Introductie Club van de week – VV Nieuw-Lekkerland
De aankomende dagen is VV Nieuw-Lekkerland de ‘Club van de week’. Deze week worden drie personen van Nieuw-Lekkerland in het zonnetje gezet. In de loop van de week zullen er interviews geplaatst worden van een bestuurslid, vrijwilliger en een speler van de vereniging. Wilt u niets missen over deze interviews? Houd dan onze website en Facebook-pagina in de gaten!
Voetbalvereniging Nieuw-Lekkerland is een middelgrote voetbalvereniging die uitkomt in het zaterdagamateurvoetbal. De vereniging is opgericht op 21 april 1932. Momenteel heeft de vereniging ruim 550 leden, waarvan ruim 220 jeugdleden, waaronder ook een flink aantal meisjes. De vereniging heeft negen seniorenelftallen, vijf juniorenelftallen (waaronder één meisjeselftal) en tien pupillenteams. Het eerste elftal van Nieuw-Lekkerland komt uit in de eerste klasse Zuid I.

Na 80 jaar aan de Klipperstraat gevestigd te zijn heeft Nieuw-Lekkerland in 2012 een geheel nieuw complex in gebruik genomen aan de Tiendweg.
Het complex is uniek gelegen, want het ligt aan de rand van het Werelderfgoed van Kinderdijk, het wereldberoemde molengebied.
Sinds 2012 heeft de club de beschikking over twee kunstgrasvelden (waaronder het hoofdveld) en één natuurgrasveld.
Het eerste van Nieuw-Lekkerland staat momenteel, met zestien punten uit twaalf wedstrijden, zevende in de competitie. Op één maart zijn de competities weer hervat. De thuiswedstrijd tegen Kloetinge stond op het programma, die met 0-1 werd verloren. 12 maart staat Nieuw-Lekkerland – BVCB op het programma om 14:30. Weet Nieuw-Lekkerland dit keer wel de drie punten thuis te houden?
Afbeelding: Bron
Klik voor het meest recente artikel over VV Nieuw-Lekkerland
Transfertalk met Maikel van Amen van Alblasserdam
Maikel van Amen is een veelzijdige speler van Alblasserdam die op meerdere posities uit de voeten kan. In het 4-3-3 systeem fungeert hij als linksbuiten, maar kan even goed in de spits of als aanvallende middenvelder zijn taken uitvoeren in de 4-2-2 opstelling. Dit seizoen maakte hij de overstap van SV Wippolder naar zijn huidige club.
De 29-jarige speler die op meerdere posities uit de voeten kan is begonnen op zijn zevende met voetballen. Hij komt uit een familie waarin veel werd gehandbald, maar zijn vader heeft zowel bij handbal als bij voetbal op hoog niveau gesport, dus er werd ook gevoetbald in de tuin bij huize Van Amen. Maikel is geboren in Stamproy en is zijn carrière begonnen bij Brevendia. Daar heeft hij tot zijn zestiende gespeeld, waarna hij verkaste naar Wilhelmina ’08. Daarna heeft Van Amen een uitstapje gemaakt naar het Belgische voetbal, bij Groen Star Beek. Uiteindelijk is Maikel door zijn werk verhuisd naar zijn ouderlijke roots in de buurt van Rotterdam. Hij was gestopt met voetballen, maar het begon weer te kriebelen, waardoor hij zich terug aansloot bij het verenigingsleven. Ditmaal was dat bij SV Wippolder, waar hij aan de slag ging als speler-trainer. Een paar jaar later liep hij tegen de liefde van zijn leven aan. Hierdoor verhuisde hij naar Zwijndrecht, waarna hij tot slot verkaste naar zijn nieuwe club: VV Alblasserdam.
De belangrijkste reden voor de overstap was zijn verhuizing. “Dat betekende dat de reistijd te groot werd voor mij om nog naar Delft af te reizen elke dinsdag, donderdag, zaterdag en zondag”, geeft Maikel aan. Daarnaast werd Van Amen overtuigd door zijn oud-collega René Julicher: “Hij had het op het werk vaak over hoe gezellig zijn club wel niet was en dat er ook nog eens op een aardig niveau gevoetbald werd. Dit wekte enorm veel nieuwsgierigheid, waardoor ik een keer ben gaan meetrainen.” Dit beviel Maikel wel. “Mijn eerste indruk was dat er veel diversiteit op de club heerste. Mede dankzij de opvoeding van mijn ouders, had ik totaal geen moeite me te mengen binnen de diverse culturen in de selectie. Ik werd perfect opgevangen en had na de eerste training al meteen het gevoel dat ik welkom was. Dit heeft me toen ook overtuigd om me aan te sluiten bij de club. Het frappante is wel dat je dan later in het seizoen hoort dat VV Alblasserdam een bepaalde naam heeft, maar dit totaal niet te merken was op de club.”
