Home Blog Pagina 485

Tieling mixt gezin met spelen in lager team bij Hansweertse Boys

Het combineren van werk, privé en vrije tijd. Voor velen is het vaak zoeken naar de juiste balans en het stellen van de juiste prioriteiten daarin. Alex Tieling heeft dit seizoen zijn prioriteiten daarin veranderd en stelt het gezinsleven op de eerste plek, waardoor hij niet meer op zaterdag in het eerste elftal van Hansweertse Boys uitkomt, maar op zondagochtend bij het tweede team.

“We hebben onlangs gezinsuitbreiding gekregen met een zoontje en ik  heb ook nog een zoontje uit mijn vorige relatie. Daardoor heb ik om de week die kleine bij me en dan kies ik ervoor om vader te zijn in plaats van op het voetbalveld te staan. Dus daardoor heb ik ervoor gekozen om niet meer wekelijks te trainen en wedstrijden te spelen, maar krijgen andere zaken de voorkeur. Want ik wil er gewoon zijn voor de kinderen en daarvan optimaal genieten. Ik heb dus voorafgaand aan dit seizoen duidelijke afspraken gemaakt, dat ik maar twee keer per maand beschikbaar ben.”

Vorig seizoen twijfelde hij ook al om een stapje terug te zetten, maar toch is hij toen doorgegaan bij het eerste. “Men wilde toen bij de club een nieuwe start maken met een aantal jongere jongens. Ik ben toen doorgegaan, mede ook om die gasten een beetje wegwijs te maken binnen het seniorenvoetbal. Nu hebben ze die ervaring en was het voor mij een prima moment.”

Waar hij voorheen in het eerste elftal zijn bijdrage probeerde te leveren, moet Tieling nu op zondagochtend vroeg uit de veren om vanuit zijn huidige woonplaats Middelburg naar Hansweert af te reizen voor een potje voetbal in de reserveklasse. “Ik ben nu tweeëndertig en dan is het ook stilaan tijd dat de jongere garde het stokje overneemt. Toch vind ik het voetbal op zich nog veel te leuk om er volledig mee te stoppen, al denk ik wel dat dit sowieso mijn laatste seizoen wordt. Al kan je dat in het voetbal nooit zeggen haha.”

Gekozen om zich in Middelburg bij een club aan te sluiten heeft hij overigens niet, want daarvoor heeft hij het de afgelopen jaren toch te goed naar zijn zin bij Hansweertse Boys. “Toen ik in 2006 in Kapelle ging wonen heb ik daar drie jaar gespeeld, maar een aantal vrienden maakten toen de overstap om hier in het eerste te gaan spelen en ik ben meegegaan. Ik ervaar het als een hechte en warme club. Er zijn ook een aantal slechte jaren geweest, met een aantal vervelende incidenten. Maar gelukkig is dat allemaal weer goed gekomen en is het nu al een aantal seizoenen rustig.”

De warmte die hij ervoer en het samenspelen met vrienden die hij destijds uit Goes al kende hielden hem op Sportpark Zijpe. “Het is ook daarom, dat ik niet in Middelburg ben gaan spelen na de verhuizing in 2021. Al heb ik het natuurlijk wel overwogen. De reisafstand is soms wel eens een ‘dingetje’ maar dat lijkt me logisch. Ik speel hier nu echter samen met de oudgedienden uit het eerste in het tweede elftal en dat is genieten. Wanneer we compleet zijn, dan kunnen we prima meekomen in deze klasse en is het echt heerlijk voetballen. Daarvan geniet ik optimaal elke keer dat ik er ben.”

Klik op vv Hansweertse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hansweertse Boys voor meer informatie over de club.

Goeman mist bij Yerseke de absolute wil om écht te willen winnen

De bal rolde in het begin van dit seizoen veel te vaak de verkeerde kant op bij tweedeklasser Yerseke. Dat zegt althans vleugelverdediger Mark Goeman als hij de eerste seizoenshelft analyseert. ‘We moeten soms nóg meer de absolute wil tonen om wedstrijden écht te willen winnen. Dan denk ik dat we weer heel dicht bij een periode kunnen komen.’

