Home Blog Pagina 349

Vrijwilliger Ruud Martens steekt zijn handen al jaren uit de mouwen voor TSC

De werkploeg van TSC verricht iedere week weer volop werk achter de schermen, zodat de leden in het weekend weer van een schoon terrein gebruik kunnen maken. Vrijwilliger Ruud Martens (67) steekt zijn handen al jaren uit de mouwen voor zijn geliefde club. “De werkploeg zit in mijn hart.”

“Een unieke groep mensen”, zo omschrijft Martens de werkploeg van TSC. “We zijn met zijn elven, het is een gezellige groep mensen op leeftijd. De meesten zijn de grens van 70 jaar gepasseerd, maar werken zich nog iedere week belangeloos in het zweet. Vergeleken met hen ben ik nog een snotneus, haha. Het is heel fijn dat we ons nuttig kunnen maken voor de club. Ik denk dat andere verenigingen jaloers zijn op zo’n grote groep vrijwilligers.”

Martens en zijn collega’s komen iedere maandag naar de club om alles schoon te maken na het weekend. Martens zelf is op woensdagen ook steevast aanwezig om de bestellingen voor de horeca te doen. Op vrijdagen wordt alles weer gereed gemaakt voor het weekend. “Dan verzamelen we om 7 uur en beginnen we om 8 uur aan onze werkzaamheden op het complex, zodat de zaterdagen en zondagen weer goed kunnen draaien. Je kunt het zo gek niet bedenken of wij doen het. Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die weten wat wij achter de schermen allemaal doen.”

Martens begon er zo’n zeven jaar geleden mee. “Mijn zoon voetbalde hier en ik ben altijd al dol geweest op vrijwilligerswerk”, vertelt hij. Enkele jaren terug verkocht Martens zijn bedrijf vanwege gezondheidsredenen. Martens ging naar de dokter vanwege druk op de borst en werd al snel doorverwezen naar de hartspecialisten in Breda. Al snel bleek Martens een lichte hartaanval te hebben gehad. “Dat was natuurlijk even schrikken. Het ziekenhuis zei dat ik twee dingen kon doen: terug naar de zaak of gas terugnemen. Dat eerste leek onverstandig. Daarom heb ik mijn bedrijf verkocht.”

Bij de werkploeg vond hij al snel een nieuwe passie. “Ik heb vanaf mijn zeventiende gewerkt, zat iedere dag van 6 uur in de ochtend tot 7 uur in de avond op kantoor. Maar in een zwart gat ben ik na mijn pensioen niet gevallen. Het is juist prettig dat ik nu niets meer moet en alleen maar dingen kan doen die ik leuk vind”, zegt Martens, die in zijn vrije tijd ook zwerfafval opruimt in de regio.

Maar Martens heeft meerdere hobby’s gevonden. Zoals zijn vrijwilligerswerk voor TSC bijvoorbeeld. “Enkele jaren terug werd ik benaderd of ik hand- en spandiensten wilde doen voor de club. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. TSC is mijn cluppie, daar doe ik echt alles voor. Met de vrijwilligers onderling is het geweldig, het is af en toe lachen gieren brullen. Als ze me niet hadden benaderd, had ik mezelf waarschijnlijk aangeboden. Dat gevoel is echt heel goed, dit blijf ik denk ik nog wel wat jaren doen. De club kan ook niet zonder ons, haha. De werkploeg zit in mijn hart.”

Klik op TSC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TSC voor meer informatie over de club.

Nog meer oog op opleiding jeugdspelers bij Excelsior Maassluis

Excelsior Maassluis zet een nieuwe stap in de verdere ontwikkeling van de jeugdopleiding. De club werkt komend seizoen met drie extra hoofdopleidingen om zo alle jeugdspelertjes en hun trainers nog meer aandacht te geven.

