Home Blog Pagina 488

‘Lijkt alsof of we het geluk in de 4de klasse hebben achtergelaten’

Bij SKNWK hadden ze op een nacompetitie gerekend vorig seizoen. Die werd bereikt en sterker nog: de ploeg promoveerde naar de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Daar wil het tot op heden nog niet vlotten. ‘Het lijkt wel alsof we het geluk en goede gevoel in de vierde klasse hebben achtergelaten’, zegt aanvaller Jarno van Nieuwenhuize.

Waar Sport Kombinatie Nieuwerkerk in de vierde klasse maar liefst eenenzeventig goals wist te produceren en na kampioen Kruiningen de minste tegengoals kreeg (24, red.), daar zien die cijfers in de eerste seizoenshelft een klasse hoger er helemaal anders uit. Er werd pas één keer gewonnen, negen goals geproduceerd en moest men al vijfendertig tegentreffers slikken. “We snakten echt naar die eerste overwinning, want het lijkt wel of velen de durf missen om te voetballen. Dat is doodzonde, want dan wordt het echt lastig om resultaat te boeken. We hebben kwalitatief een leuk elftal, maar krijgen ook te maken met sterkere tegenstanders. Een paar keer kregen we al in de eerste vijf minuten een tegengoal en dan hadden we niet het vermogen ons terug in het duel te knokken en zakten we door de ondergrens. Balen, maar wel de realiteit helaas.”

Achteruit hangen en rond de eigen zestien verdedigen, het is niet de kwaliteit die volgens de veelscorende aanvaller zijn ploeg beheerst. “We moeten meer durven voetballen, we hebben goede middenvelders die ons moeten kunnen bedienen voorin. Maar we hebben te veel nog ontzag voor tegenstanders en de angst om te verliezen. Dat moeten we van ons afgooien na de winterstop en dan weet ik zeker dat het kwartje echt een keer de andere kant op gaat vallen. Het doel is om ons te handhaven, maar dan moet het ons ook eens een keertje meezitten om een keer te stunten en een wedstrijd te winnen. Want pas dan kan je weer iets omhoog kijken.”

Van Nieuwenhuize (die vorig seizoen zevenendertig goals maakte in competitie en beker!) is nu vijf seizoenen lid van de hoofdmacht en maakte in het covid-seizoen de overstap naar Bruse Boys, maar keerde al snel weer terug op het oude nest. “Ik wilde eens ruiken aan een hoger niveau, maar dat viel tegen. Doordat het seizoen snel werd afgebroken heb ik maar twee officiële duels gespeeld en ben teruggegaan naar SKNWK. Ik voelde me er niet echt op mijn plek. Dan speel ik liever gewoon hier op het eigen dorp, waar ik wel spelplezier beleef.”

“We hebben een vrij jong elftal met veel potentie. Dat maakt het leuk, maar zorgt ook dat we soms ervaring missen. We hopen alsnog te handhaven of op zijn minst de nacompetitie te halen. Hopelijk gaat het balletje vanaf nu goed vallen en kunnen we meer puntjes gaan sprokkelen. Dat gaat hard nodig zijn ook om te overleven.”

Klik op SKNWK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SKNWK voor meer informatie over de club.

Het kraaiennest, VV Rijsoord, barst uit z’n voegen

Rijsoord heeft de afgelopen twee jaar te maken gehad met een invasie van jeugdspelers. De club is trots dat het zó in trek is, maar heeft ook kopzorgen. Intussen is de grens van de capaciteiten op het kraaiennest bereikt.

Rijsoord moest onlangs noodgedwongen het besluit nemen om een ledenstop in te voeren. Er kan geen kip, maar ook geen kraai meer bij. “We zitten tjokvol”, zegt jeugdvoorzitter Marcel van Duffel. “Het is een maatregel die je liever niet neemt. We willen geen nee verkopen, maar we kunnen niet anders. Nog meer spelertjes aannemen, betekent dat je voor sommige groepen niet meer goede trainingsvoorzieningen kan faciliteren.”

Rijsoord is vooral de afgelopen jaar twee jaar enorm gegroeid en dat is opvallend, omdat die periode werd overschaduwd door corona. “Ook tijdens de competitieloze periodes hebben we heel veel met de jeugd gedaan en dat wordt gewaardeerd en gezien. Als club hebben we sowieso ook oog voor het sociale aspect. We zijn meer dan een voetbalvereniging. We organiseren regelmatig niet voetbal gerelateerde feestjes, zoals een disco.

De groei is goed in de cijfers te zien. Van 750 leden in 2020 naar 950 dit jaar. In elftallen ging Rijsoord van 36 naar 46. “We zijn natuurlijk hartstikke trots op die animo”, zegt Van Duffel. “Maar het stelt ons als club wel voor uitdagingen, want we hebben nog net zo veel velden en kleedkamers als twee jaar geleden.”

