Home Blog Pagina 536

‘Die meiden horen niet alleen, ze luisteren ook’

vv DSE
-
0
‘Die meiden horen niet alleen, ze luisteren ook’

Als trainer van de dames bij Eindhoven 2, leerde Wil Kuijpers afgelopen seizoen die van DSE kennen. Toen bleek eens te meer: het wereldje is maar klein. Dus toen ze in Etten-Leur een nieuwe trainer zochten, wisten ze hem te vinden. “Die meiden horen niet alleen, ze luisteren ook.”

Wat hij daar precies mee bedoelt, is eigenlijk heel simpel. “Horen is alleen weten wat ik bedoel, luisteren is het ook echt uitvoeren.” Daar ligt volgens de 54-jarige Kuijpers dan ook meteen de grootste uitdaging als trainer in het vrouwenvoetbal. “Je moet heel goed communiceren en duidelijk uitspreken wat de bedoeling is. Ze komen echt terug als je wat hebt gezegd.” Bewust zijn van, dus. “Uitspraken moet je heel precies formuleren, ik bedoel eigenlijk dit. Consequent en integer zijn, mannen gaan daar veel makkelijker mee om.” Juist dat, maakt de omgang voor hem zo mooi. “Het is iets moeilijker, maar anders wordt het saai.”

Goed geregeld
Kuijpers kan het weten, want na bijna zeven jaar als trainer bij de jeugdacademie van PSV, weet hij het verschil. Al maakt dat eigenlijk maar weinig uit. “Ik weet niet zo goed wat het is, maar het is zo mooi om te doen.” Sinds 2014 in het vrouwenvoetbal. “Jarenlang heb ik een voetbalschool gehad, met heel veel goede meiden, dia ga je dan volgen. Zo kwam ik bij DIA terecht, daar hadden ze een trainer nodig.” Van het één, kwam het ander.

“Mijn zoontje speelde in die tijd bij PSV, dus in het weekend kon ik eigenlijk niet, maar het beviel zó goed. Toen heb ik maar iets geregeld, zodat ik er op zaterdag toch bij kon zijn.” Vervolgens kwam de Tilburger, die ook nog actief was bij JEKA, dus via Eindhoven, terecht bij het eerste van DSE. “Sinds het eind van de vorige competitie, dit wordt mijn eerste volledige seizoen. Het is een warme club, met een eigen DNA en alles is ontzettend goed geregeld. Wedstrijden met de bus, een vaste fysio, noem maar op. Het wordt echt breed gedragen.”

Samen voetballen
Niet alleen op het veld, ook in het dagelijks leven is Kuijpers omringd door het andere geslacht, zo vertelt hij. “Ik was leidinggevende, maar ben toen overgestapt naar een woonwinkel, met 22 vrouwen.” Waarom? “Ze zeiden dat het ‘moeilijk’ zou worden, dat wil ik dan nog wel eens zien.” Maar tot nu toe, gaat het hem prima af. “Vrouwen komen al hun afspraken na, wij mannen zijn daarin veel slordiger. Dat zie je ook op het veld. Als ze een opstelling moeten maken, duurt dat best even, jongens lopen gewoon naar een positie.”

Toch voelt Kuijpers zich, in dat wereldje, helemaal thuis. “In het meidenvoetbal is de weg naar Oranje of een BVO zo kort, dat is veel makkelijker te bereiken. Als je daar dan je kennis en ervaring in kunt delen, is dat iets moois.” En dat is maar goed ook, want met een kampioenschap en promotie naar de topklasse, wordt er dit seizoen veel gevraagd van DSE. “In die competitie lopen bij iedere ploeg vijf of zes goede speelsters, plus duidelijke patronen, dat moet er bij ons nog een beetje meer in komen.” Kuijpers vervolgt. “Meer samen voetballen. Zonder bal, zijn ze beter dan met bal.”

Pareltjes
Gezamenlijke inzet, schouders eronder en gaan. “Trappen, aannemen, wenden en keren, dat zit bij mij altijd in een training. Harder en zuiverder leren passen. Dan moet ook de handelingssnelheid omhoog.” Net als bij een simpele rondo. “Dan doen we verplicht twee keer raken, snel aannemen en passen. Als we die basis kunnen verfijnen, gaan we daar zeker weten voordeel uithalen. Onderbewust sta je straks dan veel makkelijker op het veld.”

Kuijpers ziet dat, behalve de populariteit, ook het niveau de laatste jaren enorm is gestegen. “Bij DSE hebben we 38 dames voor één en twee, dat is gigantisch. De kwaliteit gaat gewoon omhoog, je krijgt echt specialisten per positie.” Niet heel gek, dat hij daar dan ook op hamert. “Heel vaak vraag ik in gesprekken aan ze: wie ben je als speelster? Het is natuurlijk meer dan talent alleen.” Met die ontwikkeling, is de trainer vanzelfsprekend meer dan verheugd. “De jeugd die nu doorkomt. Daardoor komen steeds meer pareltjes tevoorschijn.”

Interactie
Ook buiten het veld geniet Kuijpers zichtbaar. “Er is meer betrokkenheid dan bij de heren. Dames helpen allemaal mee, die vinden het veel leuker om dingen met elkaar te delen. Daarin zie je dat het breder wordt gedragen.” Daar ligt volgens hem dan ook nog een belangrijke uitdaging, wat betreft ontwikkeling. “Als je op judo gaat, krijg je training van iemand in een judopak. Bij voetbal is het tot een jaar of tien dan toch nog vaak een welwillende ouder, terwijl kinderen juist in de onderbouw ontzettend veel te leren hebben. Dus als we het niveau nog verder omhoog willen, zullen de trainers ook beter moeten.” Daar doet hij zelf, voorlopig nog wel eventjes, in ieder geval alles aan. “Op het veld staan, is het leukste wat er is. De interactie met die speelsters, ik geniet er nog iedere dag van!”