“We zijn heel blij dat we deze stap kunnen maken”, zegt bestuurslid jeugd- en breedtezaken Peter van Velzen. “Als club vinden wij het belangrijk dat ieder voetballertje, ongeacht hij of zij getalenteerd is, de kans krijgt zich zo optimaal mogelijk te ontwikkelen. Door deze stap kunnen we daaraan nog beter voldoen.”

Marco Bravenboer is al een tijdje werkzaam als hoofd jeugdopleiding bij Excelsior Maassluis. Hij  kwam echter tijd en ogen tekort om alle trainers en teams de noodzakelijke aandacht te geven. “Met de nieuwe leeftijdsteams is het niet meer te managen”, zegt Van Velzen. “Tegenwoordig hebben we selectieteams in elke leeftijdsjaar. Voorheen waren de teams om de twee jaar. Dat waren niet alleen bij elkaar opgeteld minder teams, maar ieder team per leeftijdsjaar heeft ook zijn eigen specifieke behoeften. Voor één iemand alleen was dat, met al die teams van de onder 7 naar de onder 21 niet meer te doen.”

In de nieuwe organisatie blijft Marco Bravenboer de algemene hoofd jeugdopleiding. Hij krijgt echter drie andere hoofd opleidingen onder zich, eentje voor de onderbouw, eentje voor de middenbouw en eentje voor de breedtesport. Zelf blijft hij zich verder bezig houden met de bovenbouw.

Van Velzen is vooral ook enthousiast dat de breedtesport een eigen hoofd opleidingen krijgt. “Daarmee dekken we ook een belangrijke doelgroep af. Deze groep heeft aandacht nodig. Vaak staan er goedwillende ouders als trainer langs de kant. De één heeft meer voetbalervaring en -kennis dan de ander. Het is daarom belangrijk dat er iemand komt die zich specifiek op deze groep gaat richten.”

De overgang naar een organisatie met vier jeugd opleidingen past volgens Van Velzen bij de ontwikkeling die Excelsior een paar jaar geleden heeft geleden. De club koos toen bewust voor een andere manier van opleiden, mét gelijke kansen voor elk voetballertje. “We zijn daar intussen een paar jaar mee bezig en hebben daar veel positieve ervaringen mee opgedaan. Natuurlijk zijn er altijd dingen die verbeterd kunnen worden, maar deze koers houden we aan”, stelt Van Velzen.

De visie achter de nieuwe opzet staat volgens hem nog fier overeind. “We hebben er destijds bewust voor gekozen omdat je ziet dat de ontwikkeling van een talent grillig is. Zeker in de onderbouw is die ontwikkeling lastig te voorspellen. Het tweede aspect is dat we een vereniging zijn en bij een vereniging heeft iedereen evenveel waarde. Iedere jeugdspeler heeft recht op een goede opleiding.”

Daarom ook zet Excelsior ook bij de meisjes de eerste stappen op dit gebied komend seizoen. “We hebben voor dat team bewust gekozen voor een vaste trainer”, zegt Van Velzen. “Als vereniging willen we dat iedereen bij ons leert voetballen. De één op tweede divisie-niveau, de ander voor de tweede klasse. Die ondersteuning krijgen ook meisjes die bij ons voetballen. In de teams bij de jongens waar meisjes spelen, maar ook in de MO17 waarmee we gaan proberen de stap van de B- naar de A-categorie te maken.”

Klik op Excelsior Maassluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Excelsior Maassluis voor meer informatie over de club.

Onderhoudsploeg Excelsior’20 met een buizerd en stagiaire 

Ze houden de boel schoon en netjes. De onderhoudsploeg van Excelsior’20 is echter veel meer dan dat. De acht man sterke formatie is vooral kleurrijk. “We hebben hier een buizerd en een stagiaire.”

Omdat hij aan de koffietafel bij de eerste schermutselingen het hoogste woord heeft, moet Bert Halkes de leider van de troepen zijn. Er volgt echter een snelle ontkenning. “Ik ben thuis al de sous-chef.” En na een korte stilte. “Mijn vrouw is daar de chef.”