Waar vorig seizoen pas in de finale van de nacompetitie Yerseke haar Waterloo vond en niet promoveerde naar de eerste klasse van het zaterdagvoetbal, daar heeft de ploeg van de nieuwe trainer Marco Groeneveld vier van de elf wedstrijden verloren. “We moesten in het begin ook erg wennen, omdat Marco toch een andere spelopvatting heeft dan onze vorige trainer Alexander van Keulen. En dat kostte tijd om dat in te slijpen. Toch hebben we ervoor gekozen om terug te grijpen op het oude systeem, wat spelers toch wat meer vertrouwen geeft. Het gaat qua resultaten in elk geval de laatste tijd een stuk beter, want van de laatste vijf duels voor de winterstop hebben we er vier gewonnen.”

Het zorgt ervoor, dat de ploeg van de ervaren Goeman is weggelopen vanuit de onderste regionen en zich bovenin de middenmoot heeft genesteld. “Ik denk ook zeer zeker, dat we een stabiele tweedeklasser zijn. We hebben kwaliteiten voldoende in onze selectie om niet naar onder te hoeven kijken. Voor ons als Yerseke mag spelen om handhaving in mijn ogen nooit een issue zijn, maar moeten we ervoor zorgen dat we onze Yerseke-mentaliteit meer laten gelden. Dus ‘niet lullen maar poetsen’, zeker op momenten dat het even niet zo lekker draait. Dan moet je gas bijgeven en extra meters willen maken. Dat mis ik soms wel eens en daar probeer ik dan toch wel het voortouw in te nemen om de rest mee te krijgen.”

Goeman loopt al vanaf zijn vijfde rond bij de Bevelandse zaterdagclub en is voornemens om dat ook de rest van zijn voetballeven te blijven doen. “Ik zit al sinds mijn zeventiende bij de selectie en heb door de jaren heen altijd wel gespeeld. Daardoor ben ik momenteel wel een van de meest ervaren jongens in de spelersgroep denk ik. Op het oude complex heb ik mijn debuut gemaakt en was ik veelal nog invaller, later op Sportpark Cleijn Moerken ben ik wel basisspeler geworden.”

Wat voor type speler hij is, daar kan hij kort over zijn: “Ik moet het niet van mijn techniek hebben in elk geval haha. Ik weet vooral heel goed wat ik als voetballer niét kan, dus daar probeer ik me dan ook zo min mogelijk aan te wagen. De kwaliteiten van mij liggen vooral in het uitschakelen van een tegenstander, ballen veroveren en die dan inleveren bij iemand met de juiste kleur shirt. Ik ben niet voor de hoogstandjes of de creatieve ingevingen, maar het pure verdedigen. Al moet je natuurlijk wel kunnen voetballen, anders hou je het op dit niveau ook niet zoveel seizoenen vol.”

En hij hoopt er nog een paar seizoenen aan vast te kunnen plakken, minimaal op tweede klasse niveau. “Daar horen we zeker thuis, wat achteraf is het misschien goed dat we vorig seizoen niet zijn gepromoveerd. Dan was het nu vaak ver reizen geweest en had je wellicht onderin gespeeld. Nu doen we op en mooi niveau bovenin mee en spelen we bovendien een aantal mooie derby’s. Als we dit seizoen opnieuw een periode weten te pakken en weer kunnen meedoen in de nacompetitie, dan hebben we het prima gedaan met z’n allen.”

Klik op vv Yerseke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Yerseke voor meer informatie over de club.

Liam Bossin van FC Dordrecht wil Nederlander worden

Met zijn landgenoot Mathis Suray behoort hij tot de spelers die steevast als eersten met hun namen op het wedstrijdformulier gepend worden. Liam Bossin heeft zich ontpopt tot de onbetwiste nummer één onder de lat bij de Dordtse club, mede dankzij zijn persoonlijke ontwikkeling en de rol die keeperstrainer Rody Hoegee daarin speelt.

Eén ding weet je in elk geval zeker met Liam Bossin: hij levert, om maar in de termen van inmiddels voormalig bondscoach Louis van Gaal te blijven, altijd. In de wedstrijd komt zijn winnaarsmentaliteit altijd bovendrijven en een interview rond de wedstrijd is met de Belgisch-Ierse sluitpost nooit saai. Of hij nu praat over een Zidane-achtige soloactie buiten zijn strafschopgebied, het bellen van zijn ouders na een sterke wedstrijd of het ontbreken van de erkenning omdat hij vond dat juist hij de ‘man of the match’ zou moeten zijn. Het levert verrassende gesprekken, amusante televisie en niet-gespeelde verontwaardiging op.