Op het eigen sportpark heeft Rijsoord vier velden, waarvan twee kunstgras. Het knelt aan alle kanten, met trainingen en ook met wedstrijden. Volgens de norm van de KNVB horen bij het huidige ledental van Rijsoord zes velden. Van Duffel: “We trainen vaak al met drie groepen op één veld. Nog meer groepen is onverantwoord. Dat gaat ten koste van de kwaliteit van de trainingen en ook van het spelplezier.”

Op zaterdag is de druk ook goed voelbaar, want wedstrijden beginnen steeds later. Met alle gevolgen van dien. Van Duffel: “We dreigen bij de senioren weer leden kwijt te raken, omdat ze niet zo laat willen voetballen. Daarnaast heeft een late speelronde impact op je vrijwilligers. De kantine moet nog langer open blijven.”

Volgens Van Duffel heeft Rijsoord al de grenzen opgezocht. “Voorheen hadden we bij jeugdteams ongeveer drie wissels, nu is dat zes. Nog meer kan niet, want dan komen spelers nog minder aan voetballen toe.”

De invoering van de ledenstop was voor Rijsoord ook een reden om een ‘brandbrief’ te adresseren aan de gemeente Ridderkerk. “We hopen dat de gemeente met ons meedenkt”, zegt Van Duffel. “We hebben eigenlijk anderhalf veld extra nodig.”

Naast een passend antwoord te vinden op het accommodatie vraagstuk is Van Duffel met de vele vrijwilligers bezig om de jeugd ook op een voetballend hoger plan te brengen. “De basis is en blijft plezier. Maar dat kan prima samen met een kwaliteitsverbetering. Het is daarom belangrijk trainers goed op te leiden en te begeleiden. Vandaar dat we gekozen hebben voor een opzet waarbij van de vier hoofdtrainers voor drie leeftijdscategorieën er één wordt vrijgehouden om de niet gediplomeerde trainers bij te staan. We zijn daarnaast nog naarstig op zoek naar een hoofd jeugd opleidingen, een vacature die helaas al een tijdje open staat.”

Klik op VV Rijsoord voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rijsoord voor meer informatie over de club.

Poortugaal steunt AlbrandswaardActief

Sinds november vinden in Albrandswaard gratis ‘superleuke’ naschoolse activiteiten plaats voor kinderen van 9 tot 12 jaar. Dit initiatief van de gemeente wordt mede ondersteund door sv Poortugaal waar iedere woensdagmiddag vanaf 14.30 tot 15.45 uur op het sportcomplex van de club een voetbalclinic wordt gehouden.

Remon den Ouden van de Star Academy is razend enthousiast. “Na een rustige start zien we steeds meer scholieren aansluiten. Onze modules zijn ingericht om spelenderwijs meer te bewegen, ook voor niet voetballers.”

De gemeente Albrandswaard wilde graag samen met de basisscholen de leerlingen na de corona-pandemie wat extra’s bieden om hen te stimuleren weer in beweging te komen en op sociaal en cultureel gebied extra uitgedaagd te worden. Het naschoolse programma bestaat uit sport, kunst en cultuur.

Het doel van dit programma is de corona vertragingen bij de leerlingen in te halen. Zij hebben tijdens corona veel gemist. Daarom wil de gemeente een deel van haar coronagelden uit het Nationaal Programma Onderwijs besteden aan dit naschoolse programma. Dankzij het Akkoord van Albrandswaard werden de verenigingen aangeschreven en dit was een ‘inkopper’ voor sv Poortugaal.

Via flyers en posters op de acht basisscholen in de gemeente werden de scholieren gevraagd gebruik te maken van dit programma. “Als club geeft dit ons de gelegenheid om midden in de gemeenschap te staan en ondersteuning te geven, waar nodig”, aldus Ruud Bijkerk van de sponsorcommissie. “Het organiseren van Koningsdag op onze locatie was ook zo’n succes. Na corona hopen we volgend jaar ook weer de Avond4daagse te mogen organiseren.”

Accommodatie
Het naschoolse programma is een geweldig initiatief om de jeugd weer te laten sporten. Remon den Ouden vult aan; “We kunnen zelfs complete klassen laten meedraaien in het programma, want sv Poortugaal heeft daar de accommodatie voor en wij van de Star Academy hebben door de KNVB gediplomeerde trainers.” De trainingsvorm Athletics Skills Module (ASM) staat centraal, waarbij meer aandacht voor het bewegen is. Alle oefenvormen biedt STAR aan in een spelvorm met daarbij een competitie-element. En geschikt voor iedereen zowel niet voetballers als voetballers.

Ook zin om gratis te sporten, ga dan naar Albrandswaardactief.nl en klik op naschools aanbod en schrijf je in onder Voetbalclinic STAR.

Klik op Poortugaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Poortugaal voor meer informatie over de club.

