Kinderen zien ontwikkelen, plezier maken en genieten van zijn zoontje. Ferry Danielse vindt het trainer zijn van de JO11-2 van Achilles Veen stiekem veel leuker, dan hij ooit had gedacht. En dus doet de voormalig doelman van Kloetinge niets liever, dan lekker bezig zijn op het veld. “Ik hoop juist dat ze fouten maken, zodat ze ervan kunnen leren.”
En dat begon allemaal, drie seizoenen geleden. “Mijn zoontje Mason had toen net zijn zwemdiploma gehaald en wilde graag gaan voetballen.” Het werd Achilles Veen. “Ik heb altijd geroepen: als mijn zoon gaat voetballen, word ik nooit trainer. Mijn vrienden zeiden al dat me dat niet ging lukken. Dus hij begon in de JO8 en drie weken later, stond ik op het veld.” Want op de vraag of Danielse (39) wilde helpen, kon hij toch eigenlijk geen ‘nee’ zeggen. “In eerste instantie wilde ik met de keeper aan de slag gaan, inmiddels doe ik nu ook de normale training.”
Even slikken
Bij de JO11-2. De oorspronkelijke JO10-1. “We hadden te veel spelers, dus zijn we een half jaar eerder naar de JO11 gegaan. Omdat ze daar acht tegen acht spelen, in plaats van zes tegen zes.” Maar ondanks een leeftijd hoger werd het team, onder leiding van Danielse en Antoine van Bergeijk, direct ongeslagen kampioen. “We hadden verwacht dat het fysiek zwaarder zou zijn, maar voetballend zijn we gewoon van een te hoog niveau. Daardoor misten we wel een beetje de uitdaging.” Uitdagend is het voor Danielse zelf, overigens meer dan genoeg. Want toen de vorige keeper stopte, wilde zijn eigen zoon graag op goal gaan staan. “Daar was ik niet zo happig op, omdat ik hem dan natuurlijk zelf moest gaan trainen. Maar hij keept nog steeds.” Al is het soms even slikken, lacht de inwoner van Oudheusden. “Je bent op de één of andere manier, toch altijd strenger voor hem. Toch dacht ik, dat het nóg lastiger zou zijn. Eigenlijk vind ik het juist heel leuk, om mijn eigen ideeën over keepen, terug te zien in hem. Dat is toch een beetje hoe ik vroeger was.” Ideeën die Danielse ook als keeperstrainer, bij Achilles Veen probeert over te brengen op de jeugd. “Op woensdag geef ik keeperstraining aan mijn zoontje en de keepers van de JO15 en de JO17.” En dat allemaal, ondanks dat de oud-keeper zelf nooit bij de club uit Veen voetbalde. Of keepte dan. “Ik heb tot mijn 21ste in Goes gewoond en heb altijd bij Kloetinge gespeeld.” Tot hij op zijn negentiende, zwaar geblesseerd raakte aan zijn enkel. “Die heb ik toen tijdens een potje volleybal, nadat er iemand vol op mijn enkel landde, flink gebroken. De volgende ochtend ben ik meteen geopereerd.”
Veel voetbal
Einde voetballoopbaan. “Ook mijn enkelbanden waren gescheurd. Dus eigenlijk lag heel die enkel aan gruzelementen.” Hoe gaat dat nu? “Op kunstgras heb ik nergens last van, op gras wel. Dan merk ik wel dat ik getraind heb.” Opvallenderwijs begon Danielse, als voetballer. “Maar ik keepte veel in mijn vrije tijd, dus toen onze keeper zijn arm brak op de training, ging ik op goal. Dat was in de D’tjes.” Gelukkig heeft hij in het trainer zijn, nu een nieuwe passie gevonden. “Het leukste is om met die kids bezig te zijn en echt dingen terug te zien in het veld. Die ontwikkeling, is geweldig.” Helemaal, nu ze op een half veld spelen. “We proberen echt te voetballen van achteruit, driehoekjes te maken en de middenvelder in te spelen. Wat dat betreft lijkt het al op voetbal.” Aan zijn fanatisme, ligt het dan ook niet. “Ik ben een heel gedreven trainer, maar plezier staat wel voorop.” En dus. “Hoop ik juist dat ze fouten maken. Dat is een moment om te leren. Als ze het maar blijven doen.” Gelukkig zit dat laatste, wel goed. “Het is een heel leuke groep! Op zaterdag gaan ze ook regelmatig samen bij het eerste kijken of voetballen in de kooi. En soms zijn ze ballenjongen.” Ambities om echt trainer te worden, heeft Danielse verder niet. “Als iedereen tevreden is en ik kan nog een jaar mee, vind ik dat goed. Als ze een andere trainer vinden, is dat ook prima.” Zijn steentje bijdragen, vindt hij desondanks wel heel belangrijk. “Als je kind voetbalt, vind ik dat je als ouder wel wat moet doen. Zeker als je de kennis hebt, moet je die delen. En kinderen spreken altijd de waarheid, dat is ontzettend leuk!” Leuker nog, dan Danielse had gedacht. “Ik had niet verwacht dat ik het zó leuk zou vinden.” Samen met Van Bergeijk, heeft hij dan ook een grote passie voor voetbal. “We gaan vaak bij het eerste kijken, en bij Oranje, Ajax of Borussia Mönchengladbach.” Vooral die laatste, behoeft de nodige uitleg. “Mijn zoontje wilde graag een keer naar Gladbach, dat was fantastisch! Dat doen we nu sinds anderhalf jaar. Dit seizoen, zijn we al twaalf keer geweest.” Ook Schalke 04, is inmiddels van het lijstje afgevinkt. “Het is bij ons thuis heel veel voetbal!”
Klik op Achilles Veen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Achilles Veen voor meer informatie over de club.
