Home Blog Pagina 539

Vers vriendenteam OFB 3 gaat gelijk voor het kampioenschap!

vv OFB
-
0
Vers vriendenteam OFB 3 gaat gelijk voor het kampioenschap!

Vandaag spreken we met het derde team van de Oost Flakkeese Boys. Na winst op het Oeltgen toernooi besloten de vrienden uit Goeree-Overflakkee een echt team op te richten. Vandaag krijgen we een inkijkje in dit vriendenteam.

Oeltgen toernooi
OFB 3 (Oost Flakkeese Boys) is ontstaan door het Oeltgen toernooi, wat jaarlijks georganiseerd wordt op Sportpark OELTGEN. ‘’Na het winnen van het toernooi hebben we besloten om dit door te zetten naar een competitie. We zijn dus ook allemaal vrienden van elkaar en dat maakt het zo leuk om net als vroeger weer op het veld te staan!’’

Echt vriendenteam
Elk team heeft iets wat hen uniek maakt. Zo ook OFB 3. ‘’Wat het team uniek maakt, is dat we allemaal vrienden/oud vrienden zijn en allemaal afkomstig zijn uit Goeree-Overflakkee. We hebben allemaal individuele kwaliteiten en we zijn ervan overtuigd dat het een mooi seizoen gaat worden!’’

Speciale spelers
Binnen het vriendenteam waren er toch een aantal speciale spelers die het benoemen waard zijn. ‘’Rick Hokke is onze coach en speler, hij regelt alles achter de schermen. Vincent Kraaijenbos is onze aanvoerder. Vroeger speelde hij hoog bij Spijkenisse. Hij staat achterin, maar kan op dit niveau met zijn klasse overal spelen. Jeroen Jongejan is onze sterspeler op het middenveld en zorgt voor stabiliteit.’’

Vooruitblik
Echte hoogte- en dieptepunten hebben de heren nog niet. Het team heeft samen pas drie, waarvan twee officiële wedstrijden, gespeeld. ‘’We zijn stuk voor stuk allemaal gedreven om te winnen. Nou weten wij ook wel dat alles winnen een lastige opgave gaat worden en helemaal voor een team wat net samen speelt en wat nog niet helemaal op elkaar ingespeeld is. Wel geven we alles op alles om elke wedstrijd er het beste van te maken!’’ Aan het motto zal het in ieder geval niet liggen, want: ‘’als iedereen samen vooruitgaat, dan komt succes vanzelf! Ons doel is natuurlijk het kampioenschap! Met onze kwaliteiten zijn we ervan overtuigt dat dit ons moet lukken.’’

Oude bekende
We vroegen naar de mooiste wedstrijd tot nu toe. ‘’Omdat wij nog maar net zijn begonnen is dit natuurlijk een lastige vraag. Voor ons is de mooiste wedstrijd tot nu toe gespeeld tegen De Jonge Spartaan. Dit omdat er veel van ons team daar vroeger hebben gespeeld, dat maakt het natuurlijk bijzonder. En we hebben natuurlijk gewonnen!’’

Bedankt!
De mannen uit Goeree-Overflakkee willen graag nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Wij willen de club OFB en daarbij alle mensen die erbij betrokken zijn heel erg bedanken dat wij hier ons team mochten starten! Daar zijn wij als OFB 3 erg dankbaar voor en wij hopen daarom ook dit seizoen een goed resultaat neer te zetten!’’

Gedreven voor de winst!
OFB 3 is een gezellig team dat gedreven is voor de winst! ‘’Wij gaan er een mooi seizoen van maken met als kers op de taart hopelijk het kampioenschap binnenslepen. Volg OFB__3 op Instagram om niks over ons te missen’’

Wij wensen OFB 3 veel succes dit seizoen!

Klik op V.V. OFB voor de laatste artikelen over de club
Klik op V.V. OFB voor meer informatie over de club.

In gesprek met Ho-Chun Ko van Sportlust ‘46

VoetbalJournaal
-
0
In gesprek met Ho-Chun Ko van Sportlust ‘46

Vandaag spreken wij met Ho-Chun Ko, de 25-jarige keeper van Sportlust ‘46. De keeper liep in de jeugd veel stages bij clubs als Feyenoord en Ajax en werd zelfs uitgeroepen tot één van de vier beste amateurkeepers van Europa. Dit seizoen speelt hij zijn tweede seizoen bij Sportlust ‘46. 

Carrière
Ho-Chun Ko is 25 jaar en speelt momenteel zijn tweede seizoen als keeper bij Sportlust’46. Door zijn vader is hij begonnen met voetballen. “Mijn vader is altijd al gek op voetbal geweest en sinds ik klein was, heeft hij zijn passie voor voetbal aan mij overgedragen. Op vierjarige leeftijd begon ik als voetballer bij DESTO. We hadden toen nog geen vaste keeper en het was de bedoeling dat iedereen om de beurt moest gaan keepen bij wedstrijden. Tijdens die periode kwam ik erachter dat ik goed was in keepen en dat is hoe ik uiteindelijk keeper ben geworden.”

Na DESTO had Ko nog een tijdje bij De Meern gespeeld. “Vervolgens heb ik de overstap naar Elinkwijk gemaakt. Uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om weer terug naar De Meern te gaan, omdat ik daar de kans kreeg om in het eerste elftal te spelen. Na een jaar werd ik door mijn oude trainers gevraagd om in het eerste elftal te gaan spelen bij Nieuw Utrecht.”

In 2017 kreeg de keeper de kans om bij de amateurs van N.E.C. te spelen met het vooruitzicht om bij de BVO van N.E.C. aan te sluiten. “Na twee jaar bij de amateurs van N.E.C. kon ik me aansluiten bij Jong N.E.C., maar vanwege COVID-19 werd het seizoen eerder beëindigd. Vervolgens werd ik benaderd door Sportlust ’46 en daar speel ik nu nog steeds met veel plezier.” 