‘Hier bij Borssele2 gaat het écht om de lol in het spelletje’

‘Wie heeft er zin om lekker voor de lol te gaan voetballen bij Borssele en daar een tweede team te gaan vormen?’ Het was de vraag van Kevin Schikker die Berry de Wit ergens vorig jaar via een Facebook-oproep onder ogen kreeg. Hij was een paar jaar geleden met voetbal gestopt en zag wel wat in de oproep. Hij meldde zich aan en ze begonnen meerdere vrienden te benaderen. Dat leidde tot de oprichting van Borssele2, dat nu daadwerkelijk uitkomt in competitieverband.

“Het is een prima beslissing geweest en echt geweldig om te doen. Het is leuk dat we een grote groep vrienden zo enthousiast hebben gekregen om met elkaar hier bij Borssele elke week te trainen en competitiewedstrijden te spelen. Niet té competitief gelukkig, want bij Borssele2 gaat het echt om de lol in het spelletje. Het competitieve was voor mijn jaren geleden de reden om met voetballen te stoppen bij mijn vorige club v.v. Patrijzen. Ik kon, en wilde, het niet combineren met mijn studie en mijn bijbaantje.”

De 21-jarige De Wit speelt met het tweede team in de reserveklasse, dezelfde competitie waar ook het eerste elftal van Borssele uitkomt. “Het eerste is een vriendengroep en dat zijn wij ook. Op trainingen spelen we wel eens een partij tegen elkaar en in de competitie dus ook. We zijn aan elkaar gewaagd en dat maakt het wel leuk. Wij hebben een gemiddelde leeftijd van zo’n twintig jaar, dus kunnen nog wel wat jaartjes vooruit.”

De zaterdagclub werd in 1958 opgericht en bestaat momenteel dus uit twee seniorenteams. Iedereen is welkom om er te komen voetballen, een oproep die De Wit en zijn vrienden met beide handen heeft aangegrepen. “Het is mooi dat Borssele als vereniging er voor open stond om ons als groep vrienden deze kans te bieden om een elftal te formeren. De seniorenafdeling is in één klap zowat verdubbeld qua actieve leden, dus we zorgen ook voor een stukje levensvatbaarheid. Daarnaast hebben een paar mooie sponsoren ervoor gezorgd dat we met prachtige nieuwe tenues kunnen aantreden en mooi voor de dag komen. Daar zijn we iedereen uiteraard heel dankbaar voor!”

Het aantal spelers bij Borssele 2 blijft overigens nog altijd toenemen, ziet ook De Wit. “Ik heb al een broer weten over te halen om bij ons te komen spelen, dus is het ook voor mij een kleine familiereünie, wat ook wel leuk is. We trainen twee keer in de week, spelen onze wedstrijden en doen daarin ons stinkende best. Na afloop drinken we een biertje en hebben we het gezellig. Ik heb het plezier hier volledig teruggevonden en dat was waarvoor we de stap ook hebben gezet me z’n allen.”

Klik op vv Borssele voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Borssele voor meer informatie over de club.

Dubbeldam leeft door energieperikelen tussen hoop en vrees

Voorzitter Arie in ’t Veld van Dubbeldam had voor zijn leden bij het begin van het nieuwe jaar geen al te beste boodschap. Zoals bekend hebben burgers, bedrijven en natuurlijk ook (voetbal)verenigingen te maken met drastische aanpassingen van de energienota’s.

De penningmeester van de vereniging krijgt, omdat de overeenkomst met de leverancier tot 1 januari 2023 liep, een rekening voor het elektrisch energieverbruik die zevenmaal hoger wordt en de gasrekening die vier keer duurder wordt. ,,Dit betekent dat de club aan het einde van het seizoen dik in de rode cijfers gaat. Maar wij gaan uiteraard niet achterover zitten en denken vooral in oplossingen”, stelt In ’t Veld.

Bij Dubbeldam hoopt men versneld zonnepanelen, die later voor de nieuwbouw gebruikt kunnen worden, op het huidige dak te monteren. Daarmee zou de club een flinke besparing kunnen realiseren. ,,Die voorsprong hebben wij dan weer op andere verenigingen omdat het voor ons een vooruitgeschoven investering betekent. Oké, wij krijgen eenmalig de kosten van het verplaatsen erbij. Dat hebben wij er graag voor over, want op die wijze verdienen wij wel 4000 euro per maand terug voor onze leden.” Uitstel gaat de club 25.000 tot 35.000 euro kosten heeft Dubbeldam al aan het Dordtse college van B&W laten weten. ,,Wij hopen door de nieuwbouw op termijn van het gas af te zijn en door middel van de zonnepanelen zelfvoorzienend te kunnen worden.”

Oplossing
In ’t Veld is teleurgesteld dat de gemeente Dordrecht niet bereid is constructief mee te willen denken met de verenigingen. ,,Duidelijk is dat er geen noodfonds is om clubs te helpen alle panden naar nul te brengen. Men was niet bereid om met de clubs in overleg te gaan om tot een oplossing te komen. Zoals de situatie nu is, gaan er straks een deel van de elf voetbalclubs onderuit en dat willen wij met zijn allen in Dordrecht toch echt niet.”