De mannen van de onderhoudsploeg van de Schiedamse traditievereniging zijn deze morgen in vorm. Ze wijzen vol trots naar het plafond waar infrarode platen zorgen voor de verwarming van het clubgebouw. “De club heeft een hele verduurzaming gedaan”, zegt Teun van Aken. “Overal is infrarode verwarming gekomen. In het clubgebouw, maar ook in de kleedkamers.”

Het dak ligt inmiddels ook vol met zonnepanelen. “Jan Wegman, onze penningmeester, is de architect achter het plan. Hij heeft overal subsidies losgepeuterd.”

“Het voordeel is”, vult Halkes aan, “dat als je een plukje mensen hebt zitten aan de bar dan niet de hele verwarming aan moet. Het is slimme techniek.”

De installatie van de nieuwe warmtebron heeft de onderhoudsploeg overgelaten aan erkende specialisten. Er is echter weinig waar de leden hun hand voor omdraaien. Het ene projectje volgt het andere snel op, of het nu om een kapotte deurknop gaat of om het schilderen van de kantine.

En dan zijn er nog de dagelijkse onderhoudswerkzaamheden. Na een weekend vol voetbal en straks weer cricket wordt de jacht geopend op zwerfvuil op het complex. De kleedkamers worden schoongemaakt, de velden gemaaid en belijnd. Dat laatste is een klusje voor Van Aken, die zijn eigen werk bagatelliseert: “Iedereen kan een lijn trekken.”

Het werk is soms niet zonder risico, want af en toe duikt er op het sportpark een roofvogel op. Volgens Mario Schnieder gaat het om een buizerd. “Hij heeft hier ergens een nest in een boom. Ik was op een gegeven moment aan het werk op een veld toen ik hem zag komen aanvliegen. Het is best een indrukwekkend beest, met die poten. Toen heb ik me maar even snel uit de voeten gemaakt.”

Excelsior’20 mag dan een eigen buizerd hebben, vroege vogels zijn de leden van de onderhoudsploeg niet. Om half tien wordt eerst begonnen met koffie, een half uur later gaat de werktijd in. “Meestal blijven we tot half één”, zegt Halkes, die er twee keer per week is. Teun van Aken is elke dag aanwezig op het complex.

Schnieder voelt zich niet alleen doelwit van de lokale roofvogel, hij zit naar eigen zeggen ook nog in zijn proefperiode. “Ik loop stage”, laat hij triomfantelijk van onder zijn petje weten. Dat hij in zijn stageperiode zit, heeft volgens de andere leden van de ploeg te maken met zijn achtergrond. Schnieder werkte een leven lang in de verzekeringen en is niet gewend om met zijn handen te werken. Zelf doet hij geen moeite om het te ontkennen. “Ik had twee linkerhanden. Ik loop vaak met Jos van Deventer mee. We doen dan de sponsorborden. Ik steek daar veel van op.”

Klik op rksv Excelsior’20 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rksv Excelsior’20 voor meer informatie over de club.

Schoonhoven laat hart Fred Meijer harder kloppen

Fred Meijer veranderde in zijn voetballeven nog wel eens van kleur. Van spits werd hij KNVB-scheidsrechter om vervolgens op zijn zestigste zich toe te leggen op het verzorgingsvak. “De medische wetenschap heeft me altijd geïnteresseerd.”

Met Baaij Ooms vormt Meijer (71) bij de club uit de Zilverstad een mooi koppel. Samen nemen zij de verzorging en de hersteltraining voor hun rekening bij de selectie van de zaterdagderdeklasser. “Een luxe voor dit niveau”, erkent ook Meijer.

Het domein van Ooms en Meijer op sportpark Het Hofland mag er zijn. In de verzorgingsruimte is plaats voor twee behandeltafels, kasten vol medisch materiaal en zelfs voor fitnessapparaten. Aan de muur hangen vrijwel enkel posters van de  anatomie van het menselijk lichaam.