Klik op DSE voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DSE voor meer informatie over de club.

Voor Sebregts en Unitas’30 is promotie één groot avontuur

Unitas 30
-
0
Voor Sebregts en Unitas’30 is promotie één groot avontuur

Tijdens zijn eerste seizoen bij de club, viel Jeroen Sebregts meteen met zijn neus in de boter. De doelman maakte de overstap van VVC’68 naar Unitas’30, groeide uit tot eerste keeper en werd kampioen van de eerste klasse. “Het was een topseizoen, met een topselectie. Alles viel op zijn plek!”

Een mooie bekroning, of zoals de 26-jarige Sebregts het zelf met gevoel voor understatement weet te omschrijven: “Je kunt het slechter treffen.” En dat terwijl de keuze voor Unitas’30, nog geen gemakkelijke was. “Ik voetbalde met veel plezier met mijn vrienden bij vierdeklasser VVC’68, moet je dat dan opgeven? Maar het plaatje hier klopte. Als ik nog wat wilde, moest ik het gewoon doen.” Na een seizoen bij Halsteren zaterdag, miste de sluitpost vooral de gezelligheid die hij de drie seizoenen daarvoor bij Steenbergen wel had ervaren. De stap terug was een bewuste. “Verschillende spelers van Steenbergen gingen toen ook naar VVC’68, net als de trainer van destijds.” Toch bracht zijn ambitie Sebregts richting Etten-Leur. Een stap omhoog en in het begin even schakelen. “Je moet wennen aan het team, maar eigenlijk is het voor de rest vrij vlot verlopen. Na een wedstrijdje of drie, groei je mee met het niveau.”

Iets bijzonders
Maar dat dat meespelen zou zijn om promotie naar de vierde divisie, hadden ze ook bij Unitas’30 niet helemaal verwacht. “De doelstelling was in eerste instantie gewoon om zo snel mogelijk veilig te spelen en heel misschien meedoen om een prijsje. Dat liep even anders.” Toch had Sebregts al vrij snel een heel goed gevoel, over afgelopen seizoen. “Er zat vanaf het begin veel voetbal in, maar we waren wisselvallig. Toen we uit bij DHC verloren, dacht ik wel even: oei! Maar na de wedstrijd tegen SC ‘t Zand (gelijkspel), voelde je dat het wat bijzonders kon worden. Toen waren we veel beter.” Een goede reeks volgde. Mede dankzij het trainersduo Hendrikx en Van Vugt. “Joris is tactisch heel sterk, terwijl Eddie echt tussen de spelers staat. Dat is denk ik een goede combinatie.”

Slimmigheidjes
Maar ook binnen het veld, heeft Unitas’30 een mooie mix van spelers, vertelt Sebregts. “Jong en oud, kwaliteit en ervaring. De jeugd bonkt ook alweer op de deur.” Stiekem toch een beetje de sleutel tot succes, denkt hij. “De breedte van onze selectie. Als we vorig seizoen moesten wisselen, werd het er echt niet slechter van.” Dit jaar wordt dat een grotere uitdaging, verwacht de goalie. “Het grootste verschil nu, is toch wel de ervaring. Er zijn er een paar gestopt of vertrokken. Ik ben 26, maar de op twee na oudste.” En dat merk je, in de vierde divisie. “Bepaalde slimmigheidjes, die moeten wij nog leren. Met foutjes kom je nu ook niet meer weg, dat is een stukje volwassenheid.” Sebregts ziet het dan ook eigenlijk allemaal als één groot avontuur. “Niemand van ons heeft ooit op dit niveau gespeeld. We moeten ervoor zorgen dat we erin blijven, de rest is mooi meegenomen.” Maar wel met hun eigen speelwijze. “Taken uitvoeren, vanuit de discipline, is nu nog belangrijker. Als je een keertje dekt op twee meter, is het daarna vijf.”

Dromen mag
Ook als doelman merkt hij het verschil. “Spitsen ronden beter af, dus moet je nog beter positie kiezen.” Gelukkig is dat precies zijn specialiteit. “Ik ben sterk in de één tegen één, maar probeer het vooral ook coachend goed weg te zetten. En meevoetballend ben ik vrij rustig.” Dat laatste is overigens niet zo heel gek, blijkt. “In de jeugd heb ik, tot mijn vijftiende, altijd gevoetbald. Bij Rimboe.” Een bijzonder verhaal. “Op een keer kwam de keeperstrainer langs, of ik niet mee wilde doen. Dat was eigenlijk meteen heel leuk. Zo is het begonnen.” Maar dat Sebregts jaren later in de vierde divisie zou keepen, had hij toen zelf ook niet verwacht. “Bij Rimboe kregen we vaak bijna honderd goals per jaar tegen, dan heb je niet per se het idee dat je opvalt. Van een dorpje naar de derde klasse, vond ik toen al mooi. Nu speel ik hier.” Wie weet waar het eindigt, voor de inwoner van de Wouwse Plantage. “Misschien maak ik straks nog wel een stapje. Dromen mag toch?”

Klik op Unitas’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas’30 voor meer informatie over de club.

‘Via Spanje naar Internos en de derde klasse’

vv Internos
-
0
‘Via Spanje naar Internos en de derde klasse’

Vijf seizoenen in de jeugd van RBC Roosendaal, voetballen in Spanje en bij zijn terugkeer kampioen worden met Internos. De afgelopen jaren waren voor Moreno Mertens allesbehalve saai. En de komende maanden wacht alweer een nieuwe uitdaging: de derde klasse.

