Home Blog Pagina 540

HBSS vindt met de zondag gat in de markt

HBSS staat op het punt om het zondagvoetbal voor senioren te beginnen. De club hield onlangs een ALV waarin een meerderheid van de leden voor die optie stemde.

ZZP_TimmerteamVoorzitter Patrick Oudhuis vertelt dat de van oorsprong christelijke vereniging geen onoverkomelijke principiële bezwaren tegen zondagvoetbal heeft. “Het is hier niet zoals in een dorp als Urk”, zegt de preses. “Wij hebben wel leden met een christelijke achtergrond, maar zij zien ook wel dat het zondagvoetbal mooie kansen biedt. We hebben al zestig aanmeldingen en hopen daar nog enkele tientallen bij te krijgen. Nu kunnen we drie elftallen op de been brengen. Vier is voor ons het minimum.”

Oudhuis weet hoe het komt dat het nieuw op te richten zondagvoetbal erg in trek is bij voetballers die niet alleen uit Schiedam, maar ook uit Rotterdam komen. “Sommige voetballers zijn gewend om op zondag te spelen en het zondagvoetbal is natuurlijk enorm teruggelopen de afgelopen jaren. Bij ons krijgen ze de gelegenheid om op zondag lekker een balletje te kunnen trappen. HBSS is een club die groeit en waar de zaken goed georganiseerd zijn. Spelers weten dat en maken van de gelegenheid gebruik.”

Oudheid stelt onomwonden dat zijn club een gat in de markt heeft gevonden. Terwijl veel verenigingen het zondagvoetbal vaarwel zeggen, krijgt HBSS de gelegenheid om zich verder op de kaart te zetten. ‘’Wij willen ons ontwikkelen als club en dit is een mooie stap daarbinnen. We kijken wel waar het schip strandt, het is in elk geval bemoedigend dat er zoveel animo is. We hopen echt een beetje een naam in de regio te krijgen met ons zondagvoetbal.”

Klik op HBSS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HBSS voor meer informatie over de club.

Jan Boezen heeft laatste jeugdkamp bij Oranje Wit achter de rug

DORDRECHT – Oranje Wit ging met Pinksteren voor de 50ste keer op jeugdkamp. Begeleider Jan Boezen was al voor de 23ste keer van de partij op Kampeerboerderij Kuijpershoefke in Loon op Zand, waar Oranje Wit ieder jaar (met uitzondering van 2020) neerstrijkt aan het einde van het seizoen.

XtraParts_251875_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021,,Het is iedere keer weer fantastisch. Voor de kinderen en voor de begeleiding. Ik zei tien jaar geleden al dat het mijn laatste zou zijn, maar deze keer was dat echt zo. Natuurlijk ga ik het missen, maar de 50ste editie was een mooie om mee af te sluiten. Met zo’n wandeling van een halfuur door het bos richting de Drunense duinen merk ik wel dat ik oud word. Veel dingen zijn al 23 jaar hetzelfde, maar het is iedere keer weer een onvergetelijke ervaring met kinderen die hun ogen uitkijken van plezier.”

Boezen staat bij Oranje Wit bekend als grote animator, maar ook als de man waar kinderen even een praatje mee kunnen maken. ,,Het belangrijkste op zo’n kamp is dat iedereen het naar zijn zin heeft. We waren nu met 122 kids en 38 begeleiders, dus in zo’n grote groep kan een kind wel eens ondersneeuwen of zich niet op zijn gemak voelen. Zeker als ze nog niet echt ervaring hebben met vakanties of kamperen. Ik ben gezegend met zo’n antenne om te herkennen wanneer kinderen even wat persoonlijke aandacht nodig hebben. Ik wil er altijd voor zorgen dat kinderen zich fijn en veilig voelen, dat zit in mijn systeem nadat ik als kind zelf iets vervelends heb meegemaakt”, vertelt Boezen. ,,Dit jaar was er een jongetje die nog niet bij zijn oma durfde te logeren, maar toch meeging. Op de eerste avond zat hij huilend aan tafel en was hij ervan overtuigd dat hij naar huis wilde, maar ik heb dan de gave om hem rustig te krijgen en hem uit te laten kijken naar al het moois wat er nog op het programma staat. Toen we terugkwamen zei hij direct tegen zijn moeder dat hij een keer bij oma wilde logeren. Dat is toch geweldig? Daar krijg ik gewoon kippenvel van.”