“We doen alles met zijn tweeën”, zegt Meijer. “Als de één wat voelt bij een speler voelt de ander ook even. De hersteltraining doen we ook.”

Een loopbaan als kok stond een imposante spelerscarrière van Meijer als voetballer in de weg. Doordat er van trainen weinig terecht kwam door zijn werk in de avonduren, was een basisplaats bij zijn club Unitas in Gorinchem onhaalbaar. Trainen deed hij dan ook nauwelijks, scoren ging hem desondanks goed af. “Ik heb afwisselend in het tweede en derde gespeeld. Op mijn 34ste ben ik verkast naar VV Asperen. Daar scoorde ik aan de lopende band, zo’n 25 goals per seizoen. Als ik een wedstrijd had, ging ik ’s ochtends werken, ’s middags voetballen en daarna weer werken.”

Na zijn actieve carrière werd Meijer KNVB-scheidsrechter. “Dat heb ik bij elkaar zo’n twintig jaar gedaan. Ik floot op een gegeven moment tweede klasse, dat was een leuk niveau.”

Hoewel hij gestopt is als KNVB-scheidsrechter fluit hij bij Schoonhoven nog regelmatig een wedstrijd. “Mijn twee kleinzoons – ze zijn achttien en vijftien jaar – spelen in de jeugd. Ik fluit ze regelmatig. Meestal pak ik één wedstrijd op zaterdag. Een vroege, want ik moet op tijd paraat staan voor de verzorging van Schoonhoven 1.”

Meijers heeft zijn passie gevonden in het verzorgingsvak. “Ik ben er op mijn zestigste mee begonnen. Waarom? Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in de medische wetenschap. Ik ben verzorger geweest bij VV Asperen en ook bij LFC Leerdam. Vijf jaar geleden zijn we verhuisd naar Schoonhoven. Ik was al eerder door de club vastgelegd dan dat we hier woonden, haha.”

Bij de blauwwitte club is Meijer, benadrukt hij, er voor alle voetballers. “Of ze nu in het vierde spelen of in de JO17-2, als er klachten zijn kijken we ernaar. Ik ben doordeweeks drie avonden op de club, op maandag, dinsdag en donderdag. En zaterdag ben ik uiteraard bij de wedstrijden. Dat blijft het mooiste. Het omgaan met de jongens en de wedstrijdspanning. Het is nu vrijdag, maar mijn hart klopt nu al harder omdat er morgen een wedstrijd is.”

Meijer leeft dan ook volop mee met ‘zijn’ jongens. “We draaien lekker en hopelijk kunnen dat volhouden tot het einde van de competitie. Wie weet zit er wel nacompetitie in. Dat zou een mooie bekroning zijn voor het goede seizoen.”

Klik op VV Schoonhoven voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Schoonhoven voor meer informatie over de club.

Slimme ledverlichting van Firefly: ‘Geld én energie besparen’

Met het thema duurzaamheid bij toch vrijwel iedere voetbalclub hoog op de agenda, hebben ze bij Firefly de figuurlijke wind behoorlijk mee. Want het bedrijf dat gespecialiseerd is in het plaatsen van slimme ledverlichting, heeft maar één missie: “Samen maximaal verduurzamen!”

Sinds een jaar of vier, dus ook in samenwerking met voetbalclubs, legt oprichter Frank Visser (26) uit. “De verenigingen kwamen natuurlijk door de afgelopen periode best wel in zwaar weer. Dan willen ze graag geld besparen. Het begon met één vereniging, inmiddels hebben we een stuk of 200 sportvelden gedaan.” En dat terwijl hij zeven jaar geleden vooral begon met het verlichten en verduurzamen van bedrijfsgebouwen. “Daar staan we nog altijd het meest om bekend, met onze slimme ledverlichting. Maar we hebben een flinke rebranding ondergaan.”