Dubbeldam is al meer dan tien jaar bezig om nieuwbouw te realiseren. Deze tegenvaller kan er ook nog wel bij. Over de nieuwbouw nog het volgende: Dubbeldam is met de aannemer in gesprek wat er met de huidige pot geld die beschikbaar is, gebouwd kan worden. ,,Als dat bekend is kunnen wij met de leden bekijken wat er nog mogelijk is. Onze leden helpen waar mogelijk. Rond Kerstmis en Oud en Nieuw zijn er acties geweest die geld voor de nieuwbouw in het laatje brengen.”

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

Smitshoek is thuis voor Jochem van den Biggelaar

Smitshoek kende een opvallende sterke eerste competitiehelft in de vierde divisie. Dat is mede de verdienste van Jochem van den Biggelaar, die zich na vijf seizoenen inmiddels ‘een Smitshoeker’ is gaan voelen. “De club, de mensen, het is allemaal zó vertrouwd, waardoor het voelt alsof ik hier al levenslang zit.”

De laatste wedstrijden voor de winterstop was de betrouwbare verdediger helaas veroordeeld tot toekijken. Een onwillige lies zorgde voor een tijdelijke onderbreking van zijn actieve seizoen. “In de wedstrijd tegen Capelle maakte ik een paar minuten voor tijd een sliding. Ik voelde iets knapen in mijn lies. De volgende dagen was die plek helemaal blauw.”

Gretig als hij is, speelde hij tegen WNC alweer mee. “Maar dat bleek te vroeg. Het herstel heeft even tijd nodig. Ik hoop snel weer te kunnen spelen, maar ik neem geen risico. Het seizoen is nog lang.”

Van den Biggelaar genoot zijn voetbalopleiding bij NAC Breda. Bij de Brabantse cultclub doorliep hij gedurende acht jaar alle jeugdelftallen. “Op mijn achttiende heb ik bewust gekozen om te stoppen en mij op mijn studie te richten. Voor die studie ben ik verhuisd naar Rotterdam.”

Van den Biggelaar, die in maart 24 jaar wordt, studeert in de havenstad geneeskunde. “Ik loop momenteel co-schapen in het Maasstadziekenhuis. Eerst nog op de afdeling kindergeneeskunde en later nog op de afdeling gyneacologie. Eind 2023 hoop ik deze opleiding af te ronden, dan ben ik basisarts. Daarna wil ik me specialiseren. Neurologie lijkt me interessant, maar dat vind ik van orthopedie ook. Bewegingswetenschappen heeft me als voetballer altijd getrokken.”

Hij moet wel eens een training missen. “Bij de co-schapen draai je mee in de gewone diensten, dus ook met de avond- en nachtdiensten. Ik probeer zo veel mogelijk te ruilen om geen training te missen, maar soms lukt dat niet. Bij Smitshoek hebben ze begrip voor de situatie, maar zelf vind ik het een ramp om een training te missen, haha.”

Van den Biggelaar is dan ook een echte liefhebber, die zich inmiddels helemaal thuis voelt bij Smitshoek. “Ik verwonder me nog steeds over de vele spelers die in de Rotterdamse regio jaarlijks in de zomer veranderen van club. Ik vind nog het raar dat we drie jaar achter elkaar tegen dezelfde club spelen, maar dat de tegenstander uit allemaal nieuwe spelers bestaat. Tot op heden heb ik nog nooit de noodzaak gevoeld om van club te switchen. Ik heb het ontzettend naar mijn zin bij Smitshoek, met veel mensen van de club heb ik inmiddels een band opgebouwd.”

“In mijn eerste seizoenen moesten we als Smitshoek altijd naar beneden kijken en waren we vaak tot de laatste wedstrijd punten aan het sprokkelen. Dat was voor mij absoluut geen reden om een andere club te zoeken.”

De huidige topklassering van Smitshoek in de vierde divisie is volgens Van den Biggelaar geen ‘toevalstreffer’. We zijn halverwege de competitie, dan kun je prima de balans opmaken. Op basis daarvan kunnen we concluderen dat we voor geen enkele andere ploeg in de competitie hoeven onder te doen. We hebben voetballend de afgelopen twee jaar duidelijk stappen gezet, maar ook de spelers die erbij zijn gekomen, hebben de ploeg echt sterker gemaakt. Waar voorheen er nog wel eens spelers bijkwamen meer voor de breedte van de selectie, komen er nu vaker spelers die direct een toegevoegde waarde hebben. In combinatie met een basis van spelers die de jeugdopleiding hebben doorlopen of al langer voor Smitshoek spelen, maakt dat een hecht en sterk geheel.”

Een promotiekoorts heerst er nog niet in Smitshoek, zegt Van den Biggelaar: “ We willen zo lang mogelijk meespelen om de bovenste plaatsen, het is mooi dat we nu halverwege de competitie nog steeds in de top van de competitie staan gevestigd. We gaan de lijn van de eerste seizoenshelft proberen door te trekken en daarna zullen we zien waar het schip strandt. Als sportman en team streven we uiteraard naar het hoogst haalbare.”