SlagerijGelderblom_251966_OnlineBanner_VjDordrecht_voorjaar2021Ziel

Boezen hoopt dat Oranje Wit ook zonder hem altijd door zal blijven gaan met het jeugdkamp. ,,Het kamp belichaamt Oranje Wit, als je dat weghaalt verdwijnt een stukje van de ziel van de club. Het is waar je herinneringen opbouwt en vrienden maakt. Vaak onthouden jongens vanuit het jeugdvoetbal alleen de kampioenschappen en het jeugdkamp, dat zegt genoeg. De locatie is geweldig, met voor de boerderij een prachtig grasveld en op loopafstand aan de ene kant het bos en de duinen en aan de andere kant het dorpscentrum van Loon op Zand. Mooier kan het niet. Nou ja, lekker weer helpt natuurlijk wel mee. Dit jaar hadden we daar pech mee op zondag en maandag. Buiten kunnen kids zich heerlijk uitleven, binnen kom je al snel uit bij een film of bingo. Telefoontjes zijn verboden, dus de kinderen moeten zich drie dagen met elkaar vermaken en doen dat geweldig. Het was weer een feest, net als de voorgaande 22 edities. Er komen op Oranje Wit wel eens gasten naar mij toe met verhalen van twintig jaar geleden en dan kunnen we die herinneringen allebei zo naar boven halen. Geweldig is dat.”

Klik op Oranje Wit voor de laatste artikelen over de vereniging.
Klik op Oranje Wit voor meer informatie over de vereniging.

Geslaagde Voetbaldagen bij VV Papendrecht

In de laatste week van de zomervakantie vonden weer de door Westfalia Fruit gesponsorde VV Papendrecht-Voetbaldagen plaats, een mooie traditie. Het tenue van de kinderen bestond dit jaar uit blauw en geel, de kleuren van de gemeente Papendrecht. Het ochtendgedeelte van de eerste dag bestond uit verschillende trainingsvormen, allemaal gericht op aanvallen. Het ging er fanatiek aan toe en sommigen hadden bijna zelfs geen tijd voor de verplichte drinkpauzes. In de middag was het tijd voor goalmaster waarbij de kinderen de trainingen van de ochtend goed konden gebruiken. Ook de tweede dag kregen de kinderen allerlei voetbalvormen voorgeschoteld. Ze kwamen overigens niet alleen uit Papendrecht maar bijvoorbeeld ook uit Dordrecht. Dit jaar deden tevens Oekraïense kinderen mee.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]
In de ochtend van de derde en laatste dag was duidelijk te zien dat kinderen de eerste twee dagen heel wat opgestoken hadden. Hun voetbalkwaliteiten bleken flink verbeterd te zijn. Rond het middaguur was het tijd om naar de kantine te gaan. Daar bleek patat klaar te staan met heerlijke limonade. Daarna was eenieder helemaal klaar voor het laatste voetbalonderdeel: het WK-spel. Ondanks de regen gingen de kinderen er vol voor. Toen alle wedstrijden gespeeld waren, was er gelegenheid om droge kleren aan te trekken om vervolgens naar de kantine te gaan. Daar kreeg iedereen een lekker ijsje waarna de uitslagen van alle wedstrijdjes bekendgemaakt werden. De winnaars kregen een mooie medaille en alle deelnemers ontvingen een fraaie, door hoofdsponsor NOSUCH gemaakte oorkonde. Met dank aan de organisatie en de vele vrijwilligers kan teruggekeken worden op een nieuwe, geslaagde editie van de Westfalia VV Papendrecht-Voetbaldagen. De kinderen hebben weer genoten!

