Home Blog Pagina 535

VV Papendrecht start in beker met uitzege

Op zaterdagmiddag 3 september speelde de hoofdmacht van VV Papendrecht de eerste wedstrijd voor de districtsbeker. Op sportpark De Noord in Zwijndrecht was VVGZ de tegenstander dat net als Papendrecht uitkomt in de tweede klasse.

Na een openingsfase met aftasten nam Papendrecht steeds meer het initiatief. Dit leidde na
42 minuten spelen in de 0-1 van Lorenzo van Wijk. Vlak voor rust verdubbelde Cerezo
Drenthe de score.

In de loop van de tweede helft wisten de gastheren de Papendrechtse defensie steeds meer
onder druk te zetten. Een keer kon de bal nog net van de lijn worden gewerkt. Ook werd
twee keer het aluminium geteisterd. Tien minuten voor tijd wist Wouter Zwart de
aansluitingstreffer te maken maar verder lieten de gasten het niet komen. Hierdoor sleepte
Papendrecht een zwaar bevochten 1-2 zege uit het vuur.

Klik op Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Papendrecht voor meer informatie over de club.

Bron: VV Papendrecht

In gesprek met Gladwin Curiel van AFC

0

Vandaag spreken wij met Gladwin Curiel, de 20-jarige verdediger van AFC. Gladwin maakte afgelopen zomer de overstap van de O21 team naar het eerste en heeft zin om in de 2e divisie minuten te maken. 

Gladwin Curiel begon met voetballen, in de buurt waar hij destijds woonde, met een plastic bal. Al gauw merkte zijn buurman (Gert van der Wolf), die in het bestuur zat bij v.v. Brederodes, dat Gladwin voetbaltalent had. Op driejarige leeftijd werd hij dan ingeschreven bij v.v. Brederodes en begon zijn voetbalcarrière. Gladwin speelde hier tot z’n 11e en maakte toen de vervolgstap naar Omni Zwaluwen Utrecht 1911. Na één seizoen stapte hij over naar USV Elinkwijk. Daar doorliep hij alle jeugdselectie-elftallen tot hij zijn debuut had gemaakt bij het eerste elftal, onder leiding van Roger d’Hollosy, op 16-jarige leeftijd. Dat maakte de verdediger destijds ook de jongste debutant ooit. 

Na het debuutseizoen besloot Gladwin om te verkassen naar AFC. “Ik had het gevoel dat ik bij USV Elinkwijk niet meer verder kon groeien als speler. AFC sprak me toen het meeste aan om me verder te ontwikkelen. Ik heb de gretigheid om altijd te willen winnen, om de beste te zijn en dat zag ik vaak in het Amsterdamsche voetbal terug wanneer ik tegen AFC speelde in de jeugd.” 

Gladwin heeft de ambitie om het profvoetbal te behalen, maar heeft ook zijn doel gesteld om voor de selectie van Curaçao te spelen. De verdediger was al erg dichtbij om bij een jeugdelftal te spelen van een BVO en was erg dichtbij om geselecteerd te worden voor de selectie van Curaçao O18. Zo is hij al voor veel stages uitgenodigd, maar heeft hij het telkens net niet gehaald of had hij echt pech. “Het begon op 14-jarige leeftijd, toen ik werd uitgenodigd voor een stage bij FC Utrecht. Bij mijn eerste balcontact raakte ik meteen geblesseerd, toen was het al klaar. Daarna op 16-jarige leeftijd weer een ongelukkig moment bij PEC Zwolle. Toen had ik last van buikgriep. In datzelfde seizoen kreeg ik opnieuw de kans bij FC Utrecht. Ik draaide toen een goede stageperiode, maar werd helaas niet aangenomen. Tijdens de corona periode werd ik ook uitgenodigd om stage te lopen bij Jong Sparta Rotterdam en Almere City O21. Bij beide clubs werd ik ook niet aangenomen.” 

