Home Blog Pagina 530

V.V. DIOZ 3: ‘Drinken is belangrijker dan winnen’

vv Dioz
-
0
V.V. DIOZ 3: ‘Drinken is belangrijker dan winnen’

Vandaag spreken we met V.V. DIOZ 3. Dit hechte team uit Zegge maken samen veel avonturen mee en genieten elke wedstrijd weer van alle drie de helften! Vandaag nemen ze ons mee in wat avonturen, hoogte- en dieptepunten en blikken we vooruit op het huidige seizoen!

Voorstellen
V.V. DIOZ 3 is een gezellig team uit Zegge. Ze noemen zichzelf ‘t 3e. ‘’Wij zijn een team wat al heel wat jaren bestaat. Eerst waren we het vierde. Na de switch van het vierde naar het derde heb ik (Jurgen) de functie als leider overgenomen samen met Carlo. Drie jaar geleden kregen we een mail van zes jonge gasten, die een club zochten om te komen voetballen. Uiteraard hebben we daarop gereageerd, toen ze bij de eerste BBQ erbij waren, bleven ze als laatste over en hadden ze de meeste praatjes! Geslaagd voor de intro dus. Nu hebben we sinds dit jaar een aantal spelers uit de selectie erbij gekregen, waardoor we als we de tegenstanders en andere leden van DIOZ mogen geloven een lekker team hebben. De wedstrijden lopen goed, maar de derde helft gaat meestal nog beter als de wedstrijd zelf.’’

De kapel in Zeg
DIOZ 3 is uniek doordat het een mix is van allerlei leeftijden. ‘’Zo is onze keeper 59, en het jongste lid van ons team is 21. Door de jaren heen zijn we hechter en hechter aan het worden! Zo steunen we graag de kantine van V.V. DIOZ, door een goede derde helft weg te zetten! Na zo’n derde helft zijn er soms wat rare foto’s, bijvoorbeeld voor de kapel in de Zeg.’’

Speciale spelers
We vroegen ons af er nog bijzondere spelers zijn binnen dit team. ‘’Iedere speler is bij ons speciaal en heeft zijn eigenaardigheden. Zo hebben we Joost, de linkshalf van ons elftal. In de derde helft pakt hij nogal snel en met alle liefde de microfoon, ongeacht het tijdstip. Laatst was hij zijn lievelingslied Kali van Django Wagner aan het zingen terwijl de wedstrijd van het eerste elftal nog bezig was, daar was de scheidsrechter het overigens niet zo mee eens. Ook maakt Joost nogal weleens een tussenstop bij de kerk.’’

‘’Onze keeper John is zoals eerder genoemd 59 jaar oud! Helaas is hij nu de rest van het seizoen uitgeschakeld door een afgescheurde pees in zijn schouder. Begin dit jaar heeft hij nog twee oefenwedstrijden gekeept, waarbij hij zijn ene arm niet omhoog kon doen. Hij dacht zelf dat het een slijmbeursontsteking was, helaas viel het net wat erger uit.’’

Ongeacht het resultaat
De avonturen van dit team is niet het enige wat bijzonder te noemen is. Ook hun motto is er eentje die je niet vaak krijgt het te horen. ‘’Drinken is belangrijker dan winnen. Uiteraard is het winnen van de wedstrijden leuk, maar niet het allerbelangrijkst. De derde helft vinden we net zo belangrijk. Of er gewonnen wordt met 10-0 of verloren met 7-0, het eerste wat we standaard na de wedstrijd doen is het kratje bier de kleedkamer in meenemen!’’

Broojkes spek mee andalousesaus
Als je als team al langere tijd samenspeelt, maak je samen veel dingen mee. Hier zitten hoogte- maar ook zeker dieptepunten tussen. ‘’Dieptepunten hebben we genoeg, gelukkig allemaal in het verleden. Zo hebben we ooit weleens verloren met 14-0, nooit leuk. Apart was wel dat we de wedstrijd na de 14-0 nederlaag wonnen met 15-0, kelderklasse op zijn best dus. Dit seizoen hebben we als dieptepunt de uitwedstrijd bij SSW uit Dordrecht gehad. We waren zoveel beter, maar helaas mochten we niet winnen van de scheidsrechter daar! Na vier afgekeurde doelpunten en een tweede helft welke bijna 60 minuten duurde, kregen zij in de laatste minuut een penalty mee, 3-3.’’

Hoogtepunten van DIOZ 3 is toch wel ‘het spektakel’. ‘’Dit was vorig seizoen een wedstrijd tegen Hoeven 3, waar veel bekende van ons in spelen. Jurgen kwam met het idee om deze wedstrijd op zaterdagavond te spelen, compleet met DJ en sfeeracties van beide kanten. Deze wedstrijd is omgetoverd tot ‘spektakel’, vernoemd naar de in de regio bekende broojkes spek mee andalousesaus, welke bij DIOZ verkrijgbaar zijn. Die avond stond er bijna 250 man op het sportpark, waar er in totaal 60 kratten bier zijn opgegaan en meer dan 200 broodjes spek! Helaas was iedereen zo zenuwachtig dat we deze wedstrijd met 0-1 verloren. Maar ach, de derde helft was goed gezellig!’’

Vooruitblikken
De heren draaien tot nu toe lekker bovenin mee. Sterker nog ze staan zelfs bovenaan! ‘’Dosko moet echter nog een aantal wedstrijden inhalen en uitspelen, dus dat is nog even afwachten. We hebben nu nog twee moeilijke tegenstanders voor de winterstop, dus na de winterstop kunnen we kijken of we echt mee kunnen doen om de titel, wij zijn benieuwd! We hopen op het beste uiteraard!’’

Het elftal heeft een duidelijk doel voor ogen. ‘’Het doel is om een gezellig en hecht elftal te krijgen wat bij elkaar blijft en in de toekomst nog leuke dingen kan betekenen voor zowel DIOZ als voor onszelf. Het zou super zijn om kampioen te worden, maar dit is niet ons doel.’’

