Home Blog Pagina 541

Levi Swiers wil vooral veel speelminuten maken bij SV Walcheren

VLISSINGEN –  Op drie seizoenen VCK na draagt Levi Swiers (22) altijd al het geelwit van SV Walcheren, dat momenteel uitkomt in de 2e klasse G van het zaterdagvoetbal. ‘Vorig jaar was het teleurstellend qua eindresultaat. Als dit seizoen ons stevig in de linkerrij kunnen nestelen, dan zou dat mooi zijn.’

“In de jeugd bij VCK was Swiers altijd actief in de achterhoede, terwijl hij bij SV Walcheren altijd op het middenveld werd geposteerd. Tot vorig seizoen, toen hij bij een overschot aan goede middenvelders terecht kwam in de verdediging. “Die centrale rol beviel me wel heel goed. Jammer genoeg heb ik maar de helft van het aantal competitiewedstrijden vanwege een blessure kunnen meespelen. Maar qua positie ging het me aardig af centraal achterin. Het is nu alleen even afwachten waar ik dit seizoen door de trainer wordt opgesteld.”

Dat is mede ook omdat Antony Orprecio bij de tweedeklasser voor de achterhoede danig wat te kiezen heeft, terwijl op het middenveld Tim Lijbers de overstap maakte naar v.v. Goes. “Dat zou misschien een optie kunnen zijn, maar er zijn meerdere spelers die op verschillende plekken uit de voeten kunnen. Voor de trainer een luxeprobleem en voor ons als spelersgroep is er dus voldoende concurrentie. Het is aan mezelf om te laten zien dat ik in de ploeg hoor, al heb ik daar wel vertrouwen in.”

Door knieproblemen miste hij vorig jaar precies de helft van alle competitieduels, iets wat hij nu koste wat kost wil voorkomen. “Absoluut! Het was lange tijd onduidelijk wat er precies mis was. Ik vreesde voor meniscus, maar gelukkig was het dat niet. Nu heb ik helemaal nergens meer last van en dat hoop ik zo te houden, want niets is frustrerender dan vanaf de zijkant gedwongen moeten toekijken. Je wilt meedoen, een bijdrage leveren en als dat niet lukt dan vreet dat aan me.”

Toch is hij zich er van bewust dat het veroveren van een vaste basisplaats niet heel simpel gaat zijn, mede gezien de ruime keuze aan spelers. “We hebben een aantal heel ervaren jongens, waarvan we enorm veel kunnen leren als jonge spelers. Daarnaast beschikken we over een groep van zeker zestien man die allemaal basiswaardig zijn. Dus elke training en wedstrijd zal iedereen het maximale moeten geven om zijn plek waar te maken. Ik vind dat wel mooi en dat houd me ook scherp. En dat zullen we ook in de wedstrijden moeten zijn, want vorig seizoen hebben we in een aantal wedstrijden onnodig het deksel op het eind nog op de neus gehad met puntverlies tot gevolg. Willen we meedoen in de linkerrij, dan zullen we daarin toch echt stappen moeten zetten.”

Zelf hoopt Swiers, die momenteel werkt bij Voetbalschool Skills&Control, daaraan zijn sportieve bijdrage te gaan leveren. “Of dat achterin is of vanaf het middenveld, dat maakt me niks uit. Allebei de posities denk ik met mijn kwaliteiten wel uit de voeten te kunnen. Achterin heb je meer overzicht en kan ik met mijn passing van waarde zijn denk ik. Terwijl ik op het middenveld dan wil proberen meer in de zestien te komen en wat goals en assists mee te pikken. Uiteindelijk beslist de trainer wat het wordt. En is het aan mezelf om het eventueel geschonken vertrouwen wekelijks waar te maken. Want na dat teleurstellende seizoen wil ik maar één ding: bij Walcheren als basisspeler zoveel mogelijk speelminuten maken.”

Klik op SV Walcheren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Walcheren voor meer informatie over de club.

S.V Honselersdijk 6 is de eeuwige tweede

Vandaag gaan we in gesprek met Stefan van Marrewijk van S.V. Honselersdijk 6, ook wel bekend als S.V. Honselersdijk Zeuven min één. De 31-jarige centrale verdediger is op zijn zesde begonnen met voetballen bij zijn huidige club. Vandaag vertelt hij meer over zijn team.

