Home Blog Pagina 531

Robin Westerman van BVV Barendrecht over zijn Aziatische avontuur; deel 2

Vandaag spreken wij met Robin Westerman, de 32-jarige trainer is teruggekeerd naar Nederland na een zesjarig buitenlands avontuur. De trainer heeft veel ervaring opgedaan in het buitenland, van hoofdtrainer voor een club in China tot hoofdtrainer van de International Academy van Liverpool FC in Zuid-Korea. In dit artikel vertelt hij meer over zijn ervaringen. Dit is deel 2!

Hoogtepunten en prestaties
Robin Westerman heeft al veel ervaring op kunnen doen in het buitenland. Hier heeft hij dan ook veel hoogtepunten gemaakt en prestaties behaald. Gedurende de Liverpool periode, heeft de trainer de “the session of the month award” gewonnen in november 2020. “Het is een prijs voor de beste training die maandelijks wordt uitgereikt aan één van de Liverpool coaches wereldwijd. Ik ben dan ook erg trots dat ik deze prijs heb gewonnen!”.

Het absolute hoogtepunt van Robin Westerman was dan wel zijn debuut als hoofdtrainer in het betaald voetbal. “Van deze periode heb ik echt genoten! Ook het op dagelijkse basis werken met toptrainers zoals o.a. Jan Poortvliet en Gert Heerkes was echt genieten. Evenals het samenwerken met uitstekende jeugdcoaches van Liverpool FC.” Daarnaast staat het promoveren naar de Chinese profcompetitie zeker ook in het rijtje van hoogtepunten voor de trainer. “Het is mooi als je onderdeel bent van een nieuw project, samen met je collega’s iedere dag en nacht keihard naar iets toewerkt en uiteindelijk na drie jaar in een spannende wedstrijd je doelstelling weet te bereiken!”.

Toch heeft Westerman nog een andere visie op het trainerschap en vind hij sommige aspecten belangrijker dan het winnen van een prijs. “Uiteraard win je weleens iets als trainer, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik trotser kan zijn op bepaalde ontwikkelingen in mijn trainerscarrière dan het winnen van een prijs. Ditzelfde principe geldt eigenlijk ook voor de teams die ik heb getraind. Ik vind het soms een grotere prestatie als je na hard en goed trainen met elkaar het voor elkaar krijgt om op een bepaalde manier te voetballen tegen bepaalde tegenstanders. Dit vind ik soms belangrijker dan het winnen van iets. Alhoewel ik moet zeggen dat prijzen winnen ook helemaal niet vervelend is, haha!”.

De stap naar hoofdtrainer als doel
De trainer heeft nog een doel voor ogen en wilt zich graag nog ontwikkelen in het trainerschap om een stap hoger te doen. Momenteel is Westerman dan ook bezig met zijn UEFA A trainerscursus in Ierland. “Het is al jaren een grote ambitie van mij om deze diploma te behalen. De periode als hoofdtrainer in het betaalde voetbal (waar ik op dat moment een interimfunctie bekleedde, omdat ik hiervoor eigenlijk niet de juiste papieren had) heeft mij doen beseffen dat ik hier zo snel mogelijk werk van moest maken. Het mag mij in de toekomst namelijk niet overkomen dat ik voor vergelijkbare of in ieder geval voor andere mooie trainersfuncties moet bedanken omdat ik niet gekwalificeerd ben.”

Westerman heeft al bijna zijn UEFA A diploma. “Op het moment loopt de cursus al negen maanden en gaan we al naar het einde van de cursus toe, op korte termijn hoop ik het diploma dus op zak te hebben! Verder wil ik zeker nog stappen maken qua niveau. Ik zou bijvoorbeeld graag bij een BVO in de jeugdopleiding werkzaam willen zijn en met de beste voetballers van het land in een bepaalde leeftijdscategorie werken.”

Huidig seizoen
De O17-1 van BVV Barendrecht was afgelopen seizoen kampioen geworden en dus gepromoveerd naar het hoogste amateurniveau van de leeftijdscategorie (5e divisie). “We hebben een talentvolle groep, dus ik kijk er erg naar uit om met deze jongens deze sterke competitie in te gaan. Het is goed voor de jongens en ook voor mijzelf dat de weerstand hoog zal zijn. Ik weet zeker dat het een leerzaam jaar zal worden en ik hoop dat ik mijn spelers en de club een stukje kan helpen in hun stap naar een hopelijk mooie en succesvolle voetbaltoekomst.”

Goed gevoel bij BVV Barendrecht
Bij terugkomst in Nederland wilde Westerman altijd al graag bij een BVO in de jeugdopleiding werken. Toch is er gekozen voor BVV Barendrecht. “Ik heb enkele gesprekken gehad bij BVO’s, maar helaas waren er nog maar weinig vacatures beschikbaar en voor de enkele vacatures die beschikbaar waren, werd helaas de keuze gemaakt voor een andere trainer. Als het dus niet lukt om bij een BVO actief te zijn als trainer kom je al snel uit bij de grote amateurclubs in de regio, waaronder Barendrecht. Ik heb me goed georiënteerd bij meerdere clubs in de regio, maar bij Barendrecht kreeg ik uiteindelijk het allerbeste gevoel. Ondanks dat het een enorm grote vereniging is, is het hier prima geregeld. Ik heb het idee dat ook de jeugdafdeling is ingevuld met prima mensen en dat deze na misschien iets mindere jaren echt weer keihard in de lift omhoog zit!’’