Dimmen
Zo is bijvoorbeeld ook profclub FC Den Bosch, uitkomend in de Keuken Kampioen Divisie, klant bij het bedrijf van Visser. Hij begrijp zelf wel waarom. “Met onze manier van verlichten, kun je geld én energie besparen.” De CEO legt uit, hoe dat zit. “Het is een combinatie van. Onze lampen hebben het laagste energieverbruik, vandaar ook de naam. Het vuurvliegje (Firefly) is het enige licht ter wereld, dat honderd procent licht geeft, zonder energie (warmte) te genereren. En daarnaast, maken we gebruik van een uniek efficiënt lichtmanagementsysteem. Dus als er geen licht nodig is, kunnen we ze automatisch dimmen.” Met een draadloze sensor, van afstand. “Bijvoorbeeld met een tijdschema, waarop de lampen aan of uit gaan. Maar ook voor een stukje veiligheid. Ze branden voor twintig procent als er niemand is en gaan naar honderd, als er beweging wordt gesignaleerd.” De meest efficiënte oplossing dus, voor de laagste prijs. “We doen alles zelf. Van ontwikkelen tot aan monteren.” Voor de sportwereld maken ze bij Firefly gebruik van een speciale service. “Clubs kunnen ons betalen, uit de besparing die wordt behaald. Dan hoef je dus eigenlijk niet extra te investeren.” Hoe dat gaat? Visser neemt ons mee, een rondje langs de velden. “Het begint altijd met een fysieke afspraak. We komen vrijblijvend langs, om de boel te inventariseren en te kijken naar de huidige verlichting.” Vervolgens, als is vastgesteld hoeveel licht er nodig is, wordt er een lichtplan gemaakt. “Kijken wat een club kan besparen. Mocht alles akkoord zijn, gaan we over tot het produceren. Want ook dat hebben we in eigen beheer.” 

Samenwerken
Na het installeren door de monteurs, is het natuurlijk nog niet klaar, vertelt hij. “Omdat het slimme ledverlichting is, kunnen we alles op afstand monitoren. Dus nog voordat er iets aan de hand is, lossen wij het op.” Met inmiddels 34 man in dienst, draait Firefly op volle toeren. De eigenaar weet wel waarom. “De besparing is enorm! Als je van oude verlichting overstapt naar ledverlichting bespaar je, zonder te dimmen, zestig procent. Maak je wel gebruik van efficiënt lichtmanagement, loopt het zelfs op tot tachtig of negentig procent.” Ondanks dat, maakt Visser zich een klein beetje zorgen. “De sportmarkt is geen gezonde markt. Veel partijen willen niet in gesprek of samenwerken, terwijl wij dat juist heel graag wel willen.” Want, zo vertelt hij. “Als alle voetbalclubs nu zouden beslissen om over te stappen, duurt het nog járen voordat dat gerealiseerd is. Bedrijven moeten, denk ik, juist doen waar ze heel goed in zijn. Wij het ontwikkelen en produceren van unieke smartoplossingen, een ander monteren. Zo hebben we bijvoorbeeld ook een uniek draadloos lichtmanagementsysteem ontwikkeld, waarmee we ‘domme’ lampen, op een goedkope en makkelijke manier om kunnen toveren tot slimme lampen. Juist daarom willen wij graag samenwerken!Allemaal met maar één doel: “Om samen meer sportclubs te kunnen verduurzamen, op de meest duurzame manier.” Want voor Visser, die eigenlijk straaljagerpiloot wilde worden, is dit een soort hobby. “Het is een beetje uit de hand gelopen. Ik was toegelaten bij Defensie, maar dat ging uiteindelijk toch niet door. Via de opleiding sportleraar, kwam ik in aanraking met verlichting.” En met succes dus. “Onze kracht, zit hem in de efficiënte oplossing. Met een stukje IT en techniek, klanten helpen te besparen. Alles zelf uitvinden, daar leer je het meeste van. Hoe leuk is het dan, als het ook lukt?” Een efficiënte lamp, op een slimme wijze bedienen, dat is gelukt. “Daar krijgen wij dagelijks nieuwe energie van!”

