. “Dat is een geweldige reeks en hopelijk weten we dat tot het eind toe vast te houden. Zelf hoop ik daar met goals en assists een positieve bijdrage aan te blijven leveren. Voor de winter had ik zeven goals en een aantal assists. Ik hoop dat totaal zeker te kunnen verdubbelen tegen het eind van de competitie. Als dat lukt heb ik een stabiel seizoen en kan ik tevreden zijn”, zegt 23-jarige aanvaller, die afhankelijk van de tegenstander ook geregeld als ‘10’ speelt.

Kiezen voor een andere club zal hij niet zo snel doen, daarvoor is het plezier bij Sluis voor hem te groot. “Nee, in het verleden had ik die kans maar studeerde toen in Amsterdam en ben hier gebleven. Nu heb ik die drang niet meer en zit ik hier op mijn plek. Het enige wat me gaaf zou lijken is om te zien of we hier ooit eens een stap omhoog kunnen zetten. Dit niveau is mooi, al ben ik best benieuwd hoe het zou zijn een stapje hoger. Wie weet komt het er ooit nog eens van..”

Klik op SV Sluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Sluis voor meer informatie over de club.

Florian Buijze en AVC Aardenburg hopen nog op een overwinning

AVC Aardenburg
-
0
Florian Buijze en AVC Aardenburg hopen nog op een overwinning

AARDENBURG – Het doel voor AVC Aardenburg was volgens Florian Buijze bij de start van het seizoen duidelijk: weer proberen een aantal punten bijeen te voetballen. Vorig seizoen waren dat er 5, momenteel stokt de oogst bij 2 punten. Twee gelijke spelen, nog geen overwinning. ‘Als dat zou lukken dan zou het heel erg mooi zijn. Maar gelukkig is en blijft de sfeer onderling goed en dat is nóg belangrijker dan punten.’

De 20-jarige Buijze heeft als ZZP’er een eigen aannemingsbedrijf en is in zijn vrije tijd bij AVC Aardenburg actief als centrale verdediger. Al vijftien jaar loopt hij rond bij de club die dit tussentijds afscheid nam van trainer Danny Schaperkotter. Die volgende Rowan Ritico op in 2024 maar zag dit seizoen na zeven officiële wedstrijden de samenwerking met de club beëindigd worden. Ritico staat inmiddels, samen met Bart van de Wijnckel, weer voor de spelersgroep.

“Uiteindelijk is het denk ik een goede beslissing geweest. Ik merk dat er qua spel en ook de resultaten wel een verbetering is. Niet in het aantal punten want dat is te laag, al hebben we dat ook zelf een aantal keer laten liggen. Maar vooral in de manier van spelen en het feit dat er niet elke week met dikke cijfers wordt verloren. Hoewel 1-0 verliezen ook geen punten oplevert voelt het toch prettiger dan wanneer je met 6-0 of 8-0 van het veld stapt. Dus wat dat betreft zit er zeker al progressie in.”

Dat er dit seizoen nog niet gewonnen is, dat is wel iets waar de verdediger stiekem een beetje tegenaan hikt. “Natuurlijk, je blijft toch sportman en wilt ook succes ervaren. Maar we hebben dit seizoen zeker kansen gehad om een wedstrijd te winnen maar dat hebben we door niet te scoren en te makkelijk tegengoals te incasseren in de hand gehad. Zonde maar ik heb ik er wel vertrouwen in dat we die sportieve stappen écht nog wel gaan maken. Als het niet dit seizoen is, dan zeker volgend seizoen. Daar ben ik van overtuigd.”

Trainen doet de Aardenburger minstens één avond per week, zijn drukke werkzaamheden laten meestal een tweede trainingsavond niet toe. “Ik ben tijdens mijn werk sowieso ook wel flink fysiek in de weer en dat gaat uiteraard wel voor. De wedstrijden ben ik er altijd bij en speel ook altijd in de basis. Dat is wel prettig want die ontspanning heb ik zeker nodig. Ik ben blij dat we tijdens wedstrijden nu al meer weerstand bieden dan voorheen. Tegenstanders hebben het lastiger en dat is een fijne constatering. Nu moeten we er met z’n allen naartoe gaan werken dat we ook eens met meer dan een puntje van het veld afstappen. Het moment komt steeds dichterbij. Wie weet zit het er deze competitie nog in. We hadden het doel om minimaal hetzelfde aantal punten te halen als vorig seizoen. Het zou geweldig zijn mochten we daar nog in slagen.”