Gladwin heeft dus erg veel pech momenten gehad, maar heeft het nog lang niet opgegeven. “Ik zie elke stage bij een BVO, waar ik niet ben aangenomen, als een leermoment en niet als een dieptepunt. Het laat mij weer zien wat het niveau is bij een BVO en wat ze van je vragen. Ik ben nu hard aan het werken om de stap naar een BVO toch ooit nog te maken.” 

Vorig seizoen was de verdediger actief bij de O21 team, onder leiding van Chedric Seedorf, en kreeg de vertrouwen en geloof om zich te laten ontwikkelen op de rechtsback positie. Gladwin maakte toen ook zijn debuut bij het eerste elftal van AFC. Zo viel Gladwin in tegen Kozakken Boys en mocht hij van Ulrich Landvreugd de laatste 10 minuten zijn talent laten zien.

Nu is Gladwin definitief overgeheveld door Benno Nihom naar het eerste elftal van AFC, dat momenteel uitkomt in de 2e divisie. “Ik heb mijn debuut al gemaakt bij het eerste van AFC en ben momenteel ook de jongste speler bij de selectie. Dit seizoen wil ik me goed ontwikkelen, zo wil ik tactisch beter worden en sterker worden. Mijn teamgenoten hebben al veel ervaring, zo vraag ik ze om tips en helpen ze me graag. Het moet mij allemaal op lange termijn een betere speler maken. Ik hoop dit seizoen veel minuten te kunnen maken en zo te laten zien dat ik het niveau in de 2e divisie aankan. We trainen hard en hopen kampioen te worden. Ik wil daar graag mijn steentje aan bijdragen.”

Wij wensen Gladwin veel succes dit seizoen!

Klik op AFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op AFC voor meer informatie over de club.

Karim Radi uit Dordrecht is al 21 jaar lid bij EBOH

De 38-jarige Karim Radi uit Dordrecht is al 21 jaar lid bij EBOH. EBOH is zijn eerste en als het aan Karim ligt, ook zijn enige club waar hij in Nederland lid van is geweest.

“Ik ben op 17-jarige leeftijd naar Nederland gekomen. Nog diezelfde dag was ik aan het voetballen op een pleintje in Wielwijk’’, vertelde Karim. Hij was daar aan het voetballen met jongens die allemaal bij EBOH lid waren. Nog geen twee weken later heeft Karim zich ook bij de voetbalvereniging uit Dordrecht aangesloten. Radi laat weten dat hij goed is opgevangen bij de club en zich er thuis voelt.

Karim, die nu een eigenaar is van zijn eigen schilderbedrijf, heeft door de jaren heen mooie herinneringen gemaakt. Vanaf zijn zeventiende fietste hij drie keer per week samen met de jongens uit de buurt naar de club. Dit versterkte de band met die gasten en de club enorm. Karim voelt zich enorm thuis als hij over het complex loopt of in de kantine zit. Toen zijn zoontje oud genoeg was om te gaan voetballen was er geen twijfel over mogelijk en heeft Karim zijn zoontje ook ingeschreven bij EBOH.

‘’Sinds vier jaar ben ik ook begonnen met het trainen van een elftal. Ik train nu de jongens van O8-1. We spelen nu in de tweede klasse, maar we willen zo snel mogelijk een klasse hoger spelen en promoveren naar de eerste klasse. Ik heb er vertrouwen in en geloof in ons team’’, aldus Karim.

Verder vroegen we hoe hij naar de toekomst kijkt op het gebied van voetbal. ‘’Om te beginnen wil ik mijn trainersdiploma voor pupillen halen en mezelf blijven ontwikkelen als trainer. Verder wil ik nog meer trainersdiploma’s halen en groeien als trainer”, sluit Karim in een gesprek met VoetbalJournaal af.

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

 

In gesprek met IFC Vrouwen 1

Vandaag gaan we in gesprek met IFC Vrouwen 1. De fanatieke selectie met als motto ‘Winnen is belangrijker dan goed voetbal’ gaat dit seizoen voor handhaving in de tweede klasse, waarbij wordt gekeken naar de top vijf. We spraken onder andere met de vrouwen over hun hoogte- en dieptepunten.

