Home Blog Pagina 485

Schaal nummer drie is het doel voor Bram Scheringa van FC Vlotburg

Voor de tweede keer in zijn carrière degradeerde Bram Scheringa met FC Vlotbrug uit de derde klasse, maar dat heeft de lust om voor de geel zwarten te spelen niet minder gemaakt. Integendeel, want de 31-jarige Hellevoeter zet met zijn club in op een successeizoen.

“Hoe was het ook al weer? Het lijkt een eeuwigheid geleden”, reageert de verdediger als hij wordt gevraagd naar de laatste maanden van het vorige seizoen waarin hij met FC Vlotbrug een verloren streed strijd. “Weetje, die degradatie hing op een gegeven moment in de lucht. We hebben nog best wel lang hoop gehad dat we ons zouden kunnen handhaven. We wonnen van OVV en GHVV’13. Je hoopt dat die overwinningen een boost geven aan het team en het zelfvertrouwen, maar al met al moet je concluderen dat we tekort kwamen. We verloren de laatste zes, zeven wedstrijden.”

Na de fase van de competitie stond zijn team er niet eens zo slecht voor. “Achteraf gezien is het mis gegaan tijdens die lange onderbreking. We zijn relatief laat weer in training gegaan. Toen andere teams al vier oefenwedstrijden hadden gespeeld, stonden wij weer eens op het veld. Niet helemaal fit zijn was een aspect, maar ook het feit dat we veel afhakers hadden in de selectie. Er zijn spelers gestopt en spelers weggevallen door blessures. De trainer werd nog ziek en de assistent-trainer stapte op. Het was alles bij elkaar heel erg onrustig én rommelig.”

Toch bewaart Scheringa niet alleen slechte herinneringen aan die seizoenshelft. “De acht jongens van de eerste groep die zijn overgebleven hebben zich meer dan honderd procent gegeven. We zijn naar elkaar toegegroeid. Ook hebben we geprobeerd om met invallers uit het tweede en de A-jeugd het beste er van te maken. We zijn gedegradeerd, maar we hebben er alles aan gedaan wat kon.” Die acht spelers vormen ook het fundament waarmee FC Vlotbrug in de vierde klasse hoge ogen hoopt te gooien. De club versterkte zich behoorlijk afgelopen zomer en heeft daardoor een elftal dat om het kampioenschap mee kan strijden, vindt Scheringa. “We moeten gewoon voor dat kampioenschap gaan.
Ik ben ervan overtuigd dat we met het huidige team prima in de derde klasse hadden kunnen meespelen. Als je dan in de vierde klasse speelt betekent het automatisch dat je het kampioenschap als doel moet hebben. Als team horen we eerder thuis in de derde dan in de vierde klasse.”

Toen degradatie begin juni een feit was, was dat ook voor Scheringa doorbijten. “Hoewel we het zagen aankomen was het werkelijke moment toch even slikken. Ja, ik heb een traantje weggepinkt. Dat vind ik niet heel raar, want dit is mijn club. Ik speel al sinds de jeugd bij FC Vlotbrug en durf rustig te stellen dat ik geen ander shirt dan het geelzwart aantrek.”

Vervolgend: “We moeten het ook weer niet dramatiseren. Toen ik net in het eerste speelde werden we kampioen van de vierde klasse om vervolgens een jaar later te degraderen. Dat was pás kansloos”, relativeert hij.

Nu aast Scheringa, vader van dochtertje Bente (5) en zoontje Luca (3), op zijn derde kampioensschaal met zijn club. “Ik heb er veel voor over om die derde schaal omhoog te houden. Misschien stop ik dan wel. Dan ben ik 32. Als ik stop, doe ik dat voor mijn kinderen en mijn vrouw. Het leven is druk zat.”

Klik op FC Vlotburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Vlotburg voor meer informatie over de club.

Jordie de Groot nog één seizoen manusje-van-alles

Zoon Jordie begint aan zijn laatste hoofdstuk bij Rozenburg 1. De 35-jarige vader van twee kinderen zet zo goed als zeker een punt achter zijn loopbaan. “Ik heb een prachtige tijd gehad en heb dat nog steeds, maar in juni word ik 36. Selectievoetbal heeft best een impact op een gezin. Ik heb het thuisfront dan ook beloofd dat ik na dit seizoen stop.”

De Groot is veruit de oudste van de eerste selectie. “Er zijn nog wat jongens van 30, 31 jaar, maar de meeste zijn begin twintig. Je merkt dat er een generatiekloof is. Zij zitten nog helemaal in het stapleven, ik heb de behoefte niet. Bovendien: ik moet elke morgen er weer vroeg uit voor die twee kleintjes.”

