IJZENDIJKE – Het was een telefoontje van trainer Nico Knol dat voldoende prikkelde voor Cas de Dobbelaere om opnieuw de voetbalschoenen aan te trekken bij v.v. IJzendijke. De aanvaller was een tijdje gestopt omdat hij na zijn terugkeer van Terneuzen teveel moest wennen aan het niveau. En daarbij ook de drukte van het familiebedrijf niet altijd even goed kon combineren met voetbal.
“Dat telefoontje deed me wel aan het denken zetten. In het begin miste ik het voetbal absoluut niet, maar het teamgebeuren en alles er omheen dat kriebelde wel. Uiteindelijk ben ik toch weer gaan trainen en inmiddels draai ik weer volledig me en ik vind het heerlijk.”
De Dobbelaere begon op zijn vijfde bij IJzendijke en stapte op zijn dertiende over naar JVOZ. “Daar heb ik vijf jaar gespeeld en enorm veel geleerd. Ik ben toen teruggekeerd naar IJzendijke en na een seizoen vertrokken naar Terneuzen waar ik een jaartje heb gespeeld. Dat was wel een hoger niveau maar ik besloot uiteindelijk toch om terug naar IJzendijke te gaan. We werden kampioen, een prachtig moment maar daarna viel het me toch tegen en besloot ik om te stoppen.”
In de derde klasse kregen De Dobbelaere en IJzendijke te maken met veel sterkere tegenstanders en degradeerden direct weer. “Het was voor mij erg wennen dat ik soms echt werd overlopen door tegenstanders. We kregen dat seizoen bijna honderd goals tegen en stukje bij beetje gleed mijn motivatie weg tot ik het voor mezelf welletjes vond. Thuis hebben we een gemengd akkerbouwbedrijf met ook pluimvee. We zijn bezig met uitbreiden en dat vergt ook de nodige tijd en aandacht. Die heb ik toen daarop gericht en het voetbal even geparkeerd. Het was een enorm drukke periode en daarin moest ik ook onregelmatig werken. Dat gaf ik prioriteit en dat is nu eigenlijk nog altijd zo.”
Toch is er wel wat veranderd in de mindset en beleving bij de nog altijd maar 21-jarige De Dobbelaere. “Voorheen kon ik me soms ergeren aan een gebrek aan scherpte, felheid en beleving. Nu voetbal ik vooral voor mijn plezier. Dat is me eigenlijk veel meer waard. Natuurlijk wil ik graag winnen en zo hoog mogelijk voetballen, maar zeker niet meer ten koste van alles. Ik probeer in wedstrijden belangrijk te zijn voor het team en van daaruit mijn waarde te hebben met mijn loopvermogen en duelkracht. In de derde klasse stond ik vooral op ‘10’ of rechtsbuiten. Nu speel ik in een controlerende rol op het middenveld, een heerlijke positie.”
Met IJzendijke hoopt de middenvelder uiteindelijk dit seizoen in het linkerrijtje te eindigen, want een hernieuwde promotie is niet realistisch. “Nee, daarvoor missen we een brede selectie en ook simpelweg de kwaliteit. Dat is vorig jaar gebleken. En dan gaat dat uiteindelijk toch te koste van het plezier en dat moeten we niet willen. Als we goed meedraaien en onze puntjes pakken dan is het prima. Voor ons is het goed zoals het nu loopt. Als je dan bovenin kan meedoen vind ik het mooi genoeg. Sportief presteren en plezier moeten hand in hand blijven gaan. Dan blijft het leuk en gezellig. Zoveel is me de afgelopen tijd wel duidelijk geworden.”
Klik op IJzendijke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op IJzendijke voor meer informatie over de club.
