Home Blog Pagina 493

Reserveklasse is nieuw strijdtoneel voor Ammerstol

Ammerstolse sv
-
0
Reserveklasse is nieuw strijdtoneel voor Ammerstol

Hij droeg in de jeugd twee jaar het shirt van Excelsior en maakte daarna vast deel uit van de hoofdmacht van Ammerstol. Het voetbal voor Jory de Lange en zijn voetbalvrienden speelt zich met ingang van dit seizoen af in de schaduw van het standaardniveau.

Onder de naam van Ammerstol 2 – wat formeel het eerste elftal van de kleine dorpsclub is – spelen de ‘piepmuizen’ deze jaargang in de reserve vijfde klasse. Tegenstanders zijn niet langer Stolwijk, Bergambacht of Moordrecht, maar tweede, derde of zelfs nog lagere teams. “Groeneweg 5 zit ook in onze competitie”, zegt De Lange enigszins besmuikt. Daaruit blijkt dat de aanvallende middenvelder het niet een entourage vindt waar hij van droomt. “Toen de club met het voorstel kwam om ons niet in te schrijven voor de vijfde klasse, maar voor de reserve vijfde klasse was mijn eerste reactie niet erg positief. Maar een paar dagen later realiseerde ik me al dat het de beste optie was voor onze situatie. De vijfde klasse in met deze ploeg zal ongetwijfeld weer heel veel nederlagen opleveren en juist heel veel minder plezier. Een keertje verliezen hoort er natuurlijk bij, maar bij ons was het zo erg dat we gewend zijn aan verliezen. Dat lijkt mij een ongezonde situatie.”

“Van de zeventien, achttien spelers waarmee we vorig seizoen begonnen, zijn er nog zeven over. Het team is aangevuld met jonge jongens van achttien, zeventien en soms zestien jaar, gecombineerd met jongens van buitenaf. Eén ervan is het neefje van mijn vriendin. Hij had echter tien jaar niet gevoetbald.”

Met Ronald Straver, Boy Vermaar en Ben de Lange (vader van) heeft Ammerstol een staf enthousiaste trainers. Jory de Lange: “We trainen twee keer in de week en we spelen op zaterdag onze wedstrijd. Wat dat betreft is het niet heel anders, alleen spelen we nu niet tegen andere eerste teams. Uiteindelijk gaat het om plezier. Dat plezier hopen we op deze manier terug te vinden en natuurlijk blijft de insteek om over een jaar of twee, drie weer terug te keren in het standaardvoetbal.”

Klik op Ammerstolse SV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Ammerstolse SV voor meer informatie over de club.

Bij Nieuwerkerk gebeurt alles in veelvoud

vv Nieuwerkerk
-
0
Bij Nieuwerkerk gebeurt alles in veelvoud

Meer dan tweeduizend leden, honderd teams in competitie. Ga er maar aan staan. Bij Nieuwerkerk lukt het tot de dag van vandaag om het georganiseerd te krijgen. “Maar het knelt wel”, zegt jeugdvoorzitter Hein de Jong.

De opstartproblemen zijn achter de rug, zegt De Jong een paar weken na de start van de eerste wedstrijden. Sportpark Dorrestein is na de zomervakantie weer een mierennest. Tijdens trainingen en wedstrijden het één en al activiteit.

Bij Nieuwerkerk zijn ze er wel aan gewend, zegt De Jong. “Bij ons gebeurt alles in veelvoud. Je kunt het een georganiseerde bende noemen, maar daar doe je ons vrijwilligerskorps tekort mee. We proberen een strakke organisatie neer te zetten. We zijn een grote club, maar willen ook een fijne club zijn waar iedereen zich thuis voelt. Wangedrag past daar niet bij. Natuurlijk hebben we af en toe een incident, maar over het algemeen zijn we een prettige vereniging om bij te vertoeven.”

Vorig seizoen slechtte Nieuwerkerk voor het eerst de grens van honderd teams. In de loop van het seizoen ging de teller door naar 103. “We zijn dit seizoen begonnen met 99 teams, maar er komen nog zeker teams bij. We zien wel de ontwikkeling dat we minder teams hebben bij de jongste jeugd, maar tegelijkertijd zie je dat we wel meer aanmeldingen krijgen bij de 10- en 11-jarigen. We denken dat dat te maken heeft met kinderen die vanwege corona later hun zwemdiploma halen. Bij de oudste jeugd zien we steeds minder verloop. Ook dat heeft te maken met een ontwikkeling. Het is voor jonge mensen steeds lastiger om een woning elders te vinden, dus blijven ze langer bij pa en ma. Het aantal teams in de bovenbouw en onder 23 hebben we daardoor zien toenemen.”

