Home Blog Pagina 486

Rick de Punder wil met Luctor Heinkenszand strijden voor promotie

Hij was jarenlang actief bij v.v. Goes en speelde een aantal jaar als international voor het nationale elftal van Sint-Maarten. Ook kende Rick de Punder (36) een jaar blessureleed vanwege een fikse enkelkwetsuur. De blessure noopte hem om sportief gezien flink wat stappen terug te doen en te stoppen bij de toenmalig derdedivisionist. Na een tussenperiode bij Goes zaterdag koos hij dit seizoen voor Luctor Heinkenszand, de ambitieuze topploeg uit de 3e Klasse A.

“Ik voelde dat ik de twijfel over mijn enkel wel weer achter me had gelaten en dat ik toch als sporter té ambitieus ben om ergens mee te hobbelen of op een lager niveau onderin mee te spelen. Ik wilde graag nog een keer vol er voor gaan, niet meer op het niveau zoals ik bij Goes in de derde divisie gewend was, maar wel bij een ploeg met potentie en ambitie. Toen Luctor interesse toonde beviel me hun visie en plan wel, dus besloot ik om de overstap te maken en dat is tot op heden een goede keuze gebleken.”

De keuze voor Luctor Heinkenszand is voor de middenvelder in zijn ogen ook een keus geweest die bij hem past. “We hebben twee kleine kinderen en die vragen ook tijd en aandacht, dat gecombineerd nog met werk is voetballen voor een ploeg die bovenin meedraait, maar toch ook in de buurt actief is het meest ideaal. We voetballen met Luctor voornamelijk hier dicht in de buurt en dat was natuurlijk bij Goes wel anders. Dan was je soms een hele dag kwijt en waren ook de trainingen behoorlijk intens. Niet dat ik nu minder intensief train hier bij Luctor, maar het is wel anders. Als ik fysiek even wat rust moet pakken, dan kan dat hier. Maar tijdens wedstrijden sta ik er altijd en probeer ik om met mijn teamgenoten de doelstelling van Luctor na te jagen.”

En die doelstelling is voor De Punder helder. “We willen graag vol meestrijden voor promotie naar de tweede klasse. Vorig seizoen strandde het avontuur in de nacompetitie, waar ik toen als toeschouwer bij aanwezig was. Zonde natuurlijk, want nu zijn er nog een aantal sterke tegenstanders bijgekomen. Wil je meedoen voor de prijzen, dan zal je bijna wekelijks top moeten presteren om de punten te pakken. Er zijn minimaal wel een ploeg of zes die aanspraak maken op de titel of nacompetitie denk ik. Daar horen wij ook bij, maar als je weet dat er maar maximaal vier ‘prijzen’ te winnen zijn, dan weet je dat er twee ploegen buiten de boot vallen. Het is zaak voor ons om ervoor te zorgen, dat wij daar niet bijzitten.”

Na zijn langdurige blessure en absentie op het voetbalveld is De Punder weer fit. De problemen aan de enkel zijn verleden tijd, al merkt hij wel op dat het soms wat langer duurt na een wedstrijd om te herstellen. In mei dit jaar speelde hij nog mee met Sint Maarten in de Concacaf Nations League, maar dat is voor de routinier verleden tijd.

“Ik ben toch op een bepaalde leeftijd nu en het is tijd voor de jongere generatie. En zo kan ik me volledig focussen op Luctor, want daar merk ik dat ik op voetballend gebied zeker nog altijd mijn waarde heb en mijn steentje kan bijdragen. Voor mij is het doel vooral om fit te blijven en wekelijks een mooie pot op de mat te leggen. Hopelijk kunnen we aan blijven haken in de top van de linkerrij  door te blijven presteren. En als dat aan het eind van het seizoen resulteert in een eventueel kampioenschap of promotie, dan zou dat het seizoen helemaal compleet maken.”

Klik op Luctor Heinkenszand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Luctor Heinkenszand voor meer informatie over de club.

Podotherapiepraktijk Krook heeft verstand van voeten

Aanhoudende of terugkerende klachten aan spieren of gewrichten is een grote frustratie van voetballers. De Dordtse Podotherapiepraktijk Krook draagt met analyses, adviezen en behandelingen bij aan de oplossing van deze lichamelijke ongemakken.