Klik op Smitshoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Smitshoek voor meer informatie over de club.

Van den Berge verwacht dat Bruse Boys tij zeker nog gaat keren

De 34-jarige Rudo van den Berge had ondertussen recordhouder kunnen zijn bij Bruse Boys als het zou gaan om wedstrijden in het eerste elftal. Maar van de bijna dertig jaar dat hij lid is bij de derdeklasser uit Bruinisse heeft hij zo’n acht jaar aan de kant gestaan met blessures. Ook nu is hij nog volop aan het revalideren van weer een fikse kwetsuur.

“Ik heb last van een scheurtje in de pees van de knieholte naar de hamstring, maar de hamstrings is volledig intact. Het is een bijzondere blessure, die vrijwel nooit voorkomt. Maar daar koop ik niks voor, het zorgt ervoor dat ik op het veld geen bijdrage kan leveren en daar baal ik intens van.”

Van den Berge kende dus de nodige tegenslagen, waarbij zware blessures aan onder meer knie, schouder, lies en enkel hem meermaals noopte tot revalideren. “Een revalidatietraject is mij inderdaad niet vreemd, het zorgde er een aantal jaar geleden voor dat ik weloverwogen een stap terug heb gedaan naar het tweede. Maar op een gegeven moment begon het weer te kriebelen en ben ik weer bij het eerste aangesloten. Ik miste het competitieve en de tegenstand, dus ging ik er weer vol voor.”

Toch merkt de routinier wel op, dat de mentaliteit en de onverzettelijkheid waarom Bruse Boys altijd bekend stond, niet meer bestaat. “Veel jongens van mijn generatie zijn inmiddels gestopt of spelen hier in een lager elftal. Daardoor is de selectie die er nu staat heel erg jong, met een gemiddelde leeftijd van zo’n twintig jaar. Het is dat ik met mijn vierendertig het nog een beetje omhoog schroef haha. Maar die jongens kunnen uit de jeugd en worden nu direct voor de leeuwen gegooid. Die missen de ervaring en ook de fysieke kracht om op dit niveau het verschil te maken. Dat is geen verwijt, maar wel een constatering.”

Van den Berge vindt echter wel, dat men vertrouwen moet houden in de visie en het feit, dat het op den duur goed gaat komen. “Die gasten moeten vlieguren maken om ervaring op te doen. Ze maken fouten en hopelijk leren ze ervan. Dit seizoen missen we ook een man of acht en hebben bovendien en gebrek aan scorende vermogen. De bereidheid bij veel jongens om wekelijks tot het gaatje te gaan op het veld lijkt een stuk minder te zijn. De mentaliteit van de jeugd is anders, daar kan ik mij soms als ‘oudgediende’ wel eens aan ergeren. Want keihard ervoor knokken, dat kan elke voetballer in mijn ogen. Als je dat dan ziet gebeuren, dan sta ik me aan de kant jezelf wel eens op te vreten.”

Na de winterstop hoopt Van den Berge zichzelf weer op het veld te kunnen mengen tussen de selectiespelers en gaat hij wellicht nog de nodige wedstrijdminuten maken. “Ik ben nu aan het opbouwen en hoop inderdaad nog van waarde te zijn dit seizoen. Ik ben zeker niet de beste voetballer, maar denk wel uit het juiste hout gesneden te zijn qua mentaliteit. Met mijn enthousiasme en drive wil ik die jonge gasten mee proberen te nemen. Want we staan momenteel zeker niet waar we zouden willen. Want ik ben er van overtuigd, dat we in de resterende wedstrijden na de winter het tij kunnen keren.”

Een voordeel aan de blessure die hem aan de kant houdt, is dat hij wat extra tijd heeft voor zijn pasgeboren zoontje Xavi. “Dat is prachtig en ik hoop dat hij later ook gaat voetballen hier op Bru. Ik heb met mijn vriendin afgesproken dat ik dus nog maximaal vier jaar doorga als speler. Hopelijk is me dat gegeven en kan ik de verloren seizoenen nog een beetje aan het eind er achteraan plakken.”

Klik op vv Bruse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Bruse Boys voor meer informatie over de club.

Gregory Ott laat Meeuwenplaat swingen

Gregory Ott maakte dit seizoen zijn comeback bij Meeuwenplaat. Een half decennium na het succesvolle kampioensjaar op zondag in de derde klasse aast hij met de Hoogvlietse club op nieuw succes, maar dan op zaterdag.

De overgang van de zondag naar de zaterdag had nogal wat voeten in de aarde bij Meeuwenplaat. De club moest een vrijwel nieuwe selectie samenstellen. “We hebben zeventien nieuwe spelers in een selectie van 24 man”, zegt Gregory Ott (31), die één van die nieuwe aanwinsten was die op sportpark Meeuwenplaat neerstreek.