Ontwikkelingen in de samenleving hebben dus een grote invloed op het ledental, maar er is meer aan de hand waarom Nieuwerkerk zo in trek is. “We zijn de enige club in Nieuwerkerk. We hebben een aantrekkingskracht op Nesselande, waar geen club is, en ook op inwoners uit Capelle. Dat heeft ook voor een deel te maken met ons imago van nette club waar geen gekke dingen gebeuren. In Nieuwerkerk zelf wordt de wijk Esse Zoom afgebouwd en dat zorgt ook voor nieuwe leden.”

Daarnaast heeft de meisjesafdeling een enorme groei doorgemaakt. Inmiddels spelen er tweehonderd ‘paardenstaartjes’ bij de club. De Jong: “Ze zorgen voor een andere dynamiek, maar de club is daardoor op een goede manier veranderd. Je ziet hele gezinnen lopen, waar het vroeger meer een mannenbolwerk was.”

Een club met tweeduizend leden vraagt om geleid te worden als een bedrijf. De Jong begrijpt die benadering. “We willen vooral een vereniging zijn in de fijnste zin van het woord. De vraag is echter of het verenigingsleven van nu nog heel lang stand houdt. Er is druk op het vrijwilligerskorps. Het lukt ons altijd wel om vaders te vinden om teams te trainen en te begeleiden, maar voor bestuurs- en andere functies zijn mensen minder te porren. Scheidsrechters is ook zo’n probleem.”

Daarom is de vraag van De Jong gerechtvaardigd waar voor zijn club de grens bereikt is. “Er is nu alweer een wachtlijst. Twee jaar geleden is het park geherstructureerd waardoor we nu zes kunstgrasvelden en verlichting hebben. Dat is eigenlijk niet genoeg. We zijn voorzichtig een lobby gestart om ons enige grasveld ook te laten vervangen door kunstgras en met licht. We zitten aan de grenzen van onze capaciteit. Je wil ieder team twee keer in de week laten trainen.”

En ook over meer werk overdragen aan betaalde krachten wordt bij Nieuwerkerk nagedacht. “Die discussies voeren we al wel binnen de club. De rek is er bijna uit. Voor welk model kies je dan? Voor betaalde krachten of voor verplichte vrijwilligerstaken. Mijn voorkeur gaat uit naar het model dat we nu hanteren, maar dan moeten er wel voldoende vrijwilligers zijn.”

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

‘Ik vond mijn maatschappelijke stage zo leuk dat ik trainer ben gebleven’

SJO Serooskerke
-
0
‘Ik vond mijn maatschappelijke stage zo leuk dat ik trainer ben gebleven’

Het was in het derde schooljaar van de middelbare school dat Olivier Eshuis (24) ergens een maatschappelijk stage moest lopen. Hij koos ervoor om die in de jeugdafdeling van zijn voetbalclub v.v. Serooskerke te doen. En die stage beviel dusdanig, dat hij inmiddels alweer aan zijn zevende jaar als jeugdtrainer is begonnen.

Zelf voetballen doet hij overigens ook nog altijd, zij het niet meer prestatief. “Ik heb een aantal jaar meegetraind bij de tweede selectie, maar was slechts vierde keeper. Toen ik het trainen bij de jeugd écht ontdekte vond ik dat zo leuk, dat ik dat de voorrang ben gaan geven. Nu train ik zelf niet meer, maar speel alleen op zaterdagen mijn wedstrijden in het vijfde elftal bij Serooskerke. Daarnaast ben ik trainer van de JO11-2. Die combinatie is prima te doen en dat geeft me veel voldoening.”

