Home Blog Pagina 492

NSVV wint van stug WHS

Het ging niet vanzelf tegen het gepromoveerde WHS uit Sint Annaland. NSVV was de beter voetballende ploeg en had de kansen. Veel karakter toonde WHS en ze bleven dreigend in de omschakeling. Twintig minuten voor tijd werd eindelijk het bevrijdende doelpunt door NSVV gescoord. Er kwam geen alles of niets eindoffensief van WHS en sinds vorig weekend heeft NSVV het recept gevonden om tegendoelpunten te voorkomen. Met een verdiende 0 tegen 1 uit overwinning ging NSVV weer terug naar Numansdorp.

In de eerste helft combineerde NSVV lekker over het veld. Dichtbij het doel gooide WHS zich ervoor en voorkwam zo veel kansen. Uiteindelijk kwamen er twee grote kop kansen voor NSVV. Tweemaal kwam de voorzet van rechts van de voet van Jasper Huisman. De eerste keer stond Sjoerd Hofstede helemaal vrij en van dichtbij kopte hij net naast. De tweede keer mocht Jeroen Voshart het van dichtbij koppend proberen. Ook hij kopte wonderwel net naast het doel. De topscoorder Jasper Gunter van WHS zat goed in de tang van de NSVV-verdediging. Eenmaal kon hij schuin links van het doel ontsnappen aan de NSVV-defensie en moest NSVV-keeper Jarmo Hartgers redding brengen. WHS stopte veel energie in de wedstrijd en de vraag was hoelang ze dit konden volhouden.

In de tweede helft bleef het spelbeeld hetzelfde. NSVV combineerde over het veld, maar de beslissende eindfase voor het doel werd moeilijk bereikt. Uiteindelijk kwamen er, de tweede helft, wel weer kansen voor NSVV. Weer was het tweemaal een voorzet van rechts van Jasper Huisman. De eerste keer ramde Sjoerd Hofstede de bal hard op het doel van WHS. Maar helaas voor NSVV kwam de bal hard tegen de borst van WHS-keeper Armando de Witte. De tweede grote kans was voor NSVV spits Simon van Rheeden. Zijn kopbal spatte uiteen op de dwarsligger van WHS. In dezelfde minuut was er weer een kans voor Simon van Rheeden. Simon deed zijn naam als topscoorder van NSVV eer aan. Dit keer werd de bal net voor de achterlijn teruggetrokken door Jeroen Voshart. Simon stond goed gepositioneerd bij de eerste paal en tikte de bal bij de tweede paal binnen. Met nog vijfentwintig minuten te gaan probeerde WHS de stand wel weer naar gelijke hoogte te trekken. Er werden verse krachten ingebracht. De defensie van NSVV was echter zeer scherp en liet geen mannetje van WHS ontglippen naar het doel toe. NSVV had wel honderdtwintig cornerballen mogen nemen, maar was nimmer dreigend. De eerste cornerbal van WHS in blessuretijd werd op de bovenkant van de lat gekopt. Zo schrokken de supporters van NSVV toch nog even. Uiteindelijk kon NSVV met een verdiende overwinning terug naar Numansdorp reizen.

Na de wedstrijd bleken medekoplopers DBGC en Hellevoetsluis tegen elkaar gelijk gespeeld te hebben. Zuidland won wel en voert nu samen met NSVV de ranglijst aan. NSVV heeft met 1 doelpunt een beter doelsaldo. Als NSVV zich niet laat gek maken en zo geconcentreerd blijft voetballen, kan het ver komen. Eerste prijs is de eerste periode titel die nog twee wedstrijden duurt. Het zijn ook wel twee leuke potjes voor NSVV. Eerst thuis tegen MZC’11 en daarna uit tegen Hellevoetsluis. Vorig seizoen had NSVV het moeilijk tegen MZC’11. Uit werd een zwaarbevochte overwinning gevierd, maar thuis was MZC’11 beter en werd verloren. Volgende week is ook de jaarlijkse Wir War verloting bij NSVV. Kom dus allemaal naar de club om het eerste naar de overwinning te schreeuwen en daarna met een leuke verlotingsprijs naar huis te gaan.    

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Jerzy van Bergen, Jessy Fortes, Michael Ouwens, Kjetil Mol, Jeroen Voshart, Peter Jan Cazander (74e Yoeron van der Ree), Sjoerd Hofstede, Jasper Huisman, Simon van Rheeden (74e Wessel van Haren), Mitchel Louwerens

Ruststand: 0-0
Eindstand: 0-1

Scoreverloop:
66e min.    0 – 1    Simon van Rheeden 

Geschreven door: Bas Snijders
Foto door: Karin Hartgers

Klik op NSVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NSVV voor meer informatie over de club.

