Home Blog Pagina 490

Alex Scholte van ADO MO16: we leiden Haagse Powervrouwen op!

Alex Scholte is een 51-jarige trainer van de MO16 en coördinator van De Futures, beide bij ADO Vrouwen. Dertig jaar geleden begon hij met zijn eerste klus als trainer bij DUNO Vrouwen. Vandaag neemt hij ons onder andere mee in zijn carrière als trainer, zijn ambities en het ADO Den Haag DNA.

Introductie
Alex Scholte is 51 jaar jong en in het dagelijks leven docent wiskunde en rekenen op het ’s Gravandreef College in Leidschendam. ‘’Ik ben getrouwd en heb twee dochters, waarvan één al de deur uit is. Bij ADO Vrouwen ben ik trainer-coach van de MO16 in een co trainerschap met mijn oud speelster Lisa Guyt en ben ik coördinator van de Future-trajecten. De Future-trajecten zijn in samenwerking met de KNVB opgestart om meiden, die nog bij hun eigen club spelen extra trainingsmomenten te geven. Daarmee stijgt het algemene niveau en krijgen wij een goed beeld van al het talent in de regio. Binnen het vrouwenvoetbal is het zo gereguleerd dat de BVO’s pas meisjes in de MO15 leeftijdscategorie aan zich kunnen binden om in competitieverband uit te komen.’’

Carrièreverloop
Als miniwelp is Alex begonnen bij SVV Scheveningen. Als E pupil is hij toen ingestroomd bij ADO als veldspeler. Hier is de speler als keeper verder gegaan. Vervolgens heeft de keeper de hele jeugd tot en met A-regionaal verder bij ADO gespeeld. ‘’Ik was redelijk talentvol, maar absoluut niet goed genoeg voor het betaalde voetbal, daarnaast best een eigenwijs ventje. Zeker toen ik in mijn laatste jaar in de A ook al studeerde aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding vond ik dat ik de wijsheid in pacht had, ik was toen geen makkelijke speler in de selectie. Daarnaast was ik ook behoorlijk principieel en dat heeft me vaak in de weg gezeten. Ondanks alles heb ik wel een geweldige tijd gehad bij ADO. Deze tijd heeft me gevormd als mens en als trainer.

Scholte heeft vier jaar bij de senioren gezeten. De eerste twee jaar deed hij dit bij Quick Steps in Den Haag. ‘’Nadat ik op mijn 21e de kans kreeg om bij HSV DUNO, naast speler van de zaterdagselectie ook hoofdtrainer van de vrouwenselectie te worden ben ik overgestapt. Blessures zorgden ervoor dat ik op mijn 23e ben gestopt als voetballer. Als trainer ben ik begonnen bij DUNO Vrouwen. Dat is komend seizoen alweer 30 jaar geleden.  Daarnaast heb ik daar een jaar het eerste elftal van de zondag getraind. Ik was toen net 24 en had veelal oudere spelers of vrienden onder mijn hoede. Een heel leerzame periode was dat.

Na mijn periode bij DUNO ben ik twee jaar jeugdtrainer geweest bij Quick Steps. Een mooie club, waar nog echt een familiegevoel heerst. Veel van die gastjes had ik ook in de klas op school en ik spreek er geregeld nog een aantal.’’

Tijdens zijn Quick Steps periode werd de trainer ook gevraagd als parttime coach bij het JPN. ‘’Frans de Kat zat toen in dit district (de VTZér van de KNVB) en hij was een oud-studiegenoot. Je moet soms het geluk hebben dat er net een plekje vrijkomt en dat degene die het bepaalt veel vertrouwen in je heeft. Toen Frans niet lang daarna werd aangesteld als HJO bij ADO Den Haag ben ik met hem meegegaan om de jongste jeugd te gaan trainen. Dat waren toen de tweedejaars E-pupillen in de D-competitie, de D3. Je zult begrijpen dat dit voor mij voelde als thuiskomen. Je had toen een voetbalprogramma met Harry Vermegen op tv en daarin schoten ze een bal door een open raam met als thema de cirkel is rond. Nou dat heb ik de eerste dag ook direct gedaan.”

”Omdat het werk in het JPN botste met mijn ADO-belangen ben ik binnen het JPN overgestapt naar het meisjesvoetbal. Daar was toen Sarina Wiegman werkzaam als parttime coach. Zij speelde daarnaast in het Nederlands Elftal en bij Ter Leede. Na het behalen van mijn TC-diploma ben ik op haar voorspraak overgestapt naar het eerste vrouwenelftal van Ter Leede. Een super succesvolle periode met twee algehele landstitels en de supercup als tastbaar zilverwerk.’’

Na vier jaar heeft de trainer Ter Leede vaarwelgezegd en werd hij trainer bij de mannen van Delfia. ‘’Een promotie naar de derde klasse en handhaving op dat niveau was een prima prestatie. In die periode werkte ik als JPN-coach bij de district selectie MO17. Ondertussen was de Eredivisie Vrouwen gestart en had mijn club, ADO Den Haag, Sarina aangesteld als hoofdtrainer, dat jaar maakte ik geregeld analyses van de tegenstander voor haar. Nadat eerste seizoen vroeg Sarina mij als haar assistent en zo was ik formeel weer terug in functie bij ADO Den Haag. Deze rol heb ik drie seizoenen vervuld. Drie keer waren we de runner up.”

”Na twee seizoenen Full Speed (mijn enige keer degraderen) en een jaartje het tweede elftal van SVV Scheveningen (kampioenschap reserve eerste klasse zaterdag) vroeg Sarina mij terug bij ADO als hoofdtrainer van het nieuw te starten beloften team. Vanuit die rol ben ik flink wat jaren werkzaam geweest als technisch manager, hoofd opleiding, assistent-trainer en hoofdtrainer bij het eerste elftal. Het winnen van de KNVB-beker in 2016 was het absolute hoogtepunt als trainer. Na een verplichte rustperiode i.v.m. fysiek ongemak, een uitstapje naar de mannentak op De Aftrap en een Coronajaar bij HBS JO17 ben ik nu weer terug op het oude nest als trainer-coach van de MO16 en coördinator van de Futures.’’