Het ‘Spektakel’
Ondanks het verlies van het ‘Spektakel’ tegen Hoeven 3 is dit toch wel de mooiste wedstrijd die ze hebben gespeeld. ‘’Laatst moesten we op dinsdagavond (eigenlijk moesten we op zondag maar dan hadden we veertien afmeldingen) spelen tegen Oranje Blauw. Een nietszeggende wedstrijd tegen de nummer laatst. Een week voor de wedstrijd kwam er een tikkie in de groepsapp, want we moeten uiteraard wel vuurwerk halen. Bij opkomst volop fakkels en groene rookbommen, bij elk doelpunt een fakkel.’’

Bedankt!
De heren van DIOZ willen graag nog wat mensen bedanken. ‘’Uiteraard beginnen we met onze hoofdsponsor Marcel Bouwman, van de supermarkt Super Dichtbij in Zegge. Marcel is al jarenlang onze trouwe tenuesponsor, waardoor we sinds vorig jaar weer in prachtige nieuwe tenues te bewonderen zijn. Ook onze vaste scheidsrechter Corne verdient een bedankje, al een aantal jaar staat hij zondagochtend om 10:00 weer klaar om de talenten te fluiten. Regen, sneeuw of zon, hij is er altijd! We zeuren soms wel eens een klein beetje op de scheids, maar zijn er ontzettend blij mee!’’

Een laatste melding
‘’Volg ons op Instagram! En kom gerust eens kijken naar onze wedstrijden, thuis om 10:00. En waarschijnlijk gaan we dit jaar nog een zaterdagavond wedstrijd regelen, met DJ en pyroshow uiteraard!’’

Klik op V.V. DIOZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. DIOZ voor meer informatie over de club.

‘Dat warme gevoel moeten we zien te behouden’

rkvv Schijf
-
0
‘Dat warme gevoel moeten we zien te behouden’

Drie jaar lang zaten ze bij Schijf zonder voorzitter. Want, zoals iedereen ook weet, die liggen niet voor het oprapen. Tot ze bij de derdeklasser aan begonnen te dringen bij Ralph Boden én met succes. “Ik ben graag van betekenis in het dorp en een voetbalclub is daarin een verbindende factor.”

In mei nam de 42-jarige Boden de hamer over, maar dus niet zonder slag of stoot. “Er werd naarstig naar gezocht, maar ook in ons dorp zijn ze lastig te krijgen. Heel gewild is die functie niet.” Uiteindelijk dus wel bij hem. “Tijdens corona, we zaten toen ruim een jaar zonder, werd ik benaderd door de oud-voorzitter. Of ik het niet wilde doen.” Dat wilde hij op zich best doen, maar onder één voorwaarde. “Op dat moment was ik nog te onzichtbaar, dus eerst wilde ik gewoon in het bestuur.” Dat gebeurde en de rest is geschiedenis. “Ik kom oorspronkelijk uit Zundert, kwam hier in 2004 wonen en ben binnen het dorp altijd betrokken geweest. Bijvoorbeeld bij het Bloemencorso.”

Laagdrempelig
Toen Boden zelf bij Schijf begon met voetballen, was hij verkocht. “Vervolgens kwam ik in de TC terecht en daarna gingen ook mijn kinderen hier op voetbal. Daar wil je bij zijn. Daardoor werd die binding alleen maar sterker.” En niet voor niks. “Het is een heel warme club, echt een dorpssfeer. Ons kent ons en heel toegankelijk en laagdrempelig, voor iedereen. Zo heb ik het zelf ook ervaren toen ik hier kwam, dat warme gevoel moeten we zien te behouden.”

De spoedeisende hulp-arts van beroep, geniet van de uitdaging. “Ik ben eigenlijk ingestapt in een geoliede machine, maar helemaal in deze tijd is sporten belangrijker dan ooit. Met een krimpende jeugdafdeling, moeten we toch proberen om het aantal leden op peil te houden. Zodat je wel genoeg spelers blijft hebben.” En dus moet er, vooral ook buiten het veld, hard gewerkt worden. “Verduurzamen, zodat je financieel op orde blijft, maar ook investeren. In LED-verlichting, zonnepanelen en een warmteboiler. Of zelfs organische mest.” Zijn eerste maanden, bevallen hem in ieder gevoel goed. “Je krijgt er zoveel van je leden voor terug. Toen ik net begon, werd ‘Dames 1’ meteen kampioen. Dat was hartstikke leuk natuurlijk.”

Betrokken houden
Ook voetballend, is Boden vanzelfsprekend ambitieus. “Voor zo’n klein dorpje, is het niveau echt wel hoog. Het tweede elftal was, op het moment dat ik daar kwam, misschien wel het slechtste elftal van heel de vereniging. Terwijl het een aanvulling moet zijn voor het eerste. De club heeft daar veel energie ingestoken en dat zie je terug.” Een stap in de goede richting, maar als het aan hem ligt, volgen er meer. “Het sportpark moet up-to-date blijven en we gaan dingen op papier zetten. Zodat het voor iedereen duidelijk is. Hoe doen en deden we dat? Dan heeft iedereen dezelfde richtlijnen.” Want op dat gebied, is volgens de voorzitter nog wel wat winst te boeken. “De communicatie kan beter. Op die manier kun je de leden ook meer betrokken houden.” Bijvoorbeeld om scheidsrechters te regelen. “Dat is en blijft toch nog wel een groot probleem.”

Aan zijn inzet, ligt het in ieder geval niet. “Ik zal er alles aan doen om de club voor het dorp te behouden, daar is ons alles aangelegen. Voor de leefbaarheid is dat ontzettend belangrijk.” En dus zal er ook samengewerkt moeten worden. “Bijvoorbeeld met andere clubs, vooral op het gebied van de jeugd. Met Achtmaal loopt er al zo’n samenwerking, dat bevalt heel goed.” Van Boden, pas de vierde voorzitter in het bestaan van de club, zijn ze voorlopig nog niet af. “Het is afhankelijk van mijn werk, maar ik vind het enorm leuk. Dus als ze me na mijn eerste termijn nog steeds nodig hebben, dan ben ik er!”