Hij noemt zichzelf de meest ideale speler voor de trainer. Morren deed hij nooit, zeuren al helemaal niet, als hij weer eens op een andere positie werd gezet. Vorig seizoen nog speelde hij op het middenveld, rechtsback, centrale verdediger en linksback. “Dat ik alles kan spelen is een voordeel, want ik speel altijd wel. Een nadeel is het dat ik vaak de noodoplossing ben voor als er op een positie een probleem is. Alle trainers die ik heb gehad keken dan naar mij. Dat is eigenlijk altijd zo geweest.”

Toen hij thuis zat kreeg hij aan de eettafel van zijn vader te horen dat hij er wat moest gaan zeggen. “Mijn moeder zei dan meteen: zo zijn we niet. En ik heb duidelijk het karakter van mijn moeder. Haha.”

Hij degradeerde afgelopen seizoen met Rozenburg uit de derde klasse, maar verheugt zich op het spelen van meer derby’s. “Qua niveau zijn we naar beneden gegaan, maar daarentegen zitten we wel in een aansprekendere afdeling.”

Klik op VV Rozenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rozenburg voor meer informatie over de club.

R.W.B. in de slotfase toch weer gelijk

RWB stond in Zevenbergschenhoek tegen DHV in de rust met 0-2 voor. Net als vorige week kwamen de bezoekers echter ook deze week niet verder dan een gelijk spel.

Voor rust leek er niets aan de hand voor RWB. Na een half uur spelen mocht RWB voor een overtreding in de 16 meter vanaf 11 meter aanleggen. Met Kevin Remie achter de bal is dit dan een zekerheidje en zo kwam dus de 0-1 op het scorebord. 10 Minuten later verdubbelde Owen Kogels de voorsprong naar 0-2, wat ook meteen de ruststand betekende. Er leek dus niets aan de hand voor de bezoekers, maar daar dacht DHV anders over.

DHV kwam in de tweede helft beter uit de startblokken en werd ook nog in het zadel geholpen. Slordig balverlies in de opbouw betekende dat DHV na 10 minuten in de tweede helft de aansluittreffer kon scoren. RWB verzuimde om de wedstrijd definitief in het slot te gooien en kreeg een paar minuten voor tijd de deksel op zijn neus. Een overtreding die net wel/net niet binnen de 16 meter werd begaan werd door de scheidsrechter op de stip gelegd. De 2-2 was daarmee een feit. Toch had de ploeg uit Waalwijk in de korte tijd die nog over bleef de zege binnen kunnen halen, de paal stond dit echter in de weg. RWB liet hiermee dure punten liggen en mag zaterdag 19 november proberen om thuis tegen SSW uit Dordrecht, na twee gelijke spelen, weer de winst binnen te halen.

Klik op RWB Waalwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB Waalwijk voor meer informatie over de club.

Vriendenteam VCK 3: On Y Va, Trois points dans le sac

VCK 3 is een vriendenteam dat momenteel uitkomt in de vierde klasse. De kern van het team is al lange tijd hetzelfde gebleven. On Y Va, Trois points dans le sac. Is het bijzondere motto van dit team. Dit betekent: we gaan ervoor! Drie punten in de tas. We spreken vandaag met de leiders van het team: Nick Veenstra en Rowan Jobse.

Even voorstellen
VCK 3 is een vriendenteam dat is opgericht in het seizoen 2016/2017. ‘’Wij zijn het gezelligste team van de Zeeuwse streek. Sinds de oprichting van het team hebben we met de vaste kern, en hier en daar wat terugkerende en vertrekkende spelers, hard gewerkt tot waar we nu zijn. Over het algemeen zijn wij een recreatief team, maar een prestatief team in de derde helft. We spelen op dit moment in de vierde klasse en we staan bovenaan!’’

Één team één taak
De kern van het team is sinds de oprichting hetzelfde gebleven dit is natuurlijk best uniek voor een team dat al lang samen is. ‘’Ook wordt er hard gewerkt om het best mogelijke vriendenteam te ontwikkelen. Daarnaast gaan wij echt voor één team één taak. Zowel op het veld als na de wedstrijd wordt er aan de teambuilding gewerkt. Dit uit zich in uitjes naar het buitenland tot het bezoeken van voetbalwedstrijden.’’

Speciale spelers
VCK 3 heeft een aantal bijzondere spelers in de gelederen merkten we. Toch zijn er twee die er bovenuit steken. ‘’Wij hebben het geluk dat wij in het bezit zijn van een grasmeester genaamd Sjoerd Hendrikse. Voorafgaand aan de wedstrijd analyseert hij de grasmat zorgvuldig en speelt dit door aan de leiders. Op deze manier kan de sterkst mogelijke tactiek worden samengesteld. Daarnaast hebben wij nog iemand in de verdediging die wonderbaarlijk genoeg beschikt over een heupmaat waar de vrouw jaloers op is. Over het achterwerk nog maar niet te spreken. Meerdere tegenstanders hebben aangegeven afgeleid te raken van zijn immense vorm. Een koe met een Surinaams achterwerk genaamd Twan Koetje.’’

