Waar veel voetbalclubs in deze tijd een pas op de plaats maken, investeert vv Nieuwkuijk in de toekomst. In 2014 werden de gebouwen nog gerenoveerd en uitgebreid en er liggen al zonnepanelen op de kantine en kleedkamers, maar nu is de club ook klaar voor de volgende stap.

NIEUWKUIJK – “We willen de club neerzetten voor nu én voor de toekomst”, zegt voorzitter Eduard Figee als hij vol enthousiasme vertelt over de plannen die de club heeft. “We gaan de verlichting in de kantine en mogelijk ook wat gebouwen die daar aanpalen, zoals de bestuurskamer en het spelershome, verLEDden. Onze wens is om ook de veldverlichting te verLEDden. Op dit moment hebben we daar halogeen. Dat is aan of uit, door het te verLEDden verbruikt het niet alleen minder maar kun je ook de lichtsterkte regelen.”

“Wij verbruiken buitensporig veel gas, dat is ook de reden dat we de ketel in de kantine gaan vervangen. We zijn nu bezig met een offertetraject. We gaan er de nieuwste en de meest duurzame type verwarmingsinstallatie inzetten. Vooral met de bouwkundige aanpassingen in de kleedkamers verwachten we een slag te kunnen maken. Een bouwfout met loze leidingen uit 2014 moet hersteld worden. Daar moet de gemeente Heusden haar verantwoordelijkheid nemen.”

Financieel gezond
In coronatijd investeren doen weinig clubs, toch hebben we een financieel gezonde balans. “Er zijn natuurlijk subsidiekanalen, daar kijken we goed naar. Maar we hebben vooral ook trouwe leden en trouwe sponsors. Op een enkeling na heeft iedereen de contributie betaald en alle sponsors hebben aan de toezeggingen voldaan. En we hebben ook de kostenkant in de gaten gehouden. Wat je niet uitgeeft hoef je niet te verdienen.

Het is niet dat ze bij Nieuwkuijk het wiel helemaal zelf opnieuw uit proberen te vinden. “We hebben De Groene Club van de KNVB ingeschakeld. Ze hebben een complete scan gemaakt wat bij ons duurzamer kan. Ze staan ons ook bij in wat we moeten doen en hoe we dat kunnen doen. We hebben echt een keurig advies gehad en hebben er ook nog regelmatig contact mee. Meer clubs zouden dat moeten doen”, zegt Figee. “Ze staan ons gratis bij. Bijvoorbeeld ook met het verlichtingsplan rondom de LED-verlichting, waarvoor ze een plan met begroting gemaakt. Daarmee kunnen wij mee naar de gemeente.”

“Investeren in duurzaamheid moet je doen als het goed gaat”, vervolgt Figee zijn verhaal. “Natuurlijk hebben wij ook een klap gehad, de kantine is bij ons ook een forse bron van inkomsten. Maar je weet dat die er niet zijn. Dan moet je niet klagen en piepen, maar zorgen dat het op een andere manier gaat.”

Gemeente
De voetbalclub gaat over alle plannen dus nog wel in gesprek met de gemeente. Het veld en de gebouwen zijn van de gemeente, niet van ons. Wij zijn zelf proactief in het verduurzamen, maar kunnen niet alles ophoesten. Het is echter niet zo dat we even ons handje ophouden en zeggen: ‘jullie mogen alles betalen gemeente’. Wij laten heel duidelijk zien zelf ook te investeren. De zonnepanelen hebben we in het verleden ook zelf afgetikt. Je moet ook wel laten zien dat je zelf iets doet, ook qua plannen, maar de gemeente zal ook haar steentje bij moeten dragen.”

Klik hier voor meer informatie over Nieuwkuijk

Klik hier voor meer artikelen over Nieuwkuijk

Op woensdagavond is het wekelijks een drukke en gezellige boel op Sportpark Elzenhage in Waspik, waar bij de plaatselijke voetbalvereniging veel kinderen hun eerste voetbalstappen zetten.

