Pagina 491 – VoetbalJournaal

Dennis Luijks wilt dit seizoen kampioen worden met VVC ‘68

VVC 68

-

8 november 2022

Dennis Luijks wilt dit seizoen kampioen worden met VVC ‘68

Vandaag spreken wij met Dennis Luijks, de 32-jarige aanvaller van VVC ‘68. Luijks maakte afgelopen zomer de overstap van SC Welberg naar VVC ‘68 en wilt dit seizoen kampioen worden met de ploeg.

Dennis Luijks is 32 jaar en komt uit Steenbergen. “Ik speel bij VVC ’68 1 uit Halsteren in de zaterdag vierde klasse. Ik ben een aanvaller en speel vooral als centrumspits of als ‘10’, maar kan eventueel ook op de flank uit de voeten.”

Carrière
Op vierjarige leeftijd is Luijks begonnen met voetballen bij SC Welberg. “Daar heb ik op mijn veertiende mijn debuut gemaakt in het eerste elftal, en tot mijn 23e in het eerste gespeeld in de zondag vijfde klasse.”

Vervolgens had de aanvaller in 2013 de overstap gemaakt naar VVC ‘68. “Destijds kwam de club uit in de zaterdag tweede klasse, met ook toen Marco Ernest als trainer. Omdat promotie er met SC Welberg helaas keer op keer niet in zat en ik zelf wel de ambitie had om hoger te spelen, heb ik deze keuze toen gemaakt. Uiteindelijk heb ik drie seizoenen met veel plezier bij VVC ‘68 gespeeld. In mijn derde seizoen degradeerden we helaas naar de zaterdag derde klasse. Doordat ik ook langdurig geblesseerd was en er een aantal andere spelers vertrokken, heb ik toen ervoor gekozen om terug te gaan naar SC Welberg. Daar ben ik drie jaar geleden de uitdaging aangegaan om van zondag naar zaterdag over te stappen met een volledig nieuw team. Dit was meer voor de club dan voor mezelf, en vorig jaar kwam ik er dan ook achter dat ik hier geen plezier en voldoening uithaalde. Ik heb altijd contact gehouden met mensen van VVC ‘68 en toen mijn oud-trainer Marco Ernest mij dan ook benaderde om terug te komen, was de keuze snel gemaakt!”

Belangrijkste doel: kampioen worden
Dennis Luijks is in zijn carrière helaas nog nooit gepromoveerd met zijn team of kampioen geworden. Daar wilt hij maar al te graag verandering in brengen. “Mijn belangrijkste doelstelling is kampioen worden! Ik ben op een leeftijd waardoor ik nog maar een paar seizoenen op dit niveau kan spelen. Fysiek heb ik steeds meer en meer last, maar ik ben nog veel te fanatiek om al te stoppen. Voordat ik stop wil ik graag dus kampioen worden of minimaal promoveren. Persoonlijk zou het ook leuk zijn om nog 200 competitiedoelpunten te behalen. De teller staat nu op 172 dus dat zou moeten lukken!”

VVC ‘68
Toen Luijks bij SC Welberg niet meer echt plezier en voldoening uit het voetbal haalde, werd de aanvaller benaderd door Marco Ernest om terug te keren naar VVC ‘68. De keuze was vrij snel gemaakt, want Luijks vindt het kort gezegd gewoon een prachtige club. “De ambities van de club, de kwaliteiten, motivatie en ambities van de spelersgroep, de gezelligheid. Iedereen heeft hetzelfde doel voor ogen en er hangt een hele gezellige, familiaire sfeer binnen de club. Ook kende ik een hoop jongens uit de spelersgroep al en heb ik met sommige ook eerder samen gespeeld.”

Dit seizoen is Luijks met zijn ploeg goed begonnen aan de competitie. “We hebben een goede mix van jong en oud, waarbij we erg veel kwaliteit hebben en iedereen super gemotiveerd is om samen het maximale eruit te halen. We hebben vier keer gewonnen en één keer gelijk gespeeld. Momenteel staan we dan ook tweede in onze competitie. We lopen dus redelijk op schema, al was het puntverlies totaal onnodig.”

Naast het onnodige puntverlies heeft Luijks toch wel vertrouwen in zijn team. “Ik verwacht dat we bovenin mee zullen draaien en mee zullen strijden om het kampioenschap, samen met clubs als Vrederust, Baronie en Steenbergen. In de eerste paar wedstrijden en in de voorbereiding hebben we met vlagen laten zien dat we de kwaliteiten hiervoor hebben. We zijn soms nog te slordig, maken onze kansen niet af en halen niet altijd ons niveau waardoor we het onszelf moeilijk maken. Maar we hebben ook veel nieuwe spelers. Er is dan ook wat tijd nodig voordat iedereen op elkaar ingespeeld is, maar hier zit wekelijks vooruitgang in!”

Wij wensen Dennis Luijks veel succes dit seizoen!

Klik op VVC ‘68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVC ‘68 voor meer informatie over de club.

Marieke Spaanderman over VV Valken’68 en Leds Voetbal

vv Valken 68

-

8 november 2022

0

Marieke Spaanderman over VV Valken’68 en Leds Voetbal

De 39-jarige Marieke Spaanderman is actief als trainster bij de meisjes van MO15-1 en als coördinator bij VV Valken’68. Ook al heeft ze zelf nooit gevoetbald, is ze toch regelmatig op het voetbalveld te vinden. Vandaag neemt ze ons mee in de activiteiten binnen de club en haar ervaringen met Leds Voetbal.