Bij zijn oude club heeft de aanvaller veel gedaan. “Naast dat ik trainer geweest ben, heb ik ook geholpen bij het vormen van het nieuwe beleid en andere randzaken zoals IT en Infra.” Hij was bijna vaker op de club dan thuis. “Ik leefde zowat op de club, terwijl ik niet altijd een clubmens geweest ben. Het was een club die zoekende was om te evolueren naar een hoger niveau. Niet alleen maar recreatievoetbal aan te bieden aan hun leden, maar ook verder te kijken naar divisie voetbal. Mijn tijd en stages bij KRC Genk hebben mij geholpen om deze kennis toe te passen en de club daarmee te helpen.” Doordat hij zo intensief bezig was met de club vond hij het wel jammer om de vereniging te verlaten. “Natuurlijk doet het dan pijn om de club waar je zoveel tijd en energie in gestoken hebt vaarwel te zeggen, maar dit gaf ook weer nieuwe energie om hetzelfde kunstje bij een nieuwe vereniging toe te gaan passen.”
Als we vragen aan Maikel wat hij wil bereiken bij zijn nieuwe club zit hij vol met ideeën. “Momenteel ben ik trainer van de JO15-1 en vaste speler van het tweede. Daarnaast heb ik al bij het bestuur laten doorschemeren dat ik meer voor de club wil gaan doen en wil gaan kijken om de vereniging een zetje in de rug te geven op voetbaltechnisch beleid, maar ook kijkende naar de verdere ontwikkelingen binnen de club. Het uiteindelijke meerjarenplan is door te groeien met jeugdteams en hopelijk over een aantal jaar, als mijn lichaam het voetballen niet meer aankan, wil ik graag een rol vervullen als selectietrainer of jeugdcoördinator.” Ook Alblasserdam heeft te maken gehad met een mindere periode tijdens de corona. “Het is desondanks mooi om te zien dat de hele club en vrijwilligers hierbij betrokken zijn en we samen nadenken om zo snel mogelijk weer up-and-running te zijn, zoals dat twee jaar geleden ook was.”
Zelf is Van Amen dit jaar bezig weer fit te worden. “Corona heeft ook een aanslag gepleegd op mijn lichaam. Gelukkig niks ernstigs, maar de kilo’s zijn er rap bijgekomen’’, vertelt hij. Zijn baan als IT Security Consultant heeft daar ook niet bij geholpen. “De dagen op mijn kantoorstoel zijn ook niet bevorderlijk geweest voor mijn fysieke gesteldheid. Als selectiespeler ben ik ervan overtuigd dat je er alles aan wilt doen om jezelf in het eerste te spelen”, aldus Maikel. Bij zijn oude club mist hij zijn voetbalvrienden. Gelukkig heeft hij deze ook kunnen vinden bij zijn nieuwe club. Maikel geeft verder aan niet iets te missen aan zijn oude vereniging: “Ik heb dezelfde gedrevenheid en plezier gevonden bij Alblasserdam. Alles voelt hetzelfde aan, het enige wat is veranderd is dat ik nu in het oranje speel in plaats van blauw en wit. Daarom ben ik er ook van overtuigd dat ik nog flink wat jaren zal slijten bij deze mooie club.”
Klik de link voor een recent artikel over vv Alblasserdam
De Pechvogel met Tim den Besten van Streefkerk
Tim den Besten is de centrale middenvelder en aanvoerder van het eerste van Streefkerk. Helaas staat de 25-jarige langs de kant met een slepende blessure die voortkomt uit het afscheuren van zijn enkelbanden drie jaar geleden. Nu werkt hij hard aan zijn herstel om weer speelminuten te kunnen maken.