Voetbal en podotherapie zijn bepaald geen vreemden van elkaar. ,,In mijn vak draait het veel om de voeten’’, geeft Jeroen Krook, naamgever van de praktijk die in 2020 is gestart, aan. ,,Ik behandel voornamelijk klachten aan de voet, maar er kunnen ook klachten ontstaan in de rest van het lichaam door een afwijkende stand of functie van de voet. Vanaf jongs af aan voetbal ik zelf en was ik altijd onder de indruk van voetbalschoenen. Ik wilde altijd zelf de nieuwste en mooiste schoenen hebben en later tijdens de opleiding heb ik mij erin verdiept”.

De liefde voor de voetbalsport komt ook op een ander manier tot uiting: Jeroen heeft bij SC Emma en DFC in het eerste gespeeld en later in het tweede en een vriendenelftal van Oranje Wit. Momenteel is hij speler van het derde team van Oranje Wit. Door drukte thuis en in de praktijk beperken de activiteiten op het veld zich tot de trainingsavonden op dinsdag en donderdag. ,,De gehele zaterdag weg zijn, wil ik mijn vrouw niet meer aandoen met twee druktemakers thuis. Ik wilde eigenlijk stoppen, maar ben blijven trainen. Als het nodig is, sluit ik aan op zaterdag.’’

Jeroen Krook (29) heeft door zijn sportachtergrond veel affiniteit met zijn werkgebied: ,,In het verleden heb ik zelf veel last gehad van blessures, met name de linkerknie. Er zijn dus veel uren versleten bij de fysiotherapeut en hierdoor werd mijn interesse in het vak en het menselijk lichaam opgewekt. Ik kwam bij de opleiding fysiotherapie niet door de loting heen, maar wilde niet een jaar lang stilstaan. Toen ben ik verder gaan kijken en kwam ik uit bij podotherapie. Een keuze waar ik tot op heden absoluut geen spijt van heb gehad.”

Werkwijze
De werkwijze van Jeroen is duidelijk: ,,Eerst is er een intake om goed in kaart te brengen wat er precies speelt. Daarna vindt een lichamelijk onderzoek plaats, waarbij ook naar de beweeglijkheid van de gewrichten wordt gekeken. Daarnaast voer ik analyses uit, waarbij ik heel uitgebreid het looppatroon van iemand in kaart kan brengen. Een (steun)zool is niet altijd dé oplossing, er moet wel een achterliggende gedachte bij zijn. Iemand die regelmatig blessures heeft of moeite heeft met de juiste schoenen die kan wel baat hebben bij zolen. En we kunnen ook de schoenen goed afstemmen op de voet(en).’’

Tijdens de dagelijkse praktijk ziet Jeroen allerlei doelgroepen: van jong tot oud en van werkende tot sporters. De behandelingen hebben allemaal hetzelfde doel, namelijk iemand pijnvrij laten functioneren in hun activiteit, werk of sport. De meest uitgevoerde behandeltraject bestaat uit het aanmeten van steunzolen. ,,Vaak zie ik mensen die al een traject fysiotherapie achter de rug hebben of blessures die regelmatig terugkeren. Dan kan de blessure wel steeds behandeld worden, maar pak je de oorzaak van het probleem niet aan. Deze is dan vaak te vinden in de stand van de voeten, houding of manier van lopen”.

Om de klachten goed in kaart te brengen vindt er uitgebreid onderzoek plaats. Tijdens het eerste gesprek wordt de klacht besproken en uitgevraagd. Vervolgens vindt er een lichamelijk onderzoek plaatst om de functie en de beweeglijkheid van de gewrichten in kaart te brengen. Bij Podotherapie Krook wordt gebruik gemaakt van de nieuwste en modernste apparatuur. ,,Er is onlangs geïnvesteerd in een loop analyse systeem, waar met meerdere camera’s en druksensoren in de loopband zeer duidelijke en professionele analyses kunnen worden gemaakt.’’

Wie zich herkent in deze klachten, kan een afspraak maken bij Podotherapie Krook:

Van Neurenbergpad 2, 3311 DN Dordrecht of Nieuwe Noordpolderweg 1, 3312 AD Dordrecht.
Telefoon: 06-28317807.
Website: www.podotherapiekrook.nl

Wesley Borsboom: ‘Dat opa trots zou zijn geweest, was de mooiste reactie’

Wesley Borsboom is een echte Dubbeldammer en dat zal hij ook altijd blijven. De wijze waarop hij op 23 oktober 2022 tegen TVC Breda een strafschop benutte, zal hij zijn hele leven bij zich dragen. Vanachter zijn standbeen joeg hij de bal in de kruising en bracht zo zijn Dubbeldam naar de derde ronde van het bekertoernooi.