Een lange geschiedenis
De selectie is erg hecht en dat komt onder andere door de tijd die de vrouwen al samen spelen. “Veel voetbalsters spelen al rond de tien jaar in hetzelfde team en zijn voornamelijk afkomstig uit de eigen jeugd van IFC (Girls Academy). Wat het team ook uniek maakt is dat de nieuwste/jonge talenten ook bijna allemaal uit eigen jeugd komen en vrijwel gelijk in de groep worden opgenomen en het met elkaar kunnen vinden.’’

Hoogte- en dieptepunten
Als je al zo lang samen speelt maak je samen ook vele hoogte- en dieptepunten mee. “Een hoogtepunt is toch wel dat we binnen vier dagen tijd de beker en kampioenschap hadden gewonnen. Dat is wel iets wat nog steeds hoog in het vaandel staat.’’ Een dieptepunt voor de vrouwen is toch wel de ziekenboeg van afgelopen seizoen. “Vorig seizoen hebben we erg veel blessures gehad waardoor het soms zelfs lastig was om elf speelsters op het veld te krijgen. Verder hebben we uiteraard weleens een zware nederlaag gehad die we dan met elkaar weer snel wilde vergeten.’’

Een bijzonder team
Als we vragen of er nog speciale spelers zijn in het team krijgen we als reactie: “Wie eigenlijk niet?’’. Toch zijn er een aantal bijzonderheden binnen de selectie.
“Svenja zorgt altijd dat alle spullen in orde zijn en weet altijd waar we naartoe moeten. Hierbij moet je denken aan adressen van uit wedstrijden. Ook rijdt zij altijd goed in tegenstelling tot anderen… Milou is onze fysiotherapeut buiten dienst, maar kijkt uiteraard altijd even grondig naar onze pijntjes en plakt een tapeje waar nodig. Jessica is onze vaste kracht maar nu langdurig geblesseerd. Inmiddels heeft ze de taak van de social media op haar genomen zodat we filmpjes en foto’s kunnen delen op Instagram.”

“Britt is van Baco Britt naar fitgirl gegaan over de jaren. Naast de voetbal is ze nu vaak te vinden in de sportschool in plaats van de kroeg. Sandra heeft een heerlijk kritische blik op ons voetbalspel. Naast haar verstandige opmerkingen zit ze samen met Rhodé ook in de feestcommissie van ons team. Daniëlle is de stofzuiger in het veld. Alles wat wij niet kunnen oplossen wordt geregeld door Daan. Ook heeft ze een verzameling van kleine komische valpartijen door de jaren heen. We hebben ook drie trotse zussen duo’s in het team lopen. Jo-Ann & Fenna, Rhodé & Elles, Sandra en Michelle.’’

Ambities
Vervolgens begon het team over de ambities dit seizoen. “We willen sterk aan de competitie beginnen en natuurlijk minder blessures hebben als vorig seizoen. Ook willen we na die lange coronatijd weer meer leuke uitstapjes doen met het de hele groep.” De vrouwen willen dit seizoen gaan strijden voor handhaving, waarbij ook wordt gekeken naar de top vijf. “Een ander doel voor dit seizoen is vooral een goede opbouw waarin elke speler weer in het ritme komt.’’

Bedankt!
Tot slot willen de vrouwen nog wat mensen in het zonnetje zetten. “Alle vrijwilligers van IFC die we altijd kunnen aanspreken. Vooral in de derde helft helpen ze ons met een goede afsluiting. Peter van Nes (Iroko) zijn we dankbaar voor onze uittenues en tassen. De staf die erbij is gekomen gaan ons verder helpen aan een nog mooiere beleving van de trainingsavonden en de zaterdag.’’ Als laatste willen de dames de trouwe aanhang bedanken. “We willen laten weten dat we de steun die we altijd krijgen van onze supporters superfijn vinden’’, aldus de IFC Vrouwen 1.