Klik op Schijf voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Schijf voor meer informatie over de club.

Pieter Foesenek is na vier jaar vol blessures weer terug

vv DSE
-
0
Pieter Foesenek is na vier jaar vol blessures weer terug

Hij stond in de afgelopen vier jaar niet alleen aan de kant met een gescheurde kruisband, maar ook met een mysterieuze liesblessure. Mede daardoor kwam Pieter Foesenek bij DSE de laatste paar seizoenen slechts tot een handjevol wedstrijden, na al die pech, is de beweeglijke spits nu helemaal terug.

Het lijstje aan blessures dat Foesenek (24) uit zijn mouw schudt, klinkt als een heel medisch dossier. De aanvaller van DSE gaat het rijtje rustig af. “Het begon met een gescheurde kruisband, vervolgens een ingescheurde binnenband in mijn knie en tot slot een zeurende lies.” Daartussendoor gooide ook corona nog roet in het eten. “We konden toch niet voetballen, dus na een maand of zes ben ik toen weer begonnen, maar die lies ging nooit weg. Ze wisten nergens hoe of wat.” Twee jaar later, was er eindelijk licht aan het einde van de tunnel. “Bij de podotherapeut. Ik hing aan de linkerkant een halve centimeter door, kreeg zooltjes, sindsdien is de pijn weg. Dat moet het wel geweest zijn.”

Tweede thuis
En dus begon Foesenek vol goede moed aan het nieuwe seizoen bij de derdeklasser. “Nu ben ik weer helemaal fit, dus die lijn wil ik doortrekken.” In een periode van veel onzekerheid en weinig minuten, probeerde de aanvaller positief te blijven. “Dat is af en toe wel pittig, maar je houdt de moed erin. Het spelletje is zó leuk!” Gelukkig kreeg hij daarin steun van zijn broer. “Die heeft zijn kruisband zelfs twee keer afgescheurd, dus we weten helaas maar al te goed hoe het is.” Een vertrouwde omgeving hielp hem daar ook zeker bij. “Al negentien jaar bij DSE. Ik ben wel iemand die gebonden is aan zijn club. Iedereen kent elkaar en het is gezellig druk.”

Als leider van de JO17, merkt de jongen van de club dat iedere keer opnieuw. “Het is een soort tweede thuis, een warme vereniging. Daar ga je ook niet zomaar weg.” Helemaal nu de inwoner van Etten-Leur weer helemaal fit is, is hij nergens liever. “Eigenlijk ben ik nooit bang geweest in de duels, was altijd wel vrij in mijn hoofd. Daar ben ik blij mee.” Afgelopen seizoen was Foesenek de laatste negen of tien competitiewedstrijden al van de partij, in een ‘megajonge’ groep. “Er zijn twee jongens van 30, daarna komen wij. Dat merk je soms wel, hoor. Tegen de kleinere clubs waren we vaak te wisselvallig, terwijl we van de hogere teams juist wisten te winnen.”

Volwassener
Een zevende plek viel dan ook eigenlijk een beetje tegen. “Die slag naar boven, hebben we uiteindelijk niet echt kunnen maken. Maar nu denk ik van wel!” Want het vertrouwen in een goed seizoen is groot. “Top vier en spelen voor promotie. Ik denk dat we daar klaar voor zijn.” Al moet er dan nog wel wat gebeuren, denkt Foesenek. “Er zit super veel voetbal in dit team, maar af en toe moeten we nog iets volwassener spelen. Als er een moment is om te promoveren, is het nu of volgend jaar. Dat is de doelstelling.”

Ook op persoonlijk vlak heeft de spits een duidelijke doelstelling. “De seizoenen aan elkaar rijgen. Nu ben ik vooral aan het genieten van de minuten die ik weer mag maken.” Wel zonder zijn maatje Thomas Laming, die afgelopen seizoen afscheid nam. “Hij hield de bal vast, ik kon er lekker in een vrije rol omheen spelen. Dat past het beste bij mij.” De lat wat betreft doelpunten, legt Foesenek hoog. “Ik hoop op twintig! Dat lukte voor mijn blessures, dus dat moet nu ook lukken.” Toch merkt hij nog wel duidelijk het verschil. “Ik ben anders gaan voetballen, vroeger was ik beweeglijker. Door het revalideren ben ik ‘geblokter’ geworden en minder explosief.” De voorbereiding van DSE belooft wat dat betreft veel goeds. “Aan doelpunten zal het bij ons niet gaan liggen!”

Klik op DSE voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSE voor meer informatie over de club.

Jan Landman staat altijd klaar voor GHVV’13

GHVV 13
-
0
Jan Landman staat altijd klaar voor GHVV’13

GHVV’13 mag dan een jeugdafdeling hebben van bescheiden omvang, Jan Landman heeft zijn handen er vol aan. Landman vertolkt al jaren een sleutelfunctie bij eerst PFC en later de fusieclub van Heenvliet en Geervliet.

Sportpark Guldeland ligt er deze zaterdag mooi bij. Het nieuwe complex van GHVV’13 geniet van een zonnetje als het oudste jeugdelftal het tweede veld betreedt voor een thuiswedstrijd. “We hebben inderdaad een prachtig complex. Uniek ook. Er is veel aandacht aan geschonken om het complex te laten passen aan het soort club dat we zijn.”

In de polder tussen Heenvliet en Geervliet had GHVV gehoopt op een grote aantrekkingskracht op de jeugd, maar dat valt tegen, zegt Landman. “Het complex heeft de club zeker een boost gegeven, maar het heeft ons niet meer teams opgeleverd. We hebben veel nieuwe voetballertjes erbij, maar er is ook veel verloop geweest. Zeker in en na corona zijn er veel gestopt.”