De nu 28-jarige Mertens had toen, net als ongeveer ieder ander jongetje van zijn leeftijd, eigenlijk maar één droom: profvoetballer worden. Bij de stadionclub uit Roosendaal leek de verdediger goed op weg, maar een faillissement gooide vroegtijdig roet in het eten. “Als je in je hoofd, eindelijk die knop hebt omgezet van ‘het zit er niet meer in’, is het best moeilijk om door te gaan.” Helemaal toen dat moment voor de rechtsback kwam tijdens zijn eindexamenjaar op de middelbare school. “Ik wist niet goed wat ik wilde gaan studeren, ben toen naar Internos gegaan en kwam vervolgens in Spanje terecht.” Via een studiebeurs en taalschool, om het toch nog één keer te proberen. “Je wilt later ook geen spijt krijgen.”

Dubbel gevoel
Mertens speelde tijdens dat avontuur tegen een mooi rijtje Spaanse clubs, bleef hangen voor zijn studie en maakte de meest bijzondere dingen mee. “Het was echt een dorpsclub, ons complex en stadion bestond uit één veld.” Maar na een aantal fraaie herinneringen, kwam ook daar uiteindelijk een einde aan. “Ik was er wel een beetje klaar mee. Het boek van de voetbal gaat een keer dicht, dan moet je realistisch zijn.” Mertens keerde terug naar Nederland, maar niet op een voetbalveld. “Twee jaar lang heb ik niet gevoetbald, tot ik vier seizoenen geleden Rick van Oostende, een oud-teamgenoot, tegenkwam in de sportschool. Of ik het niet leuk vond om weer aan te sluiten.”

De overstap van Internos naar de zaterdag trok de verdediger uiteindelijk over de streep, toch blijft het soms nog even wennen. “Haha, ik mis het leven in Spanje wel hoor. Ik heb het hier en op dit niveau goed naar mijn zin, maar het gevoel is soms een beetje dubbel.” Net als bij het kampioenschap in de vierde klasse, van afgelopen seizoen. “Het verschil in kwaliteit was heel erg groot, steeds spelen tegen ploegen die inzakken of winnen met 10-0 is niet leuk. Eigenlijk waren er met MOC’17 en Steenbergen maar twee tegenstanders waar het echt om ging. Daar leefde je naartoe.”

Meer tegenstand
Toch zag Mertens, in het dagelijks leven werkzaam bij NOC*NSF, dat het tegen de twee grootste concurrenten niet vanzelf ging. “Precies op dat moment, gaven we niet thuis. Dat kwam hard aan. Gelukkig hebben we ons daarna, juist tegen hen, goed herpakt.” Extra knap, zo denkt de inwoner van Etten-Leur. “Mentaal speelde dat best wel een rol in het team. Weinig tegenstand, minder serieus, dan ga je toch sneller afmelden. Dat merk je aan kleine dingetjes.”

Maar uiteindelijk, was er volgens hem maar één ploeg die het kampioenschap het meest verdiende. “Tegen Vrederust gaven we het bijna nog weg, maar ik vond ons afgelopen jaar de beste.” En dus mag Internos zich dit seizoen, gaan bewijzen op een niveautje hoger. In de derde klasse. “Binnen de groep hebben sommige jongens het al over promotie, ik ben zelf wat terughoudender. Vooral heel benieuwd hoe we het gaan doen met meer tegenstand.” Een voorspelling, durft Mertens voorlopig nog niet aan. “Daarvoor ken ik de competitie niet goed genoeg, maar we hebben wel een ploeg met veel kwaliteit.”

Volle bak
Daar maakt hij zelf, als rechtsback, een belangrijk onderdeel van uit. “Een dienende speler, verdedigen is echt mijn ding. Afpakken en de bal naar de goede kleur spelen.” Al blijft hij, ook op dat vlak, zichzelf ontwikkelen en uitdagen. “Ik probeer steeds vaker aanvallend mijn steentje bij te dragen, dat lukt steeds meer, maar kan nog altijd beter.” Wonend op 200 meter van het sportpark, staat Mertens alvast te trappelen. “Echte wedstrijden en er iedere week moeten staan. De spanning om volle bak te moeten gaan!”

Klik op Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Internos voor meer informatie over de club.

In gesprek met vv Bevelanders Vrouwen 1

vv Bevelanders
-
0
In gesprek met vv Bevelanders Vrouwen 1

Vandaag gaan we in gesprek met Luna Nouse van vv Bevelanders Vrouwen 1. De achttienjarige speelt als verdedigende middenvelder, spits en laatste vrouw. Momenteel studeert zij verpleegkunde en in haar vrije tijd is ze veel op het veld te vinden. Vandaag vertelt zij over haar elftal, Bevelanders Vrouwen 1.

Ten eerste wilden we weten hoe dit elftal is begonnen. ‘’Vrouwen 1 bestaat al heel lang en daarin is het een beetje komen en gaan van dames. In 2019 is de MO15 samengevoegd met de vrouwen 1 waardoor we ineens een heel groot leuk team hadden. Ik was toen slechts veertien jaar, dat is nog best jong om bij vrouwen te voetballen. In het begin vond ik dat nog lastig maar zodra ik merkte dat ik met mijn snelheid en trucs eigenlijk makkelijk mee kon. Werd het voor mij steeds leuker. Na twee á drie jaar was het team behoorlijk uitgedund omdat er dames gingen studeren, werken etc. Er ontstond toen best wel een behoefte aan een nieuwe lichting. De meiden uit gemengd JO15 mochten toen ook eindelijk aansluiten bij het team waardoor we nu een vrij jong vrouwenteam hebben.’’

Buiten het feit dat dit team dus nog vrij jong is, wilden we weten wat er nog meer uniek is aan dit damesteam. ‘’Dit team is uniek door de strijdlustigheid die er heerst om te winnen. Vooral het samen werken en samen winnen maakt ons uniek. Onderling is er een hele gezellige en vredige band waardoor er ook niet veel gemopperd wordt op elkaar en we elkaar in onze waarde laten. Als er iets is waar we het niet mee eens zijn of als we denken dit moet anders laten we dat ook gewoon weten en praten we erover met elkaar. Ondanks dat we nog een vrij jong team zijn heeft iedereen zijn plek. We weten goed wat we aan elkaar hebben, dat maakt ons een uniek team.’’

