Jan Pieter Wielenga is speler van het veteranenteam bij Streefkerk. Daarnaast heeft hij in de selectie gespeeld, vind hij het leuk om te fluiten, te vlaggen en kan je hem bij lekker weer langs het water zien vissen.

Jan Pieter is op achtjarige leeftijd begonnen met voetballen. Naast een uitstapje van slechts één jaar naar Nieuw-Lekkerland, heeft de 52-jarige altijd bij Streefkerk gespeeld. Dit doet hij nog steeds op de vrijdagavond in een veteranenteam. Daarnaast heeft hij een aantal jaar in de selectie gespeeld voordat hij op zijn dertigste stopte om nog één jaar met zijn vader te voetballen. Hij licht zelf toe: “De wedstrijden die ik in het eerste gespeeld heb zijn op één hand te tellen omdat ik bijna altijd in het tweede of derde elftal ben uitgekomen.”

Veteranen
Door de net afgelopen coronamaatregelen heeft het veteranenteam van Jan Pieter nog niet veel kunnen voetballen. “Gelukkig lijkt het erop dat die ellende langzaamaan voorbij gaat en samen met de betere temperaturen gaat mijn voetbalbloed weer kriebelen om zogezegd ‘de wei’ weer in te kunnen”, aldus Wielenga. Natuurlijk is het bij de veteranen ook nog volop passie en strijd, gelukkig kunnen de mannen binnenkort weer het voetbalveld op om lekker een potje te gaan ballen.

Hapje en drankje
Één van de leukere dingen die Jan Pieter haalt uit het spelletje is het nabespreken van de wedstrijd. “Die hoogtepunten in het voetbal haal ik uit een leuke en sportieve wedstrijd die na afloop samen met de tegenstander en/of teamgenoten onder het genot van een hapje en een drankje wordt nabesproken. Dat deze wedstrijden dan altijd beter zijn dan dat ze in werkelijkheid op het veld waren maakt het alleen maar leuker.” Zo zie je maar dat bij het recreatieve voetbal het niet uit maakt welke leeftijd of niveau je hebt, het nabespreken van de wedstrijden is altijd een standaardprocedure tijdens de derde helft.

Traditie
Als Wielenga ergens minder tegen kan is het spelers die het spelletje ongeveinsd spelen. “Ik vind dat sommige spelers en/of supporters het voetballen te serieus nemen. We spelen op een bepaald niveau en daar horen gelukkig fouten en verkeerde beslissingen bij. Hier wordt helaas niet altijd op de juiste manier op gereageerd”, aldus Jan Pieter. Zo zie je maar weer dat ouderwets ouwehoeren over de beslissingen en andermans fouten van oudsher een traditie is.

Lovend
Verder heeft Jan Pieter geen echte voorbeeldvoetballer, maar wijst hij wel de stille krachten aan binnen de teams. “Dat zijn de spelers die je pas gaat missen als ze niet meedoen. Verder heb ik geen rituelen, ik denk dat ik daar te nuchter voor ben.” Ook looft hij de vrijwilligers: “Iedereen die bij welke vereniging dan ook iets meer doet dan alleen zijn contributie overmaken is voor zijn of haar vereniging onmisbaar”, aldus Wielenga.

Hobby’s
Daarnaast vindt hij het leuk om af en toe eens een wedstrijd te vlaggen bij het damesteam. Als het lekker weer is, kan je hem vinden langs het water als mooi-weer visser. Als we hem vragen waarom hij het voetbal nou zo leuk vindt, antwoord Wielenga: “Als eerste vind ik het spelletje leuk om te doen, maar zeker ook om naar te kijken. Ik kijk ook graag naar de scheidsrechters in het veld omdat ikzelf ook heel wat jaartjes binnen onze vereniging heb gefloten. Uiteraard is winnen of een winstpartij van mijn club het leukste, maar dat vind ik niet het belangrijkste.”

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.

Jordi van der Vlist heeft met het tweede van Streefkerk al mooie momenten beleefd. Na een achtereenvolgende promotie van de reserve derde naar reserve eerste klasse hoopt Jordi nu dat zijn ploeg zich uit de degradatiezone weet te houden.