Zo noemde Hans Kraay junior, de vaste analist van dienst bij ESPN tijdens de wedstrijddagen op vrijdagavond in de Keuken Kampioen Divisie, Bossin in de beginfase van het huidige seizoen een ‘krokettenplukker’. ,,Toen ik dat hoorde, heb ik uitleg gevraagd wat dat woord betekende. Ik begreep dat hij vond dat ik niet zo’n goede keeper was. Hopelijk is zijn mening inmiddels bijgedraaid’’, stelt de 26-jarige sluitpost.

Keeperstrainer
Bossin arriveerde een kleine twee jaar geleden bij FC Dordrecht als onbekende doelman. Dat is totaal veranderd: een spandoek met The Boss(in) Dordrecht is tegenwoordig bij iedere wedstrijd te zien en de ster van de sluitpost is ook buiten de Merwestad rijzende. ,,Ik heb me de afgelopen jaren kunnen en mogen ontwikkelen. Ik ben ook rustiger geworden. Vorig jaar had ik voor de winterstop al bijna een schorsing te pakken omdat ik alleen maar kaarten voor praten had gekregen. Daar ben ik slimmer in geworden, al zal dat fanatieke er altijd wel inblijven.’’

Bossin heeft een prima band opgebouwd met keeperstrainer Rody Hoegee, die onder Michele Santoni terugkeerde in de technische staf bij FC Dordrecht. ,,Rody heeft een belangrijke bijdrage in mijn ontwikkeling gehad. De samenwerking met hem, maar ook met reservedoelman Trevor Doornbusch die me scherpt houdt, verloopt prima. Natuurlijk zijn er nog steeds verbeterpunten, maar dankzij Rody ben ik een completere doelman geworden.’’

De doelman is inmiddels in Dordrecht woonachtig, waar hij het uitstekend naar zijn zin heeft. ,,Ik ben FC Dordrecht veel dank verschuldigd. Ik heb destijds van de club de kans gekregen om me hier te mogen waarmaken en heeft het vertrouwen in mij uitgesproken door mij een contract aan te bieden. Ik voel me thuis bij de club en in de stad, al hoop ik natuurlijk ook de volgende stap in mijn carrière te kunnen maken. Ik heb zelfs het plan opgevat om in de toekomst Nederlander te worden. Ik ben Nederland als mijn vaderland gaan beschouwen met zoveel warmte.’’

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

Cees den Breejen van trainer naar voorzitter bij GSC/ODS

Cees den Breejen heeft dit jaar binnen GSC/ODS een bijzondere stap gemaakt. Den Breejen, die in het recente verleden nog in de technische staf van het zaterdagteam van de Stadspoldersclub actief was, is sinds medio november voorzitter van de vereniging.

Het is een opmerkelijke overgang: van trainer in duovorm aan de zijde van Jaap van der Wiel en de huidige selectietrainer Dennis Groeneweg naar het ‘pluche’ van de voorzittersstoel. Cees den Breejen is sinds november de nieuwe preses van GSC/ODS.

De geboren en getogen Dordtenaar begon ooit als pupil met voetballen bij Merweboys, waar hij alle elftallen doorliep tot en met het eerste elftal. Ook als trainer deed hij dat, vanaf het prille begin als jeugdtrainer tot hoofdtrainer. Dat deed hij zelfs twéé keer in een combinatie, eerst met Jaap van der Wiel en later met Dennis Groeneweg die nu verantwoordelijk is voor het zaterdagteam.

Heeft de man ook bestuurlijke kwaliteiten? Het huidige bestuur denkt dat dat zeker het geval is. Zowel bij Vopak, waar hij onlangs met vervroegd pensioen ging, als eerder bij DuPont, heeft Cees veel functies bekleed, waarin hij meer dan genoeg kennis en kunde heeft opgedaan om de voorzittershamer van GSC/ODS ter hand te kunnen nemen.

Cees den Breejen heeft veel ervaring op het bestuurdersvlak: hij bekleedde diverse leidinggevende functies, was projectmanager voor langere periodes in het buitenland (Singapore en de Verenigde Staten), was voorzitter van commissies bij Vopak voor duurzaamheid, inkoop ziektekostenverzekeringen en cao-onderhandelingen. Verder was hij de laatste vijftien jaar voorzitter van de ondernemingsraad van Vopak Europoort en voorzitter van de centrale ondernemingsraad van alle Vopak vestigingen in Nederland. Daarnaast was hij eveneens actief als kaderlid van vakbond FNV.