Dat is jammer, vindt Landman. Want hij zou, als man met hart voor de club, graag een jeugdafdeling willen zien met meer body. “Het is ieder seizoen weer een hele puzzel om te leggen. Dat komt omdat we vooral in de middenbouw en onderbouw wat gaten hebben qua leeftijd. We hebben een onder dertien, onder zestien en onder negentien. Dat vraagt om creativiteit en van alle trainers en andere betrokkenen een grote flexibiliteit. We moeten daardoor ook keuzes maken waar niet iedereen blij mee is en scheve gezichten oplevert. We proberen alle belangen echter zo goed mogelijk mee te nemen en af te wegen en maken op basis daarvan een beslissing. Aantalllen zijn daarbij leidend, maar we hebben ook oog voor de individuele ontwikkeling van spelers. De ene 13-jarige is de andere niet. Niet elk voetballertje leent zich om naar een hogere leeftijdscategorie te worden doorgeschoven.”

Landman, die twee zoons heeft in de JO19, is al zo’n vijftien jaar betrokken bij het wel en wee van de PFC- en GHVV-voetbaljeugd. De naam van zijn functie veranderde in de loop der jaren nog wel eens. “Ik ben voorzitter van het jeugdbestuur geweest en toen de jeugd was geïntegreerd in het bestuur jeugdvertegenwoordiger. Je zou me ook coördinator kunnen noemen, maar vooral dan op het organisatorische vlak. Met Joop Breestraat hebben we iemand die het technische deel voor zijn rekening neemt. Dat doet hij inmiddels voor het derde opeenvolgende jaar.”

De spin in het web denkt wel voorzichtig aan afbouwen en heeft daar de eerste stappen voor gezet. “Mijn eigen jongens gaan richting de senioren. Voor mij is dat een mooi moment om straks mij ook wat meer te gaan inzetten voor de seniorentak. Ik heb inmiddels een opvolger gevonden die mijn taken van lieverlee wil overnemen. Hij had het aan het begin van het seizoen nog even druk met andere zaken, vandaar dat ik nog volledig in functie ben. Ik ben ook niet het type kapitein dat het schip zijn schip laat.”

Landman en zijn club realiseren zich dat het belangrijk blijft dat de jongste jeugd naar sportpark Guldeland blijven komen. “Dat onze levensbron. Droog deze op, dan hebben we een probleem als club. Gelukkig hebben we weer wat mini’s en zowel bij de onder negen en tien twee teams. Het kan en mag altijd meer, maar onze vijver om uit te vissen is maar klein.”

Klik op GHVV’13 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GHVV’13 voor meer informatie over de club.

‘Het draait niet om voetbal, maar om de randzaken’

sv Sprundel
-
0
‘Het draait niet om voetbal, maar om de randzaken’

Na bijna een jaar als voorzitter van Sprundel, heeft Kees van den Broek inmiddels duidelijk in beeld hoe alle lijntjes lopen. En dus kunnen ze nu echt beginnen met het zetten van de volgende stap. “Het komt vaak op dezelfde vrijwilligers neer, dus moeten we meer mensen betrokken krijgen.”

Vorig jaar november nam Van den Broek, die inmiddels zelf ook al ruim 45 jaar lang lid is van de club, het spreekwoordelijke hamertje over. Het bevalt goed, maar kost veel tijd. “Waar gaat de aandacht naar uit, waar juist niet? Kijken hoe alle lijntjes lopen, wie doet wat? Dat hebben we nu allemaal goed op de rit.” Conclusie: “Mensen zien het nog te vaak als een ‘verplichting’, dat is een beetje deze tijd. Die instelling moeten we zien te veranderen. We hebben een leuke en mooie groep met vrijwilligers, maar die mag best wat groter zijn. Het moet wel leuk blijven.”

Verlanglijstje
De inmiddels 53-jarige Van den Broek begon op zevenjarige leeftijd met voetballen bij Sprundel en hing pas afgelopen seizoen zijn voetbalschoenen aan de wilgen. “Dat bleek lastig te combineren. Ook omdat je als voorzitter toch vaak aanwezig moet zijn bij wedstrijden van het eerste. Daar moet je wel je gezicht laten zien.” Dat doet hij dan ook met alle liefde en plezier. “Het is een fantastische club, met goede mensen. Mijn vader heeft hier tot zijn 48ste gevoetbald, ik ging natuurlijk altijd mee.” En dus ‘moest’ hij bijna wel voorzitter worden. “Dit is mijn manier om iets terug te doen voor de vereniging.” Toch, moet Van den Broek heel eerlijk bekennen, stond de rol van voorzitter niet bovenaan zijn verlanglijstje.

“We hebben twee jaar zonder voorzitter gezeten, dus mensen riepen al wel langer: Dat is echt iets voor jou. Na een tijdje ga je er dan toch over nadenken. Waarom ook niet?” Een rol die hem, tot nu toe dan tenminste, prima lijkt te passen. “Een beetje meer sturing geven en het gezicht zijn van de club, die verantwoording wilde ik wel op me nemen.” Plannen zijn er in ieder geval genoeg. Van den Broek doet er een paar uit de doeken. “De verschillende commissies meer met elkaar in contract brengen, zodat er een eenheid ontstaat. Die verbinding wil je graag zien.”

Enthousiasmeren
Maar ook de verenigingsdag moet weer in ere hersteld gaan worden. “Sinds een paar jaar is die weer terug, nu willen we die groter gaan maken. Zeker straks tijdens het 70-jarig bestaan. Mensen bij elkaar brengen en één club zijn, dat is onze uitdaging.” Al gaat dat niet vanzelf, weet Van den Broek inmiddels. “We hebben ook de kaartavond in de kantine weer in het leven geroepen. We zijn meer dan voetbal, het is ook betrokkenheid creëren.” Bijvoorbeeld met een obstakelrun. “Dat was hartstikke leuk! Eerst zijn de mensen dan nog wat sceptisch, maar uiteindelijk waren ze enorm enthousiast. Als ik dit had geweten… Zeggen ze dan.”