S.V. Capelle komt tekort tegen Dongen: 2-1

S.V. Capelle ging zaterdag op bezoek bij het zaterdagteam van Dongen.

De openingsfase was duidelijk voor Dongen dat diverse mogelijkheden kreeg, maar Capelle keeper Jasper Verduijn stond een treffer in de weg. In de 12e minuut volgde dan toch de voorsprong voor de gastheren: via een van richting veranderd schot van Maarten Waltman werd het 1-0. Hierna hetzelfde spelbeeld, maar Dongen verzuimde de voorsprong uit te breiden: de 1-0 bleef staan tot de rust.

Halverwege de tweede helft kreeg S.V. Capelle nog een aardige kans, maar Ferry Caron zag zijn kopbal naast gaan. Kort hierna schoot Rémon Koenen Dongen naar de 2-0. In de slotfase viel een voorzet van de ingevallen Daryll-Lee Maasland in het Dongen doel en werd het nog 2-1. Het was echter te laat voor S.V. Capelle om nog de gelijkmaker af te dwingen. Zaterdag speelt S.V. Capelle thuis tegen Vuren. Aanvang: 14.30 uur.

foto’s: Alwin Vos

Klik op S.V. Capelle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op S.V. Capelle voor meer informatie over de club.

Papendrecht dendert door!

Door de 7-1 overwinning op Heukelum en de uitslagen op de andere velden is Papendrecht alleen koploper. Papendrecht schoot op zaterdag 5 november op het eigen Slobbengors uit de startblokken.

Al in de 4e minuut opende Jarden van Ek de score. De assist kwam zoals vaker de afgelopen weken van Jay Luciano die de bal vanaf de achterlijn teruglegde. Het antwoord van Heukelum liet niet lang op zich wachten. Na een fout in de Papendrechtse defensie kon Redouan Berghout simpel binnenschuiven. Papendrecht raakte niet in de war van de snelle gelijkmaker er combineerde er lustig op los. Een snel genomen vrije bal leidde de tot de 2-1. Jarden van Ek werd diep gestuurd en zijn voorzet door Lorenzo van Wijk keurig afgemaakt.

Het scenario van even daarvoor leek zich te herhalen toen Thomas van Ieperen de gelijkmaker op zijn schoen had. Maar een prima redding van Papendrecht-doelverdediger Roy Rijntjes voorkwam de gelijkmaker. Niet veel later lag de bal aan de andere kant in het net. De goal van Lorenzo van Wijk, na de voorzet van Jay Luciano, ging echter niet door na een vlagsignaal van de assistent-scheidsrechter dat door de arbiter werd overgenomen. Djerrel Saffignani was ook dicht bij de 3-1 maar zijn schot belandde op de paal. Uiteindelijk kwam de 3-1 toch op het bord. De sterk spelende Norichio Nieveld zette Jay Luciano aan het werk die vanaf de achterlijn Lorenzo van Wijk in staat stelde om zijn tweede treffer aan te tekenen. Hetzelfde trio zorgde vlak voor de rust voor de 4-1: steekbal Nieveld, voorzet Jay Luciano en Lorenzo van Wijk volbracht zijn glaszuivere hattrick.

Na de rust was het alleen nog Papendrecht wat de klok sloeg. De zestien van Roy Rijntjes bleef leeg. Jay Luciano voerde de score verder op. Een voorzet van Jarden van Ek werd binnen gekopt door de snelle rechtsbuiten. Jarden van Ek was de volgende die de trekker overhaalde. Invaller Sem Meulenstee gaf een voorzet en die werd door de linksbuiten bij de tweede paal binnengeschoten. Het slotstuk was voor Jay Luciano. Hij mocht aanleggen vanaf 11 meter na een overtreding op Xavier Leenheer in het strafschopgebied en schoot de bal zeer overtuigend in de bovenhoek. Waarmee hij zijn tweede treffer aantekende. Papendrecht had kansen op meer doelpunten maar die bleven uit, uitslag: 7-1.

Papendrecht: Rijntjes, Van Rooijen (Bernadina), Baars, Ruiz, Van der Werff, Leenheer (Tilroe), Saffignani (Stellingwerf), Nieveld, Van Wijk (Meulstee), Van Ek (Van Gorp), Luciano.

Klik op Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Papendrecht voor meer informatie over de club.