BVO stages
In de jeugd liep Ko veel stages bij BVO’s. “Ik heb bij Ajax, FC Utrecht en Feyenoord stage gelopen in de jeugd. Verder speelde ik op mijn zestiende in de A1 van Elinkwijk in de finale voor de promotiewedstrijd naar de eerste divisie toe. Ook werd ik in 2015 door Nike Academy uitgeroepen tot één van de vier beste amateurkeepers van Europa. Dat zijn wel prestaties in mijn carrière.”

Naast de prestaties heeft de keeper ook andere mooie, maar ook mindere momenten beleefd in zijn carrière. “Als hoogtepunt in mijn carrière is dat ik bij Elinkwijk samen met mijn team de KNVB Bekerfinale heb bereikt. Een ander hoogtepunt is de wedstrijd van Sportlust ’46 tegen Quick Boys, waardoor we uiteindelijk tegen FC Utrecht waren geloot. Mijn dieptepunt was toen ik vorig jaar een blessure had opgelopen aan het begin van het seizoen bij Sportlust ’46, waardoor ik ongeveer drie maanden niet kon spelen.”

Persoonlijke doelen
Ko heeft als doel om het hoogste amateurniveau van Nederland te bereiken. “Daarnaast ben ik in 2021 mijn eigen keepersschool begonnen, namelijk HMK Keepersschool. Graag zou ik HMK Keepersschool willen uitbreiden, zodat ik mijn ervaring en passie voor het keepen kan delen met anderen.” 

Sportlust ‘46
Ko werd bij N.E.C. benaderd door Sportlust ’46 en gaat al zijn tweede seizoen in bij de club. “Het is een club met ambities. Na de goede gesprekken met Sportlust ’46 voelde ik dat deze club het best bij mij past. Verder kende ik ook al een aantal spelers daar en die hadden me al goede dingen over de club verteld. Daarom heb ik uiteindelijk de overstap van N.E.C. naar Sportlust ’46 gemaakt. Daarnaast voetbal ik nu ook dichter bij huis, waardoor ik voetbal beter kan combineren met mijn werk en mijn keepersschool.”

Ko staat momenteel samen met zijn ploeg vijfde in de derde divisie. “We hebben een paar nieuwe spelers en het is een redelijk jong elftal met de potentie om bovenin de derde divisie mee te draaien. Ik wil zo hoog mogelijk in de competitie eindigen met Sportlust ’46. Ik hoop dat we aan het eind van het seizoen kunnen promoveren naar de tweede divisie.”

Wij wensen Ho-Chun Ko veel succes dit seizoen!

Klik op Sportlust ‘46 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sportlust ’46 voor meer informatie over de club.

Veerkrachtig SJC wint de topper tegen Be Quick 1887

vv SJC
-
0
Veerkrachtig SJC wint de topper tegen Be Quick 1887

Het doemscenario zoals tegen RKAVV, in korte tijd de wedstrijd volledig uit handen geven ,kwam SJC supporters weer op het netvlies.

Dat was na zo’n kwartier spelen. Toen SJC opnieuw uit het niets binnen 2 minuten tegen een 0-2 achterstand aan keek. Het zal toch niet!  Maar deze keer bleven  de koppies omhoog en toonde de ploeg van trainer IJzendoorn een enorme veerkracht. Waardoor de zwartwitten uiteindelijk de winst toch gedecideerd veilig konden stellen.

SJC speelde opnieuw met Sven Wisselink in de verdediging op de plek van de geblesseerde Nick Lim. Op de tribune kwamen we Jelle van Went tegen die, na enkele weken terug heel voorzichtig de training  te hebben hervat, nu toch weer erg last heeft van zijn liesblessure. Zijn terugkeer is daarom eveneens voorlopig niet te verwachten. Daarnaast ontbrak ook Wesley Haasnoot die een buikspierblessure zou hebben. In de basis stond wel de volledig herstelde Frans van Niel en als verdedigende middenvelder  Younes.

Het eerste kwartier was feitelijk voor beide ploegen voorzichtig aftasten. SJC kreeg de eerste mogelijkheid maar het schot van Chris Hoogervorst werd door keeper Robert Smit gepareerd.

Kort daarop een makkelijk gegeven vrije trap voor Be Quick. De indraaiende bal kwam op het hoofd van Djarni Leidelmeijer die in de verre hoek  raak kopte: 0-1. En vervolgens nog  geen 2 minuten later   via Groninger Han van Dijk 0-2. Waarbij de SJC-verdediging kinderlijk uit elkaar werd gespeeld.

De wedstrijd bleek echter nog niet gespeeld want SJC rechtte de rug en wist zich te herpakken. De aansluitingstreffer kwam op naam van Tom Duindam die doelman Smit wist te verschalken nadat de rebound bij een schot van Martijn van Trigt hem voor de voeten kwam: 1-2. Natuurlijk werd ook keeper Lex Hoogervorst af en toe getest maar met zijn stevige vuisten hield hij verder de bal uit zijn doel.

SJC rook kansen en legde nog meer nadruk op de aanval. En Be Quick oogde opeens zeer onzeker. Slordig balverlies van hun kant bracht een gretige Martijn van Trigt in stelling. Het schot werd eerst nog tot corner verwerkt maar uit de hoekschop van Chris Hoogervorst kwam de bal via Tom Duindam tenslotte bij Timo Ruigrok, die de verdiende gelijkmaker liet aantekenen: 2-2.

Na rust direct een grote kans voor opnieuw Duindam  maar die kon door Smit nog worden gestopt.  Daartoe zag hij geen kans bij een corner van opnieuw Chris Hoogervorst. De indraaiende bal werd door Timo Ruigrok met het hoofd langs de graaiende doelman Smit gewerkt: 3-2.