Tim voetbalt al vanaf zijn vijfde bij VV Streefkerk en dat doet hij nog steeds. Op zijn zestiende heeft hij zijn debuut gemaakt bij het eerste elftal en vanaf zijn zeventiende zit hij vast bij de selectie. Dit seizoen is het vierde seizoen dat Den Besten als aanvoerder van zijn ploeg fungeert.
Slepende blessure
Tim omschrijft zijn blessure als volgt: “Ik heb een partiële ruptuur van mijn syndesmoses. Dat is de verbinding tussen mijn scheenbeen en kuitbeen die deels is gescheurd. Hierdoor heb ik tijdens lang staan en lopen veel pijn en zwelling rondom mijn enkelgewricht”, aldus Den Besten. Deze blessure is drie jaar geleden al ontstaan en loopt dus voort tot op heden. “December 2018 heb ik tijdens een wedstrijd tegen Alblasserdam mijn linker enkelbanden afgescheurd. Na een pittige revalidatie van vier á vijf maanden heb ik toen nog een aantal competitiewedstrijden meegedaan.” Nadat hij hersteld was van zijn enkelbandblessure sloeg het noodlot opnieuw toe tegen Perkouw afgelopen november. “Ik maakte een actie aan de linkerkant van het veld. Ik werd uit balans gebracht en ging door mijn linkerenkel heen. Vanwege overgebleven laxiteit door de blessure van drie jaar geleden is mijn kuitbeen kortstondig verschoven naar achteren. Hierdoor is de verbinding tussen mijn scheenbeen en kuitbeen deels gescheurd. Dat is via een foto en MRI vastgesteld”, geeft de middenvelder aan.
Toekomst
Door zijn blessure kan Tim dus niet lang staan en lopen. Niet alleen in het voetbal is dat nodig, maar ook voor zijn werk. “Ik baal flink van de blessure maar ik ben me wel bewust dat ik rustig aan moet doen. Ik ben fysiotherapeut van beroep en dat wil ik graag een lange tijd uitvoeren. Hiervoor zal ik veel moeten staan en kunnen bewegen.” Ondanks zijn blessure probeert de aanvoerder er toch voor zijn ploeg te zijn. “Ik ben op dit moment één van de fanatiekste toeschouwers rondom de velden van Streefkerk. Ik zit elke wedstrijd op de bank en probeer mijn team te helpen waar dit kan. Het vreet wel aan jezelf als je niks op het veld kan laten zien. Ik merk nu dat omgaan met de spanning in het veld veel makkelijker is dan als je op de bank zit”, zegt Tim.
Hulp van collega’s
Om weer fit te worden werkt Den Besten hard aan zijn herstel. Omdat hij zelf fysiotherapeut van beroep is, zit hij dichtbij het vuur. “Ik word goed begeleid door collega’s die gespecialiseerd zijn in sportfysiotherapie. Ik kan daardoor zo optimaal als mogelijk revalideren.” Tim hoopt zo snel mogelijk weer op het veld te kunnen staan en de blessure in de toekomst te voorkomen. Daarnaast is hij begonnen met zelfstandig te trainen. “Rechtuit lopen geeft weinig tot geen klachten meer. Ik hoop stappen te zetten en snel weer volledig mee te doen met de groepstraining. Daarna wil ik graag weer op het veld staan om mee te spelen met de ploeg. We zijn als team op dit moment goed bezig.” Dat geeft extra motivatie aan de middenvelder om snel fit te worden. “Deze competitie kan iedereen van elkaar winnen, het niveau zit dicht op elkaar. Het is dus belangrijk dat we elke wedstrijd met 110% inzet aangaan. Gelukkig staat dit op het lijf van Streefkerk geschreven. Ik verwacht dat wij met de club nog veel mooie derby’s gaan spelen en hier een hoop punten pakken.”
Helpen winnen
Doordat de competitie eind vorig jaar een tijd stil heeft gelegen, gaat hij nu langer door dan normaal. Dit ziet Tim in zijn voordeel: “Hierdoor hoop ik zeker nog wel wat wedstrijden mee te kunnen spelen. Hopelijk kan ik dan het team weer helpen om wedstrijden te winnen. We zijn een jong team dat zoveel mogelijk probeert te voetballen. We kunnen nog veel beter worden en ik hoop daar komende seizoenen deel van uit te maken”, sluit de centrale middenvelder af.
Foto: Cora Stout van Corafotografie
Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.