Vervolgens wilden we weten of er nog bepaalde hoogte- of dieptepunten zijn geweest die indruk hebben gemaakt op Luna. ‘’Het hoogtepunt van mijn tijd in dit team is toch al een aantal jaar geleden toen we nog de naam MO15 hadden. Een groot deel van de MO15 toen, zit nu ook in het vrouwenelftal. Met een beetje geluk, maar uiteraard door de strijdlustigheid en veel trainen kwamen we ineens tot de finale van het KNVB-beker toernooi. 10 juni 2017 hebben we toen een zinderende finale gespeeld in Halsteren tegen TSC Oosterhout en de beker mee naar huis genomen naar Kamperland. Het was een dag om nooit te vergeten met een volle supporters bus gingen we richting Brabant. De zenuwen gierden door onze lichamen en dat was in begin ook te merken aan het spel. Na het laatste fluitsignaal stond het 2-2 wat penalty’s betekende.

Gelukkig hadden we daarop geoefend met de trainer. De zenuwen van de eerste minuten waren weer helemaal terug. We scoorden de eerste vier penalty’s met gemak en onze keepster hield er maar liefst twee. Hierdoor gingen wij er met de overwinning vandoor.  Deze dag zullen we niet snel meer vergeten, de vreugde was zo groot.  Dit was ons nooit gelukt als we niet zo goed hadden samengewerkt en alles voor elkaar over hadden in de wedstrijden en trainingen. Gelukkig kennen we niet heel veel dieptepunten in ons team, maar het moment waarop heel veel meiden aangaven te stoppen en we ook op zoek moesten naar een nieuwe coach was wel lastig. Gelukkig is dat allemaal weer goed gekomen en zijn we er positief uitgekomen met dit mooie team.’’

We vroegen verder op de nieuwe trainer. We wilden onder andere weten hoe de trainingen er nu uitzien bij de dames. ‘’De trainingen met dit elftal zijn gezellig en soms mag het wat serieuzer. Er is altijd wel even tijd om bij te kletsen, maar soms moet de focus toch net iets meer bij de bal liggen. Als die focus er is dan ontstaan er vaak leuke wedstrijdjes en worden de oefeningen goed uitgevoerd. Dat geeft dan toch een goed gevoel voor de wedstrijd die op de planning staat.’’ Ook wilden we weten of er in de loop der tijd nog verschillende typetjes of kleurrijke figuren zijn ontstaan hierop reageerde Luna met: ‘’In de kleedkamer en op de trainingen is het vaak gezellig. Iedereen draagt daar wel zijn steentje aan bij. We hebben niet echt mensen die daarin op de voorgrond staan.’’

Tot slot wilden we het hebben over activiteiten die de meiden buiten het veld ondernemen en hun ambities. ‘’Activiteiten die we met dit team hebben ondernomen zijn onder andere een wipe-out baan wat hilarische beelden heeft opgeleverd. Daarnaast houden we ook zeker van een hapje eten met elkaar zoals een BBQ of uiteten gaan. We mogen ook zeker de feestjes op de club niet vergeten. Qua ambities, we willen wel graag nog een keer kampioen worden met dit team. Als we als team blijven samenwerken en er samen voor gaan denk ik dat we een eind moeten kunnen komen’’, sluiten Luna af.

Klik op Bevelanders voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Bevelanders voor meer informatie over de club.

Broers Van Dort geven middenveld OHVV gewicht

OHVV
-
0
Broers Van Dort geven middenveld OHVV gewicht

Thomas van Dort (18) debuteerde afgelopen seizoen in de hoofdmacht van OHVV. Hij viel met de neus in de boter. Aan de zijde van zijn oudere broer Gavin (22) promoveerde hij met de Oudenhoornse club naar de derde klasse.

Thomas is dit seizoen ook op een ander gebied in de voetsporen van zijn oudere broer getreden. Sinds het nieuwe schooljaar volgt hij aan de Rotterdamse hogeschool een studie. “Het is even wennen na de Havo”, zegt de jongste van OHVV-broers. “Het is vooral wennen aan het ritme.”

De broers beleefden een opvallend seizoen met OHVV in de vierde klasse. In de reguliere competitie werd de formatie van trainer Mark van Os duidelijk op punten geklopt door DVV’09 uit Dirksland. OHVV, dat net als de voorgaande twee seizoenen als grote favoriet was gestart, moest in een vroegtijdig stadium afhaken in de titelrace.

Des te knapper was het dat OHVV zich wist op te richten in de nacompetitie. In de finale van die nacompetitie werd BSC’68 geklopt, waarmee de derde klasse werd bereikt. “Eindelijk”, reageert Gavin van Dort (22), die met OHVV al enkele seizoenen zonder succes jacht maakte op promotie. “Wij hebben twee keer de pech gehad dat we door corona de competitie niet konden afmaken. Bij het tweede seizoen waren er nog maar vier wedstrijden gespeeld, bij het eerste seizoen was de eindstreep al min of meer in zicht. We hadden een behoorlijke voorsprong. Dat was een grote teleurstelling.”

De promotie van afgelopen seizoen maakte die teleurstelling goed en daarom mogen de broers samen de derde klasse in. Dat is zeker voor Thomas speciaal, want hij is nog tweedejaars A-junior. “Ik heb hem niet beïnvloed om ook naar OHVV te komen”, verzekert Gavin. “Dat is puur zijn eigen besluit geweest.”