Kort voorstellen
Marieke is moeder van drie kinderen en werkzaam bij het cbr. In haar vrije tijd is ze veel te vinden bij Valken’68. Hier is ze als vrijwilliger werkzaam als coördinator voor de meisjes en is ze trainster van de MO15-1. Ook organiseert ze jeugdactiviteiten. Kortom een veelzijdige vrijwilliger.

Het trainerschap
Spaanderman kwam eigenlijk bij de vereniging door haar twee oudste dochters. ‘’Zij wilden graag gaan voetballen. Ik was er elke training bij. Als de ene aan het trainen was, ging ik met de andere dochter oefenen. Zo werd ik een keer aangesproken. Er werd gevraagd of ik wilde proberen om een training te geven. Dit was toen aan vier kleine meisjes in dat team. Vanuit daar is het eigenlijk begonnen.’’ Een aantal weken later had de trainster een volledig f’jes team, bestaande uit alleen maar meisjes. ‘’Ik had op dat moment nul ervaring met training geven, maar werd door een aantal mensen van de club goed geholpen. Inmiddels hebben wij zeven meidenteams en lopen er onder de elf nog een flink aantal meiden in de gemengde teams.’’

Ambities
We vroegen naar de ambities met de club. ‘’Ik wil graag het meidenvoetbal naar een hoger niveau tillen, dat wil zeggen dat ik ze minstens in de eerste klasse wil laten draaien. En we willen heel graag nog een dames 1.’’ Voor dit seizoen gaat het lekker binnen de teams. ‘’De meiden hebben er veel plezier in. Sommige teams zijn wat te hoog begonnen, maar gaan nu in de tweede competitie lekker op hun juiste niveau meedraaien.’’

Hoogte- en dieptepunten
We keken ook naar hoogte- en dieptepunten met de vrijwilliger. ‘’Vorig jaar heb ik mijn pupillen trainer diploma gehaald en vervolgens ben ik met mijn eigen team, toen de MO13-1, kampioen geworden in de eerste klasse. Dat was wel een hoogtepunt. Dieptepunten kennen we niet, alleen leermomenten.’’

Leds Voetbal
Samen met Marieke keken we naar haar ervaringen met Leds Voetbal. Via Facebook kwam ze bij Leds Voetbal terecht. ‘’Ik volgde ze al een tijdje op facebook en wilde een gaaf evenement voor de meiden organiseren. We hebben toen één keer een ladiesnight georganiseerd. Omdat het zo goed was bevallen, en de jongens een tikkie jaloers waren op de meiden, hebben we de laatste keer een LedVoetbal toernooi opgezet voor de jeugd O13 tot en met O15. De ervaring met Leds Voetbal zijn me dus erg goed bevallen. Ze zijn heel toegankelijk en denken goed met je mee.’’

De mooiste sport!
Als laatste waren we natuurlijk benieuwd wat voetbal belangrijk maakt voor Spaanderman. ‘’Voetbal is voor mij de mooiste sport die er is. Omdat je leert samenwerken als een team, het voor de sociale ontwikkeling heel goed is, en de kids individueel kan laten groeien. En laten we eerlijk zijn, er is niks zo leuk als je team beter zien worden en wedstrijden ziet winnen. Plezier is het allerbelangrijkste, maar ik heb toevallig wel veel plezier in winnen.’’

Wij wensen Marieke veel succes dit seizoen!

Meer weten over LEDS Voetbal? Dan kunt u hier klikken

Klik op VV Valken’68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Valken’68 voor meer informatie over de club.

Ton de Groot: van luie voetballer tot overijverige vrijwilliger

vv Rozenburg

-

8 november 2022

0

Ton de Groot: van luie voetballer tot overijverige vrijwilliger

Met zijn pensioen in zicht heeft Ton de Groot ook besloten het wat rustiger aan te gaan doen bij zijn VV Rozenburg. Twintig jaar lang waren alle sponsorzaken in zijn handen. “Ik kan met een gerust hart stoppen, want ik heb een uitstekende opvolger”, aldus De Groot.

Ruim drie maanden geleden maakte hij bij het bestuur van de club bekend dat hij het ‘genoeg vindt’, zoals hij het zelf noemt. Hij doet bewust een stapje terug. “Dat heeft vooral ook met mijn gezondheid te maken”, zegt de vertegenwoordiger van beroep. “Ik ben in april geopereerd aan een hernia. Daar ben ik nog van aan het herstellen en heb eind vorig jaar een burn-out gehad. Ik heb nu ook een leeftijd bereikt waarop ik minder energie heb. Het is mooi geweest. Ik heb twee keer twee periodes in het bestuur gezeten en de laatste twintig jaar de sponsoring gedaan. Vijf jaar geleden ben ik benoemd tot erelid.”

De Groot zegt er wel bij dat hij zeker ‘geen afstand’ neemt van zijn geliefde club. “Misschien dat ik net zo vaak bij de club ben als eerst, maar in een andere hoedanigheid. Ik was altijd bezig, ook bij wedstrijden van het eerste. Ik ontving bestuursleden, scheidsrechters en sponsors, was aanspreekpunt in de sponsorhome. Dat hoort erbij. Mijn zoon Jordie speelt nog in het eerste. Ik zag vaak maar flarden van de wedstrijden, vanaf nu kan ik rustig op mijn gemakkie een hele wedstrijd bekijken.”