Buijze ziet ook voor de toekomst nog voldoende perspectief op sportieve groei. “Wanneer we deze groep bij elkaar kunnen houden en er nog wat goede jeugdspelers kunnen doorstromen dan moet dat zeker gaan lukken. We maken stappen, nu alleen de punten nog.”

Klik op AVC Aardenburg voor de laatste artikelen over de club
Klik op AVC Aardenburg voor meer informatie over de club

VoetbalJournaal Zeeuws-Vlaanderen, voorjaar 2026

VoetbalJournaal
-
0
VoetbalJournaal Zeeuws-Vlaanderen, voorjaar 2026

Hulsterloo-goalie Victor Cerpentier is laatbloeier onder de lat

V.V. Hulsterloo
-
0
Hulsterloo-goalie Victor Cerpentier is laatbloeier onder de lat

NIEUW-NAMEN – Met een akkerbouwbedrijf, een onderneming met schapen en een B&B is het thuis bij Victor Cerpentier behoorlijk druk. Drukte die hij onder de lat bij v.v. Hulsterloo een stuk minder ervaart gezien het feit dat de vijfdeklasser volop meestrijdt voor de titel. De jonge Belg is bovendien een laatbloeier te noemen als keeper. Een rol die hij pas vijf jaar vervult toen hij destijds in de U17 bij Kieldrecht ging keepen.

“Ik was reservekeeper en voetbalde gewoon in de jeugdteams. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om volledig voor het keepen te gaan. Eerst bij de reserveploeg van Kieldrecht en daarop ben ik ook bij Hulsterloo gaan meetrainen. Tegelijk was ik ook nog actief in België bij de jeugdbeweging. Maar dat is altijd op zondag en dan zou ik niet kunnen voetballen, dus daar ben ik uiteindelijk mee gestopt. Dit is eigenlijk pas mijn allereerste volledige seizoen als eerste keeper bij Hulsterloo en het is tot nu toe een prima keus gebleken.”

De prestaties in de 5e Klasse A van het zondagvoetbal zijn meer dan prima te noemen en de ploeg van de meer dan twee meter lange goalie ligt nog vol op titelkoers. “Alleen van NSV hebben we twee keer verloren, maar we tonen ons al het gehele seizoen vrij stabiel en zitten er nog altijd heel dichtbij. Ik had zelf voordat ik hier ging spelen nog nooit in een eerste elftal gespeeld dus in alle opzichten is dit voor mij een mooi en vooral ook leerzaam seizoen.”

Cerpentier is van mening dat Hulsterloo zeker het niveau in de selectie herbergt om ook in de vierde klasse mee te kunnen doen. “We hebben in de beker en voorbereiding tegen vierdeklassers gespeeld en dat ging toen best verdienstelijk. Dus als we de groep bijeen kunnen houden en er wellicht nog wat versterkingen bijkomen zie ik niet in waarom we niet de stap zouden kunnen zetten.”

Het feit dat hij in het verleden altijd centrale verdediger was en door een blessure van de toenmalige keeper in Kieldrecht onder de lat terecht kwam ziet hij als een samenloop van omstandigheden. En van een mooie uitdaging. “Dat is het zeker en daar hou ik van. Je heb een sleutelpositie in het elftal en kan zowel positief als negatief beslissend zijn. Dat ik jarenlang voetballer ben geweest is een voordeel, maar ik mis de ervaring van het keepen nog. Dat merk ik bij het positie kiezen bijvoorbeeld. Maar tijdens de keeperstrainingen werk ik daar hard aan. En bovendien krijg je met elke wedstrijd natuurlijk ook meer ervaring. Dus ik heb nog het gevoel dat ik nog heel veel kan leren, op alle facetten van het keepersvak.”

Het doel dit seizoen was om in de top-3 te kunnen eindigen. “Dat gaat dus op zeker wel lukken. Maar nu we er zo dichtbij zijn vind ik dat we moeten gaan voor het maximale. Zelf zou ik het gaaf vinden om de minst gepasseerde doelman in de competitie te worden. Alleen de keeper van ODIO heeft er minder tegen, dus wie weet lukt dat nog. Maar verder gaat het prima nu. We doen het als kleine club gewoon goed en zelf leer ik elke training en wedstrijd steeds meer. De stap naar Nederland is me goed bevallen en zie nog volop kansen me te ontwikkelen. De eerste twee ploegen promoveren rechtstreeks, maar het mooiste zou zijn om dan kampioen te spelen. Maar zover is het voorlopig zeker nog niet.”

