Home Blog Pagina 534

Rolf Demoet, trainer vv Baronie JO17-5, over zijn elftal

Vandaag praten we met Rolf Demoet, hij is trainer van Baronie O17-5. Rolf zegt zelf dat het team bestaat uit eigenwijze, sportieve, gezellige, onuitstaanbare pubers. ‘Het is vooral een verzameling goedzakken’, zegt Demoet. Vandaag vertelt hij meer over dit elftal.

We vroegen aan Rolf hoe dit team eigenlijk is ontstaan. ’’Dit elftal heeft een harde kern die nu al voor het achtste seizoen bij elkaar in het team zitten. Ooit zijn Taeke, Tijs, Floris, Lars en Pim in de E’tjes bij elkaar gekomen. Ze waren toen zeer succesvol, de kampioenschappen werden aan elkaar geregen. Later bij de overstap naar het grote veld zijn Sil, Jennes en Guus erbij gekomen. Twee seizoenen later hebben Luke, Daan en Merijn een transfer gemaakt naar dit team. Daarvoor heeft Wybe al de zeer gevoelige overstap gemaakt van JEKA naar ons team. Tijl heeft een paar seizoenen geleden een aantal keer met ons meegetraind. We hebben hem toen een jaartje laten rijpen in een ander team en hebben hem daarna alsnog weten over te halen om weer bij ons team te komen.
Toen Asanda nog
Asandaatje was heeft hij ook een seizoen in ons team gezeten. Vervolgens is hij even weg geweest, maar sinds vorig seizoen maakt hij weer deel uit van JO17-5. Dan tenslotte hebben we dit seizoen twee aanwinsten in dit team erbij gekregen namelijk, Tygo en Cas.’’

Vervolgens wilden we weten wat dit team uniek maakt. ‘’Sommigen gasten voetballen al zo lang met elkaar en toch weten ze het voor elkaar te krijgen om in de wedstrijd de bal naar de verkeerde kleur te spelen. je zou toch denken dat na al die trainingen al die uren die ze samen op het veld hebben gestaan, elkaar nu wel zouden herkennen. Toch lukt het niet altijd. Verder is de trainingsopkomst altijd erg hoog, iemand moet wel echt ziek zijn wilt hij niet komen trainen. En als ze dan al eens geen zin hebben, dan hebben ze zogenaamd ‘iets op school…’.’’

Het elftal bestaat dus al langere tijd, maar wel steeds in een net iets andere samenstelling. We wilden weten of er verschillende hoogte- of dieptepunten de revue zijn gepasseerd. ‘’Als alle ballen die huizenhoog worden overgeschoten bij een doelpoging ook meetellen, dan hebben wij iedere wedstrijd meerdere hoogtepunten. Uiteraard kunnen we de kampioenschappen helemaal van het begin van het ontstaan van dit team als hoogtepunt noemen. Daarnaast hebben wij een aantal doelpunten gemaakt van Champions League niveau! Tja, een dieptepunt, nou die zijn er zeker. Wat te denken van onze keeper Jennes, die tegen het eind van de wedstrijd door zijn team werd gegund om een penalty te nemen. Vervolgens mist hij deze en raakt hij ook nog eens geblesseerd voor een aantal weken. Of Tijs die na zes of zeven seizoenen zijn eerste doelpunt maakt, althans denkt te maken want hij werd afgefloten wegens buitenspel.’’

We horen al een aantal namen. We waren benieuwd of er echt nog grappenmakers of andere kleurrijke figuren in dit team zitten. ‘’Laten we het zo zeggen dat er een aantal in het team zitten die wat rustiger zijn en een aantal die wat uitbundiger zijn ik noem geen namen maar denk bijvoorbeeld aan Guus. Om nou te zeggen dat er echt één grappenmaker is zou dat anderen te kort doen. Er wordt veel gelachen. Op een of andere manier valt er over Wybe altijd wel iets grappigs te zeggen en laten Floris en Merijn hun haar volledig verknippen. Jennes en Taeke hebben ook altijd mooie verhalen en Tijl die stug blijft volhouden dat het met NAC wel goedkomt. De oerkreet “JA!” van Pim als hij scoort’ blijf ik ook mooi vinden. Zo heeft iedereen wel zijn eigenaardigheden. Maar Tijs, onze
Tijs, de
show die hij opvoert op het trainingsveld is van een niveau waarbij je soms niet weet of je moet lachen of juist moet huilen. De derde helft is een onderwerp wat steeds vaker wordt besproken door de mannen, maar bij het voorstel om dan gezellig met z’n allen een glaasje fris te drinken in de kantine, is dat toch niet de invulling die zij er zelf aan denken te geven. Daarop moeten ze nog wachten tot ze achttien zijn.’’