Inhoud functie
Als coördinator onderhoud Alex alle contacten met de clubs van de speelsters, de speelsters en hun ouders zelf. ‘’Daarnaast faciliteer ik de trainers van de Futures U15 en Futures U13. Het coördinatorschap is daarom echt een administratief uitvoerende functie. Uiteraard kijk ik als trainer-coach van de MO16 mee over de schouders van de trainers om te kijken welke speelsters het komende seizoen de overstap naar het MO16 team kunnen maken.’’

De beuk erin
We vroegen aan de coördinator welke activiteiten voor hem centraal staan bij de Futures. ‘’De activiteiten moeten een aanvulling zijn op de activiteiten die de meiden bij de club hebben. Het merendeel van de speelsters speelt tussen de jongens en voor hen is het geweldig om met gelijkgestemde meisjes te spelen. De dynamiek verandert dan enorm voor die meiden. Het is van belang dat die meiden met heel veel plezier aan die activiteiten deelnemen. Dat is wellicht nog wel belangrijker dan de voetbalinhoud. Meiden willen heel graag dingen samendoen, maar ze vergeten nog wel eens dat de beuk erin moet. Dat is echt iets wat ze bij ADO met de paplepel krijgen ingegoten.’’

Hoogtepunten
Met een al lange carrière achter de rug, zowel als speler en als trainer, waren we benieuwd naar de hoogtepunten van de coördinator. ‘’Als speler waren de kampioenschappen in de jeugd en de reis die wij met de A-junioren hebben gemaakt naar Japan erg mooi. Als trainer was dit het kampioenschap met Jong ADO Den Haag Vrouwen in het eerste jaar van het bestaan. Ook het winnen van de KNVB-beker tegen Ajax in ons eigen stadion is natuurlijk niet te vergeten. Mijn absolute hoogte punt was een aantal jaar terug. We speelden toen met hoofdtrainer Arend Regeer op de toekomst tegen Ajax en hadden elf zelf opgeleide speelsters in de basis staan. Dat is voor een opleider pur sang echt het mooiste wat er is.’’

Het huidige seizoen
Samen met Scholte keken we naar het huidige voetbalseizoen. Met de MO16 zien we dat we dit jaar makkelijker meekomen in de hoofdklasse JO15. We hebben dit jaar voornamelijk MO16 meiden, waar we vorig jaar voor de helft uit eerstejaars meiden bestonden. Het zijn competitieve wedstrijden waarin de meiden iedere keer tot het gaatje moeten. Wedstrijden die we hebben gespeeld tegen BVO-meiden lopen goed, we koppelen resultaat en leerrendement. Het team gaat met sprongen vooruit. Enige tegenvaller is de langdurige blessure (een gescheurde kruisband) van één van onze speelsters. Iets wat helaas nog erg veel voorkomt in het meidenvoetbal. Met de Futures hebben we de selectieactiviteiten achter de rug en gaan de trainers nu vooral aan de slag met de teamvorming.’’

Ook heeft de trainer duidelijke doelen voor dit seizoen. ‘’We willen zoveel mogelijk speelsters afgeven aan de volgende lichting. Daarnaast hebben we op teambasis samen met de speelsters twee doelstellingen opgesteld:

  • We krijgen de eerste tien minuten van de eerste- en de tweede helft geen doelpunt tegen.
  • Na een tegendoelpunt krijgen we geen doelpunt tegen binnen de volgende tien minuten.

Trainingsvorm
Elke club en elk team heeft zo zijn eigen trainingsvormen/trainingsinhoud. Alex vertelde ons over zijn trainingsweek met de meiden. ‘’We hebben een groep van twintig speelsters geregeld, aangevuld met externe speelsters vanuit het Future-traject. Op maandag is er kracht en explosiviteitstraining, woensdag staat in het teken van voetbalalgemeenheden en op vrijdag trainen we vaak in twee groepen. Daar staan altijd vaardigheid en spelvormen centraal. Uiteraard komt dan ook de spelwijze aan bod. Wij sluiten de trainingsweek altijd af met kleine felle vormen.’’

ADO Den Haag DNA
De trainer heeft een duidelijke visie die hij meegeeft aan de meiden. ‘’Onze speelsters moeten, net als ik vroeger heb meegekregen, worden geïnjecteerd met het ADO Den Haag DNA. Dat betekent nooit opgeven, altijd gas erop en niet zeuren. Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat. Een andere stijlregel die ik al jaren hanteer is. ‘Liever een dwarslaesie dan een doelpunt tegen’. Al merk ik wel dat deze uitspraak in de huidige tijd niet door iedereen meer op waarde wordt geschat en momenteel gebruiken we het ‘drie tattoos is vijf euro- principe’. Dit houdt in dat wanneer de meiden drie blauwe plekken hebben van het voetballen, hetzij van een bal, hetzij van een beuk, zij daarvan de foto’s in de groepsapp mogen zetten en dan mogen ze een tikkie sturen van vijf euro. We leiden geen poppetjes op maar Haagse Powervrouwen!’’

Ontwikkeling
Scholte heeft bepaalde ontwikkelingen, waar hij op let en die hij dus ook graag wil zien bij de speelsters. ‘’We willen graag zien dat speelsters steeds meer initiatief durven te nemen zowel binnen aanvallen als verdedigen. Daarnaast kijken we naar hun fysieke ontwikkeling, zijn ze steeds beter in staat om voetbalhandelingen op hoog niveau uit te voeren en vol te houden. Daarnaast zullen ze comfortabeler aan de bal moeten worden.’’

Ambities
Als laatste keken we samen naar ambities binnen het voetbal. ‘’Voorlopig ben ik bij ADO Den Haag Vrouwen op mijn plek. Er is sprake van dat onze stichting terugkomt in de organisatie van de BVO. Het is voor mij geen uitgemaakte zaak dat ik daarmee ook terugkeer in de organisatie. Uiteindelijk ligt mijn hart bij het vrouwenvoetbal en ben ik een echte ADO-man, maar ik moet me wel goed voelen binnen de organisatie.’’

