Home Blog Pagina 489

Vrijwilligerswerk bij Jong Ambon zit Sander Laisina als een warme jas

sv Jong Ambon
-
0
Vrijwilligerswerk bij Jong Ambon zit Sander Laisina als een warme jas

De handen uit de mouwen steken is Sander Laisina als vrijwilliger niet vreemd. Al vele jaren is hij in allerlei verschillende rollen betrokken bij voetbalclub Jong Ambon. Hij voetbalt er nog altijd zelf bij zondag-2. Maar inmiddels is hij er ook meerdere avonden per week én op zaterdag altijd te vinden, als onder andere materiaalman voor het eerste elftal.

“Ik vind het een geweldige vereniging en het voelt ook als een tweede thuis. Ik heb hier in de jeugd gevoetbald en nu bij de senioren speel ik nog altijd bij het tweede elftal op zondag. En op zaterdag ben ik als materiaalman bij het eerste elftal betrokken. Leuk om te doen en om op zo’n manier mijn steentje te kunnen bijdragen voor de club. Vorig seizoen was ik ook nog regelmatig assistent-scheidsrechter bij het eerste, maar dat doe ik dit jaar niet meer. Nu houd ik me op de trainingsavonden en op zaterdag bezig met de materialen. Zorgen dat de ballen opgepompt zijn, dat de materialen voor de trainer klaarliggen en de tenues van de spelers gewassen zijn en gereed hangen.”

Laisina (45) is al lid sinds zijn jongste jeugd. Vanaf de tijd dat Jong Ambon nog speelde aan de Kruitmolen in Middelburg. Ook trainde hij verschillende jeugdteams en voetbalde hij zelf tot enkele blessures aan knie en lies ervoor zorgden, dat hij de voetbalschoenen tijdelijk moest opbergen. “Dat was jammer, maar ik heb in die jaren wel altijd geprobeerd om de binding met de club te houden en me dan op andere manieren in te zetten. Onder meer dus door wat extra vrijwilligerswerk op me te nemen. Want er zijn voldoend taken die je kunt doen in mijn ogen. Vele handen maken licht werk en dat zorgt er ook voor dat een vereniging kan blijven draaien.”

De materiaalman komt graag op de club en heeft ook een duidelijke reden waarom. “De sfeer die er heerst is in mijn ogen uniek. Het is een hechte vereniging met heel veel waardering voor elkaar en de rol die eenieder er vervult. Het respect ook voor met name de oudere leden is hier ongekend hoog. Toen Paul Telussa me als trainer van het eerste elftal vroeg of ik materiaalman wilde worden…. Ik was zo trots op de vraag dat ik direct toezegde en tot op de dag van vandaag nog geen seconde spijt van gehad.”

De club Jong Ambon heeft voor Laisina een speciale plek in zijn leven. Hij zal deze dan ook nooit kunnen verlaten om elders heen te gaan. “Zeker niet nee. Daarvoor is de club me te dierbaar. Ik doe hier mijn ding, krijg de vrijheid van de mensen om mijn rol op mijn eigen manier in te vullen. De band met de trainers en spelers is ook goed. Je bent voor hen toch ook een soort vertrouwenspersoon en dat vind ik wel mooi. Ik ben van nature ook wel een open en behulpzaam persoon, dus deze taak als materiaalman past in die zin ook goed bij mij. Dus Ik sta altijd wel klaar voor de mensen als ze een vraag hebben en de waardering
die ik er voor terugkrijg voel ik ook. Dat in dit kader de voorzitter aangaf om mijn verhaaltje eens te laten vertellen als vrijwilliger binnen de club, dat is ook een vorm van dankbaarheid en dat waardeer ik enorm.”

Klik op Jong Ambon voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Jong Ambon voor mee informatie over de club.

H2 is nog van grote waarde bij Hellevoetsluis

vv Hellevoetsluis
-
0
H2 is nog van grote waarde bij Hellevoetsluis

Voor Victor Hartog en Remon Haze is er een voetballeven na Hellevoetsluis 1. De dertigers brengen veel ervaring in in de as van het tweede elftal, dat voor de jeugd de springplank is naar de hoofdmacht.

Hartog en Haze kunnen na een nederlaag nog altijd goed balen. Als zij met hun team redelijk kansloos hebben verloren zitten zij vol teleurstelling. “Ik kan daar nog steeds heel chagrijnig van worden”, zegt Haze. “Dat is misschien maar goed ook, want als verliezen je koud laat is er iets met je beleving en moet je overwegen te stoppen.”

Haze en Hartog vertolken in het elftal van Cor Boekholt, die Ad Reijtenbagh is opgevolgd, een belangrijke rol. Op het niveau van de reserve eerste klasse voegen zij wekelijks voetballend vermogen en gogme toe, maar minstens zo belangrijk is de ervaring en kennis die zij overbrengen op de jeugd. “Ons team bestaat uit een mooie mix”, zegt Hartog. “We hebben een stuk of vijf dertigers, waaronder wij, aangevuld met wat midden-twintigers en jongens van begin twintig. De overstap vanuit de jeugd naar het eerste elftal is best groot. Bij ons kunnen jeugdspelers wennen aan het seniorenvoetbal en groeien naar het niveau van het eerste. En presteren doen we best aardig. We hebben vorig seizoen een periodetitel gewonnen en de nacompetitie gespeeld voor promotie uit de reserve eerste klasse.”

Hartog kan bogen op jarenlange ervaring op een hoog niveau. Hij groeide op bij Nieuwenhoorn en bij die club maakte hij ook deel uit van de selectie. “Ik heb nog een paar jaar de hoofdklasse-zondag meegemaakt. Ik speelde veelal in het tweede, maar op die leeftijd – ik was 20,21 jaar – is het natuurlijk prachtig om mee te gaan met het eerste en af en toe te mogen invallen.”

Toen Edwin de Koning Hellevoetsluis onder zijn hoede kreeg, stapte Hartog over. “Ik heb meestal gespeeld als aanvallende middenvelder, maar in het tweede heb ik nu meer een verdedigende rol. Met Edwin als trainer promoveerden we al snel naar de tweede klasse.”

Haze kwam via een grotere omweg bij Hellevoetsluis 2. “Ik kwam in de selectie toen Ad Bijl trainer was. In het tweede seizoen van Edwin de Koning ben ik vertrokken naar Rockanje. Ik heb ook nog even bij Zuidland gespeeld onder trainer Tom Larsen om vervolgens weer terug te keren bij Hellevoetsluis. Vanaf dat moment heb ik nog drie jaar min of meer onafgebroken in de basis gestaan.”