In gesprek met Simone Leenaerts van VV RSV
De 44-jarige Simone Leenaerts keert na een lange tijd terug naar de voetbalvelden. De moeder hervatte haar carrière, omdat haar drie kinderen fanatieke spelers zijn bij VV RSV. Sindsdien zet Simone zich in voor de club als trainer, teamleider en als lid van de activiteiten commissie.
De 44-jarige trainster is op zestienjarige leeftijd begonnen met voetballen bij DVO’60. Ze heeft drie jaar in Roosendaal gespeeld en is daarna een tijdje gestopt. In 2020 heeft Leenaerts de draad weer opgepakt en sindsdien is ze iedere zaterdag als vrijwilliger op de club te vinden. Dankzij haar kinderen is de moeder van drie weer betrokken bij het spel. “Mijn zoon en twee dochters spelen bij RSV. Zodoende is zaterdag de voetbaldag geworden en dan rol je er automatisch in bij een club”, vertelt ze. Leenaerts maakt zich hard voor RSV, naast dat ze trainer is zit ze sinds een jaar ook in de activiteiten commissie. Door corona heeft ze nog weinig kunnen organiseren, maar ze is blij met de nieuwe vooruitzichten. “Ik heb veel ideeën dus ik hoop snel iets te organiseren voor zowel jong als oud”, aldus Simone.
Leenaerts geeft training aan de JO-9, het elftal van haar zoon. “Mijn zoon vertelde dat zijn leider/trainer zou gaan stoppen en ik heb het vervolgens overgenomen. Ik vind het fijn als ik wat kan betekenen voor anderen, ik was er toch altijd bij om naar mijn zoon te kijken”, schrijft de 44-jarige voetbalmoeder. Het elftal uit Rucphen wordt steeds beter. “Je ziet ze groeien, daar waar het eerst kleine jongens waren die graag met van alles bezig zijn op het veld, worden ze nu serieuzer, snappen ze het spel en worden ze steeds behendiger met de bal. Ik hoop dat ze nog eens kampioen worden, dat verdienen ze”, aldus de trainster.
Simone vindt het clubgevoel erg belangrijk: “RSV is een gezellige voetbalclub waar iedereen elkaar kent en helpt.” Leenaerts vindt het prettig dat de club zich inzet voor hun leden, ze draagt zelf ook graag een steentje bij om de kinderen te helpen en ze met plezier te laten voetballen. “Ik vind het heerlijk om mijn kinderen en de kinderen uit mijn elftal te zien genieten van het spel en als team”, vertelt de teamleidster. In de toekomst wil de trainster dat haar team zich blijft ontwikkelen en er leuke activiteiten worden georganiseerd.
Klik op VV RSV voor het laatste artikel van de club.
Foto gemaakt door: Danny den Ouden
In gesprek met familie Hopmans van de Grenswachters
Familie Hopmans is fanatiek betrokken bij Grenswachters, zo zijn Richard (49) en Sabina (47) betrokken als vrijwilligers en is hun zoon Xander (16) keeper bij de JO17-1. Een voetbal dag voor het hele gezin.
Richard Hopmans is momenteel actief bij de sponsorcommissie en is vroeger ook lid geweest van het jeugdbestuur. Hij heeft bij FC Bergen en Dosko gevoetbald. Met zijn 40 jarige leeftijd is hij begonnen met vrijwilligerswerk bij de club. In het dagelijks leven is hij procesoperator bij Sabic. In 1999 zijn Richard en Sabina getrouwd en verhuisd naar Putte. Ook is hij actief bij het dorpsplatform in Putte en bij de bouwclub met carnaval.
Hij is verantwoordelijk voor sponsorzaken, hier is hij acht jaar geleden mee begonnen samen met Adri van Gaal. In die tijd is er ook een contract met Brandsfit afgesloten. Door dit contract heeft de club nu teamkleding van het merk ‘Patrick’. Zoon Xander is gaan voetballen. “Hij heeft veel vrienden bij de club en vindt het een gezellige en mooie club om voor te spelen. Wij willen met de club bereiken dat we onze eigen identiteit behouden als gezelligste club van de Zuidwesthoek en dat we nog lang mogen blijven bestaan. Natuurlijk wil je het hoogst haalbare, maar sponsoring en gezelligheid is het belangrijkste.”
Richard doet veel voor de club: “Regelmatig doe ik vrijwilligerswerk. Het onderhoud moeten we zelf doen, maar hier hebben we een leuk en mooi team voor staan.” Zodra hij kan gaat hij kijken bij het eerste elftal.