“Ik speelde bij Spijkenisse, maar ik had het daar niet helemaal naar mijn zin” vertelt Thomas. “Ik heb gevraagd aan de trainer of ik een keer bij OHVV mocht meetrainen. Dat ging blijkbaar goed, want al snel vroeg hij of ik naar OHVV wilde komen.”

“Ik vind het wel leuk hoor om samen met mijn broertje te spelen”, reageert Gavin, die dezelfde weg als zijn jongere broertje bewandelde en vier seizoenen geleden Spijkenisse inruilde voor OHVV. Destijds werden in Oudenhoorn net de plannen gesmeed om op zaterdag successen te vieren. “Ik heb mijn draai aardig gevonden hier”, weet Gavin. Als linkermiddenvelder is hij in het 4-4-2 systeem van de dorpsclub een extra aanvaller. Hoe gevaarlijk hij kan zijn, bewees hij met veertien goals. “Ik ben erg doelgericht en krijg ik ook van de trainer de ruimte om mijn acties te maken. Ik erg alert op afvallende ballen rond het strafschopgebied. Ik heb vanaf die positie heel wat doelpunten gemaakt.”

Thomas vertolkt op het viermansmiddenveld vaak de rol van de meest rechtse middenvelder. Hij is technisch sterk en moeilijk van de bal te krijgen. “Als je mij vergelijkt met Gavin dan ben ik wat verdedigender ingesteld, al pik ik wel mijn goaltjes mee. Vorig seizoen had ik er vijf. Al met al ben ik niet ontevreden over mijn eerste seizoen in de senioren.”

In de vierde klasse behoorde OHVV tot de top, in de derde klasse ligt die rol niet voor de hand. “Als nieuwkomer is het zaak om ons te handhaven”, zegt Gavin. “Onze tegenstanders zijn een stuk beter dan in de vierde klasse, maar op een hoger niveau kunnen we ons als team ook weer beter ontwikkelen.”

Thomas: “In de vierde klasse had je er nog wel eens een wedstrijd bij die je makkelijk won. Dat gaat nu niet meer gebeuren.”

Klik op OHVV voor de laatste artikelen over de club.
Klik op OHVV voor meer informatie over de club.

Robin Verhorst speelt met vriendenteam voor promotie

vv Alexandria 66
-
0
Robin Verhorst speelt met vriendenteam voor promotie

Vandaag spreken wij met Robin Verhorst, de 39-jarige middenvelder van Alexandria’66 Zaterdag 2. Verhorst heel vele jaren gespeeld bij hoofdklasser Zwaluwen, maar is momenteel na een lange carrière te bewonderen op het oude nest in een vriendenteam. Dit seizoen wilt de middenvelder graag promoveren met zijn ploeg.

Robin Verhorst is 39 jaar en is werkzaam bij Pub Horeca (leverancier non food spullen aan horeca). “Mijn vriendin is Sherley Strik waar ik negen jaar samen mee ben en wij zijn trotse ouders van zoon Lev (zeven jaar) & dochter Jackie (twee jaar)! Momenteel speel ik bij Alexandria’66 2, samen met mijn broertje Marco Verhorst.”

Carrière
Verhorst begon met voetballen bij Alexandria’66. “Ik was toen zes jaar oud en begon bij de F’jes. Hier ben ik vervolgens 21 jaar gebleven om op mijn 27e de overstap te maken naar hoofdklasser Zwaluwen in Vlaardingen. Hier heb ik vijf seizoenen gespeeld. Hierna heb ik nog twee seizoen bij RV&AV Sparta gespeeld om vervolgens terug te keren op het oude nest waar ik nu bij mijn vrienden in het tweede van Alexandria’66 speel!”

“Als ik zo terugkijk op mijn voetbalcarrière, dan doe ik dat met genoeg voldoening”, vertelt Verhorst. Pas op latere leeftijd besloot Verhorst om Alexandria’66 te verlaten om op hoofdklasse niveau te spelen bij Zwaluwen. “Dit was voor mij het goede moment om eens te voetballen in een andere omgeving en nieuwe uitdagingen aan te gaan. Ik heb met Alexandria’66 de weg van vierde klasse naar hoofdklasse meegemaakt. Dat is best uniek, want er werd geen piek betaald! Gewoon een hechte groep met spelers als Angelos Kerasavopoulos, Kevin de Vries, Marco Verhorst en Sjoerd Hagemeijer waar ik heel lang mee samen heb gespeeld.”

Hoogte- en dieptepunten
Verhorst heeft in zijn carrière niet zoveel dieptepunten meegemaakt. “Als ik er toch eentje moet noemen, dan was het toch wel de nacompetitie finale tegen Gouda voor promotie naar de eerste klasse. We liepen met Alexandria’66 promotie mis door een doelpunt en deze viel in de 119e minuut van de verlenging. Die deed wel pijn ja!”

Als hoogtepunt heeft Verhorst met RV&AV Sparta op Het Kasteel gespeeld. “Zo, dat was toch wel een belevenis voor iemand die al heel z’n leven een seizoenkaart heeft van Sparta. Daarnaast had ik ook de winnende gemaakte in de nacompetitie finale tegen Ariston’80 waardoor we promoveerde naar de tweede klasse. Zeker ook een hoogtepunt!”

Alexandria’66 Zaterdag 2
Robin Verhorst staat, na een slechte start van de competitie (openingswedstrijd verloren), weer bijna bovenaan de ranglijst. “Op één punt na van de koploper! De trein is weer op volle toeren aan het rijden en dendert met vijf gewonnen wedstrijden op rij lekker door! De derde helft winnen we nu ook steeds glansrijk!”

“Als de A66 trein lekker door blijft rijden en we deze vorm aanhouden, dan maken we denk ik wel een goede kans op promotie! Iedereen moet dan wel heel blijven en geen blessures oplopen. Vorig jaar ben ik geëindigd met 23 doelpunten in competitieverband en dit seizoen heb ik als doel om weer de 20 te halen en dit in combinatie met promoveren met A66 2 naar de eerste klasse!”