Ze maakten als speler van Hellevoetsluis 1 opwindende wedstrijden en seizoenen mee. Wat dat betreft was het seizoen 2018/2019 het meest legendarisch. Hellevoetsluis draaide voor de winterstop als een trein en had in februari een straatlengte voorsprong op BVCB. “Ik geloof dat we acht, negen punten voorsprong hadden”, blikt Hartog terug. “Die voorsprong werd steeds kleiner en uiteindelijk eindigden we gelijk.” Haze: “Er was een nieuwe regel ingevoerd: het doelsaldo was bepalend. Dat was in het voordeel van BVCB, dus geen beslissingswedstrijd en ook geen kampioenschap.”

Intussen spelen Hartog en Haze alweer een aantal seizoenen in Hellevoetsluis 2. “Met veel plezier”, zegt Hartog. “We hebben een leuke groep die er graag voor gaat.” Haze: “Het niveau is ook best aardig.”

Dat ze richting de 35 jaar gaan is geen reden om afscheid te nemen van Hellevoetsluis 2. Haze: “Dat kan nog wel even wachten, hoor. Zolang we goed mee kunnen is er geen reden om een stapje terug te doen. We moeten het als team hebben van een compact en slim spelletje en daarin zijn we nog belangrijk.”

Klik op vv Hellevoetsluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hellevoetsluis voor meer informatie over de club.

In gesprek met Wesley Elberse: trainer van RKVV JEKA JO15-2

rkvv Jeka
-
0
In gesprek met Wesley Elberse: trainer van RKVV JEKA JO15-2

Wesley Elberse is de 32-jarige trainer van JO15-2 bij RKVV JEKA. Nadat hij tot de senioren keeperstrainer is geweest, is hij sinds drie seizoenen trainer geworden bij RKVV JEKA. Vandaag vertelt hij ons onder andere over zijn carrière en kijken we naar het huidige seizoen.

Carrièreverloop
Wesley heeft in de jeugd bij VV Haarsteeg gevoetbald. Op zijn vierde begon hij bij deze club. ‘’Als voetballer heb ik tot en met de E2 gevoetbald. Vervolgens heb ik een aantal jaar niet gevoetbald en in de B jeugd, nu JO17, ben ik gaan keepen. Dat ging vrij goed waardoor ik in anderhalf jaar tijd van de B4 naar de A1 ging. Daar speelden we toen derde divisie, waar ik vooral tactisch veel geleerd heb. Dat vond ik ook direct erg interessant.’’

Vervolgens kon Elberse met meerder keepers naar de seniorenselectie gegaan. ‘’Omdat er al drie keepers in drie teams keepte en ik met iemand anders overkwam naar de senioren had ik er weinig vertrouwen in dat ik veel zou gaan keepen. Daarom ben ik weer gaan voetballen in een lager elftal. Later ben ik alleen nog op zondagochtend vriendschappelijk gaan voetballen. Ondanks dat het vriendschappelijk is, spelen we 35 tot 40 wedstrijden per jaar wat het erg leuk maakt. Wanneer ik op bezoek ga bij de schoonfamilie in Zeeland, voetbal ik altijd met veel plezier bij het tweede van VV Graauw. Mijn schoonbroer heeft toen gevraagd of ik mee wilde spelen en dat is goed bevallen. Hierdoor ben ik later lid geworden.’’

Als jeugdspeler heeft de trainer de E3 getraind, maar het jaar daarna is hij gestart als keeperstrainer. ‘’Toen heb ik ook mijn Frans Hoek Keepersdiploma gehaald. Tot aan de senioren ben ik keeperstrainer geweest. Vanwege mijn studie ben ik toen gestopt.’’

Ontstaan trainerscarrière
Inmiddels bijna drie jaar geleden zat de voetballer thuis tijdens de Corona. ‘’Ik was voornamelijk voetbal kijken en FIFA aan het spelen. Uiteindelijk was ik het beu en heb ik besloten om eindelijk weer trainer te worden. Iets wat ik vanuit meerdere mensen als advies kreeg om eens te doen. Omdat ik hier in Breda geen clubs echt ken, ik ben hier namelijk vijf jaar geleden gaan wonen, ben ik online gaan kijken waar ze trainers zochten. Toen ben ik terecht gekomen bij RKVV JEKA. Arnoud Jonker was toen net gestart als Hoofd Jeugdopleiding. Na een bijeenkomst en een gesprek waren we direct enthousiast. Ik ben toen de JEKA JO11-1 gaan trainen. We deden bovenin mee maar het seizoen werd niet afgemaakt vanwege corona. Daarna ben ik met het grootste gedeelte meegegaan naar de JO13-2. Inmiddels heb ik de volgende stap gemaakt naar de JO15-2.’’

Even wennen
Inmiddels leert Wesley de club steeds beter kennen. ‘’Maar omdat ik hier niet vandaan kom is alles even wennen. Natuurlijk leer je de mensen van het materiaal als eerste goed kennen. Daarna verschillende trainers, ouders en leiders. Dat maakt het steeds leuker om ernaartoe te gaan. Bij de club wil ik ieder jaar het team zoveel mogelijk leren zodat ze zich ontwikkelen en daar later profijt van hebben.’’

Stijgende lijn
Samen met de trainer keken we naar het huidige seizoen. ‘’We hebben een zware indeling in de zesde divisie, waar we bijna alleen tegen eerste JO15 teams spelen. In de beker hadden we al drie tegenstanders getroffen waar we helaas drie keer ruim verloren. Twee van de drie tegenstanders hebben we in de competitie al gehad, maar nipt verloren. Er zit echt een stijgende lijn in, waar we voorheen alleen konden tegenhouden zijn we nu aan de bal steeds en steeds beter. We kijken vooral naar het tweede gedeelte van het seizoen om dan voetballend het spel te kunnen maken in plaats van de hele wedstrijd compact te spelen en tegenhouden.’’

In de tweede seizoenshelft wil de trainer duidelijk dat het team veel meer aan de bal gaat zijn. ‘’Dat is voor de spelers ook een stuk beter voor de ontwikkeling. Ze hebben dan kunnen zien hoe het is om veel te verdedigen, maar ook om op te bouwen en het spel te maken. Dan hoop ik dat er spelers door kunnen stromen naar de JO15-1 of een ander selectieteam.’’

Hoogte- en dieptepunten
Als trainer behaalde Elberse vorig jaar een mooi hoogtepunt. ‘’Vorig jaar zijn we met de JO13-2 kampioen geworden. Dat was zeker een van de hoogtepunten. Daarnaast het keepen in de derde divisie als B junior was erg gaaf om mee te maken. Twee jaar later zijn we helaas gedegradeerd vanuit de derde divisie. Dat was voor mij en het team wel een dieptepunt.’’

Dit seizoen is de trainer gestart met de UEFA C Youth opleiding bij de KNVB. ‘’Die wil ik graag afronden. Daarnaast lijkt het me erg leuk om een eerste elftal bij de senioren te trainen. Het leukste aan het trainersvak vind ik het helpen van andere mensen om beter te worden. Dit vanuit mijn visie op het voetbal.’’