Wij wensen Alex veel succes dit seizoen!

Klik op ADO Vrouwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ADO Vrouwen voor meer informatie over de club.

Bron foto: Carlo Bol

Zes jaar spits bij vv Noordwijk: Nick van Staveren

Dit is Nick van Staveren, de 27-jarige spits van vv Noordwijk. Van Staveren maakte de overstap van SV Hillegom naar vv Noordwijk en promoveerde samen met de club naar de hoogste amateurniveau. De spits heeft helaas een blessure opgelopen maar werkt hard om weer van waarde te zijn voor de ploeg.

Carrière
Nick van Staveren is 27 jaar oud en woont samen met zijn vriendin in Hillegom. De spits begon met voetballen bij een plaatselijke voetbalclub genaamd BSM. “Al gauw ging ik naar vv Hillegom waar ik het eerste haalde. Na de fusie in 2012 ben ik op achttienjarige leeftijd in het eerste van SV Hillegom terechtgekomen. Na drie jaar in het eerste te hebben gespeeld, klopte vv Noordwijk op de deur en vroeg of ik de overstap wilde maken. Dat is gebeurd en na zes jaar ben ik nog steeds blij met deze overstap.”

Prestaties
Van Staveren heeft al veel beleefd in zijn carrière qua prestaties. “Mijn eerste mooie prestatie was promoveren met SV Hillegom naar de eerste klasse. Dat was namelijk de eerste keer in de clubgeschiedenis dat dit gebeurde. Ook het kampioenschap in de hoofdklasse en daarna de derde divisie met vv Noordwijk behoort tot een van de mooie prestaties.”

Hoogste amateurniveau
Naast de prestaties heeft de spits ook hoogte- en dieptepunten beleefd in zijn carrière. Zijn hoogtepunt is dan toch wel het behalen van het hoogste amateurniveau. “Ik ben begonnen als speler in de derde klasse en speel nu tweede divisie. Een aantal momenten ook echt belangrijk mogen zijn voor het team. Enige dieptepunt die ik heb gekend is het afscheuren van mijn hamstring en nu mijn achillespees. Helaas is het niet anders en moet ik nu goed revalideren om straks weer van waarde te zijn.”

Kampioen in tweede divisie
Van Staveren wilt graag het maximale eruit halen wat erin zit. “Ik weet dat wij een elftal hebben die mensen kunnen verbazen. De enige prijs die nog op mijn verlanglijstje staat is het winnen van de tweede divisie.”

vv Noordwijk
De keuze om over te stappen naar vv Noordwijk was voor Van Staveren vrij simpel. “De club gaf mij een duidelijk beeld over de visie en speelwijze die zij hanteren. Ik kreeg een goed gevoel daarbij en na een gesprek was ik er meteen uit. Niet voor niks dat ik al zes jaar voor dezelfde vereniging speel. Al moet ik zeggen dat ik geen club hopper ben.”

Op dit moment zit vv Noordwijk in een groeiende fase. “We hebben veel nieuwe jongens, maar ook een aantal vaste waardes. We ontwikkelen onze speelstijl steeds beter, waardoor we het tegenstanders lastig maken en goed presteren. Waar het eindigt is de vraag.” Voor nu ligt de focus op snel fit worden voor de spits. “Snel fit worden en na de winterstop weer aansluiten bij de groep. Intentie is om snel weer te kunnen spelen!”

Wij wensen Nick van Staveren veel succes dit seizoen!

Klik op vv Noordwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Noordwijk voor meer informatie over de club.

Leen van der Boon: 44 jaar lid bij Quick Boys

Leen van der Boon is 52 jaar en al 44 jaar lid bij Quick Boys. Zo was Van der Boon op achtjarige leeftijd begonnen als speler bij Quick Boys en is hij momenteel de teammanager van het tweede elftal. “Quick Boys is gewoon een onderdeel geworden van mijn leven!”

Leen van der Boon is 52 jaar, getrouwd en heeft één dochter. “Ik ben werkzaam in de bloemenbranche bij een exportbedrijf in Aalsmeer. Daarnaast ben ik ook actief bij Quick Boys 2 als teammanager.”

Van der Boon was acht jaar oud toen hij lid werd bij Quick Boys. “Ik begon bij Quick Boys in de E’tjes. Ik speelde wel in de jeugdselectie elftallen, maar nooit in de allerhoogste elftallen, altijd net daaronder. Voor mij zat een hele goede lichting. Ik ben linksbenig en speelde linksbuiten of in de spits. Na mijn laatste jaar in de jeugd (A1) ging ik naar de senioren. Het toenmalige selectiebeleid was niet zoals dat nu is. Ik heb geloof ik nog twee jaar in het derde gespeeld en ben daarna in een vriendenteam terechtgekomen.” 

Van der Boon heeft nooit voor een andere vereniging gespeeld en is ondertussen al 44 jaar lid van Quick Boys. “Voor mij bestaat er geen mooiere club. Toen ik nog speelde was ik al samen met een vriend jeugdleider van de F’jes. Mijn vrouw heb ik ook leren kennen op de club.” Door werk was Van der Boon (tijdelijk) gestopt met voetballen. “Daarna werd ik helaas ook ernstig ziek (Hodgkin). Gelukkig ben ik daarvan genezen en ben ik in 1996 door mijn schoonvader als grensrechter begonnen bij de B2. Na een jaar ging ik naar de A1 dat toentertijd divisie speelde en dus landelijk speelde. Dat was een prachtige tijd met volle zaterdagen tegen mooie tegenstanders (BVO’s).” 