Ott heeft de zin in het voetballen weer helemaal terug. “Ik ben er een tijdje uit geweest. Een jong gezin, werk, een hbo-studie en dan nog in een selectie voetballen, dát was niet te combineren. Ik heb wel gezaalvoetbald bij WIA. Dat was doordeweeks en bleef beperkt tot één avond.”

Het voetbal verdween echter niet uit Ott, die door zijn broer Mitchel en Yoeri Rombouts vorig jaar werd overgehaald om zich aan te sluiten voor een avontuur bij SC Kruisland, in de buurt van Roosendaal. “We hebben met zijn drieën een speciale band. Ik ken Yoeri van onze knikkertijd. We maakten met zijn drieën ook deel uit van het team dat met Meeuwenplaat kampioen werd van de derde klasse. We vormden samen de voorhoede, Mitchel op links, Yoeri in de spits en ik op rechts.”

Dat tandem werd dus hersteld bij SC Kruisland, waar Ott zich in december meldde. “Ik had een tijdje niet op het veld gespeeld, dus was het in het begin wennen. Maar de laatste drie maanden kreeg ik, maar ook het hele team de smaak te pakken. We wonnen alles, plaatsten ons voor de nacompetitie en daarin wisten we promotie af te dwingen naar de eerste klasse. Het was een kort, maar mooi avontuur.”

Vanwege de reisafstand was het voor Ott, die als expediteur in de logistiek werkt (‘Ik zorg ervoor dat spullen van A naar B worden vervoerd’), geen optie om langer te blijven bij SC Kruisland. Bovendien was daar de lokroep van zijn oude club Meeuwenplaat. “Er gingen veel vrienden van mij spelen bij de club. We zijn dan wel een eerste elftal, maar ook vrienden van elkaar. Niels Versteege, Brian Leons, het zijn allemaal gasten met wie ik vroeger heb gevoetbald.”

Maar Ott is ook teruggekeerd bij Meeuwenplaat met een missie: hij wil met de club promoveren naar de tweede klasse. “We hebben kwaliteit genoeg om mee te doen bovenin”, stelt hij.

Voetballen op zaterdag bevalt Ott, die meteen werd gebombardeerd tot aanvoerder, prima. “Het leuke is dat we nu ook de derby tegen Rijnmond Hoogvliet Sport spelen. Dat was meteen op de eerste speeldag. We speelden niet verkeerd, maar bleven steken op 2-2.”

Waar Ott, die Nederlands en Kaapverdiaans bloed heeft, vroeger de rechtervleugel bestreek, speelt hij nu centraal als aanvallende middenvelder. Het is een positie die hem goed ligt. “Ik moet alleen nog meer beslissende passes geven en meer scoren, maar dat komt vanzelf. Ik ga fluitend naar de training en speel met passie de wedstrijden.”

Klik op Meeuwenplaat voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Meeuwenplaat voor meer informatie over de club.

Anne Evers is aan laatste ronde bezig bij DFC

Hoewel zijn opvolger nog niet gevonden is, is DFC-voorzitter Anne Evers stellig als hij de vraag voorgeschoteld krijgt wanneer zijn termijn zal eindigen: aan het einde van dit seizoen gaat de oud-prof echt de voorzittershamer neerleggen. Maar tot die tijd wachten nog stevige uitdagingen, zo beseft hij ook.

Zoals ook met trainers en spelers het geval is die het einde van hun termijn bij de club aankondigen, schiep ook DFC-voorzitter Anne Evers al in een vroeg stadium duidelijkheid over het naderende afscheid als bestuurder. Evers, die in de zomer van 2018 werd voorgedragen en benoemd tot preses van de roemruchte Dordtse club, gaf namelijk deze voetbaljaargang vlot aan dat hij aan het laatste jaar van zijn voorzitterschap bezig is. ,,Duidelijker kon ik het niet zeggen dat ik aan het einde van het seizoen stop. Ik wilde daarmee niet alleen helder zijn, maar de vereniging de tijd geven om naar een nieuwe kandidaat voor het voorzitterschap te zoeken. Maar de vrijwilligers liggen, zoals inmiddels wel bekend is, niet voor het oprapen en zeker ook niet als het om de taak van voorzitter gaat. Mijn opvolger staat dus nog niet klaar.’’

Van een Heintje Davids-scenario zal in ieder geval geen sprake zijn, is Evers stellig. ,,Mijn besluit staat vast dat ik zal stoppen, maar ik ben zeker niet voor de vereniging verloren als ik geen voorzitter meer ben. Ik organiseer bijvoorbeeld het 7×7-toernooi en blijf me voor de club inzetten op verschillende vlakken. Maar een verlenging van mijn termijn, nee dat is niet de bedoeling.’’