Het hoogtepunt voor vader Hopmans was de hoofdsponsor Timmers binnenhalen en het kledingcontract wat is afgesloten. Richard zijn zoon Xander is zestien jaar. Hij is keeper bij Grenswachters JO17-1 en is niet bang van de bal waardoor hij overal op af duikt. “Doordat ze een keeper nodig hadden bij de F’jes ben ik begonnen met keepen.” Hij heeft geen speciale rituelen voor de wedstrijd, alleen een goede warming up. Het doel van hem is om later in Grenswachters één te spelen. Over tien jaar hoopt Xander nog steeds actief te zijn bij Grenswachters.
Sabina is de moeder van Xander en is terecht gekomen bij de voetbal door haar zoon. “Onze dochter Anouk heeft ook even geprobeerd te voetballen, maar kreeg als snel last van haar knie. Ze is al drie jaar leidster bij de JO-17 en soms helpt zij ook achter de bar mee als vrijwilliger.
“Een echte voetbalfamilie”
Klik hier voor een recent artikel over VV Grenswachters
Transfertalk met Marvin van der Made van VV Capelle
Het begint weer voorjaar te worden, bloemetjes beginnen weer te bloeien en in de hogeren klasse van het amateurvoetbal betekent dat weer veel opkomende transfers. Zo ook voor Marvin van der Made die de overtap maakt van VV Capelle naar SV Heinenoord.
De 24-jarige speler van de hoofdmacht van VV Capelle geeft een reden voor zijn overstap naar de club uit de Hoeksche Waard. “Ik vind dat ik te weinig speelminuten kreeg. Ik moest het doen met inval beurten op een paar basis plaatsen na dan. Daarbij heeft Capelle een goede band met Heinenoord onze, hoofdtrainer komt er ook vandaan. Wat voor mij ook makkelijk maakt is dat de club in de buurt is van waar ik woon” Marvin vertelt ook dat het een club is met ambities. “Als je kijkt naar welke spelers er heen gaan, is dat zeker niet de minst verkeerd voor een club uit de eerste klasse. Voor mijn gevoel kunnen we met de spelers die er ook volgend jaar bijkomen wel een gooi doen naar de hogeren posities in de eerste klasse.”
Van der Made is vrij resoluut in wat hij wil bereiken bij SV Heinenoord. “Ten eerste is dat ik weer veel wil gaan spelen en successen behalen met het team. Op persoonlijk vlak wil ik bij zo veel mogelijk doelpunten betrokken zijn. Op dit moment staan we met Capelle in de hoofdklasse bovenaan dit ik uiteraard ook bereiken met Heinenoord.”
Als de spits zijn perioden bij Capelle moet beschrijven klinkt er zonder twijfel “fantastisch” aan de anderen kant van de telefoon. “Ik heb daar altijd met veel plezier gevoetbald. Het is een stukje opvoeding voor mij geweest, gezien ik daar van jongs af aan heb gevoetbald. Je ziet ook vaak spelers in en rond de club waar zelfs mijn vader nog mee heeft gevoetbald.”
Marvin heeft vorig jaar zijn eigen bedrijf opgericht voor marketing en communicatie richting bedrijven. Op deze manier blijft Marvin betrokken bij VV Capelle. Hij gaat hier namelijk helpen met de marketing en communicatie van de business club.
We vroegen de spits ook nog naar zijn verwachtingen van Heinenoord voor volgend seizoen. “Heinenoord is een gezellige, representatieve club, alles is goed verzorgd. Dat zoek ik ook in mijn volgende club Capelle is een gezellige club dus dan wil dat ook bij je volgende club hebben.”
Toch zijn er nog wat dingen die de 24-jarige zal missen bij Capelle: “De gezelligheid en de relaties die je nu soms vier keer per week ziet. Dat ga je in de toekomst veel minder zien, dus zijn de dingen die ik zeker ga missen bij Capelle.”
Klik op VV Capelle voor het laatste artikel van de club.
Het 90-jarig bestaan van de Brabantse club VV Zundert
Sascha Gommers en Jaap Hoekman geven een goed kijkje in de voorbereidingen die VV Zundert treft. De Zundertse club heeft het geluk dat ze hun negentigjarig bestaan mogen vieren, dat doen ze door mooi uit te pakken.