Hoogte- en dieptepunt
Dit vriendenteam is erg hecht met mekaar. Daarom waren we erg benieuwd naar hoogte- en dieptepunten van dit elftal. ‘’Het hoogtepunt was toch zeker wel het teamuitje naar de Ardennen. Hierbij specifiek verwezen naar het Kanoën door de rivieren met behulp van enorme krachtsinspanningen. Het allergrootste hoogtepunt moet nog komen aan het eind van dit seizoen. Stay tuned.’’

‘’Het dieptepunt was toch zeker ook wel het kanoën in de Ardennen. Het uitdagende BMI van enkele ploeggenoten zorgde ervoor dat de kano vaker op de bodem of onderste boven te vinden was, dan dat er daadwerkelijk meters vooruit werden gemaakt. Het gevoel dat je er bijna bent en vervolgens een bordje tegenkomt dat je op de helft bent.’’

Mooiste wedstrijd
In het seizoen 2020/2021 lag VCK 3 ook al op kampioenskoers. In de laatste wedstrijd voordat Corona roet in het eten gooide, speelde zij tegen de koploper. ‘’Hierin kwamen wij 0-1 achter thuis op de Stoofwei. Vervolgens hebben wij deze wedstrijd weten te keren en in de laatste minuut scoorde onze daverende (Jamaicaanse) dav de 2-1. Dit zorgde ervoor dat wij met tien punten na vier wedstrijden op plaats één te vinden waren.’’

Vooruitblik
Samen met de ploeg blikten we vooruit op het seizoen. Hier heeft het team maar één woord voor nodig: KAMPIOEN. ‘’Op dit moment staan wij zes punten los en wij gaan ervan uit dat we dit nog verder uit zullen bereiden. Daarnaast zijn wij ook al twee rondes verder dan de poulefase van de beker. We gaan voor de dubbel, echter zijn wij ook realistisch en beseffen wij dat we deze eigenlijk al in de broekzak hebben zitten. Onze welbekende dorpsboer Lampert is op dit moment de vereiste platte kar aan het bouwen in Australië.’’

Doelen
Het team heeft nog een aantal doelen die ze willen behalen. ‘’Twee nieuwe doelen op het tweede veld zou leuk zijn. Daarnaast willen we het gemiddelde BMI omlaaghalen en zo veel mogelijk derde helften meepakken. Tot slot willen wij Jan Joost van Gangelen graag op ons kampioensfeest. Quote van de dag PZC: ‘Super atleten van VCK 3’.’’

Bedankt!
De mannen uit Koudekerke wilden graag nog wat mensen in het zonnetje zetten. ‘’Sinds het begin van dit seizoen zijn wij de gelukkige eigenaren van nieuwe voetbaltenues, truien en polo’s. Deze zijn gesponsord door de volgende sponsoren: Steketee Damesmode (Vlissingen), De ijsfiets (Koudekerke), LKQ Fource (Vlissingen), Rijschool 4U (Koudekerke).’’

Van Griekse God naar Grieks toetje
Als laatste wilden de heren er toch nog een drietal spelers uit lichten. ‘’We hebben nog een speler genaamd Emiliano in ons team die de bal alleen kan spelen met de hak. Gefixeerd op panna’s en zodra dit gelukt is maakt het resultaat hem niet meer uit.’’

‘’Ook hebben wij nog zo nu en dan een Griekse god rondlopen. Deze jongen heeft een bijzondere superkracht, hij kan om de bepaalde tijd van gedaante veranderen. Van Bodybuilder tot Grieks toetje. Eigenlijk is hij wel te vergelijken met een Ditto.’’

‘’Tot slot hebben wij nog een doelman aka bulletje. Dit is meestal onze rots in de branding, echter heeft hij dit seizoen niet alleen zijn beste beentje voor, maar ook zijn beste buikje. Het doel is altijd goed gevuld. Tot nu toe hebben wij twee kale spelers in het elftal, echter wijst alles erop dat het komende seizoen hij de derde zal zijn. Mocht dit binnen een ander team beter passen kun je je bij ons melden.’’

Wij wensen VCK 3 veel succes dit seizoen!

Klik op VCK Koudekerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK Koudekerke voor meer informatie over de club.

Afscheid Sjaak Timmermans tijdens Jaarvergadering RWB

Op dinsdag 8 november werd in het clubhuis van RWB de jaarvergadering gehouden. Het moment waarbij het bestuur verantwoording aflegt over de financiën van het afgelopen seizoen en vooruitkijkt naar het nieuwe seizoen. Ook een moment met verplichte onderwerpen zoals het goedkeuren van de notulen van de vorige vergadering en de jaaroverzichten van de Jeugdcommissie en het jaaroverzicht van de vereniging.