Trots
Hij is er trots op dat zijn zoon net als hijzelf op zijn zeventiende debuteerde in de hoofdmacht van de club. “Jordie is 35 jaar en het kan best zijn dat dit zijn laatste jaar wordt in het eerste. Nog tien wedstrijden dan neemt hij het record van meeste wedstrijden in het eerste over van Erik van de Ridder. Jordi staat al een paar jaar linksback, maar hij is eigenlijk een centrale verdediger of middenvelder. Ik was zelf ook tweebenig en heb dat bij hem toen hij jong was ook altijd gepromoot. Maar daardoor staat hij nu wel als linksback, omdat we niet een echte linksback hebben.”

De carrière van zijn zoon vertoont overigens meer parallellen met die van zijn eigen carrière. Waar zoonlief op zijn 29^steeen uitstapje van één seizoen maakte naar Brielle, droeg De Groot één seizoen het klassieke groen-wit van Spijkenisse. “Ik was pas negentien jaar en had net een autootje. Het was een sportieve vooruitgang en ik kreeg honderd gulden per maand. Achteraf was ik te jong, maar je weet hoe dat gaat op die leeftijd. Je bent eigenwijs en denkt minder goed na.”

Bij eersteklasser Spijkenisse kwam hij tot ongeveer tien wedstrijden. “Ik kon de lokroep van mijn vrienden bij Rozenburg niet weerstaan”, zegt hij. In het rood en geel schopte hij het tot tweedeklasser en tot de halve finale van de landelijke amateurbeker. “Als derdeklasser de laatste vier halen is nu ondenkbaar. We speelden tegen Go Ahead Kampen in Nunspeet, weet ik nog.”

Nieuwe trainer
Op zijn 28^ste kwam er een einde aan zijn loopbaan in de hoofdmacht. “We hadden een nieuwe trainer en die vond het nodig om bij de eerste bespreking voor het seizoen zijn stempel te drukken. Ik had in de laatste wedstrijd van het seizoen daarvoor een rode kaart gehad. Voor een volle zaal vroeg hij wie Ton de Groot was. Toen ik mijn vinger opstak, liet hij weten dat ik voorlopig niet meer aan de beurt was. Dat was voor mij het teken om te stoppen. Mijn baan als vertegenwoordiger vroeg steeds meer tijd. Ik heb nog wel in het tweede gespeeld.”

“Het was ook de tijd dat de trainer in plaats van met drie spitsen met twee ging spelen. Ik was geen speler die het moest hebben van loopvermogen en veel inzet. Ik was iemand met een goede techniek, van de voorzetten en van de acties. Een momentenvoetballer. Die raakte uit de mode, haha.”

Sponsorzaken
De Groot bleef zijn club ook na zijn actieve loopbaan trouw. Dagen en uren stak hij in het werven van nieuwe sponsors en het onderhouden van zijn netwerk en hij trainde een aantal jaren de jeugd elftallen waar zoon Jordi in actief was. “Ik ben niet iemand die je moet vragen om de spijkers in de muren te slaan, maar praten kan ik wel”, zegt hij. “Ik ben er best wel trots op dat we 85 reclameborden hebben hangen en twee hoofdsponsors en vier subsponsors hebben als club. Ik heb jarenlang gezocht naar iemand die me wilde assisteren. Dat lukte steeds niet, maar afgelopen jaar heb ik wel iemand gevonden die het van mij wil overnemen. Peter Taal heeft een tijdje meegeholpen. Ik weet dat het bij hem in goede handen is, dat is een hele geruststelling.”

Als hij in december toetreedt tot het rijk van de gepensioneerden, gaat hij rustig bekijken wat hij nog wil doen voor Rozenburg. “De werkploeg lijkt me wel wat. Ik kan weliswaar geen spijker in de muur slaan, maar wel schoonmaken.”

Klik op VV Rozenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rozenburg voor meer informatie over de club.

Jesse Simonse zowel bestuurslid als eerste elftalspeler bij Noormannen

vv De Noormannen

-

8 november 2022

0

Jesse Simonse zowel bestuurslid als eerste elftalspeler bij Noormannen

WESTKAPELLE – Als Houdini in zijn beste dagen wist v.v. De Noormannen afgelopen seizoen op het allerlaatste moment te ontsnappen uit een bijna kansloze positie. Op de laatste speeldag werd gewonnen van FC Dauwendaele waardoor het degradatie én zelfs nacompetitie wist te ontlopen, tot opluchting van middenvelder Jesse Simonse. ‘Op de laatste wedstrijddag viel echt alles allemaal voor ons een keer de goede kant op.’

Simonse (28) is al ruim tien seizoenen lid van de eerste selectie uit zijn woonplaats Westkapelle, de club ook waar hij op jonge leeftijd begon te voetballen. Maar inmiddels is hij naast basisspeler in het elftal van trainer Lennard Kerkhove ook alweer flink wat jaren vrijwilliger én bestuurslid bij ‘zijn’ Noormannen. Momenteel zelfs in de rol als bestuurslid commerciële zaken en waarnemend voorzitter. “De commerciële zaken is erg leuk om te doen en om te kijken op wat voor manier we daarin als club stappen kunnen maken. Verder ben ik ook betrokken in werkgroepjes en commissie die gericht aan het kijken is richting de toekomst. Waar willen we naartoe als vereniging, waar liggen kansen en bedreigingen. Want daar zijn we ons als club volop mee bezig.”

