Home Blog Pagina 486

Heerjansdam 5: Hoe ziet zo’n kampioensschaal eruit?

Heerjansdam 5 is een team dat bestaat uit een mooie mix. Van jong tot ervaren is aanwezig in dit team. Dit team gevuld met kleurrijke figuren gaat dit jaar, net als alle andere jaren, weer voor het kampioenschap. Vandaag keken we met de heren naar de hoogte- en dieptepunten, de mooiste wedstrijd en blikten we vooruit op het seizoen.

Introductie
Heerjansdam 5 is een selectie met een goede mix. Zo lopen er ervaren krachten, midden twintigers en jonge honden. ‘’Echter hebben we allemaal dezelfde twijfelachtige overeenkomst. Ooit een hoopvolle toekomst voor zich, maar die vakkundig vergooid. Daardoor op het bedenkelijke niveau van de vijfde klasse beland.’’

Bijzondere spelers
Omdat dit team gevuld is met kleurrijke figuren, wordt iedereen voorgesteld.

Marten de Roest – De aanvoerder en grote inspirator. Houdt altijd de moed erin, behalve als Stanley doodleuk voor 293ste keer zijn man laat lopen en dan beweert dat hij dat juist niet gedaan heeft.

Stanley Schilt – Enfent Terrible en bestrijker van de gehele rechterkant. We wachten nog steeds op de nieuwe gesponsorde shirts en trainingspakken (opschieten nou een keer Schilt!).

Edwin Nouwen – Potbeheerder en bier en cola besteller. Ook vrije trappen en cornerspecialist. Tevens ook gespecialiseerd in het geven van een goeie speech op het verkeerde moment.

Kees de Bruin – Topspits. Loopt de honderd meter binnen twaalf seconden. Ook wel bekend als Keesie Wonderboy, ColdKees en BeautyKees.

Kevin Visser – Mooiste goal ooit voor HJD 5 gemaakt. Vanaf een meter of 25 snoeihard in de verre kruising. Jammer dat het in eigen goal was.

Xander Visser – Presteert alleen bij de volgende omstandigheden: geen kunstgras, nat veld, sliding broekje niet vergeten, avond ervoor twee goede rode wijntjes op, geen last van zijn knieën, liezen, hamstrings of achillespezen. Bijna altijd dus.

Mike van den Berg – Speelt beter met kater dan zonder. Helemaal van de leg als de broodjes carpaccio bij de Spar uitverkocht zijn. Ook DJ in de kleedkamer. Zet altijd Hollandse hits op, maar dat doet hij voor ons niet voor zichzelf (maar zelf altijd lekker meegalmen uiteraard).

Robby Preesman – Beste performer van clublied Groen Zwarte Stieren.

Sven van Riet – Motor op het middenveld. Altijd de rust zelve. Behalve als Meijdam fluit. Dan kan je hem beter muilkorven.

Kevin Meijdam – Winnaar Danny Makkelie Look-a-like award (alleen dan 25 cm kleiner). 

Jurgen van der Pols – Wereldreiziger. Nou heb je het toch wel een keer gezien in Azië, tijd om terug te komen!

Arjen Tetteroo – Speelt met nummer 69. Maakt dat iedere week weer waar (bepaal zelf maar of dat binnen of buiten het veld is).

Stephan Groeneboom – Architect op het middenveld. Glibbert net zo glad zijn tegenstanders voorbij als dat zijn haar is.

Joeri vd Ent – Doet al jaren niet meer mee aan wedstrijden vanwege opspelende blessures. Desondanks zien we hem de laatste tijd toch verdacht vaak in groen-zwart en met kicksen aan op het veld (zijn we alleen maar heel blij mee).

Timsalabim – Tovert zich langs iedere tegenstander.

Jesper Stolk – Af en toe lijkt het of hij iedere vijf minuten alle spelers in het veld een high five wil geven. Rent minimaal een Marathon per wedstrijd.

Nick van Nes – Invaller met frisse tegenzin. Verbaast ons steeds weer door zonder enige training steeds weer de beste op het veld te zijn.

Dennis – Keeper zonder enige angst. Gooit zich overal voor. Nu nog ervoor zorgen dat z’n duim heel blijft.

Daan Hijmans – Nieuwste rekruut en grootste speler op de vrijdagavond. Ook het Heerjansdams record tosti’s na de wedstrijd eten gezet. Vier stuks binnen een uurtje. 

John Akkerhuis – Winnaar Henk Veerman look-a-like award (alleen dan twintig cm langer).

Motto
Het motto van dit team, waarmee ze elk seizoen ingaan luidt als volgt: ‘’We gaan voor het kampioenschap en eindige in de grauwe middenmoot. Dit verdringen we dan met het drinken van zoveel mogelijk Kordaatjes in de kleedkamer.’’

Hoogte- en dieptepunt
Samen met het team keken we naar hoogte- en dieptepunten. Het hoogtepunt ligt niet bij de voetbal, maar wel bij een andere sportieve prestatie. ‘’Jaarlijks bezoeken we het Palm Party House om een goed potje te bowlen. Dat doen we voor de sport en om te kijken of het ons lukt om die avond de hele tap leeg te drinken.’’ Het dieptepunt lag voor dit team, net als voor veel andere teams, in het ‘cojona’ jaar. ‘’We begonnen op een gegeven moment zelfs de kansloze verliespartijen in de stromende regen te missen. Oke, niet echt, maar je begrijpt het idee’’, aldus de heren van Heerjansdam 5.