Enthousiasmeren en mensen op de been brengen, daar draait het om. “Het gevoel hebben dat ze onderdeel zijn van de vereniging, dat is heel belangrijk. Dan komt de betrokkenheid vanzelf. Jonge gasten moeten we zien te behouden, dat begint steeds meer te komen.” Maar behalve dat, heeft de voorzitter ook nog een ander wensenlijstje. “Een nieuwe kleedruimte en ook de keuken in de kantine is verouderd. Het zou mooi zijn als we daar iets aan kunnen doen.” Inmiddels zijn de zonnepanelen al gelegd en ook binnen het veld barst het van de energie. “Spelers moeten het naar hun zin hebben, dat alles gewoon goed geregeld is.” Daarbij moet Van den Broek meteen denken aan een jaartje terug. “Iemand zei toen tegen mij: Je moet niet denken dat het alleen om het voetballen draait, het gaat om de randzaken. En dat klopt. Als ze maar gewoon lekker hun spelletje kunnen spelen!”

Klik op SV Sprundel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Sprundel voor meer informatie over de club.

Bart Vegter zit op zijn plek bij MO17

vv Brielle
-
0
Bart Vegter zit op zijn plek bij MO17

De meisjes onder zeventien jaar bij Brielle zijn dit seizoen in een spannend avontuur gestapt in de hoofdklasse. Niet eerder speelde een team van de club zo hoog. Trainer Bart Vegter is benieuwd hoe zijn speelsters op het hoge niveau overeind blijven.

De eerste competitiewedstrijd speelde Brielle MO17 tegen de leeftijdsgenoten van Baronie uit Breda. Wie op niveau speelt, moet de auto in om de regio achter zich te laten. “We mogen ook nog een keer naar Tilburg en ander plaatsen die niet bepaald om de hoek liggen”, zegt Vegter (33). “Het hoort erbij. Het is ook wel weer een avontuur.”

De MO17 staat bij Brielle te boek als een zeer talentvolle lichting, maar volgens Vegter heeft de club zich de afgelopen jaren met de meidentak enorm ontwikkeld. “Het begint met aantallen”, weet hij. “Vorig seizoen zijn we voor het eerst de grens van honderd voetballende meisjes gepasseerd. Dat is een mijlpaal voor ons. Zes, zeven jaren geleden zijn we met bijna niets begonnen.”

Brielle had destijds een dameselftal. “Mike Mol en Sandra Terol hebben zich sterk gemaakt voor een meisjesafdeling. Daarna is het snel gegaan. We hebben inmiddels aardig wat teams in elke leeftijdscategorie. We hebben dit seizoen alleen geen MO20. Daar hadden we wel genoeg speelsters voor, maar we hadden ook een speelster voor wie we geen dispensatie konden aanvragen omdat ze te oud is geworden. Vandaar dat dat team nu is ingeschreven als vrouwen 1. Het gat dat we daardoor hebben wordt de komende jaren automatisch gedicht door het huidige MO17.”

Vegter heeft zelf als trainer zijn plek helemaal gevonden bij de Brielse meiden. Hij traint niet alleen de MO17, maar ondersteunt ook de trainers van de MO15. “Ik ben jarenlang trainer bij de jongens geweest. Ook met veel plezier. In de onder 13 zaten echter ook twee talentvolle meisjes. Toen zij naar de meisjes overstapten, ben ik ook overgegaan. Ik wilde graag bijdragen aan hun ontwikkeling.”

Inmiddels is Vegter begonnen aan zijn vierde seizoen bij het team, dat hij bij de MO15 voor het eerst mocht kneden. Hij spreekt louter lovend over ‘zijn’ meiden. “Ze zijn ontzettend leergierig en slurpen alle informatie die we als trainers geven op. Ze willen ook graag weten waarom we een bepaalde oefening doen, dat zegt wel iets over deze groep. Ze nemen niet klakkeloos zo iets aan. Dat is anders bij jongens, vind ik. Die geef je opdracht en gaan ermee aan de gang.”

Vorig seizoen waren de prestaties van Vegter en zijn team meer dan uitstekend. “We zijn in de eerste seizoenshelft kampioen geworden en in de tweede seizoenshelft in de eerste klasse derde geëindigd. We hebben snel progressie gemaakt. Daarom ook hebben we besloten ons in te schrijven voor de hoofdklasse. Dat doe je niet zomaar, want een hoger niveau voor deze meiden bestaat er niet.”

Vegter stuurt zijn meiden met het klassieke 4-3-3 systeem het veld in. “We hebben er de speelsters voor”, geeft hij aan. “We hebben twee snelle buitenspelers en een spits die het best rendeert in een systeem met drie aanvallers. Als je dat weet is de keuze voor een trainer niet moelijk. We hebben sowieso een elftal met speelsters die allemaal zo hun eigen specialiteit hebben. Al die specialisten passen perfect in het team.”

Klik op VV Brielle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Brielle voor meer informatie over de club.

‘Als ik los riep, stopten verdedigers met lopen’, aldus John van Geel van the Gunners

vv The Gunners
-
0
‘Als ik los riep, stopten verdedigers met lopen’, aldus John van Geel van the Gunners

John van Geel maakte jarenlang furore als volleyballer, begon pas laat met keepen, maar is inmiddels ‘thuis’ bij vierdeklasser The Gunners. Dus als er iemand is die tijdens het 70-jarig jubileum van de club terug kan blikken, dan is hij het wel. “Het is een volksvereniging, één grote familie, dat is onze kracht.”

En van die familie, maakt de boomlange Van Geel (59) inmiddels alweer ruim 30 jaar deel uit. Minder logisch dan het daadwerkelijk klinkt. “Ik heb daarvoor altijd handbal en volleybal gespeeld op hoog niveau, volgens mij ging ik pas keepen op mijn 27ste.” Een bijzonder verhaal. “We deden met een groepje vrienden altijd mee aan zomeravondvoetbal, hadden geen keeper, dus kwam ik op doel. Het was de eerste keer, maar allerlei trainers vroegen waar ik speelde, nergens dus.” Van Geel schreef zich vervolgens toch maar ergens in en kwam niet veel later via vrienden bij The Gunners terecht. “Daar ben ik eerst nog begonnen in het vierde, een vriendenteam, maar al snel kwam de toenmalige trainer van het eerste: ‘Wat doe jij in het vierde?’ Toen ben ik toch maar weer overgestapt.”