Be Quick 1887 bleek aangeslagen en  SJC speelde een gewonnen wedstrijd. In de slotfase kreeg ook Chris Hoogervorst zijn welverdiende beloning. Jordy Groot gaf op verzoek van Hoogervorst met zijn chocoladebeen een bal richting Hoogervorst. Die met de rug naar het doel en zonder zich te bedenken, de bal achterover kopend, met een lob over de op hem toestormende  keeper in het doel werkte: 4-2.

Met de gebruikelijke wissels en een weloverwogen speelwijze stelde SJC in de slotfase de verdiende winst volledig veilig. Het open doekje vanaf de tribune  gaf de tevredenheid van de aanwezige toeschouwers duidelijk aan. Deze middag werd het ‘Strijd, Passie en Vriendschap’ weer eens ouderwets in praktijk gebracht. Na het verrassende verlies van koploper RKAVV tegen rode lantaarndrager VKW en het gevoelige verlies van Westlandia tegen het bezoekende Hoogeveen is de ranglijst weer opgeschut. SJC bezet nu de derde plaats met 3 punten achterstand op HBS en 2 punten achterstand op RKAVV.

Op 13 november gaat SJC op bezoek bij de koploper in Den Haag. Het  goed georganiseerde en zeer ambitieuze HBS Craeyenhout heeft een bijzonder sterke selectie en heeft zijn laatste 3 wedstrijden ogenschijnlijk simpel gewonnen. Natuurlijk gaat SJC voor de volle winst maar een gelijkspel lijkt volgens ‘de deskundigen’ al een goed resultaat te zullen zijn.

Klik op SJC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SJC voor meer informatie over de club.

Dennis Luijks wilt dit seizoen kampioen worden met VVC ‘68

VVC 68
-
0
Dennis Luijks wilt dit seizoen kampioen worden met VVC ‘68

Vandaag spreken wij met Dennis Luijks, de 32-jarige aanvaller van VVC ‘68. Luijks maakte afgelopen zomer de overstap van SC Welberg naar VVC ‘68 en wilt dit seizoen kampioen worden met de ploeg. 

Dennis Luijks is 32 jaar en komt uit Steenbergen. “Ik speel bij VVC ’68 1 uit Halsteren in de zaterdag vierde klasse. Ik ben een aanvaller en speel vooral als centrumspits of als ‘10’, maar kan eventueel ook op de flank uit de voeten.”

Carrière
Op vierjarige leeftijd is Luijks begonnen met voetballen bij SC Welberg. “Daar heb ik op mijn veertiende mijn debuut gemaakt in het eerste elftal, en tot mijn 23e in het eerste gespeeld in de zondag vijfde klasse.”

Vervolgens had de aanvaller in 2013 de overstap gemaakt naar VVC ‘68. “Destijds kwam de club uit in de zaterdag tweede klasse, met ook toen Marco Ernest als trainer. Omdat promotie er met SC Welberg helaas keer op keer niet in zat en ik zelf wel de ambitie had om hoger te spelen, heb ik deze keuze toen gemaakt. Uiteindelijk heb ik drie seizoenen met veel plezier bij VVC ‘68 gespeeld. In mijn derde seizoen degradeerden we helaas naar de zaterdag derde klasse. Doordat ik ook langdurig geblesseerd was en er een aantal andere spelers vertrokken, heb ik toen ervoor gekozen om terug te gaan naar SC Welberg. Daar ben ik drie jaar geleden de uitdaging aangegaan om van zondag naar zaterdag over te stappen met een volledig nieuw team. Dit was meer voor de club dan voor mezelf, en vorig jaar kwam ik er dan ook achter dat ik hier geen plezier en voldoening uithaalde. Ik heb altijd contact gehouden met mensen van VVC ‘68 en toen mijn oud-trainer Marco Ernest mij dan ook benaderde om terug te komen, was de keuze snel gemaakt!”

Belangrijkste doel: kampioen worden
Dennis Luijks is in zijn carrière helaas nog nooit gepromoveerd met zijn team of kampioen geworden. Daar wilt hij maar al te graag verandering in brengen. “Mijn belangrijkste doelstelling is kampioen worden! Ik ben op een leeftijd waardoor ik nog maar een paar seizoenen op dit niveau kan spelen. Fysiek heb ik steeds meer en meer last, maar ik ben nog veel te fanatiek om al te stoppen. Voordat ik stop wil ik graag dus kampioen worden of minimaal promoveren. Persoonlijk zou het ook leuk zijn om nog 200 competitiedoelpunten te behalen. De teller staat nu op 172 dus dat zou moeten lukken!”

VVC ‘68
Toen Luijks bij SC Welberg niet meer echt plezier en voldoening uit het voetbal haalde, werd de aanvaller benaderd door Marco Ernest om terug te keren naar VVC ‘68. De keuze was vrij snel gemaakt, want Luijks vindt het kort gezegd gewoon een prachtige club. “De ambities van de club, de kwaliteiten, motivatie en ambities van de spelersgroep, de gezelligheid. Iedereen heeft hetzelfde doel voor ogen en er hangt een hele gezellige, familiaire sfeer binnen de club. Ook kende ik een hoop jongens uit de spelersgroep al en heb ik met sommige ook eerder samen gespeeld.”

Dit seizoen is Luijks met zijn ploeg goed begonnen aan de competitie. “We hebben een goede mix van jong en oud, waarbij we erg veel kwaliteit hebben en iedereen super gemotiveerd is om samen het maximale eruit te halen. We hebben vier keer gewonnen en één keer gelijk gespeeld. Momenteel staan we dan ook tweede in onze competitie. We lopen dus redelijk op schema, al was het puntverlies totaal onnodig.”