Wij wensen Wesley Elberse veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV JEKA voor meer informatie over de club.

FC Right-Oh secretaris John de Wit is een ‘manusje van alles’

fc Right Oh
-
0
FC Right-Oh secretaris John de Wit is een ‘manusje van alles’

John de Wit is de 46-jarige secretaris van FC Right-Oh. Buiten zijn werk bij Toyota is hij dus erg veel te vinden op de club uit Geertruidenburg. De man van de club doet veel dingen binnen de vereniging en vandaag neemt hij ons onder andere mee binnen deze activiteiten en wat FC Right-Oh voor hem betekent.

Carrièreverloop
John de Wit is als zesjarige begonnen in het zeventiende van FC Right-Oh. Zo werden de teams destijds genoemd. ‘’Daar heb ik alle jeugdteams doorlopen en ben ik in het vierde terechtgekomen. Na een jaar in het buitenland te hebben gewerkt ben ik bij Veerse Boys gaan voetballen met vrienden, totdat mijn oudste zoon Beau ging voetballen, toen ben ik teruggekeerd op het oude nest, mijn tweede thuis FC Right-Oh.’’

Manusje van alles
Als secretaris heeft John veel taken die hij op zich neemt. Zo plant hij de vergaderingen, beheert hij de agenda en legt hij acties en afspraken vast. ‘’Ook onderhoud ik contact met de gemeente over kind en volwassenfonds en programma’s als Sjors Sportief bijvoorbeeld.  Als leider van de JO16 & JO19 onderhoud ik contact met de ouders en spelers en probeer ik hen plezier te laten beleven aan het voetballen. Ik probeer ze thuis te laten zijn op de club, ze actief te krijgen binnen de club en met hen mooie herinneringen te maken.’’

Als verantwoordelijke voor de communicatie beheert De Wit de sociale kanalen en samen met Peter Sonneveld www.right-oh.nl. ‘’Soms doe ik ook de Langstraat of het VoetbalJournaal. Met de sponsoren proberen we de teams aangekleed te houden en inkomsten te genereren. Relatiebeheer is hierin mijn speerpunt. Ook alle acties van de Rabobank, de supermarkten, de Grote Clubactie en alle andere acties die voorbijkomen en inkomsten genereren worden door mij verder uitgewerkt. FC Right-Oh heeft deze inkomsten nodig om te kunnen blijven doen wat we doen. Verder organiseer ik al jarenlang activiteiten als het Snotpinneks toernooi en het Jeugdkamp. Ook al heb ik deze portefeuille overgedragen aan Bernice Sophie, draag ik hier mijn steentje bij. Stiekem één van de leukste dingen om te doen binnen een vereniging. Verder ben je als bestuurslid bij FC Right-Oh vaak ‘manusje van alles’. Een kantinedienstje hier, een wedstrijdje fluiten daar etc.’’

Twee merken
Zoals je kan zien is de secretaris erg betrokken bij de club. We wilden dan ook weten wat deze club voor hem betekent. “Ik zeg altijd dat ik twee merken heb waar ik voor werk: Toyota & FC Right-Oh! Ik ga 100% voor beide merken. Naast mijn gezin, die allemaal voetballen bij FC Right-Oh, zijn beide belangrijk en een fijne bezigheid voor mij. Ik haal er plezier en voldoening uit. Ook al maak ik me er ook wel eens zorgen over. Dan heb ik het bij de club met name over de ondersteuning. Ondersteuning van binnen de club maar ook van de gemeente. Mensen denken vaak dat dit onze betaalde baan is en verwachten alles, zonder er zelf veel energie in te steken. De gemeente hoopt (denk ik) dat bepaalde problemen zich vanzelf oplossen. Dat zijn dan weer zaken waarop bestuursleden (soms) niet al te subtiel worden aangesproken door mensen die er dus zelf niet te veel energie insteken. Het wordt soms een cirkeltje waar ik wel eens uit wil ontsnappen.’’

Minder praten, meer voetballen
Uiteraard volgt John ook het eerste elftal van FC Right-Oh. ‘’Veel van de jongens die er spelen ken ik nog vanuit de jeugd. We hebben een goede groep met voornamelijk ‘eigen’ jongens. Daar ben ik trots op. Arno is een professional die zijn strepen verdiend heeft in het amateurvoetbal en de juiste man is voor de groep. Ik hoop dat we dit jaar mee kunnen doen in de competitie. Een paar weken geleden verloren we in de laatste minuut van V.V. Raamsdonk, omdat we meegingen in hun spel. Dat vind ik lastig, op zo’n moment kan ik nog steeds slecht tegen mijn verlies. Jammer dat wij in derby’s vaak aan het korte eind trekken, dat moet een keer doorbroken worden. Minder praten, meer voetballen zou een goed begin zijn, al is dat makkelijk gezegd vanaf de zijlijn!’’

FC Right-Oh heeft momenteel een goed voetballend team. Dit zal er in de komende maanden vast uitkomen volgens De Wit. ‘’Ik hoop dat de jonge jongens zich goed ontwikkelen aan de hand van de ervaren mannen. Verder zie ik mogelijkheden voor de jeugd die er nog aankomt. Iedereen moet het spelen in het eerste van FC Right-Oh belangrijk vinden. Dat straalt dan ook af op de jeugd die dit ook gaan willen. Begrijp me goed, niemand hoeft als een kluizenaar te leven maar als je in het eerste wil spelen mag je er wel rekening mee houden en ervoor gaan!’’

We dansen de horlepiep
Als je kijkt naar de functie secretaris an sich, met het vergaderstuk, dan is dat niet het allerleukste. John geniet meer van de groei van de club. ‘’Ik begon ooit in het zeventiende, als ik nu zou beginnen is dat het 33e of 34e team van FC Right-Oh. Ook vind ik het leuk als er een oplossing komt voor een structureel probleem. Het zou nu heel mooi zijn als er een passende oplossing komt voor ons A-veld en de parkeerplaats bijvoorbeeld. Als dat dit jaar opgelost wordt dan dans ik de ‘horlepiep’. Dat was een beetje het formele antwoord.’’

‘’Het leuke zit natuurlijk vooral in de kleine dingen. De jongste jeugd die je overal gedag zeggen of je ‘de baas van de voetbal’ noemen, een pilsje drinken met de jonkies van vroeger die nu grote en stoere kerels zijn geworden. De reacties na het Jeugdkamp, het gegil tijdens het Snotpinnekes toernooi of wanneer Sinterklaas binnenkomt. Doelpunten van jongens die je goed kent. De omgang van groepen mannen die elkaar al heel lang kennen en met elkaar dollen. Vrijwilligers die het naar hun zin hebben. De mooie karakteristieke mannen van de club etc.’’