Steentje bijdragen

Toch gooide een slechte knie vroegtijdig roet in het eten. “In militaire dienst heb ik een knieblessure opgelopen, daar heb ik altijd last van gehouden. Daardoor stond de volleybal ook een tijdje stil en moest ik wat anders.” Toch maakte de doelman van het eerste, jarenlang de nodige indruk. “Ik ben vrij lang, bijna twee meter, dus als ik ‘los’ riep, stopten de verdedigers alvast met lopen. Die hoge ballen had ik allemaal.” Ook buiten het veld konden ze altijd op hem rekenen. “Als jeugdtrainer, lid van de jeugdcommissie en de technische commissie. Ik ben eigenlijk altijd wel voor de club bezig, ook zonder functie.” Inmiddels als technische man binnen het bestuur, een perfect gegoten jas. “Ik voel me betrokken bij The Gunners, praat veel en neem graag visies van andere mensen mee. Het is druk, maar wel leuk.” Leuk is ook het 70-jarig bestaan van zijn club, vertelt hij. “Dat is iets om heel trots op te zijn. Er zijn bij iedere club problemen, maar daar moet je samen mee om zien te gaan.” Van Geel probeert er zijn steentje aan bij te dragen. “De mentaliteit van tegenwoordig is heel anders, we kenden vroeger heel het programma uit ons hoofd, dat is een ander soort beleving. Op een training haalden we er alles uit, daarna zaten we tot één uur in de kantine. Dat was minder, maar is nu gelukkig weer helemaal terug.”

Dubbeldekkers

Dus was het tijd voor verandering. “Het eerste bestond uit eilandjes. Inmiddels zijn die jongens weer trots om het shirt te dragen.” Want stiekem, begint het daar toch wel mee. “We moeten het hier echt samen doen. Gelukkig is de club weer in trek, dat is een mooie constatering. Veel inschrijvingen en een hoop jeugdleden.” Het zorgt bij Van Geel voor gepaste trots. “Er is een groep trouwe supporters en sponsoren, waar we als vereniging altijd op kunnen rekenen. Dat vind ik mooi.” Hij geeft een voorbeeld. “Afgelopen seizoen speelde het eerste in de nacompetitie, als je dan ziet hoeveel publiek er komt kijken. Twee dubbeldekkers vol, met ereleden maar ook jeugdspelertjes”.  Het tweede promoveerde uiteindelijk wel, het eerste niet. Al maakt dat weinig verschil. “Alle spelers werden alsnog toegezongen, we hadden een prachtige avond. Dat is het mooie aan The Gunners.” Van Geel hoopt dat het binnen afzienbare tijd alsnog gaat gebeuren. “Promotie naar de derde klasse zou het mooiste cadeau zijn voor ons 70-jarig jubileum. Dat is goed voor de uitstraling van de club.” De inwoner van de Haagse Beemden ziet sowieso nog wel wat ruimte voor verbetering. “Mensen aan de club binden. Als nieuwe spelertjes zich aanmelden, moeten we die ouders warm krijgen om iets voor de vereniging te doen.” Voorlopig nog mét Van Geel. “Iedereen is hier gelijk, dat spreekt

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

De tank van Zwartewaal die nergens voor terugdeinst

vv Zwartewaal
-
0
De tank van Zwartewaal die nergens voor terugdeinst

Na een leven twee jaar zonder voetbal trok Sonny Booth afgelopen seizoen de voetbalschoenen weer aan. Bij Zwartewaal is de centrale verdediger naar eigen ‘de tank die nergens voor terugdeinst’. “Zo moeten mij drie keer voorbij.”

Booth (32) zorgt goed voor zijn lichaam. Hij zit al jaren zes dagen in week vijf kwartier in de sportschool en let goed op zijn voeding. “Veel eiwitten, geen varkensvlees, veel groenten.”

Hij en ook Zwartewaal-trainer Dave de Jong, die hem tot een terugkeer in het voetbal bewoog, hoefde zich dan ook geen zorgen te maken toen hij zich aan het begin van dit jaar bij de selectie van de vierdeklasser voegde. “Ik was prima in conditie, maar ik merkte wel dat ik twee jaar niet had gevoetbald. Wedstrijdconditie is toch weer anders. Ik ben nu hartstikke fit, al voel ik ook wel dat ik ouder word. Ik herstel langzamer dan toen ik jong was. Vroeger kon ik bij wijze van spreken na een uur een nieuwe wedstrijd spelen, nu heb ik echt een paar dagen nodig en moet ik mijn lichaam goed rust geven.” Eenmaal binnen de lijnen is Booth nog steeds die jonge hond van vroeger. Strijdend voor elke meter, fanatiek tot in de vezels. Dat fanatisme deed hem in het verleden wel eens in
aanvaring komen met medespelers en trainers. “Ik doe alles om te winnen en sommige mensen vinden het lastig om daar mee om te gaan. Recht is bij mij recht en krom is krom. Ik ben niet de makkelijkste, maar dat is onderdeel van die onverzettelijkheid.”

Zo kwam hij ooit in conflict met trainer Hans de Heer bij Rockanje. “In het eerste seizoen dat ik daar speelde waren we kampioen geworden. Ik had er mijn beste jaar in mijn carrière onder Hans. In de voorbereiding op het nieuwe seizoen vond de trainer dat hij de groep collectief moest straffen omdat het niet liep. Ik was het daar niet mee eens, ik liep op de training het zwart voor mijn ogen. Uiteindelijk heb ik geen wedstrijd meer voor Rockanje gespeeld.” Booth maakte als invaller zijn debuut in de hoofdklasse bij Nieuwenhoorn, de club waar hij sinds de D-jeugd speelde. Na vier seizoenen en een kampioenschap in de vierde klasse bij het FC Vlotbrug van FC Vlotbrug keerde hij terug
bij Nieuwenhoorn, dat inmiddels was overgestapt naar de zaterdag. “Het eerste seizoen was ik nog basisspeler, maar toen kwam Steef Buijs en nam vijftien spelers mee. Dat weet je het wel.”