Het is precies twee maanden na dat moment als Borsboom het nog maar eens terughaalt. ,,Wij zaten na een 2-2 gelijkspel tegen Breda in de strafschoppenserie. Ik stond niet op het lijstje. Twee van onze jonkies misten. Bij de tegenstander mislukte een ‘panenka’. Toen ik voor de zesde strafschop mocht opdraven had ik zoiets van ’als hij een panenka doet, haal ik voor die beslissende penalty mijn truc uit de kast: de trap vanachter het standbeen, die ik zo vaak op de training doe’. Ik ben 32 jaar en het is misschien een van de laatste keren dat ik het kan doen. Trainer Ries Fok riep nog ‘je doet het niet hoor’, maar ik was er in mijn hoofd niet meer vanaf te brengen.”

De penalty van Borsboom ging snoeihard in de kruising en ging binnen een uur viraal. ,,De strafschop was gelukkig gefilmd, anders had niemand het geloofd. Nu is hij inmiddels meer dan een miljoen keer bekeken.” Zijn telefoon stond roodgloeiend. Het AD belde en toen kwam Ziggo met de vraag of hij naar Hilversum kon komen. ,,Vond ik wel leuk. Ik hoopte dat Ruud Gullit en Marco van Basten in het programma zouden zitten, maar zij moesten naar Qatar. Jammer, want ik had die twee van wereldklasse graag ontmoet. Nu ontmoette ik Arthur Numan. Van Basten heeft de beelden wel gezien, daar ben ik dan weer trots op.” De mooiste reactie kwam van zijn 85-jarige oma. ,,Zij heeft het moment ook gezien. ‘Opa zou heel trots op je zijn geweest, jongen’. Dat vond ik het mooiste van allemaal. Mijn opa is zes jaar geleden overleden.”

Trainingskamp
Wesley Borsboom wordt nu vaker met dat moment van 23 oktober geconfronteerd. ,,In december kregen wij een strafschop, maar die nam Jordy Wouters. De tegenstanders vroegen of hij hem vanachter het standbeen ging nemen. Jordy vertelde dat hij dat niet was geweest. Ik stond niet op het veld. Bovendien neem ik eigenlijk nooit penalty’s.”                                          Dubbeldam (zo) draait niet naar verwachting. Hopelijk doet het trainingskamp in januari naar Spanje de groep goed. Borsboom: ,,Ik houd van de zon. Ik haat de kou, dan gaat mijn eerder gebroken teen weer opspelen. Het voetballen probeer ik nog even vol te houden. Ik zit immers al vanaf mijn vijftiende bij het eerste elftal. Volgens mij wordt er vanaf die tijd al over een nieuw sportcomplex gesproken, maar wij zitten nog steeds hier. Ik verwacht ook niet dat in 2023 het nieuwe gebouw klaar is. Ons hoofdveld is afschuwelijk slecht. Er wordt niets meer aan gedaan. Ik ga nog wel even door, maar er komt een moment dat de jonkies mij eruit werken.”

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.

Eerst drie seizoenen als hoofdtrainer hebben Bakx al veel geleerd

Hoewel zijn eerste seizoen als hoofdtrainer slechts vier competitiewedstrijden duurde, waren ze bij SC Waarde overtuigd dat ze met Jeroen Bakx de juiste man hadden binnengehaald om hun doelstellingen voor de komende jaren na te streven. Inmiddels in de oefenmeester uit Krabbendijke bezig aan zijn derde jaar als hoofdtrainer en heeft hij al veel geleerd.

‘Hoofdtrainer zijn is iets wat ik graag wilde en is best veelomvattend, ongeacht het niveau waarop je acteert. Maar ik vind het geweldig. Na drie seizoenen trainer te zijn geweest van het tweede elftal bij Krabbendijke had ik het gevoel om écht op eigen benen te willen staan. Ik heb toen gesolliciteerd bij wat clubs en daar werd ik het niet vanwege het gebrek aan ervaring. SC Waarde durfde toen aan om me wel de kans te geven en daar ben ik ze eeuwig dankbaar voor.”