Na een jaar of vier vond Van der Boon het wel genoeg en ging hij weer voetballen. “Helaas scheurde ik toen alles af in mijn knie. Na de revalidatie was ik nog grensrechter bij het derde geworden, samen met een vriend van mij die teammanager daar was. Na drie jaar schoven wij door naar het tweede waar ik sinds 2008-2009 actief ben. Ik heb tot 2018 met de vlag langs de lijn gestaan, maar doordat mijn knie niet meer mee wilde werken was ik genoodzaakt te stoppen. De laatste jaren ben ik actief als teammanager.”

Quick Boys 2 seizoen 2022-2023

De teammanager heeft samen met de rest van de hechte staf, die al jaren met elkaar samenwerken, veel beleefd. “Vele kampioenschappen meegemaakt. Geweldig. Wat het leukste is binnen mijn functie bij de club is lastig te zeggen. Het is gewoon een gevoel in me. De liefde voor de club, voor je team. Dankbaarheid van de jongens. Het is gewoon een onderdeel van mijn leven geworden!”

“Als regerend kampioen van de reserve hoofdklasse hebben we ietwat een moeilijke start gehad, maar we zijn pas een paar wedstrijden onderweg. Zo kan er dus nog van alles gebeuren. Ik heb wel het volste vertrouwen in mijn ploeg. Met deze spelersgroep gaan we weer meespelen om het kampioenschap!”

Wij wensen Leen van der Boon veel succes dit seizoen!

Klik op Quick Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Quick Boys voor meer informatie over de club.

Gert Jan Wisse stopt op hoogtepunt als VCK-voorzitter

Hoewel in het voorbije seizoen VCK verrassend de titel pakte in de 3e Klasse A van het zaterdagvoetbal en zich na negen jaar weer tweedeklasser mag noemen, zal voorzitter Gert Jan Wisse in november de voorzittershamer neerleggen. Na zes jaar vindt hij het tijd om het stokje over te dragen en tijd voor andere zaken in te plannen. ‘Je kunt wel zeggen dat ik stop op het hoogtepunt met een prachtig kampioenschap en een club die in alle facetten nog groeiende is.’

Toen Wisse door de vorige voorzitter werd benaderd om hem op te volgen, ging hij eerst even meelopen en in de keuken kijken. Hij zag een vereniging in groei, met vooral ook veel kansen en uitdagingen. “Dat was voor mij ook wel de voornaamste reden om uiteindelijk voorzitter te worden van deze geweldige vereniging. En een groot deel van de uitdagingen die er lagen zijn ook wel gerealiseerd, dus dat is iets waar ik met trots naar kijk. De organisatie staat en de club zit nog altijd in de lift. De afgelopen jaren is het ledental bovendien ook flink gegroeid, waardoor we in alle leeftijdscategorieën teams in de competitie hebben.”

En dat afgelopen jaar voor het eerste elftal alles op zijn plaats viel, met een uiteindelijk kampioenschap tot gevolg, dat is een onvergetelijke ervaring voor de vertrekkend voorzitter. “Natuurlijk is dat prachtig. We hebben de afgelopen seizoenen altijd wel een periode gepakt, maar gaandeweg het seizoen begonnen we ook de topwedstrijden te winnen. Dan groeide het geloof en volgde uiteindelijk ook de bekroning. En als je aan het eind van de rit bovenaan eindigt, dan ben je ook gewoon de terechte kampioen. Die titel pakken was een ontlading én een prachtige prestatie voor onze club. Als je zo’n kampioenschap dan weet te pakken met een spelersgroep die grotendeels uit eigen jeugd afkomstig is, dan maakt het dat voor mij nog extra speciaal.”

Hij typeert zijn voorzitterschap als een periode waarin hij veel betrokkenheid toonde richting alle geledingen binnen de club. “Ik ben altijd makkelijk benaderbaar en ging overal wel kijken. Bij de jeugdteams, de dames, senioren en ook geregeld langs de vrijwilligers. Dat hoort ook zo te zijn, want een voorzitter ben je voor iedereen. Dat heb ik zoveel mogelijk proberen te doen, maar daar gaat toch stiekem heel veel tijd en energie in zitten. En na zes jaar vond ik het mooi genoeg en is het tijd voor iemand anders. Daarbij wil ik graag ook wat vaker naar mijn zoon gaan kijken, die in het eerste elftal speelt van SVOD’22. Daarvoor ga ik nu tijd krijgen, al zal ik ook nog vaak genoeg mezelf bij VCK langs de lijn laten zien hoor.”

Overigens is er nog altijd geen opvolger gevonden, die de voorzittershamer wil overnemen bij de tweedeklasser, maar dat neemt niet weg dat de beslissing onomkeerbaar blijft. “Ik heb het tijdens de nieuwjaarsreceptie bekend gemaakt, maar de kandidaten staan niet in rijen van twee voor de deur om een bestuursfunctie te vervullen. Laat staan die van voorzitter. Degene die de uitdaging accepteert, die komt terecht bij een mooie club, een kerngezonde club, waar nog altijd de nodigen uitdagingen liggen. Dan denk ik aan verbouwen, verduurzamen en ook de verschillende commissies gevuld houden. Dat zorgt er simpelweg voor, dat het dan een stuk makkelijker besturen is. Zo heb ik dat in elk geval ervaren.”

Helemaal weg, gaat Wisse overigens niet, want in een adviserende rol zal hij nog best wat uurtjes voor VCK betrokken blijven. “Vooral wat betreft de verduurzaming en verbouwingen binnen de club blijft ik wel betrokken inderdaad. En af en toe op zaterdag natuurlijk, want het blijft toch wel mijn cluppie. Al zal het dan niet meer zijn in een officiële rol.”

Klik op VCK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK voor meer informatie over de club.

Seolto 4: Corona gooide al twee keer roet in het eten

Vandaag gaan we in gesprek met Kevin van den Bergh van Seolto 4. De 28-jarige leider en speler van dit elftal is in het dagelijks leven werkzaam bij Taxi Goverde. Vandaag geeft hij ons een klein inkijkje in zijn elftal, Seolto 4.