Mijn club!
We vroegen wat deze vereniging zo speciaal maakt. ‘’Ik denk dat er verenigingen vergelijkbaar zijn met FC Right-Oh, alleen zijn dat niet mijn verenigingen. Bij deze vereniging loop ik al rond toen foto’s nog veelal zwartwit waren, mobiele telefoons en internet nog niet bestonden. Samen met vrienden elke dag naar FC Right-Oh, voetballen, worstenbroodjes eten en videospelletjes spelen op zo’n arcade videospel apparaat. Het geluk wat je voelt als je met vrienden speelt en wint of gewoon leuke dingen doet en bijzondere dingen meemaakt. Zo lang ik er kom, voel ik me thuis. Dat is sinds mijn jongens ook voetballen en ik als vrijwilliger en later als bestuurslid actief ben, alleen maar gegroeid.’’

Het verenigingsleven
De Wit vindt het belangrijk dat een vereniging verenigt. ‘’Ik vind het belangrijk dat Geertruidenberg een verenigingsleven kent en blijft kennen. De kern Geertruidenberg is al het één en ander kwijtgeraakt. Ik maak me hard voor voetballend Geertruidenberg, of ze nu willen spelen of komen kijken.’’

Het goud van de vereniging
Als laatste had de man van de club nog een vermelding. ‘’Dat vrijwilligers het goud van de vereniging zijn en dat onze goudvoorraad aan het slinken is. Willen we kunnen blijven doen wat we doen hebben we op alle fronten nieuwe vrijwilligers nodig. Ik weet dat dit bij alle verenigingen zo is, maar dus ook bij ons. Willen wij de volgende stap zetten dan hebben we sterke commissies nodig die helpen besturen. Het komt nu te veel neer op de bestuurders die moeten besturen maar nu ook vaak de uitvoerende zijn. Dus een oproep aan alle FC Right-Oh leden, ouders van onze leden, fans of iemand die het leuk vindt om binnen een vereniging een bijdrage te doen. Maak je kenbaar bij ons. We gaan de komende tijd actief op zoek naar jullie. Aan diegene die aan de zijlijn (blijven) staan, wees aardig en lief tegen onze vrijwilligers. Ze zijn onvervangbaar!’’

Wij wensen John de Wit veel succes dit seizoen!

Klik op FC Right-Oh voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Right-Oh voor meer informatie over de club.

Nigel Keehnen van vv Brielle gruwelt van elke tegengoal

vv Brielle
-
0
Nigel Keehnen van vv Brielle gruwelt van elke tegengoal

Nigel Keehnen kende een seizoen van uitersten bij Brielle. De jonge doelman wist een basisplaats te veroveren, maar moest daarna met zijn club zware strijd leveren om het klassebehoud veilig te stellen. “Het was de laatste anderhalve maand elke week een finale.”

Die druk haalde bij Keehnen en zijn ploeggenoten wel het beste boven. Een serie overwinningen zorgde ervoor dat Brielle zich ook dit seizoen mag manifesteren in de eerste klasse. “Zo slecht starten mag ons dit seizoen niet opnieuw overkomen”, reageert de student logistiek management aan de hoge school in Rotterdam. “We hebben ons langs de randen van de degradatie begeven. Het was kantjeboord. We konden ons op een gegeven moment geen misstap veroorloven.”

Voor Keehnen was het sowieso een bijzonder seizoen. In de voorbereiding verving hij Mitchel Lieshout, daarvoor vaste keeper in Brielle, die met een blessure kampte. Ook toen de competitie begon stond de 19-jarige sluitpost onder de lat en hij bleef daar staan, ook toen Lieshout hersteld was van zijn blessure. “Ik zat er al tegenaan”, kijkt Keehnen terug. “Als keeper weet je dat je op je kans moet wachten. Als speler is dat anders, heb je meer kansen en kan je ook nog invallen. Een keeper wordt niet zo snel in de wedstrijd vervangen. Mijn geluk was dat Mitchel geblesseerd raakte en ik de kans kreeg. Die heb ik met beide handen aangepakt.”

Keehnen werd in Brielle al jaren gezien als toekomstig doelman van de hoofdmacht. Niet voor niets werd besloten dat hij op zijn zeventiende al de overstap maakte naar de selectie. “Ik heb de onder negentien overgeslagen en ben keeper geworden van het tweede elftal. Daar heb ik alle tijd, ruimte en hulp gekregen om me te ontwikkelen”, omschrijft hij het doorgelopen traject. “Ik was nog een fragiel mannetje toen ik doorschoof naar het tweede. Ik moest fysiek groeien, maar ook in mentaal opzicht. Toen heb ik zeker in het eerste jaar de nodige fouten gemaakt. Het was vallen en opstaan. Die twee jaar in het tweede zijn goed geweest.”

Inmiddels is Keehnen een doelman die er staat.  Hij is sterk in de één-tegen-één, heeft sterke reflexen en kan ook prima meevoetballen. Het eisenpakket van een keeper is de afgelopen vijftien jaar aardig uitgebreid. “Vroeger werden keepers vooral beoordeeld op het tegenhouden van ballen, nu wordt er ook verlangd dat je meespeelt. Je bent bijna een centrale verdediger”, aldus Keehnen. “Op de training doe ik vaak mee met de rondootjes. Tijdens de keeperstrainingen oefenen we veel op passen en trappen.”

‘Af’ voelt hij zich nog niet als doelman. “Mijn coaching moet beter en ik vind ook dat ik in de lucht meer moet gaan heersen. Ik moet meester van het vijfmeter gebied zijn.”

Dat hij gruwelt van elke tegengoal – zelfs als Brielle met 4-1 wint – is volgens hem een aard van het keepersbeestje. “Ik baal en gruwel van elke tegengoal. Stel dat we met 5-0 voorstaan en we krijgen in blessuretijd de 5-1 tegen… daar kan ik enorm chagrijnig van worden. De nul is heilig. Een spits wil altijd scoren, ik altijd mijn doel schoon houden.”

Klik op vv Brielle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Brielle voor mee informatie over de club.

V.V. Rozenburg 3 heeft de cup de grote oren binnen gehengeld

vv Rozenburg
-
0
V.V. Rozenburg 3 heeft de cup de grote oren binnen gehengeld

Kaij Nederhof is de rechtsback en aanvoerder van de derde helft van V.V. Rozenburg 3. Kaij is op zijn achtste begonnen in het Rood-Geel van Rozenburg en speelt sinds vorig seizoen in de senioren. In een gesprek met VoetbalJournaal vertelt hij meer over zijn elftal.