Wij wensen Robin Verhorst veel succes dit seizoen!

Klik op vv Alexandria’66 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Alexandria’66 voor meer informatie over de club.

Bennie Blokland legt lat hoger met SC Botlek

VoetbalJournaal
-
0
Bennie Blokland legt lat hoger met SC Botlek

Dankzij een ijzersterke eindsprint bleef SC Botlek vorig seizoen derdeklasser. Voor de komende jaargang legt aanvoerder Bennie Blokland de lat hoger met zijn team. “We moeten minimaal wegblijven uit de problemen.”

De voortekenen voor een seizoen zonder degradatiebesognes zijn volgens Blokland in ieder geval aanwezig. De krappe selectie van vorig seizoen is een stuk breder geworden en ook in kwalitatief opzicht is er in de ‘transferwindow’ een injectie geweest. Botlek kon een aantal nieuwe spelers verwelkomen op sportpark De Brug. “Er is meer concurrentie en dat is alleen maar goed”, zegt de gasmeetkundige bij een bedrijf op de Maasvlakte. “We hebben er een paar goede en ervaren spelers bijgekregen. Ook voorin met Rephendry Amsterdam. En persoonlijk verwacht ik ook veel van Mark Terlaak, die vorig seizoen voornamelijk in het tweede speelde. Hij komt eraan. Hij is een typische nummer negen.”

Met een piepjonge selectie begon het Botlek van trainer John Stougje aan het vorige seizoen. Na het vertrek van een aantal ervaren spelers werd Blokland gekozen als aanvoerder. “Ik heb eigenlijk nooit gevraagd waarom de trainer voor mij gekozen heeft”, reageert de centrale middenvelder. “Wellicht dat het te maken heeft met mijn positie, wellicht ook heeft hij gekeken naar mijn ervaringsjaren.”

Want Blokland mag dan pas 21 jaar zijn, hij is al sinds zijn zestiende jaar vaste naam in de basisopstelling van de club uit Spijkenisse. “Ik heb al op mijn vijftiende mijn debuut gemaakt. Vanaf dat moment heb ik er altijd bijgezeten. In het eerste seizoen veelal als invaller, maar het seizoen daarop steevast in de basis.”

Hij en Botlek plukken intussen de vruchten van die ervaring. “De scherpe kantjes zijn er af. Ik kon best wel emotioneel tekeer gaan in het veld. Misschien daardoor ook heeft de trainer mij die aanvoerdersband gegeven, om mij op mijn verantwoordelijkheid te wijzen. Als dat zijn bedoeling was, heeft het goed gewerkt. Ik ben rustiger geworden en probeer ook in mijn rol er voor mijn medespelers te zijn.”

Als voetballer is Blokland vooral een solide kracht in de halflinie. “Ik ben geen 8, maar ook geen 8. Ik ben een verbindingsspeler. Een 7? Ha, dat rugnummer draag ik wel. Ik denk dat ik een goed overzicht heb en een goede pass, maar ben geen speler die veel in de aanval komt en voor het doel. Een goalgetter ben ik nooit geweest en zal ik ook niet worden.”

Blokland roemt de ontwikkeling van het jonge Botlek het afgelopen seizoen. “Ondanks dat we diep in de problemen zaten hebben we ons gered. Dat is best knap met zoveel jonge jongens. In het begin van de competitie liep het nog erg stroef. Het besef moest nog komen dat we meer een team moesten zijn. Daar heeft het trainingskamp in de winterstop ook aan bijgedragen. We zijn langzaam maar zeker een team geworden en dat vertaalde zich ook in resultaten. Nadat we van OVV hadden gewonnen, wisten we dat we op de goede weg waren. Uiteindelijk hebben we de laatste vier wedstrijden nog gewonnen. Door die progressie mogen we de lat voor dit seizoen best wat hoger leggen, vind ik.”

Klik op SC Botlek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Botlek voor meer informatie over de club.

Shyvannie Lampe van VUC 1 wil zo snel mogelijk wesdrtijdfit zijn

VoetbalJournaal
-
0
Shyvannie Lampe van VUC 1 wil zo snel mogelijk wesdrtijdfit zijn

Shyvannie Lampe is een 25-jarige speler bij HSV VUC. De middenvelder speelt bij HSV VUC 1. De middenvelder is buiten het voetbal werkzaam als kapper, maakt muziek en is daarnaast te vinden in de sportschool.

Type speler
Shyvannie is van nature een middenvelder. ‘’Ik kan wel op meerdere posities uit de voeten. Ik ben een fysiek sterke speler met inzicht. Verder ben ik aardig snel en heb een goeie traptechniek. Als voetballer kijk ik dan ook erg op naar sterspeler Kevin de Bruyne.’’

Carrièreverloop
Momenteel speelt Lampe bij HSV VUC 1. ‘’Vorig seizoen heb ik gespeeld bij SVH 1. Ik ben op mijn elfde pas begonnen met voetballen bij hsv Escamp en op zeventien jarige leeftijd mocht ik mijn debuut maken voor het eerste elftal van Hercules, waar ik toen speelde.’’

Ambities
De ambities van de Kapper liggen voorlopig nog niet ver in de toekomst. ‘’Voor nu op dit moment wil ik snel weer wedstrijd fit worden. Daarna is het zaak om zoveel mogelijk wedstrijden te spelen in het eerste van HSV VUC 1.’’