Als eerste wilden we weten hoe en wanneer dit elftal is opgericht. ‘’Het elftal zoals het nu is, is een aantal jaar geleden ontstaan nadat twee oud een andere weg waren ingeslagen en het vijfde van toen deels opnieuw wilden gaan opbouwen. Dit hield in dat er jongens vanuit de selectie en van buitenaf over moesten komen. Een aantal jongens van, wat toen nog het vijfde was, spelen nog steeds bij ons. Ikzelf ben na wat jaren bij het tweede te hebben gespeeld, ook naar het vijfde gekomen. Met de hulp van een aantal jongens probeer ik de groep nu verder te laten doorgroeien. Inmiddels zijn we het vierde geworden en is de sfeer onderling erg goed. En de sportieve prestaties zijn ook nog best wel prima!’’

Van den bergh vertelt verder over zijn team. ‘’Binnen ons team gaat het er soms hard aan toe, op een humoristische manier. Iedereen is een keer aan de beurt en waar dat in het begin wel eens misging wordt dar nu vanuit iedereen geaccepteerd. Uitdelen en incasseren. Ik merk dat dat nu binnen onze groep zorgt voor een leuke sfeer, wat in mijn ogen uniek is.’’

Omdat dit team al een aantal jaar bestaat. Zijn er vast vele hoogte- en dieptepunten de revue gepasseerd. We vroegen aan Van den Bergh of hij daar meer over kon vertellen. ‘’Het dieptepunt voor mij was toen de groep nog wekelijks met flinke cijfers verloor. Er zat geen idee achter het spel, afspraken werden niet nageleefd en iedereen deed eigenlijk maar iets. Dat deed af aan mijn plezier voor het spelletje waardoor ik besloot een half seizoen te stoppen totdat het toch weer ging kriebelen. Het hoogtepunt was kort daarna toen de groep ‘opnieuw’ werd opgebouwd. We gingen vaker winnen dan verliezen en het plezier was weer helemaal terug. Persoonlijk probeer ik nu op mijn manier leider te zijn en het team als een eenheid aan te kleden. Dat gaat de goede kant op!’’

We vroegen ook of er binnen dit team nog enkele kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Iedereen binnen Seolto 4 geeft op zijn manier kleur aan onze groep. Maar je hebt wel een aantal jongens die meer op de voorgrond staan. Onze keeper Ronald begint al te klagen als zijn keepersbroekje niet goed gewassen is. Spelverdeler John zorgt samen met rechtsbuiten Michael voor de danspasjes in de kleedkamer en linkback Sjoerd staat altijd klaar met zijn woordgrapjes. En ik den dat ik zelf ook wel gewaardeerd wordt met mijn humor. Coach Theo staat langs de lijn met sarcasme te coachen en Carlo is de niet te missen, puntenpakkende vlagger.’’

Tot slot wilden we het hebben over de activiteiten die dit team buiten het veld onderneemt en hun ambities. ‘’Qua activiteiten moet ik toch wel het teamweekend benoemen. Sinds drie jaar huren we ergens eind augustus voor een paar dagen een huisje af. Lekker met de mannen onder elkaar bier drinken, slap ouwehoeren en vooral veel lachen. Er werden al activiteiten geregeld zoals paintballen, voetgolf, pijl en boogschieten, kano varen en op kroegentocht gaan. Qua ambities willen we natuurlijk een kampioenschap meemaken. Het corona seizoen van inmiddels twee jaar geleden leek het ook echt te gaan gebeuren. Vanaf de eerste speelronde stonden we bovenaan. Helaas ging dit feest niet door en zullen we dus nog moeten wachten.’’

Klik op Seolto voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Seolto voor meer informatie over de club.

RKVV Roosendaal JO23-5: gezelligheid binnen en buiten het veld

RKVV Roosendaal JO23-5 is een team dat pas sinds dit seizoen samen speelt. Toch zijn ze al erg echt geworden en kan er gesproken worden over een groep vrienden. Vandaag krijgen we een inkijkje binnen dit team.

Een mooie mengelmoes
RKVV Roosendaal JO23-5 ook wel FC Bier genoemd bestaat uit een bijzondere groep jongens. ‘’We zijn een groep jongens dat van een feestje houdt, het leuk vinden om een borreltje te drinken in de kantine en een passie hebben voor voetbal. Het varieert van een keeper die nog nooit heeft gekeept en jongens die al jaren in hoge elftallen voetballen. Kortom een groepje van alles.’’

Liefde voor voetbal
Wat maakt dit team nou uniek? Daar waren wij erg benieuwd naar. ‘’Wat ons uniek maakt is de liefde voor voetbal en de vriendschap onder elkaar. De gezelligheid binnen en buiten het veld om. Dat maakt je een echt team. Zowel binnen als buiten het veld spreken we elkaar en dat is mooi om te zien. We zitten als team pas een half jaar bij elkaar, maar toch zijn we al erg hecht geworden. Dit is ook erg bijzonder.’’

Speciale spelers
Als we vragen naar speciale spelers hoeft het team uit Roosendaal niet lang na te denken. ‘’Zijn er speciale spelers? Allemaal stuk voor stuk. Neem als voorbeeld onze Max Vriends, een echte levensgenieter, drinkt graag een drankje, maar is ook gefocust op school en werk. We hebben ook een jongen met een spraakgebrek, dit vinden wij ook allemaal heel bijzonder.’’

Hoogte- en dieptepunt
De hoogte- en dieptepunten van het team liggen bij twee wedstrijden. Het hoogtepunt was de allereerste bekerwedstrijd. In een spannende thuiswedstrijd tegen UVV’40 O23-2 wisten de mannen de wedstrijd met een 4-3 uitslag over de streep te trekken. Dit was tevens de allermooiste wedstrijd die dit team samen heeft gespeeld. Het dieptepunt dit seizoen was tijdens een uitwedstrijd tegen VV Papendrecht O23-1. Tegen één van de mindere teams uit de competitie werd er met 1-0 verloren.