Om te beginnen vroegen we aan Nederhof om zichzelf en het team even kort voor te stellen. ‘’Ik ben de rechtsback van V.V. Rozenburg 3. Ons team bestaat uit een kluit technisch vaardige spelers, harde werkers en gezelschapschoppers die als het erop aan komt er alles aan doen om de drie punten over de streep te trekken. Mijn rol binnen het team is vooral het gebruiken van mijn snelheid om aanvallende dreiging uit te oefenen. Natuurlijk moet je als back ook in de verdediging de bal afpakken zodat deze weer naar een van onze talenten kan worden gespeeld. Daarnaast probeer ik het team op sleeptouw te nemen na de wedstrijd om de zuurverdiende versnaperingen te nuttigen.’’

Vervolgens wilden we weten hoe dit team is gevormd. ‘’Toen ik in het laatste jaar van de junioren zat en er weinig uitzicht was op het spelen bij een denderend team besloot ik, mijn broer te strikken om een vriendenteam op te richten. Mijn broer is tevens spits en onderdeel van het teammanagement. Door een aantal jongens die in het eerste en tweede elftal speelden over te halen en nog wat mensen uit een ander vriendenteam ervan te overtuigen om bij ons te komen spelen. We wisten hen te overtuigen om in onze superbe equipe te spelen, waardoor we voor het seizoen ‘21/ ’22 een puike spelerslijst konden inleveren bij het bestuur. In de loop van het vorige seizoen begonnen er enkele verschuivingen plaats te vinden in de kleedkamer. Zo hingen een aantal jongens
de schoenen aan de wilgen en werden er andere talenten toegevoegd aan de selectie. Zo is de wat wilde jonge Wolf zich aan het manifesteren tot een heuse jager op overwinningen en uiteindelijk titels.’’

We horen in het gesprek al verschillende spelers voorbij komen. We vroegen aan Nederhof of er nog andere spelers tussenuit schieten. ‘’Binnen ons team zijn er een aantal gangmakers en hiervan wil ik er een aantal kort uitlichten. De eerste van dit lijstje is Bob, ook wel Arie genoemd. Bob weet met zijn Westlandse wilskracht altijd pit te krijgen in de wedstrijd. Met zijn kiezel harde maar faire tackles weet hij de tegenstanders altijd kenbaar te maken van zijn aanwezigheid. Daarnaast excelleert Bob op de positie van de linesman. Menig grensrechter mag een voorbeeld nemen aan de scherpheid en gezelligheid die Bob met zich meebrengt langs de zijlijn. Een andere rots in de branding is David. Deze centrale verdediger en gelegenheidsspits is een van onze nachtdienst strijders. Zij offeren hun hard verdiende slaap op om op de zaterdag aan de start van de wedstrijd te staan.
Zijn enorme toewijding blijkt ook na de wedstrijd groots te zijn. In de derde helft krijgt David vleugels en geniet hij net als een aantal anderen van de goudgele rakkers. Ondanks de Zuid-Afrikaanse roots zingt David de Hazes hitjes uit volle borst mee.’’

Naast de derde helft en het gefeest moet er natuurlijk ook nog gevoetbald worden. Daarom wilden we weten hoe de wedstrijdvoorbereidingen eruitziet van dit elftal. ‘’De trainingen van ons team zijn wisselvallig. In de goede fases is de opkomst minimaal tien man normaal. Als het weer of onze resultaten tegenvallen is er vaak maar één keer in de week training in plaats van twee keer. In de mindere fases komt het sporadisch voor dat we de minimale opkomst van acht mensen halen. Tijdens deze momenten wordt er wel gewoon getraind. Er is dan een gezonde balans van serieusheid en een beetje rondkloten. Jammer genoeg voor de aanvallers trekt het team van verdedigers meestal aan het langste eind bij de partij.

Toch wilden we meer weten van de verschillende activiteiten binnen dit team, zowel binnen als buiten het veld. ‘’Met het elftal hebben we al een aantal leuke activiteiten ondernomen. Zo zijn we laatst met een deel van het team gaan karten. Ook zijn we een aantal keer uiteten geweest en we gaan met elkaar stappen in het dorp. Dit team bestaat uit meerdere vriendengroepen dus we zien elkaar onderling best veel.’’

De mannen doen veel met elkaar en beleven veel dingen samen. We vroegen daarom of Kaij ons mee kon nemen in de verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Echte dieptepunten hebben wij als team nog niet echt meegemaakt. We spelen attractief voetbal met veel lopende mensen en een organisatorisch samenhangende aanval. Zo nu en dan kan het alleen voorkomen dat deze geweldige dynamiek niet terug is te zien en wij gaan spelen in het spel van de tegenstander. Hierdoor lopen wij punten mis en spelen wij onszelf uit het kampioenschap. Het hoogtepunt van het team is zonder twijfel de verovering van de Abbenello Cup op het sportpark van V.V. Abbenbroek. Dit hebben wij als team voor
elkaar gebokst in ons eerste jaar dat we deelnamen aan deze felbegeerde trofee. Wij hebben deze overwinning uitgebreid gevierd in het uitgaansleven in Rotterdam om de euforie te delen.’’

Tot slot wilden we het hebben over de (sportieve)ambities van dit team. ‘’Dit team is nog verre van klaar, onze ambitie is duidelijk. Het inhalen van Rozenburg 2 zodat wij het nieuwe Rozenburg 2 worden. Om daar ook te komen hebben we een lange weg te gaan en willen we het liefst nog kampioen worden na deze net te hebben misgelopen vorig seizoen. Daarnaast mogen wij ook weleens doorwinteren in de beker omdat we voor het tweede jaar op rij niet verder wisten te komen dan een derde plaats’’, sluiten de mannen af.

Klik op V.V. Rozenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Rozenburg voor meer informatie over de club.

Welke T-shirt sponsor heeft de grootste kans om wereldkampioen te worden?

VoetbalJournaal
-
0
Welke T-shirt sponsor heeft de grootste kans om wereldkampioen te worden?

Het begint langzaam tijd te worden om de afstreepkalender erbij te pakken en af te gaan tellen naar één van de grootste sportevenementen van het jaar 2022, het Wereldkampioenschap (WK) voetbal in Qatar! De eerste uitnodigingen voor deelname aan een voetbalpoule op het werk, in de kroeg of met vrienden kan je binnenkort verwachten en dan rijst automatisch de vraag op: Welk land gaat er winnen? 

Niet alleen voor de spelers en fans wordt het spannend, ook voor de grote T-shirt sponsoren van het WK breken er zenuwslopende tijden aan. Net als bij het clubvoetbal, hebben de verschillende landenteams ook shirt sponsoren. De grote namen prijken op de prachtige tenues van spelers en staf dit WK. Dit plekje op het shirt hebben ze natuurlijk niet gratis gekregen als een gunst, nee daar wordt grof geld voor betaald! Het goede nieuws voor deze sponsoren is dat het ook heel veel geld en klandizie en naamsbekendheid oplevert. Je kan je voorstellen dat hoe verder een land komt, hoe meer het team en sponsor in beeld komt. De grote vraag is dan ook: Welke T-shirt sponsor heeft de grootste kans om wereldkampioen te worden? Daar gaan we hieronder eens op inzoomen!