De 25-jarige centrale verdedigende middenvelder van het tweede elftal van Streefkerk voetbalt al sinds zijn zesde. Jordi heeft zijn overstap naar het tweede vervroegd gemaakt, omdat er spelers in de JO19-1 moesten blijven zitten en hij dus doorgeschoven werd. “Het seizoen dat ik erbij kwam is er een trainer aangesteld en werd het tweede een steeds serieuzere ploeg, met de toekomst in het vizier was dat een goed teken voor de opmars van deze ploeg”, aldus van der Vlist. Hij heeft daarnaast een aantal kansen gehad in het eerste elftal, maar hij kwam er al snel achter dat dit te hoog gegrepen was. 

Dubbele promotie
Met het tweede elftal heeft de middenvelder na een hele gave en sfeervolle nacompetitie promotie naar de reserve tweede klasse weten te bewerkstelligen. In het eerste seizoen in die klasse was het wederom feest, want voor het tweede jaar op rij wisten ze promotie te behalen. Uiteraard zorgde dit weer voor een mooi feest en een rondje door het dorp op de platte kar. Inmiddels speelt de ploeg van Jordi voor het derde seizoen in de reserve eerste klasse.

Te hoog gegrepen
De eerste seizoenshelft is voor het tweede elftal niet gelopen zoals zij zelf graag wilden. “Het doel was denk ik toch een goede middenmoter te worden, helaas bleek dit ietwat te voorbarig en hebben we in de eerste seizoenshelft slechts drie punten uit drie gelijke spelen gehaald”, zegt de controleur. Volgens Jordi viel er wel méér te halen uit de mindere potten. “Hoewel we in sommige potten meer verdiende lukte het ons niet om in een mindere wedstrijd alsnog een resultaat te halen. De scherpte, strijdlust en vooral het vertrouwen van de voorgaande jaren zit er nog niet in.” 

Comeback
Op persoonlijk gebied is van der Vlist nog niet tevreden over de eerste seizoenshelft. “Door langdurige terugkerende lichte blessures heb ik nog geen vast wedstrijdritme weten te krijgen doordat er elke keer weer wedstrijden werden gemist of dat wedstrijden niet negentig minuten uitgespeeld werden door mij.” In de tweede seizoenshelft hoopt Jordi op meer. “Helemaal fit worden en fit blijven en daarmee weer een vaste waarde worden van het tweede elftal. Buiten het persoonlijke om hoop ik vooral dat we het vertrouwen en de goede lijn van voorgaande seizoenen weer terug oppakken.” De speler van Streefkerk twee voegt toe: “We zijn een ploeg die het echt van hard werken in teamverband moet hebben en dan kunnen we het veel ploegen lastig maken. Inmiddels hebben we alweer een aantal wedstrijden gespeeld en hebben we de eerste overwinning van het seizoen geboekt. Een 2-3 overwinning bij Blauw Geel uit in Veghel. Een wedstrijd waar op voorhand eigenlijk niemand zin in had. Ver weg, rot tijd, koud en vies weer, maar dat zijn eigenlijk de perfecte omstandigheden om ons als team goed te laten presteren, en dat bleek zo te zijn.”

Degradatie ontlopen
Verder hoopt Jordi dat het tweede elftal vooral uit de degradatiezone kan blijven. “Op dit moment staan we dertiende van de veertien, maar het gat met de ploegen boven ons is nog te overzien. Wedstrijden met directe concurrenten worden heel bepalend of we dit seizoen handhaven in de eerste klasse. De wil is er, nu nog laten zien dat we het kunnen!” Helaas voor de selectie van Streefkerk ging het trainingskamp naar Dongen begin januari niet door. Desondanks kan er aan het einde van het seizoen uitgekeken worden naar een barbecue!

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.

De keeperstrainer van de hoofdmacht van VV Papendrecht, Robert Rijntjes, heeft de doelmannen van Papendrecht G1 stevig onder handen genomen om ze op scherp te zetten voor de aankomende topper tegen Oranje Wit G1.