Kan nog alle kanten op
Roosendaal JO23-5 heeft een bijzonder motto waarmee zij dit seizoen in gaan. ‘’Gezelligheid kent geen tijd, dat is wat de volgende dag tot een kater lijdt. Het kan dit seizoen alle kanten op bij ons. Het lijkt voor nu op een plek in de middenmoot (rond de top vier). Toch gaan we er alles aandoen om kampioen te kunnen worden dit seizoen. Verder zitten we nog steeds in het bekertoernooi en hopen we ook deze te kunnen winnen.’’

Bedankt!
Als laatste wil het team nog een groep mensen bedanken. ‘’We willen al onze sponsoren bedanken. Deze zijn te vinden op ons Instagram account @rkvv_fc_bier. Hier blijf je ook op de hoogte van al onze wedstrijden en avonturen’’

Wij wensen RKVV Roosendaal JO23-5 veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Roosendaal voor meer informatie over de club.

Maarten Vinke is cultuurbewaker van Nieuwenhoorn

Zes jaar geleden keerde hij met een ‘cluppie’ met andere Nieuwenhoorn-getrouwen terug. “Dat was hard nodig, want we zaten in zwaar weer.” Maarten Vinke blies de stichting voor het topvoetbal nieuw leven in, dit seizoen speelt Nieuwenhoorn 1 zijn wedstrijden in de vierde divisie, negen jaar na de entree op het laagste zaterdagniveau.

Met goed gemoed stapte Vinke (76 jaar jong) onlangs de bus in voor de uitwedstrijd tegen Goes. “Het is honderd kilometer, dus het valt mee.”  Met twee overwinningen op zak – tegen Jodan Boys en Achilles Veen – kende zijn club een geweldige start als promovendus in de vierde divisie. “Zoiets geeft de hele club een boost. Deze punten hebben we al lekker op zak.”

Eigenlijk, zo vertelt Vinke, lag het in de planning dat pas over een jaar of twee de stap gemaakt zou worden naar het vijfde niveau van Nederland. “Het klikt geweldig in dit team”, analyseert hij het Nieuwenhoorn dat vorig seizoen via de nacompetitie promotie uit de eerste klasse wist te bewerkstelligen. “Voor dit niveau hebben wij een bescheiden budget, durf ik gerust te zeggen. Maar we hebben wel het geluk dat oudere spelers die in de tweede en derde divisie hebben gespeeld graag hier weer terugkeren. Jongens als Melvin Winterberg, Delano Cohen en Dimitri Gomes zijn gouden krachten voor dit elftal. Met talentvolle jonge spelers uit de regio die zich bij ons kunnen ontwikkelen, hebben een mooie balans.”

Dat Vinke zes jaar geleden terugkeerde in een officiële functie (‘ik ben nooit helemaal weggeweest’) kwam bepaald niet voort uit luxe. “De club zat in een vervelende tijd. Er waren veel bestuurswisselingen, veel onrust ook. En we hadden net de overstap gemaakt van de zondag naar de zaterdag.”

Nieuwenhoorn moest beginnen op het allerlaagste niveau. Het gevolg was dat de publieke belangstelling fors terugliep en ook de sponsoring een stuk minder werd. Vinke, die terugkeerde als bestuurslid accommodatiezaken, vond het noodzakelijk om de stichting Topvoetbal nieuw leven in te blazen. “Die stichting heb ik in mijn periode als voorzitter in 2001 zelf opgericht. Hij was ergens in de la verdwenen.”

Als voorzitter van de ‘herboren’ stichting brak een nieuw bloeiperiode van Nieuwenhoorn aan met voorlopig de promotie naar de vierde divisie als hoogtepunt.

Het wil volgens Vinke niet zeggen dat bij Nieuwenhoorn inmiddels weer alles op rolletjes loopt. “In de organisatie is het rustig, dat is zeker, maar we hebben als club wel zorgen over het vrijwilligersbestand. We hebben een groot tekort, vooral in het bestuur en in de commissies. Dan heb ik nog niet eens over de bezetting van de kantine. Dat is een drama. Om dat op te lossen kijken we naar commerciële inzet. Daar ontkomen we niet aan. Het verenigingsleven is de afgelopen tien, vijftien jaar drastisch veranderd. Toen ik voorzitter werd in 1990 ging mijn vrouw mee om achter de bar te staan. Dat waren andere tijden.”

Hij voelt zich bij Nieuwenhoorn naar eigen zeggen een ‘cultuurbewaker’. “Sommige zaken veranderen, dat moet je accepteren, maar er zijn ook dingen die je moet behouden. Als je alles laat gaan, spelen we straks niet meer in het zwart en wit, maar in het paars.”

Naast voorzitter is Vinke een gewaardeerd lid van de terreinploeg van Nieuwenhoorn. Vier ochtenden in de week maakt hij zich verdienstelijk op de club bij het schoon houden en onderhoud van het complex. “Donderdag is onze snipperdag. Dan doen we het rustig aan, want ’s avonds is de clubavond. Je moet niet te gek doen, hé.”

Klik op vv Nieuwenhoorn voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwenhoorn voor meer informatie over de club.

Vers vriendenteam OFB 3 gaat gelijk voor het kampioenschap!

Vandaag spreken we met het derde team van de Oost Flakkeese Boys. Na winst op het Oeltgen toernooi besloten de vrienden uit Goeree-Overflakkee een echt team op te richten. Vandaag krijgen we een inkijkje in dit vriendenteam.

Oeltgen toernooi
OFB 3 (Oost Flakkeese Boys) is ontstaan door het Oeltgen toernooi, wat jaarlijks georganiseerd wordt op Sportpark OELTGEN. ‘’Na het winnen van het toernooi hebben we besloten om dit door te zetten naar een competitie. We zijn dus ook allemaal vrienden van elkaar en dat maakt het zo leuk om net als vroeger weer op het veld te staan!’’