Waar Eshuis het meeste van geniet, is het werken met de jonge spelers. “Ze dingen aan- en bijleren die je dan op een gegeven moment tijdens de wedstrijden terugziet, dát is het allermooiste. Ze zijn ook allemaal erg leergierig en dat is extra leuk. Ze willen heel graag en komen met veel plezier naar de trainingen toe. Als je ze dan met een glimlach van het veld ziet stappen, dat is het mooiste moment voor mij als jeugdtrainer. Die mannetjes van een jaar of tien is echt een geweldige leeftijd, allemaal ruwe diamantjes die je stukje voor stukje probeert een beetje bij te slijpen.”

Waar hij al op zijn vijftiende als trainer bij Serooskerke begon, daar stopte op zijn negentiende even tijdelijk vanwege een studie in Tilburg. Maar na drie jaar kreeg hij voor het begin van vorig seizoen van een collega-trainer bij de jeugd de vraag of hij niet wilde terugkeren. “Het begon eigenlijk wel weer te kriebelen en heb toen een gesprek gehad om weer als jeugdtrainer de draad op te pakken. En ik merk wel dat het wat energie kost, maar dat ik er ook veel voor terugkrijg. Het is iets wat ik denk ik niet snel meer kan missen.”

Dat het nu binnen de SJO Serooskerke/Veere is en niet meer puur bij zijn eigen club Serooskerke, dat maakt hem overigens weinig uit. “Helemaal niet zelfs. Iedereen is er nu wel aan gewend. Het is alleen dat je nu ook een keertje richting Veere moet en de wedstrijden ook deels daar speelt. Maar verder maakt het geen verschil. Puur kijkende naar de toekomst was het ook een onvermijdelijke ontwikkeling om een SJO op te starten bij beide clubs. Voor de spelertjes is het overigens ook totaal geen issue, die weten niet beter en zo hoort het ook te zijn.”

Met zijn team komt Eshuis nu uit in de vierde klasse en gaat hij voor het eerst met een ranglijst spelen. “Tot en met de JO10 was daar vanuit de KNVB geen sprake van. “Toen speelden we wedstrijden maar kende de competitie geen ranglijst. Dat is nu vanaf de JO11 wel het geval, al is dat niet belangrijk. Het gaat vooral om plezier in de eerste plaats en het feit dat jongens zichzelf ontwikkelen. Van de groei die deze talenten doormaken, daaruit haal ik de meeste voldoening.”

Klik op SJO Serooskerke/Veere voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJO Serooskerke/Veere voor meer informatie over de club.

Pim Bruins wil met SVOD’22 vooral uitgaan van eigen kracht in eerste klasse

SVOD 22
-
0
Pim Bruins wil met SVOD’22 vooral uitgaan van eigen kracht in eerste klasse

Van 2019 tot 2022 stond Pim Bruins aan het roer van SSV’65, de club waar hij ook jarenlang zelf actief was als speler en trainer was van het tweede elftal. Met SSV’65 wist hij zich na een slechte seizoensstart te handhaven in de tweede klasse. Nu is hij de nieuwe trainer van SVOD’22 dat in dezelfde klasse kampioen werd.

“Een geweldige uitdaging voor mij, die ook past bij de opbouw die ik als trainer doormaak. Ik ben in 2016 begonnen als hoofdtrainer bij Krabbendijke, waarmee ik ben gepromoveerd. Daarna ben ik in 2019 teruggekeerd bij SSV’65, waar ik dertien jaar zelf heb gevoetbald. Die club kende ik van haver tot gort en heb er denk ik het maximale uitgehaald. Toen ik de kans kreeg om bij SVOD’22 aan de slag te gaan, zag ik er een enorme uitdaging in. Ze zijn gepromoveerd en dus worden er andere dingen gevraagd van de spelers. Qua spel en ook qua intensiteit. Die zaken vind ik enorm interessant om vanuit mijn voetbalvisie erin te brengen.”

Volgens Bruins, in het bezit van een Uefa-B diploma komt hij terecht bij een dorpsclub waar alles goed is georganiseerd. “Ze hebben gezonde ambities en als je ziet qua organisatie en ook qua kader staat alles als een huis. De club leeft enorm en dat vind ik prachtig om daarvan onderdeel uit te maken. Bij SSV’65 moesten we knokken om degradatie te ontlopen en dat vormt je wel. Ik ben wel iemand die vasthoud aan zijn eigen visie, want dat geeft houvast. Je moet ook niet in paniek raken als het even tegenzit. Maar we zijn blijven doorgaan en uiteindelijk werd het ook bevestigd na de winterstop. Dus ik zal ook hier bij SVOD’22 vasthouden aan mijn visie en voetbalidee en dat proberen over te brengen aan de spelersgroep.”