Klik op VV Papendrecht voor het laatste artikel over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Ruben de Kok en SSV’65 vonden net op tijd de weg omhoog

GOES – Een lage trainingsopkomst, slechte resultaten, ontevreden geluiden. Het was de eerste seizoenhelft van SSV’65 in vogelvlucht. Hoe anders liep het na de winter? Héél anders, want dankzij een reeks prima resultaten vonden doelman Ruben de Kok (19) en de Goese tweedeklasser net op tijd de weg omhoog. ‘Dat was wel prettig, want door die serie wedstrijden hebben we ons uiteindelijk nog kunnen veilig spelen.’

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Dat veilig spelen, daar zag het gedurende het seizoen lange tijd niet naar uit. Want de Goese ploeg kreeg de doelpunten te gemakkelijk rond de oren en beleefde een dramatische start. Vaak moest de jonge goalie de gang naar het net maken na weer een doelpunt geïncasseerd te hebben. “Daarop hebben we in de winterstop de koppen bij elkaar gestoken en harde woorden gesproken. Over verwachtingen, inzet en de wil om er met elkaar vol voor te gaan. Dat heeft wel zijn vruchten afgeworpen, want in de tweede seizoenshelft liep het wel. Dat geeft mij ook aan dat we de kwaliteit om tweedeklasser te zijn zonder twijfel ook in deze spelersgroep hebben. Maar je moet wel elke wedstrijd alles willen geven om tot het gaatje te gaan. En dan zie je dat je in deze klasse een eind kan komen.”

Want vooraf wilde SSV’65 proberen om met de subtop mee te strijden om de plekken in de linkerrij, wat volgens De Kok ook realistisch is. “Sommigen waren echter druk met school of werk, we kregen blessures en dan wordt de spoeling dun. Zelf kwam ik natuurlijk ook onervaren vanuit de jeugd ineens in het eerste. Dus al dat soort zaken speelden mee. Want je kunt niet op dit niveau actief blijven zonder er iets voor te willen doen. Dat is gebleken. Want toen de knop omging, toen gingen we ook ineens punten pakken.”

De Kok loopt al sinds zijn achtste rond op Sportpark ’t Schenge als speler van SSV’65 en maakte dus noodgedwongen vanuit de JO19 direct de overstap als basisspeler naar het eerste. “Dat kwam vanwege een kruisbandblessure van Luuk van Gilst. Daardoor werd ik eerste doelman. Erg vervelend voor Luuk natuurlijk, maar voor mij een mooie kans en een enorm leerjaar. Ik ben als keeper dit seizoen in mijn ogen gegroeid. En hoop dat de komende jaren te blijven doen. Want Luuk mist ook nog de start van het nieuwe seizoen, dus er wordt gekeken naar een tweede doelman. Dat is ook wel noodzaak als je op dit niveau speelt. We krijgen ook een nieuwe trainer, dus ik zal opnieuw mezelf moeten bewijzen en de concurrentiestrijd aan moeten gaan. Ik heb laten zien dat ik in de tweede klasse best mijn mannetje kan staan en nu ik die basisplek heb, ga ik er alles aan doen om die ook komend seizoen en verder vast te houden.”

Dat hij ooit in de jeugd begon als voetballer, daar plukt hij naar eigen zeggen nu als keeper nog altijd wel de vruchten van. “Ik ben begonnen als middenvelder maar in een wedstrijdje tegen Kloetinge hadden we geen keeper. Toen ben ik daar gaat staan en nooit meer uit het doel weggegaan. Daardoor kan ik me nu in het meevoetballen aardig inschakelen. Met mijn reactievermogen en reflexen zit het ook wel goed. Het verder uit mijn doel keepen, dat is iets wat me meer moeite kostte maar waarin ik dit seizoen zeker stappen heb gemaakt. Ik ben nog jong en heb nog alles te leren en te bewijzen. Het is mooi dat we komend seizoen weer op dit niveau actief zijn, want dat is toch echt wel waar we met SSV’65 thuishoren.”

Klik op SSV ’65 voor meer artikelen over de club.
Klik op SSV ’65 voor meer informatie over de club.