De club komt al jarenlang uit in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal, maar wil daarin met een duidelijke visie vanuit het rechterrijtje verworden tot een ploeg die steevast zichzelf in de linkerrij ziet eindigen. “Ik heb de afgelopen seizoenen een andere speelwijze en spelopvatting erin gebracht en dat gaat soms met wisselende resultaten. Toch ben ik ervan overtuigd, dat we op deze manier met de club onze doelstellingen kunnen realiseren.”

In de afgelopen drie seizoenen kreeg Bakx bij zijn club te maken met het inpassen van spelers uit verschillende culturen. “Er kwamen van buitenaf jongens bij uit onder meer België en Roemenië, waardoor we meer dan geregeld ook Engels als voertaal hadden bij besprekingen en in de coaching. Het was zeker niet altijd makkelijk, maar voetbaltaal is gelukkig wel universeel.”

Toch besloot de club dat het voor de identiteit van de club beter was om daarmee niet verder te gaan en zijn ze inmiddels weer vertrokken. Het noopte de oefenmeester om opnieuw te gaan bouwen en werken aan speelstijl en systeem. “We zijn een achttal basiskrachten verloren en moeten het nu gewoon doen met de jongens die beschikbaar zijn. Voetbaltechnisch zijn we misschien wat teruggevallen, maar de spirit en teamgeest is in mijn ogen juist toegenomen. Dat is ook heel veel waard en zie je terug op trainingen en tijdens de wedstrijden. Al moeten we qua prestaties nog wel veel constanter worden.”

Op Sportpark Keizershoofd is Bakx met zijn selectie van zo’n achttien man ‘blanco’ aan dit seizoen begonnen en spelen ze een stuk compacter en meer op de counter dan de voorgaande jaren. “We zitten nu in een andere competitie en ook dat verschil is merkbaar. Hier is de middenmoot een stuk breder dan vorige seizoenen en kan iedereen van elkaar winnen of verliezen. Heb je een goeie dag dan stijg je, heb je een off-day dan kelder je ineens een paar plekken. Ik ben er van overtuigd, dat we wekelijks het onze tegenstanders moeilijk kunnen maken en ook in het vervolg nog de nodige punten gaan pakken.”

Een plek bovenin de middenmoot, dat is toch wel waar de ambitieuze trainer zelf op hoopt, terwijl hij met een schuin oog ook kijkt naar de verrichtingen van zijn oude club en buurman Krabbendijke. “Daar heb ik jarenlang in het eerste gespeeld, ben er begonnen als trainer bij het tweede en ken er veel mensen. Logisch dat je ze blijft volgen. Het zou ooit wel mooi zijn om daar nog eens al hoofdtrainer terug te keren. Maar dat is voorlopig niet aan de orde. Ik zit hier bij Waarde uitstekend op mijn plek en krijg kansen om mezelf te ontwikkelen. Qua trainingen, het in de lead zijn als trainer én in de coaching. Dus eerst hier de doelstellingen najagen met elkaar en dan kijken we ooit wel verder.”

Klik op SC Waarde voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Waarde voor meer informatie over de club.

Voetjebal zorgt bij Pernis voor prettige bijvangst

VV Pernis is in de jeugdafdeling weer aan het groeien. Dat is een prettige bijvangst van onder meer het ‘Voetjebal’, dat de club sinds dit jaar aanbiedt aan kinderen van vier en vijf jaar.

“We willen ons als club nadrukkelijk manifesteren van onze maatschappelijke kant”, zegt jeugdvoorzitter Tamara Hardenpol. “We willen er zijn voor iedereen in Pernis en onze deuren openen. Dat gebeurt nu al met de hondenschool, die bij ons traint, en de twee basisscholen die van ons complex gebruik maken voor de gymlessen.”

‘Nieuw’ dit jaar is het voetjebal voor kinderen van vier en vijf jaar. “Rotterdam Sport Support heeft aan ons gevraagd of wij als club iets konden betekenen om het sportaanbod in Pernis te vergroten. Voor kinderen van de leeftijd van vier, vijf jaar was er hier nog geen aanbod.”

“Het is geen gewone voetbaltraining”, zegt Hardenpol over voetjebal. “Het is sport en spel in allerlei vormen. Een deel daarvan is voetbal, maar het is zeker geen voetbaltraining alleen. Doel is om kinderen te laten kennismaken met allerlei soorten spel en vooral laat bewegen.”