Als eerste wilden we weten hoe dit elftal is ontstaan. ‘’Het elftal is ontstaan in 2009, toen een aantal spelers van de toenmalige A1 zijn zinnen had gezet op een leven als Kelderklasser. Er werd bij de vereniging aangegeven dat we een vriendenteam wilden starten. In eerste instantie werden er vanuit de vereniging nog verwoerde pogingen gedaan om deze talentvolle lichting te behouden voor de selectieteams. Deze pogingen bleken tevergeefs en zo werd S.V. Honselersdijk 4 geboren. In de vijfde klasse lagen we in ons eerste seizoen direct op koers om kampioen te worden. Helaas werd in één van de laatste wedstrijden het kampioenschap verspeeld en was de tweede plaats een feit. Deze tweede plaats was er één van vele. In de afgelopen twaalf seizoenen, wisten wij maar liefst zeven keer tweede te worden. Dit heeft ons de bijnaam ‘eeuwige tweede’ opgeleverd.
Een kampioenschap werd echter nog nooit behaald. Na een aantal jaren een uitstapje te hebben gemaakt naar de zesde klass, zijn we sinds het huidige seizoen weer terug in de vijfde klasse. we zijn voortvarend van start gegaan met negen punten uit vier wedstrijden en een nieuwe tweede plaats lijkt in het verschiet te liggen.’’

Verder wilden we weten wat dit team nu zo uniek maakt, volgens Stefan. ‘’In de basis zijn wij een kelderklasse elftal zoals er daar zoveel van zijn. In de eerste en tweede helft wordt getracht een sportieve prestatie te leveren, maar stiekem weten we toch allemaal dat het voetbal slechts een excuus is voor een gezellige zaterdag middag. Het komt dan ook regelmatig voor dat er meer aandacht wordt besteed aan een goede derde helft dan aan het voetballende gedeelte. Uniek voor ons team zijn in mijn ogen de randzaken. Zo willen wij nog weleens uitpakken met spelers presentaties, worden er met enige regelmaat hamburgers gebakken in de kleedkamer en zijn de teamweekendjes uiteraard memorabel.
Tegenwoordig iets minder uniek voor een elftal uit de Kelderklasse, maar niet minder noemenswaardig: momenteel bestaat ons team uit 27 spelers. Echter hebben we nog ieder weekend moeite om een volwaardig elftal op de been te brengen.
Tevens een leuk feit aan ons team is dat wij geen keeper hebben. Wij hebben binnen het team een ‘keeperspool’ van 5 á 6 spelers, die elkaar afwisselen als keeper. Het komt dan ook zeer regelmatig voor dat onze spits van de eerste helft tijdens de tweede helft op doel staat.’’

De mannen hebben het al over verschillende leuke randzaken. We vroegen of zij iets meer konden vertellen over deze activiteiten. ‘’Zoals eerder benoemd zijn de spelers presentaties, teamweekenden en derde helften memorabel. Voor de derde helft hebben wij de beschikking over een grilplaat, waar we eitjes of hamburgers op bakken. Tijdens de derde helft blijven wij als team bij thuiswedstrijden altijd vrij lang in de kleedkamer hangen. Muziek, pilsje, een hapje eten en slap ouwehoeren. De ingrediënten voor een mooie derde helft. We bezoeken tijdens de weekenden weg altijd wel een wedstrijd, hoe laag dat niveau ook is. zo zijn we bij een wedstrijd van Liverpool geweest, maar hebben we ook langs de lijn bij HHC Hardenberg en Victoria Köln gestaan.’’

Dit team bestaat al twaalf seizoenen. We wilden weten of er in die twaalf jaar bepaalde typetjes of kleurrijke figuren zijn ontstaan ‘’Dit elftal herbergt verschillende markante figuren op één van de back posities vinden we de oudste speler van het elftal, hans Penning. Met zijn kenmerkende witte coupe weet hij menig tegenstander te verleiden tot onderschatting. Hoewel hij het op snelheid vaak moet afleggen tegen de vaak jonge buitenspelers, weet Hans zijn tegenstander in balbezit vaak nog te verbazen met technische hoogstandjes. Verder vinden we in de verdediging mannen als Saté, Mikehol en de soms ietwat lomp inkomende Skottel. Op het middenveld vinden we spelers die graag de discussie aangaan met de arbitrage, waarbij Mau en Slurf (tevens één van de kleedkamer DJ’s) graag het voortouw nemen.

Uiteraard zou ik iedere speler van het elftal wel kunnen benoemen, maar ik wil graag nog even stilstaan bij de twee broers van het elftal: de gebroeders Zwinkels. We hebben hiervan namelijk een goede en een slechte variant. De goede variant zorgt regelmatig voor de doelpunten en wordt dan ook vaak geposteerd in de spits. De slechte variant is multi-inzetbaar, maar zijn specialiteit ligt hem toch wel in de passing met buitenkant rechts.’’