Maatregelen
Voordat Evers de voorzittershamer kan overdragen, moeten er echter nog wel de nodige noten worden gekraakt. Op het bordje van het huidige bestuur ligt namelijk de rekening die de vereniging letterlijk en figuurlijk gepresenteerd krijgt naar aanleiding van de explosief gestegen energiekosten. ,,Dat is een kwestie die ons absoluut bezighoudt en waarbij we echt heel nauwkeurig moeten zijn in het nemen van maatregelen. Onze accommodatie heeft ook echt een opknapbeurt nodig, maar investeren in een renovatie is op dit moment met die stijgende prijzen wel een heikel punt. Als bestuur zijn we ons ervan bewust dat we heel zorgvuldig moeten zijn in het nemen van de juiste besluiten. We moeten ook afwachten wat de verdere ontwikkelingen zullen zijn in het energieverhaal, maar er ligt dus een uitdagende klus om te klaren.’’

Op accommodatiegebied veranderde er dit jaar in elk geval het nodige op het sportpark aan de Krommedijk, waar DFC één van de belanghebbende partijen is. ,,De aanleg van het kunstgrasveld, waar FC Dordrecht overdag veel gebruik van maakt, heeft ervoor gezorgd dat er meer mogelijkheden zijn om te spelen. Maar het blijft, samen met de buren, nog steeds een puzzel om de ruimte goed te benutten. Uiteraard zijn we ook uitermate geïnteresseerd in de ontwikkelingen rond het stadion. Ook wij hebben begrepen dat er momenteel weer gewerkt wordt aan een nieuwe bouwaanvraag en zijn dus uitermate nieuwsgierig hoe in de naaste toekomst wordt verder gegaan met de plannen rond het stadion omdat wij daar als naaste buren ook nauw bij betrokken zijn.

Klijnjan
Het jaar 2022 stond ook in het teken van het afscheid van elfvoudig international Jan Klijnjan, die op 77-jarige overleed. DFC was de grote voetballiefde van Klijnjan. ,,Jan is een begrip in Dordrecht, misschien wel de beste voetballer die uit de stad afkomstig is geweest’’, stelt Anne Evers, die nog met Jan Klijnjan samenspeelde bij FC Dordrecht. ,,Na zijn terugkeer uit Sochaux heb ik nog met hem in één elftal gespeeld. Ik keek tegen hem op, als aankomende speler. Wat mij altijd is bijgebleven, is dat Jan eigenlijk heel kleine voeten had, waarin ontzettend veel kracht zat. Daar heeft hij ook die bijnaam ‘Het Kanon’ aan te danken. Jan heeft uiteindelijk elf interlands gespeeld, maar dat hadden er dertig meer moeten zijn voor een speler met zijn capaciteiten. Daarom moeten wij misschien wel constateren dat hij niet het maximale uit zijn loopbaan heeft gehaald.’’

Prestaties
DFC beweegt zich ook dit seizoen relatief onopvallend tot nu toe door de derde klasse. Het kalenderjaar werd afgesloten met een nederlaag, thuis tegen ZBC’97.  ,,Eigenlijk herhaalt zich een beetje het verloop van het vorige seizoen, toen we aanvankelijk veel punten haalden maar er vervolgens een beetje de klad in begon te komen’’, geeft Anne Evers aan. ,,We hebben ook te maken gehad met wat blessures, waardoor we toch wat kwetsbaarder bleken. Met de versterkte degradatie is het opletten geblazen, maar ik ben ervan overtuigd dat we niet in de problemen hoeven te komen. En dan is het natuurlijk uitkijken wat er volgend seizoen met de indeling gebeurt. Als GSC/ODS en de amateurs van FC Dordrecht erbij zouden komen in de competitie, dan krijgen we een hele mooie poule met echte Dordtse derby’s. Die derby’s zijn dit seizoen wat minder talrijk, omdat we de enige Dordtse club zijn die in de derde klasse uitkomt. De horizontale instroming zou wel eens voor extra Dordtse tintjes kunnen zorgen.’’

Klik op DFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DFC voor meer informatie over de club.

De liefde voor RCD zit diep geworteld bij John de Wit

In een periode van het jaar dat de trainerscarrousel flink op gang is gekomen, weet John de Wit soms niet wat hem overkomt. ,,Ik ben inmiddels 64 jaar, maar ik ben eigenlijk nog nooit zo vaak benaderd om trainer te worden als nu het geval is.’’ Toch lijkt het erop dat de liefde voor RCD niet voor het eerst in zijn leven het sterkst blijkt.

Een gesprek met John de Wit is absoluut nooit saai, omdat de gepokte en gemazelde trainer nooit om een mening verlegen zit. Met Argentinië versus Frankrijk kreeg het WK bijvoorbeeld de finale die De Wit zich in de beslissende fase van het toernooi wenste. ,,De twee beste ploegen bij de laatste vier, dus ik was blij dat dat uiteindelijk de uitkomst van het toernooi is geworden. Marokko heeft het knap gedaan door zover te komen, maar laten we het voetbal dat die ploeg speelde alsjeblieft niet verheerlijken. De discipline die getoond is was knap, maar als voetballiefhebber wil ik wel meer zien. Frankrijk liep en loopt over van kwaliteit, Argentinië is geen wonderploeg maar die hebben duidelijk afgerekend met Kroatië in de halve finale. Dan sta je als land terecht in de eindstrijd.’’