Barendrecht zeker niet het eindstation
Westerman heeft al veel onvergetelijke momenten beleefd en ziet Barendrecht niet als eindstation. “Het trainerschap heeft me nu al echt onvergetelijke momenten gebracht, maar misschien ben ik nog wel het meest trots op de ontwikkeling die ik door de jaren heen heb gemaakt en de stappen voorwaarts die ik heb weten te zetten. Ik zie mijn carrière als één lange leerweg naar het hoogst haalbare. Ik ben ambitieus en ben dagelijks bewust bezig om beter te worden en stappen te maken. Hoever ik ga komen is natuurlijk niet te voorspellen, maar de bedoeling is niet dat Barendrecht O17-1 mijn eindstation is!”

Wij wensen Robin Westerman veel succes!

Klik op BVV Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BVV Barendrecht voor meer informatie over de club.

Robin Westerman van BVV Barendrecht over zijn Aziatische avontuur; deel 1

Vandaag spreken wij met Robin Westerman, de 32-jarige trainer is teruggekeerd naar Nederland na een zesjarig buitenlands avontuur. De trainer heeft veel ervaring opgedaan in het buitenland, van hoofdtrainer voor een club in China tot hoofdtrainer van de International Academy van Liverpool FC in Zuid-Korea. In dit artikel vertelt hij meer over zijn ervaringen. Dit is deel 1!

Robin Westerman is 32 jaar oud en is opgegroeid in Ridderkerk. Vanaf zijn 25e woonde hij zes jaar in het buitenland en woont hij sinds zijn terugkomst, een half jaar geleden, in Rhoon. Momenteel is Westerman de trainer van BVV Barendrecht O17-1.

Begin bij Slikkerveer
Robin Westerman voetbalde vroeger zelf ook, voordat hij zich ging verdiepen in het trainerschap. Op jonge leeftijd begon hij met voetballen in de F’jes van RVVH en was hij zeven jaar actief bij de club tot de overstap naar sv Slikkerveer in de Junioren. “Ik heb hier de overige jeugdelftallen t/m de A1 doorlopen en vervolgens heb ik daar nog een aantal jaren in de selectie gevoetbald.”

Naast dat Slikkerveer een belangrijke club was voor Westerman als speler, begon ook daar zijn trainerscarrière. “Als eerstejaars A-junior heb ik samen met een aantal teamgenoten een pupillenteam opgepakt. Dit beviel me goed en vanaf dit moment ben ik eigenlijk nooit meer gestopt met het trainersvak. Bij Slikkerveer heb ik meerdere jeugdelftallen in verschillende leeftijdscategorieën getraind. Via Slikkerveer heb ik ook mijn UEFA C en UEFA B trainersdiploma behaald.”

Avontuur in China
Na het behalen van zijn UEFA B diploma werd Westerman al snel benaderd om als trainer af te reizen naar China voor een project van René Meulensteen. “Ik heb deze kans met beide handen gegrepen en een prachtige tijd gehad! Echter verliep dit project niet volgens plan en heb ik na zes maanden de overstap gemaakt naar de door Nederlanders bestuurde club Qingdao Red Lions. Een net opgerichte club met veel ambitie. Uiteindelijk werd ik aangenomen om samen met een andere Nederlandse trainer de jeugdopleiding in te richten, maar door het vroegtijdig vertrek van een collega trainer maakte ik al snel de stap omhoog als assistent-trainer van het eerste elftal. Hier was oud WK-finalist Jan Poortvliet op dat moment de hoofdtrainer. Aan het einde van het seizoen keerde Poortvliet terug naar Nederland en nam ex-eredivisietrainer Gert Heerkes het van hem over. Ik mocht toen aanblijven als zijn assistent-trainer.“

Qingdao Red Lions begon in de amateurcompetitie van China en had maar één doelstelling voor ogen: promotie naar de professionele League Two. “Helaas lukte dit beide seizoenen net niet. In het derde seizoen hadden we meer succes en promoveerde de club naar de Chinese profcompetitie. Oud-bondscoach van Slovenië, Tomaz Kavcic, zou naar China afreizen als nieuwe hoofdtrainer. Omdat het aanvragen van zijn visum maanden vertraging opliep, werd ik tijdelijk doorgeschoven als hoofdtrainer van het eerste elftal in de professionele competitie. Dit was een geweldige ervaring! We speelden wedstrijden door het hele land in prachtige stadions en wekelijks stond ik zalen vol met Chinese pers te woord tijdens persconferenties. Als hoofdtrainer acteren op dit niveau met alles wat erbij komt kijken was echt een droom die werkelijkheid werd!”

Australië en Zuid-Korea
Aan het einde van dat seizoen had Westerman nog een aantal maanden in Australië gewerkt. Qingdao Red Lions heeft een nauw samenwerkingsverband met A-League club Adelaide United. “Het was leerzaam en mooi om te zien hoe de sport daar werd beleefd.”

Door de coronapandemie kwam er een einde aan Westerman’s avontuur. De trainer was inmiddels teruggekeerd naar Nederland. Eenmaal thuis werd hij al snel benaderd door iemand die hij gedurende zijn verblijf in China had leren kennen. “Ik werd namelijk benaderd om voor Liverpool FC te werken. Zij hadden een vacature om als hoofdtrainer van de International Academy in Zuid-Korea te werken. Ook hierover hoefde ik geen seconde te twijfelen en heb ik deze kans met beide handen aangegrepen.”

Uiteindelijk heeft Westerman anderhalf jaar in Zuid-Korea gewerkt. Sinds een half jaar geleden is hij alweer teruggekeerd naar Nederland en volgt hij momenteel de UEFA A trainerscursus in Ierland. Daarnaast traint hij de O17-1 van BVV Barendrecht en heeft de trainer zijn eigen voetbalschool opgericht in samenwerking met sv Slikkerveer.