En dat is ook niet zo heel gek, gezien het feit dat Noormannen als het ware op een spreekwoordelijk eilandje ligt tussen grotere verenigingen en gefuseerde clubs. “Daar zijn we realistisch in, maar we willen zo lang mogelijk op eigen benen staan en de boel met elkaar op een mooi niveau draaiende houden. Dus dan vind ik ook dat ik als lid daaraan een bijdrage moet leveren. En in mijn geval vind ik het dan ook leuk om dat in een rol te doen waarbij ik ook een bepaalde verantwoordelijkheid heb.”

Het feit dat de club uiteindelijk het derdeklasserschap veilig wist te stellen. Dat zorgde bij iedereen wel voor de nodige opluchting, niet in de laatste plaats bij Simonse zelf. “We doen het eigenlijk al heel wat seizoenen met jongens die vooral uit eigen geledingen komen, met een enkeling die van buitenaf is gekomen máár wel binding heeft met De Noormannen. Dat is iets waar we ook best trots op zijn. Alleen is het wel zaak om dat vol te houden. En iedereen voor de club zo lang mogelijk actief te houden. We hebben nu een héél jong tweede elftal, enkele jonkies zijn ook aangesloten bij ons eerste. Dus daarmee kunnen we het nog wel een aantal jaren rooien. Maar je ziet dat er een moment komt dat oudere spelers ermee stoppen of terugzakken. Dan is het wel zaak om actief te kunnen
blijven op dit niveau. Want ik vind dat we daar zeker thuishoren.”

Ook voor dit seizoen mikt de verdedigende middenvelder op klassenbehoud, waarmee hij ook direct de belangrijkste doelstelling aanmerkt. En voor zichzelf wil hij, zeker nu de ervaren topschutter Mark Minderhoud is gestopt, doorontwikkelen in een iets meer leidende rol binnen de selectie. De jonkies coachen, wegwijs maken en op sleeptouw nemen. “Andere ervaren jongens moeten nu die rol oppakken tijdens trainingen en wedstrijden. En dan gaan voor handhaving, wan dat is gezien het afgelopen seizoen ook het meest realistisch. We moeten proberen om toch constanter te zijn én om te leren van gemaakte fouten. Iedereen is weer een jaartje ouder en dat neem je mee.
De klasse waarin we spelen kent een aantal sterke ploegen. Toch denk ik dat we voldoende punten moeten kunnen pakken om ons in veilige haven te gaan spelen. Al moeten we daar dan niet zo lang mee wachten als afgelopen seizoen…”

Klik op v.v. De Noormannen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. De Noormannen voor meer informatie over de club.

FC Moerstraten VR1 trainden ooit maar liefst vijf keer per week

fc Moerstraten

-

8 november 2022

0

FC Moerstraten VR1 trainden ooit maar liefst vijf keer per week

Vandaag gaan we in gesprek met Desirée van FC Moerstraten Vrouwen 1. De 27-jarige is begonnen met voetballen op tienjarige leeftijd en werkzaam als financieel analist. Vandaag vertelt ze meer over haar elftal.

Eerst wilden we weten hoe Desirée bij dit team terecht is gekomen. ‘’Qua sport is er nog altijd weinig keuze geweest. Op jonge leeftijd zo’n vijf jaar wilde ik graag sporten. In Moerstraten kon ik kiezen voor of voetbal of biljarten, maar dat zie je een kleuter niet vaak doen. Op die leeftijd waren er weinig meiden van mijn leeftijd die op voetbal zaten. Daarom ben ik eerst gaan tennissen. Een paar jaar later hoorde ik van een vriendinnetje dat zij ging voetballen. Niet veel later heeft zij mij overgehaald om dat ook te gaan doen. Zo ben ik bij Moerstraten terecht gekomen. Er waren toen nog niet veel meidenteams dus wij speelden vooral tegen jongens of gemengde elftallen. De meiden van toentertijd spelen allemaal niet meer bij FC Moerstraten. Er zijn een aantal later bijgekomen die er nog wel zitten. Er is een tijd geweest dat we vijf keer per week voetbalde. Tegenwoordig doen we het rustiger aan en trainen we één keer per week op donderdag en spelen we zondag onze wedstrijden.’’

Ook wilden we weten wat dit team nu zo uniek maakt volgens Desirée. ‘’Ik vind het sowieso mooi en uniek dat we met zo’n kleine club al heel vroeg een damesteam hadden en dat we die nu nog steeds hebben. Er zijn al heel wat wisselingen geweest, maar we weten toch al jarenlang een prima aantal speelster te houden voor de selectie. Gelukkig hoor je bij ons dan ook zelden dat we te weinig speelster hebben, wat wij vanuit andere teams wel regelmatig te horen krijgen. Daarnaast zijn er grote leeftijdsverschillen aanwezig van 15 jaar tot in de dertig. We hebben het allemaal leuk met elkaar, we dansen, waar de ene het wat rustiger aan doet met de ‘moederdans’ staat de ander weer lekker te hakken of (doet een poging tot) twerken.’’