Ook wilden we het hebben over de verschillende hoogte- en dieptepunten die dit elftal heeft meegemaakt. ‘’Op voetbalgebied zijn er weinig memorabele prestaties te benoemen. Uiteraard waren er de vele tweede plaatsen, niet alleen in de competitie maar ook bij diverse toernooien. Onze prijzenkast is toch niet volledig leeg. In het verleden wisten wij tweemaal de felbegeerde Rembrandt Cup in de wacht te slepen. Tijdens dit soort toernooien nemen alle lagere senioren teams van S.V. Honselersdijk het tegen elkaar op tijdens de winterstop. De mooiste overwinning vond plaats tijdens het kantinegedeelte van dit toernooi. Hier heeft elftal oudste Hans Penning met een draai aan het fameuze rad in de slot seconden de overwinning wist binnen de slepen. Een voetballend dieptepunt was de degradatie naar de zesde klasse, een aantal jaar geleden.
We hadden ons team aangevuld met een aantal spelers van bedenkelijk niveau en dit bleek in de vijfde klasse niet goed uit te pakken. Uiteindelijk werden we tiende van de twaalf, wat degradatie betekende.’’
‘’Qua hoogtepunten kunnen we beter kijken naar de al eerder genoemde randzaken. Een memorabel moment was de spelers presentatie van een aanwinst van een aantal jaar terug, die van onze Egyptische balkunstenaar Khalid. Gezien de afkomst van onze magiër op de aanvallende flanken, leek het ons een mooi idee om Khalid per kameel te presenteren aan het Honselse publiek. In de thuiswedstrijden tegen laagvlieger HMSH mocht Khalid het veld per kameel betreden. De tegenstander was dermate van slag, dat deze wedstrijd eindigde in een 11-0 overwinning voor ons.’’

Tot slot wilden we weten of dit team nog (sportieve) ambities heeft. ‘’In mijn ogen mag je als vijfde klasser niet van ambitie spreken. Uiteraard is het een leuk om kampioen te worden, maar kun je dat wel een prestatie noemen? Hoewel sommigen spelers denken dat ze actief zijn in de Champions league. Kun je het eigenlijk nauwelijks nog voetbal noemen wat wij doen. Onze ambitie zit hem er denk ik meer in dat we komende jaren nog lekker een balletje kunnen trappen en dat we nog vele gezellige zaterdagmiddagen mogen beleven. Of we dan eerste, tweede of zevende worden is slecht bijzaak. Al blijft het natuurlijk altijd leuker om het grootste gedeelte van de wedstrijden winnend af te sluiten’’, sluit Van Marrewijk af.

Klik op s.v. Honselersdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op s.v. Honselersdijk voor meer informatie over de club.

‘Het zegt veel over de sfeer dat zoveel dames uit Westkapelle hier voetballen’

WESTKAPELLE – Bij een dorpsclub een meisjes- of vrouwenteam hebben dat is niet zo vreemd, maar dat op een relatief klein dorp zoals Westkapelle de aanwas bij meisjes én bij de vrouwen blijft groeien, dat is wel uniek, althans dat zegt trainer Michael Dekker. ‘Het zegt veel over de sfeer dat er zóveel meiden en dames zich bij De Noormannen aansluiten. Prachtig voor de club én ook goed voor de continuïteit.

Dekker (60) is inmiddels alweer bezig aan zijn zesde seizoen als trainer van Vrouwen 1 bij De Noormannen, nadat hij een kort uitstapje had bij SV Walcheren. Daarvoor was hij bij de jeugd binnen De Noormannen actief. “En een groot aantal meiden zijn de afgelopen jaren doorgestroomd en nu zijn nu actief bij de dames, terwijl die groep nog altijd groeit. Dat is gewoon prachtig en volledig de verdienste van de vrouwen zelf. De sfeer die er heerst is fantastisch en dat gaat dan toch als een lopend vuurtje rond. Het is een grote gezellige groep waarin ook best wat leeftijdsverschil zit, maar die gaan toch perfect met elkaar om. En dan niet alleen op het veld, maar ook erbuiten. Dat is mooi om te ervaren en daar willen steeds meer dames en meiden bij horen.”

Soms valt eens eentje weg en komen er anderen voor terug, voor Dekker is het elk seizoen weer een nieuwe uitdaging om er een team en leuke groep van te maken. “Dat is voor mij het allerbelangrijkste, dat er vooral veel plezier is. Plezier in het spelletje, tijdens de trainingen en ook met elkaar tussen de trainingen en wedstrijden door. Maar daar waken ze zelf ook wel voor, want dat doen ze fantastisch als groep. Maar ook de rest van de begeleidingsstaf doet daar aan mee. De leider Gerbert van Sighem is al vanaf het allereerst begin bij de dames betrokken en een soort vaderfiguur geworden door de jaren heen. Prachtig dan van dichtbij ook mee te maken in elk geval.”

In het verleden heeft Dekker ook de C-jeugd en B-junioren getraind, maar toch maakte hij de overstap naar het meiden- en damesvoetbal. “Dat was in het begin best wel een omslag, zowel in benadering als cultuur. Maar als je er eenmaal aan gewend bent, dan is het echt geweldig om ermee te werken en te trainen. Je legt de lat wel iets minder hoog, wat ook moet passen bij de spelersgroep waarmee je werkt. Als je dan ziet dat ze plezier hebben in wat ze doen, dan geeft dat mij als trainer ook energie en voldoening.”