WASPIK – Toen het zoontje van Hidde Berendse op voetbal ging, werd aan de voormalig speler van het eerste elftal van Waspik gevraagd of hij training wilde geven. Vol enthousiasme begon hij, net als zijn broer Jens. “Het waren niet superveel kinderen, maar iedere keer kwamen er wat nieuwe bij. Vorig jaar zijn we geëindigd met dertig, nu zijn het er al veertig. Een heel gemengd groepje, dat heel veel plezier heeft. Dat is leuk om te zien.”

Berendse is één van de kartrekkers bij de jongste jeugd van Waspik. “Maar we zijn met een flink aantal trainers. En iedereen heeft dezelfde doelstelling, gezelligheid staat voor. De kinderen moeten het leuk hebben en er plezier in hebben”, zegt hij, om daar meteen aan toe te voegen dat het natuurlijk ook om voetbal gaat. “Alle trainers hebben een voetbalachtergrond, we proberen er het beste uit te halen.”

Ontwikkeling
Samen met de andere jeugdtrainers geniet Berendse als hij op het veld staat met alle jonge voetballertjes. “Het is leuk om te zien dat zo’n groepje echt stappen maakt. Ze hangen aan je lippen om iets te leren. Als we voor een oefening een schaar moeten doen, doen ze op mijn teken allemaal een schaar. De bal stil leggen onder de linkervoet, rechtervoet. Ze luisteren echt. Dat is een verschil met een jaar geleden, toen ze binnen kwamen waren het eigenlijk loslopende kids die alle kanten op wilden. Op dat moment volgden ze nog niet echt de regels, je ziet dat ze daar echt stappen in maken.”

“Stapsgewijs beginnen ze voetbal echt leuk te vinden, maar leren ze bijvoorbeeld ook dat je moet luisteren. We zijn niet streng, maar werken wel duidelijk en volgens de regels. Je mag plezier hebben, maar op z’n tijd moet je ook luisteren. Bij welk team je ook zit, dat krijgen ze nu al wel mee.”

Verschillen
De jonge voetballers trainen in groepjes en krijgen bij verschillende trainers meerdere spelvormen, van schieten en dribbelen tot een wedstrijdvorm. “Alles tien minuten tot een kwartier en dan draaien ze door. Soms gaat het echt om plezier maken, door een tikvormpje te kiezen of een spelvorm met een verhaal. En soms heb je een heel fanatiek groepje, waarbij het soms zonde is dat je ze door moet sturen. We hebben daar wel onze draai in gevonden.”

Berendse, die dus begon omdat zoontje Toby op voetbal ging, ziet verschillen in fanatisme. Een deel komt al echt om te voetballen, een ander deel om plezier te hebben of met vriendjes te spelen. Verschil is er ook op het gebied van voetbaltalent en in fysiek opzicht. “Pas was er een kindje van drie, maar dat is wel heel jong. Vier is eigenlijk de leeftijd die je moet hebben om mee te kunnen doen en om echt iets te leren. Het verschil in niveau tussen een kind van vier of een kind van zes is redelijk groot, maar daar houden we rekening mee bij het indelen van de groepjes. Maar je ziet ze allemaal ontwikkelen, dat is leuk om mee te maken. En spelers hoeven niet per se super getalenteerd te zijn, het is al heerlijk om te zien dat ze hun best doen.”

Klik hier voor meer informatie over Waspik

Klik hier voor meer artikelen over Waspik

Hans Mulder mag je inmiddels een echt RKC-icoon noemen. Na de zomer begint hij aan zijn tiende seizoen in dienst van de Waalwijkse club. En qua aantal wedstrijden voor RKC staat hij inmiddels in de top tien. En daar komen dus nog wat wedstrijden bij, want kort na het einde van de competitie zette hij zijn handtekening onder een nieuw contract. Nu is het de vraag of er na drie bijzondere seizoenen weer een ‘gek jaar’ volgt.