Vervolgens wilden we het met de 27-jarige hebben over verschillende hoogte- en dieptepunten van dit team. ‘’een hoogtepunt was toch echt het kampioenschap van afgelopen seizoen, de eerste keer kampioen worden is toch wel heel speciaal en toen helemaal na de corona seizoenen. Want met name in het eerste corona seizoen was de kans ook aardig groot dat we kampioen zouden worden. Helaas ging dat feest niet door. De wedstrijd en het kampioen feestje zullen we nooit vergeten en ook met het teamweekend hebben we volop nagenoten in onze kampioen shirtjes. Dieptepunten zijn allereerst mijn eerste wedstrijd bij de meiden die we met 0-24 verloren op een dag dat het ontzettend slecht weer was en ik ook nog een aantal keer onderuit werd gehaald in de modder. Het tweede dieptepunt was het afkappen van het eerste corona seizoen waardoor we geen kampioen konden worden.’’

Verder vroegen we naar de trainingen. Hoe zien deze er precies uit? ‘’Ik vind onze trainingen eigenlijk altijd vrij serieus, wel leuk maar ook serieus. Dit vind ik zelf wel fijn en de meesten van ons ook. We komen immers wel om iets aan beweging/tactiek etc. te doen en niet alleen om een lolletje te trappen. We zijn ook allemaal gebrand om in de vierde klasse te blijven voetballen. Ook vinden we een effectieve training belangrijk. Tuurlijk wordt er af en toe wel eens gedold en gekletst, maar ik denk dar we ook vrij goed luisteren. Ook doen we veel diverse oefeningen waardoor het nooit saai wordt. Het conditiegedeelte aan het eind van de training vind ik wel altijd wat minder. ‘’

Daarnaast wilden we weten of er in de loop van tijd verschillende typetjes of kleurrijke figuren zijn ontstaan ‘’We hebben zeker genoeg bijzondere figuren rondlopen. Vivian is de groene kikker keepster en DJ in de kleedkamer. Ilse valt het vaakst in de wedstrijd,
ook als er helemaal geen bal of tegenstander in de buurt is. Marjan (of Marjon) is onze vaste vlagster die met weer en wind langs de lijn staat. Suzanne wordt ook wel sambasuus genoemd, tikkie taka kan haar pakka. Lara is degene die heel de wedstrijd lang de longen uit haar lijf schreeuwt. En Andrea is onze handbal specialist. Dan hebben we Nieki zij haalt altijd rondjes maar vergeet haar pinpas. Ook moet zij nog wel eens uit bed gebeld worden voor een wedstrijd. Renske is onze nieuwe aanwinst met haar altijd hip gekleurde tapejes. Nicky is een Facebook gekkie en Amanda de oma van het team.
Laura is onze babymaker en Sanne de English-speaking expert. Femke is onze iets te snel getinte waardoor wij allemaal melkflessen lijken. Eline en Anne zijn bere snel. Tot slot onze trainer Matthijs die we af en toe nog een beetje moeten temmen langs de lijn.’’

Vervolgens wilden we weten of dit elftal buiten het veld nog leuke activiteiten met elkaar onderneemt. ‘’Elk jaar organiseren wij een teamweekend en ook ieder jaar de welbekende ‘suprise’ rond kerst. Soms blijven we dan ook met zijn allen op (lokale)feestjes waar dan te vinden zijn. Zo zijn we er ook altijd allemaal bij met de dorpsfeesten in Moerstraten, waar een groot aantal van ons ook meedoet aan de playbackshow. Daarnaast zijn de kantine middagen/avonden natuurlijk ook gezellig en die stickers die dan gemaakt worden van iedereen zijn echte pareltjes.’’

Tot slot wilden we het hebben over de sportieve ambities van dit elftal. ‘’In de vierde klasse blijven en natuurlijk zo hoog mogelijk eindigen is de ambities.’’ Antwoordde Desirée. ‘’Ook hopen we dat we nog wat jaartjes mee kunnen (in onze mooie nieuwe tenues). Helaas zijn er geen jeugdteams meer, dus zullen er waarschijnlijk niet veel nieuwe aanwinsten meer bij komen. Hierdoor kan het een opgave worden om nog lang te blijven bestaan als team’’, sluiten de dames af.

Klik op FC Moerstraten voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Moerstraten voor meer informatie over de club.

RWB verliest met gelijk spel tegen Irene’58 twee punten

RWB Waalwijk

-

8 november 2022

0

RWB verliest met gelijk spel tegen Irene’58 twee punten

Trainer Dennis van Halderen van Irene’58 vond dat zijn team een gestolen punt in het kwadraat had gehaald. Zo voelde het 1-1 gelijk spel ook voor geheel RWB want het had alles bij elkaar wel 10 mogelijkheden gehad om het verschil te maken.

Met Irene’58 uit Den Hout kwam RWB een oude bekende tegen uit het zondagvoetbal, want net als RWB maakte Irene’58 uit Den Hout miv dit seizoen de overstap van zondag naar het zaterdagvoetbal. RWB startte met Milan Verhoofstad als laatste man doordat Ronald Possemis door een blessure er niet bij was. Al voor rust had RWB het verschil kunnen maken en had het op basis van de kansen die het kreeg met 3-0 voor moeten staan. Net voor rust ontstond de 1-0 voorsprong door een doelpunt van spits Kevin Remie. RWB was vooraf gewaarschuwd dat Irene’58 gevaarlijk is met spelhervattingen. Toch was het Irene’58 dat RWB na één uur spelen verraste door uit een vrije trap de 1-1 te scoren.

Met een half uur te spelen was er nog voldoende tijd om deze schade te herstellen. Dat dit uiteindelijk niet lukte had te maken met de keeper van Irene’58 die uitgroeide tot de held van Den Hout. Daarbij kreeg de keeper van Irene’58 een aantal keren de hulp van de lat en de paal. Irene’58 vierde na het eindsignaal van de goed leidende scheidsrechter Jan Verpoorten het behaalde puntje. RWB verloor naast twee punten ook de koppositie en moet nu RFC boven zich dulden.