Echt vriendenteam
Elk team heeft iets wat hen uniek maakt. Zo ook OFB 3. ‘’Wat het team uniek maakt, is dat we allemaal vrienden/oud vrienden zijn en allemaal afkomstig zijn uit Goeree-Overflakkee. We hebben allemaal individuele kwaliteiten en we zijn ervan overtuigd dat het een mooi seizoen gaat worden!’’

Speciale spelers
Binnen het vriendenteam waren er toch een aantal speciale spelers die het benoemen waard zijn. ‘’Rick Hokke is onze coach en speler, hij regelt alles achter de schermen. Vincent Kraaijenbos is onze aanvoerder. Vroeger speelde hij hoog bij Spijkenisse. Hij staat achterin, maar kan op dit niveau met zijn klasse overal spelen. Jeroen Jongejan is onze sterspeler op het middenveld en zorgt voor stabiliteit.’’

Vooruitblik
Echte hoogte- en dieptepunten hebben de heren nog niet. Het team heeft samen pas drie, waarvan twee officiële wedstrijden, gespeeld. ‘’We zijn stuk voor stuk allemaal gedreven om te winnen. Nou weten wij ook wel dat alles winnen een lastige opgave gaat worden en helemaal voor een team wat net samen speelt en wat nog niet helemaal op elkaar ingespeeld is. Wel geven we alles op alles om elke wedstrijd er het beste van te maken!’’ Aan het motto zal het in ieder geval niet liggen, want: ‘’als iedereen samen vooruitgaat, dan komt succes vanzelf! Ons doel is natuurlijk het kampioenschap! Met onze kwaliteiten zijn we ervan overtuigt dat dit ons moet lukken.’’

Oude bekende
We vroegen naar de mooiste wedstrijd tot nu toe. ‘’Omdat wij nog maar net zijn begonnen is dit natuurlijk een lastige vraag. Voor ons is de mooiste wedstrijd tot nu toe gespeeld tegen De Jonge Spartaan. Dit omdat er veel van ons team daar vroeger hebben gespeeld, dat maakt het natuurlijk bijzonder. En we hebben natuurlijk gewonnen!’’

Bedankt!
De mannen uit Goeree-Overflakkee willen graag nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Wij willen de club OFB en daarbij alle mensen die erbij betrokken zijn heel erg bedanken dat wij hier ons team mochten starten! Daar zijn wij als OFB 3 erg dankbaar voor en wij hopen daarom ook dit seizoen een goed resultaat neer te zetten!’’

Gedreven voor de winst!
OFB 3 is een gezellig team dat gedreven is voor de winst! ‘’Wij gaan er een mooi seizoen van maken met als kers op de taart hopelijk het kampioenschap binnenslepen. Volg OFB__3 op Instagram om niks over ons te missen’’

Wij wensen OFB 3 veel succes dit seizoen!

Klik op V.V. OFB voor de laatste artikelen over de club
Klik op V.V. OFB voor meer informatie over de club.

In gesprek met Ho-Chun Ko van Sportlust ‘46

Vandaag spreken wij met Ho-Chun Ko, de 25-jarige keeper van Sportlust ‘46. De keeper liep in de jeugd veel stages bij clubs als Feyenoord en Ajax en werd zelfs uitgeroepen tot één van de vier beste amateurkeepers van Europa. Dit seizoen speelt hij zijn tweede seizoen bij Sportlust ‘46

Carrière
Ho-Chun Ko is 25 jaar en speelt momenteel zijn tweede seizoen als keeper bij Sportlust’46. Door zijn vader is hij begonnen met voetballen. “Mijn vader is altijd al gek op voetbal geweest en sinds ik klein was, heeft hij zijn passie voor voetbal aan mij overgedragen. Op vierjarige leeftijd begon ik als voetballer bij DESTO. We hadden toen nog geen vaste keeper en het was de bedoeling dat iedereen om de beurt moest gaan keepen bij wedstrijden. Tijdens die periode kwam ik erachter dat ik goed was in keepen en dat is hoe ik uiteindelijk keeper ben geworden.”

Na DESTO had Ko nog een tijdje bij De Meern gespeeld. “Vervolgens heb ik de overstap naar Elinkwijk gemaakt. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om weer terug naar De Meern te gaan, omdat ik daar de kans kreeg om in het eerste elftal te spelen. Na een jaar werd ik door mijn oude trainers gevraagd om in het eerste elftal te gaan spelen bij Nieuw Utrecht.”

In 2017 kreeg de keeper de kans om bij de amateurs van N.E.C. te spelen met het vooruitzicht om bij de BVO van N.E.C. aan te sluiten. “Na twee jaar bij de amateurs van N.E.C. kon ik me aansluiten bij Jong N.E.C., maar vanwege COVID-19 werd het seizoen eerder beëindigd. Vervolgens werd ik benaderd door Sportlust ’46 en daar speel ik nu nog steeds met veel plezier.” 

BVO stages
In de jeugd liep Ko veel stages bij BVO’s. “Ik heb bij Ajax, FC Utrecht en Feyenoord stage gelopen in de jeugd. Verder speelde ik op mijn zestiende in de A1 van Elinkwijk in de finale voor de promotiewedstrijd naar de eerste divisie toe. Ook werd ik in 2015 door Nike Academy uitgeroepen tot één van de vier beste amateurkeepers van Europa. Dat zijn wel prestaties in mijn carrière.”

Naast de prestaties heeft de keeper ook andere mooie, maar ook mindere momenten beleefd in zijn carrière. “Als hoogtepunt in mijn carrière is dat ik bij Elinkwijk samen met mijn team de KNVB Bekerfinale heb bereikt. Een ander hoogtepunt is de wedstrijd van Sportlust ’46 tegen Quick Boys, waardoor we uiteindelijk tegen FC Utrecht waren geloot. Mijn dieptepunt was toen ik vorig jaar een blessure had opgelopen aan het begin van het seizoen bij Sportlust ’46, waardoor ik ongeveer drie maanden niet kon spelen.”