Een uur lang werd de ʾtwee Jʾs’ (Joël en Johnny) de fijne kneepjes van het keepersvak bijgebracht. Een spervuur aan tips en trucs was niet aan dovemansoren gericht. Beide talenten lieten zien uit het goede keepershout gesneden te zijn en werden met de minuut beter. Zowel conditioneel als technisch werd een flinke stap in de goede richting gezet. De heren Rijntjes jr. en Schutte zijn gewaarschuwd: hun opvolgers staan klaar.

Hopelijk gaat de training bijdragen aan een klinkende zege in de strijd om de eerste plaats zodat het kampioenschap voor G1 een stap dichterbij komt. Aan beide keepers en hun trainer zal het in ieder geval niet liggen. Bedankt trainer!

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

De verdedigende middenvelder van Alblasserdam, Leroy Naaktgeboren, doet het dit seizoen goed in de competitie met zijn ploeg. Ze staan op dit moment tweede met zes punten achterstand op de nummer één. Dit maakt het dat ze dit seizoen volop gaan voor het kampioenschap. 

De 31-jarige verdedigende middenvelder speelt al veertien jaar in eerste elftallen. Op zijn zeventiende debuteerde hij bij VV Dubbeldam, waarna hij verkaste naar Alblasserdam. Vervolgens heeft hij de stap gemaakt naar Oranje Wit, om vervolgens toch terug te keren op het oude nest. Dit omdat hij Alblasserdam kenmerkt als zijn club en dat met ruim 250 wedstrijden in het eerste elftal.

Terugblik
Afgelopen zaterdag 26 februari stond de wedstrijd DFC–Alblasserdam op het programma. Een pot die achteraf beschreven kan worden als chaotisch: “Bij een opstoot hebben twee spelers rood gekregen. Volgens mij waren dit niet de spelers die rood hoorden te krijgen. Onze spits probeerde alleen jongens uit elkaar te halen en de speler die het opstootje begon kreeg geen rood, maar soms hoort dat erbij’’, aldus Leroy. Gelukkig voor de middenvelder kwam Alblasserdam op een 0-1 voorsprong; “Dit was uit een vrije trap die ik zelf nam, Eder kopte die bal erin. De laatste tijd scoren we veel uit mijn standaardsituaties, dat voelt goed.’’ Na de rust maakte Umut Takac een wereldgoal. “Hij schiet van een meter of veertig over de keeper heen. Voor de rest moesten beide ploegen veel de lange bal hanteren, omdat het veld slecht was. DFC kwam nog met een rommel goal tot 1-2, maar daar bleef het bij.’’ Man of the Match was Umut, met zijn wereldgoal verdiende hij dit ook. “Ook wordt hij mijn trainer volgend jaar, dus een beetje slijmen kan geen kwaad’’, aldus Naaktgeboren. 

Omhoogkijken
Aankomende zaterdag staat de wedstrijd thuis tegen Dilettant op het programma. “Wij zijn aan onze stand verplicht om deze wedstrijd te winnen. We kunnen goed en lekker combineren op ons eigen kunstgrasveld, dus ik verwacht een 3-0’’, geeft de routinier aan. Daarnaast hoopt hij zelf ook een goal mee te kunnen pikken. “Ik heb zelf nu ook al twee wedstrijden niet gescoord, dat is best lang voor mij dus ik verwacht wel een doelpunt.’’

Op persoonlijk gebied wil Naaktgeboren ook nog stappen zetten. “Ik wil zelf alle wedstrijden negentig minuten spelen, dat doe ik eigenlijk altijd. Toch ben ik nu 31 en hoop ik dit fysiek nog een paar jaar op te kunnen brengen. Na corona beseffen we denk ik allemaal dat gewoon lekker wedstrijden kunnen spelen niet meer zo normaal is.’’ Met Alblasserdam hoopt Leroy volop te gaan voor het kampioenschap. “Je staat tenslotte maar zes punten achter en je staat tweede. De Alblas krijgt nu Hardinxveld en DFC, dat zijn beide lastige tegenstanders. Wel moeten wij onze wedstrijden blijven winnen. Ik zal wel teleurgesteld zijn als we niet promoveren met deze selectie, dus een periode en een top drie plek moet goedkomen’’, zegt de verdedigende middenvelder tot slot.

Klik voor meer artikelen over VV Alblasserdam.
Klik voor meer informatie over VV Alblasserdam.