Lees deel 2 op Voetbaljournaal.

Klik op BVV Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BVV Barendrecht voor meer informatie over de club.

Thijs Lissenburg van H.O.V. koos na verhuizing voor vriendenteam

De 19-jarige Thijs Lissenburg (rechts in de muur) heeft tot dit seizoen zijn hele carrière in Oudewater gespeeld. Na een verhuizing naar Rotterdam heeft de middenvelder gekozen voor een vriendenteam bij de club H.O.V./D.J.S.C.R. Buiten het voetbal om start Thijs in het eerste jaar met de studie rechtsgeleerdheid.

Introductie
De student heeft zijn hele leven in Oudewater gewoond, tot een paar maanden terug. ‘’Ik ben toen op kamers gegaan in Rotterdam, daar studeer ik namelijk. Ik zit nu in mijn eerste jaar van de studie Rechtsgeleerdheid met de ambitie om te eindigen als advocaat. Ook Ik zit bij een studentenvereniging: RSG.’’ Als we hem vragen wat hij nou zo leuk aan voetbal vindt is het voor Thijs duidelijk. ‘’Voetbal is het mooiste wat er is. Iedereen kan zich er op een manier in kwijt. Of dat nou is als je een balletje wilt trappen of als je echt wil winnen. Met zo’n team kan je echt vrienden maken voor het leven. Ik denk dat voetbal mensen bij elkaar brengt, dat is de grote kracht van de sport.’’

Carrièreverloop
Thijs is op zesjarige leeftijd zijn carrière begonnen als spits in de F3 bij OVS Oudewater. ‘’Vanuit daar ben ik met hetzelfde team naar de F1 gegaan in de derde klasse, in dit jaar veranderde ik ook langzaam in een middenvelder. Toen heb ik met hetzelfde team de E2 en E1 gehad, in de 2e klasse.’’ Tijdens dit seizoen in de E1 veranderde Lissenburg langzaam in een centrale verdediger, omdat er een speler wat linies naar voren geschoven werd. ‘’Toen ging ik naar de D’tjes, daar ging je natuurlijk op groot veld spelen, dus veranderde het team iets maar de kern bleef hetzelfde. Ik heb twee jaar in de D1 gespeeld, waarin we in het tweede jaar kampioen zijn geworden in de derde klasse.‘’ Hierna fuseerde de twee clubs uit zijn woonplaats en ging de speler weer als middenvelder spelen in de C1 in de eerste klasse.

‘’In het eerste jaar was ik middenvelder en het tweede jaar in de C1 kwam er een nieuwe trainer, die ik al eerder gehad had en die plaatste mij weer achterin. Dat was een goede keuze, want ik had een erg goed seizoen.’’ Vervolgens werd Thijs weer middenvelder in de JO17-1. ‘’In het eerste jaar zijn we toen kampioen geworden in de eerste klasse, door een ongeslagen reeks vanaf november tot aan de laatste speeldag.’’ De twee jaar daarna heeft de middenvelder door corona nog maar sporadisch op het voetbalveld gestaan. In zijn laatste jaar heeft hij met de JO19-1 nog wat hoogtepunten beleefd in de hoofdklasse en vierde divisie, waarna hij richting Rotterdam vertrok. ‘’Nu ben ik begonnen aan mijn eerste jaar in het seniorenvoetbal bij een vriendenteam in de zesde klasse.’’

Hoogte- en dieptepunten
Thijs heeft door de jaren heen helaas een hoop blessures gehad. Waaronder twee keer een gebroken sleutelbeen. ‘’Als ik één dieptepunt moet kiezen dan is het de laatste keer dat ik mijn sleutelbeen brak. Dat was in mijn laatste seizoen bij FC Oudewater in de vierde divisie. Ik had graag zo veel mogelijk gespeeld in de divisie, maar het was vooral heel pijnlijk omdat ik na twaalf jaar voetbal in Oudewater het zo moest afsluiten. Dat was echt heel pijnlijk en teleurstellend.” Gelukkig heeft de middenvelder ook veel hoogtepunten meegemaakt in zijn carrière.

‘’Als speler heb ik meerdere hoogtepunten gehad. Ik denk alle drie de kampioenschappen. In mijn eerste kampioenschap had ik als centraal duo maar acht goals tegen in een heel jaar. Bij mijn tweede kampioenschap zijn we vanaf november tot de laatste wedstrijd van het seizoen ongeslagen gegaan, dat was ook heel vet.’’ Het absolute hoogtepunt voor de voetballer was het kampioenschap in de hoofdklasse. ‘’Tijdens de kampioenswedstrijd stonden we na vijf minuten 1-0 achter tegen een lokale rivaal, we speelden ook tegen allemaal gasten die we kenden. Dit bleef heel lang zo tot we in de laatste tien minuten voor rust gingen scoren en we met 5-1 de kleedkamer ingingen. Uiteindelijk werd het 6-1. Het kampioenschap was heel vet, maar ook dat we divisie voetbal mochten gaan spelen. Dat was vooral vet, zeker omdat dat nog nooit in Oudewater behaald was.’’

Ambities
De ambities als voetballer zelf heeft Thijs achter zich gelaten. ‘’Ik heb zes jaar serieus gevoetbald en dat vind ik nu eigenlijk wel mooi geweest.’’ Hij wil nu plezier maken en optimaal genieten van het spelletje en de derde helft. Toch heeft de speler serieuze ambities op een ander vlak binnen het voetbal. ‘’Ik wil heel graag weer een jeugdteam gaan coachen, maar ik moet eerst even op mijn studie focussen. De leeftijd van tien tot dertien vind ik dan het leukst, dus daar liggen mijn ambities. Ik wil mij hierin ontwikkelen en ook diploma’s halen.”