Tot slot wilden we het hebben over de leuke activiteiten die de mannen doen buiten het veld. ‘’Een aantal seizoenen is er een afsluitende activiteit georganiseerd. Een deel van het team is een redelijk hecht vriendengroep en spreken veel af met elkaar en gaan met elkaar op vakantie. Sommigen hebben een bijbaantje waar ze samen werken en op school komen ze elkaar regelmatig tegen. Hopelijk beseffen de gasten dat ze een redelijk uniek team zijn dat ze al zo lang bij elkaar spelen en dat ze in de toekomst, zeker als ze op de leeftijd komen dat ze zelf meer kunnen en mogen, naast een voetbalteam ook een hechte vriendengroep blijven.’’

Klik op vv Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Baronie voor meer informatie over de club.

Jan Lecker: ‘Eén kik en het wordt geregeld’

Hij vierde grote successen met Brielle 2, nu treft Jan Lecker een groot deel van dat team opnieuw, maar dan bij Vierpolders. “Ze zijn groot en volwassen geworden, ook als voetballers.”

Lecker (58) rijdt op zijn ‘vrije’ maandagavond nog even op en neer naar zijn nieuwe club. “We krijgen een stagiaire en die moet er straks wel netjes bijlopen”, laat hij weten vanuit zijn auto. “Het voordeel van een kleine club als Vierpolders is dat er korte lijntjes zijn. Je hoeft maar een kik te geven en het wordt geregeld.”

De inwoner van Brielle heeft weinig tijd nodig gehad om te acclimatiseren bij de club, die dit jaar negentig jaar geleden werd opgericht. Dat heeft met de gemoedelijkheid te maken en zeker met de hartverwarmende inzet van de vrijwilligers, maar ook met de spelersgroep. Een groot deel van de spelers zijn oude bekenden van Lecker. “Ik heb ze vijf jaar getraind bij Brielle 2. Met dat elftal zijn we een paar keer gepromoveerd. Ik ben ouder geworden, maar die jongens natuurlijk ook. Ze zijn getrouwd en sommige hebben inmiddels een gezinnetje.”

Wat volgens Lecker niet veranderd is, is de passie waarmee de spelers op het veld staan. “Het waren altijd al gasten die hun hele ziel en zaligheid er ingooiden en en dat is nog steeds zo. En ze zijn nog steeds enorm leergierig.”

Daarmee lijken de ingrediënten voor een goed en mooi seizoen aanwezig voor Vierpolders. “Ze hebben een uitstekende tweede competitiehelft gedraaid met uiteindelijk een vijfde plaats en plaatsing voor de nacompetitie. Op dat succes moeten we verder bouwen”, zegt Lecker, die zich niet waagt aan een voorspelling. “Ik heb vanaf januari ook wat andere teams aan het werk gezien. Maar op dit niveau moet je niet heel erg bezig houden met het analyseren van tegenstanders, maar je meer richten op de kracht van je eigen team.”

De oud-trainer van onder meer WFB en Stellendam had het geluk deel uit te maken van de selectie van Feyenoord in 1984. Na jarenlang rond te hebben gelopen in de jeugd van de stadionclub stond hij ineens met andere talenten van destijds als Henk Duut en Mario Been op het veld met de grote Johan Cruijff. “Hij was onmenselijk goed”, zegt hij vol bewondering. Zelf zat hij één keer op de bank dat seizoen, uit tegen Heerenveen. Na strubbelingen met trainer Ab Fafié verkaste hij naar FC Utrecht. Als centrale verdediger kreeg hij te maken met een andere grootheid uit het Nederlandse voetbal, Marco van Basten. “We speelden thuis tegen Ajax en ik moest aan de noodrem trekken: rood en vier wedstrijden schorsing. De eerste wedstrijd nadat mijn schorsing voorbij was, was uit tegen Ajax. Ik heb alle hoeken van het veld gezien. Het fanatieke Ajax-publiek zong dat ‘Leckie de Meern niet meer uit zou komen’. Dat is me wel gelukt, maar wel met ME-bescherming.”