Milan Feleus geniet van zijn overstap van JVOZ naar De Meeuwen

Hoewel hij nog een seizoen had kunnen blijven bij JVOZ koos Milan Feleus (17) er toch voor om te vertrekken bij de Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland om zich verder te ontwikkelen als voetballer. De keuze viel op zaterdag tweedeklasser De Meeuwen, waar hij de kans krijgt bij de eerste selectie. Een kans die hij met twee handen aangrijpt om zichzelf ook binnen het seniorenvoetbal te laten gelden.

“De betere spelers uit mijn team van de JO17 gingen allemaal weg en er zou een compleet nieuw team komen te staan bij de JO18. Ook zouden we moeten gaan trainen in de avonduren in plaats van overdag zoals we altijd gewend waren. Ook zouden we gaan spelen in de 6e Divisie, wat niet zo heel veel hoger is dan dat we met de andere teams speelden. Daar had ik eigenlijk niet meer zo’n zin in en had ook het gevoel dat ik elders heen zou moeten gaan om mijn vleugels verder te kunnen uitslaan. Er was wel wat interesse, maar De Meeuwen kwam met een goed verhaal en had ook een duidelijk plan in gedachten.”

Hoewel de middenvelder afkomstig is uit Westkapelle en in het verleden voor De Noormannen speelde, koos hij niet voor een terugkeer naar zijn oude vereniging of naar SVOD’22, maar maakte hij de overstap naar een streekgenoot iets verderop in Zoutelande.

En zo speelt hij dus dit seizoen zijn wedstrijden in het groenwit van De Meeuwen, waar hij er alles aan doet om zichzelf in de basis te spelen. “Dat is wel de bedoeling, al besef ik me heel goed dat ik daarvoor flink aan de bak moet. Een gave uitdaging waar ik vol voor ga en waarvan ik wel vertrouwen heb dat het me lukt om de trainer te overtuigen. Het is conditioneel wel flink aanpezen, meer nog dan ik bij JVOZ gewend was. Het gaat er ook een stuk fysieker aan toe dan bij de jeugd, maar dat is allemaal erg logisch ook. Bij JVOZ werd er meer gevoetbald, nu moet ik vooral ook veel meer vuile meters maken. Een omslag die wel enorm leerzaam is.”

De ervaringen van ruim vijf seizoenen bij JVOZ neemt hij mee in zijn voetbalrugzak, waar hij bij De Meeuwen zijn voordeel hoopt te doen. “Ik heb in de jeugd vooral als centrale verdediger of zelfs als back gespeeld, terwijl ik nu centraal of als rechtermiddenvelder wordt gebruikt. En ik moet toegeven dat een rol op het middenveld me wel erg goed bevalt. Het is in mijn ogen ook wel een voordeel dat ik op twee of meerdere posities uit de voeten kan. Het geeft me meer kansen om uiteindelijk die felbegeerde basisplek te kunnen veroveren hier.”

”Belangrijk daarbij is dat ik gewoon mijn uiterste best blijf doen en op trainingen en in wedstrijden alles geef wat ik in mijn mars heb, dan ga ik er vanuit dat dat voldoende moet zijn. Zoveel mogelijk wedstrijden aan de aftrap verschijnen en met Meeuwen onszelf weer handhaven in tweede klasse. Dat zijn sowieso voor mij wel de belangrijkste sportieve doelen.”

De droom om het profvoetbal te halen heeft Feleus stilaan laten varen, al is het nog niet helemaal uit zijn hoofd verdwenen. “Ik ben nog maar zeventien, maar ben wel realistisch. Deze stap is een investering in mezelf als voetballer. Ik wil me doorontwikkelen. En als ik het hier goed doe, dan zie ik vanzelf wel waar ik uiteindelijk terechtkom. Eerst hier basisspeler worden en mijn bijdrage leveren aan de prestaties van het elftal, de rest is voor mij nog toekomstmuziek.”

Klik op V.V. De Meeuwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. De Meeuwen voor meer informatie over de club.

Durando Keenswijk gruwelt van de lange bal

Hij zegt voor het voetbal te leven en dat hij superambitieus is. Met Durando Keenswijk kreeg het tweede elftal van Stolwijk een bevlogen trainer als aanjager.

Eentje ook die meteen zijn nieuwe team wil leiden in het tijdperk van verzorgd voetbal. “Ik hou van opbouwend voetbal, zorgvuldig positiespel en veel bewegelijkheid in het spel”, doet hij zijn voorliefde uit de doeken.