RKVV JEKA JO19-1, onder leiding van trainer Maikel Nijst, is kampioen!

Maikel Nijst, een voormalig voetballer bij Woudrichem, Sliedrecht en GVV Unitas, is nu de trotse trainer van het JO19-1 team bij RKVV JEKA in Breda. Op 26-jarige leeftijd besloot hij zich volledig te richten op zijn trainerscarrière. Dit seizoen begon het team in de 3e divisie en na twee kampioenschappen zullen ze volgend seizoen uitkomen in de 1e divisie. Het hoogste niveau voor de JO19-leeftijdscategorie in Nederland.

Voor Maikel en zijn team betekent het kampioenschap veel. Aan het begin van het seizoen was het doel duidelijk: kampioen worden in de 3e divisie. Na een ongeslagen reeks en enkele belangrijke wedstrijden, waaronder tegen OJC Rosmalen en EVV Echt, werd het kampioenschap behaald op de laatste speeldag. Na de winterstop stonden er nieuwe uitdagingen te wachten. Hoewel er ook wat mindere momenten waren, wist het team de draad weer op te pakken. Mede door belangrijke overwinningen te behalen.

Het gevoel van het behalen van het kampioenschap was overweldigend voor Maikel en zijn spelers. Na het winnen van de beslissende wedstrijd moesten ze nog een halfuur wachten op de uitslag van Forum Sport – TOP Oss om zeker te zijn van het kampioenschap. Toen het verlossende nieuws kwam dat Forum Sport had verloren, brak er een moment van vreugde en emotie aan.

Er waren verschillende belangrijke momenten en wedstrijden die hebben bijgedragen aan het behalen van het kampioenschap. Maikel benoemt de thuiswedstrijd tegen Forum Sport als een cruciale wedstrijd, waarbij een overwinning promotie veiligstelde. Wij werden hierdoor gedreven om voor het kampioenschap te gaan.

Tijdens het seizoen kwam het team ook uitdagingen tegen, zoals inconsistentie en het niet altijd als een team spelen. Deze uitdagingen werden overwonnen door de nadruk te leggen op teamwork en het herinneren van de spelers aan hun doelen.

Een speciaal ritueel dat het team had, was het eten van een broodmaaltijd met soep voor veel wedstrijden. Dat werd verzorgd door teambegeleider Marco, wiens soep als een geheim wapen werd beschouwd.

Het kampioenschap heeft zowel Maikel persoonlijk als het team gevormd. Als voormalig speler weet Maikel dat kampioenschappen bijblijvende momenten zijn die spelers vormen. Het feit dat ze dit op dit niveau twee keer in één seizoen hebben meegemaakt, zegt veel over de groep spelers.

Als boodschap aan andere spelers of teams die streven naar een kampioenschap, adviseert Maikel om als team te spelen. Daarnaast moeten ze zich van week tot week te blijven inzetten voor hun doelen. Hij benadrukt ook het belang van het herinneren waarom ze het doen en elkaar eraan herinneren wanneer ze van het juiste pad afwijken.

Het kampioenschap werd gevierd op de vereniging en later in het bruisende Breda, waar wij tot in de late uurtjes feestvierden.

Voor het komende seizoen verwacht Maikel een mooie maar uitdagende ervaring voor het JO19-1 team. Spelen in de 1e divisie betekent het tegenkomen van de grootste amateurverenigingen van Nederland. Dit zal heel uniek en leerzaam zijn voor het team.

Klik op rkvv JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv JEKA voor meer informatie over de club.

Adil Auassar hangt zijn schoenen aan de wilgen en gaat verder als trainer in de Eredivisie

Adil Auassar, bekend als een van de sterkhouders van Sparta Rotterdam, heeft besloten zijn voetbalcarrière vaarwel te zeggen en de uitdaging aan te gaan als assistent-trainer. Betrouwbare bronnen bevestigen dat Auassar, op 36-jarige leeftijd, de assistent wordt van de gerenommeerde Henk Fraser bij RKC Waalwijk.