Huidig seizoen
Samen met de speler keken we naar het huidige seizoen. ‘’Ik ben in de voorbereiding van de beker goed begonnen naar mijn gevoel. Voor mijn gevoel heb ik alleen nog niet alles kunnen laten zien. Ik ben sinds de eerste competitiewedstrijd geblesseerd geraakt door een liesbreuk. Januari mag ik weer starten met voetballen en ben ik momenteel dagelijks bezig met een herstelprogramma bij de fysio.’’

VUC 1 heeft in het begin een leuke en pittige voorbereiding gehad in de bekercompetitie. Ze zijn ook door in de beker. ‘’In de competitie zijn we helaas moeizaam gestart. Ik vertrouw er wel in dat we een goed seizoen zullen gaan draaien. Dat moeten we met ze allen gaan doen en ik denk dat het ook we zal gaan lukken.’’

Hoogte- en dieptepunt
Als speler maak je veel dingen mee. Ook de muziekmaker heeft zo zijn hoogte- en dieptepunten meegemaakt. ‘’Een hoogtepunt voor is toch wel dat ik een speler ben bij het eerste elftal van een club. Elke gewonnen wedstrijd is natuurlijk ook een hoogtepunt. Ik win het liefste altijd, maar dat gaat ook niet altijd zoals je wil.’’

Zijn dieptepunt beleefde hij eerder dit seizoen. ‘’Dat ik geblesseerd ben geraakt is voor mij een echt dieptepunt. Je wil natuurlijk voetballen, maar door een liesbreuk moet ik nu een herstelprogramma volgen.’’

Persoonlijke doelen
Als persoonlijke doel heeft Shyvannie dat hij tijdelijk op dit niveau wil blijven voetballen. ‘’Ik speel momenteel in de eerste klasse bij VUC. Misschien zou ik nog wel een seizoen willen proeven van een hoger niveau. Maar als dat niet lukt ben ik nog steeds tevreden met het niveau dat ik nu speel.’’ Hoe Lampe zich elke wedstrijd voorbereid? Een goeie nacht rust en een goed ontbijt!

Lovende woorden
De voetballer is erg lovend over één iemand binnen zijn vereniging. ‘’Ik ben erg lovend over Djamairo Rigters. Die is naast het veld ook een goeie vriend van me. Een zeer vermakelijke speler om naar te kijken met veel potentie en talent.’’

Uitlaatklep
We waren benieuwd wat voetbal zo belangrijk maakt voor de kapper. ‘’Het is mijn uitlaatklep van het dagelijkse leven. Ik vind er mijn rust ook in en het houd me positief bezig.’’

Wij wensen Shyvannie Lampe veel succes dit seizoen!

Klik op H.S.V. VUC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op H.S.V. VUC voor meer informatie over de club.

Één tweetje met Mathijs en Thomas Verbakel van Baronie en JEKA

rkvv Jeka
-
0
Één tweetje met Mathijs en Thomas Verbakel van Baronie en JEKA

We spreken vandaag met de gebroeders Mathijs en Thomas Verbakel. Beide zijn actief bij verschillende verenigingen. Zo is de 17-jarige Mathijs actief bij VV Baronie, terwijl de 19-jarige Thomas actief is bij RKVV JEKA.

Voorstellen
We beginnen met het introduceren van Mathijs. Hij is zeventien jaar en zit momenteel in zijn zesde jaar van VWO op middelbare school De Nassau. Hij is keeper bij VV Baronie in de JO18-1. ‘’Ik speel al sinds mijn zevende bij VV Baronie. Ik heb daar in de jeugd gevoetbald en voetbal daar nogsteeds. Het hoogste niveau wat ik heb gespeeld is tweede divisie in de JO13-1. Momenteel speel ik zesde divisie.’’

Thomas Verbakel is de oudere broer. Hij is negentien jaar oud en doet de HBO studie Avans Mechatronica. Hij is speler bij JEKA 15. ‘’Ik ben op mijn vijfde begonnen bij de mini’s. Ik heb altijd bij JEKA gespeeld en ik begin nu aan mijn eerste jaar in de senioren bij JEKA. Buiten dat ik zelf voetbal ga ik graag naar NAC.’’

Eigenschappen
De gebroeders Verbakel bespreken elkaars slechte en goede eigenschappen. ‘’Thomas zijn beste kwaliteit is dat hij zich niet zomaar gek laat maken, wat er ook gebeurt. Zijn mindere eigenschap is dat hij soms wat lomp kan zijn’’, aldus Mathijs. ‘’Mathijs zijn beste eigenschap is dat hij heel erg sportief is. Zijn mindere eigenschap is toch wel dat hij erg slecht tegen zijn verlies kan’’, aldus Thomas.

Carrière
We vroegen aan de voetballers wat ze van elkaars carrière vonden. Thomas heeft bij JEKA in de selectie en recreatief gespeeld, maar dit doet hij altijd met veel plezier en enthousiasme. Hij was en is er altijd bij en blijft JEKA trouw.”

‘’Leuk en mooi dat Mathijs op een hoog niveau speelt en soms al bank zit bij het eerste. Ook heeft hij zijn debuut al gemaakt voor het eerste in een oefenwedstrijd.’’

Hoogte- en dieptepunt
De spelers hebben in hun carrière natuurlijk te maken gehad meet hoogtepunten. Zo mocht Mathijs al op vijfttien jarige leeftijd op de bank zitten bij het eerste van Baronie en op zijn zeventiende maakte hij zijn debuut in een oefenwedstrijd tegen derde divisionist SC Feyenoord. ‘’Nu train ik soms ook nog mee en zit ik soms op de bank. Mijn dieptepunt was toen we met twee keepers in de JO13-1 naar een toernooi gingen. Ik werd er ingewisseld bij gelijkspel en toen werd het penalty’s. Ik hield er twee maar alsnog hadden we verloren. En daar baal ik nog steeds van.’’

Thomas heeft niet echt een dieptepunt meegemaakt in zijn carrière. Hoogtepunten waren voor hem kampioenschappen die hij had behaald in de F en E.