Booth ging lager spelen, maar vond daar ook niet waar hij naar zocht. “Als we om elf uur moesten voetballen, kon er een ploeggenoot om kwart voor elf bellen of iemand hem nog kon ophalen.” Voor zijn terugkeer naar Zwartewaal hield hij dus twee seizoenen zijn conditie op peil in de sportschool. Het voetbal liet hem echter niet los. “Toen een jongen van Zwartewaal mij aansprak op de sportschool en vroeg of ik zin had om een keer mee te trainen ging het weer kriebelen. Vanaf dat moment is het voetbalgif bij mij weer helemaal opgeborreld.” Booth erkent ook dat hij bij Zwartewaal niet bij een club speelt die om
de prijzen gaat meedoen in de vierde klasse. “We krijgen een pittig seizoen. We zitten in een zware poule met enkele degradanten uit de derde klasse. FC Vlotbrug heeft zich aardig versterkt en WFB vond ik vorig seizoen al het beste team.”

“Als wij compleet zijn, hebben een team dat met alle andere kan wedijveren, maar vallen er twee, drie basisspelers weg, wordt het lastig. We hebben een smalle basis.”

Klik op Zwartewaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zwartewaal voor meer informatie over de club.

WK Praatjes: Analyse tegenstanders van het Nederlandse Elftal op WK 2022

KNVB
-
0
WK Praatjes: Analyse tegenstanders van het Nederlandse Elftal op WK 2022

het WK staat voor de deur. Zondag opent Qatar tegen Ecuador en een dag later speelt Nederland haar eerste wedstrijd tegen Senegal. Wij nemen de tegenstanders van Nederland onder de loep.

Senegal
We beginnen met het analyseren van onze eerste tegenstander, Senegal. De wedstrijd wordt op maandag 21 november om 17:00 gespeeld. Senegal is één van de beste voetballanden in Afrika. Zo wonnen zij door strafschoppen (4-2) op 6 februari 2022 de Africa Cup ten koste van het Egypte van superster Mohamed Salah. Senegal heeft zich revancheert na de verloren finale van 2019 tegen Algerije. De Afrikanen staan op dit moment op de achttiende plaats op de FIFA wereldranglijst. De laatste resultaten van Senegal zijn echter niet heel overtuigend. Zo werd er verloren van Liberia met 1-2, zij staan 150ste op de wereldranglijst. En gelijk gespeeld tegen WK-ganger Iran, die twintigste staan op die ranglijst. Er werd wel twee keer nipt met 1-0 gewonnen van Guinee en op Bolivia werd een 2-0 zege geboekt. Senegal en Nederland hebben geen historie want ze speelden nog nooit tegen elkaar. 

De selectie van Senegal bestaat uit een aantal sterren. Sadio Mané, ploeggenoot van Matthijs de Ligt bij Bayern München, is net voor het WK geblesseerd geraakt en zal in ieder geval tegen Nederland niet spelen. Verder zullen Edouard Mendy en Kalidou Koulibaly, beiden van Chelsea FC, hoogstwaarschijnlijk wel spelen. Mendy is gedegradeerd tot reservedoelman bij de londenaren. Ook Koulibaly speelde slechts negen wedstrijden bij zijn club. Beiden zullen gebrand zijn om zich te laten zien in de wedstrijden op het WK. Tot slot is Ismaïli Sarr van Watford FC in goede vorm. Hij staat dit seizoen al op zes doelpunten en vier assists in de tweede competitie van Engeland.

Senegal heeft het hoogste winstpercentage op WK’s van alle Afrikaanse landen en wil koste wat het kost de KO-fase bereiken. Het land beschikt over een sterke defensie die normaal gesproken bestaat uit Linksback F. Mendy, K. Koulibaly, P. Cissé en I. Jakobs. Met aanvallers als B. Dia, S. Mané en K. Diatta proberen de Senegalezen met snelle uitbraken de tegenstander pijn te doen. Normaal gesproken speelt Senegal in een 4-3-3 opstelling, maar ze kunnen ook omschakelen naar een defensieve formatie, 4-4-2.

Ecuador
De tweede tegenstander voor Nederland dit WK is Ecuador. Nederland moet op vrijdag 25 november om 17:00 spelen. Ecuador heeft zich gekwalificeerd voor het eindtoernooi, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Volgens Chili en Colombia speelde Byron Castillo onrechtmatig de kwalificatiereeks voor Ecuador. Hij zou namelijk niet in Ecuador zijn geboren, maar in Colombia. Daarnaast zou hij in 1995 geboren zijn en niet in 1998 wat aangegeven was. Colombia en Chili diende een klacht in maar verloren de rechtszaak in hoger beroep. Ecuador nam Castillo niet op in de selectie om verdere aanklachten en/of problemen te voorkomen.

De laatste onderlinge resultaten tegen Nederland zijn nipt in het voordeel van de Europeanen. In 2006 won Nederland met 1-0, maar acht jaar later speelden zij met 1-1 gelijk. Ecuador vinden we terug op de 44ste plek op de FIFA wereldranglijst, maar Nederland moet waken voor onderschatting. Met de komst van de nieuwe bondscoach van Ecuador, Gustavo Alfaro, zijn de Zuid-Amerikanen een nieuwe weg ingeslagen. De Argentijnse coach selecteert veel door waardoor de gemiddelde leeftijd nu onder de 25
ligt in de selectie. Ecuador speelt normaliter in een 4-3-3 systeem, maar net als Senegal kunnen zij bij een dominante ploeg omschakelen naar een 4-4-2 systeem waardoor zij meer controle over het middenveld kunnen krijgen. Als we naar de laatste wedstrijden kijken is vooral de defensie van Ecuador een aandachtspunt voor het Nederlandse Elftal. El Tri kreeg in de laatste zes duels slechts één tegendoelpunt. Echter Scoorde de Ecuadorianen ook slechts één doelpunt in hun laatste vijf duels. 