In de Domstad won hij met FC Utrecht ook de beker. “In de halve finale tegen PSV was ik nog basisspeler, maar in de finale koos Nol de Ruiter voor de zogenaamde Utrechtse jongens. We wonnen met 3-0 van Helmond Sport, maar ik bleef op de bank.”

Lecker, die daarna nog speelde bij SVV en PEC Zwolle, nam op zijn dertigste afscheid van het betaalde voetbal. De bedragen waren toen nog niet zoals ze nu zijn. Bij Utrecht was ik fullprof, maar bij SVV en PEC niet. Ik heb gekozen voor het opbouwen van een maatschappelijke loopbaan. Ik heb een prachtige tijd gehad. Als je zestien jaar in de jeugdopleiding mag spelen bij Feyenoord ben je een bevoordeeld iemand.”

Klik op VV Vierpolders voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Vierpolders voor meer informatie over de club.

‘Je gaat voetballen, omdat je het leuk vindt’

Teams indelen, nieuwe spelers verwelkomen en iedereen op één lijn proberen te krijgen. Kort gezegd het werk van Ronald Buijsen als jeugdcoördinator van de onderbouw bij Hoeven. En ook als trainer stoomt hij de club klaar voor de toekomst. “Het is mooi om ze ieder jaar te zien groeien.”

Zoals wel vaker, gebeurde het ook bij Buijsen. “Het begint allemaal, als je zoontje gaat voetballen.” Inmiddels negen jaar geleden. “Daarvoor heb ik zelf altijd in het eerste gevoetbald en later gaf ik training aan de jeugd. Nu zorgen we er samen voor dat alle teams genoeg trainers en leiders hebben. Dat wordt steeds een beetje lastiger.”

Rouleren
Toch mogen ze bij Hoeven niet klagen, vertelt de 41-jairge Buijsen. “Veel oud-spelers van het eerste elftal worden hier trainer. Jongens waar ik zelf nog mee heb gevoetbald.” En om die trainers te helpen, ligt er een ‘blokboek’ voor ze klaar. “Vol met trainingen. Vooral de lagere elftallen kunnen dat gebruiken, zodat eigenlijk iedereen ongeveer dezelfde oefenstof krijgt.”

Van een warming-up en dribbelen met de bal, tot aan het partijspel. Leuk en leerzaam. “Na de training doet Adrie van der Graaf, de meest ervaren trainer van onze club, zo nu en dan een oefenvormpje voor, zodat we daar onderling wat van kunnen leren. Daar zijn we vorig jaar mee begonnen.” Maar dat is niet het enige, vertelt Buijsen. “Eén keer in de vier of vijf weken, rouleren we met alle trainers. Dan staan ze ineens ergens anders voor de groep. Daar leren die spelers ook weer van.” De neuzen allemaal dezelfde kant op. “Een groot gedeelte van de trainers zijn welwillende ouders, die moeten we helpen. Dat is het belangrijkste. Vanuit de binding met de club.” Dat is wat betreft de oudere jeugd, aardig gelukt, klinkt het trots. “Die jongens trainen de jongste spelers, dat is altijd mooi om te zien!”

Binding houden
Buijsen geniet er al jaren van. “Ze komen binnen bij de mini’s, leren vervolgens dribbelen en gaan steeds meer ‘echt’ voetballen.” Mede door de begeleiding. “Trainers moeten terechtkomen in een gespreid bedje, dat ze zich nergens druk om hoeven te maken. Saamhorigheid is daarbij belangrijk.” Toch merkt de voetballiefhebber dat het ieder jaar steeds een beetje lastiger wordt, om ze allemaal weer te vinden. “Vrijwilligers liggen niet voor het oprapen, maar het is opnieuw gelukt.”

Allemaal met maar één doel: “Het belangrijkste, is dat ze allemaal veel plezier hebben. Je gaat uiteindelijk voetballen, omdat je het heel leuk vindt.” Toch droomt Buijsen stiekem al wat verder. “Het is moeilijk om prestatieteams te maken, bij sommige leeftijden is de spoeling dun. Echt kunnen selecteren, dat zou mooi zijn.” Want als het puntje bij het paaltje komt, valt of staat alles met de binding met de club. “Je ziet aan de onderkant veel aanwas, aan ons om ze vast te houden. Dat ze van de JO19 naar de senioren gaan en bij Hoeven blijven. Ook als ze niet in een prestatieteam willen voetballen.” Al is het maar voor de sfeer op zondag. “Dan is de kantine altijd mooi vol en gezellig!”