Na de pauze werd op het grote Tv-scherm het door de KNVB gemaakte filmpje Back to Basics getoond. Back to basics is een getekende animatie die laat zien dat de verenigingen van meer dan 100 jaar geleden niet meer hetzelfde zijn als nu. Iedereen herkent zich in het verhaal van spreker Berend Rubingh en er zit ook volop humor in. Een eyeopener waarin duidelijk wordt dat als je een positieve open houding aanneemt en mensen persoonlijk aanspreekt de mensen die iets voor de club willen doen er ook nog steeds zijn.

Na de pauze stonden de verkiezingen van de kascommissie en het hoofdbestuur, samen met bestuur mededelingen op het programma. In de nieuwe kascommissie zitten in seizoen 2022-2023 Peter Pol, Frank Moonen en de nieuwgekozen Pierre Schalken In het hoofdbestuur was secretaris Dianne van Diemen aftredend en weer herkiesbaar, er waren hiervoor geen aanmeldingen dus blijft Dianne van Diemen de secretaris van RWB. Sjaak Timmermans was aftredend als bestuurslid en had zich om gezondheidsredenen niet herkiesbaar gesteld. RWB was daarnaast nog op zoek naar een nieuw bestuurslid die de taak van Onderhoud Velden op zich wil nemen. Voor deze laatste functie had Hans Bruurmijn zich opgegeven en werd bij acclamatie gekozen.

Afscheid Sjaak Timmermans
Sjaak Timmermans heeft twaalf jaar zitting gehad in het hoofdbestuur, was het aanspreekpersoon voor de Evenementencommissie en organiseerde jaarlijks de
Vrijwilligersavond. Voordat Sjaak in het bestuur kwam was hij lid van de Evenementencommissie, in die tijd organiseerde hij meerdere grote jubileumfeesten mee.
Voor al zijn verdiensten bij RWB ontving Sjaak de Zilveren KNVB-speld en is hij Lid van Verdienste. Van voorzitter Bas Bruurmijn kreeg Sjaak een mooie bos bloemen en een
Lunch bon.

Bestuur mededelingen
Tijdens de bestuur mededelingen presenteerde Nicky Ligtvoet het nieuwe Jeugdbeleidsplan en werden de personen bekend gemaakt die dit jaar gehuldigd worden tijdens de 25+ Avond. Verder waren er mededelingen over de voetbalschool JG4IT die op de vrijdagavond het kunstgrasveld huurt en de gezamenlijke meisjes/dames verenigingen van RWB en NEO’25, SVO De Gaard. Op de vrijdagavond is inmiddels ook Walkingfootbalgroep Waalwijk Sama2 actief bij RWB. Hiermee heeft RWB er ca. twintig leden bij die op vrijdagavond om 20.00 uur trainen. Deze nieuwe leden zijn hoofdzakelijk mensen die uit de Molukse/Indische gemeenschap van Waalwijk. Ben je 55+ en wil je sportief en gezellig betrokken zijn bij een Old Stars Walking Footbal initiatief dan kun je het beste
een keer op vrijdagavond een kijkje gaan nemen bij de training.

Verduurzamen Sportpark De Gaard
RWB is bezig om in drie stappen het sportpark te verduurzamen. Stap één was het vervangen van de lampen in het gebouw voor LED alsmede het vervangen van energie slurpende apparatuur zoals een oude koelkast en vriezer. Verder heeft de Gemeente Waalwijk de straatverlichting op het sportpark vervangen voor LED. Met stap twee is RWB op dit moment volop bezig. Met uitzondering van het kunstgrasveld wordt namelijk alle trainingsverlichting vervangen voor LED. Tevens wordt er volop gegraven omdat ook alle elektrische bedrading vanaf de meterkast tot de lichtmasten wordt vervangen.

De planning is dat stap 3 begin 2023 wordt gerealiseerd. Deze stap houdt in dat door de Gemeente Waalwijk de verwarming van het gebouw en de warmwatervoorziening geheel aangepast wordt. Hiervoor worden op dit moment definitieve plannen gemaakt en zijn inmiddels al wat onderdelen besteld. In plaats van de CV ketels wordt een door zonnepanelen gevoede warmtepomp geplaatst met een waterbatterij die ook gevoed kan worden door overcapaciteit op het elektriciteitsnet.

Klik op RWB Waalwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB Waalwijk voor meer informatie over de club.

Kantinepraatjes met Kelvin Matheijsen van RKVV Nieuw Borgvliet 8

Vandaag praten we met Kelvin Matheijsen. Hij is trainer en speler van R.K.V.V. Nieuw Borgvliet 8. Hij zit nu vier jaar in dit vriendenteam en voetbalt al zo’n negentien jaar.  De 25-jarige is zelf begonnen bij FC Bergen. Vandaag vertelt hij meer over zijn elftal.