Gilberto Smit geniet bij dorpsclub ASH

Werken bij een kleine club als ASH heeft zo zijn charmes. De club heeft een grote verantwoordelijkheid in de samenleving. Een groot deel van de Hellouwse gemeenschap heeft wel iets met ASH als het gaat over actieve deelname of vrijwilligerstaken. ,,Die gezamenlijke verantwoordelijkheid is er absoluut”, verzekert trainer Gilberto Smit.

Smit speelde afgelopen seizoen met ASH de derby tegen Herovina. Voor de meeste spelers en supporters uit de buurdorpen Hellouw en Herwijnen toch de wedstrijd van het jaar. ,,Ik ken dergelijke wedstrijden uiteraard. Dan wordt er niet naar de ranglijst gekeken, want dat speelt helemaal geen rol”, vertelt Smit. ,,Wij hebben verloren omdat wij niet hebben laten zien waartoe wij in staat zijn.”

In zijn dorp Gameren pakte Smit bij de voetbalvereniging aanvankelijk alles op. Bij veel wat bij een dorpsclub speelt raakte hij betrokken. Hij hield zich bezig met de jeugd, was bestuurslid en assistent-trainer bij het eerste elftal. ,,Het begon toen mijn zoons gingen voetballen. Dan word je er altijd bij betrokken. Zo kreeg ik interesse in het trainersvak. Bij Nivo Sparta kreeg ik aansluitend de kans het hoogste jeugdelftal, de JO19-1, te gaan trainen. Er werd op divisieniveau gespeeld. Mooi om met die talenten te werken en te zien dat een aantal van die jongens nu de selectie van het eerste elftal heeft bereikt.” In 2020 kon hij in Hellouw aan de slag. Voor Gilberto Smit is ASH zijn eerste klus als hoofdtrainer. ,,Het eerste, door corona beheerste, seizoen kun je vrijwel wegschrappen. Dit jaar zit erop, nu maar eens kijken wat wij volgend seizoen kunnen brengen.”

Smit weet dat bij ASH nu JO16 het hoogste jeugdelftal is. Talenten maken op jonge leeftijd meteen de stap naar het eerste elftal. ,,Ook wel weer mooi, want er komt jaarlijks zo’n jonge knul door naar ons eerste elftal. Het is goed te horen dat mijn routiniers, Hidde van Wageningen en Danny Bijl, er nog een seizoen aan vastplakken. Zij vertelden dat zij er daarna een streep onder gaan zetten. Ik begrijp dat wel na zo’n lange loopbaan in het eerste elftal.”

Klik op ASH voor het laatste artikel van de club.
Klik op ASH voor meer informatie over de club.

Reis Yennink Berrevoets bij MVV’27 zit erop

Zijn afscheidstournee in de derde klasse is ten einde. Yennick Berrevoets heeft zijn laatste stappen in het eerste elftal van MVV’27 gezet. De centrale verdediger van dertig jaar wilde in eerste aanleg al eerder stoppen, maar vond het geen goed idee om tijdens de coronapauze geruisloos de aftocht te blazen.

ZZP_Timmerteam
Berrevoets is in het dagelijks leven werkzaam in de verzekeringsbranche, hij is eigenaar van in Monster gelegen familiebedrijf Elvani. Omdat er een aantal interessante overnames van andere ondernemingen op het programma staat, weet de voetballer dat zijn voorraad aan vrije tijd aanzienlijk zal slinken. “Ik ben niet het type dat iets maar een beetje half-half kan doen”, zo begint hij zijn verhaal. “Als je deel uitmaakt van de A-selectie, vind ik dat je het maximale moet kunnen geven voor de club. Daarom heb ik besloten er een punt achter te zetten. Ik hoop dat er andere routiniers opstaan.”