Klik op vv Hoeven voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hoeven voor meer informatie over de club.

Heerjansdam 5: Hoe ziet zo’n kampioensschaal eruit?

Heerjansdam 5 is een team dat bestaat uit een mooie mix. Van jong tot ervaren is aanwezig in dit team. Dit team gevuld met kleurrijke figuren gaat dit jaar, net als alle andere jaren, weer voor het kampioenschap. Vandaag keken we met de heren naar de hoogte- en dieptepunten, de mooiste wedstrijd en blikten we vooruit op het seizoen.

Introductie
Heerjansdam 5 is een selectie met een goede mix. Zo lopen er ervaren krachten, midden twintigers en jonge honden. ‘’Echter hebben we allemaal dezelfde twijfelachtige overeenkomst. Ooit een hoopvolle toekomst voor zich, maar die vakkundig vergooid. Daardoor op het bedenkelijke niveau van de vijfde klasse beland.’’

Bijzondere spelers
Omdat dit team gevuld is met kleurrijke figuren, wordt iedereen voorgesteld.

Marten de Roest – De aanvoerder en grote inspirator. Houdt altijd de moed erin, behalve als Stanley doodleuk voor 293ste keer zijn man laat lopen en dan beweert dat hij dat juist niet gedaan heeft.

Stanley Schilt – Enfent Terrible en bestrijker van de gehele rechterkant. We wachten nog steeds op de nieuwe gesponsorde shirts en trainingspakken (opschieten nou een keer Schilt!).

Edwin Nouwen – Potbeheerder en bier en cola besteller. Ook vrije trappen en cornerspecialist. Tevens ook gespecialiseerd in het geven van een goeie speech op het verkeerde moment.

Kees de Bruin – Topspits. Loopt de honderd meter binnen twaalf seconden. Ook wel bekend als Keesie Wonderboy, ColdKees en BeautyKees.

Kevin Visser – Mooiste goal ooit voor HJD 5 gemaakt. Vanaf een meter of 25 snoeihard in de verre kruising. Jammer dat het in eigen goal was.

Xander Visser – Presteert alleen bij de volgende omstandigheden: geen kunstgras, nat veld, sliding broekje niet vergeten, avond ervoor twee goede rode wijntjes op, geen last van zijn knieën, liezen, hamstrings of achillespezen. Bijna altijd dus.

Mike van den Berg – Speelt beter met kater dan zonder. Helemaal van de leg als de broodjes carpaccio bij de Spar uitverkocht zijn. Ook DJ in de kleedkamer. Zet altijd Hollandse hits op, maar dat doet hij voor ons niet voor zichzelf (maar zelf altijd lekker meegalmen uiteraard).

Robby Preesman – Beste performer van clublied Groen Zwarte Stieren.

Sven van Riet – Motor op het middenveld. Altijd de rust zelve. Behalve als Meijdam fluit. Dan kan je hem beter muilkorven.

Kevin Meijdam – Winnaar Danny Makkelie Look-a-like award (alleen dan 25 cm kleiner). 

Jurgen van der Pols – Wereldreiziger. Nou heb je het toch wel een keer gezien in Azië, tijd om terug te komen!

Arjen Tetteroo – Speelt met nummer 69. Maakt dat iedere week weer waar (bepaal zelf maar of dat binnen of buiten het veld is).

Stephan Groeneboom – Architect op het middenveld. Glibbert net zo glad zijn tegenstanders voorbij als dat zijn haar is.

Joeri vd Ent – Doet al jaren niet meer mee aan wedstrijden vanwege opspelende blessures. Desondanks zien we hem de laatste tijd toch verdacht vaak in groen-zwart en met kicksen aan op het veld (zijn we alleen maar heel blij mee).

Timsalabim – Tovert zich langs iedere tegenstander.

Jesper Stolk – Af en toe lijkt het of hij iedere vijf minuten alle spelers in het veld een high five wil geven. Rent minimaal een Marathon per wedstrijd.

Nick van Nes – Invaller met frisse tegenzin. Verbaast ons steeds weer door zonder enige training steeds weer de beste op het veld te zijn.

Dennis – Keeper zonder enige angst. Gooit zich overal voor. Nu nog ervoor zorgen dat z’n duim heel blijft.

Daan Hijmans – Nieuwste rekruut en grootste speler op de vrijdagavond. Ook het Heerjansdams record tosti’s na de wedstrijd eten gezet. Vier stuks binnen een uurtje. 