Dit elftal is in het seizoen ‘18/’19 ontstaan samen met teamgenoot Michiel Paauwe heeft Kelvin dit team opgericht. ‘’Wij voetbalde beide bij het zevende, maar wilden graag met onze vrienden samenspelen en nog meer gezelligheid buiten het veld hebben. Voor het einde van dat seizoen probeerden wij zoveel mogelijk vrienden over te halen om bij het team te komen en of ze nog meer mensen kenden die erbij wilden komen. Uiteindelijk hebben we genoeg mensen bij elkaar gekregen om onszelf een elftal te mogen noemen. Ondanks dat het een vriendenteam was organiseerden wij een barbecue, waar we elkaar nog beter leerden kennen.’’

Dit is een uniek team volgens Matheijsen. ‘’We gaan op een unieke manier met elkaar om. Komt er een nieuwe speler dan maakt iedereen daar een praatje mee zodat deze zichzelf zo snel mogelijk thuis voelt. Dit werd bevestigd toen wij na onze tweede wedstrijd het gezelligste en leukste team van de vereniging werden genoemd. ‘’Kelvin vertelde ook dat hij trainer is van dit team. Wij wilden weten hoe deze trainingen er dan uit zien. ‘’De opkomst is elke week verschillend, dit komt vanwege het grote aantal studenten in het elftal. We trainen op positiespel, aanvallen en verdedigen. Eigenlijk een beetje van alles. Natuurlijk wordt er afgesloten met een partijtje.

Omdat dit elftal al vier jaar bestaat hebben de mannen veel meegemaakt. Kelvin neemt ons mee in verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Het hoogtepunt is onze eerste overwinning op 20 oktober 2019 tegen BSC. Iedereen speelde fantastisch en er werd echt gestreden voor elke meter. De eindstand was 4-2 en na de wedstrijd werd de overwinning natuurlijk even gevierd. Het dieptepunt en tegelijkertijd ook een typisch vriendenteam-moment was tijdens onze allereerste wedstrijd. De tegenstander was Oranje-Blauw’14. De wedstrijd zelf liep niet goed af, maar het absolute dieptepunt was dat Michiel onze shirts niet bij zich had en we onze eerste wedstrijd moesten spelen in shirts van Oranje-Blauw.’’

We horen al enkele spelers van het team voorbij komen. Kelvin geeft aan dat er wel meer opvallende figuren rondlopen. ‘’Het opvallendst is op het moment Mickie. Mickie heeft de reputatie feestbeest. Op zondagochtend langs de lijn gooit hij er alles van de zaterdagavond uit. Nog zo’n persoon is Bart, die kan om alles eigenlijk wel klagen. Het is te vroeg, of te koud, te warm, ga zo maar door. Ook kan je de klok erop gelijk zetten dat hij na twintig minuten eruit moet en net als Mickie even moet bijkomen.’’

Tot slot wilden we het hebben over de activiteiten buiten het veld en de ambities die dit elftal nog heeft. ‘’Buiten wat barbecues en leuke derde helften hebben we als team nog niet heel veel kunnen doen vanwege Corona. Echter staat er een feest op de agenda voor 19 november dan bestaat de club 100 jaar. Dat gaat dus een flink feest worden. Onze ambitie is vooral om zo lang mogelijk te blijven bestaan als team. Ook willen wij natuurlijk beter worden en vaker winnen dan nu gebeurd. Maar het belangrijkste is dat de band en de gezelligheid blijft in het team.’’

Klik op RKVV Nieuw Borgvliet voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Nieuw Borgvliet voor meer informatie over de club.

Vreemde eend verovert Brabantse velden

Sinds dit seizoen verovert een vreemde eend de Brabantse velden. De zondag Kwekkers uit het Zuid-Hollandse Vlaardingen zijn dit seizoen toegevoegd aan de zondag 2e klasse C zuid I en maken furore.

VFC dat al 109 jaar uitkomt in het zondag voetbal zag zich dit seizoen genoodzaakt om samen met het Rotterdamse Antibarbari en COAL de overstap te maken naar de regio Zuid I. Waar het zondag voetbal in West II een aflopende zaak is, kent het zondag voetbal in de regio Zuid I hoogtijdagen. Zo ook bij VFC.

Dat de overstap de zondag Kwekkers geen windeieren heeft gelegd, bleek de afgelopen weken. Waar de competitie ouverture in de laatste minuut gelukkig werd gelijkgespeeld tegen regio genoot Antibarbari, pakte VFC (zo) tegen de Brabantse tegenstanders de volle buit.

In oud Gastel werd de plaatselijk Sc met 2-3 opzijgezet, waar VFC (zo) thuis Virtus de baas was (3-2) en in Oudenbosch Victoria ‘03 aan de zegekar bond (1-2). De vreemde eend liet bij vlagen zien geweldig voetbal te spelen met prima positie spel. De Brabantse tegenstanders mogen zich zorgen maken als angstgegner VFC (zo) op het programma staat.