Wij wensen de dames erg veel succes dit seizoen!

Klik op IFC voor alle artikelen over de club.
Klik op IFC voor meer informatie over de club.

Carrière van Thomas Bakker ten einde door blessure

Thomas Bakker, een 21-jarige voetballer, wiens carrière abrupt ten einde kwam door een ernstige knieblessure doet een boekje open over zijn blessure.

Thomas Bakker begon op zijn zesde met voetballen dit deed hij bij de Rotterdamse voetbal vereniging VVOR. Hier heeft hij gevoetbald tot zijn twaalfde. Vervolgens heeft hij een transfer gemaakt naar de amateur vereniging van Sparta Rotterdam. Bij deze vereniging heeft hij twee jaar gespeeld om vervolgens terug te keren bij VVOR. Hier heeft hij op vijftien jarige leeftijd zijn debuut bij het eerste elftal mogen maken. Kort na zijn debuut raakte hij aan zijn ernstig geblesseerd knie. Thomas had zijn voorste kruis- en binnenband doorgescheurd en ook in zijn meniscus zat een scheurtje. Na een periode van ongeveer twee jaar revalideren mocht de centrale middenvelder zijn rentree maken op het voetbalveld.

Dit deed hij bij een nieuwe voetbalvereniging namelijk V.O.C Rotterdam. Hier kwam hij in de O19-2 terecht met een aantal vrienden van de middelbare school. “In het eerste jaar lagen we op koers om kampioen te worden. Totdat corona roet in het eten gooide en we onszelf maar bekroonde tot ”corona-kampioen”, aldus Thomas Bakker.

Na dit succesvolle seizoen is Bakker naar het derde elftal gegaan. Dit bleek een minder succesvol seizoen te zijn. Op een training wilde de middenvelder om zijn as draaien maar zijn been draaide niet mee. Zijn noppen bleven recht in het gras staan waardoor hij zijn knie ernstig verdraaide. “In die beweging heb ik volgens mij alles afgescheurd wat er af te scheuren viel’’, vertelt hij.

”Dit was nu de tweede keer dat ik ernstig geblesseerd was geraakt. Ik heb altijd al gezegd na mijn eerste blessure: als dit nog een keer gebeurd dan hoeft het voetballen voor mij niet meer.’’ Hij laat weten dat hij het ontzettend jammer vind en graag nog terug zou willen keren. Thomas heeft er vrede mee. ”De operatie en het herstelproces zijn zo zwaar en lang. dat leek mij het niet waard om in dit traject te stappen.’’

”Ik hoop ooit nog terug te keren, maar daar ga ik niet vanuit. Als er in de toekomst door nieuwe medische mogelijkheden een ander revalidatie traject kan worden gestart dan zou ik overwegen om de voetbalschoenen weer aan te trekken. Voorlopig kijk ik vanaf de zijkant mee en drink ik gezellig een biertje in de kantine van het clubhuis.’’ , sluit Thomas Bakker af.

Klik op VVOR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVOR voor meer informatie over de club.

Bedirhan Yildirim: 15 jaar bij Oranje Wit

Bedirhan speelt 15 jaar bij Oranje Wit en speelt dit seizoen al zijn derde seizoen bij het eerste elftal van de eersteklasser uit Dordrecht. Na veel tegenslagen heeft de 21-jarige middenvelder nog de ambitie om het profvoetbal te behalen. 

Bedirhan begon op zesjarige leeftijd met voetballen. Hij begon in een team waar hij slechte herinneringen had. “De ouders van mijn teamgenoten destijds waren racistisch zonder dat ik het doorhad. Ik was toen zes jaar, dus zulke dingen heb je niet zo snel door.” Na een slechte ervaring bij zijn eerste team maakte hij de stap naar Oranje Wit. Na één toernooi werd Bedirhan direct geplaatst in het selectieteam van zijn leeftijdscategorie. De middenvelder doorliep vrijwel alle jeugdselectie-teams van Oranje Wit totdat hij zijn debuut had gemaakt in het eerste elftal.