John Akkerhuis – Winnaar Henk Veerman look-a-like award (alleen dan twintig cm langer).

Motto
Het motto van dit team, waarmee ze elk seizoen ingaan luidt als volgt: ‘’We gaan voor het kampioenschap en eindige in de grauwe middenmoot. Dit verdringen we dan met het drinken van zoveel mogelijk Kordaatjes in de kleedkamer.’’

Hoogte- en dieptepunt
Samen met het team keken we naar hoogte- en dieptepunten. Het hoogtepunt ligt niet bij de voetbal, maar wel bij een andere sportieve prestatie. ‘’Jaarlijks bezoeken we het Palm Party House om een goed potje te bowlen. Dat doen we voor de sport en om te kijken of het ons lukt om die avond de hele tap leeg te drinken.’’ Het dieptepunt lag voor dit team, net als voor veel andere teams, in het ‘cojona’ jaar. ‘’We begonnen op een gegeven moment zelfs de kansloze verliespartijen in de stromende regen te missen. Oke, niet echt, maar je begrijpt het idee’’, aldus de heren van Heerjansdam 5.

Vooruitblikken
Tot nu toe zijn de mannen goed begonnen aan de competitie. In de eerste zes wedstrijden is er vijf keer gewonnen en helaas één keer verloren. ‘’Met onze geschiedenis van voortijdig weggooien van goede klasseringen worden we hier heel blij, maar ook heel zenuwachtig van. Dit kan namelijk niet goed blijven gaan.’’ Als doel heeft het team dan ook het kampioenschap. ‘’We zouden wel eens willen weten hoe zo’n kampioensschaal eruitziet.’’

Mooiste wedstrijd
We vroegen wat de mooiste wedstrijd is die Heerjansdam 5 heeft gespeeld. ‘’Dit was de openingswedstrijd op het kunstgras van Heerjansdam. Meteen even laten zien dat wij met onze fluwelen techniek daar zeer goed op uit de voeten kunnen. We hebben VVGZ toen met 10-2 terug naar huis gestuurd.’’

Bedankt!
Als laatste wilde de mannen graag nog iemand bedanken. ‘’Graag willen wij onze vaste scheidsrechter Aad in het zonnetje zetten. Aad bedankt voor de trouwe dienst (en de penalty’s)!’’

Wij wensen Heerjansdam 5 veel succes dit seizoen!

Klik op vv Heerjansdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Heerjansdam voor meer informatie over de club.

RVVH verliest van Spartaan’20, 0-2

RVVH nam het afgelopen zondag op tegen Spartaan’20 uit Rotterdam.

RIDDERKERK – RVVH kon deze middag geen vuist maken tegen het Rotterdamse Spartaan’20, overgekomen uit de zondag eerste klasse. Ondanks het vele balbezit dwongen de Ridderkerkers te weinig af. De in aanvallend opzicht snelle en veel gevaarlijkere Rotterdammers scoorden al vroeg de 0-1. RVVH kon daar in deel één nog wel enig gevaar tegenover zetten middels wat schoten maar duidelijk was dat Spartaan’20 met hun uitvallen grotere kansen creëerden.

Helemaal na de rust was het meer wachten op de 0-2 dan op de 1-1. De gasten raakten twee keer de aluminium dwarsligger alvorens ze diep in de blessuretijd alsnog de wedstrijd definitief beslisten en daarmee verdiend drie punten bijschreven.

8. Baldeh Baldeh 0-1
90+5. Baldeh Baldeh 0-2

Scheidsrechter: T. Gommans

Gele kaarten: Asare en Chouaibi en Pires Tavares en Van Barneveldt

Opstelling:

Elkhuizen, Proost (50. Daviraz), Boers, Eggers, Dragon (70. Niamut), Pires Tavares (70. Kroon), Merencia, De Witte (61. Van Barneveldt), Dos Santos, Buist en Stolk (61. Dermedjan).

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

Spirit verliest thuis van Pelikaan na totale offday: 0-1

Spirit heeft zichzelf zaterdag geen goede dienst bewezen. Tegen het laag genoteerde Pelikaan liepen de Ouderkerkers tegen de tweede nederlaag van het seizoen aan: 0-1.