,,Vergaderen en beleid maken en uitvoeren zit een beetje in mijn bloed en met mijn voetbalachtergrond als speler en trainer en als lid van GSC/ODS, die alle fusies heeft meegemaakt, denk ik dat ik van toegevoegde waarde kan zijn in het bestuur van de club.” In de afgelopen maanden draaide Cees den Breejen al in de luwte warm voor zijn nieuwe functie, die hij met veel energie en enthousiasme heeft aanvaard.

Klik op GSC/ODS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GSC/ODS voor meer informatie over de club.

Jan Pruymboom van SSW: ‘Wij hebben nog warm water in de douches’

SSW-voorzitter Jan Pruymboom zat half december niet in de beste periode van zijn leven. Hij heeft net een longontsteking achter de rug, voelt zich wat duizelig en durft daarom al weken niet naar de club. SSW zonder ‘Ome Jan’ – hij is al bijna veertig jaar het gezicht en de trotse voorzitter van de club aan de Zeehavenlaan – kan eigenlijk niet. ,,Ik hoop dat ik er snel weer naartoe kan, want ik word hartstikke gek van dat de hele dag thuiszitten.”

Pruymboom zit te vaak te piekeren. SSW is zijn leven, zeker sinds zes jaar geleden zijn vrouw is overleden. ,,Dan heb je door die klojo in Rusland ook nog eens met die energiecrisis te maken. In het huis waar ik woon heb ik er geen last van. Ik betaal mijn huur en daar zit de verwarming bij in. Ik stook het hier goed heet. Maar mijn cluppie heeft het taai. De penningmeester moet opeens 1300 euro in de maand, ja per maand, meer aan lasten betalen. We zitten nu op 30.000 euro per jaar. Alles gaat door: gas, water, licht en de veldhuur. Het is een hele wc-rol aan rekeningen. Dat is toch niet op te brengen voor zo’n klein cluppie? Maar wij doen ons best om te overleven. Gelukkig hebben wij door de wedstrijden van Oranje wat extra verdiend. Drie keer volle bak, dat is dan weer meegenomen.” Pruymboom, al zestig jaar lid van SSW, hoort van zijn medebestuursleden dat het in de kantine al wat stiller wordt. ,,Ik begrijp dat wel, want onze mensen komen privé ook in de problemen. Die moeten ook hun gas en licht betalen, anders wordt men afgesloten. Alles gaat door, ook je krant en de telefoon moeten betaald worden. Het is niet makkelijk en wij krijgen er allemaal mee te maken. Kijk eens naar de boodschappen, die worden elke week duurder. Ik heb het geluk dat ik elke avond bij een van mijn kinderen kan eten. Ze halen mij op en brengen mij keurig weer terug naar mijn flatje. Dat kost mij niets en zo kan ik het net redden met mijn AOW’tje.”

Derby’s
Het eerste elftal van SSW doet het leuk op zaterdag, maar in deze klasse zitten geen andere Dordtse clubs. ,,Ik kijk wel eens wat jaloers naar die derde klasse op zondag, waar Emma, Dubbeldam, RCD, FC Dordrecht-amateurs en GSC/ODS in zitten”, vertelt Pruymboom. ,,Dat zijn prachtige derby’s en daarna blijven de mensen hangen. Die wedstrijden brengen geld in het laatje. Maar goed, wij bestaan 103 jaar en behoren bij de oudste clubs. Wij proberen door te varen en koers te houden. Wij hebben nog warm water in de douches. Er is thee en limonade voor de kinderen in de rust. Bij SSW komt niemand iets tekort. Hopelijk stopt die gek met die oorlog en wordt alles komend jaar weer een beetje normaal.”

Klik op SSW voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSW voor meer informatie over de club.

Jordy Rouw hoopt dit seizoen met Goes toch nog op een periode

De apotheose op de laatste speeldag in de 3e Klasse A van het zaterdagvoetbal deed v.v. Goes op de laatste plaats belanden, waardoor de ploeg van centrale middenvelder Jordy Rouw (21) rechtstreeks degradeerde. Ook dit seizoen heeft de jonge selectie het lastig een niveau lager. ‘Toch hoop ik dat we alsnog een periode kunnen pakken.’

“Het lijkt misschien een opportunistische doelstelling, maar ik denk dat we wel voldoende voetballend vermogen in onze selectie hebben om daarvoor te kunnen meestrijden. Alleen vraag het voetbal in de vierde klasse ook andere kwaliteiten en wordt er toch ook fysiek gespeeld. Ik ben  eenentwintig en zowat degene met de meeste ervaring, dus op fysiek vlak hebben we het vaak lastig.”