Naast het onnodige puntverlies heeft Luijks toch wel vertrouwen in zijn team. “Ik verwacht dat we bovenin mee zullen draaien en mee zullen strijden om het kampioenschap, samen met clubs als Vrederust, Baronie en Steenbergen. In de eerste paar wedstrijden en in de voorbereiding hebben we met vlagen laten zien dat we de kwaliteiten hiervoor hebben. We zijn soms nog te slordig, maken onze kansen niet af en halen niet altijd ons niveau waardoor we het onszelf moeilijk maken. Maar we hebben ook veel nieuwe spelers. Er is dan ook wat tijd nodig voordat iedereen op elkaar ingespeeld is, maar hier zit wekelijks vooruitgang in!”

Wij wensen Dennis Luijks veel succes dit seizoen!

Klik op VVC ‘68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVC ‘68 voor meer informatie over de club.

Marieke Spaanderman over VV Valken’68 en Leds Voetbal

vv Valken 68
-
0
Marieke Spaanderman over VV Valken’68 en Leds Voetbal

De 39-jarige Marieke Spaanderman is actief als trainster bij de meisjes van MO15-1 en als coördinator bij VV Valken’68. Ook al heeft ze zelf nooit gevoetbald, is ze toch regelmatig op het voetbalveld te vinden. Vandaag neemt ze ons mee in de activiteiten binnen de club en haar ervaringen met Leds Voetbal.

Kort voorstellen
Marieke is moeder van drie kinderen en werkzaam bij het cbr. In haar vrije tijd is ze veel te vinden bij Valken’68. Hier is ze als vrijwilliger werkzaam als coördinator voor de meisjes en is ze trainster van de MO15-1. Ook organiseert ze jeugdactiviteiten. Kortom een veelzijdige vrijwilliger.

Het trainerschap
Spaanderman kwam eigenlijk bij de vereniging door haar twee oudste dochters. ‘’Zij wilden graag gaan voetballen. Ik was er elke training bij. Als de ene aan het trainen was, ging ik met de andere dochter oefenen. Zo werd ik een keer aangesproken. Er werd gevraagd of ik wilde proberen om een training te geven. Dit was toen aan vier kleine meisjes in dat team. Vanuit daar is het eigenlijk begonnen.’’ Een aantal weken later had de trainster een volledig f’jes team, bestaande uit alleen maar meisjes. ‘’Ik had op dat moment nul ervaring met training geven, maar werd door een aantal mensen van de club goed geholpen. Inmiddels hebben wij zeven meidenteams en lopen er onder de elf nog een flink aantal meiden in de gemengde teams.’’

Ambities
We vroegen naar de ambities met de club. ‘’Ik wil graag het meidenvoetbal naar een hoger niveau tillen, dat wil zeggen dat ik ze minstens in de eerste klasse wil laten draaien. En we willen heel graag nog een dames 1.’’ Voor dit seizoen gaat het lekker binnen de teams. ‘’De meiden hebben er veel plezier in. Sommige teams zijn wat te hoog begonnen, maar gaan nu in de tweede competitie lekker op hun juiste niveau meedraaien.’’

Hoogte- en dieptepunten
We keken ook naar hoogte- en dieptepunten met de vrijwilliger. ‘’Vorig jaar heb ik mijn pupillen trainer diploma gehaald en vervolgens ben ik met mijn eigen team, toen de MO13-1, kampioen geworden in de eerste klasse. Dat was wel een hoogtepunt. Dieptepunten kennen we niet, alleen leermomenten.’’

Leds Voetbal
Samen met Marieke keken we naar haar ervaringen met Leds Voetbal. Via Facebook kwam ze bij Leds Voetbal terecht. ‘’Ik volgde ze al een tijdje op facebook en wilde een gaaf evenement voor de meiden organiseren. We hebben toen één keer een ladiesnight georganiseerd. Omdat het zo goed was bevallen, en de jongens een tikkie jaloers waren op de meiden, hebben we de laatste keer een LedVoetbal toernooi opgezet voor de jeugd O13 tot en met O15. De ervaring met Leds Voetbal zijn me dus erg goed bevallen. Ze zijn heel toegankelijk en denken goed met je mee.’’

De mooiste sport!
Als laatste waren we natuurlijk benieuwd wat voetbal belangrijk maakt voor Spaanderman. ‘’Voetbal is voor mij de mooiste sport die er is. Omdat je leert samenwerken als een team, het voor de sociale ontwikkeling heel goed is, en de kids individueel kan laten groeien. En laten we eerlijk zijn, er is niks zo leuk als je team beter zien worden en wedstrijden ziet winnen. Plezier is het allerbelangrijkste, maar ik heb toevallig wel veel plezier in winnen.’’

Wij wensen Marieke veel succes dit seizoen!

Meer weten over LEDS Voetbal? Dan kunt u hier klikken

Klik op VV Valken’68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Valken’68 voor meer informatie over de club.

Ton de Groot: van luie voetballer tot overijverige vrijwilliger

vv Rozenburg
-
0
Ton de Groot: van luie voetballer tot overijverige vrijwilliger

Met zijn pensioen in zicht heeft Ton de Groot ook besloten het wat rustiger aan te gaan doen bij zijn VV Rozenburg. Twintig jaar lang waren alle sponsorzaken in zijn handen. “Ik kan met een gerust hart stoppen, want ik heb een uitstekende opvolger”, aldus De Groot.

Ruim drie maanden geleden maakte hij bij het bestuur van de club bekend dat hij het ‘genoeg vindt’, zoals hij het zelf noemt. Hij doet bewust een stapje terug. “Dat heeft vooral ook met mijn gezondheid te maken”, zegt de vertegenwoordiger van beroep. “Ik ben in april geopereerd aan een hernia. Daar ben ik nog van aan het herstellen en heb eind vorig jaar een burn-out gehad. Ik heb nu ook een leeftijd bereikt waarop ik minder energie heb. Het is mooi geweest. Ik heb twee keer twee periodes in het bestuur gezeten en de laatste twintig jaar de sponsoring gedaan. Vijf jaar geleden ben ik benoemd tot erelid.”