Volgende week speelt RWB uit in Zevenbergschen Hoek tegen Den Hoek Vooruit.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

v.v. Vrederust 2 wil de kloof met het eerste verkleinen

vv Vrederust

-

8 november 2022

0

v.v. Vrederust 2 wil de kloof met het eerste verkleinen

Vandaag gaan we in gesprek met de trainer van v.v. Vrederust Zaterdag 2, Monaim Elbousaksaki. De 33-jarige is geboren en getogen in Bergen op Zoom en heeft verschillende clubs gehad. Monaim heeft eerst zelf zeven seizoenen in het eerste gespeeld bij v.v. Vrederust. Om vervolgens af te bouwen in het tweede, waar hij nu trainer is. vandaag vertelt hij meer over zijn elftal, v.v. Vrederust 2.

Dit elftal is eigenlijk zoals ieder tweede elftal. ‘’Jongens die nieuw bij de club komen en graag selectie voetbal willen spelen met jongens die niet meer mee kunnen of willen met het eerste. Zo ontstaat er een elftal waar spelers zitten die heel goed kunnen voetballen en zeer ervaren zijn en speler die nog onervaren zijn, maar wel keihard trainen. Zij worden vaak een beetje gestuurd door de ervaren spelers, ik zelf moest door blessureleed stoppen met voetballen en de club bood me de mogelijkheid om het trainersvak te verkennen. Ik volg momenteel ook de UEFA-C opleiding om mezelf door te ontwikkelen als trainer. Ik mocht zelf mijn staf inrichten van de club. Toen heb ik Jeroen Hermans gevraagd of hij assistent wilde worden, gelukkig zei hij ja!’’, vertelt de trainer.

Het team is een mooie mix van spelers. Daarom wilden we weten wat er nu zo uniek is aan deze spelersgroep. ‘’We hebben niet alleen een mooie mix spelers, maar ook een mooie mix aan karakters binnen de groep. Je hebt vaak verschillende meningen en dat maakt het natuurlijk alleen maar boeiender. Zo heb je een aantal die al jaren in het eerste hebben gespeeld, dat is ook wel te zien aan de kwaliteiten. Je hebt ook spelers die er voor het eerst bij zijnen die zijn het meest leergierig, stellen veel vragen over hoe ze het beste kunnen staan of hoe ze een bal beter kunnen aannemen. Voor mij als trainer is dat natuurlijk het prettigst, zeker als spelers het daarna ook oppakken en ermee aan de slag gaan.’’

De trainer heeft het al veel over voetbaltechnische zaken. Daarom wilden we weten hoe zijn trainingen eruitzien. ‘’We trainen hard, zoals de meeste selectieteams is er ook bij ons een goede opkomst en wordt er de juiste energie geleverd die gevraagd wordt. We spelen veel positiespellen in verschillende varianten, we trainen tactisch richting wedstrijden en we proberen ons elke week op de training goed voor te bereiden op de aankomende wedstrijden. Je merkt ook binnen de groep dat de trainingen belangrijk zijn en zeker omdat we naar de vorm van de dag kijken voor zover mogelijk natuurlijk.’’

Binnen elk voetbalteam heb je verschillende types rondlopen en er springen er een altijd uit. We vroegen daarom of dat in dit team ook het geval is. ‘’De eerste naam die meteen bij me opkomt is Jelmer Huismans. Jelmer is een type die elk team nodig heeft om de sfeer goed te houden binnen de groep. Een tikkeltje gek op de juiste manier gaat ook el gepaard met het harde werken wat hij weer keer op keer doet. Toevallig of niet, zijn neef Haico Huismans is weer precies het tegenovergestelde. Hij is onze oudste speler en is het meest fanatiek en dat is echt geweldig. Haico kan boos worden om de kleinste dingen en daar kunnen de spelers dan ook wel vaak om lachen. Waar ik het meest blij mee ben is dat iedereen met elkaar kan opschieten en het een echte vriendengroep is.
Dat is voor een team heel erg belangrijk.’’

Zo’n echt vriendenteam onderneemt vaak ook leuke activiteiten buiten het voetbalveld. Elbousaksaki vertelt dat dat bij dit team niet anders is. ‘’Ja wij ondernemen zeker activiteiten. Afgelopen seizoen zijn we met het team uiteten gegaan, daar is zeker het nodige gedronken en dan kom je ook achter hoe spelers echt zijn. In dronken buien spreken ze vaak de waarheid, daar komen vaak de meest fascinerende en geweldige verhalen uit. Ook is een gedeelte van het elftal samen met het eerste naar Zakynthos geweest om daar het seizoen af te sluiten. Ze hebben het daar geweldig gehad. Hieruit blijkt maar weer eens wat een fantastische club het is. Een gebroederlijke club waar iedereen elkaar kent en elkaar ook mag. Daarom houd ik zo van me club. Als je eenmaal bent toegetreden ga je hier niet zomaar meer weg. Het voelt echt als clubliefde.’’