Gepokt en gemazzeld in de top van het voetbal – Keenswijk was in Suriname actief als prof – brengt hij alweer de nodige jaren zijn kijk over op spelers. Dat deed hij voornamelijk bij tweede elftallen. “Vorig seizoen was ik nog trainer van FC Perkouw 2”, zegt hij enthousiast. “Ik woon zelf in Hoogvliet. Dat is niet naast de deur, maar voor mij is het belangrijk dat ik ergens een klik heb en dat ik in alle vrijheid kan werken zoals ik dat graag doe. Bij Stolwijk voelde alles meteen goed.”

Hij voetbalt met zijn nieuwe elftal in de reserve vierde klasse. “Dat kan hoger”, maakt hij meteen duidelijk dat zijn ambities groot zijn. “Ik vind dat we moeten gaan voor de bovenste plaatsen. Die ambitie heb ik als trainer altijd. Zoals ik ook nog steeds de ambitie heb om ergens als hoofdtrainer aan de slag te gaan. Ik hoop dat mij die kans nog een keer wordt gegund.”

Een uitgebreide kijk op het voetbalspel heeft Keenswijk zeker. Hij gruwelt van de lange bal. “Wat mij betreft wordt de lange bal verboden”, lacht hij. “Bij Stolwijk moeten ze wennen aan mijn speelwijze, maar ik zie graag goed voetbal met backs die opkomen. Geen backs die er al staan, maar die er komen. Ik wil beweging in het spel.”

Klik op vv Stolwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Stolwijk voor meer informatie over de club.

Nog 2 dagen: Sponsorbedrag voor iedere voetbalvereniging!

Aankomende woensdag 9 november is het eindelijk zover! Via deze weg nodigen wij alle bestuurders, trainers en vrijwilligers van voetbalclubs van harte uit voor een bezoek aan de Nationale Sport Vakbeurs 2022 in Evenementenhal Gorinchem.

GEGARANDEERD SPONSORBEDRAG
Om voetbalclubs in deze tijd makkelijk aan extra sponsorinkomsten te helpen, is er dit jaar een mooie samenwerking met BetCity opgezet. Vanaf nu is het namelijk mogelijk om voor jouw vereniging een BetCity Sponsorbord aan te vragen. Wat moet je precies doen?
1. Kom naar de Nationale Sport Vakbeurs en vraag je sponsorbord aan;
2. Produceer het sponsorbord en hang ‘m op;
3. Upload de foto’s en stukken;
4. En ontvang minimaal €350 per jaar!

DIGITALE RAD
Tijdens de beurs op woensdag 9 november is er een speciale actie. Door te draaien aan het digitale rad bij de stand van BetCity (nr. 236), kan je het sponsorbedrag namelijk verdubbelen of verviervoudigen. Maar er is nog meer!

Door deel te nemen aan deze beursactie maak je ook nog eens kans op een extra sponsorbedrag van € 4.000 voor je club! De winnaar wordt op donderdag 10 november bekend gemaakt. Registreer je dus nog snel voor gratis toegang: Klik hier voor gratis toegangstickets.

Klik op Nationale Sport Vakbeurs voor de laatste artikelen.
Klik op Nationale Sport Vakbeurs voor meer informatie.

Hicham Bouzambou is trots om samen met zijn ooms te mogen voetballen

VLISSINGEN – De naam Bouzambou en VC Vlissingen zijn behoorlijk met elkaar verbonden. Said Bouzambou en zijn oudere broer Hoessein zijn al vele jaren vaste prik in de opstelling van de kersverse derdeklasser. Maar sinds een paar jaar prijkt ook de naam van Hicham Bouzambou meer dan geregeld op het wedstrijdformulier. Geen jongere broer overigens, maar het pas 19-jarige neefje van de twee ervaren krachten. ‘Ik ben er vooral heel erg trots op dat ik samen met mijn ooms mag voetballen.’

“Ik kan daar enorm van genieten en mijn ooms geven me ook waardevolle tips die ik altijd wel goed in me probeer op te nemen. Net zoals ook Khalid el Hattach veel met me bezig is op trainingen en wedstrijden. Zij hebben zo ontzettend veel ervaring…. Daar kan ik alleen maar respect voor hebben en naar luisteren. Ze coachen me veel tijdens wedstrijden en probeer daar dan direct naar te handelen. Al ben ik natuurlijk nog jong en ben ik vaak nog te wisselvallig in mijn prestaties.”

Hicham ging al vroeg naar Sportpark de Irislaan om zich aan te sluiten bij de plaatselijke VCV, waar hij tot zijn twaalfde de jeugdlichtingen doorliep. “Toen ben ik twee seizoenen naar JVOZ gegaan, maar na twee seizoenen ben ik teruggekeerd naar Vlissingen. Sinds een paar jaar ben ik lid van de eerste selectie en heb ik al vrij veel wedstrijden in de basis gespeeld. Ook vorig seizoen tijdens het kampioensseizoen was ik bijna wekelijks basisspeler en dat hoop ik uiteraard ook dit seizoen weer te zijn.”