Rouw kwam twee seizoenen geleden over vanuit de jeugd van Kloetinge en sloot toen aan bij het Goese zaterdagteam. “Een groep vrienden van mij maakte de overstap naar Goes en vroegen of ik ook interesse had. Want voor velen was de stap vanuit de jeugd naar de zondagtak, die uitkwam toen in de derde divisie, heel groot. Er werd toen gekozen voor het zaterdagteam dat speelde in de derde klasse. Daar hadden we het door allerlei oorzaken ook lastig, al deden we het voetballend niet altijd onaardig. Ervaring in de senioren hadden we niet en dat was toch wel één van de belangrijkste oorzaken dat we punten lieten liggen. Dat we op de allerlaatste speeldag vorig seizoen uiteindelijk nog rechtstreeks degradeerden was een enorme teleurstelling.”

Want direct weer ‘eventjes’ terug promoveren, dat is maar heel weinig teams na een moeilijk seizoen gegeven. “Je moet dan direct de knop kunnen omzetten en een goede nieuwe start maken. Dat wilden we natuurlijk wel, maar als je van een niveau hoger komt dan willen tegenstanders niets liever dan van je winnen. En daar hadden we de eerste seizoenshelft geregeld moeite mee. Het doel was om mee te doen bovenin en aanspraak te maken op promotie. Ik besef heel goed dat dit een heel lastige expeditie wordt, maar toch hoop ik dat we dichtbij kunnen komen.”

Wat er dan moet gebeuren volgens Rouw is duidelijk. “Allereerst is het van groot belang om met elkaar constanter te presteren. We hebben nog teveel wedstrijden waarbij we door de ondergrens zakken. Het is te wisselvallig en dat kostte ons al teveel onnodige verliespunten. We moeten het van het voetbal hebben en nog steeds wel wennen aan elkaar. We hebben enkele nieuwe jongens erbij, ook nog zonder ervaring in een eerste elftal. Die worden nu allemaal heel snel ‘volwassen’, dus ik hoop dat we na de winterstop de weg naar de subtop kunnen inzetten.”

De centrale middenvelder, veelal actief op ‘tien’ in het team van trainer Pearl Doesburg, wil zichzelf blijven ontwikkelen. Vooral ook in het oppakken van een leidende rol in het veld. “Dat verwacht de trainer wel en is iets waarin ik stappen moet maken. Ik probeer het steeds vaker en het gaat ook beter, maar daarin ben ik nog lang niet op mijn top. Net zoals ik nog effectiever voor de goal moet zijn. Op die manier wil ik mijn bijdrage leveren en het voortouw nemen op momenten dat het wat minder loopt. Maar ik moet ook meer gaan scoren, want als ik niet boven de tien goals uitkom dan ben ik verre van tevreden. Dus er is nog werk genoeg aan de winkel voor mij persoonlijk én voor ons als team.”

Klik op vv Goes voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Goes voor meer informatie over de club.

Walking Footballers op zoek naar maatjes bij Smitshoek

Sinds september 2021 is een dozijn enthousiaste 65-plussers begonnen met Walking Football bij VV Smitshoek. Dit gebeurt onder de bezielende leiding van ‘clubman in hart en nieren’ Leo Tol ook wel bekend als ‘de poortwachter van Smitshoek’. De walking footballers hebben het prima naar hun zin met elkaar, maar Tol zou de groep graag zien groeien van twaalf naar twintig mannen.

“De huidige groep bestaat uit allemaal mannen van boven de 70 jaar op één speler van 67 jaar na”, vertelt Tol. “We kijken overigens niet erg nauw naar de leeftijd van iemand. Als iemand van 59 zich aanmeldt mag hij natuurlijk ook meedoen. Het probleem is echter dat we tweemaal per week overdag trainen en dat dan vaak alleen 67-plussers mee kunnen doen.”

Momenteel worden de Walking Footballtrainingen op dinsdagmiddag (13.00-14.00 uur) en vrijdagmiddag (12.00-13.00 uur) gegeven.  “Jos Vis, de bekende radioman hier in Barendrecht, heeft deels aan de basis gestaan van het Walking Football”, zegt Tol. “Hij was bij de aftrap van dit initiatief, waar ook buurtsportcoaches van Sport en Bewegen van de gemeente Barendrecht bij betrokken zijn. Wij willen samen met hen leuke activiteiten aanbieden voor ouderen in de wijk hier rondom ons voetbalcomplex. Het is daarom expres laagdrempelig opgezet. Deelnemers aan het Walking Football betalen geen contributie en kunnen na het voetballen ook lekker douchen hier bij VV Smitshoek. Na de trainingen is het altijd gezellig tijdens de derde helft.”