Held uit het verleden
Lissenburg is pas net nieuw bij zijn club. Daarom wil hij graag nog iemand van zijn oude club bedanken. ‘’Remco de Rijk, van Topskilzz, hij is twee jaar mijn trainer geweest en toen heb ik heel veel van hem geleerd. Ook heeft hij me veel geholpen met training geven en coachen. Hoe hij met andere mensen omgaat, van de JO8 tot het eerste waar hij assistent is, hij weet ze allemaal wat te leren.”

Wij wensen Thijs veel succes dit seizoen!

Klik op H.O.V/D.J.S.C.R. voor de laatste artikelen over de club.
Klik op H.O.V/D.J.S.C.R. voor meer informatie over de club.

OSV middenvelder Jordy Westein vertelt over zijn carrière

Vandaag gaan we in gesprek met Jordy Westein. De 25-jarige middenvelder van OSV woont samen met zijn vriendin in Klaaswaal en is werkzaam bij LD-Cables in Oud-Beijerland. Hij doet daar verschillende werkzaamheden van logistiek tot sales.

 

Jordy is op vijfjarige leeftijd begonnen met voetballen bij OSV. Toen hij naar de E’tjes ging maakte hij de overstap naar SHO. Hier heeft Westein in alle selectie elftallen gespeeld tot de senioren. ‘’Ik heb één jaar in de senioren bij SHO 2 gespeeld. Dat zelfde jaar heb ik op mijn achttiende mijn debuut gemaakt bij SHO 1. Vervolgens heb ik een transfer gemaakt naar ’s Gravendeel. Hier heb ik  drie jaar in het eerste elftal gevoetbald. Om daarna weer terug te keren naar OSV in Oud-Beijerland. De voornaamste reden voor mijn terugkeer was de reistijd. Ik vond het te lang reizen voor het plezier wat ik eruit haalde’’, vertelt Jordy.

 

Een echt dieptepunt in de carrière van Westein was in de A’tjes. ‘’Op de training kreeg ik een trap tegen mijn hoofd. Door die trap brak ik mijn kaak op drie plekken. Hierdoor lag ik er ruim een jaar uit. Toen ik van deze heftige blessure was hersteld ging het voetballen niet zoals daarvoor. De angst was er toch ingeslopen en die moest ik overwinnen.’’ Gelukkig zijn er ook hoogtepunten uit de carrière van Jordy. Eén van deze hoogtepunten is de wedstrijd tegen Binnenmaas met ‘s Gravendeel deze werd met 4-2 gewonnen. ‘’Dit was zo bijzonder, omdat het ’s Gravendeel in de negen jaar ervoor niet was gelukt om te winnen van FC Binnenmaas. Er was vuurwerk, er waren fakkels, spandoeken en een geweldige sfeer op de Trekdam.’’

Ook vroegen we aan Jordy wat voetbal zo belangrijk maakt voor hem. ‘’Als je iets niet meer hebt, weet je pas hoe erg je het mist. Nadat ik mijn kaak had gebroken was ik zo ongelukkig. Dit kwam omdat je het enige waar je jezelf helemaal in kan laten gaan niet meer mag en kan doen.’’ Verder wilde we weten hoe Westein naar de toekomst kijkt. ‘’Ik wil ooit nog een keer naar de 1ste of 2de klasse promoveren en daar spelen. Ik hoop dan dat ik hier ook mijn stempel kan drukken.’’ Daarnaast wil de middenvelder ook meer de leiding nemen in het veld en zorgen dat de organisatie goed staat in het veld.

 

Vervolgens wilde we weten hoe hij naar het huidige seizoen kijkt bij OSV. ‘’We zijn in een andere competitie ingedeeld. Daarom vind ik het moeilijk te zeggen waar we zullen eindigen op de ranglijst. Ik hoop gewoon dat we een periode kunnen pakken en bovenin mee gaan doen om de prijzen. Dit moet zeker kunnen, mits de neuzen dezelfde kant op staan en we met een goed wedstrijdplan voor de dag komen.’’ Aan de wedstrijd rituelen van Jordy zal het niet gaan liggen. ‘’Ik drink altijd twee liter water voor de wedstrijd tegen de kramp. Vervolgens haal ik bij de bakker twee croissantjes en vier bolussen. De croissants eet ik net voor de middag en de bolussen net voor het omkleden. Zo kan ik 90 minuten volle bak blijven gaan.’’

Tot slot wil Jordy nog twee mensen benoemen. ‘’Als eerste wil ik een speler waarmee ik heb gespeeld uitlichten Stefan Baaij. Hij heeft zoveel rust aan de bal en weet precies waar hij zich bevindt op het veld. Daarnaast weet hij ook precies waar zijn medespelers zich bevinden. Dat vind ik een uitzonderlijke kwaliteit. Ik vind het jammer dat hij is gestopt met voetballen want ik kon nog veel van hem leren. Verder wil ik Barry Schipper benoemen. Hij is een pracht mens, die alles doet voor zijn spelers. Naar mijn mening soms iets te veel. Hij mag soms ook wat meer aan zichzelf denken’’, sluit Westein af.

klik op OSV voor de laatste artikelen van de club.
klik op OSV voor meer informatie over de club.