Met zijn dertig jaar is Berrevoets de groepsoudste in de selectie van MVV’27, die overwegend voetballers van rond de 22 jaar herbergt. De man die bij Excelsior Maassluis opgroeide, nam steeds meer een sturende rol op zich. “Bij Excelsior Maassluis kon ik het eerste niet halen, dat was me wel duidelijk. MVV’27 leek me een gezellige vereniging waar men, in tegenstelling tot Excelsior Maassluis, ook oog heeft voor andere teams dan het eerste. Ik heb hier negen jaar gevoetbald en behoorde altijd wel tot de betere spelers. Daarom voelde ik me geroepen om jongere teamgenoten te helpen op het veld.”

Of het nu praktische tips betrof over het verlenen van rugdekking of gewoon een fijn gesprek bij een biertje over het goed beleven van de wedstrijd. Berrevoets spande zich graag in voor zijn teammaten, die zijn inzet buitengewoon waardeerden. “Voetbal is een teamsport, je doet het met z’n allen. Ik vond het heel belangrijk dat we ons daar met z’n allen bewust van waren. Netjes met elkaar omgaan en elkaar tegelijkertijd de waarheid kunnen zeggen. Als je dat van elkaar accepteert, wordt een team sterker.”

Toen het competitievoetbal stillag vanwege beperkingen met betrekking tot corona, stelde Berrevoets de beslissing om te stoppen uit. Hij kon het niet over zijn hart verkrijgen om te vertrekken in de wetenschap dat het onbevredigend voelde. ‘’Als je zo lang voor een club hebt gespeeld, wil je op een mooie manier afscheid nemen. Ik wilde per se nog één seizoen elke zaterdagmiddag met het eerste lekker op het hoofdveld mijn wedstrijden spelen. MVV’27 is natuurlijk geen hoofdklasser, maar ik vond het wel belangrijk om op een goed niveau te ballen, het eerste elftal dus. Kampioen ben ik nooit geworden hier, maar ik heb altijd enorm genoten van onze wedstrijden en het publiek dat langs de lijn stond te genieten.”

MVV’27-trainer Marcel van Wieren had drie jaar lang het genoegen met Berrevoets te mogen samenwerken. Hij zet de verdediger neer als ‘het ideale verlengstuk van de trainer.’ “Mede dankzij Yennick kon ik mijn ideeën op de spelersgroep overbrengen. Wij voelden elkaar goed aan, ik kijk prettig op onze samenwerking terug. Als hij weg is, moeten andere jongens de kar gaan trekken. ‘Als’, zeg ik, want ik ga echt nog wel een poging ondernemen om Yennick voor het eerste te behouden.”

Klik op MVV’27 voor het laatste artikel over de club.
Klik op MVV’27 voor meer informatie over de club.

Menno Dekker bij Heukelum herenigt met Jerȏme Ceton

Heukelum kan dit seizoen gaan profiteren van de scoringsdrift van Menno Dekker. De centrumspits komt over van Schelluinen. De 21-jarige Gorinchemer heeft al geruime tijd een vriendin in het krakelingenstadje.

Menno Dekker debuteerde op 15-jarige leeftijd bij het SVW van trainer Arie Schep. Hij gold als een van de grootste talenten van Gorinchem. De kwaliteiten van de jonge sterke spits vielen op bij NAC, dat hem naar Breda haalde. Via SVW en Schelluinen strijkt hij straks dus in Heukelum neer. ,,Ik kom er uiteraard steeds vaker en toen men maar bleef vragen waarom ik er niet zou komen voetballen, ben ik daarover gaan nadenken. Het oogt als een sfeervolle club, een leuke accommodatie en aardige gasten. Bovendien ken ik trainer Jerȏme Ceton al lang. Hij was bij ons in Gorinchem in het verleden mijn gymnastiekleraar. Ik heb besloten de stap te wagen. Het is wel leuk weer eens elders in de keuken te kijken.”

Na SVW, NAC en Schelluinen wordt Heukelum zijn vierde club. Dat hij doelpunten kan maken bewees hij onlangs nog. Dekker schoot Schelluinen op 21 mei op de campus van de Tilburgse studenten misschien wel naar de tweede klasse. Zijn 1-2 betekende alsnog de volle winst bij TSVV Merlijn. ,,Ik voel mij eindelijk weer de oude Menno. Sinds ik in 2017 van SVW naar Schelluinen ben gekomen was ik nooit echt volledig fit. Ik bleef maar last van mijn liezen houden. Ik ben nog meer gaan trainen en ben wat kilo’s kwijt. Dat heeft wel meegeholpen. Pas toen Philip den Haan tussentijds vertrok ben ik bij Schelluinen bij het eerste elftal aangesloten.”