Tot slot wilden we het hebben over de sportieve ambities van dit elftal. ‘’We hebben voor dit seizoen promotie aangevraagd en gekregen, maar dat is zeker nog niet ons plafond. We hoopte dit seizoen een derde elftal erbij te krijgen. Dit omdat we een hele grote selectie hebben. Door wekelijkse afwezigen was dit niet haalbaar, hopelijk komen er een stuk of tien spelers bij volgend seizoen. Zo kunnen we de kloof met het eerste op basis van kwaliteiten gaan verkleinen. Ik zeg altijd als het tweede goed in elkaar zit kan het eerste zeer goed presteren, omdat er dan echt iets achter zit, of het mogelijk en haalbaar is moet blijken, maar ik vind dat je je ambities wel mag uitspreken’’, sluit Monaim Elbousaksaki af.

Klik op v.v. Vrederust voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Vrederust voor meer informatie over de club.

Verslag Victoria’04-Kethel Spaland: 0-2

sc Victoria 04

-

8 november 2022

0

Victoria’04 domineerde de wedstrijd, doch Kethel Spaland haalde de volle winst
binnen. Dat is kort samengevat het beeld van deze derby.

Alle ingrediënten waren vandaag aanwezig. Veel publiek, mooie ambiance en na
afloop een feestavond. Voordat de wedstrijd nauwelijks was begonnen, stond de 0-1
voorsprong voor Kethel Spaland op het scorebord. Binnen 2 minuten na de aftrap
scoorden de bezoekers zeer verrassen met een fraai afstandschot in de kruising.
Victoria’04 moest even van de schrik bekomen om vervolgens het initiatief naar zich
toe te trekken. De muur van Schiedamse verdedigers bleek voor de thuisclub een
onneembare vesting. Keer op keer liep de Vlaardingse aanval zich vast. Kethel
Spaland leunde op de snel verkregen voorsprong en zocht waar mogelijk via
counters de tegenaanval. En als de voorwaartsen van Victoria’04 in kansrijke positie
kwamen, wist de bekwame doelman van Kethel Spaland het antwoord om de nul
vast te houden.

Ook in de tweede helft ging het spel over en weer. Victoria’04 was het vaakst in
balbezit, kreeg enkele kansen maar scoorde niet. Aan de overzijde moest de
achterhoede van Victoria’04 alert blijven op een aantal plaagstoten van de
bezoekers. In de 76ste minuut scoorde Kethel Spaland uit een snelle
tegenaanval het tweede doelpunt. Een weliswaar hard werkend Victoria’04 zocht met
meer mankracht de aanval, maar beloonde zich niet met doelpunten. In de slotfase
behoedde doelman Jochem van der Hoff Victoria’04 voor een grotere nederlaag door
enkele knappe reddingen.

Selectie Victoria’04: Jochem van der Hoff, Bart van der Hoeven (75: Chris Bruurmijn),
Lars de Visser (46: Michael Blok), Oscar Knecht, Osman Ünnu, Jur de Visser (Kars
Martin), Jordi de Kimpe, Colin Pleijsier (46: Vincent vd Bogerd), Lars Kortleven (60:
Rilgilio Ramsubagh), Roy Meerten, Nailey Girigorie.

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

IFC 7 zoekt sponsor

IFC Ambacht

-

7 november 2022

0

Vandaag praten we met Daan Verwijs van IFC 7. De 17-jarige speelt al sinds zijn vijfde bij IFC. In het dagelijks leven studeert hij aan de Erasmus Universiteit. Hij zit in zijn eerste studiejaar. Sinds dit seizoen is hij aanvoerder en regelt hij een heleboel binnen het team. Vandaag gaan we in gesprek met Daan over zijn elftal, IFC 7.

Als eerste wilden we weten hoe dit elftal is ontstaan, Verwijs vertelt hierover. ‘’Dit elftal is een jong team van 20 tot 17-jarige jongens. Vorig jaar werd de JO19-4 in het begin van het seizoen Zaterdag 7 vanwege een te kort aan spelers in de O19. Dit jaar is hier nog de helft van over en is het team aangevuld met de overgebleven spelers van het voormalige JO19-3. Iedereen in dit team zit eigenlijk in dit team omdat een hoger niveau er vaak niet in zit.’’

Dit team bestaat nog niet zo heel erg lang. Toch wilden we weten waarom dit team dan zo uniek is. ‘’Ons team is uniek vanwege ons vermogen om door te blijven voetballen. ondanks alle verliespartijen blijven we door voetballen. Als voetballen soms niet lukt zijn we ook niet bang om de lange bal te spelen, maar het streven is altijd voetballen. Hierdoor zie ik grote verbeteringen in vergelijking met de eerste wedstrijd van het seizoen.’’

Verder wilden we weten of dit team in hun nog korte bestaan toch al verschillende hoogte- en dieptepunten heeft meegemaakt. ‘’Het dieptepunt is de verloren derby tegen stadsgenoot ASWH. Deze wedstrijd werd 14-0. Naast de uitslag is deze wedstrijd bij mij nog meer niet lekker gelopen. Ik werd na een halfuur uit de wedstrijd getrapt en kon twee weken niet voetballen waardoor ik met mijn 1,75m zelfs genoodzaakt was om een wedstrijd te keepen. Het hoogtepunt was de 4-1 verloren wedstrijd tegen Rijsoord. Dit was voetballend gezien onze beste wedstrijd, we speelden erg goed. Ook de inzet en felheid was er.’’