De Walking Footballers lunchen dan met elkaar in de kantine van VV Smitshoek. “We eten dan broodjes kaas en worst en zitten dan netjes aan de melk en vruchtensap, want voor een biertje is het dan nog te vroeg op de dag”, lacht de 72-jarige Tol. “Af en toe halen we ook kroketten.”

Bijvangst

Sinds de start ruim een jaar geleden zijn er veel positieve reacties van de deelnemers aan het Walking Football constateert Tol. “Kees Perkenhout had het zo naar zijn zin dat hij nu samen met mij training geeft aan de meiden 15-1, 15-2 en 13-1. Dat is een mooie bijvangst. Ook Pieter, zijn achternaam is mij even ontschoten, is nu actief bij Smitshoek als assistent-trainer.”

De partners van de spelers worden ook bij de club betrokken. Tol: “Voor hen organiseren we jeu de boules en jokeren. Naast het voetbal organiseren we ook uitjes. Vorig seizoen zijn we wezen bowlen en eten in Hoogvliet. Vorige week gingen we naar het restaurant van de dochter van één van de spelers en kregen we korting. Ook willen we een keer twee dagen naar Preston Palace.”

De Walking Footballers worden ook warm gehouden met fris ogende blauwe tenues die ze van sponsor WTB Lievers kregen.
“De broer van Fred Buis die bij ons speelt is directeur bij Lievers. Volgend jaar krijgen we waarschijnlijk ook trainingspakken van dat bedrijf.” Slechts één ding zint Leo Tol nog niet. “Het is een nadeel dat de groep qua aantal al een tijd niet groeit. Ik kan me niet voorstellen dat er niet meer 67-plussers in Barendrecht zijn die gezellig mee willen doen. Hopelijk draagt dede aandacht eraan bij dat ons Walking Football meer bekendheid krijgt. Geïnteresseerden mogen mij altijd bellen op 06-43022355 of naar Leotol1950@planet.nl mailen.”

Klik op Smitshoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Smitshoek voor meer informatie over de club.

Papendrecht G1 overklast Wereldelftal

Het VV Papendrecht-Wereldelftal van coach Marc de Groen blaakte voorafgaand aan de start van de Nieuwjaarswedstrijd van het zelfvertrouwen. Dat was eigenlijk niet eens zo raar als je bedenkt dat er grote namen aan de aftrap stonden als Nick Kamerling, Rutger Karelse, Jacco Hessing en Wim Veldhuis jr.

Wat zou een G-elftal daar nou tegenin kunnen brengen? Nou, dat bleek nog best heel wat. Direct na het beginsignaal van referee Bram Blom nam het Wereldelftal de touwtjes wel in handen maar wist geen echte kansen te creëren. G1 had haar zaakjes vooral achterin goed voor elkaar. Uit een counter kwam G1 onverwacht op voorsprong. Vast aanspeelpunt Peter rondde een scherpe voorzet koelbloedig bij de tweede paal af, doelman Ton Rutteman in vertwijfeling achterlatend. Net voor rust wist het Wereldelftal zijn 80% balbezit om te zetten in de gelijkmaker.

In de tweede helft tapte G1 uit een ander vaatje. De ploeg verliet de verdedigende stellingen en zette hoog druk. Dat deden de G-spelers zo goed dat het leek alsof ze met een overtal speelden. Ook fysiek bleek G1 een maatje te groot voor de toch wat oudere en zwaardere selectie van het Wereldelftal. G1 overklaste haar tegenstander en dat resulteerde uiteindelijk in een 6-2 winst voor G1. Daarmee kwam het Wereldelftal nog genadig weg. En zoals Papendrecht 1 kansloos was in eerder edities, zo werd ook het Wereldelftal aan de zegekar gebonden.

G1 kende dus een prima start in het nieuw jaar. Dat kwam waarschijnlijk ook omdat de spelers aantraden in nieuwe tenues, aangeboden door sponsor Castrol. Binnenkort komen daar nog eens nieuwe trainingspakken bij, geschonken door Bunkerstation Papendrecht. De toekomst voor G1 ziet er derhalve uitermate zonnig uit.