 

 

 

 

Westlandia is SJC de baas

Afgelopen zondag speelde SJC tegen Westlandia om de koppositie in de vierde divisie. Beide ploegen zijn nog ongeslagen en zullen er vol voor gaan.

 

Direct nadat scheidsrechter Frank Meeuwenoord het startsignaal had gegeven maakte Westlandia de zwartwitten duidelijk dat men naar Noordwijk was gekomen met maar één doel, de 3 punten mee naar Naaldwijk nemen. SJC werd onder druk gezet en dat resulteerde binnen zes minuten in een drietal corners voor de ploeg uit Naaldwijk. De westlanders gunde SJC nauwelijks ruimte, schoven met hun spelers ogenschijnlijk gemakkelijk door de linies naar voren en toonden zich technisch meer dan bekwaam. Toch kreeg Tom Duindam al na acht minuten de eerste grote mogelijkheid voor SJC. Keeper Van Leeuwen kon zijn been er juist tegenaan brengen en Chris Hoogervorst zag geen kans de rebound alsnog te verzilveren. Aan de overzijde kreeg Westlandia een vrije trap. Roeleveld vond Zion Valies, die de bal op zijn hoofd liet schampen en keeper Hoogervorst het nakijken gaf: 0-1.

SJC-coach Marcel IJzendoorn drong bij zijn ploeg aan om vooral meer op te schuiven richting de vijandelijke helft. Dat had resultaat want plots was het gedaan met de Westlandse druk. Vanuit een door Timo Ruigrok genomen corner kon Tom Duindam raak koppen: 1-1. Plots was het weer een echte wedstrijd en was er van Westlandse druk nauwelijks meer sprake. SJC kreeg in korte tijd twee vrije trappen en een corner, maar dat leverde geen doelpunten op. Direct daarop ranselde keeper Lex Hoogervorst met zijn stevige vuisten een gevaarlijke Westlandse vrije trap terug het veld in.

Er kwam nog wel een hele grote mogelijkheid voor SJC om op voorsprong te komen en de wedstrijd definitief te laten kantelen. Echter bleek Tom Duindam helaas niet in staat om deze unieke kans in het verlossende doelpunt om te zetten.

Na de thee leken beide ploegen opnieuw geduldig op zoek te willen naar een juiste strijdwijze. Het eerste kwartier leek er daarbij voor SJC geen vuiltje aan de lucht maar vervolgens werd de ploeg onrustiger. Ongeconcentreerd uitverdedigen zorgde voor een echte ommekeer want Van der Zalm bracht Westlandia toch weer aan de leiding: 1-2. En drie minuten later was het weer raak: 1-3. Opnieuw als gevolg van matig verdedigen.

SJC probeerde de wedstrijd wel weer in eigen handen te nemen. Ze zochten begrijpelijkerwijs de aanval en moesten toezien hoe een snoeihard schot van Mark Turk op de lat terecht kwam.

De wedstrijd was gespeeld toen Westlandia met een venijnige counter de SJC-verdediging opnieuw het nakijken gaf. Via Van Uunen werd het 1-4.

Trainer IJzendoorn wisselde direct vier spelers. Emin Vlasaku, Aron Koeman, Thijs van Donk en Musa Sulaiman mochten, zo leek het, mee gaan vechten tegen de bierkaai. Zij zorgden echter direct voor een aantal gevaarlijke acties en uit één daarvan scoorde Tom Duindam de 2-4.

Even kwam er een vleugje hoop in de ploeg maar dichter bij het eindsignaal werd de strijd steeds rommeliger. Ook omdat Westlandia alle snelheid uit de wedstrijd probeerde te halen. En zij konden de armen heffen toen de scheids het eindsignaal gaf.

De confrontatie tussen de twee koplopers eindigde dus in het voordeel van Westlandia. De Westlandse ploeg wil, zo lezen we in diverse publicaties, snel terug naar de derde divisie en ziet de noodzaak om de ontwikkeling van hun selectie daartoe snel naar een hoger plan te tillen.

Volgende week reist SJC af naar Grootebroek om daar de Zouaven te bestrijden.

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
klik op SJC voor de meer informatie over de club.

 

Coen Laurens van Spartaan’20 werkt hard aan comeback

Vandaag zijn we in gesprek met de 20-jarige Coen Laurens van Spartaan’20. De keeper van Zaterdag 1 is na een lange vervelende blessure hard op weg om zijn comeback te maken in het voetbal. Buiten dat hij zelf voetbalt is Coen actief als keeperstrainer voor de jeugd en is hij werkzaam als online marketeer.

Een familieclub
De keuze voor Spartaan’20 kwam voor Coen niet helemaal uit de lucht vallen. ‘’Ik ben vanaf mijn vijfde keeper bij Spartaan’20, de club waar ik dankzij mijn vader terecht ben gekomen. Hij was ook al sinds jongs af aan daar lid en heeft daarna velen jaren in het eerste gekeept.” Volgens de moeder van Laurens maakte hij de keuze om keeper te worden tijdens een training. ‘’Schijnbaar ben ik op dat moment tijdens de training het veld op gerend. Ik ging naar de trainer met de mededeling dat ik wel zou willen keepen. Vanaf dat moment ben ik begonnen met keepen in de F6.’’

Keeperskwaliteiten
De keeper is uitgegroeid tot een sterke betrouwbare keeper met een goede fysieke gesteldheid en veel voetballend inzicht als pluspunt. ‘’Uit mijn lengte haal ik voordeel bij het bereiken van zijnetjes en bovenhoeken. Ook in duels zoals bij voorzetten en vrije trappen.’’ Daarnaast heeft hij de afgelopen jaren ook veel kracht ontwikkeld en dat uit zich vooral in zijn trap. ‘’In combinatie met de zorgvuldigheid van mijn trap helpt de kracht er mee om in staat te zijn de bal neer te leggen waar ik wil. Mijn andere grote kwaliteit is communicatie richting de achterste linie en het middenveld.’’