Welke belangen hebben T-shirt sponsoren bij een WK?
Voordat we verder inzoomen op de grote jongens in de T-shirt sponsor wereld, is het goed om te weten om welke belangen het gaat. Het afgelopen WK voetbal 2018 in Rusland werd volgens de FIFA het best bekeken toernooi ooit. Per wedstrijd keken er gemiddeld 191 miljoen kijkers en de finale werd door meer dan een miljard mensen bekeken. In totaal bekeken zo’n 3,5 miljard mensen op tv, in het stadion of via internet het toernooi. Dat is meer dan de helft van de gehele wereldbevolking. Je hoeft geen ster in economie of marketing te zijn, om te snappen dat dit een geweldig platform is voor sponsoren en dat dit soort toernooien cruciaal zijn!

Nike, Adidas, Puma en de rest!
Tijdens het komende WK voetbal gaan er 32 landenteams de strijd aan met elkaar. Dit zijn 32 verschillende tenues, met een prominente plek op de shirts voor de sponsoren, die door de gehele selectie en staf van het desbetreffende land met trots gedragen gaan worden. Bij het WK 2018 was het qua aantal landen dat gesponsord werd door Nike (10 landen), Adidas (8 Landen), Puma (8 landen) en een aantal eenlingen (6 landen) nog relatief ‘eerlijk’ verdeeld. Qua aantallen lijkt Nike met 13 landen dit aankomende WK een forse slag te kunnen slaan. Adidas verschijnt komend toernooi op 7 verschillende landen tenues, Puma zul je zien bij 6 landen en er zijn 6 landen die met elk een unieke sponsor gaan aantreden. Vooral Adidas zal extra balen dat landen uit hun ‘stal’ als Zweden, Colombia, Algerije en nota bene de huidige Europees Kampioen Italië, het niet is gelukt zich te plaatsen.

Messi vs Ronaldo
Stel, je zou een elftal mogen samenstellen van spelers die Nike dragen en een elftal die Adidas draagt komend WK, dan krijg je toch lijstjes om van te smullen! Laten we als voorbeeld de aanvalslinie nemen. Nike kan beschikken over spitsen als Ronaldo, Mbappé, Neymar of Harry Kane. Adidas zou echter niet veel onderdoen qua voorste linie met spelers als Messi, Lukaku, De Bruyne of Leroy Sané. Per linie kan je vergelijkbare namen opstellen. Toch gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat Nike by far de grootste kweekvijver heeft om uit te putten, maar dat is niet gek met zoveel landen die door hun worden gesponsord.

Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst!
Als we kijken naar de winnaars van het WK voetbal door de jaren heen per sponsor, dan is verrassend genoeg Adidas de T-shirt sponsor met de beste score. Welgeteld 11 keer won een land met het logo van Adidas op het tenue. Nike lukte dit tot nu toe 8 keer en ook Puma lukte het al twee keer. Alle eindwinnaars zijn er komend toernooi bij, behalve Italië. Dit zet bovenstaande cijfers gelijk in een ander daglicht, want Italië dat gesponsord wordt door Adidas, won 4 keer het WK voetbal. Reken je Italië voor het gemak niet mee, dan wordt het 8 zeges voor Nike tegen 7 van Adidas. Het mooie aan voetbal is dat er altijd ruimte is voor verrassingen en dat het verleden geen garantie biedt voor komend toernooi!

Nike op Pole Position
Al met al kunnen we stellen dat Nike zijn zaakjes goed op orde lijkt te hebben voor komend WK. Met kanshebbers Brazilië, Frankrijk, Engeland, Portugal en niet te vergeten Nederland, lijken ze goede papieren te hebben om de eindwinnaar af te leveren. Naaste concurrent Adidas heeft toch ook goede troeven in handen met Argentinië, Duitsland en België. Puma zal het moeten hebben van uitschieters en verrassingen met landen als bijvoorbeeld Ghana, Servië en Zwitserland. De overige eenling sponsoren mogen hopen op een wonder, dit gaat om landen zoals Qatar, Iran of Kameroen. Alles samenvattend kan je er niet omheen dat Nike op Pole Position ligt om wereldkampioen onder de T-shirt sponsoren te worden. Of wordt het toch een verrassing?

Dit artikel is gemaakt door voetbaluitslagen.com. 

‘Handhaven is voor VCK nu in de tweede klasse de doelstelling’

VCK Koudekerke
-
0
‘Handhaven is voor VCK nu in de tweede klasse de doelstelling’

KOUDEKERKE – ‘Waar twee honden vechten om een been, dan gaat de derde er mee heen.’ Het aloude spreekwoord werd waarheid voor VCK uit Koudekerke. Vooraf werden Zeelandia-Middelburg en Luctor Heinkenszand gezien als voornaamste titelkandidaten in de 3e Klasse A. Zij redden het vorig seizoen echter niet, omdat simpelweg outsider VCK de langste adem bleek te hebben. Tot grote vreugde van aanvaller Ricardo van de Gruiter.

De 20-jarige spits, die ook als buitenspeler uit de voeten kan, is begonnen aan zijn derde seizoen in de hoofdmacht bij de trotse kampioen. Daar geniet hij met volle teugen van alle sportieve voorspoed die de club vorig seizoen beleefde, al beseft hij heel goed dat het in de tweede klasse aanpoten zal worden. “Zeker weten. Maar dat is ook mooi toch? Als je wilt doorgroeien als spelers en als team dan moet je nu proberen om je mannetje te staan op een hoger niveau. Ik denk ook wel dat er voldoende kwaliteit in onze selectie zit om ons doel te kunnen realiseren dit jaar. Handhaven in de tweede klasse dat is voor ons de absolute doelstelling in elk geval, want het zou zonde zijn als je kampioen wordt en dan na één seizoen alweer zou degraderen. Dat willen we met z’n allen zien te voorkomen.”

De ingrediënten om het op een hoger niveau ook te kunnen redden die zijn volgens Van de Gruiter zeer zeker aanwezig. Het is nu alleen zaak om het op het veld tot uiting te laten komen. “We hebben er enkele jongens bij gekregen. Van buitenaf en vanuit de jeugd. Dus we zijn er in de breedte sowieso wel sterker op geworden, maar dat moet ook wel. Je hebt een grote selectie nodig, want iedereen zal toch een paar stapjes extra moeten zetten en dan kan het een lang seizoen zijn. Zelf hoop ik in elk geval mijn basisplaats in het elftal te behouden, al heb ik er een paar geduchte concurrenten bijgekregen dus ook ik moet vol aan de bak.”