Of dat lukt, dat zal grotendeels ook aan zijn eigen prestaties tijdens trainingen en wedstrijden liggen. Maar daarvan is linkeraanvaller/middenvelder zich heel goed bewust. “Er zijn een aantal spelers teruggekeerd die in het verleden hier ook in de hoofdklasse hebben gespeeld. Dus de selectie is er kwalitatief alleen maar sterker op geworden. Het is voor mijn zaak om de trainer te overtuigen dat hij toch ook voor mij moet kiezen in de derde klasse, ik ga daar in elk geval wel alles aan doen.”

De promotie naar de derde klasse die duurde voor VC Vlissingen een aantal seizoenen langer dan mijn na de overstap naar het zaterdagvoetbal had gepland. “Zeker weten! Corona heeft wat dat betreft flink wat roet in de planning en de sportieve ambities gegooid. We wilden vanuit de vierde klasse zo snel mogelijk opklimmen naar tenminste de tweede klasse. Maar door twee afgebroken seizoenen moesten we noodgedwongen telkens in de vierde klasse blijven. Nu konden we eindelijk een heel seizoen volmaken en de titel pakken. Want men denkt het altijd wel, maar als je de titelfavoriet bent wil niet direct zeggen dat je het ook wordt.. Gelukkig hebben we het gered en kunnen we nu hopelijk nieuwe sportieve stappen zetten.”

Die sportieve stappen wil hij ook zelf blijven zetten. Want er valt nog in alle facetten van zijn spel voldoende te verbeteren. “Het gaat er vooral om dat ik veel constanter moet worden, mezelf niet moet laten beïnvloeden bij een tegenslag en vooral moet doseren. Ik wil nog te vaak en te veel de actie maken. Dat zal in de derde klasse een stuk moeilijker gaan, dus is het zaak daarin mijn momenten te kiezen. Gelukkig heb ik voldoende ervaren spelers om mee heen die me daarin sturen en corrigeren. Terwijl ook de trainer zelf precies weet hoe hij me moet raken. Ik heb er in elk geval veel zin in om het eindelijk op een niveau hoger te kunnen laten zien wat ik waard ben.”

Klik op VC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Levi Swiers wil vooral veel speelminuten maken bij SV Walcheren

VLISSINGEN –  Op drie seizoenen VCK na draagt Levi Swiers (22) altijd al het geelwit van SV Walcheren, dat momenteel uitkomt in de 2e klasse G van het zaterdagvoetbal. ‘Vorig jaar was het teleurstellend qua eindresultaat. Als dit seizoen ons stevig in de linkerrij kunnen nestelen, dan zou dat mooi zijn.’

“In de jeugd bij VCK was Swiers altijd actief in de achterhoede, terwijl hij bij SV Walcheren altijd op het middenveld werd geposteerd. Tot vorig seizoen, toen hij bij een overschot aan goede middenvelders terecht kwam in de verdediging. “Die centrale rol beviel me wel heel goed. Jammer genoeg heb ik maar de helft van het aantal competitiewedstrijden vanwege een blessure kunnen meespelen. Maar qua positie ging het me aardig af centraal achterin. Het is nu alleen even afwachten waar ik dit seizoen door de trainer wordt opgesteld.”

Dat is mede ook omdat Antony Orprecio bij de tweedeklasser voor de achterhoede danig wat te kiezen heeft, terwijl op het middenveld Tim Lijbers de overstap maakte naar v.v. Goes. “Dat zou misschien een optie kunnen zijn, maar er zijn meerdere spelers die op verschillende plekken uit de voeten kunnen. Voor de trainer een luxeprobleem en voor ons als spelersgroep is er dus voldoende concurrentie. Het is aan mezelf om te laten zien dat ik in de ploeg hoor, al heb ik daar wel vertrouwen in.”

Door knieproblemen miste hij vorig jaar precies de helft van alle competitieduels, iets wat hij nu koste wat kost wil voorkomen. “Absoluut! Het was lange tijd onduidelijk wat er precies mis was. Ik vreesde voor meniscus, maar gelukkig was het dat niet. Nu heb ik helemaal nergens meer last van en dat hoop ik zo te houden, want niets is frustrerender dan vanaf de zijkant gedwongen moeten toekijken. Je wilt meedoen, een bijdrage leveren en als dat niet lukt dan vreet dat aan me.”