Bron: VV Papendrecht

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

v.v. Rhoon vult vacature hoofdtrainer in voor 2023-2024

De technische commissie en het bestuur van Voetbalvereniging Rhoon zijn verheugd met het aantrekken van Raymon Kuipers als opvolger van de eind van dit seizoen vertrekkende hoofdtrainer Ronard Venekamp. Deze keert na 7 jaar Rhoon (2 jaar het tweede elftal en 5 jaar hoofdtrainer selectie) terug naar zijn oude liefde Rozenburg.

De naam Raymon Kuipers (geen familie van) zal vooral onder de kenners van regionale keepers een bekende klank hebben, want op die positie heeft hij zelf als voetballer zijn sporen ruimschoots verdiend.

Voetbalvereniging Rhoon spreekt Raymon enorm aan omdat het verenigingsleven een belangrijk goed is voor hem en er veel jongens uit de directe omgeving spelen bij de club. En ook omdat hij van mening is dat de selectie van een vereniging betrokken moet zijn bij de club op met name de trainingsavonden, zaterdagen en tijdens verenigings-evenementen.

Zijn kracht is om met jeugd te werken en deze te helpen in hun ontwikkeling, zodat zij uiteindelijk basisspeler binnen het 1e elftal kunnen blijven of worden. Zijn speelwijze is bij voorkeur aanvallend meestal in een 1-4-3-3 formatie, maar uiteraard hangt de precieze speelstijl af van individuele kwaliteiten en de sterkte/kwaliteiten binnen de selectie.

Wie kan hem beter introduceren dan Raymon zelf? Bij deze stelt hij zich voor.

Ik ben Raymon Kuipers en 40 jaar oud. Ik ben ruim 8 jaar getrouwd met Kelly en wij wonen samen met onze zoons van 5, 8 en 10 jaar in Zoetermeer.

Ik heb tot mijn 35e gevoetbald bij mooie clubs in de Rotterdamse regio en in de Bollenstreek. Ik was keeper en ik heb op mijn 21e mijn debuut mogen maken met Fc Dordrecht in het betaald voetbal, uit bij Go Ahead Eagles, waar ik de 0 wist te houden tijdens het 0-0 gelijkspel die avond. Voor de rest was ik het hele seizoen 2e keeper en ben ik daarna naar in eerste instantie ASWH vetrokken.

Ik heb gespeeld bij o.a. ASWH, Noordwijk, Rijsoord, DOTO en SHO en de laatste 2 jaar van mijn actieve loopbaan heb ik mogen spelen bij de in mijn ogen de mooiste amateurclub van Nederland namelijk Quick Boys uit Katwijk.

Daarna ben ik 3 jaar assistent-trainer geweest bij DSO 1 (zaterdag 2e klasse) uit Zoetermeer. Waarvan 2 jaar met Oscar Biesheuvel de huidige trainer van vv Nieuwenhoorn en volgend seizoen Poortugaal. In het corona tijdperk ben ik trainer geweest van Quick Boys 2 in de reserve hoofdklasse. Het laatste jaar hebben wij de competitie in ieder geval kunnen uitspelen en toen zijn wij ook kampioen geworden. Wij zaten ook nog in de KNVB beker voor 1e elftallen maar die werd helaas niet afgemaakt, wat erg jammer was. Wij konden ons d.m.v. de KNVB beker wekelijks meten met onze jonge talentvolle spelers tegen 1e elftallen in de regio.

Ik ben ondernemer en heb samen met mijn compagnon Jesper Hogedoorn, ook een oud doelman, een evenementenbureau genaamd Timeless Events en een cadeaubox- en relatiegeschenken bedrijf genaamd De Bestelbox. Wij organiseren bedrijfsevenementen en festivals en zorgen voor relatiegeschenken, cadeaus en kerstpakketten voor onze klanten. Bij ons op het werk is het vaak een feestje omdat wij altijd dingen mogen regelen als mensen wat te vieren hebben of wat cadeau willen doen.

Ik heb super veel zin om volgend seizoen aan de slag te gaan bij vv Rhoon. Ik heb veel goede verhalen gehoord over de club van bekende trainers uit de regio. En ik heb enorm veel zin om samen met de jonge talenten en ervaren spelers te gaan bouwen aan een goed team dat moeilijk is te verslaan. Ik heb er alle vertrouwen in dat de huidige trainer en de selectie ervoor kunnen zorgen dat Rhoon behouden blijft in de 3e klasse zaterdag. 