Vooruitblikken
Tot nu toe zijn de mannen goed begonnen aan de competitie. In de eerste zes wedstrijden is er vijf keer gewonnen en helaas één keer verloren. ‘’Met onze geschiedenis van voortijdig weggooien van goede klasseringen worden we hier heel blij, maar ook heel zenuwachtig van. Dit kan namelijk niet goed blijven gaan.’’ Als doel heeft het team dan ook het kampioenschap. ‘’We zouden wel eens willen weten hoe zo’n kampioensschaal eruitziet.’’

Mooiste wedstrijd
We vroegen wat de mooiste wedstrijd is die Heerjansdam 5 heeft gespeeld. ‘’Dit was de openingswedstrijd op het kunstgras van Heerjansdam. Meteen even laten zien dat wij met onze fluwelen techniek daar zeer goed op uit de voeten kunnen. We hebben VVGZ toen met 10-2 terug naar huis gestuurd.’’

Bedankt!
Als laatste wilde de mannen graag nog iemand bedanken. ‘’Graag willen wij onze vaste scheidsrechter Aad in het zonnetje zetten. Aad bedankt voor de trouwe dienst (en de penalty’s)!’’

Wij wensen Heerjansdam 5 veel succes dit seizoen!

Klik op vv Heerjansdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Heerjansdam voor meer informatie over de club.

RVVH verliest van Spartaan’20, 0-2

RVVH nam het afgelopen zondag op tegen Spartaan’20 uit Rotterdam.

RIDDERKERK – RVVH kon deze middag geen vuist maken tegen het Rotterdamse Spartaan’20, overgekomen uit de zondag eerste klasse. Ondanks het vele balbezit dwongen de Ridderkerkers te weinig af. De in aanvallend opzicht snelle en veel gevaarlijkere Rotterdammers scoorden al vroeg de 0-1. RVVH kon daar in deel één nog wel enig gevaar tegenover zetten middels wat schoten maar duidelijk was dat Spartaan’20 met hun uitvallen grotere kansen creëerden.

Helemaal na de rust was het meer wachten op de 0-2 dan op de 1-1. De gasten raakten twee keer de aluminium dwarsligger alvorens ze diep in de blessuretijd alsnog de wedstrijd definitief beslisten en daarmee verdiend drie punten bijschreven.

8. Baldeh Baldeh 0-1
90+5. Baldeh Baldeh 0-2

Scheidsrechter: T. Gommans

Gele kaarten: Asare en Chouaibi en Pires Tavares en Van Barneveldt

Opstelling:

Elkhuizen, Proost (50. Daviraz), Boers, Eggers, Dragon (70. Niamut), Pires Tavares (70. Kroon), Merencia, De Witte (61. Van Barneveldt), Dos Santos, Buist en Stolk (61. Dermedjan).

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

Spirit verliest thuis van Pelikaan na totale offday: 0-1

Spirit heeft zichzelf zaterdag geen goede dienst bewezen. Tegen het laag genoteerde Pelikaan liepen de Ouderkerkers tegen de tweede nederlaag van het seizoen aan: 0-1.

Spirit zat vanaf het begin van de wedstrijd niet goed in de wedstrijd. Zoals het elke wedstrijd meteen voorop in de strijd gaat, was het dit keer Pelikaan dat het initiatief nam. De bezoekers waren alert en zette Spirit meteen onder druk. Dat resulteerde al na vijf minuten in de eerste grote kans. Met twee aanvallers konden ze alleen op Patrick Bom afgaan. De doelman, die door de afwezigheid van Sean Luthart zijn competitiedebuut maakte in Spirit 1, kwam goed uit en voorkwam daarmee een vroege achterstand.

Het was een waarschuwing van de ploeg uit Zwijndrecht aan het adres van Spirit dat het niet was gekomen om met lege handen naar huis te gaan. Spirit ondernam geen actie en Pelikaan kon verder gaan op zoek naar een voorsprong. Nadat een kopbal net over ging kwam het na een kwartier spelen toch op voorsprong. Of het een voorzet was of niet, maar de bal belandde over de Ouderkerkse doelman in het doel (0-1).

Helemaal onverdiend was de tussenstand niet. Zeker als een paar minuten later net zo goed 0-2 had kunnen staan toen Pelikaan de paal trof. Spirit kwam maar niet in zijn spel. Het had teveel tijd nodig ballen te controleren of juist voor te geven. Uiteindelijk gingen schoten (ver) over of werden makkelijk geblokt door de compacte verdediging van Pelikaan. Tussendoor moest Patrick Bom in de 1e helft nog twee keer in actie komen om Pelikaan van een grotere voorsprong af te houden.

In de 2e helft ging Spirit optimistischer spelen. Grote kansen kreeg het niet, maar het leverde wel een aantal gevaarlijke situaties op. Ruben Slooff schoot net over en even later belandde een hoge bal over de keeper op het dak van het doel. Voor de rest waren er voornamelijk scrimmages voor het Zwijndrechtse doel waarbij je het geluk moet hebben die bal in de touwen kan werken.