WAALWIJK – “Het zijn drie gekke jaren geweest, ja. Dat begon in Deventer, met die bizarre promotie”, gaat Mulder in het Mandemakers Stadion even terug in de tijd. “Vorig jaar was ook gek natuurlijk. Met de pandemie, de hele wereld staat op z’n kop. Voetbal wordt gestopt en uiteindelijk was het nog spannend wat er met ons ging gebeuren. Uiteindelijk kregen we dus een herkansing en moesten we laten zien dat we geleerd hadden van de fouten die we eerder hadden gemaakt. Volgens mij hebben we dat goed gedaan dit seizoen.”

Vorig seizoen kreeg RKC heel veel complimenten, maar stond het vaak met lege handen. “Ik werd daar wel eens gek van, ik heb veel interviews gegeven waarbij iedereen enthousiast was. Maar wij stonden met nul punten. Op een gegeven moment dacht ik ook: houd allemaal je kop. Ik speel liever lelijk, als we dan drie punten pakken.” Die punten werden dus meer gepakt, maar niet met lelijk voetbal. “We speelden nog steeds ons spel, verzorgd voetbal. Dit seizoen schoten we ze er iets makkelijker in en gaven we ze niet zo makkelijk weg, dat was het verschil met vorig jaar.”

Minder speeltijd
De rol van Mulder was dit jaar kleiner. De verdediger annex middenvelder moest genoegen nemen met korte invalbeurten. “Mijn rol is meer buiten het veld geweest. Mijn ervaring doorgeven op trainingen. En met mijn karakter de jongens een beetje opfokken voor wedstrijden. Soms leek ik een assistent-trainer die liep te schreeuwen daarboven. Maar de jongens kregen daar een bepaalde boost van, dan is het logisch dat ik dat blijf doen.”

“Natuurlijk wil je elke wedstrijd spelen. Maar het is geen schande om achter Melle Meulensteen, Ahmed Touba of Vurnon Anita te staan. Jongens die het heel goed hebben gedaan en fit zijn gebleven, daar kun je alleen maar trots op zijn. Vroeger was mijn doel naar een andere club te gaan en veel te spelen, nu is RKC mijn doel nummer één. En het belangrijkste was om in de Eredivisie te blijven. Ik ben vier keer gedegradeerd en vier keer gepromoveerd. Dat was voor mij wel een struikelblok, het was mij nog niet gelukt in mijn carrière om in de Eredivisie te blijven. Vorig jaar door corona wel. Maar nu op de normale manier.”

Gezin
Mulder heeft mooie avonturen meegemaakt. Hij werkte in India samen met grootheden als Alessandro Del Piero en Roberto Carlos en voetbalde ook in Spanje en Denemarken. RKC is zijn laatste club, een nieuw avontuur zit er niet in. “Mijn gezin komt nu op nummer één. Ik speel al vijftien jaar en iedereen heeft zich altijd aan mij aangepast. Dat is heel mooi. Super van mijn vrouw en op een gegeven moment van mijn kinderen. Nu is het belangrijk dat ze naar een vaste school gaan, we een vaste woonplaats hebben. Stabiliteit is belangrijk.”

Dus rijdt Mulder nu bijna dagelijks van Almere naar Waalwijk, een uur heen en een uur terug. “Ik vind dat niet erg. Sommigen vragen of ik niet gek wordt van een uur in de auto zitten. Maar meestal zet ik de radio op. Dan ben ik weer op de hoogte van wat voor moois er gebeurd en wat voor ellende er op de wereld is. Dat vind ik wel fijn.”

Ondanks dat zijn gezin op één staat en hij afgelopen seizoen wat minder speelde, is de gretigheid over voetbal nog altijd terug te zien bij Mulder. Op de tribune, eenmaal op het veld en ook als hij er over praat. “Voetbal is de belangrijkste nummer één bijzaak, voor mij in ieder geval”, sluit hij af met een lach. “Als het aan mij ligt blijf ik nog lang hier, ik heb het echt hartstikke naar mijn zin.”