Persoonlijke doelen
Ko heeft als doel om het hoogste amateurniveau van Nederland te bereiken. “Daarnaast ben ik in 2021 mijn eigen keepersschool begonnen, namelijk HMK Keepersschool. Graag zou ik HMK Keepersschool willen uitbreiden, zodat ik mijn ervaring en passie voor het keepen kan delen met anderen.” 

Sportlust ‘46
Ko werd bij N.E.C. benaderd door Sportlust ’46 en gaat al zijn tweede seizoen in bij de club. “Het is een club met ambities. Na de goede gesprekken met Sportlust ’46 voelde ik dat deze club het best bij mij past. Verder kende ik ook al een aantal spelers daar en die hadden me al goede dingen over de club verteld. Daarom heb ik uiteindelijk de overstap van N.E.C. naar Sportlust ’46 gemaakt. Daarnaast voetbal ik nu ook dichter bij huis, waardoor ik voetbal beter kan combineren met mijn werk en mijn keepersschool.”

Ko staat momenteel samen met zijn ploeg vijfde in de derde divisie. “We hebben een paar nieuwe spelers en het is een redelijk jong elftal met de potentie om bovenin de derde divisie mee te draaien. Ik wil zo hoog mogelijk in de competitie eindigen met Sportlust ’46. Ik hoop dat we aan het eind van het seizoen kunnen promoveren naar de tweede divisie.”

Wij wensen Ho-Chun Ko veel succes dit seizoen!

Klik op Sportlust ‘46 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sportlust ’46 voor meer informatie over de club.

Veerkrachtig SJC wint de topper tegen Be Quick 1887

Het doemscenario zoals tegen RKAVV, in korte tijd de wedstrijd volledig uit handen geven ,kwam SJC supporters weer op het netvlies.

Dat was na zo’n kwartier spelen. Toen SJC opnieuw uit het niets binnen 2 minuten tegen een 0-2 achterstand aan keek. Het zal toch niet!  Maar deze keer bleven  de koppies omhoog en toonde de ploeg van trainer IJzendoorn een enorme veerkracht. Waardoor de zwartwitten uiteindelijk de winst toch gedecideerd veilig konden stellen.

SJC speelde opnieuw met Sven Wisselink in de verdediging op de plek van de geblesseerde Nick Lim. Op de tribune kwamen we Jelle van Went tegen die, na enkele weken terug heel voorzichtig de training  te hebben hervat, nu toch weer erg last heeft van zijn liesblessure. Zijn terugkeer is daarom eveneens voorlopig niet te verwachten. Daarnaast ontbrak ook Wesley Haasnoot die een buikspierblessure zou hebben. In de basis stond wel de volledig herstelde Frans van Niel en als verdedigende middenvelder  Younes.

Het eerste kwartier was feitelijk voor beide ploegen voorzichtig aftasten. SJC kreeg de eerste mogelijkheid maar het schot van Chris Hoogervorst werd door keeper Robert Smit gepareerd.

Kort daarop een makkelijk gegeven vrije trap voor Be Quick. De indraaiende bal kwam op het hoofd van Djarni Leidelmeijer die in de verre hoek  raak kopte: 0-1. En vervolgens nog  geen 2 minuten later   via Groninger Han van Dijk 0-2. Waarbij de SJC-verdediging kinderlijk uit elkaar werd gespeeld.

De wedstrijd bleek echter nog niet gespeeld want SJC rechtte de rug en wist zich te herpakken. De aansluitingstreffer kwam op naam van Tom Duindam die doelman Smit wist te verschalken nadat de rebound bij een schot van Martijn van Trigt hem voor de voeten kwam: 1-2. Natuurlijk werd ook keeper Lex Hoogervorst af en toe getest maar met zijn stevige vuisten hield hij verder de bal uit zijn doel.

SJC rook kansen en legde nog meer nadruk op de aanval. En Be Quick oogde opeens zeer onzeker. Slordig balverlies van hun kant bracht een gretige Martijn van Trigt in stelling. Het schot werd eerst nog tot corner verwerkt maar uit de hoekschop van Chris Hoogervorst kwam de bal via Tom Duindam tenslotte bij Timo Ruigrok, die de verdiende gelijkmaker liet aantekenen: 2-2.

Na rust direct een grote kans voor opnieuw Duindam  maar die kon door Smit nog worden gestopt.  Daartoe zag hij geen kans bij een corner van opnieuw Chris Hoogervorst. De indraaiende bal werd door Timo Ruigrok met het hoofd langs de graaiende doelman Smit gewerkt: 3-2.

Be Quick 1887 bleek aangeslagen en  SJC speelde een gewonnen wedstrijd. In de slotfase kreeg ook Chris Hoogervorst zijn welverdiende beloning. Jordy Groot gaf op verzoek van Hoogervorst met zijn chocoladebeen een bal richting Hoogervorst. Die met de rug naar het doel en zonder zich te bedenken, de bal achterover kopend, met een lob over de op hem toestormende  keeper in het doel werkte: 4-2.

Met de gebruikelijke wissels en een weloverwogen speelwijze stelde SJC in de slotfase de verdiende winst volledig veilig. Het open doekje vanaf de tribune  gaf de tevredenheid van de aanwezige toeschouwers duidelijk aan. Deze middag werd het ‘Strijd, Passie en Vriendschap’ weer eens ouderwets in praktijk gebracht. Na het verrassende verlies van koploper RKAVV tegen rode lantaarndrager VKW en het gevoelige verlies van Westlandia tegen het bezoekende Hoogeveen is de ranglijst weer opgeschut. SJC bezet nu de derde plaats met 3 punten achterstand op HBS en 2 punten achterstand op RKAVV.

Op 13 november gaat SJC op bezoek bij de koploper in Den Haag. Het  goed georganiseerde en zeer ambitieuze HBS Craeyenhout heeft een bijzonder sterke selectie en heeft zijn laatste 3 wedstrijden ogenschijnlijk simpel gewonnen. Natuurlijk gaat SJC voor de volle winst maar een gelijkspel lijkt volgens ‘de deskundigen’ al een goed resultaat te zullen zijn.

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.