Club keuze
Het was voor Mathijs erg duidelijk dat hij ging kiezen voor Baronie. Veel van zijn vrienden zaten daar. ‘’Ik ben nog steeds erg blij met mijn keuze. Ik word goed begeleid en merk dat ik mij steeds verder ontwikkel. Ook zijn er veel goede trainers op de club.’’ Op zijn vijfde maakte Thomas de keuze om voor JEKA te gaan voetballen. ‘’Het bijzondere is dat ik er na al die jaren nog steeds speel.’’

Geen overstap
We waren benieuwd of de voetballers ooit de overstap zouden maken naar de vereniging van de broer. ‘’Ik speel op een goed niveau en bij een club waar ik het naar mijn zin heb. Bij Baronie voetbal ik al zo lang en die zal ik niet vervangen voor een amateurvereniging op een lager niveau’’, aldus Mathijs. ‘’Ik zit al heel mijn leven bij JEKA. Ik heb het hier erg naar mijn zin en het is altijd gezellig op de club. Er is dus geen reden om een overstap te maken’’, aldus Thomas

De Toekomst
Samen met de broers keken we naar de toekomst. Waar denk jij dat de ander staat over tien jaar. ‘’Ik denk dat Thomas over tien jaar niet meer voetbalt en meer van het uitgaan is. Ik denk ook dat hij een vaste baan heeft tegen die tijd. Als hij dan nog op voetbal zit, zal het in een vriendenteam zijn.’’

‘’Ik denk dat Mathijs over tien jaar nog steeds voetbalt en ook nog bij Baronie. Ik denk dat hij dan bij het eerste team zal zitten.’’

Wij wensen Thomas en Mathijs Verbakel veel succes dit seizoen!

Klik op VV Baronie en RKVV JEKA voor de laatste artikelen over de clubs.
Klik op VV Baronie en RKVV JEKA voor meer informatie over de clubs.

Definitieve WK-selectie bekend voor Qatar 2022

KNVB
-
0
Definitieve WK-selectie bekend voor Qatar 2022

De 26-koppige selectie voor het wereldkampioenschap is bekend. Louis van Gaal heeft een aantal opvallende namen op de lijst gezet, waaronder Xavi Simons en Jeremie Frimpong. De ervaren Jasper Cillessen valt af. 

Vandaag om 12:00 werd de selectie voor het Wereldkampioenschap in Qatar bekendgemaakt met een indrukwekkende post op Instagram. Opvallend is dat Justin Bijlow, die de afgelopen keren thuis moest blijven, nu toch mee mag richting Qatar. Naast Cillessen hoefde Mark Flekken ook niet zijn koffers in te pakken. Remko Pasveer en beoogd penaltykiller Andries Noppert zijn wel geselecteerd.

Het jonge talent van PSV, Xavi Simons, is opgeroepen voor de selectie. De PSV’er kent een geweldig seizoen en kan op veel verschillende plekken uit de voeten. De afgelopen maanden is Simons goed geweest voor acht doelpunten en drie assists in de Eredivisie. Simons zat nog nooit bij het grote Oranje, zelfs niet in de voorselectie. Toch gaat hij door zijn sterke seizoenstart mee met de équipe van Van Gaal.

In de verdediging zijn er weinig verassingen te vinden. Alleen Jeremie Frimpong is nieuw in de selectie. De (wing)back van Bayer Leverkusen zat al eens in de voorselectie, maar moest destijds afhaken vanwege een blessure. Hij zal een back-up worden voor de onbetwiste nummer één op die positie, Denzel Dumfries. De cijfers van Frimpong liegen er niet om. Hij staat dit seizoen al op vijf doelpunten en vier assists.

Volledige selectie Nederlands Elftal
Keepers: Justin Bijlow (Feyenoord), Remko Pasveer (Ajax), Andries Noppert (sc Heerenveen)

Verdedigers: Virgil van Dijk (Liverpool), Denzel Dumfries (Internazionale), Jurriën Timber (Ajax), Matthijs de Ligt (Bayern München), Daley Blind (Ajax), Nathan Aké (Manchester City), Tyrell Malacia (Manchester United), Stefan de Vrij (Internazionale), Jeremie Frimpong (Bayer Leverkusen)

Middenvelders: Kenneth Taylor (Ajax), Marten de Roon (Atalanta Bergamo), Teun Koopmeiners (Atalanta Bergamo), Steven Berghuis (Ajax), Davy Klaassen (Ajax), Frenkie de Jong (FC Barcelona), Cody Gakpo (PSV), Xavi Simons (PSV)

Aanvallers: Luuk de Jong (PSV), Wout Weghorst (Beşiktaş), Noa Lang (Club Brugge), Steven Bergwijn (Ajax), Vincent Janssen (Antwerp FC), Memphis Depay (FC Barcelona)

Afvallers: Jordy Clasie (AZ), Guus Til (PSV), Mitchell Bakker (Bayer Leverkusen), Ryan Gravenberch (Bayern München), Sven Botman (Newcastle United), Brian Brobbey (Ajax), Devyne Rensch (Ajax), Micky van den Ven (VFL Wolfsburg), Donyell Malen (Borussia Dortmund), Jasper Cillessen (NEC), Mark Flekken (SC Freiburg), Pascal Struijk (Leeds United), Arnaut Danjuma (Villareal).

Het Nederlands Elftal speelt de eerste wedstrijd op 21 november om 17:00 tegen de Senegalese Leeuwen. Op 25 november om 17:00 nemen we het op tegen Ecuador. We sluiten de groepsfase af op 29 november om 16:00 tegen Qatar.

Klik op KNVB voor de laatste artikelen over de organisatie.
Klik op KNVB voor meer informatie over de organisatie.

1...535536537...1.537Pagina 536 van 1.537