Dat VFC (zo) het zichzelf enorm lastig kan maken, bleek ook tijdens het eerste blok wedstrijden. Waar de zondag Kwekkers in alle wedstrijden een ruime voorsprong pakte, maakte zij het zichzelf uiteindelijk erg lastig. Een collectieve 0-3 overwinning tegen RKVV Roosendaal betekende de eerste ruime overwinning, en de eerste clean sheet van het seizoen. Het Rotterdamse COAL (1-0) en Rood-Wit Willebrord (1-2) worden vervolgens met een nipte overwinning opzijgezet.

Mede door het goede spel van de afgelopen weken, en de ongeslagen reeks van 7 wedstrijden, gaat VFC (zo) momenteel aan kop in de 2e klasse C. Aanstaande zondag kunnen de Kwekkers de eerste periodetitel van het seizoen veiligstellen tegen Beek Vooruit.

‘Wij moeten altijd met beide beentjes op de grond blijven. Onze kracht ligt bij het collectief en het feit dat wij met en voor elkaar elke wedstrijd aan willen pakken.’ aldus hoofdtrainer Tromp. ‘Als staf zijn wij enorm trots op de mentaliteit van deze jongens en zijn wij van mening dat wij alleen nog maar beter gaan spelen dit seizoen. Wij hebben een jonge ploeg met een aantal ervaren jongens in de gelederen. Kortom een mooie mix van echte VFC-ers.’

De wedstrijd VFC (zo) – Beek Vooruit kent aanstaande zondag een aanvangstijd van 14.00 uur. Toegang is gratis.

Klik op VFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC voor meer informatie over de club.

Rolf Demoet, trainer vv Baronie JO17-5, over zijn elftal

Vandaag praten we met Rolf Demoet, hij is trainer van Baronie O17-5. Rolf zegt zelf dat het team bestaat uit eigenwijze, sportieve, gezellige, onuitstaanbare pubers. ‘Het is vooral een verzameling goedzakken’, zegt Demoet. Vandaag vertelt hij meer over dit elftal.

We vroegen aan Rolf hoe dit team eigenlijk is ontstaan. ’’Dit elftal heeft een harde kern die nu al voor het achtste seizoen bij elkaar in het team zitten. Ooit zijn Taeke, Tijs, Floris, Lars en Pim in de E’tjes bij elkaar gekomen. Ze waren toen zeer succesvol, de kampioenschappen werden aan elkaar geregen. Later bij de overstap naar het grote veld zijn Sil, Jennes en Guus erbij gekomen. Twee seizoenen later hebben Luke, Daan en Merijn een transfer gemaakt naar dit team. Daarvoor heeft Wybe al de zeer gevoelige overstap gemaakt van JEKA naar ons team. Tijl heeft een paar seizoenen geleden een aantal keer met ons meegetraind. We hebben hem toen een jaartje laten rijpen in een ander team en hebben hem daarna alsnog weten over te halen om weer bij ons team te komen.
Toen Asanda nog
Asandaatje was heeft hij ook een seizoen in ons team gezeten. Vervolgens is hij even weg geweest, maar sinds vorig seizoen maakt hij weer deel uit van JO17-5. Dan tenslotte hebben we dit seizoen twee aanwinsten in dit team erbij gekregen namelijk, Tygo en Cas.’’

Vervolgens wilden we weten wat dit team uniek maakt. ‘’Sommigen gasten voetballen al zo lang met elkaar en toch weten ze het voor elkaar te krijgen om in de wedstrijd de bal naar de verkeerde kleur te spelen. je zou toch denken dat na al die trainingen al die uren die ze samen op het veld hebben gestaan, elkaar nu wel zouden herkennen. Toch lukt het niet altijd. Verder is de trainingsopkomst altijd erg hoog, iemand moet wel echt ziek zijn wilt hij niet komen trainen. En als ze dan al eens geen zin hebben, dan hebben ze zogenaamd ‘iets op school…’.’’

Het elftal bestaat dus al langere tijd, maar wel steeds in een net iets andere samenstelling. We wilden weten of er verschillende hoogte- of dieptepunten de revue zijn gepasseerd. ‘’Als alle ballen die huizenhoog worden overgeschoten bij een doelpoging ook meetellen, dan hebben wij iedere wedstrijd meerdere hoogtepunten. Uiteraard kunnen we de kampioenschappen helemaal van het begin van het ontstaan van dit team als hoogtepunt noemen. Daarnaast hebben wij een aantal doelpunten gemaakt van Champions League niveau! Tja, een dieptepunt, nou die zijn er zeker. Wat te denken van onze keeper Jennes, die tegen het eind van de wedstrijd door zijn team werd gegund om een penalty te nemen. Vervolgens mist hij deze en raakt hij ook nog eens geblesseerd voor een aantal weken. Of Tijs die na zes of zeven seizoenen zijn eerste doelpunt maakt, althans denkt te maken want hij werd afgefloten wegens buitenspel.’’