Klik op v.v. Hulsterloo voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Hulsterloo voor meer informatie over de club.

Robbie Van hauter beleeft sportief prachtige tijden bij HSV Hoek

HSV Hoek
-
0
Robbie Van hauter beleeft sportief prachtige tijden bij HSV Hoek

HOEK – Met een loopvermogen waar een paard de hik van zou krijgen, onverzettelijkheid in de duels en speler die ballen afpakt alsof het de normaalste zaak is. Het zijn de kwaliteiten van Robbie Van hauter in een notendop. De middenvelder van HSV Hoek beleeft in zijn eerste seizoen in Nederland prachtige sportieve tijden. ‘Nu je zo dichtbij bent moet je vol gas gaan voor het maximale. Dit is al een ongekend succes, maar mochten we de titel pakken zou dat echt sensationeel zijn.’

De kleine middenvelder doorliep onder meer de jeugdopleidingen van Club Brugge, Lokeren en AA Gent. Uiteindelijk kwam hij via profclub Lokeren, uitkomende op het tweede niveau in België, terecht bij HSV Hoek. “Er was al eerder interesse maar toen hield ik het nog af. Ik had aangegeven alleen te willen komen als Hoek kampioen zo worden en in Tweede Divisie ging spelen. Toen dat feit was heb ik Quinten en Wesley mijn ja-woord gegeven en ik moet bekennen dat ik een ongekend mooi seizoen beleef tot nu toe. Je verwacht niet direct dat je promovendus bent en dan een heel seizoen voor de titel meestrijdt, maar gezien alle kwaliteit die er dit seizoen in Hoek is bijgekomen…. We hebben echt een prachtige selectie die elkaar elke training naar een hoger niveau probeert te stuwen. En het klopt gewoon allemaal.”

Van hauter is in de periode dat hij nu aan de Lovenpolder speelt uitgegroeid tot een publiekslieveling. Zijn drive is aanstekelijk en dat slaat over op het publiek. “Ik weet zeker dat Nederlandse spelers niet graag tegen mij spelen. Ik probeer te blijven gaan, geef niet af en knok me steeds terug in de duels. Het loopvermogen heb ik van geen vreemde, mijn moeder loopt marathons dus het zal wel een beetje in de genen zitten..”

De mix van Belgische- en Nederlandse jongens is goed in elkaar gevloeid en de tactiek die de trainer opteert slaat goed aan. “We spelen altijd om te winnen en dat was ik vanuit België niet altijd gewend. Daar is het ook soms spelen om niet te verliezen. Zo hebben we dit seizoen ook al tegenstanders tegenover ons gehad. We hebben dan vaak het vermogen om van tactiek te switchen. We zijn niet typisch Nederland en kunnen de lange bal spelen, met power voetballen of écht de bal rond laten gaan en geduld opbrengen. Die kwaliteiten maakt ons een lastige ploeg en dat is grotendeels wel de basis van ons huidige succes denk ik.”

In het eerste seizoen maakte Van hauter al verschillende prachtige ervaringen mee. Neem alleen al de bekerduels tegen FC Eindhoven en Telstar. “Dat was toch ongekend? Die winst tegen Eindhoven gaf ons een enorme boost. Het was ook een ‘zotte stunt’ geweest als we ook nog van Telstar hadden gewonnen. Dat lukte jammer genoeg niet, maar het was wel een heel mooie voetbalavond. Zoveel aandacht, zoveel publiek. Dat was schitterend om als voetballer op het veld te staan. In het begin werden we als promovendus misschien wat onderschat maar dat is inmiddels wel anders… Teams zakken nu in en zijn geducht voor onze wapens en speelwijze. Dat is een compliment voor iedereen hier bij HSV Hoek.”

Zelf voelt de in Sint Laureins geboren Belg zich enorm op zijn plek in Hoek. “Ik ben geweldig opgevangen hier en speel bijna alles. Het is heel bijzonder wat we tot nu toe al is bereikt. Het is heel gaaf om hier als speler onderdeel van te zijn en dit mee te maken. We kijken van wedstrijd tot wedstrijd en wie weet dat het ons lukt. Dat zou historisch zijn.”

Klik op HSV Hoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSV Hoek voor meer informatie over de club.

