Na een jaar of vijf teammanager te zijn geweest, is Jan Wim Schouten sinds dit seizoen als verzorger actief bij vierdeklasser Altena. Want nadat zijn voorganger ermee stopte, bleek het vinden van een vervanger nog niet zo eenvoudig. “Je bent op deze manier nog meer betrokken bij de spelers.”
Toch was dat in eerste instantie niet de reden, dat Schouten (60) de verzorgingstas oppakte. “Ik was altijd teammanager bij het eerste elftal en toen onze verzorger stopte, bleek het niet zo makkelijk om een nieuwe te vinden.” En dus wierp de inwoner van Nieuwendijk zichzelf op. “Masseren en tapen kan iedereen, dacht ik… Dat valt heel erg tegen. Dan loop je al snel tegen je beperkingen aan.” Maar zijn interesse gewekt, gooide hij een balletje op bij het bestuur. “Als jullie mijn opleiding betalen, word ik de nieuwe verzorger! Zei ik tegen ze.”
Interesse in
Zo gezegd, zo gedaan. “Dat heb ik eerst nog een jaartje ‘fifty-fifty’ gedaan, samen met het leiderschap, maar dat was niet te doen. Dus ben ik sinds dit seizoen fulltime verzorger.” Nadat Schouten, vijf jaar lang teamleider was geweest bij het eerste elftal. “En daarvoor deed ik dat vanaf de D’tjes bij de jeugd.” Betrokken geraakt dankzij zijn kinderen. “Ik heb zelf weinig ervaring in het veldvoetbal, deed het meer in de zaal. Maar doordat mijn jongens bij Altena gingen voetballen, ben ik er ingerold.” Jaren later, bevalt hem dat nog steeds goed. “Er heerst hier altijd een enorme saamhorigheid. Even zeuren en weer door. Altena is echt een club van aanpakkers, met veel vrijwilligers die door iedereen geprezen worden.” Waaronder dus Schouten zelf. Tegenwoordig in de rol van verzorger. “Ik was altijd al wel geïnteresseerd in blessures. Waar komen ze vandaan en hoe los je ze op? Een stukje menselijk lichaam.” Maar ook in de speler zelf. “Die willen er natuurlijk weer zo snel mogelijk vanaf. Dus vind ik het leuk om ze te helpen en te ondersteunen.” Onder meer door ze te masseren, zoals Schouten leerde tijdens zijn opleiding. “Dat was heel erg gericht op sportmassages. Verder heb ik daar vooral veel gestudeerd. Anatomie, in het Latijn. Dat was best wel pittig.” Allemaal, gericht op preventie. “Ik ben niet bevoegd om een diagnose te stellen of een behandeling toe te passen. Daar zou ik nog anderhalf jaar voor door moeten studeren.” Of Schouten dat gaat doen? “Ik heb er wel over na zitten denken, alleen kost het heel veel tijd. Je moet gewoon echt één dag in de week naar school.”
Meer betrokken
In combinatie met zijn werk en verplichtingen voor Altena, een drukke bedoening. “In principe ben ik twee avonden per week bij de training. Ik ben er als eerste en ga als laatste weer weg.” En ook de zaterdag, is vaak een lange dag, lacht hij. “Om te tapen en te masseren. Zeker voor de wedstrijd, is het vaak druk.” Maar ook tijdens, heeft Schouten gemerkt. “Als teammanager kon ik dan lekker gaan zitten, nu moet ik natuurlijk continu alert blijven.” Maar dat doet hij, met liefde. “Het is heel leuk om met een team op te trekken. Daarom doe ik het met alle plezier.” Zijn nieuwe rol, bevalt hem dan ook uitstekend. “Je bent nu nog meer betrokken bij spelers, omdat je echt met die jongens bezig bent. Je voert vaak een persoonlijk gesprek en bouwt een vertrouwensband op. Dat maakt het voor mij heel leuk en is een mooie kers op de taart.” Bij een club, waar Schouten zich thuis voelt. “Altena is gewoon een heel gezellige vereniging, waar je als voetballer graag wil spelen.” Iets wat hij zelf, dus nooit deed. “Mijn vader was ondernemer, daardoor heb ik in mijn leven overal gewoond. Oorspronkelijk kom ik uit Utrecht, maar we zijn heel het land door geweest.” Vele verhuizingen verder, kwam Schouten dertig jaar geleden in Nieuwendijk terecht. “Toen we gingen trouwen, zijn we hier gaan wonen.” En dus betrokken geraakt bij de voetbal. “Ik ben net op dreef, dus ik wil dit nog wel een paar jaar volhouden.” Tot tevredenheid, van de club, lacht Schouten. “Daar zijn ze heel blij mee!”
Klik op Altena voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Altena voor meer informatie over de club