Dat het damesvoetbal binnen De Noormannen als volwaardig onderdeel wordt gezien, dat blijkt wel uit de speciale commissie die er bij de derdeklasser is samengesteld. “Dat zegt wel iets, waarbij wordt gekeken om het dames- en meidenvoetbal zo goed mogelijk te vertegenwoordigen. En om ook richting de toekomst ervoor te zorgen dat het blijft bestaan en op peil blijft. Dat doen we overigens vrij aardig, want de groep is inmiddels behoorlijk groot. Helaas net te weinig om twee teams samen te stellen, maar wie weet komt dat moment ooit nog wel.”

Het damesteam komt uit in de vijfde klasse, waar het de laatste jaren prima bovenin meedraait. “Dat is ook een niveau dat prima past bij deze groep. Daarop hopen we ook dit seizoen weer in de competitie. Als dat lukt is het prima. Er komt ook steeds meer publiek, want we spelen voor het eerste elftal en dan zie je dat de spelers en ook steeds meer supporters naar de dames komen kijken. Dat is leuk en zegt ook wel iets over de betrokkenheid. Mooi om dat proces te zien groeien en dat maakt me best een beetje trots.”

Klik op De Noormannen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Noormannen voor meer informatie over de club.

Reserveklasse is nieuw strijdtoneel voor Ammerstol

Hij droeg in de jeugd twee jaar het shirt van Excelsior en maakte daarna vast deel uit van de hoofdmacht van Ammerstol. Het voetbal voor Jory de Lange en zijn voetbalvrienden speelt zich met ingang van dit seizoen af in de schaduw van het standaardniveau.

Onder de naam van Ammerstol 2 – wat formeel het eerste elftal van de kleine dorpsclub is – spelen de ‘piepmuizen’ deze jaargang in de reserve vijfde klasse. Tegenstanders zijn niet langer Stolwijk, Bergambacht of Moordrecht, maar tweede, derde of zelfs nog lagere teams. “Groeneweg 5 zit ook in onze competitie”, zegt De Lange enigszins besmuikt. Daaruit blijkt dat de aanvallende middenvelder het niet een entourage vindt waar hij van droomt. “Toen de club met het voorstel kwam om ons niet in te schrijven voor de vijfde klasse, maar voor de reserve vijfde klasse was mijn eerste reactie niet erg positief. Maar een paar dagen later realiseerde ik me al dat het de beste optie was voor onze situatie. De vijfde klasse in met deze ploeg zal ongetwijfeld weer heel veel nederlagen opleveren en juist heel veel minder plezier. Een keertje verliezen hoort er natuurlijk bij, maar bij ons was het zo erg dat we gewend zijn aan verliezen. Dat lijkt mij een ongezonde situatie.”

“Van de zeventien, achttien spelers waarmee we vorig seizoen begonnen, zijn er nog zeven over. Het team is aangevuld met jonge jongens van achttien, zeventien en soms zestien jaar, gecombineerd met jongens van buitenaf. Eén ervan is het neefje van mijn vriendin. Hij had echter tien jaar niet gevoetbald.”

Met Ronald Straver, Boy Vermaar en Ben de Lange (vader van) heeft Ammerstol een staf enthousiaste trainers. Jory de Lange: “We trainen twee keer in de week en we spelen op zaterdag onze wedstrijd. Wat dat betreft is het niet heel anders, alleen spelen we nu niet tegen andere eerste teams. Uiteindelijk gaat het om plezier. Dat plezier hopen we op deze manier terug te vinden en natuurlijk blijft de insteek om over een jaar of twee, drie weer terug te keren in het standaardvoetbal.”

Klik op Ammerstolse SV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Ammerstolse SV voor meer informatie over de club.

Bij Nieuwerkerk gebeurt alles in veelvoud

Meer dan tweeduizend leden, honderd teams in competitie. Ga er maar aan staan. Bij Nieuwerkerk lukt het tot de dag van vandaag om het georganiseerd te krijgen. “Maar het knelt wel”, zegt jeugdvoorzitter Hein de Jong.

De opstartproblemen zijn achter de rug, zegt De Jong een paar weken na de start van de eerste wedstrijden. Sportpark Dorrestein is na de zomervakantie weer een mierennest. Tijdens trainingen en wedstrijden het één en al activiteit.

Bij Nieuwerkerk zijn ze er wel aan gewend, zegt De Jong. “Bij ons gebeurt alles in veelvoud. Je kunt het een georganiseerde bende noemen, maar daar doe je ons vrijwilligerskorps tekort mee. We proberen een strakke organisatie neer te zetten. We zijn een grote club, maar willen ook een fijne club zijn waar iedereen zich thuis voelt. Wangedrag past daar niet bij. Natuurlijk hebben we af en toe een incident, maar over het algemeen zijn we een prettige vereniging om bij te vertoeven.”