Wat volgens de vele ‘voetbalkenners’ de reden is geweest dat uiteindelijk VCK de titel pakte, dat was de ongekende teamgeest en de strijdlust van het elftal in de tweede seizoenshelft. Een typering die de jonge aanvaller zeker kan onderschrijven. “We hebben veel individuele kwaliteit in de selectie, maar het mooiste is toch wel ons teamgevoel. Iedereen cijfert zich voor elkaar weg met maar één belang: winnen! Dat maakt ons voor heel veel tegenstanders tot een lastig te bespelen ploeg. Dat bleek ook wel toen we de topwedstrijden allemaal wisten te winnen. Dan groeit dat gevoel en de onverzettelijkheid nóg meer en dat heeft ons denk ik ook de titel opgeleverd. Thuis op het kunstgras zijn we geloof ik al drie seizoenen ongeslagen. Hopelijk kunnen we dat nog even zo houden, al zal er nu in de tweede klasse ongetwijfeld wel een keer een nederlaag aan zitten te komen…”

Als inwoner van Koudekerke gaat Van de Gruiter al sinds zijn vijfde op het fietsje naar de club, net zoals veel van zijn teamgenoten. En als het aan hem ligt dan blijft dat nog lang zo. “Het is een geweldige club, eentje ook die nog altijd groeit en ontwikkelt. Dat vind ik mooi. En als je nu ook ziet dat we gepromoveerd zijn naar de tweede klasse.. Prachtig toch voor een dorpsclub? Daar wil ik zo lang mogelijk deel van uitmaken en mijn bijdrage aan leveren. Het liefst als spits met goals en assists natuurlijk. En eigenlijk maakt het me dan niet uit waar ik speel, áls ik maar speel haha. Daar ga ik in elk geval alles aan doen. Want ik wil me ook op een niveautje hoger als speler heel graag laten zien.”

Klik op VCK Koudekerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK Koudekerke voor meer informatie over de club.

vv Hardinxveld 12 hoopt veel te leren van het bekertoernooi

vv Hardinxveld
-
0
vv Hardinxveld 12 hoopt veel te leren van het bekertoernooi

Jeroen de Groot vertelt vandaag in een gesprek met Voetbaljournaal meer over zijn team, V.V. Hardinxveld 12. De 20-jarige is coach en speler bij het elftal. Hij heeft de rol van coach op zich genomen door de vele blessures vorig jaar. Bij hoge nood speelt hij soms nog een wedstrijdje mee met de jongens. Vandaag vertelt hij meer over zijn team.

We wilden allereerst weten hoe dit elftal is ontstaan, daarop reageerde De Groot. ‘’Het elftal is vorig jaar ‘opgericht’. De laatste paar maanden in de JO19-2 zijn er plannen gemaakt om samen met een stel vrienden een team op te richten. De vereniging stelde hoge eisen. We moesten een elftal oprichten met minimaal 22 man, naast de groep die wij dus al hadden opgetrommeld moest er gezocht worden naar extra spelers. Hier waren wij natuurlijk niet volledig op voorbereid. We hadden iemand van de JO19-1 weten te strikken maar de vereniging stond hier helemaal niet achter. Na het eerste seizoen hebben we drie extra spelers aangetrokken, maar zijn we er ook twee verloren. Wekelijks moeten wij op zoek naar een keeper, omdat onze vaste keeper zijn kuitbeen heeft gebroken.’’

Verder wilden we weten wat dit team nu zo uniek maakt. ‘’We spelen grotendeels al samen met elkaar vanaf de F’jes  tot en met de C’tjes. Sommigen zijn gestopt in de periode van de B’tjes en de A’tjes, maar die zijn vorig seizoen of dit seizoen toch weer teruggekomen. Ondanks dat iedereen elkaar goed kent is er ruimte voor kritiek en kunnen we dit ook goed scheiden tussen voetbal en het privé leven. Het begon allemaal als een soort bierteam, maar in de loop van tijd werd er steeds serieuzer getraind en gedoeld op overwinningen op zaterdag.’’

Omdat de mannen elkaar al zo lang kennen hebben ze vast veel meegemaakt. Daarom vroegen we naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Een hoogtepunt is zeker dat wij als team hebben bewezen dat we iets willen bereiken met elkaar. Zo zijn we vorig seizoen de beker poulefase doorgekomen en de ronde die daarop volgde. Dit vonden wij best knap. Ook dit seizoen zijn we weer de groepsfase doorgekomen. We hebben vorig seizoen als middenmoter afgesloten, maar spelen dit seizoen toch stiekem met het oog richting het kampioenschap. Helaas moeten wij bijna wekelijks op de zaterdag zelf een scheidsrechter regelen. Dit is meestal een vriend, vader, kennis of een speler uit een ander seniorenteam. Het lukt Hardinxveld niet om dit te regelen en hier zijn we toch teleurgesteld over.’’

Jeroen heeft vanaf dit seizoen dus ook de rol van coach op zich genomen. Daarom vroegen we ons af hoe de trainingen eruit zien van dit team. ‘’Wij trainen één keer per week op de dinsdagavond van 20:00 tot 21:30. Er wordt wekelijks fanatiek getraind. Er is tijdens de training altijd tijd om te dollen met elkaar, maar de knop wordt ook omgezet. Wij zetten de oefeningen uit waar we op zaterdagmiddag ook zeker wat aan hebben.’’

Verder wilden we weten of er binnen dit team ook kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Ik denk niet dat één iemand per sé echt de sfeermaker is in het team. Dit komt vooral omdat iedereen elkaar al zo lang en vooral goed kent. Iedereen heeft het gezellig met elkaar en conflicten ontstaan amper. Tuurlijk in het veld of tijdens de training kan er wel eens gebromd worden op elkaar. Maar zodra de wedstrijd of training voorbij is worden die irritaties achter gelaten op het veld om het gewoon weer gezellig met elkaar te maken.”

Tot slot wilden we het hebben over de sportieve ambities van dit team. ‘’Zoals eerder benoemd is er dit seizoen een oogje geworpen richting het kampioenschap. Dat is de grootste ambitie van iedereen in dit team. Daarnaast hopen wij, zowel komende seizoenen als dit seizoen, zo ver mogelijk te komen in de beker.  Dat we deze zullen winnen is een kleine kans, maar elke ronde wordt de tegenstander een stukje beter. Daarom hopen we hier dus ook echt veel te leren’’, sluit De Groot af.

Klik op vv Hardinxveld voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hardinxveld voor meer informatie over de club.

V.V. Serooskerke VR1 heeft nieuwe trainer

vv Serooskerke
-
0
V.V. Serooskerke VR1 heeft nieuwe trainer

Vandaag gaan we in gesprek met een aantal dames van Serooskerke/Veere. We spreken met Sabine Reijnierse, Lotte van de Ven, Manon Arkesteijn en Melissa van Belzen. Zij vertellen vandaag over hun ervaringen in dit elftal.