In de slotfase wisselde Richard van Cappellen extra aanvallend. Nicky Bentzon kwam erin voor verdediger Tim de Vaal. De scorende aanvaller van Spirit 2 maakte daarmee zijn debuut in Spirit 1, maar kon de hoofdmacht ook niet aan een doelpunt helpen.

Door de nederlaag zakte Spirit naar de vierde plaats. Spirit had goede zaken kunnen doen, want koploper Sparta ging op eigen veld met 1-5 onderuit tegen Heinenoord. In plaats van (mede) koploper te zijn moet het nu Heinenoord (2e) en Nieuwerkerk (3-0 winst op Alexandria’66) aan zich voorbij laten gaan. Naast Spirit staan nu Neptunus-Schiebroek (niet gespeeld) en VVGZ (4-0 winst op Slikkerveer) ook met 12 punten. Onderin blijft het moeilijk voor SVS. Ondanks het gelijke spel bij FC Binnenmaas (2-2) staan de Capellenaren nog steeds op de 13e en laatste plaats. Slikkerveer heeft 2 punten meer en staat 12e. FC Binnenmaas staat met 5 punten 11e. Hillegersberg (3-0 winst op Strijen), Pelikaan en Strijen proberen met 7 punten de gevarenzone uit te komen.

Door: Eric de Vendt

Klik op v.v. Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Spirit voor meer informatie over de club.

Joffrey Hoetelmans: 25 jaar lid van VVC’68

Joffrey Hoetelmans is sinds vorig seizoen gestopt met voetballen. Dit seizoen is hij begonnen als de assistent-trainer bij de hoofdmacht van VVC’68, de club waar hij inmiddels al 25 jaar lid van is. “VVC’68 is mijn club.”

Joffrey Hoetelmans is 31 jaar en geboren en getogen in Halsteren. “Momenteel ben ik werkzaam op een accountantskantoor in Etten-Leur, D&A de Jong. Waarbij ik zelf nog in studie ben om accountant te worden. Sinds dit jaar 25 jaar lid bij VVC’68 te Halsteren en al van jongs af aan aanwezig op de club.”

Carrière
De assistent-trainer is op zesjarige leeftijd begonnen bij VVC’68. “Destijds onder leiding van de huidige voorzitter, Wimko Okkenburg. De gehele jeugd heb ik doorgebracht bij de club, waarna ik later enkele malen heb meegedaan bij de hoofdmacht. Het grotendeels van mijn wedstrijden bij de senioren heb ik echter afgewerkt in het tweede elftal. Dit elftal bestond in die dagen uit allemaal jongens uit de jeugd. Hierbij werden gezelligheid en prestatie gecombineerd, waarbij tweede klasse reserve een aantal jaar ons niveau betrof. Helaas door leeftijd en andere ambities is dit team uit elkaar gevallen. Vanwege opeenstapeling van verschillende kleinere blessures heb ik vorig jaar besloten te stoppen met het zelf voetballen.”

Prestaties
Hoetelmans heeft in zijn spelerscarrière wat prestaties behaald. “Onder andere het kampioenschap met het tweede en een bekeravontuur met hetzelfde elftal is een prestatie in mijn carrière. In dat jaar sneuvelden wij uiteindelijk in de kwartfinale tegen Terneuzen, destijds eerste klasse, door een discutabele eigen goal. In de jaren versloegen we enkele eerste klasse teams in de fase ervoor.”

“Als trainer in de jeugd ook de kampioensjaren, waarbij de jaren met J. Edelijn eruit sprongen”, vertelt Hoetelmans. “Samen begonnen aan een avontuur met jongens van vijftien t/m zeventien jaar, die onderaan bivakkeerde in de vierde klasse. Uiteindelijk uitmondende in een dubbel kampioenschap en een overtuigende bekerwinst dat jaar. Nu jaren later speelt een groot aantal van deze spelers in het eerste elftal, wat natuurlijk goed en belangrijk is voor een club als VVC’68.”

Hoogte- en dieptepunten
De kampioenschappen als speler en trainer in de jeugd zijn voor Hoetelmans de hoogtepunten in zijn carrière. “Verder voelt het voor mij als jongen van de club toch ook als een eer om bij het eerste elftal betrokken te zijn.” De dieptepunten zijn voornamelijk op het eind van zijn spelerscarrière. “De kleinere steeds terugkerende blessures. Ik had nog graag in het nieuwe tweede de jongens bij de hand genomen en wat sturing gegeven op het veld. Dit is echter niet gelukt.”

UEFA-C diploma
Joffrey Hoetelmans heeft nog een mooi doel als trainer. “Graag zou ik een UEFA-C diploma bij de KNVB halen, om ook op eigen benen te kunnen gaan staan als hoofdtrainer. Momenteel ben ik als assistent-trainer betrokken bij het eerste elftal bij VVC’68. Dit bevalt heel erg en we hebben momenteel een kwalitatief sterke groep, waarbij de gezelligheid onderling ook niet ontbreekt. Echter zou ik eerst graag mijn diploma behalen en heb ik de ambitie om zo ver mogelijk in de voetbalpiramide te reiken, waarbij ik hoop dat mijn club VVC’68 hier ook van kan meeprofiteren.”