Vorig seizoen slechtte Nieuwerkerk voor het eerst de grens van honderd teams. In de loop van het seizoen ging de teller door naar 103. “We zijn dit seizoen begonnen met 99 teams, maar er komen nog zeker teams bij. We zien wel de ontwikkeling dat we minder teams hebben bij de jongste jeugd, maar tegelijkertijd zie je dat we wel meer aanmeldingen krijgen bij de 10- en 11-jarigen. We denken dat dat te maken heeft met kinderen die vanwege corona later hun zwemdiploma halen. Bij de oudste jeugd zien we steeds minder verloop. Ook dat heeft te maken met een ontwikkeling. Het is voor jonge mensen steeds lastiger om een woning elders te vinden, dus blijven ze langer bij pa en ma. Het aantal teams in de bovenbouw en onder 23 hebben we daardoor zien toenemen.”

Ontwikkelingen in de samenleving hebben dus een grote invloed op het ledental, maar er is meer aan de hand waarom Nieuwerkerk zo in trek is. “We zijn de enige club in Nieuwerkerk. We hebben een aantrekkingskracht op Nesselande, waar geen club is, en ook op inwoners uit Capelle. Dat heeft ook voor een deel te maken met ons imago van nette club waar geen gekke dingen gebeuren. In Nieuwerkerk zelf wordt de wijk Esse Zoom afgebouwd en dat zorgt ook voor nieuwe leden.”

Daarnaast heeft de meisjesafdeling een enorme groei doorgemaakt. Inmiddels spelen er tweehonderd ‘paardenstaartjes’ bij de club. De Jong: “Ze zorgen voor een andere dynamiek, maar de club is daardoor op een goede manier veranderd. Je ziet hele gezinnen lopen, waar het vroeger meer een mannenbolwerk was.”

Een club met tweeduizend leden vraagt om geleid te worden als een bedrijf. De Jong begrijpt die benadering. “We willen vooral een vereniging zijn in de fijnste zin van het woord. De vraag is echter of het verenigingsleven van nu nog heel lang stand houdt. Er is druk op het vrijwilligerskorps. Het lukt ons altijd wel om vaders te vinden om teams te trainen en te begeleiden, maar voor bestuurs- en andere functies zijn mensen minder te porren. Scheidsrechters is ook zo’n probleem.”

Daarom is de vraag van De Jong gerechtvaardigd waar voor zijn club de grens bereikt is. “Er is nu alweer een wachtlijst. Twee jaar geleden is het park geherstructureerd waardoor we nu zes kunstgrasvelden en verlichting hebben. Dat is eigenlijk niet genoeg. We zijn voorzichtig een lobby gestart om ons enige grasveld ook te laten vervangen door kunstgras en met licht. We zitten aan de grenzen van onze capaciteit. Je wil ieder team twee keer in de week laten trainen.”

En ook over meer werk overdragen aan betaalde krachten wordt bij Nieuwerkerk nagedacht. “Die discussies voeren we al wel binnen de club. De rek is er bijna uit. Voor welk model kies je dan? Voor betaalde krachten of voor verplichte vrijwilligerstaken. Mijn voorkeur gaat uit naar het model dat we nu hanteren, maar dan moeten er wel voldoende vrijwilligers zijn.”

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

‘Ik vond mijn maatschappelijke stage zo leuk dat ik trainer ben gebleven’

Het was in het derde schooljaar van de middelbare school dat Olivier Eshuis (24) ergens een maatschappelijk stage moest lopen. Hij koos ervoor om die in de jeugdafdeling van zijn voetbalclub v.v. Serooskerke te doen. En die stage beviel dusdanig, dat hij inmiddels alweer aan zijn zevende jaar als jeugdtrainer is begonnen.

Zelf voetballen doet hij overigens ook nog altijd, zij het niet meer prestatief. “Ik heb een aantal jaar meegetraind bij de tweede selectie, maar was slechts vierde keeper. Toen ik het trainen bij de jeugd écht ontdekte vond ik dat zo leuk, dat ik dat de voorrang ben gaan geven. Nu train ik zelf niet meer, maar speel alleen op zaterdagen mijn wedstrijden in het vijfde elftal bij Serooskerke. Daarnaast ben ik trainer van de JO11-2. Die combinatie is prima te doen en dat geeft me veel voldoening.”

Waar Eshuis het meeste van geniet, is het werken met de jonge spelers. “Ze dingen aan- en bijleren die je dan op een gegeven moment tijdens de wedstrijden terugziet, dát is het allermooiste. Ze zijn ook allemaal erg leergierig en dat is extra leuk. Ze willen heel graag en komen met veel plezier naar de trainingen toe. Als je ze dan met een glimlach van het veld ziet stappen, dat is het mooiste moment voor mij als jeugdtrainer. Die mannetjes van een jaar of tien is echt een geweldige leeftijd, allemaal ruwe diamantjes die je stukje voor stukje probeert een beetje bij te slijpen.”