We horen al een aantal namen. We waren benieuwd of er echt nog grappenmakers of andere kleurrijke figuren in dit team zitten. ‘’Laten we het zo zeggen dat er een aantal in het team zitten die wat rustiger zijn en een aantal die wat uitbundiger zijn ik noem geen namen maar denk bijvoorbeeld aan Guus. Om nou te zeggen dat er echt één grappenmaker is zou dat anderen te kort doen. Er wordt veel gelachen. Op een of andere manier valt er over Wybe altijd wel iets grappigs te zeggen en laten Floris en Merijn hun haar volledig verknippen. Jennes en Taeke hebben ook altijd mooie verhalen en Tijl die stug blijft volhouden dat het met NAC wel goedkomt. De oerkreet “JA!” van Pim als hij scoort’ blijf ik ook mooi vinden. Zo heeft iedereen wel zijn eigenaardigheden. Maar Tijs, onze
Tijs, de
show die hij opvoert op het trainingsveld is van een niveau waarbij je soms niet weet of je moet lachen of juist moet huilen. De derde helft is een onderwerp wat steeds vaker wordt besproken door de mannen, maar bij het voorstel om dan gezellig met z’n allen een glaasje fris te drinken in de kantine, is dat toch niet de invulling die zij er zelf aan denken te geven. Daarop moeten ze nog wachten tot ze achttien zijn.’’

Tot slot wilden we het hebben over de leuke activiteiten die de mannen doen buiten het veld. ‘’Een aantal seizoenen is er een afsluitende activiteit georganiseerd. Een deel van het team is een redelijk hecht vriendengroep en spreken veel af met elkaar en gaan met elkaar op vakantie. Sommigen hebben een bijbaantje waar ze samen werken en op school komen ze elkaar regelmatig tegen. Hopelijk beseffen de gasten dat ze een redelijk uniek team zijn dat ze al zo lang bij elkaar spelen en dat ze in de toekomst, zeker als ze op de leeftijd komen dat ze zelf meer kunnen en mogen, naast een voetbalteam ook een hechte vriendengroep blijven.’’

Klik op vv Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Baronie voor meer informatie over de club.

Jan Lecker: ‘Eén kik en het wordt geregeld’

Hij vierde grote successen met Brielle 2, nu treft Jan Lecker een groot deel van dat team opnieuw, maar dan bij Vierpolders. “Ze zijn groot en volwassen geworden, ook als voetballers.”

Lecker (58) rijdt op zijn ‘vrije’ maandagavond nog even op en neer naar zijn nieuwe club. “We krijgen een stagiaire en die moet er straks wel netjes bijlopen”, laat hij weten vanuit zijn auto. “Het voordeel van een kleine club als Vierpolders is dat er korte lijntjes zijn. Je hoeft maar een kik te geven en het wordt geregeld.”

De inwoner van Brielle heeft weinig tijd nodig gehad om te acclimatiseren bij de club, die dit jaar negentig jaar geleden werd opgericht. Dat heeft met de gemoedelijkheid te maken en zeker met de hartverwarmende inzet van de vrijwilligers, maar ook met de spelersgroep. Een groot deel van de spelers zijn oude bekenden van Lecker. “Ik heb ze vijf jaar getraind bij Brielle 2. Met dat elftal zijn we een paar keer gepromoveerd. Ik ben ouder geworden, maar die jongens natuurlijk ook. Ze zijn getrouwd en sommige hebben inmiddels een gezinnetje.”

Wat volgens Lecker niet veranderd is, is de passie waarmee de spelers op het veld staan. “Het waren altijd al gasten die hun hele ziel en zaligheid er ingooiden en en dat is nog steeds zo. En ze zijn nog steeds enorm leergierig.”

Daarmee lijken de ingrediënten voor een goed en mooi seizoen aanwezig voor Vierpolders. “Ze hebben een uitstekende tweede competitiehelft gedraaid met uiteindelijk een vijfde plaats en plaatsing voor de nacompetitie. Op dat succes moeten we verder bouwen”, zegt Lecker, die zich niet waagt aan een voorspelling. “Ik heb vanaf januari ook wat andere teams aan het werk gezien. Maar op dit niveau moet je niet heel erg bezig houden met het analyseren van tegenstanders, maar je meer richten op de kracht van je eigen team.”

De oud-trainer van onder meer WFB en Stellendam had het geluk deel uit te maken van de selectie van Feyenoord in 1984. Na jarenlang rond te hebben gelopen in de jeugd van de stadionclub stond hij ineens met andere talenten van destijds als Henk Duut en Mario Been op het veld met de grote Johan Cruijff. “Hij was onmenselijk goed”, zegt hij vol bewondering. Zelf zat hij één keer op de bank dat seizoen, uit tegen Heerenveen. Na strubbelingen met trainer Ab Fafié verkaste hij naar FC Utrecht. Als centrale verdediger kreeg hij te maken met een andere grootheid uit het Nederlandse voetbal, Marco van Basten. “We speelden thuis tegen Ajax en ik moest aan de noodrem trekken: rood en vier wedstrijden schorsing. De eerste wedstrijd nadat mijn schorsing voorbij was, was uit tegen Ajax. Ik heb alle hoeken van het veld gezien. Het fanatieke Ajax-publiek zong dat ‘Leckie de Meern niet meer uit zou komen’. Dat is me wel gelukt, maar wel met ME-bescherming.”