De eerste reeks van acht trainingen werd voor de zomer aangeboden. “In totaal hebben we in een seizoen drie blokken van dus acht trainingen. Dat hebben we gedaan omdat dat goed te overzien is voor ouders. De bijdrage is ook met opzet laag gehouden – voor acht trainingen betalen ouders 25 euro – om het laagdrempelig en toegankelijk voor iedereen te houden, ongeacht hoe gevuld de portemonnee is.”

Hoewel het voetjebal niet bedoeld is als kweekvijver voor het reguliere voetbal is het voor Pernis wel een bijvangst. “Van de eerste groep kinderen is ongeveer de helft doorgestroomd naar de JO7. Dat is natuurlijk hartstikke mooi, maar geen doel van ons. Je weet nooit of die kinderen zonder voetjebal ook lid waren geworden. Het voordeel van voetjebal is dat voor de kinderen en de ouders ons complex vertrouwd terrein is.”

Hardenpol werd net voor de coronaperiode jeugdvoorzitter van Pernis. Inmiddels is de club sportplus-vereniging van Rotterdam. “Daardoor is er ondersteuning op allerlei gebied, van cursussen voor een vertrouwenspersoon tot andere opleidingen. Daar maken we als vereniging graag gebruik van.”

De jeugdafdeling is de laatste jaren fors gegroeid. “Ook in coronatijd hebben we veel georganiseerd voor onze jeugd. Dat is niet onopgemerkt gebleven en zeker in een kleine gemeenschap als Pernis wordt dat doorverteld. Vooral aan de onderkant groeien we behoorlijk. Voor de tweede fase van de competitie hebben we twee nieuwe teams ingeschreven. Dat lijkt misschien niet zo veel, maar voor een kleine vereniging als Pernis met elf jeugdteams is dat wel bijna twintig procent groei.”

Pernis pakt ook de trainingen anders aan dan vroeger. “In de onderbouw rouleren we op maandag van trainers. Dat doen we met opzet omdat ieder kind dezelfde trainers krijgt. De ene trainer heeft die bepaalde kwaliteiten, de andere is daar weer goed in. In het begin moesten de spelertjes daaraan wennen, maar nu dat is gebeurt, werkt het prima”, zegt Hardenpol. “Wij vinden het belangrijk dat de kinderen goede trainingen krijgen voorgeschoteld, maar ook dat er aandacht is voor de pedagogische kant.”

Klik op vv Pernis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Pernis voor meer informatie over de club.

Ton Habermehl is ‘het oliemannetje’ van Smitshoek

Hij is al sinds 2009 als verenigingsmanager verbonden aan Smitshoek. Ton Habermehl (62) noemt zichzelf ‘het oliemannetje’, die zich in zijn rol op de achtergrond altijd dienstbaar opstelt. “Het voelt alsof ik mijn hobby aan het uitoefenen ben.”

Hij is op deze maandag net terug met Henk Ebben van de jacht op de bal. “Die lag in de sloot”, zegt Habermehl. “We moeten zuinig zijn op ons materiaal. Een bal kost al snel vijf tientjes. Dat is zonde.”

Voor Habermehl is er geen dag bij Smitshoek hetzelfde. Toen de oud-speler van het eerste elftal – hij hield het vol tot zijn 39ste – ruim dertien jaar geleden werd aangesteld als verenigingsmanager was hij uniek in zijn soort. En nog altijd zijn er maar weinig clubs die betaalde krachten in dienst hebben om de vereniging te runnen. “In 2009 hadden we al ruim duizend leden. Onze wedstrijdsecretaris groeide het werk boven zijn hoofd. Ik zat destijds ook in het bestuur en met dat bestuur kwamen we tot de conclusie dat we het met alleen vrijwilligers niet zouden redden. Voor één iemand was het niet meer te doen, en zelfs als de taken zouden worden verdeeld, was het lastig te organiseren. Smitshoek wist toen al dat er een nieuwe golf aan leden zou komen, want de Vinexlocatie zou gebouwd worden.”

Habermehl was na zijn actieve loopbaan bij de oranjehemden altijd een betrokken en actieve vrijwilliger. Hij gaf training, deed andere hand- en spandiensten en zat naar eigen zeggen ‘een blauwe maandag’ in het bestuur.