De controlerende middenvelder heeft van kleins af aan al de ambitie om het profvoetbal te behalen. “Ik heb altijd de ambitie gehad om het betaalde voetbal te bereiken. Of dat in het buitenland is of in Nederland maakt mij niet uit.” Bedirhan was al vrij dichtbij een stap naar een BVO in de jeugd. “Na twee jaar selectie te hebben gespeeld bij Oranje Wit werd ik in de F1 gescout voor Feyenoord. Hier had ik een eindgesprek, waarbij de scout me vertelde dat ik een klein beetje te kort was om aangenomen te worden. Ik baalde daarvan en moest vaak huilen, omdat het altijd een droom was om het betaald voetbal te bereiken en dit een eerste stap kon zijn. In de E1 werd ik gescout voor Excelsior, waarbij ik eigenlijk precies hetzelfde kreeg te horen als bij Feyenoord. Bij beide clubs kwam ik een beetje te kort om aangenomen te worden.” Daartussen speelde Bedirhan nog meerdere jaren bij het regionale KNVB team en stond hij nog onder interesse van FC Dordrecht. “Door persoonlijke ervaringen zei mijn vader dat het beter was om daar niet heen te gaan en speelde ik bij Oranje Wit destijds op hetzelfde niveau als FC Dordrecht.”

De speler heeft helaas geen transfer kunnen afdwingen naar een BVO, maar heeft zijn plekje wel gevonden bij Oranje Wit. Hij gaat zijn derde seizoen beginnen bij het eerste elftal van Oranje Wit en heeft zin om door te pakken met de club. “Ik speel nu al twee jaar in het eerste elftal van Oranje Wit en ik voel aan alles dat er veel vertrouwen is. Vertrouwen in mij als speler en als mens, dat voelt heel goed. Op mijn leeftijd is het belangrijk om lekker veel te spelen en dat doe ik ook op dit moment. Dus moet ik vooral vast blijven houden en doorbouwen naar mooie momenten in mijn carrière!”

De voorbereidingen gaan goed bij Oranje Wit en de ploeg heeft een doel gesteld voor dit seizoen. “Voor dit seizoen hebben we een aantal belangrijke spelers aangetrokken. We misten afgelopen seizoen vooral in de breedte wat spelers. Zo moesten we aan het einde van het seizoen spelen zonder aanvallers. Dat is dit jaar sterk veranderd. Iedere positie is dubbel bezet en we hebben voor de eerste klasse echt kwaliteit binnengehaald. We zijn in de voorbereiding ongeslagen en zijn aardig begonnen. Ons doel voor het seizoen is om in de top 5 te eindigen. Het zou fantastisch zijn als we zouden kunnen spelen voor promotie, omdat ik vind dat de club dat verdiend en ik ze op die manier terug kan betalen voor alles wat de club voor mij heeft gedaan. Ik wil dit jaar stappen maken met het team, maar ook individueel. Ik wil graag een stap omhoog maken naar een vierde of derde divisionist, aangezien ik twee jaar ervaring heb opgedaan in de eerste klasse en denk dat ik het niveau aankan.”

Wij wensen Bedirhan veel succes dit seizoen!

Klik op Oranje Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Oranje Wit voor meer informatie over de club.

Foto gemaakt door Jack van der Starre.

In gesprek met Jorien Poirot van v.v. De Alblas

De 20-jarige Jorien Poirot (links achterin op de foto) komt uit als linker-/rechtermiddenvelder voor het tweede van v.v. De Alblas en maakt ook zo zijn minuten bij het eerste. Buiten het voetbal om is Jorien werkzaam als webshop medewerker bij BEAT Cycling.