Klik op Heukelum voor het laatste artikel over de club.
Klik op Heukelum voor meer informatie over de club.

Bacterie in knie leek einde voetballoopbaan Kevin Kroeze van Ameide

Kevin Kroeze speelde afgelopen seizoen met Ameide de beladen derby tegen Meerkerk. Dat hij een aandeel had in die wedstrijd, had hij al bijna niet meer verwacht. ,,Ik ben vanaf eind 2018 te veel tegen teleurstellingen aangelopen. Maar ik kreeg van de trainer 45 minuten speeltijd. Voor mij een droom.”

Kroeze – hij was nog maar net bij Ameide aangesloten – kwam eind november 2018 hard in botsing met de doelman van De Alblas. Vastgesteld werd dat er een breuk in een knie was en een kruisband afgescheurd. Kroeze doet zijn verhaal nadat hij net zijn kinderen Melle en Nox op bed gelegd heeft. ,,Met zo’n blessure weet je dat je er voor een jaartje uit bent. Ik was toen 32 jaar en wilde nog wel even door met voetballen.”

In februari volgde in Nieuwegein de operatie. ,,Maar net voor het verwijderen van de hechtingen, werd ik zó ziek. Ik moest overgeven van de pijn. In de nacht hebben wij het ziekenhuis gebeld. Duidelijk werd dat er een ziekenhuisbacterie in de geopereerde knie zat.” Kroeze werd met spoed opnieuw opgenomen waarna de knie werd gespoeld. ,,Dat zou de bacterie neutraliseren maar dat lukte niet. Ik viel in korte tijd negen kilo af en zag er verschrikkelijk uit. Ik had geen kleur meer in mijn gezicht. Een derde operatie volgde en pas daarna werden de bloedwaarden weer normaal.”  De verwachte revalidatie van een klein jaar liep, na in totaal zeven operaties, op tot mei 2022. Eind 2020 werd er een nieuwe kruisband ‘gemonteerd’. ,,Die is aangeslagen en daar heb ik tot de dag van vandaag veel plezier van.”


Tussendoor gooide ook corona nog roet in het eten. ,,Dat heeft uiteraard voor de behandeling niet geholpen. Alles vertraagde verder. Het was ook de periode dat ik mijn voetbalspullen maar vast ging opbergen. Ik had niet het idee ooit nog te voetballen. Toen ik mijn vertrouwde slidingbroek met gaten in mijn hand had, brak ik voor het eerst. Nooit meer voetballen”, besefte ik. Ook privé kwam Kroeze in de shit terecht. Een omscholing naar hovenier werd afgebroken en het jaarcontract werd niet verlengd. Maar dan staat de voetballerij op. ,,Hovenier Jaap van Reeuwijk uit Lexmond kende mij uit het voetbalwereldje en vroeg mij bij hem te komen werken.”

,,Ik heb de revalidatie deels bij mijn oude club Brederodes gedaan. Daar heb ik 25 jaar gevoetbald. Ik ben vier jaar geleden naar Ameide verhuisd. Lekker met de fiets naar het voetbalveld, maar na vijf gespeelde wedstrijden voor Ameide kwam die fatale botsing.” Na de operaties was het eerste doel weer normaal te leren lopen. ,,Toen dat lukte heb ik bij de wedstrijd Meerkerk tegen Ameide op 5 maart met mijzelf afgesproken dat ik er in Ameide tegen Meerkerk bij zou zijn. Ongelooflijk dat dit is gelukt”. In de rust liet trainer Jan Verveer hem invallen. ,,Ik had snelheid voorin nodig en dat pakte goed uit met Kevin’’, vertelde Verveer, nadat het spectaculaire duel in 3-3 was geëindigd.