Voordat hij verenigingsmanager werd, was Habermehl deurwaarder. “Iets heel anders”, reageert hij. “Maar mijn hart lag altijd al bij Smitshoek. Wat is er dan mooier om deze functie uit te oefenen?”

Zes dagen per week is hij op de club. Hij is wedstrijdsecretaris, maar bekommert zich om heel veel zaken. “Ik onderhoud op dagelijkse basis de contacten met de gemeente en de KNVB. Daarnaast doe ik een stukje facilitair en wat klein onderhoud. Als het eten en drinken voor de kantine wordt gebracht, neem ik dat ook in ontvangst. Als er iets door een specialist gerepareerd moet worden, sta ik ‘m bij. Ik zit bijvoorbeeld nu weer te wachten op een mannetje voor het licht op het velden, want er is storing.”

Zonder hem zou het op zaterdag een organisatorische bende worden. Hij neem de veld- en kleedkamerindeling voor zijn rekening. “Dat is best een puzzel”, weet hij. “Met soms 44 wedstrijden thuis is een strakke planning vereist. We hebben 28 kleedkamers. Die zijn continu in gebruik, maar je moet wel rekening houden met het feit dat er ook meisjesteams en G-teams zijn. Die kan je niet bij de jongens plaatsen.”

Een acht- tot vijf-mentaliteit past niet bij de functie van verenigingsmanager, stelt Habermehl. “De club bestaat voornamelijk uit vrijwilligers, dus is het logisch dat er ook in de avond veel contact is met elkaar. Als je niet flexibel ben, ben je niet geschikt voor deze functie.”

Inmiddels heeft Smitshoek meer dan achttienhonderd leden en heeft het veel weg van een bedrijf. “Er ligt druk op het complex”, weet Habermehl. Vandaar dat de club nu inzet op kunstgras op het hoofdveld. Een vorig bestuur sneuvelde op de plannen waaraan het zijn lot had verbonden. “Je hebt altijd voorstanders van kunstgras en ook mensen die zweren bij gras”, laat Habermehl zich diplomatiek uit. “Het voordeel van kunstgras is de grotere belastbaarheid.”

“Voorlopig ligt dat veld er nog niet, hoor. Eerst moet er nog de weg met de gemeente bewandeld worden.”

Klik op Smitshoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Smitshoek voor meer informatie over de club.

‘Echte’ Kraai Kevin Versteeg terug op het oude nest bij Rijsoord

Negen jaar geleden, op 13-jarige leeftijd, vloog Kevin Versteeg vanuit Rijsoord uit naar Sportclub Feyenoord. Dit seizoen is de lange, ranke voetballer terug op het oude nest, met een schat aan ervaring.

Echt weggeweest was Versteeg niet, zegt hij. “Als ik in de jeugd bij Feyenoord had gespeeld, kwam ik na de wedstrijd bijna altijd naar Rijsoord. Mijn vrienden speelden hier. Vaak gingen we samen kijken naar het eerste elftal.”

Op Varkenoord, onder de rook van De Kuip, doorliep hij alle selectie-elftallen van de sportclub. “Spelen in dat mooie Feyenoord-shirt, daar droom je van. Ik heb een mooie periode gehad bij de SC. De afgelopen jaren maakte ik deel uit van de A-selectie. Ik zat tussen het eerste en tweede in. Ik heb regelmatig minuten mogen maken in het eerste.”

De lokroep van zijn oude club kon hij deze zomer niet weerstaan. In Rijsoord wordt gebouwd aan een nieuw team met een grotere inbreng van eigen opgeleide spelers. Het is een koers die Versteeg aanspreekt. “De club wil af van de jaarlijkse volksverhuizingen. Maar je hebt natuurlijk niet van de ene op de andere dag een selectie met veel Rijsoord-jongens”, zegt Versteeg. “Inmiddels hebben we al een aantal jongens van Rijsoord zelf in de ploeg, zoals Danny Haasdijk, waarmee ik nog in de jeugd hebt gevoetbald, en Stefan Havelaar.”

En niet te vergeten Timo Versteeg, het 18-jarige talent dat zich in rap tempo in de basis speelde. “Hij doet het hartstikke goed”, steekt Kevin de loftrompet over zijn jongere broertje. “Door het leeftijdsverschil hebben we in de jeugd nooit met elkaar samen gespeeld. Dat dat nu kan, vind ik hartstikke leuk.”