Niet dat hij nu ineens alles van zijn voorganger Harro Hazelaar overboord gaat gooien. “Verre van! Dat zou ook niet handig zijn. Ze zijn met goed verzorgd voetbal kampioen geworden, meer dan terecht ook. En die lijn willen we wel voortzetten, al zal ik natuurlijk mijn eigen accenten aan het spel toevoegen. De spelersgroep is jong, talentvol en barst van de kwaliteit. Het is nu aan ons om er een succesvolle groep van te maken in de eerste klasse. We moeten uitgaan van eigen kracht en de kwaliteiten die we bezitten, dan weet ik zeker dat we kunnen verrassen op dit niveau. Het plafond van deze groep is in mijn ogen nog lang niet bereikt. Voor dit seizoen is het doel heel simpel: handhaven. Als we dat realiseren, dan hebben we het uitstekend gedaan.”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

Marco Lange predikt het plezier

vv Stolwijk
-
0
Marco Lange predikt het plezier

Stolwijk hoeft niet bang te zijn dat ze met Marco Lange een trainer hebben binnengehaald die de selectie aan Spartaanse trainingsmethoden onderwerpt. In goed Haags: “Ik wil vooral plezier maken met die jongens en ze ook nog een beetje vooruit helpen.”

Een paar dagen voor de competitie moet de selectie en staf van Stolwijk zich melden voor de traditionele fotoshoot voor de presentatiegids die één dezer dagen uitkomt. “Nee, ik ben niet naar de kapper geweest”, laat Lange weten. De trainer uit Den Haag is 61 jaar, oogt fit en de volle haardos verraadt nog volop jeugdigheid. “Ik ben jong van geest”, grapt hij om even later serieus door te gaan. “Als je geen inlevingsvermogen hebt voor de jeugd, dan moet je stoppen als trainer. Ik geniet er nog steeds met volle teugen van.”

De lijst met clubs waar Lange werkte is lang en zeer divers. Van hoofdklasser Scheveningen tot vierdeklasser BSC’68, hij werkte er met veel plezier. “Als het gezellig is heb ik het ook snel naar mijn zin. Bij Stolwijk proefde ik al meteen dat deze jongens er zin in hebben. Het is leuke, jonge groep die leergierig is.”

Want, zo benadrukt Lange, hij komt niet alleen voor de gezelligheid naar de Stolwijkse Sportlaan. “Het doel is om het maximale eruit te halen.” En dat maximale lijkt nodig dit seizoen, want met een versterkte degradatieregeling – drie teams degraderen rechtstreeks en twee zijn veroordeeld tot de nacompetitie – kunnen Lange en zijn nieuwe elftal hun borst natmaken. “Ik had eigenlijk niet echt een doel, maar nu wel: bij de eerste acht eindigen. Ik vind het bijzonder dat er zo veel clubs degraderen, maar goed, de wegen van de KNVB zijn soms ondoorgrondelijk.”

Trainer zijn van een vierde klasse betekent ook regelmatig zaken door de vingers zien. “Klopt helemaal”, reageert Lange, die daar niet moeilijk over doet. “Bij een hoofdklasser kan je andere eisen stellen dan hier. Als een jonge speler op dit niveau zich afmeldt omdat hij een weekendje weg wil met zijn vriendinnetje, dan is dat zo. Ik ben dan allang blij dat hij er de zeven weken erop weer is. Als je als trainer die flexibiliteit niet hebt, moet je niet gaan werken op dit niveau. Die jongens zijn allemaal lid geworden omdat ze plezier willen hebben. Daar gaat het om.”

Klik op VV Stolwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Stolwijk voor meer informatie over de club.

Baay Ooms heeft bij Schoonhoven levenslang

vv Schoonhoven
-
0
Baay Ooms heeft bij Schoonhoven levenslang

Het huwelijk tussen Baay Ooms en VV Schoonhoven is lang en innig. In de afgelopen 65 jaar was de Schoonhovenaar speler en trainer van het eerste elftal, jeugdtrainer en scheidsrechter. Afscheid nemen heeft hij nooit gedaan, want anno 2022 is hij behalve verzorger ook assistent-scheidsrechter van de hoofdmacht.