Bij de 20-jarige student is er sprake van clubliefde. Zo speelt hij al vanaf zijn zevende bij de club uit Alblasserdam. ‘’Het liefst was ik al eerder begonnen, maar ik MOEST eerst mijn zwemdiploma halen.’’ De snelle middenvelder, met een goeie actie die graag de ruimtes opzoekt, doorliep de hele jeugdopleiding van v.v. De Alblas.Voordat hij bij het tweede terechtkwam. ‘’Ik heb in de jeugd eigenlijk nooit in de eerste elftallen gezeten. Altijd in de D3, C2, etc. Tot ik in 19-1 terecht kwam. Ik was dan ook eindelijk gegroeid, daar lag het denk ik ook wel aan. Daar heb ik drie jaar gespeeld.’’ Vervolgens ging de speler richting de senioren. ‘’De stap naar de senioren was lastig. Ik begon namelijk in het derde. Na twee weken was ik al verhuisd naar het tweede elftal. Sindsdien speel ik in het tweede en maak ik zo af en toe uitstapjes met het eerste.’’

Als we vragen wat de club v.v. De Alblas zo bijzonder maakt, hoeft Jorien niet lang na te denken. ‘’De mensen, je voelt je eigenlijk altijd echt thuis en voor/na de voetbal is het altijd gezellig. Daarnaast is de jeugd ook vrij groot als je het vergelijkt met verenigingen uit de buurt. Dus dat betekent dat je eigenlijk altijd in een team kan voetballen dat bij jouw niveau past.’’ Buiten het voetbal is Poirot ook actief geweest als trainer voor de club. ‘’Ik heb twee jaar mijn broertje zijn team getraind, de JO13-1. Alleen dat wordt nu te lastig om te combineren met mijn studie. Al vond ik het wel erg leuk om te doen! Dus als ik weer tijd heb probeer ik het weer snel op te pakken.’’


Bij het vragen naar behaalde prestaties met de club komen we uit bij het afgelopen seizoen. ‘’We hadden vorig jaar kampioen kunnen worden met het eerste, erg zonde dat het net niet is gelukt. Promoveren naar de tweede klasse had ook een feest kunnen worden. Ik zat bij de wedstrijd tegen Streefkerk op de bank waar we de kans op promotie misliepen. Ik heb er het volste vertrouwen in dat we dit jaar met het eerste en tweede vol mee gaan doen bovenin en dus kans maken op een mooie prestatie!’’

De voetballer kan zijn debuut bij het eerste nog goed herinneren. ‘’Toen ik 17 was mocht ik mijn debuut maken bij het eerste elftal! Super spannend, Ameide uit. Twintig minuten voor tijd mocht ik invallen. Tijdens het warmlopen werd er nog geroepen: oh kijk die komt net uit de baarmoeder.’’ In de jaren die volgen heeft hij nog meer minuten bij het eerste mogen spelen en als we hem dan vragen naar het huidige seizoen heeft hij een duidelijk doel voor ogen. ’’Ik hoop nog vaker bij het eerste minuten te mogen maken. Nu zal ik daar wel echt mijn best voor moeten doen, want het niveau is de laatste twee jaar bizar omhoog gegaan bij De Alblas. We hebben veel aanwinsten van vorig jaar, waar bijna niemand van is weggegaan. Er is een grote en brede selectie met nieuwe talenten uit de jeugd die het goed doen’’, aldus Jorien.

Klik op v.v. De Alblas voor de laatste artikelen over de club
Klik op v.v. De Alblas voor meer informatie over de club

In gesprek met Nick Verhagen van SV Spakenburg

Wij gaan vandaag in gesprek met Nick Verhagen, de 26-jarige verdediger van SV Spakenburg. Nick maakte afgelopen zomer de overstap van Sportlust’46 naar de blauwe kant van De Westmaat en verwacht dit seizoen samen met SV Spakenburg bovenin de competitie mee te draaien.