Waar hij al op zijn vijftiende als trainer bij Serooskerke begon, daar stopte op zijn negentiende even tijdelijk vanwege een studie in Tilburg. Maar na drie jaar kreeg hij voor het begin van vorig seizoen van een collega-trainer bij de jeugd de vraag of hij niet wilde terugkeren. “Het begon eigenlijk wel weer te kriebelen en heb toen een gesprek gehad om weer als jeugdtrainer de draad op te pakken. En ik merk wel dat het wat energie kost, maar dat ik er ook veel voor terugkrijg. Het is iets wat ik denk ik niet snel meer kan missen.”

Dat het nu binnen de SJO Serooskerke/Veere is en niet meer puur bij zijn eigen club Serooskerke, dat maakt hem overigens weinig uit. “Helemaal niet zelfs. Iedereen is er nu wel aan gewend. Het is alleen dat je nu ook een keertje richting Veere moet en de wedstrijden ook deels daar speelt. Maar verder maakt het geen verschil. Puur kijkende naar de toekomst was het ook een onvermijdelijke ontwikkeling om een SJO op te starten bij beide clubs. Voor de spelertjes is het overigens ook totaal geen issue, die weten niet beter en zo hoort het ook te zijn.”

Met zijn team komt Eshuis nu uit in de vierde klasse en gaat hij voor het eerst met een ranglijst spelen. “Tot en met de JO10 was daar vanuit de KNVB geen sprake van. “Toen speelden we wedstrijden maar kende de competitie geen ranglijst. Dat is nu vanaf de JO11 wel het geval, al is dat niet belangrijk. Het gaat vooral om plezier in de eerste plaats en het feit dat jongens zichzelf ontwikkelen. Van de groei die deze talenten doormaken, daaruit haal ik de meeste voldoening.”

Klik op SJO Serooskerke/Veere voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJO Serooskerke/Veere voor meer informatie over de club.

Pim Bruins wil met SVOD’22 vooral uitgaan van eigen kracht in eerste klasse

Van 2019 tot 2022 stond Pim Bruins aan het roer van SSV’65, de club waar hij ook jarenlang zelf actief was als speler en trainer was van het tweede elftal. Met SSV’65 wist hij zich na een slechte seizoensstart te handhaven in de tweede klasse. Nu is hij de nieuwe trainer van SVOD’22 dat in dezelfde klasse kampioen werd.

“Een geweldige uitdaging voor mij, die ook past bij de opbouw die ik als trainer doormaak. Ik ben in 2016 begonnen als hoofdtrainer bij Krabbendijke, waarmee ik ben gepromoveerd. Daarna ben ik in 2019 teruggekeerd bij SSV’65, waar ik dertien jaar zelf heb gevoetbald. Die club kende ik van haver tot gort en heb er denk ik het maximale uitgehaald. Toen ik de kans kreeg om bij SVOD’22 aan de slag te gaan, zag ik er een enorme uitdaging in. Ze zijn gepromoveerd en dus worden er andere dingen gevraagd van de spelers. Qua spel en ook qua intensiteit. Die zaken vind ik enorm interessant om vanuit mijn voetbalvisie erin te brengen.”

Volgens Bruins, in het bezit van een Uefa-B diploma komt hij terecht bij een dorpsclub waar alles goed is georganiseerd. “Ze hebben gezonde ambities en als je ziet qua organisatie en ook qua kader staat alles als een huis. De club leeft enorm en dat vind ik prachtig om daarvan onderdeel uit te maken. Bij SSV’65 moesten we knokken om degradatie te ontlopen en dat vormt je wel. Ik ben wel iemand die vasthoud aan zijn eigen visie, want dat geeft houvast. Je moet ook niet in paniek raken als het even tegenzit. Maar we zijn blijven doorgaan en uiteindelijk werd het ook bevestigd na de winterstop. Dus ik zal ook hier bij SVOD’22 vasthouden aan mijn visie en voetbalidee en dat proberen over te brengen aan de spelersgroep.”

Niet dat hij nu ineens alles van zijn voorganger Harro Hazelaar overboord gaat gooien. “Verre van! Dat zou ook niet handig zijn. Ze zijn met goed verzorgd voetbal kampioen geworden, meer dan terecht ook. En die lijn willen we wel voortzetten, al zal ik natuurlijk mijn eigen accenten aan het spel toevoegen. De spelersgroep is jong, talentvol en barst van de kwaliteit. Het is nu aan ons om er een succesvolle groep van te maken in de eerste klasse. We moeten uitgaan van eigen kracht en de kwaliteiten die we bezitten, dan weet ik zeker dat we kunnen verrassen op dit niveau. Het plafond van deze groep is in mijn ogen nog lang niet bereikt. Voor dit seizoen is het doel heel simpel: handhaven. Als we dat realiseren, dan hebben we het uitstekend gedaan.”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

Marco Lange predikt het plezier

Stolwijk hoeft niet bang te zijn dat ze met Marco Lange een trainer hebben binnengehaald die de selectie aan Spartaanse trainingsmethoden onderwerpt. In goed Haags: “Ik wil vooral plezier maken met die jongens en ze ook nog een beetje vooruit helpen.”