Toch is hij zich er van bewust dat het veroveren van een vaste basisplaats niet heel simpel gaat zijn, mede gezien de ruime keuze aan spelers. “We hebben een aantal heel ervaren jongens, waarvan we enorm veel kunnen leren als jonge spelers. Daarnaast beschikken we over een groep van zeker zestien man die allemaal basiswaardig zijn. Dus elke training en wedstrijd zal iedereen het maximale moeten geven om zijn plek waar te maken. Ik vind dat wel mooi en dat houd me ook scherp. En dat zullen we ook in de wedstrijden moeten zijn, want vorig seizoen hebben we in een aantal wedstrijden onnodig het deksel op het eind nog op de neus gehad met puntverlies tot gevolg. Willen we meedoen in de linkerrij, dan zullen we daarin toch echt stappen moeten zetten.”

Zelf hoopt Swiers, die momenteel werkt bij Voetbalschool Skills&Control, daaraan zijn sportieve bijdrage te gaan leveren. “Of dat achterin is of vanaf het middenveld, dat maakt me niks uit. Allebei de posities denk ik met mijn kwaliteiten wel uit de voeten te kunnen. Achterin heb je meer overzicht en kan ik met mijn passing van waarde zijn denk ik. Terwijl ik op het middenveld dan wil proberen meer in de zestien te komen en wat goals en assists mee te pikken. Uiteindelijk beslist de trainer wat het wordt. En is het aan mezelf om het eventueel geschonken vertrouwen wekelijks waar te maken. Want na dat teleurstellende seizoen wil ik maar één ding: bij Walcheren als basisspeler zoveel mogelijk speelminuten maken.”

Klik op SV Walcheren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Walcheren voor meer informatie over de club.

S.V Honselersdijk 6 is de eeuwige tweede

Vandaag gaan we in gesprek met Stefan van Marrewijk van S.V. Honselersdijk 6, ook wel bekend als S.V. Honselersdijk Zeuven min één. De 31-jarige centrale verdediger is op zijn zesde begonnen met voetballen bij zijn huidige club. Vandaag vertelt hij meer over zijn team.

Als eerste wilden we weten hoe dit elftal is ontstaan. ‘’Het elftal is ontstaan in 2009, toen een aantal spelers van de toenmalige A1 zijn zinnen had gezet op een leven als Kelderklasser. Er werd bij de vereniging aangegeven dat we een vriendenteam wilden starten. In eerste instantie werden er vanuit de vereniging nog verwoerde pogingen gedaan om deze talentvolle lichting te behouden voor de selectieteams. Deze pogingen bleken tevergeefs en zo werd S.V. Honselersdijk 4 geboren. In de vijfde klasse lagen we in ons eerste seizoen direct op koers om kampioen te worden. Helaas werd in één van de laatste wedstrijden het kampioenschap verspeeld en was de tweede plaats een feit. Deze tweede plaats was er één van vele. In de afgelopen twaalf seizoenen, wisten wij maar liefst zeven keer tweede te worden. Dit heeft ons de bijnaam ‘eeuwige tweede’ opgeleverd.
Een kampioenschap werd echter nog nooit behaald. Na een aantal jaren een uitstapje te hebben gemaakt naar de zesde klass, zijn we sinds het huidige seizoen weer terug in de vijfde klasse. we zijn voortvarend van start gegaan met negen punten uit vier wedstrijden en een nieuwe tweede plaats lijkt in het verschiet te liggen.’’

Verder wilden we weten wat dit team nu zo uniek maakt, volgens Stefan. ‘’In de basis zijn wij een kelderklasse elftal zoals er daar zoveel van zijn. In de eerste en tweede helft wordt getracht een sportieve prestatie te leveren, maar stiekem weten we toch allemaal dat het voetbal slechts een excuus is voor een gezellige zaterdag middag. Het komt dan ook regelmatig voor dat er meer aandacht wordt besteed aan een goede derde helft dan aan het voetballende gedeelte. Uniek voor ons team zijn in mijn ogen de randzaken. Zo willen wij nog weleens uitpakken met spelers presentaties, worden er met enige regelmaat hamburgers gebakken in de kleedkamer en zijn de teamweekendjes uiteraard memorabel.
Tegenwoordig iets minder uniek voor een elftal uit de Kelderklasse, maar niet minder noemenswaardig: momenteel bestaat ons team uit 27 spelers. Echter hebben we nog ieder weekend moeite om een volwaardig elftal op de been te brengen.
Tevens een leuk feit aan ons team is dat wij geen keeper hebben. Wij hebben binnen het team een ‘keeperspool’ van 5 á 6 spelers, die elkaar afwisselen als keeper. Het komt dan ook zeer regelmatig voor dat onze spits van de eerste helft tijdens de tweede helft op doel staat.’’