Carrièreverloop
Vanaf zijn vijfde is Coen al keeper bij Spartaan’20 en tegenwoordig keept hij daar in het eerste. ‘’Ik ben begonnen in de F6, vervolgens via de F4 doorgestroomd naar de F1. Hier heb ik de KNVB-beker gewonnen, door in de halve finale twee penalty’s te pakken. Hierna volgde de E5 en het jaar erna E1.’’ Op deze vroege leeftijden heeft de keeper nog enkele stages gedaan bij Feyenoord en Excelsior, maar hier is hij niet doorgekomen of speelde de BVO niet hoger dan hijzelf. ‘’Na de C’tjes heb ik altijd in de eerste elftallen gezeten. In de hele jeugd heb ik rond de E, D en C ook ieder jaar meegetraind met de KNVB. In 2020 heb ik op mijn achttiende mijn debuut gemaakt in het eerste elftal en sindsdien ben ik eerste keeper van het toenmalige Zondag 1 en vanaf dit seizoen Zaterdag 1.’’

Danone Nations Cup
De jonge marketeer heeft in zijn nog steeds jonge voetbalcarrière al veel prestaties behaald met zijn Spartaan’20. ‘’Prestaties die ik heb behaald zijn de KNVB-beker winst in de F1, de kampioenschappen in de F4, de Rijnmond-Cup winst in de E1, tweemaal beste keeper van een toernooi en het Wereldwijde toernooi Danone Nations Cup.’’ Hier is hij op twaalfjarige leeftijd naar Brazilië geweest om daar het eindtoernooi te spelen. ‘’Er was als eerst een regionaal toernooi, waarbij de eerste twee door mochten naar de nationale finale op Het Kasteel. Daar heb ik uiteindelijk in de finale opnieuw twee penalty’s gepakt waardoor we door waren naar het WK in Brazilië. Dit toernooi in Brazilië was echt een once in a lifetime experience die ik nooit meer vergeet.’’

Getergd door blessures
Op dit moment is de speler al een lange tijd geblesseerd en werkt hij aan zijn comeback op het voetbalveld. ‘’In een thuiswedstrijd in de O17 schoot mijn knieschijf uit de kom dankzij een botsing, waarbij iemand tegen de zijkant vanaf mijn knie botste. Na een tijdje ben ik doorgegaan omdat de pijn na twee weken weg was. Daarna is mijn knieschijf in verschillende situaties opnieuw uit de kom geschoten. Na een hoop huisarts-, fysio- en orthopedisch chirurg afspraken ben ik geopereerd waarbij er een stuk bot naast mijn knie is weggehaald.’’

Na drie tot vier maanden herstellen kon de keeper afgelopen seizoen gelukkig weer starten. Helaas ging het na een paar weken weer fout. ‘’Na velen nieuwe gesprekken, inzichten, MRI-scans en een CT-scan was er dan eindelijk een duidelijk probleem geconstateerd. De aanhechting van de pees onder mijn knieschijf was te ver naar buiten gegroeid, waardoor mijn knieschijf makkelijk uit de kom schoot. In april 2022 ben ik geopereerd en heb daarna zeven weken met een gestrekt been in het gips gezeten en ben ik tot op het heden aan het herstellen. De verwachting op dit moment is dat ik rond de winterstop, na anderhalf jaar weer, in de goal kan staan. En weer kan laten zien wat ik in me heb.’’

Comeback
Coen heeft dan ook voor aankomend seizoen een duidelijk doel voor ogen. ‘’Op dit moment is mijn doel om op een juiste wijze te herstellen van mijn blessure en daarbij een sterke comeback te maken door weer mijn keeperskwaliteiten te laten spreken in de wedstrijden.’’

Wij wensen Coen veel succes dit seizoen!

Klik op Spartaan’20 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Spartaan’20 voor meer informatie over de club.

In gesprek met Dylan van Schaik van MEC’07

Dylan van Schaik spelend bij SV MEC’07 wil graag promoveren naar de vierde klasse. De 20-jarige student studeert nu Sportkunde aan de Hogeschool van Nijmegen en Arnhem waar hij aan zijn laatste jaar begint.  

 

Dylan is zijn carrière begonnen op vijfjarige leeftijd bij Maurik. Deze club fuseerde een jaar later met Eck en Wiel en heette toen MEC’07. ‘’Bij de fusieclub heb ik tot aan de D’tjes gespeeld. Vervolgens heb ik een transfer gemaakt naar Theole. Ik heb daar vijf á zes jaar in de hoofdklasse gespeeld. We werden door de jaren heen bijna altijd kampioen. Uiteindelijk ben ik weggegaan door verschillende redenen, ik vond het op een gegeven moment gewoon minder leuk worden. Toen kwam ik weer in contact met mensen die bij MEC speelden. Zij wilde graag dat ik terugkeerde bij de club. Zodoende ben ik teruggegaan naar de club waar het allemaal begon om in het eerste te spelen. Toen ik zeventien was mocht ik mijn debuut in het eerste maken onder trainer Gert van Esterik. Dit was in een oefenwedstrijd tegen BZS.’’