Milan Mahu ziet steeds meer progressie bij SDO’63

S.D.O. 63
-
0
Milan Mahu ziet steeds meer progressie bij SDO’63

LAMSWAARDE – Hij maakte in de thuiswedstrijd tegen DIOZ de enige treffer en zorgde zo voor de eerste overwinning van SDO’63 sinds november 2025. De 16-jarige Milan Mahu is bezig aan zijn eerste officiële seizoen bij de senioren en ziet bij de vijfdeklasser steeds meer progressie. Zowel bij zichzelf als ook bij het team. ‘Ondanks dat we slechts tiende staan is het op en naast het veld nog altijd leuk en gezellig. En we gaan steeds beter voetballen. Die progressie is wel heel fijn.’

Hij woont op Lamswaarde en speelde er ook in de jeugd. De laatste jaren was hij speler bij HSVC’20, de samenwerkende jeugdopleiding van Hontenisse en SDO’63. “Ik heb nooit de neiging gehad om voor Hontenisse te gaan voetballen, want ik wilde maar één ding en dat was hier op het dorp in het eerste spelen. Samen met een groep vrienden ben ik vanuit de jeugd doorgestroomd hier naar de senioren en dat is een mooie stap gebleken.”

Mahu is wekelijks basisspeler in het elftal van trainer Michel van Bunder. Daar speelt hij als aanvallende middenvelder een voorname rol in de ploeg die een mix is van enkele oudgedienden met een brok aan ervaring én een groep jonge gasten. “Die mix blijkt goed te werken, zeker na de winter merk je echt wel dat we progressie boeken in wedstrijden. Niet dat het altijd tot punten of goed resultaten leidt, maar wel dat het spel en de intentie beter worden. Voor dit seizoen hadden velen weinig echte ervaring met seniorenvoetbal maar in deze klasse met Brabantse tegenstanders en fysiek spel leer je snel.”

Handelingssnelheid die omhoog moet én het uitvechten van duels om de bal zijn zaken die op dit niveau volgens de jonge vormgever belangrijk zijn. “Zelf probeer ik zoveel mogelijk uit de duels weg te blijven. Daarnaast ga ik vier keer per week de sportschool in om wat extra body te kweken. Niet persé nodig misschien maar ik voel me er prettig bij. Maar de grootste winst zit hem voor mij vooral in het conditionele stuk. Steeds vaker lukt het me om als middenvelder te blijven gaan en om het negentig minuten vol te blijven houden.”

Van eerste klasse bij de jeugd en spelen op kunstgras naar vijfde klasse op niet altijd de meest egale veldjes… “Dat was wennen maar ik heb het reuze naar mijn zin. Het feit dat ik in mijn eerste seizoen wekelijks basisspeler ben is het belangrijkste. Zo leer ik het meest en het snelste. De groep blijft bij elkaar en wordt wekelijks beter. Er zit nog heel veel meer in, het is nu aan ons om dat eruit te laten komen.”

Klik op SDO’63 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SDO’63 voor meer informatie over de club.

‘Krappe selectie maakt het lastig om bovenin mee te doen’

V.V. Schoondijke
-
0
‘Krappe selectie maakt het lastig om bovenin mee te doen’

SCHOONDIJKE – Wanneer je als kleine dorpsclub te maken hebt met studenten, ploegenwerkers en blessures dan heeft dat zonder twijfel invloed op de sportieve prestaties. Zo is dat ook het geval bij v.v. Schoondijke. Centrale verdediger/ controlerende middenvelder Robin Velthuis (24) merkt dat daardoor constant presteren om bovenin mee te doen niet haalbaar is.

“Als je al niet overloopt van een groot aantal beschikbare spelers en je krijgt er dan nog een aantal blessuregevallen bovenop, dan wordt het als kleine vereniging wel erg lastig. Wanneer iedereen fit en beschikbaar is dan hebben we echt een heel aardige selectie, maar zodra jongens wegvallen dan zie je de trainingsopkomst dalen en krijgen we het lastig. Dan is bovenin meestrijden vooral een wens en een doel, maar helaas hebben we dat dit seizoen opnieuw niet kunnen realiseren.”

Velthuis speelt op twee jaar IJzendijke en enkele seizoen in de jeugd met Breskens na al sinds zijn zevende bij de club uit zijn woonplaats. “Ik ben uiteindelijk vanuit de jeugd op mijn zestiende overgegaan naar het eerste elftal en daar nooit meer weggegaan. Het is fijn om hier op eigen dorp te kunnen voetballen en ik speel ook wekelijks in de basis. Dus wat heb ik dan nog meer te wensen? Het enige wat ik mooi zou vinden is dat er nog wat jongens zouden bijkomen om de selectie te vergroten. Sinds de winterstop is het soms echt krauwen om de selectie gevuld te krijgen en dat is zonde.”