Spirit zat vanaf het begin van de wedstrijd niet goed in de wedstrijd. Zoals het elke wedstrijd meteen voorop in de strijd gaat, was het dit keer Pelikaan dat het initiatief nam. De bezoekers waren alert en zette Spirit meteen onder druk. Dat resulteerde al na vijf minuten in de eerste grote kans. Met twee aanvallers konden ze alleen op Patrick Bom afgaan. De doelman, die door de afwezigheid van Sean Luthart zijn competitiedebuut maakte in Spirit 1, kwam goed uit en voorkwam daarmee een vroege achterstand.

Het was een waarschuwing van de ploeg uit Zwijndrecht aan het adres van Spirit dat het niet was gekomen om met lege handen naar huis te gaan. Spirit ondernam geen actie en Pelikaan kon verder gaan op zoek naar een voorsprong. Nadat een kopbal net over ging kwam het na een kwartier spelen toch op voorsprong. Of het een voorzet was of niet, maar de bal belandde over de Ouderkerkse doelman in het doel (0-1).

Helemaal onverdiend was de tussenstand niet. Zeker als een paar minuten later net zo goed 0-2 had kunnen staan toen Pelikaan de paal trof. Spirit kwam maar niet in zijn spel. Het had teveel tijd nodig ballen te controleren of juist voor te geven. Uiteindelijk gingen schoten (ver) over of werden makkelijk geblokt door de compacte verdediging van Pelikaan. Tussendoor moest Patrick Bom in de 1e helft nog twee keer in actie komen om Pelikaan van een grotere voorsprong af te houden.

In de 2e helft ging Spirit optimistischer spelen. Grote kansen kreeg het niet, maar het leverde wel een aantal gevaarlijke situaties op. Ruben Slooff schoot net over en even later belandde een hoge bal over de keeper op het dak van het doel. Voor de rest waren er voornamelijk scrimmages voor het Zwijndrechtse doel waarbij je het geluk moet hebben die bal in de touwen kan werken.

In de slotfase wisselde Richard van Cappellen extra aanvallend. Nicky Bentzon kwam erin voor verdediger Tim de Vaal. De scorende aanvaller van Spirit 2 maakte daarmee zijn debuut in Spirit 1, maar kon de hoofdmacht ook niet aan een doelpunt helpen.

Door de nederlaag zakte Spirit naar de vierde plaats. Spirit had goede zaken kunnen doen, want koploper Sparta ging op eigen veld met 1-5 onderuit tegen Heinenoord. In plaats van (mede) koploper te zijn moet het nu Heinenoord (2e) en Nieuwerkerk (3-0 winst op Alexandria’66) aan zich voorbij laten gaan. Naast Spirit staan nu Neptunus-Schiebroek (niet gespeeld) en VVGZ (4-0 winst op Slikkerveer) ook met 12 punten. Onderin blijft het moeilijk voor SVS. Ondanks het gelijke spel bij FC Binnenmaas (2-2) staan de Capellenaren nog steeds op de 13e en laatste plaats. Slikkerveer heeft 2 punten meer en staat 12e. FC Binnenmaas staat met 5 punten 11e. Hillegersberg (3-0 winst op Strijen), Pelikaan en Strijen proberen met 7 punten de gevarenzone uit te komen.

Door: Eric de Vendt

Klik op v.v. Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Spirit voor meer informatie over de club.

Joffrey Hoetelmans: 25 jaar lid van VVC’68

Joffrey Hoetelmans is sinds vorig seizoen gestopt met voetballen. Dit seizoen is hij begonnen als de assistent-trainer bij de hoofdmacht van VVC’68, de club waar hij inmiddels al 25 jaar lid van is. “VVC’68 is mijn club.”

Joffrey Hoetelmans is 31 jaar en geboren en getogen in Halsteren. “Momenteel ben ik werkzaam op een accountantskantoor in Etten-Leur, D&A de Jong. Waarbij ik zelf nog in studie ben om accountant te worden. Sinds dit jaar 25 jaar lid bij VVC’68 te Halsteren en al van jongs af aan aanwezig op de club.”

Carrière
De assistent-trainer is op zesjarige leeftijd begonnen bij VVC’68. “Destijds onder leiding van de huidige voorzitter, Wimko Okkenburg. De gehele jeugd heb ik doorgebracht bij de club, waarna ik later enkele malen heb meegedaan bij de hoofdmacht. Het grotendeels van mijn wedstrijden bij de senioren heb ik echter afgewerkt in het tweede elftal. Dit elftal bestond in die dagen uit allemaal jongens uit de jeugd. Hierbij werden gezelligheid en prestatie gecombineerd, waarbij tweede klasse reserve een aantal jaar ons niveau betrof. Helaas door leeftijd en andere ambities is dit team uit elkaar gevallen. Vanwege opeenstapeling van verschillende kleinere blessures heb ik vorig jaar besloten te stoppen met het zelf voetballen.”