VVC’68
Inmiddels loopt Hoetelmans al 25 jaar rond bij VVC’68. “Ondanks dat ik soms heb gedacht mijn heil elders te gaan zoeken is dat (nog) niet gebeurd en daar ben ik eerlijk gezegd ook wel blij om. VVC’68 is mijn club en dat zal naar verwachting ook altijd zo blijven.”

Naast assistent-trainer bij het eerste is Hoetelmans ook betrokken bij de activiteitencommissie van VVC’68. “We hebben onlangs een Halloween-avond gehouden voor de jeugdleden. Als club stonden wij immers lange tijd (en misschien nog wel) bekend als dé gezelligste club van de regio, waarbij tot de late uurtjes gefeest kon worden. Graag zou ik deze tijd weer terugbrengen met zowel nieuwe, huidige als voormalige leden van de club d.m.v. diverse feestjes/activiteiten voor zowel jong als oud. Gelukkig zien een aantal overige leden dit ook, waarbij ik er zeker van ben dat dit weer terug gaat komen bij de club.

Seizoen 2022-2023
Hoetelmans heeft samen met zijn ploeg de ambitie uitgesproken om voor het kampioenschap te strijden. “De huidige uitslagen bevestigen dit, ondanks dat er voetballend zeker nog ruimte is voor verbetering. Het seizoen is nu vijf wedstrijden onderweg en door wat vrije weekenden werd het ritme ook wat gebroken. Nu hebben we weer wekelijks een wedstrijd en hoop ik dan ook dat we een goede serie kunnen gaan wegzetten.”

Wij wensen Joffrey Hoetelmans veel succes dit seizoen!

Klik op VVC’68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVC’68 voor meer informatie over de club.

V.V. Rockanje Vrouwen 1 gaat voor de top drie

Vandaag gaan we in gesprek met de 25-jarige Mayara Lopes van V.V. Rockanje VR1. Zij is op twintigjarige leeftijd begonnen bij V.V. Rockanje en speelt daar al sinds augustus 2018. Vandaag vertelt zij in een gesprek met VoetbalJournaal meer over haar elftal, V.V. Rockanje Vrouwen 1.

Als eerst wilden we weten hoe Mayara bij dit elftal terecht is gekomen. ‘’Ik ben altijd een fanatiekeling geweest wat betreft voetballen, maar lid van een vereniging ben ik nooit geweest totdat ik een oproep zag op Facebook voor het oprichten van een damesteam. Uit enthousiasme heb ik mij ingeschreven, maar ik had eigenlijk helemaal geen voetbal ervaring. Al gauw kreeg ik een reactie dat het niet erg was dat ik geen ervaring had en dat hier natuurlijk aan gewerkt kon worden. Vol enthousiasme ben ik lid geworden van het dames team. Zo ben ik hier terechtgekomen.’’

Mayara zit nu ruim vier jaar bij dit elftal. ‘’Het is een unieke mix van verschillende karakters ’’, vertelt Lopes. We vroegen wat er nog meer zo uniek is aan dit team. ‘’Iedereen is anders op zijn of haar manier en dit wordt ten alle tijden gerespecteerd. Kwaliteiten binnen het team worden op de juiste wijze benut en dit is terug te zien op trainingen en wedstrijden.  Het is ook mooi om te zien hoe speelsters elkaar onderling helpen. Sommige speelsters hebben meer voetbalervaring dan andere. Door elkaar te helpen laten we zien dat we vertrouwen in elkaar hebben. Dat vind ik zo mooi aan dit team.’’

We wilden verder gaan op de verschillende karakters van de dames. Daarom stelden we de vraag of er nog kleurrijke figuren rondlopen in de selectie van V.V. Rockanje. ‘’In ons team hebben wij allerlei kleurrijke figuren wat ons een kleurrijk team maakt. Zo hebben wij de leidsters. Deze speelsters hebben het vermogen om de coachende rol te dragen zonder afstand te creëren binnen het team. Daarnaast hebben we de cheerleaders, die zijn altijd positief wat er ook gebeurt. De lolbroeken maken altijd ruimte voor hilariteit, voetballen doe je tenslotte voor je plezier. Tot slot hebben we de energiebron, deze speelsters zorgen met hun energie dat het team wordt gevoed met energie en dat er een leuke sfeer wordt gecreëerd.’’

In de vier jaar dat Mayara bij dit elftal zit heeft ze vast veel meegemaakt. Zij neemt ons mee in een aantal hoogte- en dieptepunten. ‘’Uiteraard ga ik beginnen met een hoogtepunt. Het kampioenschap in het seizoen ‘21/’22. De dames zijn kampioen geworden na een ontzettend spannende wedstrijd tegen Hekelingen VR2. We kregen een penalty, een rode kaart en twee eigendoelpunten tegen. Hierdoor gingen we met een 3-1 de rust in. Door onze enorme strijdlust hebben wij deze wedstrijd toch gewonnen met 3-4  en hebben wij onszelf beloond met het kampioenschap. We hebben met elkaar gestreden tot aan het eindsignaal. Het feest op ons sportcomplex was groots en uiteraard kon een rondje op de kar absoluut niet ontbreken. Een dieptepunt was toch de Covid-periode voor iedereen.
De corona maatregelen maakten het niet mogelijk om in groepsverband te sporten. Voor de dames hield dit in dat er geen trainingen en wedstrijden waren. Voor een lange periode mochten wij niet onze sport beoefenen en dit was natuurlijk erg jammer.’’