Even voorstellen
 Sabine vertelt als eerst over haar carrière verloop. ‘’Ik ben begonnen in de MC1 bij Zeelandia Middelburg. Hier heb ik zo’n drie jaar gespeeld toen ben ik een periode gestopt omdat ik het niet meer gezellig vond.’’ Sabine is inmiddels afgestudeerd verloskundige en verpleegkundige en werkt momenteel in de thuiszorg. Sinds dit seizoen is ze begonnen bij dit elftal. Zij is via vriendinnen bij dit elftal terechtgekomen. ‘’Ik heb samen met Nicky en Kyra bij Zeelandia gespeeld. Nicky ken ik al vanaf de middelbare school en zij ging naar deze club vandaar dat ik ook hier ben gaan kijken.’’

Lotte is al lid bij V.V. Serooskerke vanaf de F’jes en is hier altijd lid gebleven. Lotte vertelt over hoe dit team tot stand is gekomen. ‘’Voor wij samen zijn gegaan (VR1 & VR2) speelden wij altijd met elkaar. Vanaf groep zeven spelen de meeste meiden al samen, wat super leuk en gezellig is. wij kennen elkaar dus door en door. In de tijd dat we samen moesten gaan met VR1 waren wij als team MO19 niet blij toen der tijd. We vonden dat wij beter waren, maar inmiddels is het samenvoegen een top idee gebleken. Het is super gezellig e het gaat goed.’’

Manon speelt al sinds  haar zevende bij V.V. Veere wat uiteindelijk samen is gegaan met V.V. Serooskerke. ‘’Ik ben wel pas op mijn veertiende bij dit team gekomen. Destijds waren wij MO17. Uiteindelijk zijn we vier jaar verder en zijn we vrouwen 1. Ik zit in mijn examenjaar van de opleiding kind professional en ben verdediger. Helaas ben ik nu geblesseerd, maar ik hoop volgend jaar weer op het veld te staan.’’

Tot slot gaan we naar Melissa. ‘’Ik voetbal al sinds mijn vijfde en zit ongeveer al tien jaar in dit team. Eerst hadden we een ander team, maar we zijn toen samen gegaan met V.V. Veere. Mijn positie is achterste vrouw en ik probeer daar mijn teamgenoten te coachen en aan te sturen.

Uniek Team
De meiden zijn dus allemaal op hun eigen manier bij dit elftal terecht gekomen. We vroegen aan hen wat dit team zo uniek maakt. ‘’Dit team is niet alleen een team, maar ook een vriendinnen team. Het is onwijs gezellig en bij de trainingen is het altijd lachen. Ook als er een leuke wedstrijd op TV is kijken we samen in de kantine of bij iemand thuis’’, vertelt Manon. Verder vertelt Lotte: ‘’Wij hebben op papier  zo’n dertig speelsters staan, waarvan een aantal geblesseerd. Die geblesseerde komen bijna elke wedstrijd kijken. zowel uit als thuiswedstrijden dat zegt ook al een hoop denk ik.’’ Melissa en Sabine voegen daaraan toe dat iedereen gezellig is en de wil  om te winnen er ook echt is. ‘’We zijn allemaal super verschillende meiden, maar dat maakt het juist ook weer leuk. Iedereen heeft zo haar eigen kwaliteiten.’’

Kleurrijke Figuren
De meiden hebben het dus gezellig met elkaar, maar het team bestaat in deze samenstelling nog niet heel lang. Toch vroegen we of er al verschillende typetjes zijn ontstaan in de groep. Sabine trapt af met: ‘’We hebben meerdere lolbroeken, ik vind mezelf daar een van. Ik vind humor erg belangrijk. Esther neemt ook wel wat humor mee, maar is ook lekker fanatiek. Nina is de lieve onder ons en Lotte van de Ven is de DJ.’’ Manon gaat verder. ‘’Naast de muziek box, hebben  we ook een microfoon. De karaoke doen we vaak met het hele team. Dan hebben we Esther Arkesteijn zij houdt er van om iedereen neer
te maaien. Melissa is ook niet bang om een overtreding te maken en Lotte eist de bal meestal op door gelijk haar handje in de lucht te steken.’’ Verder sluiten Melissa en Lotte af met: ‘’Iedereen heeft zo haar grapjes en momenten, we hebben vele lolbroeken en grappenmakers.’’

Hoogte- en dieptepunten
Daarnaast vroegen we aan de dames welke hoogte- en dieptepunten zij allemaal hebben beleefd in dit elftal. ‘’Het hoogtepunt vind ik toch wel wat er nu speelt, iedereen heeft door de leuke trainingen weer motivatie en daardoor motiveren we elkaar ook weer’’, vertelt Sabine. Lotte sluit zich hierbij aan. ‘’Het gaat stukken beter sinds we een nieuwe trainer hebben, Adri. Zijn aanstelling is dus wel een hoogtepunt.’’ De andere twee dames sluiten zich hierbij aan.

Een dieptepunt was volgens Melissa dan ook dat ze eerst geen trainer hadden en zelf moesten trainen. Manon is het daarmee eens. ‘’Wij hadden vorig seizoen best wel wat gedoe gehad met onze trainer waardoor het allemaal niet vlekkeloos is verlopen.’’
Lotte vertelt verder dat de vorige trainer gewoon niet de juiste persoon voor hen was. ‘’Hij was een super leuke en lieve man, alleen niet genoeg pit voor ons’’, zegt ze.

 Trainingen
We wilden weten hoe de trainingen er nu uitzien met deze nieuwe trainer. ‘’Het zijn leuke verschillende trainingen waar we ook echt beter van worden. Ik ben de afgelopen weken eindelijk weer is bezweet thuis gekomen dat was een tijdje wel anders. Het is pittig, gezellig en super leuk en je leert elkaar steeds beter kennen’’, vertellen Lotte en Sabine. Verder melden Melissa en Manon dat de training ook wel eens erg zwaar en uitdagend kunnen zijn.

Activiteiten
 Verder vroegen we aan de dames of zij buiten het veld ook leuke activiteiten ondernemen. ‘’We gaan met zijn allen uiteten en drinken een klein drankje met elkaar. Ook hebben we een sjoel avond, zijn we allemaal bij mij (Manon) gaan slapen op de boerderij, gaan we naar silent disco’s en we kijken wel eens bij het eerste elftal’’, vertellen de meiden.

Ambities
Tot slot willen we weten of dit team nog ambities heeft. De dames zeggen stellig: ‘’We willen beter worden en groeien. Daarnaast willen we natuurlijk wedstrijden winnen en uiteindelijk misschien wel kampioen worden. Daarvoor moeten we wel beter worden en het spel nog beter begrijpen’’, sluiten de dames af.

Klik op V.V. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Serooskerke voor meer informatie over de club.

1...488489490...1.489Pagina 489 van 1.489

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.