Precies 588 keer kwam Ooms (74) uit in officiële wedstrijden voor Schoonhoven 1. Het is een record dat vermoedelijk nog lange tijd zal blijven staan.

Ooms is er trots op. “Ik was zestien toen ik debuteerde in het eerste elftal. Als linksbuiten, later ben ik naar het middenveld verkast en daarna langzaam naar de achterhoede. Daar heb ik in het centrum gespeeld en als rechts- of linksback. Toen ik in de dertig was, ben ik weer middenvelder geworden.”

Ooms, wiens kleinzoon bij Schoonhoven in de JO15-1 speelt, vertelt het alsof het gisteren is gebeurd. Hij was toen en nu nog steeds bezeten van het spelletje en probeerde dat ook altijd over te dragen aan ploeggenoten en jeugd die hij trainde.

“Ik ben lang aanvoerder geweest van het eerste en had een sturende en coachende rol. Ik ben altijd erg bezig geweest om medespelers te coachen.”

Het ging zo ver dat zijn rol bijna groter was dan die van de trainers. “In het veld nam ik de regie over en dat was voor trainers niet altijd even leuk.”

Zijn afscheid was er eentje in twee bedrijven. “Er kwam een nieuwe trainer die per se wilde verjongen. Ik was 41, dus ik was niet meer nodig. Ik ben in het tweede gaan spelen, maar na een tijdje werd er toch een beroep op mij gedaan omdat de resultaten tegenvielen. Kort daarop kreeg ik een knieblessure en toen ben ik gestopt. De club heeft nog een mooie afscheidswedstrijd voor mij geregeld, tegen oud-Sparta met jongens als Ronald Lengkeek, Wout Holverda en Ron van den Berg. Dat was mooi.”

Stoppen bij Schoonhoven deed hij echter niet. Zijn focus ging op de jeugd, waar hij trainer werd. Zo beleefde hij twee mooie seizoenen met de toenmalige C-junioren, een talentvol team. “Zes jongens daarvan zijn bij een bvo terecht gekomen.” Zelf hield Ooms er een mooi reisje met de Olympische ploeg aan over. “De zoon van Jan Rap zat ook in mijn team. Jan was assistent van Nol de Ruiter bij de Olympische ploeg die in een tweeluik met Australië moest uitmaken wie naar de Spelen in Barcelona zou gaan. Jan vroeg of ik zin had om mee naar Australië te gaan als teambegeleider, want er was iemand weggevallen. Ik dacht dat hij een grapje maakte, maar de volgende dag zat ik op Zeist. We hebben bijna twee weken in Australië gezeten. Ronald de Boer, Arthur Numan, Marc Overmars. Ik zat er tussen.”

Ooms was in de midden jaren negentig nog twee jaar hoofdtrainer van Schoonhoven 1. Sinds 2004 is hij de officiële verzorger van de club. Zeven seizoenen geleden kreeg hij er een tweede rol bij, die van assistent-scheidsrechter. “Op de behandeltafel vertellen de jongens van alles”, zegt Ooms. “Als verzorger ben je een soort vertrouwensman.”

Hij verwacht dit seizoen veel van zijn Schoonhoven. “De komst van Mark Weel als trainer heeft voor een positieve prikkkel gezorgd. Je ziet dat hij veel ervaring heeft. Hij is consequent en vindt discipline belangrijk. Als we om twaalf uur verzamelen, moet je er om twaalf uur zijn en geen tien minuten of kwartier later. We zijn sterker dan vorig seizoen. In de achterhoede zijn wat jongens doorgebroken, die doen het goed.”

Klik op VV Schoonhoven voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Schoonhoven voor meer informatie over de club.

In gesprek met Roy Spierings van vv Nieuwerkerk

vv Nieuwerkerk
-
0
In gesprek met Roy Spierings van vv Nieuwerkerk

Vandaag spreken wij met Roy Spierings, de 40-jarige keeper van vv Nieuwerkerk. Spierings speelt zijn tiende seizoen bij vv Nieuwerkerk en sluit zijn mooie en lange carrière na dit seizoen af bij de club.