Een paar dagen voor de competitie moet de selectie en staf van Stolwijk zich melden voor de traditionele fotoshoot voor de presentatiegids die één dezer dagen uitkomt. “Nee, ik ben niet naar de kapper geweest”, laat Lange weten. De trainer uit Den Haag is 61 jaar, oogt fit en de volle haardos verraadt nog volop jeugdigheid. “Ik ben jong van geest”, grapt hij om even later serieus door te gaan. “Als je geen inlevingsvermogen hebt voor de jeugd, dan moet je stoppen als trainer. Ik geniet er nog steeds met volle teugen van.”

De lijst met clubs waar Lange werkte is lang en zeer divers. Van hoofdklasser Scheveningen tot vierdeklasser BSC’68, hij werkte er met veel plezier. “Als het gezellig is heb ik het ook snel naar mijn zin. Bij Stolwijk proefde ik al meteen dat deze jongens er zin in hebben. Het is leuke, jonge groep die leergierig is.”

Want, zo benadrukt Lange, hij komt niet alleen voor de gezelligheid naar de Stolwijkse Sportlaan. “Het doel is om het maximale eruit te halen.” En dat maximale lijkt nodig dit seizoen, want met een versterkte degradatieregeling – drie teams degraderen rechtstreeks en twee zijn veroordeeld tot de nacompetitie – kunnen Lange en zijn nieuwe elftal hun borst natmaken. “Ik had eigenlijk niet echt een doel, maar nu wel: bij de eerste acht eindigen. Ik vind het bijzonder dat er zo veel clubs degraderen, maar goed, de wegen van de KNVB zijn soms ondoorgrondelijk.”

Trainer zijn van een vierde klasse betekent ook regelmatig zaken door de vingers zien. “Klopt helemaal”, reageert Lange, die daar niet moeilijk over doet. “Bij een hoofdklasser kan je andere eisen stellen dan hier. Als een jonge speler op dit niveau zich afmeldt omdat hij een weekendje weg wil met zijn vriendinnetje, dan is dat zo. Ik ben dan allang blij dat hij er de zeven weken erop weer is. Als je als trainer die flexibiliteit niet hebt, moet je niet gaan werken op dit niveau. Die jongens zijn allemaal lid geworden omdat ze plezier willen hebben. Daar gaat het om.”

Klik op VV Stolwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Stolwijk voor meer informatie over de club.

Baay Ooms heeft bij Schoonhoven levenslang

Het huwelijk tussen Baay Ooms en VV Schoonhoven is lang en innig. In de afgelopen 65 jaar was de Schoonhovenaar speler en trainer van het eerste elftal, jeugdtrainer en scheidsrechter. Afscheid nemen heeft hij nooit gedaan, want anno 2022 is hij behalve verzorger ook assistent-scheidsrechter van de hoofdmacht.

Precies 588 keer kwam Ooms (74) uit in officiële wedstrijden voor Schoonhoven 1. Het is een record dat vermoedelijk nog lange tijd zal blijven staan.

Ooms is er trots op. “Ik was zestien toen ik debuteerde in het eerste elftal. Als linksbuiten, later ben ik naar het middenveld verkast en daarna langzaam naar de achterhoede. Daar heb ik in het centrum gespeeld en als rechts- of linksback. Toen ik in de dertig was, ben ik weer middenvelder geworden.”

Ooms, wiens kleinzoon bij Schoonhoven in de JO15-1 speelt, vertelt het alsof het gisteren is gebeurd. Hij was toen en nu nog steeds bezeten van het spelletje en probeerde dat ook altijd over te dragen aan ploeggenoten en jeugd die hij trainde.

“Ik ben lang aanvoerder geweest van het eerste en had een sturende en coachende rol. Ik ben altijd erg bezig geweest om medespelers te coachen.”

Het ging zo ver dat zijn rol bijna groter was dan die van de trainers. “In het veld nam ik de regie over en dat was voor trainers niet altijd even leuk.”

Zijn afscheid was er eentje in twee bedrijven. “Er kwam een nieuwe trainer die per se wilde verjongen. Ik was 41, dus ik was niet meer nodig. Ik ben in het tweede gaan spelen, maar na een tijdje werd er toch een beroep op mij gedaan omdat de resultaten tegenvielen. Kort daarop kreeg ik een knieblessure en toen ben ik gestopt. De club heeft nog een mooie afscheidswedstrijd voor mij geregeld, tegen oud-Sparta met jongens als Ronald Lengkeek, Wout Holverda en Ron van den Berg. Dat was mooi.”