Klik op Ameide voor het laatste artikel over de club.
Klik op Ameide voor meer informatie over de club.

Blue Saturday CWO is schot in de roos

Op een saaie, sobere dag midden in de eerste coronalockdown bedachten Koen van Dongen, Dennis van Deuzen en Jasper Kooij dat CWO wat reuring kon gebruiken. Twee jaar later feesten honderden mensen op Blue Saturday van de club. “Dit overtreft onze stoutste verwachtingen.”

ZZP_Timmerteam
Van Deuzen, 23 jaar en net als zijn medebedenkers van het CWO-feest speler van het tweede elftal van de Vlaardingense club, is nog van het bijkomen van het laatste feest eind april. “Er stond buiten een rij van veertig mensen.” Van Deuzen is nog ongeloof over hoe Blue Saturday in korte tijd is aangeslagen. “Het is nu al een begrip.”

En dat voor een evenement dat eigenlijk uit frustratie geboren. Want toen Van Deuzen, Van Dongen en Kooij tot het idee kwamen om maar eens een feestcommissie bij de fusieclub op te richten zat Nederland in zijn eerste corona-isolatie. “We konden niet trainen en geen wedstrijden spelen”, licht Van Dongen (23) toe. “Dat was erg frustrerend. Onze favoriete bezigheden waren ons ontnomen.”

Het plan voor de feestcommissie werd enthousiast ontvangen door de club. “Het past ook mooi in de lijn van de Blauwe Draad, het visieplan dat een paar jaar geleden gelanceerd is. Andere onderdelen waren meer vrouwen, meer jongste jeugd en een herkenbaar eerste elftal. Dat is allemaal gerealiseerd”, aldus Van Deuzen.

Van Dongen: “We wilden een feestcommissie met leden uit zoveel mogelijk seniorenelftallen. Wij met zijn drieën vertegenwoordiger de selectie, twee gasten het vierde. Daarnaast hebben zich vier speelsters van onze damesteams aangemeld. We zijn dus in totaal met negen.”

De ideeën voor een regelmatig terugkerend feest kregen snel vorm, waarbij het dinerdansant van hockeyclub Pollux als voorbeeld diende, maar de plannen verdwenen door corona nog wel even noodgedwongen in de ijskast. “Pas dit seizoen hebben we ze echt kunnen uitrollen”, zegt Van Dongen. Het eerste feest werd echter nog in een corona-ambiance gehouden. “Met geplaceerde plaatsen, maar sinds februari kunnen we onbeperkt los.”

En dat gebeurt in een kantine die voor de gelegenheid wordt omgetoverd tot discotheek, onder de opzwepende klanken van een eigen dj. “We hebben een huis-dj”, vertelt Van Dongen. Minstens zo belangrijk is volgens Van Deuzen de inrichting van de CWO-disco. “Dan zie je hoe belangrijk de aanwezigheid van vrouwen in je club zijn. Vroeger was een voetbalclub een mannenbolwerk, maar de komst van vrouwenvoetbal is een verrijking. In alle opzichten, maar zonder die dames was Blue Saturday nooit zo’n succes geworden”, weet Van Deuzen.

De formule en opzet van het feest is volgens Van Dongen ‘geen hogere wiskunde’. “We plannen het feest één keer in de zes weken, aansluitend aan een interessante thuiswedstrijd van het eerste elftal. Liefst proberen we die wedstrijd om vijf uur te laten starten.”

“Hoe later op de avond, hoe harder de muziek”, zegt Van Dongen. “We hebben in de kantine wel een afgesloten ruimte waar ouderen wel verstaanbaar met elkaar kunnen praten, haha.” De club zelf vaart het wel, want de kantine-opbrengsten zijn sky-high. “Dat is een hele mooie bijkomstigheid”, reageert Van Deuzen. “CWO gebruikt het geld voor de hele club.  Er is meer reuring en we helpen de club financieel, daar kan niemand op tegen zijn.”

Klik op CWO voor meer artikelen over de club.
Klik op CWO voor meer informatie over de club.

