Dit jaar staat bij Wolfaartsdijk volop in het teken van feestvieren. De nummer twee van de 4^e Klasse A in het zaterdagvoetbal is nog volop verwikkeld in een promotiestrijd via de nacompetitie én viert het 75-jarig bestaan. Daar tegenover staat ook een afscheid, want na bijna 250 officiële wedstrijden neemt aanvoerder Tijmen van der Baan afscheid van de club waar hij maar liefst tweeëntwintig jaar actief was.

“Dat is best raar moet ik bekennen. Maar het is een weloverwogen besluit geweest. Ik woon en werk inmiddels alweer zo’n vijf jaar in Eindhoven en daarvoor studeerde ik in Tilburg. Mijn vriendin en ik verwachten in augustus ons eerste kindje en daar wil ik mijn tijd in gaan investeren. Ik heb de afgelopen jaren wekelijks de reis naar Zeeland gemaakt om te trainen en te voetballen, maar nu is het genoeg geweest.”

Van der Baan (28) zal hoogstwaarschijnlijk in de buurt van Eindhoven wel een club gaan zoeken om er met vrienden te gaan voetballen, maar het hoofdstuk Wolfaartsdijk is afgesloten, al zal hij logischerwijs nog wel geregeld eens gaan kijken als hij bij zijn ouders of vrienden op bezoek gaat. “Dat was altijd ook de voornaamste reden voor mij om het zo lang nog te blijven doen. Want het is de club waar ik ben opgegroeid en waar ik mooie dingen heb meegemaakt. Dit seizoen hadden we de pech dat Vlissingen bij ons in de competitie zat, anders hadden we wellicht vol kunnen meedoen om de titel. Dat zou pas helemaal een afscheid op het hoogtepunt geweest zijn..”

Nu staat er vooral een ‘baby-sabbatical’ op de planning en hoeft hij niet meer de wekelijkse 750 kilometer heen en weer te rijden om te trainen en voetballen. “Met de huidige benzineprijzen is dat overigens niet echt een grapje meer te noemen, maar dat is natuurlijk niet de reden dat ik ervoor kies om ergens in een 9^e elftal met vrienden te gaan ballen boven het strijden om de punten met Wolfaartsdijk. Het is puur een keuze voor mijn privéleven.”

Als afscheidscadeau kreeg de centrale middenvelder (die dit jaar door de vele blessures vooral als centrale verdediger speelde) van de spelersgroep en de technische staf na afloop van de reguliere competitie een ingelijst shirt van Wolfaartsdijk met het getal 246 erop. “Dat waren tot dan toe het aantal officiële duels die ik in het eerste heb gespeeld sinds ik daar twaalf jaar geleden debuteerde. Prachtig cadeau en ook best even een emotioneel moment. Dat shirt gaat in ons huis in Eindhoven een mooi plekje krijgen, dat staat vast zodat ik altijd kan terugdenken aan de schitterende tijd die ik hier bij deze mooie dorpsclub heb gehad.”

De aanvoerder en de selectieleden hebben hoe dan ook nog wel wat festiviteiten op de rol staan, want de vierdeklasser viert dit jaar het uitgestelde 75-jarig bestaan, dan eigenlijk in juli 2021 had moeten plaatsvinden. Zo is er een jubileumgids “Kroniek van een dorpsvereniging – 75 jaar VV Wolfaartsdijk” uitgebracht, en stonden er tal van festiviteiten zoals  toernooitjes voor jong en oud, een zeskamp, jubileumreceptie en feestavond op de activiteitenkalender van de club, waar veel vrijwilligers zich voor hadden ingespannen. “Het is een geweldige mijlpaal voor een bijzondere club. Het bestuur is solide en zit er al heel lang, vrijwilligers zijn er in overvloed en het is echt een plek van verbinding voor het dorp. Van onschatbare waarde voor de leefbaarheid en daarvoor steekt iedereen graag zijn handen uit de mouwen. Ik ben er trots op dat ik daar al die jaren zelf ook onderdeel van ben geweest en heb mogen uitmaken. Het kameraadschap, de korte bezoekjes aan mijn ouders en vooral de sfeer voor de wedstrijden zal ik het allermeeste gaan missen.”

Klik op Wolfaartsdijk voor meer artikelen over de club.
Klik op Wolfaartsdijk voor meer informatie over de club.

De sportieve doelstelling voor ZSC’62 is elk jaar opnieuw kraakhelder: handhaving. En ook dit seizoen heeft doelman Robin Dekker samen met zijn teamgenoten het doel behaald. Zij het wel pas op de allerlaatste speeldag. Niet afgetekend, maar op doelsaldo werd een plek in de nacompetitie ontlopen.

“Het was dit seizoen wel tot het allerlaatste moment spannend. Al moest Duiveland wel een monsterscore neerzetten om ons alsnog voorbij te gaan. Al was de nederlaag totaal onnodig. We hebben in dit post-coronaseizoen het vanaf de start niet onaardig gedaan, maar hebben het compleet weggegeven in de laatste serie wedstrijden. Dat was zonde. We hadden zelfs even kans op de tweede periode, maar dat mocht niet zo zijn. Ongelukkig verloren we van WHS en zagen onze periodekansen verdwijnen.”

Dekker (25) woont zelf in Zierikzee en begon ooit te voetballen bij Mevo, maar al snel vertrok hij naar WIK’57. “Mijn opa was daar materiaalman en nam me mee om daar te gaan voetballen. Ik doorliep er de jeugd stond er op mijn zestiende in het eerste. Daarna ben ik naar Den Bommel gegaan, maar die overstap verliep niet zoals verwacht en in de voorbereiding ben ik bij MZC’11 aangesloten. Een heel seizoen lang heb ik toen in het tweede en lagere elftallen gespeeld. Ze hadden daar een goede eerste keeper, dus kans maken deed ik niet. Toen klopte ZSC’62 en daar speel ik nu alweer tot volle tevredenheid voor het vierde jaar.”

Komend seizoen komt er dus een vijfde seizoen, opnieuw in de derde klasse, bij voor de keeper die tevreden is over de ontwikkelingen die zijn ploeg doormaakt. “Onze trainer Thomas Mangelaars heeft een heel duidelijk idee hoe hij wil voetballen en iedereen voelt zich daar prettig bij. Ik zelf overigens ook. En hier ben ik vrijwel zeker van een plek onder de lat en dat is voor mezelf wel een fijne gedachte, want ik wil vooral gewoon lekker voetballen. En als het even kan op een leuk niveau. Deze derde klasse is dat zeker en ik denk ook dat we op dit niveau thuishoren.”

De goalie is bezig aan zijn laatste studiejaar fysiotherapie en voorziet een intensief jaar. “Die studie is intensief en ik weet natuurlijk ook niet was het uiteindelijk qua werk gaan opleveren. Voor nu is het goed te combineren met voetballen. En binnen de club vinden ze het ook wel fijn dat er iemand is die wat medische kennis heeft. We hebben ook wel de nodige blessures gehad, maar het is niet zo dat ik me daar doelbewust extra mee heb beziggehouden. Want ik ben natuurlijk in eerste plaats gewoon keeper en moet mijn doel schoonhouden. Nu even rust en vanaf augustus gaan we er weer vol voor en hopen we opnieuw onze doelstelling te behalen. Daar gaan we weer alles aan doen.”

Klik op ZSC ’62 voor meer artikelen over de club.
Klik op ZSC ’62 voor meer informatie over de club.