Ze zijn allebei het product van dezelfde ouders, maar in het veld verschillen ze wel duidelijk van elkaar. “Timo is een echte verdediger, die zich helemaal kan vastbijten in een tegenstander. Hij kan ook keihard zijn als het moet. Zelf zoek ik altijd de voetballende oplossing. Of ik sta centraal op het middenveld of in het centrum van de verdediging, inderdaad naast Timo.”

Dat Rijsoord een lastige start beleeft in de eerste klasse komt niet helemaal onverwacht, zegt de student sportkunde in Den Haag. “We hebben zeventien nieuwe spelers dit seizoen. De meeste zijn onder de 23 jaar. Het heeft tijd nodig om tot ontwikkeling te komen.”

In dat proces van vallen en opstaan zit het Rijsoord ook niet mee dat trainer Marco van Rijn vanwege privé-omstandigheden is afgehaakt. Versteeg wanhoopt echter niet. “We zijn zelden echt weggespeeld dit seizoen.  De wedstrijden hebben we wel terecht verloren, maar ook in andere wedstrijden te weinig gekregen. We hadden sommige echt niet hoeven te verliezen. Terneuzense Boys, die we met 1-0 verloren, was er zo’n eentje. Onze doelstelling is handhaving dit seizoen, maar we moeten ons niet te veel laten leiden door het klassement van de dag. We moeten ervoor zorgen dat we elke training en wedstrijd beter worden. En die progressie zie ik.”

Klik op Rijsoord voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rijsoord voor meer informatie over de club.

Titel voor RCD MO20-1

Het vrouwen-en meidenvoetbal bij RCD boekte een fraai succesje. De meiden van RCD MO20-1 pakten namelijk, in de decemberkou, op uiterst overtuigende wijze de titel. Met een geweldige overwinning van 8-1 op nummer 2, Madese Boys MO20-1, claimden zij op uiterst overtuigende wijze de eerste plek en daarmee het kampioenschap in hun poule.

In de kou van vorst en neerdalende mist bikkelden de meiden van trainer John Huismans en leider Leslie Engelen zich overtuigend door hun wedstrijd heen. Dat kostte aanvankelijk nog wat extra moeite, want het duel werd uitermate sfeervol omlijst door het afsteken van fakkels. Dat zorgde voor een zodanige extra mist op het terrein, dat de wedstrijd even stilgelegd moest worden aangezien niemand – inclusief de scheidsrechter – een hand voor ogen meer kon zien en het spel niet meer te volgen was. Nadat de mist was opgetrokken, was de uitkomst snel duidelijk: met een overtuigende zegepraal legden de meiden de laatste hand aan een fraaie titel. Onder luid gejuich van de toeschouwers, die hun handen warm klapten, werden zij gefeliciteerd met bloemen en na een heerlijke koude douche volgde uiteraard een patatje en een drankje. Een mooie beloning voor het werk dat John Huismans, Leslie Engelen en de meiden in de afgelopen maanden hebben geleverd en dat een grote stimulans is voor het vervolg van het seizoen straks in de voorjaarscompetitie.

Klik op RCD voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCD voor meer informatie over de club.

Afscheid van Michel Sterrenberg

Bij een ander artikel over SSW staat een foto van de huidige SSW-trainer Pieterman van Kooten, die zich door weer en wind over het veld begeeft. De foto is niet alleen functioneel, omdat Van Kooten opnieuw voor de groep staat bij SSW dat tegenwoordig nog louter met de hoofdmacht op zaterdag uitkomt, maar ook omdat de foto een hommage is aan de op 27 oktober 2022 overleden fotograaf Michel Sterrenberg.

Wie VoetbalJournaal Dordrecht zegt, noemt eigenlijk in één adem twee namen die jarenlang voor de invulling van deze krant zorgden: Hans Boender en Michel Sterrenberg. Samen trokken zij op: Hans maakte de verhalen, die door Michel altijd treffend geïllustreerd werden. Het tweemanschap werd ruw uit elkaar gerukt door het veel te vroege overlijden van Hans, waarna de verantwoording voor de invulling van VoetbalJournaal Dordrecht op andere schouders gingen rusten.