De voorzitter van VV Zundert stelt zich als eerst even voor: “Mijn naam is Sacha Gommers, ik ben vijftig jaar oud. Ik ben bij de club terecht gekomen door enthousiasme binnen een vriendengroep waar ik destijds deel van uitmaakte. Vanuit het wild voetbal heb ik toen de overstap gemaakt naar ons vierde elftal. We hadden een leuk team waarbij de focus vooral op de derde helft lag.” Gommers heeft diverse functies gehad binnen de verening. “Ik ben ooit als 19-jarige begonnen als jeugdleider, en ben ik vlak voor het corona tijdperk in oktober 2019 gekozen tot voorzitter van onze mooie vereniging. De club betekent heel veel voor mij. Ik beleef veel plezier aan alles wat met vv Zundert te maken heeft. De verantwoordelijkheid die een bestuursfunctie met zich meebrengt geeft mij daarnaast veel voldoening” , aldus de voorzitter.
Ook de voorzitter van de jubileum commissie stelt zichzelf even voor: “Mijn naam is Jaap Hoekman, ik ben 58 jaar oud en ik ben eigenaar van Café de Ossekop in Zundert.” Hoekman is begonnen met voetballen bij het zaterdag elftal van VV Zundert. Omdat voetballen niet helemaal zijn tak van sport was is Jaap toentertijd een scheidsrechtercursus gaan volgen. Dit met groot succes! “Ik heb jarenlang KNVB-wedstrijden gefloten. In de begin jaren 90 werd ik door de KNVB benaderd in samenwerking met Wim Dictus om een cursus te volgen voor betaald voetbalscheidsrechter.” De 58-jarige was goed op weg, totdat hij met zaalvoetbal zijn meniscus en kruisbanden afscheurden. Dat was het einde van zijn scheidsrechters carrière. Na de tegenslag bleef hoekman op de club; “Ik heb een echt rood zwart hart, dus wil me op mijn manier en de capaciteiten die ik heb daarvoor gebruiken. Momenteel ben ik voorzitter van de jubileumcommissie voor het negentigjarig bestaan dat is natuurlijk maar een titel want zonder mijn acht andere geweldige commissie leden kan ik helemaal niets”, aldus de oudscheidsrechter.
Rood-Zwarte familie
Zundert is een gezellige dorpsclub. “Zoals het hoort binnen een vereniging is er een enorme saamhorigheid en is het leuk om te zien dat mensen van alle leeftijden en met verschillende achtergronden samen hetzelfde doel hebben”, aldus voorzitter Gommers. Het is een warme club waar iedereen hartelijk wordt ontvangen. Door de commissiestructuur die vanuit het verleden is opgebouwd staat er een goede organisatie. Vanuit die organisatie worden er met enige regelmaat mooie activiteiten en leuke feestjes georganiseerd. “We zijn trots op het enthousiasme en de creativiteit waarmee dit gedaan wordt. Dus naast het voetballen is VV Zundert nog veel meer, het is een rood-zwarte familie waar het prettig thuiskomen is.”, aldus Jaap en Sascha.
Hoogte- en dieptepunten
VV Zundert heeft in haar negentigjarig bestaan veel overwinningen en tegenslagen meegemaakt. De sportieve dieptepunten zijn de diverse degradaties die de club helaas heeft moeten ondergaan. Verder zijn er dieptepunten wanneer je leden verliest door overlijden die veel voor de club hebben betekend. “Het is iets wat onoverkomelijk is en bij het leven hoort, maar in sommige gevallen zo ingrijpend dat het een blijvende diepe indruk op ons maakt. Het relativeert al het andere”, aldus Gommers en Hoekman.
De hoogtepunten zijn de diverse kampioenschappen die Zundert tijdens het 90-jarig bestaan met alle elftallen heeft behaald. “Ons sportieve hoogtepunt met ons éérste elftal is onze promotie naar de tweede klasse in het seizoen 2015-2016” vertelt Sascha Gommers. De overwinningen naast het sportieve gedeelte zijn de opening van de tribune, “nieuwe” kantine en de herinneringen aan de eerste jubileumfeesten tijdens het vijftig-, zestig- en 75-jarig jubileum.