Prestaties
Hoetelmans heeft in zijn spelerscarrière wat prestaties behaald. “Onder andere het kampioenschap met het tweede en een bekeravontuur met hetzelfde elftal is een prestatie in mijn carrière. In dat jaar sneuvelden wij uiteindelijk in de kwartfinale tegen Terneuzen, destijds eerste klasse, door een discutabele eigen goal. In de jaren versloegen we enkele eerste klasse teams in de fase ervoor.”

“Als trainer in de jeugd ook de kampioensjaren, waarbij de jaren met J. Edelijn eruit sprongen”, vertelt Hoetelmans. “Samen begonnen aan een avontuur met jongens van vijftien t/m zeventien jaar, die onderaan bivakkeerde in de vierde klasse. Uiteindelijk uitmondende in een dubbel kampioenschap en een overtuigende bekerwinst dat jaar. Nu jaren later speelt een groot aantal van deze spelers in het eerste elftal, wat natuurlijk goed en belangrijk is voor een club als VVC’68.”

Hoogte- en dieptepunten
De kampioenschappen als speler en trainer in de jeugd zijn voor Hoetelmans de hoogtepunten in zijn carrière. “Verder voelt het voor mij als jongen van de club toch ook als een eer om bij het eerste elftal betrokken te zijn.” De dieptepunten zijn voornamelijk op het eind van zijn spelerscarrière. “De kleinere steeds terugkerende blessures. Ik had nog graag in het nieuwe tweede de jongens bij de hand genomen en wat sturing gegeven op het veld. Dit is echter niet gelukt.”

UEFA-C diploma
Joffrey Hoetelmans heeft nog een mooi doel als trainer. “Graag zou ik een UEFA-C diploma bij de KNVB halen, om ook op eigen benen te kunnen gaan staan als hoofdtrainer. Momenteel ben ik als assistent-trainer betrokken bij het eerste elftal bij VVC’68. Dit bevalt heel erg en we hebben momenteel een kwalitatief sterke groep, waarbij de gezelligheid onderling ook niet ontbreekt. Echter zou ik eerst graag mijn diploma behalen en heb ik de ambitie om zo ver mogelijk in de voetbalpiramide te reiken, waarbij ik hoop dat mijn club VVC’68 hier ook van kan meeprofiteren.”

VVC’68
Inmiddels loopt Hoetelmans al 25 jaar rond bij VVC’68. “Ondanks dat ik soms heb gedacht mijn heil elders te gaan zoeken is dat (nog) niet gebeurd en daar ben ik eerlijk gezegd ook wel blij om. VVC’68 is mijn club en dat zal naar verwachting ook altijd zo blijven.”

Naast assistent-trainer bij het eerste is Hoetelmans ook betrokken bij de activiteitencommissie van VVC’68. “We hebben onlangs een Halloween-avond gehouden voor de jeugdleden. Als club stonden wij immers lange tijd (en misschien nog wel) bekend als dé gezelligste club van de regio, waarbij tot de late uurtjes gefeest kon worden. Graag zou ik deze tijd weer terugbrengen met zowel nieuwe, huidige als voormalige leden van de club d.m.v. diverse feestjes/activiteiten voor zowel jong als oud. Gelukkig zien een aantal overige leden dit ook, waarbij ik er zeker van ben dat dit weer terug gaat komen bij de club.

Seizoen 2022-2023
Hoetelmans heeft samen met zijn ploeg de ambitie uitgesproken om voor het kampioenschap te strijden. “De huidige uitslagen bevestigen dit, ondanks dat er voetballend zeker nog ruimte is voor verbetering. Het seizoen is nu vijf wedstrijden onderweg en door wat vrije weekenden werd het ritme ook wat gebroken. Nu hebben we weer wekelijks een wedstrijd en hoop ik dan ook dat we een goede serie kunnen gaan wegzetten.”

Wij wensen Joffrey Hoetelmans veel succes dit seizoen!

Klik op VVC’68 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVC’68 voor meer informatie over de club.