Omdat ik mij na corona een jaartje hebt geconcentreerd op mijn bedrijven en gezin ben ik nu in de gelegenheid om in de 2e seizoenshelft veel wedstrijden van Rhoon en hun tegenstanders te gaan bekijken, zodat ik bij de start van het nieuwe seizoen al een stuk wijzer ben.

Ik heb begrepen dat het een heel leuke vereniging is Rhoon en dat er veel spelers komen voetballen doordat hun vrienden er spelen of ze komen voor de gezelligheid gecombineerd met voetballen in een 1e elftal.

Ik hoop met mijn evenementen en feesten achtergrond hier ook zeker een steentje aan bij te kunnen dragen. Het eerste teamuitje zal in augustus zijn naar ons eigen festival Live at the Lake met o.a. Racoon, La Fuente, Flemming, Rolf Sanchez en nog veel meer. Ik hoop dat het snel augustus is zodat wij aan het seizoen kunnen beginnen. Ik kan niet wachten in ieder geval.

Met de benoeming van Raymon als hoofdtrainer en de assistentie van onze ervaren staf en spelers, vertrouwen de TC en het Bestuur er in een juiste invulling voor deze vacante positie te hebben gevonden en wensen we de betrokkenen en spelers alle succes voor het nieuwe seizoen 2023-2024.

Het Bestuur

Bron: v.v. Rhoon

Klik op v.v. Rhoon voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Rhoon voor meer informatie over de club.

Ibo Ozbilek belooft dat de goals nog gaan komen

Met zeventien goals en tien assists was hij vorig seizoen de grote smaakmaker bij Oranje Wit, maar in zijn tweede seizoen wil het nog niet echt vlotten voor Ibo Ozbilek. De linksbenige rechtsbuiten uit Rotterdam-Zuid haakte vorig seizoen in april geblesseerd en heeft zijn topvorm daarna nog niet terug weten te vinden. ,,Maar die goals gaan weer komen, dat weet ik zeker.”

Ozbilek scoorde vorig seizoen zeventien keer in de eerste klasse B, waarmee hij net achter Dano Lourens (Kloetinge) en Harold Vrolijk (XerxesDZB) op de topscorerslijst eindigde. Ozbilek liep bijna een-op-een, want in de laatste twee maanden van het seizoen kwam hij door een blessure nauwelijks meer in actie. Vanuit het Rotterdamse, waar Ozbilek eerder speelde voor Overmaas, Sparta Amateurs, Charlois en XerxesDZB, was er na zijn goede debuutjaar bij Oranje Wit genoeg interesse. Toch besloot Ozbilek, al was het dan kort voor de deadline, voor een tweede seizoen bij Oranje Wit te kiezen. Met twintig goals achter zijn naam zullen de mooie clubs zeker voor hem in de rij staan, zo was het idee van de club en de vleugelaanvaller.

Zorgen
Ozbilek voelt dat de ogen op hem gericht zijn, maar het kan het dit seizoen nog niet echt waarmaken. In de eerste negen competitieduels scoorde hij drie keer en mede daardoor ging Oranje Wit als hekkensluiter de winterstop in. ,,Een zeer teleurstellend seizoen vooralsnog, voor mij en voor het team. Maar dan heb ik het puur over de resultaten, want we spelen echt prima voetbal en de sfeer in het team is ook nog goed. Tja, waarom ik dit seizoen niet zo makkelijk scoor? Dat is moeilijk te beantwoorden. Ik denk niet dat het met vertrouwen te maken heeft, want ik raak echt niet opeens in paniek als ik een tijdje niet scoor. Ik denk dat we ons pas zorgen moeten gaan maken als we geen kansen meer creëren, maar we zijn in bijna iedere wedstrijd het team geweest met de meeste kansen. We weten dus wat het probleem is en natuurlijk baal ik er enorm van, want ik wil graag belangrijk zijn voor het team. Maar die goals gaan weer komen, dat weet ik zeker.”

Oranje Wit gaat begin januari op trainingskamp naar Benalmádena, iets ten westen van Málaga. ,,Daar moet de basis gelegd worden voor een mooie tweede seizoenshelft. We hebben kwaliteit zat en de spelersgroep is breder dan vorig seizoen, dus ik weet zeker dat we gaan klimmen. Een paar keer winnen straks in januari/februari en de wereld ziet er weer heel anders uit.”

Klik op Oranje Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Oranje Wit voor meer informatie over de club.