Het huidige seizoen ziet er tot nu toe goed uit. ‘’We hebben momenteel vier oefenwedstrijden gespeeld. Deze hebben we met een positief gevoel afgesloten door alleen de eerste wedstrijd gelijk te spelen (2-2). De rest van de wedstrijden werden met 4-1, 5-2, 6-0 gewonnen. Ook zijn we goed begonnen in de beker. We hebben de eerste wedstrijd met 1-0 gewonnen. Ik denk dat we deze lijn door kunnen trekken’’, aldus Dylan.

 

Als we terugblikken op de carrière van Van Schaik benoemd hij verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Een dieptepunt is de degradatie van MEC’07 naar de vijfde klasse. In de nacompetitie moesten we een 2-1 voorsprong verdedigen. In de return waren we heel dicht bij, tot aan de 85ste minuut stond het 0-0. Helaas kregen we in de overige vijf minuten twee doelpunten tegen en dan is het gewoon klaar. Aan de supporters had het niet gelegen, die waren geweldig. Dat gaf wel echt een enorme kick.’’ Over een absoluut hoogtepunt uit zijn carrière hoeft Dylan niet lang na te denken. ‘’De bekerfinale in de O17 is een absoluut hoogtepunt. Dit was voor mij ook de eerste keer dat er vanuit de tegenstander supporters kwamen kijken. We wonnen de wedstrijd niet, maar de ambiance en de spanning eromheen vond ik echt fantastisch.’’

Ook wilde we weten of Dylan nog ambities heeft met zijn club. ‘’Mijn ambities met de club zijn onder andere dit seizoen promoveren naar de vierde klasse. In de komende jaren willen we ook verder naar boven kijken en nog hoger spelen. Echter is hier nog wel veel werk voor nodig. Laten we eerst maar dit seizoen bekijken. Verder wil ik vooral gewoon een leuke tijd hebben bij de club. Ik wil mezelf ontwikkelen en hard werken om het maximale eruit te halen’’, vertelt Van Schaik.

 

Tot slot wil Dylan nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’Ik kan niet één persoon binnen de vereniging aanwijzen. Vooral voor een amateurvereniging zijn alle vrijwilligers van cruciaal belang. Zonder deze mensen zou de vereniging namelijk niet kunnen bestaan. Ik vind dat deze mensen te weinig benoemd worden’’, sluit Dylan af.

klik op MEC’07 voor de laatste artikelen over de club
klik op MEC’07 voor meer informatie over de club

 

In gesprek met Remco Veerman van Fortuna Be Quick

Vandaag gaan we in gesprek met Remco Veerman. De 21-jarige voetballer van Fortuna Be Quick is werkzaam bij Ziggo en is erg actief binnen de vereniging. Hij speelt nu in het tweede elftal van Fortuna Be Quick.

 

Remco is begonnen bij de kabouters bij Sv Piershil. Hij heeft hier tot in de D-jeugd gespeeld. ‘’Vervolgens is de jeugd van de omliggende verenigingen gaan samenwerken. Goudwaardse Boys en NBSVV zijn gefuseerd onder de naam SJO Korendijk. Na de A’tjes ben ik in 2018 in het eerste elftal van Piershil terecht gekomen. Ik heb hier tot eind vorig jaar gespeeld. Sinds dit seizoen zijn wij ook gaan samenwerken met een andere vereniging. We spelen nu onder de naam Fortuna Be Quick, ik speel hier in het tweede elftal.’’

 

Ook vroegen we Veerman over zijn ambities in de toekomst. ‘’Ik denk dat we door de samenwerking een mooie toekomst tegemoet gaan met Fortuna Be Quick. Het eerst elftal heeft een prima voorbereiding achter de rug. De overige teams zijn ook allemaal erg gemotiveerd. Mijn persoonlijke ambities zijn het neerzetten van een goed seizoen met het tweede elftal’’, vertelt Remco.

Ook kijken we met Veerman terug op hoogte- en dieptepunten in zijn carrière als voetballer. ‘’Een dieptepunt was helaas de enorme leegloop bij Sv Piershil. Door deze leegloop moest ik met mijn team op vrij jonge leeftijd het eerste elftal vormen. Als je als zeventienjarige tegen allemaal volwassen kerels staat is het lastig voetballen. We hebben in deze periode ook bijna geen resultaten gehaald, wat ook niet motiveerde.’’ Er zijn ook hoogtepunten vertelt Remco verder. Eén van die hoogtepunten is het winnen van de Hoeksche Waard bokaal met de B’tjes van SJO Korendijk in het seizoen 16/17.

 

Tot slot wilde we weten wat voetbal nou zo belangrijk maakt voor Remco. ‘’Ik vind het samen zijn met mijn vrienden heel erg leuk. Ook de gezelligheid achteraf is ongeëvenaard. Daarnaast geeft de wedstrijd je een bepaalde adrenaline boost. Ik denk dat het dit seizoen niet anders zal zijn. We staan aan het begin van een samenwerking tussen verenigingen. Echter verwacht ik een heel leuk seizoen te gaan draaien met de club en mijn teamgenoten.’’

 

Klik op Fortuna be Quick voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Fortuna be Quick informatie over de club.

In gesprek met Scott Leentjes van MOC’17

Vorig jaar spraken wij al met Scott Leentjes, de 20-jarige centrale verdediger van MOC’17. Scott hoopte toen om zijn debuut te maken bij het eerste elftal van MOC’17. Hij heeft zich nu één jaar kunnen ontwikkelen en vertelt over zijn ontwikkelingen en vooruitblik.