Nick Verhagen is 26 jaar oud, geboren en woonachtig in Woerden en is werkzaam als Account & Salesmanager bij Voetbalshop. Hij begon op 4-jarige leeftijd met voetballen bij Sportlust’46 in Woerden, omdat zijn broer Mike daar speelde. Nick heeft bij Sportlust’46 de hele jeugdopleiding doorlopen op één uitstapje na, zo heeft hij vier jaar bij FC Utrecht in de jeugd gespeeld. In die periode liep hij ook stage bij Ajax, Feyenoord en Sparta. Uiteindelijk was de verdediger weer teruggekeerd naar Sportlust’46 om het eerste te halen waar z’n broer Mike net gedebuteerd had. Hij heeft zeven jaar in het eerste gespeeld met hoogtepunten als de kampioenschappen in de eerste klasse en hoofdklasse, maar ook het scoren in de KNVB beker uit bij IJsselmeervogels

Nick heeft altijd de ambitie gehad om ooit op het hoogste amateurniveau van Nederland te spelen. Zo is de transfer naar SV Spakenburg een mooie stap voor de verdediger. “Ik had een aantal clubs op een rijtje die mij aanspraken in de tweede divisie, waar SV Spakenburg zeker bij stond. Het plaatje klopte, dus heb ik de overstap gemaakt. Ik ben nu ook op een leeftijd waardoor ik de stap moest maken. Het spelen van de mooiste derby van het land is ook zeker een beweegreden geweest om naar SV Spakenburg te gaan.” 

SV Spakenburg begon de voorbereiding uitstekend, maar dat hield geen stand. “We speelden in de voorbereiding goed spel tegen Telstar (2-2) en uit tegen HHC (1-1). Het ging daarna meer moeizaam met nederlagen tegen DOVO (4-1) en GVVV (5-1). Ondanks een stroeve start in de competitie, verwacht ik komend seizoen veel van ons. Ik verwacht dat we bovenin mee gaan draaien, want we hebben een uitgebalanceerde selectie die barst van de kwaliteit. Mijn persoonlijke doel is dan ook om zoveel mogelijk minuten te maken in de tweede divisie bij SV Spakenburg en samen met het team een succesvol jaar te draaien. Ik kijk ook uit naar de derby’s met IJsselmeervogels, want het wordt tijd dat we die met SV Spakenburg gaan winnen in de tweede divisie.”

Wij wensen Nick veel succes dit seizoen! 

Klik op SV Spakenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Spakenburg voor meer informatie over de club.

In gesprek met Stefan Watson van ASWH

ASWH is afgelopen zomer een enorme metamorfose ondergaan. Zo zijn er een flink aantal spelers vertrokken, maar hebben ook een flink aantal spelers Sportpark Schildman hun thuisbasis gemaakt. Eén van die spelers is Stefan Watson, de 20-jarige verdediger die overkwam van vv Alexandria ’66

Stefan begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij een voetbalclub in zijn buurt, NOC Kralingen. Na twee jaar bij NOC Kralingen maakte hij de overstap naar vv Alexandria ‘66. Hij doorliep hier vrijwel alle jeugdselectie-elftallen. “Ik heb bij vv Alexandria ‘66 een hele goede jeugd gehad totdat ik vond dat ik iets hoger kon spelen”, vertelt Stefan. Na vv Alexandria ‘66 maakte de verdediger de overstap naar Spartaan’20 om bij de O19 te spelen. “Ik maakte de overstap naar Spartaan’20 die nog een divisie hoger speelden en kon daar goed uit de voeten op de linksback positie.”

Na Spartaan’20 maakte hij zich klaar voor een overstap naar het buitenland: Gil Vicente, een professionele voetbalclub in Portugal. “Deze stap had ik mede te danken aan de zaakwaarnemer waarmee ik destijds werkte. Ik voelde me goed bij die overstap en vond het een hele mooie en goede stap in mijn carrière.” Na twee jaar in Portugal keerde Stefan terug bij de club van zijn jeugd, vv Alexandria ‘66

Stefan heeft van kleins af aan al de ambitie om een profvoetballer te worden. “Mijn carrière op weg naar het profvoetbal verloopt goed. Ik werk hard voor mijn doel, vind zelf dat ik gegroeid ben als voetballer en meer volwassen ben geworden binnen en buiten het veld. Daarnaast ben ik ook als speler meer mezelf geworden en dat heb ik te danken aan alles om me heen. Ik heb de juiste begeleiding en de juiste weg om te bewandelen.”