Roy Spierings is 40 jaar en werkzaam bij Nicoverken als Sales Manager. “Ik ben getrouwd met Maika en we hebben samen twee kinderen: Mason & Nolan.”

Carrière
Spierings begon met voetballen bij SVV Schiedam. “Toen was de hoofdmacht nog actief in het betaald voetbal. Daar heb ik heel de jeugd doorlopen tot en met de A-junioren. Daarna eigenlijk door vrienden bij Fortuna Vlaardingen terechtgekomen. Door blessures werd ik vrij snel naar het eerste elftal doorgeschoven. Daarna fuseerde de club en werd het Victoria’04. Ik heb uiteindelijk drie seizoenen daar gespeeld en ben samen met de club van de vierde klasse naar de tweede klasse gepromoveerd. Vervolgens maakte ik de stap naar Haaglandia waar ik twee jaar heb gespeeld. Daarna nog zes jaar Nieuwerkerk, vijf jaar XerxesDZB en nu ben ik weer voor het vierde jaar terug op het oude nest bij Nieuwerkerk.”

Hoogte- en dieptepunten
De keeper heeft een lange carrière gehad. In zijn carrière heeft hij dan ook veel beleefd. “Ik denk dat het hoogtepunt uit mijn carrière wel het kampioenschap van Nieuwerkerk is geweest. We promoveerden toen naar de eerste klasse. Alles klopte gewoon in dat jaar en dat in combinatie met het feit dat de club al een paar jaar tegen promotie aan hikte.”

Het dieptepunt in de carrière van Spierings kwam het jaar daarop. “Toen kwam ik op de bank terecht, maar had toen wel meteen de omslag kunnen maken. Aangezien ik regelmatig voor mijn werk in het buitenland zit, waardoor ik minder kon trainen, ben ik bij Nieuwerkerk en XerxesDZB de ideale tweede keeper geweest.”

vv Nieuwerkerk
Spierings heeft altijd gezegd dat hij graag terug wilde keren naar Nieuwerkerk. “Ik heb het altijd prima naar mijn zin gehad in mijn eerste periode bij de club, dus ben ik blij dat ik bij Nieuwerkerk mijn carrière kan afsluiten. Ik hoop persoonlijk nog een aantal wedstrijden mee te pakken dit seizoen!”

De keeper speelt alweer zijn tiende seizoen bij vv Nieuwerkerk. “Na promotie van vorig jaar zijn we de competitie redelijk begonnen. Een valse start tegen Pelikaan, maar ik denk dat we daarna de draad prima op hebben gepakt. Ik denk dat we met Nieuwerkerk dit seizoen in de top 5 moeten eindigen. Op dit moment denk ik dat we kwalitatief niet veel onderdoen voor de ploegen in de tweede klasse.”

Wij wensen Roy Spierings veel succes dit seizoen!

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

Meerman wil blessurevrij blijven en weer een vaste waarde worden

vv Veere
-
0
Meerman wil blessurevrij blijven en weer een vaste waarde worden

Blessureleed zorgde vorig seizoen bij Menno Meerman (26) ervoor, dat hij niet alles heeft kunnen spelen bij zijn club v.v. Veere. De ploeg handhaafde zich in de derde klasse van het zaterdagvoetbal en hoopt dat ook komend seizoen weer te realiseren. ‘Dan hoop ik daaraan meer mijn bijdrage te kunnen leveren dan dat ik vorig seizoen heb kunnen doen’, zegt de middenvelder.

De eerste schreden op de groene grasmat die zette Meerman overigens niet bij Veerse formatie, maar bij v.v. Arnemuiden. “Ik heb daar de gehele jeugd doorlopen en ben toen in het tweede elftal terecht gekomen. Een stap richting het eerste zat er voor mij helaas niet in, dus heb ik de keuze gemaakt om elders voor mijn kans te gaan. Dat werd dus Veere en van die overstap heb ik nog geen moment spijt gehad.”

Inmiddels is de middenvelder alweer zes seizoenen actief op Sportpark Bieweg en zal dat naar alle waarschijnlijkheid nog wel enkele jaren blijven. “Ik bekijk het wel van jaar tot jaar, maar ik hoop wel zo lang mogelijk te kunnen blijven voetballen. Ik behoor, net als een groep wat oudere spelers, inmiddels tot de ‘harde kern’ in de selectie. We spelen al flink wat jaren bij elkaar en dat bevalt nog steeds erg goed. Ik voel ook hier zeker de waardering voor mijn inbreng, terwijl ik het leuk vind om eens een bardienst te draaien of wat jeugdwedstrijdjes te fluiten. Je steentje bijdragen vind ik ook belangrijk.”