Scott Leentjes is 20 jaar oud en woont in Bergen op Zoom. Op 4-jarige leeftijd begon de verdediger met voetballen bij vv Grenswachters, een kleine club in Putte. “Ik ben hier begonnen op 4-jarige leeftijd en heb alle elftallen doorlopen tot aan de C-elftallen (O15). Bij vv Grenswachters heb ik als klein jongetje de beker en kampioenschap gewonnen. Dat was voor mij wel een klein hoogtepuntje!”

In zijn hele carrière heeft Scott één transfer gemaakt. “Vanaf de Ctjes ben ik naar MOC’17 gegaan. In de jeugd hebben mijn vader en ik besloten om de stap te maken zodat ik op een zo hoog mogelijk niveau kon spelen in de regio. Ik heb bij MOC’17 alles doorlopen en begin nu aan mijn tweede jaar als senior. Vanaf het moment dat ik bij MOC’17 ben gaan voetballen, ben ik in een stuk hogere klassen gaan voetballen waardoor je ook tegen betere spelers moet spelen. Dit was ontzettend leerzaam en heeft mij gemaakt tot de speler die ik nu ben.

De verdediger heeft vorig seizoen al zijn debuut gemaakt bij het eerste elftal van MOC’17 en is nu een basisspeler met rugnummer 6. “Ik wil mezelf door blijven ontwikkelen zodat ik een belangrijke speler kan worden voor het team. Verder wil ik natuurlijk met het team zo snel mogelijk weer promoveren zodat we zo hoog mogelijk kunnen voetballen.” 

Vorig seizoen was Scott samen met MOC’17 gepromoveerd naar de 3e klasse en mogen zij zich nu bewijzen op een hoger niveau. De verdediger heeft er in ieder geval erg zin in. “Ik kijk erg uit naar aankomend seizoen. We mogen het gaan proberen op een hoger niveau en daarbij hebben we een nieuwe trainer waaronder ik mezelf erg hoop te kunnen ontwikkelen. We hebben een goede voorbereiding gehad met wedstrijden tegen verschillende teams en willen onze vorm doorzetten naar de competitie en de beker.” 

Verder heeft Scott nog een mooie vooruitblik op het seizoen: “Ik denk dat het een mooi seizoen gaat worden. We hebben zelf een talentvolle ploeg maar ook een competitie met lastige tegenstanders. We moeten dus elke wedstrijd alles geven!”.

Wij wensen Scott veel succes dit seizoen!

Klik op MOC’17 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MOC’17 voor meer informatie over de club.

In gesprek met Marnix de Ruiter van ZVV Pelikaan

Vandaag zijn we in gesprek met de 21-jarige Marnix de Ruiter. De middenvelder van Z.V.V. Pelikaan heeft in de jeugd meerdere jaren in de selectie gezeten, maar heeft sinds hij bij de senioren zit gekozen voor de gezelligheid van een vriendenteam. Buiten het voetbal om volgt Marnix de opleiding Sportmarketing & Management en is hij werkzaam bij de Jumbo.

Marnix voetbalt al zijn hele leven. Dit doet hij bij Z.V.V. Pelikaan in Zwijndrecht. ‘’Ik ben begonnen in de F’jes en ben vanaf toen elk seizoen blijven voetballen bij dezelfde vereniging.’’ Aangezien de voetballer al zijn hele leven bij dezelfde club voetbalt, vroegen we hem waarom hij voor de club uit Zwijndrecht had gekozen. ‘’Toen ik op voetbal wilde had ik zelf nog niet echt een keus aangezien ik 6 was. Mijn ouders besloten voor deze club te kiezen. Ik heb het hier altijd naar mijn zin gehad en nooit problemen ervaren. Ik ben daarom altijd bij de club gebleven.’’

Als we de student vragen naar memorabele momenten in zijn voetbalcarrière komen we uit bij zijn jaren in de jeugd. ‘’Vooral de kampioenschappen blijven natuurlijk hangen. In de E1 ben ik ooit kampioen geworden, toen was ik nog keeper. Daarna ben ik tijdens mijn laatste jaar in de jeugd met de A2 ook nog een keer kampioen geworden, toen speelde ik voornamelijk als rechtsback. Daarnaast waren mijn jaren in de jeugd en in de selectie gewoon heel leerzaam.’’

De Ruiter zijn persoonlijke doelen binnen het voetbal zijn wat aangepast sinds hij de jeugdelftallen heeft verlaten. ‘’Sinds ik in de senioren speel heb ik gekozen voor een vriendenteam en gaat het dus vooral om de gezelligheid en de derde helft. Vroeger probeerde ik wel elk jaar voor de selectie te spelen en daardoor beter te worden. Mijn persoonlijke doel was dus vooral altijd in het hoogste team van mijn generatie spelen.’’

Afgelopen seizoen is de middenvelder met zijn team gehandhaafd in de competitie. Toch wordt er voor dit seizoen omhoog gekeken. ‘’Qua spelers zijn we erop vooruitgegaan dus dit seizoen gaan we voor een top drie plaats.’’

Buiten het feit dat Marnix zelf voetbalt, doet hij ook andere werkzaamheden voor de club uit Zwijndrecht. ‘’Ik heb jaren geleden wel eens een jeugdteam getraind toen dat nog te combineren was met school.’’ Helaas was het voor de speler niet meer te combineren nadat hij begon aan zijn HBO-opleiding en was hij genoodzaakt om te stoppen met training geven. ‘’Voor nu hebben alle seniorenteams twee keer per jaar een bardienst die gedraaid moet worden, dus dat doe ik wel eens als wij aan de beurt zijn.’’

Wij wensen Marnix veel succes dit seizoen!

Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer artikelen over de club.
Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.