De Groot zegt er wel bij dat hij zeker ‘geen afstand’ neemt van zijn geliefde club. “Misschien dat ik net zo vaak bij de club ben als eerst, maar in een andere hoedanigheid. Ik was altijd bezig, ook bij wedstrijden van het eerste. Ik ontving bestuursleden, scheidsrechters en sponsors, was aanspreekpunt in de sponsorhome. Dat hoort erbij. Mijn zoon Jordie speelt nog in het eerste. Ik zag vaak maar flarden van de wedstrijden, vanaf nu kan ik rustig op mijn gemakkie een hele wedstrijd bekijken.”

Trots
Hij is er trots op dat zijn zoon net als hijzelf op zijn zeventiende debuteerde in de hoofdmacht van de club. “Jordie is 35 jaar en het kan best zijn dat dit zijn laatste jaar wordt in het eerste. Nog tien wedstrijden dan neemt hij het record van meeste wedstrijden in het eerste over van Erik van de Ridder. Jordi staat al een paar jaar linksback, maar hij is eigenlijk een centrale verdediger of middenvelder. Ik was zelf ook tweebenig en heb dat bij hem toen hij jong was ook altijd gepromoot. Maar daardoor staat hij nu wel als linksback, omdat we niet een echte linksback hebben.”

De carrière van zijn zoon vertoont overigens meer parallellen met die van zijn eigen carrière. Waar zoonlief op zijn 29ste een uitstapje van één seizoen maakte naar Brielle, droeg De Groot één seizoen het klassieke groen-wit van Spijkenisse. “Ik was pas negentien jaar en had net een autootje. Het was een sportieve vooruitgang en ik kreeg honderd gulden per maand. Achteraf was ik te jong, maar je weet hoe dat gaat op die leeftijd. Je bent eigenwijs en denkt minder goed na.”

Bij eersteklasser Spijkenisse kwam hij tot ongeveer tien wedstrijden. “Ik kon de lokroep van mijn vrienden bij Rozenburg niet weerstaan”, zegt hij. In het rood en geel schopte hij het tot tweedeklasser en tot de halve finale van de landelijke amateurbeker. “Als derdeklasser de laatste vier halen is nu ondenkbaar. We speelden tegen Go Ahead Kampen in Nunspeet, weet ik nog.”

Nieuwe trainer
Op zijn 28ste kwam er een einde aan zijn loopbaan in de hoofdmacht. “We hadden een nieuwe trainer en die vond het nodig om bij de eerste bespreking voor het seizoen zijn stempel te drukken. Ik had in de laatste wedstrijd van het seizoen daarvoor een rode kaart gehad. Voor een volle zaal vroeg hij wie Ton de Groot was. Toen ik mijn vinger opstak, liet hij weten dat ik voorlopig niet meer aan de beurt was. Dat was voor mij het teken om te stoppen. Mijn baan als vertegenwoordiger vroeg steeds meer tijd. Ik heb nog wel in het tweede gespeeld.”

“Het was ook de tijd dat de trainer in plaats van met drie spitsen met twee ging spelen. Ik was geen speler die het moest hebben van loopvermogen en veel inzet. Ik was iemand met een goede techniek, van de voorzetten en van de acties. Een momentenvoetballer. Die raakte uit de mode, haha.”

Sponsorzaken
De Groot bleef zijn club ook na zijn actieve loopbaan trouw. Dagen en uren stak hij in het werven van nieuwe sponsors en het onderhouden van zijn netwerk en hij trainde een aantal jaren de jeugd elftallen waar zoon Jordi in actief was. “Ik ben niet iemand die je moet vragen om de spijkers in de muren te slaan, maar praten kan ik wel”, zegt hij. “Ik ben er best wel trots op dat we 85 reclameborden hebben hangen en twee hoofdsponsors en vier subsponsors hebben als club. Ik heb jarenlang gezocht naar iemand die me wilde assisteren. Dat lukte steeds niet, maar afgelopen jaar heb ik wel iemand gevonden die het van mij wil overnemen. Peter Taal heeft een tijdje meegeholpen. Ik weet dat het bij hem in goede handen is, dat is een hele geruststelling.”

Als hij in december toetreedt tot het rijk van de gepensioneerden, gaat hij rustig bekijken wat hij nog wil doen voor Rozenburg. “De werkploeg lijkt me wel wat. Ik kan weliswaar geen spijker in de muur slaan, maar wel schoonmaken.”

Klik op VV Rozenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rozenburg voor meer informatie over de club.

Jesse Simonse zowel bestuurslid als eerste elftalspeler bij Noormannen

vv De Noormannen
-
0
Jesse Simonse zowel bestuurslid als eerste elftalspeler bij Noormannen

WESTKAPELLE – Als Houdini in zijn beste dagen wist v.v. De Noormannen afgelopen seizoen op het allerlaatste moment te ontsnappen uit een bijna kansloze positie. Op de laatste speeldag werd gewonnen van FC Dauwendaele waardoor het degradatie én zelfs nacompetitie wist te ontlopen, tot opluchting van middenvelder Jesse Simonse. ‘Op de laatste wedstrijddag viel echt alles allemaal voor ons een keer de goede kant op.’