Klik hier voor meer informatie over RKC

Klik hier voor meer artikelen over RKC

Nigel Branderhorst heeft een eigen voetbalschool, is hoofdtrainer bij S.S.C. ’55 én hij is hoofd jeugdopleiding bij DESK. Bij die laatste club zit zijn eerste jaar er bijna op. Een vreemd jaar in coronatijd, maar ook een jaar waarin hij de eerste stappen heeft kunnen zetten om uiteindelijk te bereiken wat de club wil: zorgen dat iedereen het naar de zin heeft.

KAATSHEUVEL – Branderhorst liep al een tijdje rond op Sportpark Eikendijk, omdat zijn zoontje daar voetbalt. Vanuit zijn andere functies dacht hij al wel eens over wat er misschien anders zou kunnen. En toen kwam daar het verzoek om als hoofd jeugdopleiding aan de slag te gaan, Branderhorst stapte er vol overtuiging in. “Ik heb getekend voor twee seizoenen, maar het is de intentie om er nog een aantal jaartjes aan vast te plakken. Het is een functie voor de lange termijn.”

“In het begin moet je een bepaalde structuur en organisatie wegzetten. Eigenlijk kun je pas vanaf het derde jaar zien wat je hebt neergezet en kun je vervolgstappen zetten voor de lange termijn. We leggen nu de basis.”

Plezier
De belangrijkste taak die hij heeft bij DESK is simpel uit te leggen. “Ik moet zorgen dat iedereen het naar de zin heeft. We willen een familiair gevoel bij DESK, dat iedereen het naar de zin heeft”, zegt Branderhorst stellig. Maar zijn functie brengt veel meer taken en verantwoordelijkheden met zich mee. Er moet doorstroming komen vanuit het jeugd naar het eerste elftal én naar lagere seniorenteams. “Spelers moeten zo min mogelijk af gaan haken”, zegt het voetbaldier, die weet dat in de categorie van Onder 14 en Onder 15 de meeste voetballers door werk of school stoppen. “We moeten zorgen dat de teams zodanig in elkaar zitten dat ze per lichting met elkaar doorschuiven. Dat die teams een combinatie zijn van een soort vriendenteam, met gezelligheid maar ook in combinatie met presteren.”

Het moet ervoor zorgen dat teams bijna volledig doorstromen naar de senioren. En dus ook dat de eigen jeugd overgaat naar het vlaggenschip van de vereniging. “Binnen nu en een jaartje of vijf willen we terug naar de tweede klasse. Het beleid is zo dat we dat met alleen maar eigen jeugd willen doen. We hebben nu een hele talentvolle lichting in de Onder 19, die gaan nu ook als team naar de senioren en gaan een tweede elftal vormen. En daarna is het de bedoeling dat er elk jaar één, twee of drie talenten de aansluiting kunnen vinden. We willen het echt doen met jongens vanuit het dorp of de regio, om daarmee zo hoog mogelijk te spelen.”

Zo hoog mogelijk, in combinatie met plezier. “We zijn een club die er alles voor doet om iedereen zoveel mogelijk plezier te laten hebben. Als je plezier hebt dan ontwikkel je jezelf het snelste en met plezier blijven kinderen ook langer op de club”, zegt Branderhorst, die tegelijkertijd wijst naar de randvoorwaarden bij DESK. “De accommodatie gaat op de schop, we krijgen een mooi krachthonk en de samenwerking met Fysiocare wordt professioneler. En die faciliteiten zijn er voor iedereen. Bij veel verenigingen wordt er vaak alleen gesproken over selectieteams of hogere teams. Maar je bent een vereniging, iedereen betaalt contributie, dus moet je alles voor iedereen faciliteren. We willen het voor iedereen zo goed mogelijk op orde hebben.”

Positiviteit
En wat dat betreft zit DESK op de juiste weg, denkt Branderhorst. “Het gaat zeker de goede kant op. Je ziet veel positiviteit bij kinderen en ook bij trainers. Je merkt ook dat steeds meer mensen iets willen doen binnen de club, dat begint aan te trekken. Het is vaak wat negatiever geweest bij DESK, maar de rust is teruggekeerd en de positiviteit komt nu ook echt terug. Dat is mooi!”

Klik hier voor meer informatie over DESK

Klik hier voor meer artikelen over DESK