In de Domstad won hij met FC Utrecht ook de beker. “In de halve finale tegen PSV was ik nog basisspeler, maar in de finale koos Nol de Ruiter voor de zogenaamde Utrechtse jongens. We wonnen met 3-0 van Helmond Sport, maar ik bleef op de bank.”

Lecker, die daarna nog speelde bij SVV en PEC Zwolle, nam op zijn dertigste afscheid van het betaalde voetbal. De bedragen waren toen nog niet zoals ze nu zijn. Bij Utrecht was ik fullprof, maar bij SVV en PEC niet. Ik heb gekozen voor het opbouwen van een maatschappelijke loopbaan. Ik heb een prachtige tijd gehad. Als je zestien jaar in de jeugdopleiding mag spelen bij Feyenoord ben je een bevoordeeld iemand.”

Klik op VV Vierpolders voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vierpolders voor meer informatie over de club.

‘Je gaat voetballen, omdat je het leuk vindt’

Teams indelen, nieuwe spelers verwelkomen en iedereen op één lijn proberen te krijgen. Kort gezegd het werk van Ronald Buijsen als jeugdcoördinator van de onderbouw bij Hoeven. En ook als trainer stoomt hij de club klaar voor de toekomst. “Het is mooi om ze ieder jaar te zien groeien.”

Zoals wel vaker, gebeurde het ook bij Buijsen. “Het begint allemaal, als je zoontje gaat voetballen.” Inmiddels negen jaar geleden. “Daarvoor heb ik zelf altijd in het eerste gevoetbald en later gaf ik training aan de jeugd. Nu zorgen we er samen voor dat alle teams genoeg trainers en leiders hebben. Dat wordt steeds een beetje lastiger.”

Rouleren
Toch mogen ze bij Hoeven niet klagen, vertelt de 41-jairge Buijsen. “Veel oud-spelers van het eerste elftal worden hier trainer. Jongens waar ik zelf nog mee heb gevoetbald.” En om die trainers te helpen, ligt er een ‘blokboek’ voor ze klaar. “Vol met trainingen. Vooral de lagere elftallen kunnen dat gebruiken, zodat eigenlijk iedereen ongeveer dezelfde oefenstof krijgt.”

Van een warming-up en dribbelen met de bal, tot aan het partijspel. Leuk en leerzaam. “Na de training doet Adrie van der Graaf, de meest ervaren trainer van onze club, zo nu en dan een oefenvormpje voor, zodat we daar onderling wat van kunnen leren. Daar zijn we vorig jaar mee begonnen.” Maar dat is niet het enige, vertelt Buijsen. “Eén keer in de vier of vijf weken, rouleren we met alle trainers. Dan staan ze ineens ergens anders voor de groep. Daar leren die spelers ook weer van.” De neuzen allemaal dezelfde kant op. “Een groot gedeelte van de trainers zijn welwillende ouders, die moeten we helpen. Dat is het belangrijkste. Vanuit de binding met de club.” Dat is wat betreft de oudere jeugd, aardig gelukt, klinkt het trots. “Die jongens trainen de jongste spelers, dat is altijd mooi om te zien!”

Binding houden
Buijsen geniet er al jaren van. “Ze komen binnen bij de mini’s, leren vervolgens dribbelen en gaan steeds meer ‘echt’ voetballen.” Mede door de begeleiding. “Trainers moeten terechtkomen in een gespreid bedje, dat ze zich nergens druk om hoeven te maken. Saamhorigheid is daarbij belangrijk.” Toch merkt de voetballiefhebber dat het ieder jaar steeds een beetje lastiger wordt, om ze allemaal weer te vinden. “Vrijwilligers liggen niet voor het oprapen, maar het is opnieuw gelukt.”

Allemaal met maar één doel: “Het belangrijkste, is dat ze allemaal veel plezier hebben. Je gaat uiteindelijk voetballen, omdat je het heel leuk vindt.” Toch droomt Buijsen stiekem al wat verder. “Het is moeilijk om prestatieteams te maken, bij sommige leeftijden is de spoeling dun. Echt kunnen selecteren, dat zou mooi zijn.” Want als het puntje bij het paaltje komt, valt of staat alles met de binding met de club. “Je ziet aan de onderkant veel aanwas, aan ons om ze vast te houden. Dat ze van de JO19 naar de senioren gaan en bij Hoeven blijven. Ook als ze niet in een prestatieteam willen voetballen.” Al is het maar voor de sfeer op zondag. “Dan is de kantine altijd mooi vol en gezellig!”

Klik op vv Hoeven voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hoeven voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.