Jeugdigheid
De Wit zit ouderwets op zijn preekstoel in zijn residentie in Den Haag. ,,Mijn liefde voor de stad Dordrecht is groter, maar je weet het hé: er moeten er twee zijn die het eens moeten zijn over de plek waar je samen wil wonen. En ik heb het hier ook prima naar mijn zin, al kom ik wekelijks nog steeds met veel plezier in mijn eigen stadje.’’

Dat plezier wordt ook gebracht door het werken met zijn overwegend jonge selectie bij RCD, de club waarvoor hij speelde en die hij al in een eerder stadium langdurig diende als trainer. ,,Werken met jonge gasten houdt me ook jong’’, is de stellige overtuiging van de oude rot in het trainersvak. ,,En dit jaar hebben we echt een heel jong ploegje staan. Ga maar na: Wesley Schrauwen is begin twintig, maar dat is tussen zijn medespelers in het huidige eerste team eigenlijk een routinier. Hij speelt met jongens die nog veelbelovende tieners zijn.’’

Die jeugdigheid in de selectie is ook bepalend voor de resultaten die RCD tot nu toe in de Dordts getinte derde klasse heeft neergezet. ,,Maar de verschillen in de klasse blijken enorm klein. Wij sloten het jaar in competitieverband af met een gelijkspel tegen de buren van FC Dordrecht, toch de nummer twee op de ranglijst. In dat duel hebben we weer laten zien dat we niet voor een club onderdoen die hoger op de ranglijst staat. Twee keer winnen en je hoort bij de beste ploegen. Anderzijds, twee keer verliezen en je zit in de problemen. Ik vind het wel vreemd dat op dit moment nog steeds niet helemaal duidelijk is hoeveel ploegen er nu precies uitgaan, omdat in onze competitie natuurlijk ook clubs hebben aangegeven dat zij naar de zaterdag willen overstappen. Nee, bij RCD is daar absoluut geen sprake van. Ik sta op het standpunt dat het nog steeds mooi is dat we zondagvoetbal in Dordrecht hebben. Waar moeten liefhebbers dan heen als er helemaal geen zondagvoetbal meer is in de stad? Laten wij met Emma en Dubbeldam dan het zondagvoetbal maar hoog in het vaandel houden toch?

Het voetbaldier John de Wit geniet nog steeds van de ontwikkelingen bij ‘zijn’ RCD, de vereniging die hij als speler en trainer diende. ,,Ook in deze tijd met de problemen die voor clubs ontstaan door de hoge energierekeningen is het mooi om te zien hoe de club zich staande houdt. Wij kunnen nog gewoon douchen op de club. Natuurlijk zijn er ook zorgen, maar deze vereniging rolt niet om. Ik denk dat RCD tot de gezondste voetbalclubs van Dordrecht behoort, zeker ook door de andere activiteiten binnen de vereniging. Met tennis en padel heeft de vereniging ook stevig aan de weg getimmerd.’’

Toch is het nog niet zeker of De Wit ook volgend seizoen weer voor de groep zal staan bij RCD. De telefoon ging regelmatig in huize De Wit, met clubs die hengelden naar zijn gunsten. ,,Ik heb ook de vraag gehad of ik in wilde stappen op de zaterdag bij een club, maar twee verenigingen in een weekeinde dat vond ik een beetje te veel van het goede. Maar het is wel gek hè, dan ben je deze maand 64 jaar gevonden en dan blijkt de trainer John de Wit nog zodanig populair dat hij door verschillende verenigingen aangeklampt wordt om trainer te worden. Ik zal je alleen zeggen: mijn hart voor RCD klopt nog steeds flink. Ik ben natuurlijk niet voor niks daar al een lange periode speler en trainer geweest. Ik denk wel eens terug aan al die mooie momenten, maar ook aan mijn periodes bij BMT en bij SSW, clubs waar ik het geweldig naar mijn zin heb gehad en heerlijk met spelers heb kunnen werken. Dus stoppen, nee daar denk ik zeker nog niet aan. En ik denk dat ik uiteindelijk toch weer lekker voor RCD kies, want ik zit nog steeds op mijn plek bij die club.’’

En dan zou het best wel eens kunnen gebeuren dat De Wit volgend seizoen een bijzonderheid gaat meemaken met zijn selectie. ,,Waar andere verenigingen in de winterstop op trainingskamp gaan, pakken wij begin januari in eigen land de training weer op. Maar ik heb begrepen dat er nu al het initiatief is genomen door de spelers om voor volgend seizoen, tijdens de winterstop, op trainingskamp te gaan naar het buitenland. Dan zou volgens mij voor het eerst zijn dat ik zoiets bij de club meemaak en geeft ook wel aan hoe het binnen dat ploegje leeft. Mooi toch.’’

Klik op RCD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCD voor meer informatie over de club.