Stefan maakte in de zomer de stap van vv Alexandria ‘66 (actief in de tweede klasse zaterdag) naar ASWH (actief in de derde divisie zaterdag). Een groot niveauverschil, de transfer naar ASWH is dan ook een zeer belangrijke stap voor Stefan. “De transfer naar ASWH is voor mij een goede stap, zeker om mezelf te laten zien op zo’n niveau en daarnaast ook om zelf een betere speler te worden. Ik wil graag veel spelen en het beste uit mezelf halen. De ASWH-supporters mogen een zeer gretige verdediger en een echte winnaar verwachten op Sportpark Schildman dit seizoen.”

Wij wensen Stefan veel succes dit seizoen! 

Klik op ASWH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASWH voor meer informatie over de club.

De vrouwen van SV DONK gaan weer voor het kampioenschap

0

De dames van SV DONK spelen dit seizoen in de vierde klasse zaterdag na het kampioenschap in het afgelopen seizoen. Dit seizoen hebben zij het doel gesteld om weer het kampioenschap te pakken! Zowel binnen als buiten het veld zijn de dames één team!

Sinds dit seizoen spelen de speelsters samen als SV DONK Vrouwen 1 en noemen zichzelf “FC Blessa”. “De naam van het team komt doordat de helft van de speelsters altijd geblesseerd is. Hoe we dat steeds voor elkaar krijgen is voor ons ook een vraag”, vertelt de leider. 

“We zijn een team vol fanatieke speelsters waarvoor je na één sprintje de ambulance moet bellen en waar geen enkele blessure nog nooit voorbij is gekomen. Het team waar normaal gedrag juist gek is, wat door de trainer als zooitje ongeregeld wordt omschreven en wat bij winst juicht alsof we de Champions League hebben gewonnen! Ook gaan we altijd voor de winst in zowel de eerste en tweede als de derde helft, kort gezegd zijn wij eigenlijk het leukste damesteam van Nederland!”, vertelt het team.

Het motto van de dames is “katerboooost!”. Een motto dat is ontstaan na een wedstrijd waarin de helft van de speelsters een kater had en ze de wedstrijd met een flinke score hadden gewonnen. Sindsdien raden de speelsters elkaar aan om vrijdagavond altijd een drankje te doen om de winst op zaterdag te pakken. 

De ploeg bestaat uit heel veel bijzondere spelers. “Iedereen heeft zijn eigen gekke trekjes, maar er zijn er toch wel een aantal die eruit springen! Zoals Demi Oost, met haar wat vreemde danspasjes of Demi van der Graaf die de koningin van de derde helft is. Daarnaast ook niet te vergeten, Luxsana waarvoor je elke wedstrijd een zuurstoftank klaar moet zetten!”. 

Afgelopen seizoen was het team ongeslagen in de competitie en hadden zij het kampioenschap te pakken. Aankomend seizoen speelt het team dus in een hogere klasse. Zo hebben zij dus de taak om te bewijzen dat ze het niveau aankunnen. “We zullen hier hard voor moeten werken en moeten het niveau niet onderschatten. We hopen in ieder geval in de top drie te eindigen, maar kampioen worden zou toch wel het mooiste zijn. Zo hebben we ons doel weer gesteld om dit jaar het kampioenschap te behalen en gaan we met elkaar zowel binnen als buiten het veld er weer een topseizoen van maken!”.

De dames willen als afsluiting nog graag iemand in het zonnetje zetten! “Dat is onze voetbalmoeder Chantal! Zij staat altijd voor ons klaar, zorgt altijd goed voor ons en daar zijn we haar enorm dankbaar voor! Daarnaast hopen wij als team nog lang te kunnen genieten van het voetballen en het zou het mooiste zijn als we dat zo lang mogelijk kunnen doen met z’n allen!”.

Klik op SV DONK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV DONK voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.