Vanuit de jeugd is er jammer genoeg vooralsnog weinig aanwas dat doorkomt naar de selectie. Ook niet de eerstkomende jaren. “Dus is het zaak om de boel zo lang mogelijk bij elkaar te houden. Die intentie is er ook wel, maar het is afwachten wat er gebeurt als er oudere jongens besluiten om te stoppen of in een lager elftal te gaan spelen. Vooralsnog is dat niet aan de orde en gaan we vol overtuiging dit nieuwe seizoen in.”

Waar Veere vorig jaar het seizoen erg sterk begon, daar kende de ploeg een terugval en eindigde het op de tiende plek. Een plaats net buiten de ‘gevarenzone’ en dus handhaving, dat was volgens Meerman het maximale. “Handhaving was ook de doelstelling en dat is dit jaar onveranderd. Dat wordt wel pittig. Vlissingen is erbij gekomen en met Serooskerke en s-Heer Arendskerke twee degradanten uit de tweede klasse. De linkerrij is daardoor wel sterker geworden, dus ik denk dat we ons moeten richten op de top van de rechterrij. Als ons dat lukt, dan hebben we het uitstekend gedaan.”

Klik op v.v. Veere voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Veere voor meer informatie over de club.

Renato Dijkstra geniet van het voetballen bij de VC Vlissingen Legends 35+

vc Vlissingen
-
0
Renato Dijkstra geniet van het voetballen bij de VC Vlissingen Legends 35+

VLISSINGEN – Sinds het eerste coronaseizoen bestaat er binnen VC Vlissingen een groep voetballers die met elkaar trainen en wedstrijden spelen in de 7×7 competitie 35+ voetbal van de KNVB. Leider en aanjager binnen de Vlissingse club is Renato Dijkstra, oud-speler van onder meer VC Vlissingen en VCV Zeeland. Met de ‘VCV Legends’ wist hij afgelopen seizoen zelfs beslag te leggen op de titel.

“Dat was natuurlijk heel erg gaaf. We hebben een grote groep met allemaal kerels die hier ooit in het eerste elftal hebben gespeeld, bijna allemaal ouder dan vijftig jaar. Dan is het toch heel gaaf om in die competitie de titel te pakken. We kunnen natuurlijk stuk voor stuk allemaal aardig tegen een bal tikken en dat is geweldig om te doen. We trainen in de voorbereiding op de competitie altijd samen en spelen soms wat oefenpotjes. Heerlijk is dat!”

De KNVB heeft twee verschillende 7×7 poules in het leven geroepen, waarbij clubs officieel onder de vlag van de voetbalbond hun wedstrijdjes spelen op half veld. Bij VC Vlissingen doen ze dat in de 35+p poule, waar ze dus beslag legden op de titel met prima ploeg. “Daarin speel ik samen met onder andere Randy de Reu, Jacques Blijlevens en ook Roepesh Bhagola. Allemaal gasten die jarenlang op hoog niveau actief waren.
Bovendien doet bij ons ook Peter Verhoef mee, die in het verleden bij de reserves van PSV speelde maar alweer enkele jaren in Vlissingen woont. En zelf vind ik het ook heerlijk om nog altijd tegen een bal te kunnen trappen. Samen met voetbalvrienden genieten van het spelletje zolang het lichaam het toelaat. En dan daarna ook volop genieten en vol gas gaan tijdens de derde helft. Want die is minstens zo belangrijk als de eerste twee op vrijdagavond haha.”

Gedurende het seizoen zullen de Legends van VC Vlissingen in een competitie uitkomen met nog elf andere ploegen. “Tien teams is eigenlijk ideaal aantal. Ondanks dat het doorlopend wisselen is op wedstrijdavonden is het toch fijn om ook een beetje te kunnen herstellen. Want we zijn natuurlijk niet meer de jongste en niet één, niet twee, maar drie helftjes voetballen dat hakt er toch best wel in op zo’n avond… Maar het 35+ begint hier op Walcheren echt heel erg te leven wat natuurlijk gaaf is. Daardoor zijn er zeker acht clubs bijgekomen waardoor het waarschijnlijk toch een competitie van twaalf teams wordt. Of wellicht dat het toch wordt opgesplitst en we dan anderhalve competitie gaan spelen. Dat is nog niet helemaal duidelijk.”