Eerder werd al geschreven dat Adil Auassar en trainer Henk Fraser veel gelijkenissen vertonen. Niet alleen delen ze een vergelijkbare woordenschat, maar vooral op het gebied van mentaliteit komen ze opvallend overeen. Beiden zijn geboren winnaars, doordrenkt van straatwijsheid. Het is dan ook geen verrassing dat Auassar, die eerder actief was voor RKC, Fraser volgt naar Waalwijk.

Auassar heeft een indrukwekkende spelersloopbaan achter de rug, waarbij hij zijn voetbaltalent toonde bij clubs als FC Dordrecht, VVV, Feyenoord, RKC, De Graafschap, Excelsior, Roda JC en Sparta. Met name dit seizoen blonk hij uit bij Sparta, waar het team als zesde eindigde in de Eredivisie en nog altijd strijdt in de play-offs voor Europees voetbal.

Na het vertrek van de gehele trainersstaf (Joseph Oosting, Peter Uneken en Sander Duits) naar FC Twente, moest RKC een volledig nieuwe staf samenstellen. Twee derde van de staf is inmiddels bekendgemaakt, met de komst van Auassar als de nieuwste aanwinst. Naar verwachting zal er nog één assistent-trainer worden toegevoegd aan het team.

Bron: Brabants Dagblad

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

Samuel van der Velden vertelt over zijn overstap naar SC Feyenoord

In een opvallende transfer heeft Samuel van der Velden, middenvelder van ASWH, besloten om de overstap te maken naar SC Feyenoord. Met zijn 19 jaar en ervaring in de 3e divisie bij ASWH is Van der Velden vastberaden om zijn carrière een nieuwe impuls te geven.

De belangrijkste reden voor een overstap was het gebrek aan vertrouwen binnen de club. Alhoewel Van der Velden voldoende speeltijd heeft gehad dit seizoen, heeft die toch besloten om een transfer te maken.

Terugkijkend op zijn periode bij ASWH, spreekt Van der Velden vol trots over zijn club. “ASWH is de club waar ik mijn hele leven heb gespeeld. Ik ken iedereen, ik geef training aan de O13 en ik voel me thuis bij ASWH. Ik ben er trots op dat ik op mijn 17e mijn debuut heb gemaakt in het eerste elftal. Dat is een bijzondere prestatie.”

Met zijn overstap naar SC Feyenoord heeft Van der Velden duidelijke doelen voor ogen. “Bij mijn nieuwe club wil ik een vaste basisspeler worden en samen met het team veel wedstrijden winnen in de 4e divisie. Het huidige seizoen bij ASWH hebben we weinig wedstrijden kunnen winnen, dus ik kijk uit naar een nieuwe uitdaging.”

Vooruitkijkend naar het komende seizoen hoopt Van der Velden met SC Feyenoord bovenin de 4e divisie te spelen en mogelijk zelfs voor de titel te gaan. “Ik hoop dat SC Feyenoord zich kan handhaven in de 4e divisie en dat we volgend seizoen kunnen strijden om de topposities. Mijn doel is om met het team succes te behalen.”

Gevraagd naar wat hij het meest zal missen bij zijn oude club, antwoordt Van der Velden. “Ik zal voornamelijk de jongens missen die ik mijn hele voetballeven al ken. De band en vriendschap die we hebben opgebouwd, zijn van onschatbare waarde.”

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

Anthony Baro Rodriguez maakt de transfer van ADO Den Haag naar VV Katwijk

Anthony Baro Rodriguez is 17 jaar oud en speelt momenteel bij ADO Den Haag. Bij deze club maakt de aanvaller helaas weinig minuten. Om deze reden heeft hij ervoor gekozen om aankomend seizoen de overstap te gaan maken naar
VV Katwijk, wat uitkomt in de tweede divisie.