Jaap Hoekman: “Voor mij persoonlijk is het hoogtepunt zaterdag 30 september 2017 19.00 uur. Na 23 jaar stond de derby Zundert – Moerse Boys weer op het programma. Een afgeladen sportpark De Wildert, voortreffelijk weer en een prachtige ambiance, zoals dat hoort een echte derby. Toch was het ook ontzettend leuk dat VVZ met 2-1 de overwinning binnenhaalde!”
Toekomst
Het belangrijkste speerpunt voor VV Zundert is om in de nabije toekomst in samenwerking met de gemeente te komen tot drie goed bespeelbare voetbalvelden. “Door de slechte ondergrond is er bij de minste regenval al sprake van onbespeelbare velden. Dit baart ons als vereniging al jaren zorgen en is daarom erg belangrijk voor ons” vertellen de voorzitters. Verder wil de club in de toekomst graag aandacht blijven houden voor het maatschappelijke karakter van de vereniging. “Voor corona waren we met de gehele vereniging een traject gestart met de titel Toekomstvisie. Het is voor ons belangrijk om met een breed draagvlak onze toekomstplannen te bepalen”, aldus Gommers en Hoekman.
Jubileum
VV Zundert gaat dit jaar het 90-jarig jubileum vieren met een “feestweek” voor de gehele vereniging. Dit vindt plaats in de weekenden van Hemelvaart en Pinksteren (26-27-28 mei en 3-4 juni). In het weekend van Hemelvaart zijn er diverse activiteiten: een voetgolf wedstrijd , een 7×7 dames toernooi, voor de jeugd koning voetbal met balkunstenaar Nelson de Kok en een veldvoetbal toernooi. In het weekend van Pinksteren is er een receptie en sponsoravond met een gastoptreden en een goede band, daarnaast vindt er een walking football toernooi en een veld toernooi plaats. Op zaterdag spelen de Zundert Stars tegen oud NAC. Aansluitend feestavond voor de leden met muzikale omlijsting. Ter afsluiting van het negentigjarig jubileum is er op maandag zes juni een Radio 538 clubfeest.
Klik op VV Zundert voor het laatste artikel van de club.
Luuk Meijer van Alblasserdam is niet weg te slaan
Sinds zijn vijfde speelt de 19-jarige Luuk Meijer bij VV Alblasserdam. De jonge student speelt in het vijfde team, maar heeft het ontzettend naar zijn zin. Voor hem staat plezier in het voetbal voorop.
Luuk speelt al even bij de club, maar zit buiten het voetbal ook zeker niet stil. “Binnenkort start ik als student Aviation aan de Hogeschool van Amsterdam, momenteel werk ik echter bij autowasstraat ‘Sop Autowas’ in Alblasserdam en in mijn vrije tijd game ik graag en ga ik uit met vrienden”, vertelt de negentienjarige. Luuk is zelf niet actief betrokken bij de club met betrekking tot vrijwilligersfuncties, maar zijn vader wel. “Mijn vader die in het bestuur zit gaat juist over deze zaken. Ik ben puur en alleen een speler van het vijfde team die met veel plezier een aantal keer per week een balletje trapt”, vertelt hij.
Clubtrots
De clubtrots is er ondertussen wel na al die jaren. Naast dat hij er graag speelt en het erg naar zijn zin heeft, is er de laatste tijd ook veel geïnvesteerd in de club. “De investeringen in de club hebben ervoor gezorgd dat we nu een fantastisch kunstgrasveld hebben liggen als hoofdveld. Daarnaast is er ook gezorgd voor nieuwe kleding voor de leden en kunnen de trainingen en wedstrijden worden gevolgd met behulp van nieuwe camera’s”, zo schrijft de jonge Alblasserdammer. Dat dit ook meespeelt in het stukje club trots is dan ook niet gek.
Het spel
De vereniging heeft net als menig andere clubs een lastig seizoen achter de rug. “Gelukkig gaat het dit seizoen weer stukken beter”, aldus Meijer. Dat het dan ook zoveel beter gaat biedt hem ook wel wat hoop, met wat de club nog kan bereiken. “Wat ik nog mee zou willen maken met de club is dat het eerste elftal promoveert naar een hogere klasse”, vertelt Luuk. Iets wat een mooie show, maar ook feest met zich mee kan brengen op een vereniging. Dit zou een club na de coronaperiode dan ook goed doen om een club weer te doen bloeien.
Klik de link voor een recent artikel over vv Alblasserdam