Michel bleef als fotograaf zijn foto’s echter leveren voor de najaar 2022 editie van het VoetbalJournaal Dordrecht. In het weekeinde pedaleerde hij op de fiets van veld naar complex om de actiemomenten van de Dordtse clubs, die hem zo na aan het hart lagen, te schieten. Je kon hem uittekenen: in het stadion van FC Dordrecht, met een hesje, steevast achter de goal van de tegenstander van de Dordtse bvo die hij al tientallen jaren volgde met de camera in de hand. En in het weekeinde langs de lijn, gezellig en sociaal. Met altijd een woord voor een collega-fotograaf of een verslaggever die even bij hem kwam aanwaaien. Maar ondertussen wel oog houdend voor de gebeurtenissen op het veld. Die actiefoto’s vonden dan weer een weg naar diverse media, waarbij ook het VoetbalJournaal een etalage was waar de foto’s van Michel te zien waren.

Daaraan is ook abrupt een einde gekomen. Op 27 oktober 2022 overleed Michel, op 62-jarige leeftijd. Een sportfotograaf die altijd tijd had voor een praatje, interesse toonde, oog voor de Dordtse sport had en nooit te beroerd was om in zijn grote archief op zoek te gaan naar die ene foto ‘die hij toch ergens moest hebben’, is niet meer. En dat is een groot gemis voor familieleden, vrienden, bekenden, collega’s, maar ook voor VoetbalJournaal Dordrecht dat zijn bijdragen enorm gaat missen.

Klik op VoetbalJournaal Dordrecht voor de laatste artikelen over de regio.

Bram Lagendijk al tientallen jaren vrijwilliger bij Krabbendijke

Vrijwilligers vinden voor je evenement, club of vereniging is vandaag steeds moeilijker en moeilijker. Bij v.v. Krabbendijke is Bram Lagendijk er eentje met een echt Krabbendijke-hart, want als vrijwilliger is hij al tientallen jaren in diverse rollen actief binnen de club. Momenteel onder meer als trainer van het damesteam, dat uitkomt in de 7×7-competitie.

“Ik ben ooit bij de F’jes begonnen, toen mijn zoon ging voetballen. Je kent wel hoe het gaat. De eerste keer ben je aanwezig als toeschouwer, de tweede keer ben je al trainer of leider en de derde keer zit je ook in het clubbestuur. Zo ging het ongeveer bij mij ook wel een beetje haha.”

Naast jeugdtrainer, was Lagendijk ook jarenlang penningmeester bij de zaterdag vierdeklasser. “Daarbij hebben mijn vrouw en ik ook samen nog twaalf jaar lang het kantinebeheer voor onze rekening genomen, dus we lopen er al heel wat jaartjes met heel erg veel plezier rond.”

Nu is hij bij Krabbendijke alweer een jaartje of zes als trainer actief binnen het meisjes- en damesvoetbal. “Ik ben betrokken geweest bij de MO19, maar daar werd de spoeling steeds dunner en nu spelen we bij de senioren in het Vrouwen 18+ competitie. Dat is een zevental en dat werkt hier prima. Het pas ook goed bij de motivatie die de dames en meiden hebben. En het is gezien de aantallen die we bij de senioren beschikbaar hebben ook de beste keuze.”

De wedstrijden worden gespeeld op een half veld, en dat vergt voor Lagendijk toch ook de nodige aanpassingen, zeker ook qua trainingsaanpak en wedstrijdbeleving. “Het is anders dan met mannen, je moet veel geduldiger zijn, maar je krijgt er wel weer veel meer waardering voor terug. Tijdens de wedstrijden die we spelen doen ook geregeld meiden uit de MO19 mee, dat is wel prettig. Dan zie je ook dat het niveau stijgt ook op een training of tijdens een wedstrijd. Met trainingen is het met een zevental wel aanpassen. Je kunt veel minder op patronen en positiespel trainen. Daarbij is voor de dames op een half veld wel erg intensief, want je moet veel meer en sneller omschakelen.”

Het team komt uit in de zesde klasse, het laagste niveau. “Dat is prima, want het gaat de dames vooral om met elkaar wekelijks een balletje te trappen. Een keer per week trainen en een wedstrijd spelen. Het gaat vooral om gezellig met elkaar op een sportieve manier bezig zijn op het eigen dorp. En dat is meer dan prima, dat proberen we met z’n allen zo goed mogelijk in te vullen.”

Klik op vv Krabbendijke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Krabbendijke voor meer informatie over de club.