Mooie momenten bij ADO
De eerste jaren voor Anthony gingen snel. “In de eerst twee jaar dat ik bij ADO speelde maakte ik veel goals. Ik zat toen in het talententeam en werd geselecteerd voor het Nederlands elftal onder 15. Dat waren mijn mooiste jaren en momenten en deze zal voor eeuwig koesteren en niemand kan het meer van me afnemen.”

Minder speeltijd
Op den duur kwam Anthony helaas minder aan spelen toe. Dit gaf hem het gevoel dat hij minder gewaardeerd werd. Om deze reden besloot hij de overstap te maken naar
VV Katwijk. “Mijn hart en gevoel zeiden dat God een ander pad voor ogen heeft dat beter past bij mij.”

Ambities
Anthony heeft hoge verwachtingen van zijn overstap en heeft hoge ambities. Zijn doel is om snel te debuteren, om hierna basisspeler te worden. Vervolgens hoopt hij het kampioenschap te veroveren met de club uit zijn eigen woonplaats. Al zal hij wel moeten wennen.
“Ik denk dat ik zal moeten wennen aan mijn nieuwe medespelers, trainer, andere gewoontes en andere speelstijlen. Maar ik ga enorm mijn best doen en zal alles geven om het optimale te bereiken. Ik heb een enorme boost en die ga ik laten zien en gebruiken.”

Een goede band
Ondanks dat Anthony veel zin heeft in zijn overstap zal hij zijn oude ploeg erg gaan missen. Hierbij zal hij vooral de georganiseerde toernooien, uitjes en workshops gaan missen. Ook de mensen rondom de club met wie hij een band heeft opgebouwd zal hij erg gaan missen.

Klik op VV Katwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Katwijk voor meer informatie over de club.

Robert Hak is een leven lang verbonden aan Roda Boys

Vandaag spreken we met Robert Hak. Hij is een trouwe aanhanger van Roda Boys Bommelerwaard en is er momenteel actief als leider/trainer van de Jo11. Ook speelt hij zelf in het vierde elftal van de club.

Even voorstellen
Als 7-jarig jongetje begon Robert in de jeugd van Roda Boys. “Ik heb drie seizoenen bij twee andere clubs gespeeld, maar keerde uiteindelijk terug naar Roda Boys. Ik ben opgegroeid bij deze club en momenteel spelen mijn beide zoons hier ook in de jeugd. Mijn zoons zijn actief in de Jo14 en Jo11. Ik zou het erg mooi vinden als ik hen ooit in het eerste van Roda Boys kan zien spelen.” Ook zelf is Robert actief als speler van de club. Hij komt uit in het vierde team.

Vrijwilligers functies
Naast zijn betrokkenheid als speler en leider/trainer bij Roda Boys, zet Hak zich al geruime tijd in als lid van de jeugdcommissie. Eerder heeft hij een periode in het bestuur van de club gezeten. In zijn rol als lid van de jeugdcommissie hoopt Hak de doorstroming van jeugdspelers naar het eerste elftal te bevorderen. Ook streeft hij naar een zo hoog mogelijk niveau voor het eerste team.

In zijn rol zet Robert zich flink in voor de club. “Ik doe dit, omdat Roda de club is waar ik ben opgegroeid. Ik vind het belangrijk dat de jeugd kan sporten en er zijn nooit genoeg vrijwilligers. Het is belangrijk dat iedereen zijn steentje bijdraagt. Zonder vrijwilligers is er namelijk geen club”,

Huidig seizoen
Terugkijkend op het huidige seizoen, beschouwt Hak het als een geslaagd jaar voor de jeugdteams van Roda Boys. “Ook het tweede team heeft een erg goed seizoen gedraaid. Helaas heeft ons eerste elftal na de winterstop niet meer het gewenste niveau kunnen bereiken.”

Klik hier voor meer artikelen over Roda Boys
Klik hier voor meer informatie over Roda Boys

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.