De mannen hebben het al over verschillende leuke randzaken. We vroegen of zij iets meer konden vertellen over deze activiteiten. ‘’Zoals eerder benoemd zijn de spelers presentaties, teamweekenden en derde helften memorabel. Voor de derde helft hebben wij de beschikking over een grilplaat, waar we eitjes of hamburgers op bakken. Tijdens de derde helft blijven wij als team bij thuiswedstrijden altijd vrij lang in de kleedkamer hangen. Muziek, pilsje, een hapje eten en slap ouwehoeren. De ingrediënten voor een mooie derde helft. We bezoeken tijdens de weekenden weg altijd wel een wedstrijd, hoe laag dat niveau ook is. zo zijn we bij een wedstrijd van Liverpool geweest, maar hebben we ook langs de lijn bij HHC Hardenberg en Victoria Köln gestaan.’’

Dit team bestaat al twaalf seizoenen. We wilden weten of er in die twaalf jaar bepaalde typetjes of kleurrijke figuren zijn ontstaan ‘’Dit elftal herbergt verschillende markante figuren op één van de back posities vinden we de oudste speler van het elftal, hans Penning. Met zijn kenmerkende witte coupe weet hij menig tegenstander te verleiden tot onderschatting. Hoewel hij het op snelheid vaak moet afleggen tegen de vaak jonge buitenspelers, weet Hans zijn tegenstander in balbezit vaak nog te verbazen met technische hoogstandjes. Verder vinden we in de verdediging mannen als Saté, Mikehol en de soms ietwat lomp inkomende Skottel. Op het middenveld vinden we spelers die graag de discussie aangaan met de arbitrage, waarbij Mau en Slurf (tevens één van de kleedkamer DJ’s) graag het voortouw nemen.

Uiteraard zou ik iedere speler van het elftal wel kunnen benoemen, maar ik wil graag nog even stilstaan bij de twee broers van het elftal: de gebroeders Zwinkels. We hebben hiervan namelijk een goede en een slechte variant. De goede variant zorgt regelmatig voor de doelpunten en wordt dan ook vaak geposteerd in de spits. De slechte variant is multi-inzetbaar, maar zijn specialiteit ligt hem toch wel in de passing met buitenkant rechts.’’

Ook wilden we het hebben over de verschillende hoogte- en dieptepunten die dit elftal heeft meegemaakt. ‘’Op voetbalgebied zijn er weinig memorabele prestaties te benoemen. Uiteraard waren er de vele tweede plaatsen, niet alleen in de competitie maar ook bij diverse toernooien. Onze prijzenkast is toch niet volledig leeg. In het verleden wisten wij tweemaal de felbegeerde Rembrandt Cup in de wacht te slepen. Tijdens dit soort toernooien nemen alle lagere senioren teams van S.V. Honselersdijk het tegen elkaar op tijdens de winterstop. De mooiste overwinning vond plaats tijdens het kantinegedeelte van dit toernooi. Hier heeft elftal oudste Hans Penning met een draai aan het fameuze rad in de slot seconden de overwinning wist binnen de slepen. Een voetballend dieptepunt was de degradatie naar de zesde klasse, een aantal jaar geleden.
We hadden ons team aangevuld met een aantal spelers van bedenkelijk niveau en dit bleek in de vijfde klasse niet goed uit te pakken. Uiteindelijk werden we tiende van de twaalf, wat degradatie betekende.’’
‘’Qua hoogtepunten kunnen we beter kijken naar de al eerder genoemde randzaken. Een memorabel moment was de spelers presentatie van een aanwinst van een aantal jaar terug, die van onze Egyptische balkunstenaar Khalid. Gezien de afkomst van onze magiër op de aanvallende flanken, leek het ons een mooi idee om Khalid per kameel te presenteren aan het Honselse publiek. In de thuiswedstrijden tegen laagvlieger HMSH mocht Khalid het veld per kameel betreden. De tegenstander was dermate van slag, dat deze wedstrijd eindigde in een 11-0 overwinning voor ons.’’