Drie keer is uiteindelijk wel scheepsrecht voor kampioen Kruiningen

Tijdens de twee voorgaande (afgebroken) seizoenen stond vierdeklasser v.v. Kruiningen steeds ongeslagen bovenaan. Ook dit afgelopen seizoen pakte het bij de start van de competitie direct de koppositie, die het tot aan het einde toe niet meer afstond. Volgens Lars Steendijk, middenvelder én penningmeester bij de Kruiningers, was de titel dan ook een meer dan terechte bekroning.

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

“We hebben dat feestje wel even flink gevierd uiteraard. En dat kwam ons ook wel toe. We hikten er natuurlijk al enkele seizoenen tegenaan. Maar je moet het eindelijk toch maar waarmaken. Voor de winter ging het echt crescendo en speelden we soms tegenstanders echt compleet van de mat af. Na de winter ging het allemaal een stukje lastiger en was het soms zelfs slecht. Maar tegenstanders wilden zich niet door ons laten afslachten of wilden koste wat kost juist tegen ons een goed resultaat neerzetten. Het was lastiger om er doorheen te voetballen. En je merkte ook dat naarmate de kans op een titel dichterbij kwam, er toch wel wat spanning op kwam. Maar gelukkig hebben we het toch weten af te maken met z’n allen.”

Het is overigens voor Steendijk (27) niet de eerste keer dat hij met Kruiningen de stap omhoog maakt, terwijl hij ook al nacompetities in positieve – en negatieve zin meemaakte. “Dat klopt inderdaad, maar om met een titel te promoveren dat is toch wel extra mooi hoor. Ik speel nu voor het elfde seizoen in het eerste elftal, maar deze is toch wel een heel gedenkwaardige. We zijn een echte vriendengroep met allemaal jongens van het dorp en een enkeling van buitenaf. Dan is het speciaal om dit met elkaar te bereiken en die stap omhoog te gaan zetten, zeker omdat we er al een aantal seizoenen zo dichtbij waren.” Dat trainer Marvin Paauwe naar Kruiningen is gekomen, dat is mede ook wel de reden geweest volgens de middenvelder van het succes wat er nu is. “Marvin is een trainer die het gewoon simpel houdt. We spelen vierde klasse en dan moet je niet al te ingewikkeld willen doen. Dat snapte Marvin van dag één heel goed en dat heeft er mede voor gezorgd dat de gehele spelersgroep erin is gaan geloven. We hebben het opgepikt en gaan voor elkaar door het vuur. Alles begint bij werklust en bereidheid om voor elkaar te knokken. Dan komt het voetbal daarna vanzelf en dat is bij ons zeker waar gebleken.”

Nadat hij op zijn zestiende debuteerde bij de club waar hij als sinds de jeugd speelt, kreeg hij er zo’n drie seizoenen geleden op onverwachte wijze nog een extra rol bij binnen de club. Niet op het veld, maar in de bestuurskamer waar Steendijk tot penningmeester werd benoemd. “Dat ging min of meer toevallig, of ik het niet zag zitten om het even over te nemen toen de penningmeester aangaf te stoppen. Ik heb toen ‘ja’ gezegd en inmiddels doe ik het alweer zo’n drie jaar nu. Het is niet echt heel tijdrovend gelukkig en vind het ook wel leuk om te doen. Als accountant zit ik al in de cijfers, dus dan was de link naar mij al snel gelegd denk ik haha.”

Naast de trainer en de teamgeest, wil Steendijk toch ook nog wel benadrukken dat ook het tweede elftal een belangrijke bijdrage heeft geleverd in het succes van de club. “In de tweede seizoenshelft kregen we blessures en wat schorsingen. Toen hebben jongens van het tweede hun bereidheid getoond en zijn vol meegegaan in onze strijd om de titel. Ook sommige oud-spelers van het eerste die al in het tweede waren gaan spelen zijn teruggekeerd om ons te helpen. Het is echt een collectieve prestatie geweest en daar zijn we allemaal nog wel het meeste trots op denk ik.”

Klik op Kruiningen voor meer artikelen over de club.
Klik op Kruiningen voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.