 Simonse (28) is al ruim tien seizoenen lid van de eerste selectie uit zijn woonplaats Westkapelle, de club ook waar hij op jonge leeftijd begon te voetballen. Maar inmiddels is hij naast basisspeler in het elftal van trainer Lennard Kerkhove ook alweer flink wat jaren vrijwilliger én bestuurslid bij ‘zijn’ Noormannen. Momenteel zelfs in de rol als bestuurslid commerciële zaken en waarnemend voorzitter. “De commerciële zaken is erg leuk om te doen en om te kijken op wat voor manier we daarin als club stappen kunnen maken. Verder ben ik ook betrokken in werkgroepjes en commissie die gericht aan het kijken is richting de toekomst. Waar willen we naartoe als vereniging, waar liggen kansen en bedreigingen. Want daar zijn we ons als club volop mee bezig.”

En dat is ook niet zo heel gek, gezien het feit dat Noormannen als het ware op een spreekwoordelijk eilandje ligt tussen grotere verenigingen en gefuseerde clubs. “Daar zijn we realistisch in, maar we willen zo lang mogelijk op eigen benen staan en de boel met elkaar op een mooi niveau draaiende houden. Dus dan vind ik ook dat ik als lid daaraan een bijdrage moet leveren. En in mijn geval vind ik het dan ook leuk om dat in een rol te doen waarbij ik ook een bepaalde verantwoordelijkheid heb.”

Het feit dat de club uiteindelijk het derdeklasserschap veilig wist te stellen. Dat zorgde bij iedereen wel voor de nodige opluchting, niet in de laatste plaats bij Simonse zelf. “We doen het eigenlijk al heel wat seizoenen met jongens die vooral uit eigen geledingen komen, met een enkeling die van buitenaf is gekomen máár wel binding heeft met De Noormannen. Dat is iets waar we  ook best trots op zijn. Alleen is het wel zaak om dat vol te houden. En iedereen voor de club zo lang mogelijk actief te houden. We hebben nu een héél jong tweede elftal, enkele jonkies zijn ook aangesloten bij ons eerste. Dus daarmee kunnen we het nog wel een aantal jaren rooien. Maar je ziet dat er een moment komt dat oudere spelers ermee stoppen of terugzakken. Dan is het wel zaak om actief te kunnen
blijven op dit niveau. Want ik vind dat we daar zeker thuishoren.”

Ook voor dit seizoen mikt de verdedigende middenvelder op klassenbehoud, waarmee hij ook direct de belangrijkste doelstelling aanmerkt. En voor zichzelf wil hij, zeker nu de ervaren topschutter Mark Minderhoud is gestopt, doorontwikkelen in een iets meer leidende rol binnen de selectie. De jonkies coachen, wegwijs maken en op sleeptouw nemen.  “Andere ervaren jongens moeten nu die rol oppakken tijdens trainingen en wedstrijden. En dan gaan voor handhaving, wan dat is gezien het afgelopen seizoen ook het meest realistisch. We moeten proberen om toch constanter te zijn én om te leren van gemaakte fouten. Iedereen is weer een jaartje ouder en dat neem je mee.
De klasse waarin we spelen kent een aantal sterke ploegen. Toch denk ik dat we voldoende punten moeten kunnen pakken om ons in veilige haven te gaan spelen. Al moeten we daar dan niet zo lang mee wachten als afgelopen seizoen…”

Klik op v.v. De Noormannen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. De Noormannen voor meer informatie over de club.

FC Moerstraten VR1 trainden ooit maar liefst vijf keer per week

fc Moerstraten
-
0
FC Moerstraten VR1 trainden ooit maar liefst vijf keer per week

Vandaag gaan we in gesprek met Desirée van FC Moerstraten Vrouwen 1. De 27-jarige is begonnen met voetballen op tienjarige leeftijd en werkzaam als financieel analist. Vandaag vertelt ze meer over haar elftal.

Eerst wilden we weten hoe Desirée bij dit team terecht is gekomen. ‘’Qua sport is er nog altijd weinig keuze geweest. Op  jonge leeftijd zo’n vijf jaar wilde ik graag sporten. In Moerstraten kon ik kiezen voor of voetbal of biljarten, maar dat zie je een kleuter niet vaak doen. Op die leeftijd waren er weinig meiden van mijn leeftijd die op voetbal zaten. Daarom ben ik eerst gaan tennissen. Een paar jaar later hoorde ik van een vriendinnetje dat zij ging voetballen. Niet veel later heeft zij mij overgehaald om dat ook te gaan doen. Zo ben ik bij Moerstraten terecht gekomen. Er waren toen nog niet veel meidenteams dus wij speelden vooral tegen jongens of gemengde elftallen. De meiden van toentertijd spelen allemaal niet meer bij FC Moerstraten. Er zijn een aantal later bijgekomen die er nog wel zitten. Er is een tijd geweest dat we vijf keer per week voetbalde. Tegenwoordig doen we het rustiger aan en trainen we één keer per week op donderdag en spelen we zondag onze wedstrijden.’’

Ook wilden we weten wat dit team nu zo uniek maakt volgens Desirée. ‘’Ik vind het sowieso mooi en uniek dat we met zo’n kleine club al heel vroeg een damesteam hadden en dat we die nu nog steeds hebben. Er zijn al heel wat wisselingen geweest, maar we weten toch al jarenlang een prima aantal speelster te houden voor de selectie. Gelukkig hoor je bij ons dan ook zelden dat we te weinig speelster hebben, wat wij vanuit andere teams wel regelmatig te horen krijgen. Daarnaast zijn er grote leeftijdsverschillen aanwezig van 15 jaar tot in de dertig. We hebben het allemaal leuk met elkaar, we dansen, waar de ene het wat rustiger aan doet met de ‘moederdans’ staat de ander weer lekker te hakken of (doet een poging tot) twerken.’’

Vervolgens wilden we het met de 27-jarige hebben over verschillende hoogte- en dieptepunten van dit team. ‘’een hoogtepunt was toch echt het kampioenschap van afgelopen seizoen, de eerste keer kampioen worden is toch wel heel speciaal en toen helemaal na de corona seizoenen. Want met name in het eerste corona seizoen was de kans ook aardig groot dat we kampioen zouden worden. Helaas ging dat feest niet door. De wedstrijd en het kampioen feestje zullen we nooit vergeten en ook met het teamweekend hebben we volop nagenoten in onze kampioen shirtjes. Dieptepunten zijn allereerst mijn eerste wedstrijd bij de meiden die we met 0-24 verloren op een dag dat het ontzettend slecht weer was en ik ook nog een aantal keer onderuit werd gehaald in de modder. Het tweede dieptepunt was het afkappen van het eerste corona seizoen waardoor we geen kampioen konden worden.’’

Verder vroegen we naar de trainingen. Hoe zien deze er precies uit? ‘’Ik vind onze trainingen eigenlijk altijd vrij serieus, wel leuk maar ook serieus. Dit vind ik zelf wel fijn en de meesten van ons ook. We komen immers wel om iets aan beweging/tactiek etc. te doen en niet alleen om een lolletje te trappen. We zijn ook allemaal gebrand om in de vierde klasse te blijven voetballen. Ook vinden we een effectieve training belangrijk. Tuurlijk wordt er af en toe wel eens gedold en gekletst, maar ik denk dar we ook vrij goed luisteren. Ook doen we veel diverse oefeningen waardoor het nooit saai wordt. Het conditiegedeelte aan het eind van de training vind ik wel altijd wat minder. ‘’

Daarnaast wilden we weten of er in de loop van tijd verschillende typetjes of kleurrijke figuren zijn ontstaan ‘’We hebben zeker genoeg bijzondere figuren rondlopen. Vivian is de groene kikker keepster en DJ in de kleedkamer. Ilse valt het vaakst in de wedstrijd,
ook als er helemaal geen bal of tegenstander in de buurt is. Marjan (of Marjon) is onze vaste vlagster die met weer en wind langs de lijn staat. Suzanne wordt ook wel sambasuus genoemd, tikkie taka kan haar pakka. Lara is degene die heel de wedstrijd lang de longen uit haar lijf schreeuwt. En Andrea is onze handbal specialist. Dan hebben we Nieki zij haalt altijd rondjes maar vergeet haar pinpas. Ook moet zij nog wel eens uit bed gebeld worden voor een wedstrijd. Renske is onze nieuwe aanwinst met haar altijd hip gekleurde tapejes. Nicky is een Facebook gekkie en Amanda de oma van het team.
Laura is onze babymaker en Sanne de English-speaking expert. Femke is onze iets te snel getinte waardoor wij allemaal melkflessen lijken.  Eline en Anne zijn bere snel. Tot slot onze trainer Matthijs die we af en toe nog een beetje moeten temmen langs de lijn.’’

Vervolgens wilden we weten of dit elftal buiten het veld nog leuke activiteiten met elkaar onderneemt. ‘’Elk jaar organiseren wij een teamweekend en ook ieder jaar de welbekende ‘suprise’ rond kerst. Soms blijven we dan ook met zijn allen op (lokale)feestjes waar dan te vinden zijn. Zo zijn we er ook altijd allemaal bij met de dorpsfeesten in Moerstraten, waar een groot aantal van ons ook meedoet aan de playbackshow. Daarnaast zijn de kantine middagen/avonden natuurlijk ook gezellig en die stickers die dan gemaakt worden van iedereen zijn echte pareltjes.’’

Tot slot wilden we het hebben over de sportieve ambities van dit elftal. ‘’In de vierde klasse blijven en natuurlijk zo hoog mogelijk eindigen is de ambities.’’ Antwoordde Desirée. ‘’Ook hopen we dat we nog wat jaartjes mee kunnen (in onze mooie nieuwe tenues). Helaas zijn er geen jeugdteams meer, dus zullen er waarschijnlijk niet veel nieuwe aanwinsten meer bij komen. Hierdoor kan het een opgave worden om nog lang te blijven bestaan als team’’, sluiten de dames af.

Klik op FC Moerstraten voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Moerstraten voor meer informatie over de club.

RWB verliest met gelijk spel tegen Irene’58 twee punten

RWB Waalwijk
-
0
RWB verliest met gelijk spel tegen Irene’58 twee punten

Trainer Dennis van Halderen van Irene’58 vond dat zijn team een gestolen punt in het kwadraat had gehaald. Zo voelde het 1-1 gelijk spel ook voor geheel RWB want het had alles bij elkaar wel 10 mogelijkheden gehad om het verschil te maken.

Met Irene’58 uit Den Hout kwam RWB een oude bekende tegen uit het zondagvoetbal, want net als RWB maakte Irene’58 uit Den Hout miv dit seizoen de overstap van zondag naar het zaterdagvoetbal. RWB startte met Milan Verhoofstad als laatste man doordat Ronald Possemis door een blessure er niet bij was. Al voor rust had RWB het verschil kunnen maken en had het op basis van de kansen die het kreeg met 3-0 voor moeten staan. Net voor rust ontstond de 1-0 voorsprong door een doelpunt van spits Kevin Remie. RWB was vooraf gewaarschuwd dat Irene’58 gevaarlijk is met spelhervattingen. Toch was het Irene’58 dat RWB na één uur spelen verraste door uit een vrije trap de 1-1 te scoren.

Met een half uur te spelen was er nog voldoende tijd om deze schade te herstellen. Dat dit uiteindelijk niet lukte had te maken met de keeper van Irene’58 die uitgroeide tot de held van Den Hout. Daarbij kreeg de keeper van Irene’58 een aantal keren de hulp van de lat en de paal. Irene’58 vierde na het eindsignaal van de goed leidende scheidsrechter Jan Verpoorten het behaalde puntje. RWB verloor naast twee punten ook de koppositie en moet nu RFC boven zich dulden.

Volgende week speelt RWB uit in Zevenbergschen Hoek tegen Den Hoek Vooruit.

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

v.v. Vrederust 2 wil de kloof met het eerste verkleinen

vv Vrederust
-
0
v.v. Vrederust 2 wil de kloof met het eerste verkleinen

Vandaag gaan we in gesprek met de trainer van v.v. Vrederust Zaterdag 2, Monaim Elbousaksaki. De 33-jarige is geboren en getogen in Bergen op Zoom en heeft verschillende clubs gehad. Monaim heeft eerst zelf zeven seizoenen in het eerste gespeeld bij v.v. Vrederust. Om vervolgens af te bouwen in het tweede, waar hij nu trainer is. vandaag vertelt hij meer over zijn elftal, v.v. Vrederust 2.

Dit elftal is eigenlijk zoals ieder tweede elftal. ‘’Jongens die nieuw bij de club komen en graag selectie voetbal willen spelen met jongens die niet meer mee kunnen of willen met het eerste. Zo ontstaat er een elftal waar spelers zitten die heel goed kunnen voetballen en zeer ervaren zijn en speler die nog onervaren zijn, maar wel keihard trainen. Zij worden vaak een beetje gestuurd door de ervaren spelers, ik zelf moest door blessureleed stoppen met voetballen en de club bood me de mogelijkheid om het trainersvak te verkennen. Ik volg momenteel ook de UEFA-C opleiding om mezelf door te ontwikkelen als trainer. Ik mocht zelf mijn staf inrichten van de club. Toen heb ik Jeroen Hermans gevraagd of hij assistent wilde worden, gelukkig zei hij ja!’’, vertelt de trainer.

Het team is een mooie mix van spelers. Daarom wilden we weten wat er nu zo uniek is aan deze spelersgroep. ‘’We hebben niet alleen een mooie mix spelers, maar ook een mooie mix aan karakters binnen de groep. Je hebt vaak verschillende meningen en dat maakt het natuurlijk alleen maar boeiender. Zo heb je een aantal die al jaren in het eerste hebben gespeeld, dat is ook wel te zien aan de kwaliteiten. Je hebt ook spelers die er voor het eerst bij zijnen die zijn het meest leergierig, stellen veel vragen over hoe ze het beste kunnen staan of hoe ze een bal beter kunnen aannemen. Voor mij als trainer is dat natuurlijk het prettigst, zeker als spelers het daarna ook oppakken en ermee aan de slag gaan.’’

De trainer heeft het al veel over voetbaltechnische zaken. Daarom wilden we weten hoe zijn trainingen eruitzien. ‘’We trainen hard, zoals de meeste selectieteams is er ook bij ons een goede opkomst en wordt er de juiste energie geleverd die gevraagd wordt. We spelen veel positiespellen in verschillende varianten, we trainen tactisch richting wedstrijden en we proberen ons elke week op de training goed voor te bereiden op de aankomende wedstrijden. Je merkt ook binnen de groep dat de trainingen belangrijk zijn en zeker omdat we naar de vorm van de dag kijken voor zover mogelijk natuurlijk.’’

Binnen elk voetbalteam heb je verschillende types rondlopen en er springen er een altijd uit. We vroegen daarom of dat in dit team ook het geval is. ‘’De eerste naam die meteen bij me opkomt is Jelmer Huismans. Jelmer is een type die elk team nodig heeft om de sfeer goed te houden binnen de groep. Een tikkeltje gek op de juiste manier gaat ook el gepaard met het harde werken wat hij weer keer op keer doet. Toevallig of niet, zijn neef Haico Huismans is weer precies het tegenovergestelde. Hij is onze oudste speler en is het meest fanatiek en dat is echt geweldig. Haico kan boos worden om de kleinste dingen en daar kunnen de spelers dan ook wel vaak om lachen. Waar ik het meest blij mee ben is dat iedereen met elkaar kan opschieten en het een echte vriendengroep is.
Dat is voor een team heel erg belangrijk.’’

Zo’n echt vriendenteam onderneemt vaak ook leuke activiteiten buiten het voetbalveld. Elbousaksaki vertelt dat dat bij dit team niet anders is. ‘’Ja wij ondernemen zeker activiteiten. Afgelopen seizoen zijn we met het team uiteten gegaan, daar is zeker het nodige gedronken en dan kom je ook achter hoe spelers echt zijn. In dronken buien spreken ze vaak de waarheid, daar komen vaak de meest fascinerende en geweldige verhalen uit. Ook is een gedeelte van het elftal samen met het eerste naar Zakynthos geweest om daar het seizoen af te sluiten. Ze hebben het daar geweldig gehad. Hieruit blijkt maar weer eens wat een fantastische club het is. Een gebroederlijke club waar iedereen elkaar kent en elkaar ook mag. Daarom houd ik zo van me club. Als je eenmaal bent toegetreden ga je hier niet zomaar meer weg. Het voelt echt als clubliefde.’’

Tot slot wilden we het hebben over de sportieve ambities van dit elftal. ‘’We hebben voor dit seizoen promotie aangevraagd en gekregen, maar dat is zeker nog niet ons plafond. We hoopte dit seizoen een derde elftal erbij te krijgen. Dit omdat we een hele grote selectie hebben. Door wekelijkse afwezigen was dit niet haalbaar, hopelijk komen er een stuk of tien spelers bij volgend seizoen. Zo kunnen we de kloof met het eerste op basis van kwaliteiten gaan verkleinen. Ik zeg altijd als het tweede goed in elkaar zit kan het eerste zeer goed presteren, omdat er dan echt iets achter zit, of het mogelijk en haalbaar is moet blijken, maar ik vind dat je je ambities wel mag uitspreken’’, sluit Monaim Elbousaksaki af.

Klik op v.v. Vrederust voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Vrederust voor meer informatie over de club.

1...538539540...1.537Pagina 539 van 1.537