Dijkstra, die naast VC Vlissingen en VCV Zeeland ook nog actief was bij Excelsior Rotterdam, Bevelanders, Veere en Terneuzen én daarnaast nog wat jaren als trainer langs de lijn stond bij onder meer Vlissingen en Bevelanders, geniet nog altijd het meeste van zelf voetballen. “Ik ga geregeld wel kijken naar clubs hier in de regio. Vooral ook naar Bevelanders, waar mijn zoon in het eerste speelt. Maar het allerleukste is toch écht om met je maten op vrijdagavond hier dat veld op te stappen en een lekker potje te ballen. Geinen met elkaar, herinneringen ophalen en nieuwe maken. Maar vooral toch ook sportief bezig zijn en na afloop napraten. Zolang dat kan, wil ik daar met volle teugen van genieten.”

Klik op VC Vlissingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VC Vlissingen voor meer informatie over de club.

Serooskerke doneert shirts aan Stichting Talokoto voor voetballers in Gambia

vv Serooskerke
-
0
Serooskerke doneert shirts aan Stichting Talokoto voor voetballers in Gambia

Oude voetbalshirts en trainingsmaterialen een nieuwe en zinvolle bestemming geven, dat komt steeds vaker voor. Clubs die hun wedstrijdshirts doneren aan stichtingen of hulporganisaties, het is een geste die ook v.v. Serooskerke onlangs deed. Drie grote dozen vol met voetbaltenues werden geschonken aan Stichting Talokoto.

Min of meer per toeval kwamen mensen van de voetbalclub in contact met Ducie Hanemaaijer van Stichting Talokoto Nederland. Het belangrijkste doel van de stichting, die al sinds 2012 bestaat, is het bouwen, inrichten en starten van een tehuis voor gehandicapte kinderen en wezen in Talokoto, een dorp van 1600 inwoners in het zuiden van Gambia. Ducie woont zelf in Serooskerke en is binnen Talokoto verantwoordelijk voor de sponsor-kindcontacten.

Een secundair doel is om de lokale gemeenschap te ondersteunen. “En dat doen we in de ruimste zin van het woord, dus alle materialen die mensen hier in Nederland kunnen missen en ook financiële ondersteuning zijn van harte welkom. Bovendien kunnen mensen ook zelf persoonlijk een kind financieel sponsoren of ondersteunen.”

“We waren overigens enorm verrast door de vraag vanuit de voetbalclub of we wat met hun oude shirts, broekjes, trainingsjassen en ballen konden doen. Het antwoord was natuurlijk volmondig ‘JA!’ Daarop zijn de dozen direct op de boot gegaan voor transport richting Gambia. In de dorpen is weinig tot niets omhanden en daardoor is voetbal voor velen een ultieme vorm van ontspanning. En nu is het dus zo, dat er voetballers uit twee naburige dorpen voorzien zijn van eigen tenues. Daar waren de voetballers in heel blij mee en ook enorm trots op.”

Elk Gambiaans dorpje heeft wel en voetbalclubje, alleen niet iedereen is voorzien van dezelfde kleding of heeft de beschikking over bijvoorbeeld trainingsmateriaal. “Maar nu dankzij deze schenking van Serooskerke hebben we toch een aantal teams van kleding kunnen voorzien, wat ook het speelplezier zichtbaar deed vergroten bij de voetballers. Voor dit soort initiatieven staan we altijd open en mochten er uiteraard nog verenigingen zijn die oude kleding, schoenen of andere materialen hebben die ze niet meer gebruiken, dan sturen we die met veel liefde richting Gambia. Onze slogan is ‘Sharing is Caring’ en dat is precies wat dit soort mooie giften betekent voor ons én de mensen in Gambia. Het materiaal krijgt een tweede leven en een zeer welkome bestemming.”

Klik op v.v. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Serooskerke voor meer informatie over de club.

1...492493494...1.489Pagina 493 van 1.489

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.