Vervolgens vroegen we naar kleurrijke figuren binnen de selectie van IFC 7. ‘’Patrick Donker, Milan Versprille en Rowin van Gils. Deze jongens houden het voetbal altijd leuk en alle drie op een verschillende manier. Patrick is een ‘ervaren’ voetballer en de papa van het team. Hij is degene met de connecties. Ondanks dat Patrick niet al te goed aan de bal is doet hij wel zijn best. Hij is nooit chagrijnig en is er (bijna) elke zaterdag. Milan a.k.a Maldini vindt zichzelf een hele goed voetballer. Hij vindt het leuk om de tegenstander op de grond te duwen, maar heeft wel altijd de intentie om de bal te spelen.
Milan zorgt altijd voor een hectische wedstrijd. Rowin zorgt er altijd voor dat de scheidsrechter wakker blijft. Alhoewel Rowin de kleinste is zoekt hij altijd de duels op. De tegenstander heeft vaak een hekel aan Rowin, omdat hij niet bang is om een overtreding te maken. Hij moet wel leren om zijn handen thuis te houden want een slaande beweging is al snel een gele kaart. Ik kan eigenlijk wel meer mensen opnoemen aangezien iedereen zijn eigen rol heeft.’’

We merken dat de mannen een leuk elftal hebben en een goede band hebben. We wilden weten of zij ook buiten het veld leuke activiteiten ondernemen. ‘’Het voetbaljaar is pas net begonnen en de eerste activiteiten moeten nog komen. We zijn van plan binnenkort lekker met zijn allen te gaan stappen in Breda. Helaas zijn er werkzaamheden aan het spoor richting Breda en niemand wilt de bob zijn dus dit laat nog even op zich wachten.’’

Tot slot hebben we het over de ambities van dit team. ‘’IFC 7 heeft hele grote ambities! Het uiteindelijke doel is de champions league winnen, maar eerst zullen we de eerste punten in de vijfde klasse nog moeten pakken. De afgelopen wedstrijden maken we veel progressie dus wie weet halen we voor de winterstop nog wel een punt. Ook zoeken we nog een sponsor voor nieuwe tenue’s aangezien de onze aardig verouderd zijn. Dus dat is ook nog iets waar we naar op zoek zijn. Mocht u dit toevallig lezen en een leuk gezellig team willen sponsoren, wees dan niet bang en stuur een berichtje!’’, sluiten de mannen af.

Klik op IFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op IFC voor meer informatie over de club.

In gesprek met Luuk van Vossen van MZC’11

sv MZC 11

-

7 november 2022

0

In gesprek met Luuk van Vossen van MZC’11

Vandaag spreken wij met Luuk van Vossen, de 23-jarige aanvaller van MZC’11. Van Vossen maakte in 2021-2022 de stap van vv Kloetinge naar MZC’11 en wilt dit seizoen graag promoveren met de club naar de eerste klasse.

Carrière
Luuk van Vossen begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij MZC’11. “Toen heette het nog vv Zierikzee. Daar heb ik in verschillende jeugdelftallen gevoetbald met als hoogtepunt de promotie met de B1 naar de hoofdklasse.”

Daarna ging Van Vossen op zeventienjarige leeftijd naar vv Kloetinge. “Daar ben ik met de B1 gepromoveerd naar de derde divisie en met de JO19-1 kampioen geworden. Daarna had ik eigenlijk vrij snel de overstap gemaakt naar het eerste van vv Kloetinge. Sinds seizoen 2021-2022 ben ik weer terug bij MZC’11.”

Hoogte- en dieptepunten
Van Vossen heeft in zijn carrière mooie momenten gehad. “Daar springen er dan een paar uit met hoogtepunten als:

Promotie naar hoofdklasse met MZC’11 B1
Promotie/kampioenschap met Kloetinge B1 en JO19-1
Eerste goal in het eerste van Kloetinge
Het spelen van mijn eerste derby vorig seizoen tegen Bruse Boys
Nacompetitie met MZC’11 in seizoen 2021-2022

Daarnaast heb ik niet echt een dieptepunt beleefd in mijn carrière, maar ik had wel graag meer willen spelen voor het eerste van Kloetinge.”

Persoonlijk doel
De speler heeft ook nog een persoonlijk doel en dat is hoger spelen. “Via MZC’11 eventueel hogerop. De focus ligt wel nu bij MZC’11. Zo is het ook een doel voor mij om te promoveren met MZC’11 naar de eerste klasse. Ik wil belangrijk zijn voor het team en dan niet alleen met doelpunten en assists!”

MZC’11
Van Vossen maakte de stap van vv Kloetinge naar MZC’11 en had daar drie redenen voor. “Ik had drie redenen om deze overstap te maken. Zo wilde ik graag meer speeltijd, het vertrouwen en plezier terugkrijgen in het voetbal en had ik de mogelijkheid om te spelen met jongens die ik goed ken uit onder andere mijn tijd bij vv Zierikzee. Het viel eigenlijk allemaal samen bij MZC’11.”

Van Vossen heeft het erg naar zijn zin bij de club en is ook samen met zijn ploeg redelijk begonnen aan de competitie. “We hebben vijf wedstrijden gespeeld, waarvan drie gewonnen en twee verloren. We staan met MZC’11 op de zesde plaats met negen punten uit vijf wedstrijden. Wel moet ik erbij zeggen, dat we dit seizoen door blessures nog niet in de sterkste opstelling hebben gespeeld. Als de spelers van MZC’11 fit blijven (c.q. worden) denk ik dat we mee kunnen doen in de top van het klassement.”

Wij wensen Luuk van Vossen veel succes dit seizoen!

Klik op MZC’11 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op MZC’11 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief