Home Blog Pagina 538

‘Handhaven is voor VCK nu in de tweede klasse de doelstelling’

VCK Koudekerke
-
0
‘Handhaven is voor VCK nu in de tweede klasse de doelstelling’

KOUDEKERKE – ‘Waar twee honden vechten om een been, dan gaat de derde er mee heen.’ Het aloude spreekwoord werd waarheid voor VCK uit Koudekerke. Vooraf werden Zeelandia-Middelburg en Luctor Heinkenszand gezien als voornaamste titelkandidaten in de 3e Klasse A. Zij redden het vorig seizoen echter niet, omdat simpelweg outsider VCK de langste adem bleek te hebben. Tot grote vreugde van aanvaller Ricardo van de Gruiter.

De 20-jarige spits, die ook als buitenspeler uit de voeten kan, is begonnen aan zijn derde seizoen in de hoofdmacht bij de trotse kampioen. Daar geniet hij met volle teugen van alle sportieve voorspoed die de club vorig seizoen beleefde, al beseft hij heel goed dat het in de tweede klasse aanpoten zal worden. “Zeker weten. Maar dat is ook mooi toch? Als je wilt doorgroeien als spelers en als team dan moet je nu proberen om je mannetje te staan op een hoger niveau. Ik denk ook wel dat er voldoende kwaliteit in onze selectie zit om ons doel te kunnen realiseren dit jaar. Handhaven in de tweede klasse dat is voor ons de absolute doelstelling in elk geval, want het zou zonde zijn als je kampioen wordt en dan na één seizoen alweer zou degraderen. Dat willen we met z’n allen zien te voorkomen.”

De ingrediënten om het op een hoger niveau ook te kunnen redden die zijn volgens Van de Gruiter zeer zeker aanwezig. Het is nu alleen zaak om het op het veld tot uiting te laten komen. “We hebben er enkele jongens bij gekregen. Van buitenaf en vanuit de jeugd. Dus we zijn er in de breedte sowieso wel sterker op geworden, maar dat moet ook wel. Je hebt een grote selectie nodig, want iedereen zal toch een paar stapjes extra moeten zetten en dan kan het een lang seizoen zijn. Zelf hoop ik in elk geval mijn basisplaats in het elftal te behouden, al heb ik er een paar geduchte concurrenten bijgekregen dus ook ik moet vol aan de bak.”

Wat volgens de vele ‘voetbalkenners’ de reden is geweest dat uiteindelijk VCK de titel pakte, dat was de ongekende teamgeest en de strijdlust van het elftal in de tweede seizoenshelft. Een typering die de jonge aanvaller zeker kan onderschrijven. “We hebben veel individuele kwaliteit in de selectie, maar het mooiste is toch wel ons teamgevoel. Iedereen cijfert zich voor elkaar weg met maar één belang: winnen! Dat maakt ons voor heel veel tegenstanders tot een lastig te bespelen ploeg. Dat bleek ook wel toen we de topwedstrijden allemaal wisten te winnen. Dan groeit dat gevoel en de onverzettelijkheid nóg meer en dat heeft ons denk ik ook de titel opgeleverd. Thuis op het kunstgras zijn we geloof ik al drie seizoenen ongeslagen. Hopelijk kunnen we dat nog even zo houden, al zal er nu in de tweede klasse ongetwijfeld wel een keer een nederlaag aan zitten te komen…”

Als inwoner van Koudekerke gaat Van de Gruiter al sinds zijn vijfde op het fietsje naar de club, net zoals veel van zijn teamgenoten. En als het aan hem ligt dan blijft dat nog lang zo. “Het is een geweldige club, eentje ook die nog altijd groeit en ontwikkelt. Dat vind ik mooi. En als je nu ook ziet dat we gepromoveerd zijn naar de tweede klasse.. Prachtig toch voor een dorpsclub? Daar wil ik zo lang mogelijk deel van uitmaken en mijn bijdrage aan leveren. Het liefst als spits met goals en assists natuurlijk. En eigenlijk maakt het me dan niet uit waar ik speel, áls ik maar speel haha. Daar ga ik in elk geval alles aan doen. Want ik wil me ook op een niveautje hoger als speler heel graag laten zien.”

Klik op VCK Koudekerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK Koudekerke voor meer informatie over de club.

vv Hardinxveld 12 hoopt veel te leren van het bekertoernooi

vv Hardinxveld
-
0
vv Hardinxveld 12 hoopt veel te leren van het bekertoernooi

Jeroen de Groot vertelt vandaag in een gesprek met Voetbaljournaal meer over zijn team, V.V. Hardinxveld 12. De 20-jarige is coach en speler bij het elftal. Hij heeft de rol van coach op zich genomen door de vele blessures vorig jaar. Bij hoge nood speelt hij soms nog een wedstrijdje mee met de jongens. Vandaag vertelt hij meer over zijn team.

We wilden allereerst weten hoe dit elftal is ontstaan, daarop reageerde De Groot. ‘’Het elftal is vorig jaar ‘opgericht’. De laatste paar maanden in de JO19-2 zijn er plannen gemaakt om samen met een stel vrienden een team op te richten. De vereniging stelde hoge eisen. We moesten een elftal oprichten met minimaal 22 man, naast de groep die wij dus al hadden opgetrommeld moest er gezocht worden naar extra spelers. Hier waren wij natuurlijk niet volledig op voorbereid. We hadden iemand van de JO19-1 weten te strikken maar de vereniging stond hier helemaal niet achter. Na het eerste seizoen hebben we drie extra spelers aangetrokken, maar zijn we er ook twee verloren. Wekelijks moeten wij op zoek naar een keeper, omdat onze vaste keeper zijn kuitbeen heeft gebroken.’’

Verder wilden we weten wat dit team nu zo uniek maakt. ‘’We spelen grotendeels al samen met elkaar vanaf de F’jes  tot en met de C’tjes. Sommigen zijn gestopt in de periode van de B’tjes en de A’tjes, maar die zijn vorig seizoen of dit seizoen toch weer teruggekomen. Ondanks dat iedereen elkaar goed kent is er ruimte voor kritiek en kunnen we dit ook goed scheiden tussen voetbal en het privé leven. Het begon allemaal als een soort bierteam, maar in de loop van tijd werd er steeds serieuzer getraind en gedoeld op overwinningen op zaterdag.’’

Omdat de mannen elkaar al zo lang kennen hebben ze vast veel meegemaakt. Daarom vroegen we naar verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Een hoogtepunt is zeker dat wij als team hebben bewezen dat we iets willen bereiken met elkaar. Zo zijn we vorig seizoen de beker poulefase doorgekomen en de ronde die daarop volgde. Dit vonden wij best knap. Ook dit seizoen zijn we weer de groepsfase doorgekomen. We hebben vorig seizoen als middenmoter afgesloten, maar spelen dit seizoen toch stiekem met het oog richting het kampioenschap. Helaas moeten wij bijna wekelijks op de zaterdag zelf een scheidsrechter regelen. Dit is meestal een vriend, vader, kennis of een speler uit een ander seniorenteam. Het lukt Hardinxveld niet om dit te regelen en hier zijn we toch teleurgesteld over.’’

Jeroen heeft vanaf dit seizoen dus ook de rol van coach op zich genomen. Daarom vroegen we ons af hoe de trainingen eruit zien van dit team. ‘’Wij trainen één keer per week op de dinsdagavond van 20:00 tot 21:30. Er wordt wekelijks fanatiek getraind. Er is tijdens de training altijd tijd om te dollen met elkaar, maar de knop wordt ook omgezet. Wij zetten de oefeningen uit waar we op zaterdagmiddag ook zeker wat aan hebben.’’

Verder wilden we weten of er binnen dit team ook kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Ik denk niet dat één iemand per sé echt de sfeermaker is in het team. Dit komt vooral omdat iedereen elkaar al zo lang en vooral goed kent. Iedereen heeft het gezellig met elkaar en conflicten ontstaan amper. Tuurlijk in het veld of tijdens de training kan er wel eens gebromd worden op elkaar. Maar zodra de wedstrijd of training voorbij is worden die irritaties achter gelaten op het veld om het gewoon weer gezellig met elkaar te maken.”

Tot slot wilden we het hebben over de sportieve ambities van dit team. ‘’Zoals eerder benoemd is er dit seizoen een oogje geworpen richting het kampioenschap. Dat is de grootste ambitie van iedereen in dit team. Daarnaast hopen wij, zowel komende seizoenen als dit seizoen, zo ver mogelijk te komen in de beker.  Dat we deze zullen winnen is een kleine kans, maar elke ronde wordt de tegenstander een stukje beter. Daarom hopen we hier dus ook echt veel te leren’’, sluit De Groot af.

Klik op vv Hardinxveld voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hardinxveld voor meer informatie over de club.

V.V. Serooskerke VR1 heeft nieuwe trainer

vv Serooskerke
-
0
V.V. Serooskerke VR1 heeft nieuwe trainer

Vandaag gaan we in gesprek met een aantal dames van Serooskerke/Veere. We spreken met Sabine Reijnierse, Lotte van de Ven, Manon Arkesteijn en Melissa van Belzen. Zij vertellen vandaag over hun ervaringen in dit elftal.

Even voorstellen
 Sabine vertelt als eerst over haar carrière verloop. ‘’Ik ben begonnen in de MC1 bij Zeelandia Middelburg. Hier heb ik zo’n drie jaar gespeeld toen ben ik een periode gestopt omdat ik het niet meer gezellig vond.’’ Sabine is inmiddels afgestudeerd verloskundige en verpleegkundige en werkt momenteel in de thuiszorg. Sinds dit seizoen is ze begonnen bij dit elftal. Zij is via vriendinnen bij dit elftal terechtgekomen. ‘’Ik heb samen met Nicky en Kyra bij Zeelandia gespeeld. Nicky ken ik al vanaf de middelbare school en zij ging naar deze club vandaar dat ik ook hier ben gaan kijken.’’

Lotte is al lid bij V.V. Serooskerke vanaf de F’jes en is hier altijd lid gebleven. Lotte vertelt over hoe dit team tot stand is gekomen. ‘’Voor wij samen zijn gegaan (VR1 & VR2) speelden wij altijd met elkaar. Vanaf groep zeven spelen de meeste meiden al samen, wat super leuk en gezellig is. wij kennen elkaar dus door en door. In de tijd dat we samen moesten gaan met VR1 waren wij als team MO19 niet blij toen der tijd. We vonden dat wij beter waren, maar inmiddels is het samenvoegen een top idee gebleken. Het is super gezellig e het gaat goed.’’

Manon speelt al sinds  haar zevende bij V.V. Veere wat uiteindelijk samen is gegaan met V.V. Serooskerke. ‘’Ik ben wel pas op mijn veertiende bij dit team gekomen. Destijds waren wij MO17. Uiteindelijk zijn we vier jaar verder en zijn we vrouwen 1. Ik zit in mijn examenjaar van de opleiding kind professional en ben verdediger. Helaas ben ik nu geblesseerd, maar ik hoop volgend jaar weer op het veld te staan.’’

Tot slot gaan we naar Melissa. ‘’Ik voetbal al sinds mijn vijfde en zit ongeveer al tien jaar in dit team. Eerst hadden we een ander team, maar we zijn toen samen gegaan met V.V. Veere. Mijn positie is achterste vrouw en ik probeer daar mijn teamgenoten te coachen en aan te sturen.

Uniek Team
De meiden zijn dus allemaal op hun eigen manier bij dit elftal terecht gekomen. We vroegen aan hen wat dit team zo uniek maakt. ‘’Dit team is niet alleen een team, maar ook een vriendinnen team. Het is onwijs gezellig en bij de trainingen is het altijd lachen. Ook als er een leuke wedstrijd op TV is kijken we samen in de kantine of bij iemand thuis’’, vertelt Manon. Verder vertelt Lotte: ‘’Wij hebben op papier  zo’n dertig speelsters staan, waarvan een aantal geblesseerd. Die geblesseerde komen bijna elke wedstrijd kijken. zowel uit als thuiswedstrijden dat zegt ook al een hoop denk ik.’’ Melissa en Sabine voegen daaraan toe dat iedereen gezellig is en de wil  om te winnen er ook echt is. ‘’We zijn allemaal super verschillende meiden, maar dat maakt het juist ook weer leuk. Iedereen heeft zo haar eigen kwaliteiten.’’

Kleurrijke Figuren
De meiden hebben het dus gezellig met elkaar, maar het team bestaat in deze samenstelling nog niet heel lang. Toch vroegen we of er al verschillende typetjes zijn ontstaan in de groep. Sabine trapt af met: ‘’We hebben meerdere lolbroeken, ik vind mezelf daar een van. Ik vind humor erg belangrijk. Esther neemt ook wel wat humor mee, maar is ook lekker fanatiek. Nina is de lieve onder ons en Lotte van de Ven is de DJ.’’ Manon gaat verder. ‘’Naast de muziek box, hebben  we ook een microfoon. De karaoke doen we vaak met het hele team. Dan hebben we Esther Arkesteijn zij houdt er van om iedereen neer
te maaien. Melissa is ook niet bang om een overtreding te maken en Lotte eist de bal meestal op door gelijk haar handje in de lucht te steken.’’ Verder sluiten Melissa en Lotte af met: ‘’Iedereen heeft zo haar grapjes en momenten, we hebben vele lolbroeken en grappenmakers.’’

Hoogte- en dieptepunten
Daarnaast vroegen we aan de dames welke hoogte- en dieptepunten zij allemaal hebben beleefd in dit elftal. ‘’Het hoogtepunt vind ik toch wel wat er nu speelt, iedereen heeft door de leuke trainingen weer motivatie en daardoor motiveren we elkaar ook weer’’, vertelt Sabine. Lotte sluit zich hierbij aan. ‘’Het gaat stukken beter sinds we een nieuwe trainer hebben, Adri. Zijn aanstelling is dus wel een hoogtepunt.’’ De andere twee dames sluiten zich hierbij aan.

Een dieptepunt was volgens Melissa dan ook dat ze eerst geen trainer hadden en zelf moesten trainen. Manon is het daarmee eens. ‘’Wij hadden vorig seizoen best wel wat gedoe gehad met onze trainer waardoor het allemaal niet vlekkeloos is verlopen.’’
Lotte vertelt verder dat de vorige trainer gewoon niet de juiste persoon voor hen was. ‘’Hij was een super leuke en lieve man, alleen niet genoeg pit voor ons’’, zegt ze.

 Trainingen
We wilden weten hoe de trainingen er nu uitzien met deze nieuwe trainer. ‘’Het zijn leuke verschillende trainingen waar we ook echt beter van worden. Ik ben de afgelopen weken eindelijk weer is bezweet thuis gekomen dat was een tijdje wel anders. Het is pittig, gezellig en super leuk en je leert elkaar steeds beter kennen’’, vertellen Lotte en Sabine. Verder melden Melissa en Manon dat de training ook wel eens erg zwaar en uitdagend kunnen zijn.

Activiteiten
 Verder vroegen we aan de dames of zij buiten het veld ook leuke activiteiten ondernemen. ‘’We gaan met zijn allen uiteten en drinken een klein drankje met elkaar. Ook hebben we een sjoel avond, zijn we allemaal bij mij (Manon) gaan slapen op de boerderij, gaan we naar silent disco’s en we kijken wel eens bij het eerste elftal’’, vertellen de meiden.

Ambities
Tot slot willen we weten of dit team nog ambities heeft. De dames zeggen stellig: ‘’We willen beter worden en groeien. Daarnaast willen we natuurlijk wedstrijden winnen en uiteindelijk misschien wel kampioen worden. Daarvoor moeten we wel beter worden en het spel nog beter begrijpen’’, sluiten de dames af.

Klik op V.V. Serooskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Serooskerke voor meer informatie over de club.

Alex Scholte van ADO MO16: we leiden Haagse Powervrouwen op!

ADO Den Haag
-
0
Alex Scholte van ADO MO16: we leiden Haagse Powervrouwen op!

Alex Scholte is een 51-jarige trainer van de MO16 en coördinator van De Futures, beide bij ADO Vrouwen. Dertig jaar geleden begon hij met zijn eerste klus als trainer bij DUNO Vrouwen. Vandaag neemt hij ons onder andere mee in zijn carrière als trainer, zijn ambities en het ADO Den Haag DNA.

Introductie
Alex Scholte is 51 jaar jong en in het dagelijks leven docent wiskunde en rekenen op het ’s Gravandreef College in Leidschendam. ‘’Ik ben getrouwd en heb twee dochters, waarvan één al de deur uit is. Bij ADO Vrouwen ben ik trainer-coach van de MO16 in een co trainerschap met mijn oud speelster Lisa Guyt en ben ik coördinator van de Future-trajecten. De Future-trajecten zijn in samenwerking met de KNVB opgestart om meiden, die nog bij hun eigen club spelen extra trainingsmomenten te geven. Daarmee stijgt het algemene niveau en krijgen wij een goed beeld van al het talent in de regio. Binnen het vrouwenvoetbal is het zo gereguleerd dat de BVO’s pas meisjes in de MO15 leeftijdscategorie aan zich kunnen binden om in competitieverband uit te komen.’’

Carrièreverloop
Als miniwelp is Alex begonnen bij SVV Scheveningen. Als E pupil is hij toen ingestroomd bij ADO als veldspeler. Hier is de speler als keeper verder gegaan. Vervolgens heeft de keeper de hele jeugd tot en met A-regionaal verder bij ADO gespeeld. ‘’Ik was redelijk talentvol, maar absoluut niet goed genoeg voor het betaalde voetbal, daarnaast best een eigenwijs ventje. Zeker toen ik in mijn laatste jaar in de A ook al studeerde aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding vond ik dat ik de wijsheid in pacht had, ik was toen geen makkelijke speler in de selectie. Daarnaast was ik ook behoorlijk principieel en dat heeft me vaak in de weg gezeten. Ondanks alles heb ik wel een geweldige tijd gehad bij ADO. Deze tijd heeft me gevormd als mens en als trainer.

Scholte heeft vier jaar bij de senioren gezeten. De eerste twee jaar deed hij dit bij Quick Steps in Den Haag. ‘’Nadat ik op mijn 21e de kans kreeg om bij HSV DUNO, naast speler van de zaterdagselectie ook hoofdtrainer van de vrouwenselectie te worden ben ik overgestapt. Blessures zorgden ervoor dat ik op mijn 23e ben gestopt als voetballer. Als trainer ben ik begonnen bij DUNO Vrouwen. Dat is komend seizoen alweer 30 jaar geleden.  Daarnaast heb ik daar een jaar het eerste elftal van de zondag getraind. Ik was toen net 24 en had veelal oudere spelers of vrienden onder mijn hoede. Een heel leerzame periode was dat.

Na mijn periode bij DUNO ben ik twee jaar jeugdtrainer geweest bij Quick Steps. Een mooie club, waar nog echt een familiegevoel heerst. Veel van die gastjes had ik ook in de klas op school en ik spreek er geregeld nog een aantal.’’

Tijdens zijn Quick Steps periode werd de trainer ook gevraagd als parttime coach bij het JPN. ‘’Frans de Kat zat toen in dit district (de VTZér van de KNVB) en hij was een oud-studiegenoot. Je moet soms het geluk hebben dat er net een plekje vrijkomt en dat degene die het bepaalt veel vertrouwen in je heeft. Toen Frans niet lang daarna werd aangesteld als HJO bij ADO Den Haag ben ik met hem meegegaan om de jongste jeugd te gaan trainen. Dat waren toen de tweedejaars E-pupillen in de D-competitie, de D3. Je zult begrijpen dat dit voor mij voelde als thuiskomen. Je had toen een voetbalprogramma met Harry Vermegen op tv en daarin schoten ze een bal door een open raam met als thema de cirkel is rond. Nou dat heb ik de eerste dag ook direct gedaan.”

”Omdat het werk in het JPN botste met mijn ADO-belangen ben ik binnen het JPN overgestapt naar het meisjesvoetbal. Daar was toen Sarina Wiegman werkzaam als parttime coach. Zij speelde daarnaast in het Nederlands Elftal en bij Ter Leede. Na het behalen van mijn TC-diploma ben ik op haar voorspraak overgestapt naar het eerste vrouwenelftal van Ter Leede. Een super succesvolle periode met twee algehele landstitels en de supercup als tastbaar zilverwerk.’’

Na vier jaar heeft de trainer Ter Leede vaarwelgezegd en werd hij trainer bij de mannen van Delfia. ‘’Een promotie naar de derde klasse en handhaving op dat niveau was een prima prestatie. In die periode werkte ik als JPN-coach bij de district selectie MO17. Ondertussen was de Eredivisie Vrouwen gestart en had mijn club, ADO Den Haag, Sarina aangesteld als hoofdtrainer, dat jaar maakte ik geregeld analyses van de tegenstander voor haar. Nadat eerste seizoen vroeg Sarina mij als haar assistent en zo was ik formeel weer terug in functie bij ADO Den Haag. Deze rol heb ik drie seizoenen vervuld. Drie keer waren we de runner up.”

”Na twee seizoenen Full Speed (mijn enige keer degraderen) en een jaartje het tweede elftal van SVV Scheveningen (kampioenschap reserve eerste klasse zaterdag) vroeg Sarina mij terug bij ADO als hoofdtrainer van het nieuw te starten beloften team. Vanuit die rol ben ik flink wat jaren werkzaam geweest als technisch manager, hoofd opleiding, assistent-trainer en hoofdtrainer bij het eerste elftal. Het winnen van de KNVB-beker in 2016 was het absolute hoogtepunt als trainer. Na een verplichte rustperiode i.v.m. fysiek ongemak, een uitstapje naar de mannentak op De Aftrap en een Coronajaar bij HBS JO17 ben ik nu weer terug op het oude nest als trainer-coach van de MO16 en coördinator van de Futures.’’

Inhoud functie
Als coördinator onderhoud Alex alle contacten met de clubs van de speelsters, de speelsters en hun ouders zelf. ‘’Daarnaast faciliteer ik de trainers van de Futures U15 en Futures U13. Het coördinatorschap is daarom echt een administratief uitvoerende functie. Uiteraard kijk ik als trainer-coach van de MO16 mee over de schouders van de trainers om te kijken welke speelsters het komende seizoen de overstap naar het MO16 team kunnen maken.’’

De beuk erin
We vroegen aan de coördinator welke activiteiten voor hem centraal staan bij de Futures. ‘’De activiteiten moeten een aanvulling zijn op de activiteiten die de meiden bij de club hebben. Het merendeel van de speelsters speelt tussen de jongens en voor hen is het geweldig om met gelijkgestemde meisjes te spelen. De dynamiek verandert dan enorm voor die meiden. Het is van belang dat die meiden met heel veel plezier aan die activiteiten deelnemen. Dat is wellicht nog wel belangrijker dan de voetbalinhoud. Meiden willen heel graag dingen samendoen, maar ze vergeten nog wel eens dat de beuk erin moet. Dat is echt iets wat ze bij ADO met de paplepel krijgen ingegoten.’’

Hoogtepunten
Met een al lange carrière achter de rug, zowel als speler en als trainer, waren we benieuwd naar de hoogtepunten van de coördinator. ‘’Als speler waren de kampioenschappen in de jeugd en de reis die wij met de A-junioren hebben gemaakt naar Japan erg mooi. Als trainer was dit het kampioenschap met Jong ADO Den Haag Vrouwen in het eerste jaar van het bestaan. Ook het winnen van de KNVB-beker tegen Ajax in ons eigen stadion is natuurlijk niet te vergeten. Mijn absolute hoogte punt was een aantal jaar terug. We speelden toen met hoofdtrainer Arend Regeer op de toekomst tegen Ajax en hadden elf zelf opgeleide speelsters in de basis staan. Dat is voor een opleider pur sang echt het mooiste wat er is.’’

Het huidige seizoen
Samen met Scholte keken we naar het huidige voetbalseizoen. Met de MO16 zien we dat we dit jaar makkelijker meekomen in de hoofdklasse JO15. We hebben dit jaar voornamelijk MO16 meiden, waar we vorig jaar voor de helft uit eerstejaars meiden bestonden. Het zijn competitieve wedstrijden waarin de meiden iedere keer tot het gaatje moeten. Wedstrijden die we hebben gespeeld tegen BVO-meiden lopen goed, we koppelen resultaat en leerrendement. Het team gaat met sprongen vooruit. Enige tegenvaller is de langdurige blessure (een gescheurde kruisband) van één van onze speelsters. Iets wat helaas nog erg veel voorkomt in het meidenvoetbal. Met de Futures hebben we de selectieactiviteiten achter de rug en gaan de trainers nu vooral aan de slag met de teamvorming.’’

Ook heeft de trainer duidelijke doelen voor dit seizoen. ‘’We willen zoveel mogelijk speelsters afgeven aan de volgende lichting. Daarnaast hebben we op teambasis samen met de speelsters twee doelstellingen opgesteld:

  • We krijgen de eerste tien minuten van de eerste- en de tweede helft geen doelpunt tegen.
  • Na een tegendoelpunt krijgen we geen doelpunt tegen binnen de volgende tien minuten.

Trainingsvorm
Elke club en elk team heeft zo zijn eigen trainingsvormen/trainingsinhoud. Alex vertelde ons over zijn trainingsweek met de meiden. ‘’We hebben een groep van twintig speelsters geregeld, aangevuld met externe speelsters vanuit het Future-traject. Op maandag is er kracht en explosiviteitstraining, woensdag staat in het teken van voetbalalgemeenheden en op vrijdag trainen we vaak in twee groepen. Daar staan altijd vaardigheid en spelvormen centraal. Uiteraard komt dan ook de spelwijze aan bod. Wij sluiten de trainingsweek altijd af met kleine felle vormen.’’

ADO Den Haag DNA
De trainer heeft een duidelijke visie die hij meegeeft aan de meiden. ‘’Onze speelsters moeten, net als ik vroeger heb meegekregen, worden geïnjecteerd met het ADO Den Haag DNA. Dat betekent nooit opgeven, altijd gas erop en niet zeuren. Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat. Een andere stijlregel die ik al jaren hanteer is. ‘Liever een dwarslaesie dan een doelpunt tegen’. Al merk ik wel dat deze uitspraak in de huidige tijd niet door iedereen meer op waarde wordt geschat en momenteel gebruiken we het ‘drie tattoos is vijf euro- principe’. Dit houdt in dat wanneer de meiden drie blauwe plekken hebben van het voetballen, hetzij van een bal, hetzij van een beuk, zij daarvan de foto’s in de groepsapp mogen zetten en dan mogen ze een tikkie sturen van vijf euro. We leiden geen poppetjes op maar Haagse Powervrouwen!’’

Ontwikkeling
Scholte heeft bepaalde ontwikkelingen, waar hij op let en die hij dus ook graag wil zien bij de speelsters. ‘’We willen graag zien dat speelsters steeds meer initiatief durven te nemen zowel binnen aanvallen als verdedigen. Daarnaast kijken we naar hun fysieke ontwikkeling, zijn ze steeds beter in staat om voetbalhandelingen op hoog niveau uit te voeren en vol te houden. Daarnaast zullen ze comfortabeler aan de bal moeten worden.’’

Ambities
Als laatste keken we samen naar ambities binnen het voetbal. ‘’Voorlopig ben ik bij ADO Den Haag Vrouwen op mijn plek. Er is sprake van dat onze stichting terugkomt in de organisatie van de BVO. Het is voor mij geen uitgemaakte zaak dat ik daarmee ook terugkeer in de organisatie. Uiteindelijk ligt mijn hart bij het vrouwenvoetbal en ben ik een echte ADO-man, maar ik moet me wel goed voelen binnen de organisatie.’’

Wij wensen Alex veel succes dit seizoen!

Klik op ADO Vrouwen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ADO Vrouwen voor meer informatie over de club.

Bron foto: Carlo Bol

Zes jaar spits bij vv Noordwijk: Nick van Staveren

vv Noordwijk
-
0
Zes jaar spits bij vv Noordwijk: Nick van Staveren

Dit is Nick van Staveren, de 27-jarige spits van vv Noordwijk. Van Staveren maakte de overstap van SV Hillegom naar vv Noordwijk en promoveerde samen met de club naar de hoogste amateurniveau. De spits heeft helaas een blessure opgelopen maar werkt hard om weer van waarde te zijn voor de ploeg.

Carrière
Nick van Staveren is 27 jaar oud en woont samen met zijn vriendin in Hillegom. De spits begon met voetballen bij een plaatselijke voetbalclub genaamd BSM. “Al gauw ging ik naar vv Hillegom waar ik het eerste haalde. Na de fusie in 2012 ben ik op achttienjarige leeftijd in het eerste van SV Hillegom terechtgekomen. Na drie jaar in het eerste te hebben gespeeld, klopte vv Noordwijk op de deur en vroeg of ik de overstap wilde maken. Dat is gebeurd en na zes jaar ben ik nog steeds blij met deze overstap.”

Prestaties
Van Staveren heeft al veel beleefd in zijn carrière qua prestaties. “Mijn eerste mooie prestatie was promoveren met SV Hillegom naar de eerste klasse. Dat was namelijk de eerste keer in de clubgeschiedenis dat dit gebeurde. Ook het kampioenschap in de hoofdklasse en daarna de derde divisie met vv Noordwijk behoort tot een van de mooie prestaties.”

Hoogste amateurniveau
Naast de prestaties heeft de spits ook hoogte- en dieptepunten beleefd in zijn carrière. Zijn hoogtepunt is dan toch wel het behalen van het hoogste amateurniveau. “Ik ben begonnen als speler in de derde klasse en speel nu tweede divisie. Een aantal momenten ook echt belangrijk mogen zijn voor het team. Enige dieptepunt die ik heb gekend is het afscheuren van mijn hamstring en nu mijn achillespees. Helaas is het niet anders en moet ik nu goed revalideren om straks weer van waarde te zijn.”

Kampioen in tweede divisie
Van Staveren wilt graag het maximale eruit halen wat erin zit. “Ik weet dat wij een elftal hebben die mensen kunnen verbazen. De enige prijs die nog op mijn verlanglijstje staat is het winnen van de tweede divisie.”

vv Noordwijk
De keuze om over te stappen naar vv Noordwijk was voor Van Staveren vrij simpel. “De club gaf mij een duidelijk beeld over de visie en speelwijze die zij hanteren. Ik kreeg een goed gevoel daarbij en na een gesprek was ik er meteen uit. Niet voor niks dat ik al zes jaar voor dezelfde vereniging speel. Al moet ik zeggen dat ik geen club hopper ben.”

Op dit moment zit vv Noordwijk in een groeiende fase. “We hebben veel nieuwe jongens, maar ook een aantal vaste waardes. We ontwikkelen onze speelstijl steeds beter, waardoor we het tegenstanders lastig maken en goed presteren. Waar het eindigt is de vraag.” Voor nu ligt de focus op snel fit worden voor de spits. “Snel fit worden en na de winterstop weer aansluiten bij de groep. Intentie is om snel weer te kunnen spelen!”

Wij wensen Nick van Staveren veel succes dit seizoen!

Klik op vv Noordwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Noordwijk voor meer informatie over de club.

Leen van der Boon: 44 jaar lid bij Quick Boys

Quick Boys
-
0
Leen van der Boon: 44 jaar lid bij Quick Boys

Leen van der Boon is 52 jaar en al 44 jaar lid bij Quick Boys. Zo was Van der Boon op achtjarige leeftijd begonnen als speler bij Quick Boys en is hij momenteel de teammanager van het tweede elftal. “Quick Boys is gewoon een onderdeel geworden van mijn leven!”

Leen van der Boon is 52 jaar, getrouwd en heeft één dochter. “Ik ben werkzaam in de bloemenbranche bij een exportbedrijf in Aalsmeer. Daarnaast ben ik ook actief bij Quick Boys 2 als teammanager.”

Van der Boon was acht jaar oud toen hij lid werd bij Quick Boys. “Ik begon bij Quick Boys in de E’tjes. Ik speelde wel in de jeugdselectie elftallen, maar nooit in de allerhoogste elftallen, altijd net daaronder. Voor mij zat een hele goede lichting. Ik ben linksbenig en speelde linksbuiten of in de spits. Na mijn laatste jaar in de jeugd (A1) ging ik naar de senioren. Het toenmalige selectiebeleid was niet zoals dat nu is. Ik heb geloof ik nog twee jaar in het derde gespeeld en ben daarna in een vriendenteam terechtgekomen.” 

Van der Boon heeft nooit voor een andere vereniging gespeeld en is ondertussen al 44 jaar lid van Quick Boys. “Voor mij bestaat er geen mooiere club. Toen ik nog speelde was ik al samen met een vriend jeugdleider van de F’jes. Mijn vrouw heb ik ook leren kennen op de club.” Door werk was Van der Boon (tijdelijk) gestopt met voetballen. “Daarna werd ik helaas ook ernstig ziek (Hodgkin). Gelukkig ben ik daarvan genezen en ben ik in 1996 door mijn schoonvader als grensrechter begonnen bij de B2. Na een jaar ging ik naar de A1 dat toentertijd divisie speelde en dus landelijk speelde. Dat was een prachtige tijd met volle zaterdagen tegen mooie tegenstanders (BVO’s).” 

Na een jaar of vier vond Van der Boon het wel genoeg en ging hij weer voetballen. “Helaas scheurde ik toen alles af in mijn knie. Na de revalidatie was ik nog grensrechter bij het derde geworden, samen met een vriend van mij die teammanager daar was. Na drie jaar schoven wij door naar het tweede waar ik sinds 2008-2009 actief ben. Ik heb tot 2018 met de vlag langs de lijn gestaan, maar doordat mijn knie niet meer mee wilde werken was ik genoodzaakt te stoppen. De laatste jaren ben ik actief als teammanager.”

Quick Boys 2 seizoen 2022-2023

De teammanager heeft samen met de rest van de hechte staf, die al jaren met elkaar samenwerken, veel beleefd. “Vele kampioenschappen meegemaakt. Geweldig. Wat het leukste is binnen mijn functie bij de club is lastig te zeggen. Het is gewoon een gevoel in me. De liefde voor de club, voor je team. Dankbaarheid van de jongens. Het is gewoon een onderdeel van mijn leven geworden!”

“Als regerend kampioen van de reserve hoofdklasse hebben we ietwat een moeilijke start gehad, maar we zijn pas een paar wedstrijden onderweg. Zo kan er dus nog van alles gebeuren. Ik heb wel het volste vertrouwen in mijn ploeg. Met deze spelersgroep gaan we weer meespelen om het kampioenschap!”

Wij wensen Leen van der Boon veel succes dit seizoen!

Klik op Quick Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Quick Boys voor meer informatie over de club.

Gert Jan Wisse stopt op hoogtepunt als VCK-voorzitter

VCK Koudekerke
-
0
Gert Jan Wisse stopt op hoogtepunt als VCK-voorzitter

Hoewel in het voorbije seizoen VCK verrassend de titel pakte in de 3e Klasse A van het zaterdagvoetbal en zich na negen jaar weer tweedeklasser mag noemen, zal voorzitter Gert Jan Wisse in november de voorzittershamer neerleggen. Na zes jaar vindt hij het tijd om het stokje over te dragen en tijd voor andere zaken in te plannen. ‘Je kunt wel zeggen dat ik stop op het hoogtepunt met een prachtig kampioenschap en een club die in alle facetten nog groeiende is.’

Toen Wisse door de vorige voorzitter werd benaderd om hem op te volgen, ging hij eerst even meelopen en in de keuken kijken. Hij zag een vereniging in groei, met vooral ook veel kansen en uitdagingen. “Dat was voor mij ook wel de voornaamste reden om uiteindelijk voorzitter te worden van deze geweldige vereniging. En een groot deel van de uitdagingen die er lagen zijn ook wel gerealiseerd, dus dat is iets waar ik met trots naar kijk. De organisatie staat en de club zit nog altijd in de lift. De afgelopen jaren is het ledental bovendien ook flink gegroeid, waardoor we in alle leeftijdscategorieën teams in de competitie hebben.”

En dat afgelopen jaar voor het eerste elftal alles op zijn plaats viel, met een uiteindelijk kampioenschap tot gevolg, dat is een onvergetelijke ervaring voor de vertrekkend voorzitter. “Natuurlijk is dat prachtig. We hebben de afgelopen seizoenen altijd wel een periode gepakt, maar gaandeweg het seizoen begonnen we ook de topwedstrijden te winnen. Dan groeide het geloof en volgde uiteindelijk ook de bekroning. En als je aan het eind van de rit bovenaan eindigt, dan ben je ook gewoon de terechte kampioen. Die titel pakken was een ontlading én een prachtige prestatie voor onze club. Als je zo’n kampioenschap dan weet te pakken met een spelersgroep die grotendeels uit eigen jeugd afkomstig is, dan maakt het dat voor mij nog extra speciaal.”

Hij typeert zijn voorzitterschap als een periode waarin hij veel betrokkenheid toonde richting alle geledingen binnen de club. “Ik ben altijd makkelijk benaderbaar en ging overal wel kijken. Bij de jeugdteams, de dames, senioren en ook geregeld langs de vrijwilligers. Dat hoort ook zo te zijn, want een voorzitter ben je voor iedereen. Dat heb ik zoveel mogelijk proberen te doen, maar daar gaat toch stiekem heel veel tijd en energie in zitten. En na zes jaar vond ik het mooi genoeg en is het tijd voor iemand anders. Daarbij wil ik graag ook wat vaker naar mijn zoon gaan kijken, die in het eerste elftal speelt van SVOD’22. Daarvoor ga ik nu tijd krijgen, al zal ik ook nog vaak genoeg mezelf bij VCK langs de lijn laten zien hoor.”

Overigens is er nog altijd geen opvolger gevonden, die de voorzittershamer wil overnemen bij de tweedeklasser, maar dat neemt niet weg dat de beslissing onomkeerbaar blijft. “Ik heb het tijdens de nieuwjaarsreceptie bekend gemaakt, maar de kandidaten staan niet in rijen van twee voor de deur om een bestuursfunctie te vervullen. Laat staan die van voorzitter. Degene die de uitdaging accepteert, die komt terecht bij een mooie club, een kerngezonde club, waar nog altijd de nodigen uitdagingen liggen. Dan denk ik aan verbouwen, verduurzamen en ook de verschillende commissies gevuld houden. Dat zorgt er simpelweg voor, dat het dan een stuk makkelijker besturen is. Zo heb ik dat in elk geval ervaren.”

Helemaal weg, gaat Wisse overigens niet, want in een adviserende rol zal hij nog best wat uurtjes voor VCK betrokken blijven. “Vooral wat betreft de verduurzaming en verbouwingen binnen de club blijft ik wel betrokken inderdaad. En af en toe op zaterdag natuurlijk, want het blijft toch wel mijn cluppie. Al zal het dan niet meer zijn in een officiële rol.”

Klik op VCK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK voor meer informatie over de club.

Seolto 4: Corona gooide al twee keer roet in het eten

Seolto
-
0
Seolto 4: Corona gooide al twee keer roet in het eten

Vandaag gaan we in gesprek met Kevin van den Bergh van Seolto 4. De 28-jarige leider en speler van dit elftal is in het dagelijks leven werkzaam bij Taxi Goverde. Vandaag geeft hij ons een klein inkijkje in zijn elftal, Seolto 4.

Als eerste wilden we weten hoe en wanneer dit elftal is opgericht. ‘’Het elftal zoals het nu is, is een aantal jaar geleden ontstaan nadat twee oud een andere weg waren ingeslagen en het vijfde van toen deels opnieuw wilden gaan opbouwen. Dit hield in dat er jongens vanuit de selectie en van buitenaf over moesten komen. Een aantal jongens van, wat toen nog het vijfde was, spelen nog steeds bij ons. Ikzelf ben na wat jaren bij het tweede te hebben gespeeld, ook naar het vijfde gekomen. Met de hulp van een aantal jongens probeer ik de groep nu verder te laten doorgroeien. Inmiddels zijn we het vierde geworden en is de sfeer onderling erg goed. En de sportieve prestaties zijn ook nog best wel prima!’’

Van den bergh vertelt verder over zijn team. ‘’Binnen ons team gaat het er soms hard aan toe, op een humoristische manier. Iedereen is een keer aan de beurt en waar dat in het begin wel eens misging wordt dar nu vanuit iedereen geaccepteerd. Uitdelen en incasseren. Ik merk dat dat nu binnen onze groep zorgt voor een leuke sfeer, wat in mijn ogen uniek is.’’

Omdat dit team al een aantal jaar bestaat. Zijn er vast vele hoogte- en dieptepunten de revue gepasseerd. We vroegen aan Van den Bergh of hij daar meer over kon vertellen. ‘’Het dieptepunt voor mij was toen de groep nog wekelijks met flinke cijfers verloor. Er zat geen idee achter het spel, afspraken werden niet nageleefd en iedereen deed eigenlijk maar iets. Dat deed af aan mijn plezier voor het spelletje waardoor ik besloot een half seizoen te stoppen totdat het toch weer ging kriebelen. Het hoogtepunt was kort daarna toen de groep ‘opnieuw’ werd opgebouwd. We gingen vaker winnen dan verliezen en het plezier was weer helemaal terug. Persoonlijk probeer ik nu op mijn manier leider te zijn en het team als een eenheid aan te kleden. Dat gaat de goede kant op!’’

We vroegen ook of er binnen dit team nog enkele kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Iedereen binnen Seolto 4 geeft op zijn manier kleur aan onze groep. Maar je hebt wel een aantal jongens die meer op de voorgrond staan. Onze keeper Ronald begint al te klagen als zijn keepersbroekje niet goed gewassen is. Spelverdeler John zorgt samen met rechtsbuiten Michael voor de danspasjes in de kleedkamer en linkback Sjoerd staat altijd klaar met zijn woordgrapjes. En ik den dat ik zelf ook wel gewaardeerd wordt met mijn humor. Coach Theo staat langs de lijn met sarcasme te coachen en Carlo is de niet te missen, puntenpakkende vlagger.’’

Tot slot wilden we het hebben over de activiteiten die dit team buiten het veld onderneemt en hun ambities. ‘’Qua activiteiten moet ik toch wel het teamweekend benoemen. Sinds drie jaar huren we ergens eind augustus voor een paar dagen een huisje af. Lekker met de mannen onder elkaar bier drinken, slap ouwehoeren en vooral veel lachen. Er werden al activiteiten geregeld zoals paintballen, voetgolf, pijl en boogschieten, kano varen en op kroegentocht gaan. Qua ambities willen we natuurlijk een kampioenschap meemaken. Het corona seizoen van inmiddels twee jaar geleden leek het ook echt te gaan gebeuren. Vanaf de eerste speelronde stonden we bovenaan. Helaas ging dit feest niet door en zullen we dus nog moeten wachten.’’

Klik op Seolto voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Seolto voor meer informatie over de club.

RKVV Roosendaal JO23-5: gezelligheid binnen en buiten het veld

rkvv Roosendaal
-
0
RKVV Roosendaal JO23-5: gezelligheid binnen en buiten het veld

RKVV Roosendaal JO23-5 is een team dat pas sinds dit seizoen samen speelt. Toch zijn ze al erg echt geworden en kan er gesproken worden over een groep vrienden. Vandaag krijgen we een inkijkje binnen dit team.

Een mooie mengelmoes
RKVV Roosendaal JO23-5 ook wel FC Bier genoemd bestaat uit een bijzondere groep jongens. ‘’We zijn een groep jongens dat van een feestje houdt, het leuk vinden om een borreltje te drinken in de kantine en een passie hebben voor voetbal. Het varieert van een keeper die nog nooit heeft gekeept en jongens die al jaren in hoge elftallen voetballen. Kortom een groepje van alles.’’

Liefde voor voetbal
Wat maakt dit team nou uniek? Daar waren wij erg benieuwd naar. ‘’Wat ons uniek maakt is de liefde voor voetbal en de vriendschap onder elkaar. De gezelligheid binnen en buiten het veld om. Dat maakt je een echt team. Zowel binnen als buiten het veld spreken we elkaar en dat is mooi om te zien. We zitten als team pas een half jaar bij elkaar, maar toch zijn we al erg hecht geworden. Dit is ook erg bijzonder.’’