Tot slot wilden we weten of dit team nog (sportieve) ambities heeft. ‘’In mijn ogen mag je als vijfde klasser niet van ambitie spreken. Uiteraard is het een leuk om kampioen te worden, maar kun je dat wel een prestatie noemen? Hoewel sommigen spelers denken dat ze actief zijn in de Champions league. Kun je het eigenlijk nauwelijks nog voetbal noemen wat wij doen. Onze ambitie zit hem er denk ik meer in dat we komende jaren nog lekker een balletje kunnen trappen en dat we nog vele gezellige zaterdagmiddagen mogen beleven. Of we dan eerste, tweede of zevende worden is slecht bijzaak. Al blijft het natuurlijk altijd leuker om het grootste gedeelte van de wedstrijden winnend af te sluiten’’, sluit Van Marrewijk af.

Klik op s.v. Honselersdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op s.v. Honselersdijk voor meer informatie over de club.

‘Het zegt veel over de sfeer dat zoveel dames uit Westkapelle hier voetballen’

WESTKAPELLE – Bij een dorpsclub een meisjes- of vrouwenteam hebben dat is niet zo vreemd, maar dat op een relatief klein dorp zoals Westkapelle de aanwas bij meisjes én bij de vrouwen blijft groeien, dat is wel uniek, althans dat zegt trainer Michael Dekker. ‘Het zegt veel over de sfeer dat er zóveel meiden en dames zich bij De Noormannen aansluiten. Prachtig voor de club én ook goed voor de continuïteit.

Dekker (60) is inmiddels alweer bezig aan zijn zesde seizoen als trainer van Vrouwen 1 bij De Noormannen, nadat hij een kort uitstapje had bij SV Walcheren. Daarvoor was hij bij de jeugd binnen De Noormannen actief. “En een groot aantal meiden zijn de afgelopen jaren doorgestroomd en nu zijn nu actief bij de dames, terwijl die groep nog altijd groeit. Dat is gewoon prachtig en volledig de verdienste van de vrouwen zelf. De sfeer die er heerst is fantastisch en dat gaat dan toch als een lopend vuurtje rond. Het is een grote gezellige groep waarin ook best wat leeftijdsverschil zit, maar die gaan toch perfect met elkaar om. En dan niet alleen op het veld, maar ook erbuiten. Dat is mooi om te ervaren en daar willen steeds meer dames en meiden bij horen.”

Soms valt eens eentje weg en komen er anderen voor terug, voor Dekker is het elk seizoen weer een nieuwe uitdaging om er een team en leuke groep van te maken. “Dat is voor mij het allerbelangrijkste, dat er vooral veel plezier is. Plezier in het spelletje, tijdens de trainingen en ook met elkaar tussen de trainingen en wedstrijden door. Maar daar waken ze zelf ook wel voor, want dat doen ze fantastisch als groep. Maar ook de rest van de begeleidingsstaf doet daar aan mee. De leider Gerbert van Sighem is al vanaf het allereerst begin bij de dames betrokken en een soort vaderfiguur geworden door de jaren heen. Prachtig dan van dichtbij ook mee te maken in elk geval.”

In het verleden heeft Dekker ook de C-jeugd en B-junioren getraind, maar toch maakte hij de overstap naar het meiden- en damesvoetbal. “Dat was in het begin best wel een omslag, zowel in benadering als cultuur. Maar als je er eenmaal aan gewend bent, dan is het echt geweldig om ermee te werken en te trainen. Je legt de lat wel iets minder hoog, wat ook moet passen bij de spelersgroep waarmee je werkt. Als je dan ziet dat ze plezier hebben in wat ze doen, dan geeft dat mij als trainer ook energie en voldoening.”

Dat het damesvoetbal binnen De Noormannen als volwaardig onderdeel wordt gezien, dat blijkt wel uit de speciale commissie die er bij de derdeklasser is samengesteld. “Dat zegt wel iets, waarbij wordt gekeken om het dames- en meidenvoetbal zo goed mogelijk te vertegenwoordigen. En om ook richting de toekomst ervoor te zorgen dat het blijft bestaan en op peil blijft. Dat doen we overigens vrij aardig, want de groep is inmiddels behoorlijk groot. Helaas net te weinig om twee teams samen te stellen, maar wie weet komt dat moment ooit nog wel.”

Het damesteam komt uit in de vijfde klasse, waar het de laatste jaren prima bovenin meedraait. “Dat is ook een niveau dat prima past bij deze groep. Daarop hopen we ook dit seizoen weer in de competitie. Als dat lukt is het prima. Er komt ook steeds meer publiek, want we spelen voor het eerste elftal en dan zie je dat de spelers en ook steeds meer supporters naar de dames komen kijken. Dat is leuk en zegt ook wel iets over de betrokkenheid. Mooi om dat proces te zien groeien en dat maakt me best een beetje trots.”

Klik op De Noormannen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Noormannen voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.