We gingen verder in op de feestjes die de meiden vieren. Zij vertellen dat ze vaker buiten het veld activiteiten ondernemen. ‘’Wij zijn altijd in voor gezelligheid en dat betekend dat wij graag van de partij zijn wat betreft activiteiten. Toernooien, kantinefeestjes en uitjes klinkt als muziek in de oren.  Ook gaan wij elk jaar met elkaar op trainingskamp. Dit wordt georganiseerd door de speelsters en met elkaar kiezen we een locatie uit waar we naartoe willen. Het ene jaar zitten we in een groot huis en het andere jaar kiezen we voor een hostel. Er worden onderling zowel binnen- als buitenshuis activiteiten georganiseerd. Door activiteiten met elkaar te doen creëren we positieve gezamenlijke ervaringen waardoor we één team zijn.’’

Tot slot sluit Lopes af met de ambitie van de dames. ‘’Onze ambitie voor dit jaar is om te eindigen in de top drie in competitie.’’

Klik op V.V. Rockanje voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Rockanje voor meer informatie over de club.

Verslag Vierpolders-Victoria’04

Een wedstrijd met twee gezichten. Het door vele blessures geplaagde Victoria’04 kon in de eerste helft geen potten breken. Na de pauze en enkele omzettingen kregen de bezoekers meer vat op het spel van de thuisclub. De binnen een kwartier spelen 2-0 opgelopen achterstand werd na ruim een half uur spelen teruggebracht tot 2-1 om in de tweede helft de stand gelijk te trekken.

Victoria’04 miste enkele vaste basisspelers en dat gemis deed zich voelen.
Vierpolders maakte dankbaar gebruik van de wanorde bij de Vlaardingse
tegenstander. Twee goed lopende aanvalsacties van Vierpolders leverde binnen 15
minuten spelen een 2-0 score op voor de thuisclub. Victoria’04 werkte keihard, maar
moest het initiatief aan Vierpolders laten. Even zag het er naar uit, dat de
Vlaardingse formatie zou worden overlopen. Naarmate de wedstrijd vorderde, wist
Victoria’04 de organisatie beter op orde te krijgen. Het werd daarbij geholpen door de
achterhoede van Vierpolders. Een slecht weggewerkte bal in de laatste linie van de
thuisclub, bracht de bal bij Jordi de Kimpe, die beheerst afrondde: 2-1. Vierpolders
kreeg wel enkele kansjes, doch miste stootkracht in de voorhoede. Een hard schot
van Jur de Visser werd op het laatste moment uit de doelmond van Vierpolders
weggewerkt.

In de tweede helft herpakte Victoria’04 zich. De Vlaardingse formatie trok het
initiatief naar zich toe en zocht waar mogelijk de aanval. Maar diende alert te blijven
op de snelle omschakeling bij Vierpolders. Na een uur spelen wist een hard werkend
Victoria’04 de stand op gelijke hoogte te brengen. Een vlot lopende aanval over vele
schijven eindigde bij de vrijstaande Jordi de Kimpe, die van dichtbij de doelman
van Vierpolders passeerde met een laag hard schot: 2-2. Hierna speelden beide
ploegen volop in de aanval om alsnog de winst naar zich toe te trekken. Voor beide
doelen ontstonden enkele hachelijke momenten, maar gescoord werd er niet meer.

Selectie Victoria’04: Jochem van der Hoff, Bart van der Hoeven (75: Nick Verburgh),
Chris Bruurmijn (80: Lars Kortleven), Lars de Visser (75: Nils Gliszmann), Michael
Blok, Oscar Knecht, Osman Ünnu, Jur de Visser, Kars Martin (46: Jesse Schippers),
Jordi de Kimpe, Jemayro Teixeira (46: Vincent van den Bogerd).

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

Van Son heeft plannen met SVC: ‘Een soort visie’

Als keeperstrainer en lid van ‘jeugdzaken’ is Jelte van Son nauw betrokken bij het jeugdvoetbal van SVC. En dus probeert de oud-keeper, samen met Dirk van der Bom, te zorgen voor een rooskleurige toekomst van de club. “We willen ook samen een beleidsplan gaan schrijven.”

Dat laatste is best hard nodig, want tot nu toe was zo’n plan er nog niet eerder. “Dat woord kenden ze hier eigenlijk niet. Ik ben ook benieuwd naar de reacties, in het begin zal het best even wennen worden.” Toch denkt Van Son, die onder meer speelde voor het eerste van SVC en RBC, dat het wel belangrijk is. “Trainers een beetje dezelfde richting opduwen qua trainen, een soort visie. Als dat duidelijk is, weet iedereen waar hij aan toe is.”