Speciale spelers
Als we vragen naar speciale spelers hoeft het team uit Roosendaal niet lang na te denken. ‘’Zijn er speciale spelers? Allemaal stuk voor stuk. Neem als voorbeeld onze Max Vriends, een echte levensgenieter, drinkt graag een drankje, maar is ook gefocust op school en werk. We hebben ook een jongen met een spraakgebrek, dit vinden wij ook allemaal heel bijzonder.’’

Hoogte- en dieptepunt
De hoogte- en dieptepunten van het team liggen bij twee wedstrijden. Het hoogtepunt was de allereerste bekerwedstrijd. In een spannende thuiswedstrijd tegen UVV’40 O23-2 wisten de mannen de wedstrijd met een 4-3 uitslag over de streep te trekken. Dit was tevens de allermooiste wedstrijd die dit team samen heeft gespeeld. Het dieptepunt dit seizoen was tijdens een uitwedstrijd tegen VV Papendrecht O23-1. Tegen één van de mindere teams uit de competitie werd er met 1-0 verloren.

Kan nog alle kanten op
Roosendaal JO23-5 heeft een bijzonder motto waarmee zij dit seizoen in gaan. ‘’Gezelligheid kent geen tijd, dat is wat de volgende dag tot een kater lijdt. Het kan dit seizoen alle kanten op bij ons. Het lijkt voor nu op een plek in de middenmoot (rond de top vier). Toch gaan we er alles aandoen om kampioen te kunnen worden dit seizoen. Verder zitten we nog steeds in het bekertoernooi en hopen we ook deze te kunnen winnen.’’

Bedankt!
Als laatste wil het team nog een groep mensen bedanken. ‘’We willen al onze sponsoren bedanken. Deze zijn te vinden op ons Instagram account @rkvv_fc_bier. Hier blijf je ook op de hoogte van al onze wedstrijden en avonturen’’

Wij wensen RKVV Roosendaal JO23-5 veel succes dit seizoen!

Klik op RKVV Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKVV Roosendaal voor meer informatie over de club.

Maarten Vinke is cultuurbewaker van Nieuwenhoorn

vv Nieuwenhoorn
-
0
Maarten Vinke is cultuurbewaker van Nieuwenhoorn

Zes jaar geleden keerde hij met een ‘cluppie’ met andere Nieuwenhoorn-getrouwen terug. “Dat was hard nodig, want we zaten in zwaar weer.” Maarten Vinke blies de stichting voor het topvoetbal nieuw leven in, dit seizoen speelt Nieuwenhoorn 1 zijn wedstrijden in de vierde divisie, negen jaar na de entree op het laagste zaterdagniveau.

Met goed gemoed stapte Vinke (76 jaar jong) onlangs de bus in voor de uitwedstrijd tegen Goes. “Het is honderd kilometer, dus het valt mee.”  Met twee overwinningen op zak – tegen Jodan Boys en Achilles Veen – kende zijn club een geweldige start als promovendus in de vierde divisie. “Zoiets geeft de hele club een boost. Deze punten hebben we al lekker op zak.”

Eigenlijk, zo vertelt Vinke, lag het in de planning dat pas over een jaar of twee de stap gemaakt zou worden naar het vijfde niveau van Nederland. “Het klikt geweldig in dit team”, analyseert hij het Nieuwenhoorn dat vorig seizoen via de nacompetitie promotie uit de eerste klasse wist te bewerkstelligen. “Voor dit niveau hebben wij een bescheiden budget, durf ik gerust te zeggen. Maar we hebben wel het geluk dat oudere spelers die in de tweede en derde divisie hebben gespeeld graag hier weer terugkeren. Jongens als Melvin Winterberg, Delano Cohen en Dimitri Gomes zijn gouden krachten voor dit elftal. Met talentvolle jonge spelers uit de regio die zich bij ons kunnen ontwikkelen, hebben een mooie balans.”

Dat Vinke zes jaar geleden terugkeerde in een officiële functie (‘ik ben nooit helemaal weggeweest’) kwam bepaald niet voort uit luxe. “De club zat in een vervelende tijd. Er waren veel bestuurswisselingen, veel onrust ook. En we hadden net de overstap gemaakt van de zondag naar de zaterdag.”

Nieuwenhoorn moest beginnen op het allerlaagste niveau. Het gevolg was dat de publieke belangstelling fors terugliep en ook de sponsoring een stuk minder werd. Vinke, die terugkeerde als bestuurslid accommodatiezaken, vond het noodzakelijk om de stichting Topvoetbal nieuw leven in te blazen. “Die stichting heb ik in mijn periode als voorzitter in 2001 zelf opgericht. Hij was ergens in de la verdwenen.”

Als voorzitter van de ‘herboren’ stichting brak een nieuw bloeiperiode van Nieuwenhoorn aan met voorlopig de promotie naar de vierde divisie als hoogtepunt.

Het wil volgens Vinke niet zeggen dat bij Nieuwenhoorn inmiddels weer alles op rolletjes loopt. “In de organisatie is het rustig, dat is zeker, maar we hebben als club wel zorgen over het vrijwilligersbestand. We hebben een groot tekort, vooral in het bestuur en in de commissies. Dan heb ik nog niet eens over de bezetting van de kantine. Dat is een drama. Om dat op te lossen kijken we naar commerciële inzet. Daar ontkomen we niet aan. Het verenigingsleven is de afgelopen tien, vijftien jaar drastisch veranderd. Toen ik voorzitter werd in 1990 ging mijn vrouw mee om achter de bar te staan. Dat waren andere tijden.”

Hij voelt zich bij Nieuwenhoorn naar eigen zeggen een ‘cultuurbewaker’. “Sommige zaken veranderen, dat moet je accepteren, maar er zijn ook dingen die je moet behouden. Als je alles laat gaan, spelen we straks niet meer in het zwart en wit, maar in het paars.”

Naast voorzitter is Vinke een gewaardeerd lid van de terreinploeg van Nieuwenhoorn. Vier ochtenden in de week maakt hij zich verdienstelijk op de club bij het schoon houden en onderhoud van het complex. “Donderdag is onze snipperdag. Dan doen we het rustig aan, want ’s avonds is de clubavond. Je moet niet te gek doen, hé.”

Klik op vv Nieuwenhoorn voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwenhoorn voor meer informatie over de club.

1...537538539...1.537Pagina 538 van 1.537