Stoppen bij Schoonhoven deed hij echter niet. Zijn focus ging op de jeugd, waar hij trainer werd. Zo beleefde hij twee mooie seizoenen met de toenmalige C-junioren, een talentvol team. “Zes jongens daarvan zijn bij een bvo terecht gekomen.” Zelf hield Ooms er een mooi reisje met de Olympische ploeg aan over. “De zoon van Jan Rap zat ook in mijn team. Jan was assistent van Nol de Ruiter bij de Olympische ploeg die in een tweeluik met Australië moest uitmaken wie naar de Spelen in Barcelona zou gaan. Jan vroeg of ik zin had om mee naar Australië te gaan als teambegeleider, want er was iemand weggevallen. Ik dacht dat hij een grapje maakte, maar de volgende dag zat ik op Zeist. We hebben bijna twee weken in Australië gezeten. Ronald de Boer, Arthur Numan, Marc Overmars. Ik zat er tussen.”

Ooms was in de midden jaren negentig nog twee jaar hoofdtrainer van Schoonhoven 1. Sinds 2004 is hij de officiële verzorger van de club. Zeven seizoenen geleden kreeg hij er een tweede rol bij, die van assistent-scheidsrechter. “Op de behandeltafel vertellen de jongens van alles”, zegt Ooms. “Als verzorger ben je een soort vertrouwensman.”

Hij verwacht dit seizoen veel van zijn Schoonhoven. “De komst van Mark Weel als trainer heeft voor een positieve prikkkel gezorgd. Je ziet dat hij veel ervaring heeft. Hij is consequent en vindt discipline belangrijk. Als we om twaalf uur verzamelen, moet je er om twaalf uur zijn en geen tien minuten of kwartier later. We zijn sterker dan vorig seizoen. In de achterhoede zijn wat jongens doorgebroken, die doen het goed.”

Klik op VV Schoonhoven voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Schoonhoven voor meer informatie over de club.

In gesprek met Roy Spierings van vv Nieuwerkerk

Vandaag spreken wij met Roy Spierings, de 40-jarige keeper van vv Nieuwerkerk. Spierings speelt zijn tiende seizoen bij vv Nieuwerkerk en sluit zijn mooie en lange carrière na dit seizoen af bij de club.

Roy Spierings is 40 jaar en werkzaam bij Nicoverken als Sales Manager. “Ik ben getrouwd met Maika en we hebben samen twee kinderen: Mason & Nolan.”

Carrière
Spierings begon met voetballen bij SVV Schiedam. “Toen was de hoofdmacht nog actief in het betaald voetbal. Daar heb ik heel de jeugd doorlopen tot en met de A-junioren. Daarna eigenlijk door vrienden bij Fortuna Vlaardingen terechtgekomen. Door blessures werd ik vrij snel naar het eerste elftal doorgeschoven. Daarna fuseerde de club en werd het Victoria’04. Ik heb uiteindelijk drie seizoenen daar gespeeld en ben samen met de club van de vierde klasse naar de tweede klasse gepromoveerd. Vervolgens maakte ik de stap naar Haaglandia waar ik twee jaar heb gespeeld. Daarna nog zes jaar Nieuwerkerk, vijf jaar XerxesDZB en nu ben ik weer voor het vierde jaar terug op het oude nest bij Nieuwerkerk.”

Hoogte- en dieptepunten
De keeper heeft een lange carrière gehad. In zijn carrière heeft hij dan ook veel beleefd. “Ik denk dat het hoogtepunt uit mijn carrière wel het kampioenschap van Nieuwerkerk is geweest. We promoveerden toen naar de eerste klasse. Alles klopte gewoon in dat jaar en dat in combinatie met het feit dat de club al een paar jaar tegen promotie aan hikte.”

Het dieptepunt in de carrière van Spierings kwam het jaar daarop. “Toen kwam ik op de bank terecht, maar had toen wel meteen de omslag kunnen maken. Aangezien ik regelmatig voor mijn werk in het buitenland zit, waardoor ik minder kon trainen, ben ik bij Nieuwerkerk en XerxesDZB de ideale tweede keeper geweest.”

vv Nieuwerkerk
Spierings heeft altijd gezegd dat hij graag terug wilde keren naar Nieuwerkerk. “Ik heb het altijd prima naar mijn zin gehad in mijn eerste periode bij de club, dus ben ik blij dat ik bij Nieuwerkerk mijn carrière kan afsluiten. Ik hoop persoonlijk nog een aantal wedstrijden mee te pakken dit seizoen!”

De keeper speelt alweer zijn tiende seizoen bij vv Nieuwerkerk. “Na promotie van vorig jaar zijn we de competitie redelijk begonnen. Een valse start tegen Pelikaan, maar ik denk dat we daarna de draad prima op hebben gepakt. Ik denk dat we met Nieuwerkerk dit seizoen in de top 5 moeten eindigen. Op dit moment denk ik dat we kwalitatief niet veel onderdoen voor de ploegen in de tweede klasse.”

Wij wensen Roy Spierings veel succes dit seizoen!

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.