Gewaardeerd
Maar behalve dat, is de oud-doelman nog bezig met veel meer. “We regelen eigenlijk alles voor de onder- en bovenbouw. Van teamindelingen en trainers, tot aan nieuwe aanmeldingen. Met akkefietjes, komen ze bij ons.” De 31-jarige Van Son ziet een duidelijke trend. “Het komt vaak op dezelfde mensen neer, ouders die meegaan met het team. Daarom zijn we heel blij met iedereen die ons helpt.” Begonnen bij SVC op zijn vierde, kan hij het weten. “Alle mensen zijn nauw betrokken, zetten zich voor honderd procent in. Hier zijn ze echt blij met wat je voor de vereniging doet, dat wordt gewaardeerd.” Bijvoorbeeld als keeperstrainer. “Bij de jongste jeugd gaat het om spelplezier, leren vangen door middel van lummelen bijvoorbeeld. Echt spelenderwijs. Bij de oudere jongens wordt het meer tactisch en technisch. Er wordt serieus getraind.” Van Son, bezig aan zijn tweede termijn bij jeugdzaken en eerder actief voor de activiteitencommissie, ziet dat er nog wat werk te verrichten valt. “Het is lange tijd een beetje een rommeltje geweest. Moeten we dat niet eens oppakken, hoorde je dan. Voor bepaalde dingen moet je gewoon een vaste contactpersoon hebben, vind ik.”

Communicatie
En dus stapte Van Son maar weer eens in, vol met passie. “Voor de kindjes wat regelen, dat vind ik leuk. Heel mijn leven ben ik al met voetbal bezig, niks anders. Gewoon iets terugdoen voor de vereniging.” Maar ook voor het dorp, vindt hij het belangrijk. “We moeten de kinderen hier wel iets kunnen bieden, anders zitten ze hele dagen binnen. Dan zijn sportieve activiteiten natuurlijk veel beter.” Dat doen ze bij SVC in ieder geval in mooie kleding. “Dankzij een paar enthousiaste sponsoren, zijn alle teams weer in het nieuw gestoken. Dat is toch een bepaalde uitstraling.” De inwoner van Oudenbosch, ziet dan ook zowel de voor- als nadelen van een kleine club. “Het is lekker overzichtelijk en makkelijk aansturen, maar soms mis je natuurlijk wel wat spelers.” En dus moet daar eigenlijk iets aan gedaan worden. “Eerst was het nog een beetje de restjes oprapen, nu hebben we onszelf wel de vraag gesteld: Wat willen we?” Een van de antwoorden: proberen meer leden aan te trekken. “Met activiteiten rond de club, dat maakt het leuk en interessant.” Maar, zoals met wel meer dingen, draait alles om communicatie. “Anders loop je achter de feiten aan. Onderling moeten dingen gewoon duidelijk zijn. Als er een nieuwe aanmelding is, moet dat wel aan ons worden doorgegeven, om maar iets te noemen.” Oftewel, meer verbinding tussen de verschillende commissies. “Soms is het een beetje los zand. Dan zijn het daarna vaak dezelfde mensen die het bij elkaar proberen te vegen.”

Klik op SVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVC voor meer informatie over de club.

Elftalleider Marcel Cevaal voelt zich op zijn plek bij Arnemuiden

Hoewel Marcel Cevaal zelf als geboren Vlissinger nooit bij v.v. Arnemuiden speelde (tot de A-jeugd was hij actief bij RCS) kwam hij ruim twintig jaar geleden vanwege de liefde op het Walcherse vissersdorp terecht. Toen zijn zoon op zijn zevende ging voetballen kwam hij met de club in aanraking om er nooit meer te vertrekken. Hij vervulde diverse vrijwilligersrollen, maar is de laatste vier jaar vooral actief als elftalleider bij het eerste elftal van de club.

“Toen destijds mijn zoon, die inmiddels drieëntwintig is, begon te voetballen ging het vanzelf weer kriebelen. Niet om te voetballen, maar wel om een rol te vervullen. En je kent het wel. Je gaat eens kijken en voor je het weet ben je ‘gestrikt’ als trainer van het jeugdelftal…. Zo gebeurde dat bij mij ook en dat heb ik jarenlang met liefde en plezier gedaan. Tot het moment dat ik mezelf wat meer met de randzaken wilde gaan bezighouden. Anderen zijn toen in de rol van trainer gekropen en ik nam de elftal begeleiding op me. Dat heb ik bij het elftal van mijn zoon lang gedaan, daarna nog bij de JO19 drie jaar en de laatste vier jaar bij het eerste.”

De rol die hij vervult bevalt Cevaal erg goed. Al was het tijdens de corona periode wel even een stukje lastiger. “Toen kreeg ik wel even twijfels. Want de jongens trainden wel in de mate dat het kon, maar voor mij als leider viel er niet zo heel veel te regelen en te doen. Dan merk je toch dat de binding een beetje wegviel. Gelukkig dat het nu allemaal weer gewoon is en we lekker met z’n allen volop actief kunnen zijn, zowel op áls naast het veld. Daar geniet ik van en vooral het contact dat je met de spelers, staf en het bestuur hebt is voor mij prettig. Ik probeer de zaken voor de selectie allemaal zo goed mogelijk te regelen en als dan daarvoor de waardering wordt uitgesproken, al is dat maar een simpel ‘dankjewel’, dan kan ik daar van genieten ja.”