Bij Ecuador zijn er twee spelers die er uitspringen. De pas twintigjarige Hincapié is de leider in de defensie. De verdediger van Bayer Leverkusen is ook gevaarlijk met zijn spelhervattingen. Dan hebben we Enner Valencia, hij speelt bij Fenerbahçe en is de grote hoop dit WK voor Ecuador. Valencia is in Turkije bezig aan een top seizoen. In twaalf wedstrijden wist hij maar liefst dertien keer het net te vinden. De 33-jarige moet het relatief jonge team van Ecuador bij de hand nemen dit WK.

Qatar
De derde en laatste tegenstander in de groepsfase in gastland Qatar. De wedstrijd tegen Nederland wordt op dinsdag 29 november om 16:00 gespeeld. Qatar staat 50ste op de FIFA wereldranglijst en stond nog nooit op een WK. Qatar wordt gezien als de minste tegenstander van het Nederlands Elftal. Of dit terecht is moet nog blijken. In 2019 won het land verassend de Asia Cup van Japan met 3-1. Ze scoorden negentien keer en kregen slechts één doelpunt tegen in zeven wedstrijden. Ondanks het feit dat Qatar geen WK ervaring heeft, hebben zij wel de beste voorbereiding. Zij werden uitgenodigd voor de Copa America en werden weliswaar laatste, maar een 0-2 verlies tegen Argentinië biedt perspectief. Ook mocht Qatar deelnemen aan de Gold Cup vorig jaar. Hier behaalden zij de halve finale. Nederland speelde nog nooit een wedstrijd tegen de Qatari. 

Qatar heeft sterspeler Almoez Ali in de gelederen. Tijdens de Asia Cup scoorde hij maar liefst negen keer. Ook linksbuiten Akram Afif maakt indruk, hjij wordt zelfs vergeleken met Mohamed Salah. ‘’Er is geen grens voor die jongen’’, aldus Xavi Hernandez.

Qatar is zoals eerder vermeld een gastland. De geschiedenis wijst uit dat gastlanden het vaak heel goed doen op eindtoernooien. In de honderd jaar dat het WK wordt georganiseerd heeft er maar één gastland de KO-fase niet gehaald. dat was Zuid-Afrika in 2010. De selectie van Qatar zijn ook al maandenlang samen. Daarom zullen zij ongetwijfeld een sterk team hebben.   

Klik op de KNVB voor de laatste artikelen over de bond.
Klik op de KNVB voor meer informatie over de bond.

Voorbeschouwing op de Vlaardingse derby: VFC – CWO

VFC Vlaardingen
-
0
Voorbeschouwing op de Vlaardingse derby: VFC – CWO

VLAARDINGEN – Na 16 jaar staat de Vlaardingse derby weer op het competitieprogramma. Destijds werd VFC (zo) – RKWIK gespeeld in de 4e klasse E van het zondag voetbal. Waar VFC (zo) de afgelopen seizoenen promoveerde, en een stabiele tweede klasser werd, fuseerde RKWIK en ging het op in CWO. CWO (zo) verdween na enkele seizoenen in de kelderklasse uit het zondag voetbal. Na 16 jaar is de Vlaardingse derby terug. Ditmaal als VFC (za) – CWO.

VFC (za):
Het is begin 2017 wanneer enkele vrienden uit de zondag selectie van VFC besluiten dat ze graag op zaterdag willen spelen. Direct in het eerste seizoen is het duidelijk dat het VFC (za) menens is. De doelstelling wordt direct al uitgesproken om te promoveren naar de 2e klasse. Promotie via de play-offs is na een zwaar eerste seizoen te veel gevraagd van de jonge ploeg van van Loenen.

Het tweede seizoen in de vierde klasse mondt uit in een directe broederstrijd tussen VFC (za) en stadsgenoot Victoria’04. VFC (za) wordt in het tweede seizoen van haar bestaan voor het eerst kampioen, de elfde keer in clubgeschiedenis.

Met het tweede kampioenschap op rij weet VFC (za) in slechts 3 seizoenen te promoveren van de 4e naar de 2e klasse. Een prestatie die in Vlaardingen en omstreken niet onopgemerkt voorbij is gegaan. Daarnaast sleepte de zaterdag Kwekkers het Vlaardings kampioenschap binnen door vierde divisionist Zwaluwen te verslaan.

VFC (za) is haar vierde seizoen wisselvallig begonnen. Met 7 punten (1x winst, 4x gelijk, red.) uit 7 wedstrijden werd onnodig veel punt verlies geleden. VFC (za) vindt zichzelf terug op de 11e plaats.

sv CWO:
sv CWO is sinds 1990 een vrij stabiele 2e klasser met wisselend succes. Voor de fusie op 1 juli 2008 komt sv CWO op zaterdag uit als HVO.

sv CWO is de competitie beter begonnen. Met 12 punten (4x winst, red.) uit 6 wedstrijden vindt sv CWO zich terug op de 5e plaats op de ranglijst.

Waar de selectie van VFC (za) vrijwel geheel uit zelf opgeleide spelers bestaat, haalt sv CWO veel spelers van buiten de vereniging. Met spelers als Onderdelinden en van Mullem kent sv CWO spelers die een verleden hebben bij VFC (zo). Ook trainer Jeff Stans heeft zijn jeugdopleiding genoten bij VFC, en zette zijn eerste stappen als trainer samen met Bas van Loenen bij VFC. Met Najim Nasri heeft VFC een trainer in de gelederen met een geschiedenis als speler van HVO.

De wedstrijd VFC (za) – sv CWO belooft voorafgaand een interessante confrontatie te worden. VFC (za) zal de weg naar boven willen inzetten, waar sv CWO zal willen aanhaken bij de top van de competitie.
De wedstrijd kent een aanvangstijd van 17.00 uur en zal afgesloten worden met een feestavond in de kantine van VFC. Toegang is gratis.

Bron: VFC Vlaardingen

Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.

1...529530531...1.537Pagina 530 van 1.537