Doordat er ook een groep studenten bij het eerste speelt, traint de zaterdagclub noodgedwongen met een zo groot mogelijke groep op vrijdagavond. “Ook ik studeer nog in Roosendaal en zit in Breda op kamers. Dat maakt het niet ideaal allemaal. Soms is het dan wel eens zo dat je de training van vrijdag een dag later tijdens de wedstrijd nog voelt bijten maar inmiddels ben ik ook daar wel al aan gewend.”

Schoondijke had dit seizoen een goede start en men dacht eindelijk eens mee te kunnen strijden maar een reeks blessures deed ons daarna toch terugvallen. “Andere teams in de competitie zijn simpelweg beter en vooral vaak fitter dan wij. We wilden graag meedoen voor promotieplekken maar als het ons lukt om uiteindelijk in de top-5 te eindigen dan hebben we het gezien alle blessures, wisselingen en afwezigen meer dan goed gedaan.”

Klik op V.V. Schoondijke voor de laatste artikelen over de club
Klik op V.V. Schoondijke voor meer informatie over de club

Ardan Tollenaar is bijna terug na zware knieblessure

V.V. Biervliet
-
0
Ardan Tollenaar is bijna terug na zware knieblessure

BIERVLIET – Wat doe je als je een kruisband afscheurt en jezelf toch verdienstelijk wilt blijven maken voor het elftal en de club? Dan zou je naar een rol die je kan oppakken om deel te blijven uitmaken van het groepsproces. Zo was de afgelopen maanden Ardan Tollenaar verzorger bij het eerste elftal van v.v. Biervliet. Inmiddels is hij bijna terug na een lange revalidatie en heeft zelfs al enkele minuten gemaakt. ‘Ik ben iemand die graag wil helpen en erbij wil zijn, dus dit was een prima tijdelijke oplossing.’

De Zeeuws-Vlaamse voetbalreis van Tollenaar mag enigszins opmerkelijk worden genoemd. Afkomstig uit Hoek voetbalde hij een aantal jaar voor RIA W. Via een telefoontje van Jos de Wilde, die trainer werd bij Hoofdplaat, belande hij in West-Zeeuws-Vlaanderen. Daar speelde hij tien seizoenen in het eerste, ging mee naar fusieclub HBC’22. Die samenwerking is weer gestopt. Tollenaar keerde niet terug bij Hoofdplaat, maar vroeg samen met de rest van de Hoofdplaatse spelers overschrijving aan naar Biervliet.

“Misschien opmerkelijk maar voor mij is het niet meer ongewoon. Ik heb het bij zowel Hoofdplaat als nu Biervliet goed naar mijn zin en dan zie ik geen reden om weer ergens anders heen te gaan. We zijn een hechte groep en wilden graag bij elkaar blijven om in de standaardklasse te kunnen voetballen. Daarom is het uiteindelijk Biervliet geworden. Het is alleen balen dat ik sinds februari 2025 met die kruisbandblessure zit. Anders had ik al veel eerder kunnen meespelen. Nu heb ik vanaf de zijkant toegekeken en mezelf als verzorger geprobeerd nuttig te maken voor het elftal. En daarnaast in soort rol als leider ook daar waar ik kon de trainer ondersteund.”

Voor de inwoner van het buurtschap Wulpenbek, nabij Hoek, ging het mis tijdens een training. “Mijn knie zakte naar binnen en ik scheurde werkelijk alles af in het gewricht. Dus sindsdien ben ik aan het revalideren en zit nu in de laatste fase. Het is overigens de tweede keer dat het gebeurt, want in 2022/2023 gebeurde het met mijn rechterknie.. Nu is het vooral nog conditie opbouwen en dan kan ik weer volledig aansluiten.”

De 33-jarige verdediger hoopt in het jeugdige elftal wellicht nog dit seizoen wat minuten te maken en wedstrijden te spelen. “Het maakt me dan eigenlijk niet uit waar de trainer me neerzet, als het maar tussen de vier lijnen is. Al ga ik niks overhaasten. Het zou doodzonde zijn als ik een terugval zou krijgen. En het gaat niet slecht. We wilden meedoen bovenin dus dat is gelukt. De periode is al bonus en boven verwachting. Mijn doel is om weer elke week op het veld te staan. Ik ben er bijna en kan niet wachten tot het zover is.”

Klik op v.v. Biervliet voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Biervliet voor meer informatie over de club.

123...1.496Pagina 2 van 1.496

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.