SC Gastel heeft een speciale plek in het hart van Leon Valkenburg. De dertigjarige Bergenaar is al sinds zijn elfde actief als omroeper bij wedstrijden van het eerste en pakte vorig jaar nog een rol op. Ook is hij de club enorm dankbaar voor de steun tijdens een zware periode in zijn leven: „Ze hebben me er doorheen getrokken.’’

Valkenburg komt sinds zijn negende op sportpark Blankershove. Als jongen uit Bergen op Zoom niet de meest voor de hand liggende club. Achter deze band zit het verhaal van zijn vader. „Hij was voetballer bij Nieuw Borgvliet en heeft daar een opleiding tot verzorger gedaan’’, begint hij. „Vanuit daar is hij jeugdverzorger geworden bij de A- en B-elftallen van RBC. Op een gegeven moment plaatste SC Gastel een advertentie, omdat ze op zoek waren naar een verzorger voor het eerste.’’

Daar reageerde Valkenburg senior op en hij kreeg de job in 2004. In zijn kielzog volgde zijn zoon, die toen negen was. „Ik ging vaak mee met mijn vader naar trainingen en wedstrijden. Ik mocht ook altijd mee in de bestuurskamer, en daar grapten ze weleens: ‘Is dat omroepen niets voor jou?’. Ik was toen een jaar of elf. Ik zei natuurlijk volmondig ja’’, lacht hij.

Sindsdien is Valkenburg omroeper bij het eerste. Wat houdt dat dan allemaal in? „Voor de wedstrijd draai ik de opkomstmuziek’’, vertelt Valkenburg. „Daarna heet ik alle aanwezigen welkom op ons sportpark en benoem ik de scheidsrechter en zijn assistenten. Daarna komen de opstellingen, wisselspelers en trainers; eerst die van de tegenstander, dan die van Gastel. Als laatste wens ik iedereen een fijne wedstrijd.’’

Als de thuisploeg scoort, zet Valkenburg de goaltune in. In de rust benoemt hij de andere tussenstanden in de competitie. Na het laatste fluitsignaal zitten zijn taken achter de microfoon erop, maar wachten er nog andere werkzaamheden in de kleedkamer. Hij is sinds vorig jaar namelijk ook materiaalman van het eerste.

Dat werk begint eigenlijk al voor de wedstrijd. Bij thuisduels, wanneer de selectie gezamenlijk wat eet van tevoren, zorgt Valkenburg ervoor dat alle tenues op de juiste plek hangen, dat de bidons gevuld zijn, de ballen tot de juiste druk zijn opgepompt en de uitploeg stoelen heeft. Als het team klaar is met de voorbespreking, is alles al voor ze verzorgd. „Dat vinden ze heel fijn en ze zijn altijd erg dankbaar.’’

Bij uitwedstrijden reist Valkenburg mee in de bus met het team. Zijn werk begint al voor het vertrek: „Ik laad al hun tassen in’’, vertelt hij. „Bij aankomst sta ik als eerste buiten om de tassen ook weer uit te laden en aan de juiste speler mee te geven, zodat ze direct door kunnen naar de kleedkamer. Ook zorg ik ervoor dat het bier koud staat, zodat we bij winst een feestje kunnen vieren. Er wordt dan gedanst, gezongen in de bus en elke rotonde wordt vier keer genomen’’, lacht Valkenburg. „De sfeer is zo goed, dat zie je nergens.’’

Zijn tomeloze inzet komt vanuit zijn een groot hart voor de club. De band tussen Gastel en Valkenburg is sinds het overlijden van zijn vader in 2023 niet meer stuk te krijgen: „Ze hebben me toen een hart onder de riem gestoken. Dat vergeet ik niet meer. Ik heb echt liefde voor de club.’’

Klik op SC Gastel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Gastel voor meer informatie over de club.