Als elftalleider zorgt hij ervoor dat het vervoer is geregeld, dat op wedstrijddagen het digitale wedstrijdformulier wordt ingevuld en ontvangt de scheidsrechters. Bovendien zorgt hij ervoor, dat allerlei andere randzaken zoals de kleding en overige trainingsmaterialen in orde zijn. “Ik bestel de kleding voor de selectie en de materialen die een trainer nodig heeft om optimaal te kunnen functioneren. Dan heb ik overleg met het bestuur, contact met benodigde sponsoren en doe de bestellingen. Dat vind ik mooi om te doen. Als je dan ziet dat de gehele selectie met dezelfde kleding traint en op wedstrijddagen rondloopt, dan ben ik tevreden. Het geeft een stukje meer professionele uitstraling en daar krijgen we ook vanuit supporters en sponsoren best wel wat complimenten over. We doen dat nu twee seizoenen en dat bevalt iedereen perfect. De trainer regelt het technische en tactische deel, de spelers moeten het uitvoeren en ik zorg voor de randvoorwaarden…”

Met Alexander van Keulen heeft de tweedeklasser dit seizoen een nieuwe trainer voor de groep staan. En in het tussenseizoen kwamen er enkele nieuwe spelers, waaronder ook Huib van Hecke, de selectie versterken. Cevaal ziet het komende seizoen met vertrouwen tegemoet. “Als we wekelijks met elkaar strijd kunnen leveren en dat combineren met goed voetbal. Dan denk ik toch dat we bij de eerste vijf moeten kunnen meedraaien. We hebben laten zien dat we het kunnen, al was het vorig jaar soms wisselvallig. Al waren we na de winter ook een lange reeks ongeslagen. Als die wisselvalligheid eruit gaat, dan hoop ik dat we met zijn allen een mooi seizoen kunnen beleven.”

Klik op v.v. Arnemuiden voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Arnemuiden voor meer informatie over de club.

Rob Hanegraaf sprong bij Moerse Boys in het diepe

Na dertien jaar als jeugdtrainer bij VVR, was Rob Hanegraaf nog één keer toe aan iets anders. Die nieuwe uitdaging vond hij vorig seizoen bij Moerse Boys en trekt hij ook nu, met alle liefde en plezier, nog lekker door. “Mijn vrouw was het er eerst niet mee eens, maar is inmiddels bijgedraaid!”

En dat laatste is niet zo gek, want de 53-jarige Hanegraaf is wat dat betreft weer helemaal opgebloeid. “Eerst kreeg ik bijna ‘ruzie’ thuis, dat lag heel gevoelig. Maar dit geeft zoveel nieuwe energie.” Geboren en getogen in Rijsbergen, was het ook voor hem een sprong in het diepe. “Bij VVR heb ik ook altijd gevoetbald, tot ik op mijn 39ste de jeugd ging trainen.” Zijn voetballende kinderen, trainde hij in die dertien jaar, gek genoeg nog nooit. “Die vonden mij veel te fanatiek.” Hanegraaf moet toegeven, dat zou kunnen kloppen. “Meestal ben ik vrij aardig, tot ik een keer moet ingrijpen. Drie keer per jaar moet je even een punt maken.”

Indrukwekkend

Voor het tweede jaar op rij is het voetbaldier verantwoordelijk voor de JO13 van Moerse Boys, een uitdagende lichting. “Vorig jaar hadden we een heel jong team, dat was best wel pittig. Veelal tegen tweedejaars, die fysiek een stuk verder waren, daar hebben we veel van geleerd.” Het voordeel van jeugdvoetbal, vindt Hanegraaf. “Je kunt heel veel bereiken en ziet spelers echt veranderen. Vooral het enthousiasme werkt aanstekelijk.” Net als bij de rest van de club. “Het bevalt hier heel goed. Een duidelijke structuur, taakverdeling en goede coördinatoren. De sfeer is prettig.” Inmiddels is hij er wel aan gewend, maar in het begin was dat wennen. “We hadden een BBQ met alle vrijwilligers, toen dacht ik de eerste keer: zijn het er zoveel? Dat was echt indrukwekkend.” En dat merk je aan alles, vertelt Hanegraaf. “Ondanks dat de vereniging relatief klein is, speelt het eerste op een heel hoog niveau. Op het vlaggenschip zijn ze hier echt trots.” Maar zoiets, komt natuurlijk niet vanzelf. “Je merkt dat ze heel veel dingen doen, om dat voor elkaar te krijgen. Een voetbalschool, met veel spelers van ‘één’, het is bijzonder om die binding te zien.” Wat te denken van het camerasysteem, boven het hoofdveld. “Die kunnen we gebruiken voor analyses. De club staat wat dat betreft heel erg open voor vernieuwing.”

Geduld hebben

Na dertien jaar bij VVR, dus een nieuwe omgeving. “Als ik nog eens wat anders wilde, moest ik het nu doen. Moerse Boys was wat dat betreft een makkelijk bruggetje, veel van mijn jeugdvrienden zaten daar.” Toch heeft Hanegraaf nog altijd een warm gevoel bij zijn vorige vereniging. “Op het moment dat ik door Rijsbergen loop, kom je een hoop jongens tegen die je training hebt gegeven. Dat is wel leuk. Die heb je toch op een andere manier leren kennen.” Vooral tijdens het trainen, volgens een duidelijk structuur. “Veel positiespel en partij. Altijd positiegericht.” Maar één ding, blijft natuurlijk het belangrijkste. “Oog hebben voor spelers, ze moeten het vooral heel erg leuk vinden.” En dus voert de trainer veel gesprekken en niet alleen over voetbal. “Ook over andere dingen, zoals de Formule 1. Als ze het maar naar hun zin hebben.” Resultaten helpen daarbij, maar zijn niet heilig. “Ik vind het belangrijker hoe ze voetballen, daar moeten we stappen in maken.” Want uiteindelijk, hebben ze maar één doel: “Op langere termijn, moet het niveau omhoog, zodat spelers de stap naar het eerste kunnen maken. We zijn op de goede weg en moeten soms ook gewoon een beetje geduld hebben.” Hanegraaf is er in ieder geval bij. “Werken met een groep die echt wil, dat hoop ik zeker nog een aantal jaar te doen!”

Klik op Moerse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Moerse Boys voor meer informatie over de club.

OVV wil geen ‘narrow-escape’ meer

OVV wist zich vorig seizoen op het nippertje te handhaven. Het scheelde niet veel of de Oostvoornse hoofdmacht was deze jaargang verbannen naar de vierde klasse. Net op tijd kreeg Marcel Langerveld zijn spelers bij de les.

Bij OVV zijn dit seizoen vele ogen gericht op de aanstaande bouwactiviteiten op het sportpark aan de Zwartelaan. De huidige gedateerde opstallen worden vervangen. “Ik geloof dat alles in december tegen de vlakte gaat”, zegt Langerveld. “De club is er jaren mee bezig geweest. Het werd tijd. Ook bij GOZ in Mijnsheerenland heb ik meegemaakt dat de club een nieuw clubgebouw kreeg. Dat gaf destijds een boost aan de vereniging. Wie weet gebeurt dat nu ook bij OVV, al zullen er ook mensen zijn die het vanzelfsprekend vinden. Ze vergeten wel even dat vrijwilligers van de club al jarenlang bezig zijn om te lobbyen voor nieuwbouw.”

Buiten de lijnen wordt er straks flink getimmerd aan OVV, op het veld hoopt de 54-jarige oefenmeester verder te bouwen op de slotfase van het vorig seizoen. Toen wisten de pupillen van Langerveld, die bezig is aan zijn derde seizoen als hoofdtrainer in Oostvoorne, als een Houdini te ontsnappen aan degradatie.

“We hebben er inderdaad niet best voorgestaan en ik heb me ook oprecht zorgen gemaakt”, zegt Langerveld. “Voor de winterstop hobbelden we nog aardig mee, maar we zijn heel slecht uit de coronaperiode gekomen. We hadden veel blessures en niet-fitte spelers. Extra handicap was dat we erg moeilijk scoorden.”

Dat veranderde toen Pascal van Hulst zijn rentree maakten in de spits. “Pascal had een rugblessure en is ook aan zijn rug geopereerd. Toen hij terug was, is het gaan lopen. Niet alleen door hem, maar vooral met hem. Hij was het ontbrekende puzzelstukje voorin. Kansen die eerder werden gemist, gingen er nu in. Dat gaf de hele ploeg vertrouwen. De kentering is gekomen in de wedstrijd tegen Rijnmond Hoogvliet Sport. Op de laatste speeldag wonnen we met 4-0 van DVO’32, de nummer vier.”

Aanleiding om veel veranderingen door te voeren heeft Langerveld dan ook niet. Als er al aanpassingen zijn, zijn die noodgedwongen. “Youri Bak is gestopt, Patrick Spruijt is overgekomen van Rozenburg”, vat hij de weinig spectaculaire transferzomer van OVV samen. “We hadden vorig seizoen al de nodige jeugd toegevoegd en ingepast. Voor dit seizoen is een bijna volledig JO19-1 naar de selectie gekomen. Aanvulling was noodzakelijk, want bij het tweede elftal was het wekelijks passen en meten om genoeg spelers op de been te brengen. Dat heeft ook zijn weerslag op het eerste elftal. Het vorig seizoen was erg rommelig en dat willen we komend seizoen vermijden.”

Langerveld, oud-trainer van GOZ, SC Voorne en Zwartewaal, weet dat de krachtsverschillen klein zijn in de derde klasse. Hij gaat er niet vanuit dat OVV opnieuw een degradatiekandidaat is. “De ambitie is om in de periodes een rol te spelen. Vorig seizoen had je met VFC en Zuidland twee uitschieters. Die clubs zijn gepromoveerd. De meeste van onze tegenstanders komen uit de hoek Vlaardingen-Schiedam. Daar zijn traditioneel veel spelerswijzigingen. Pas na een wedstrijd of zes, zeven kan je dan een beeld vormen van de ware krachtsverhoudingen.”

Klik op OVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op OVV voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.