V.V. Rockanje Vrouwen 1 gaat voor de top drie

Vandaag gaan we in gesprek met de 25-jarige Mayara Lopes van V.V. Rockanje VR1. Zij is op twintigjarige leeftijd begonnen bij V.V. Rockanje en speelt daar al sinds augustus 2018. Vandaag vertelt zij in een gesprek met VoetbalJournaal meer over haar elftal, V.V. Rockanje Vrouwen 1.

Als eerst wilden we weten hoe Mayara bij dit elftal terecht is gekomen. ‘’Ik ben altijd een fanatiekeling geweest wat betreft voetballen, maar lid van een vereniging ben ik nooit geweest totdat ik een oproep zag op Facebook voor het oprichten van een damesteam. Uit enthousiasme heb ik mij ingeschreven, maar ik had eigenlijk helemaal geen voetbal ervaring. Al gauw kreeg ik een reactie dat het niet erg was dat ik geen ervaring had en dat hier natuurlijk aan gewerkt kon worden. Vol enthousiasme ben ik lid geworden van het dames team. Zo ben ik hier terechtgekomen.’’

Mayara zit nu ruim vier jaar bij dit elftal. ‘’Het is een unieke mix van verschillende karakters ’’, vertelt Lopes. We vroegen wat er nog meer zo uniek is aan dit team. ‘’Iedereen is anders op zijn of haar manier en dit wordt ten alle tijden gerespecteerd. Kwaliteiten binnen het team worden op de juiste wijze benut en dit is terug te zien op trainingen en wedstrijden.  Het is ook mooi om te zien hoe speelsters elkaar onderling helpen. Sommige speelsters hebben meer voetbalervaring dan andere. Door elkaar te helpen laten we zien dat we vertrouwen in elkaar hebben. Dat vind ik zo mooi aan dit team.’’

We wilden verder gaan op de verschillende karakters van de dames. Daarom stelden we de vraag of er nog kleurrijke figuren rondlopen in de selectie van V.V. Rockanje. ‘’In ons team hebben wij allerlei kleurrijke figuren wat ons een kleurrijk team maakt. Zo hebben wij de leidsters. Deze speelsters hebben het vermogen om de coachende rol te dragen zonder afstand te creëren binnen het team. Daarnaast hebben we de cheerleaders, die zijn altijd positief wat er ook gebeurt. De lolbroeken maken altijd ruimte voor hilariteit, voetballen doe je tenslotte voor je plezier. Tot slot hebben we de energiebron, deze speelsters zorgen met hun energie dat het team wordt gevoed met energie en dat er een leuke sfeer wordt gecreëerd.’’

In de vier jaar dat Mayara bij dit elftal zit heeft ze vast veel meegemaakt. Zij neemt ons mee in een aantal hoogte- en dieptepunten. ‘’Uiteraard ga ik beginnen met een hoogtepunt. Het kampioenschap in het seizoen ‘21/’22. De dames zijn kampioen geworden na een ontzettend spannende wedstrijd tegen Hekelingen VR2. We kregen een penalty, een rode kaart en twee eigendoelpunten tegen. Hierdoor gingen we met een 3-1 de rust in. Door onze enorme strijdlust hebben wij deze wedstrijd toch gewonnen met 3-4  en hebben wij onszelf beloond met het kampioenschap. We hebben met elkaar gestreden tot aan het eindsignaal. Het feest op ons sportcomplex was groots en uiteraard kon een rondje op de kar absoluut niet ontbreken. Een dieptepunt was toch de Covid-periode voor iedereen.
De corona maatregelen maakten het niet mogelijk om in groepsverband te sporten. Voor de dames hield dit in dat er geen trainingen en wedstrijden waren. Voor een lange periode mochten wij niet onze sport beoefenen en dit was natuurlijk erg jammer.’’

We gingen verder in op de feestjes die de meiden vieren. Zij vertellen dat ze vaker buiten het veld activiteiten ondernemen. ‘’Wij zijn altijd in voor gezelligheid en dat betekend dat wij graag van de partij zijn wat betreft activiteiten. Toernooien, kantinefeestjes en uitjes klinkt als muziek in de oren.  Ook gaan wij elk jaar met elkaar op trainingskamp. Dit wordt georganiseerd door de speelsters en met elkaar kiezen we een locatie uit waar we naartoe willen. Het ene jaar zitten we in een groot huis en het andere jaar kiezen we voor een hostel. Er worden onderling zowel binnen- als buitenshuis activiteiten georganiseerd. Door activiteiten met elkaar te doen creëren we positieve gezamenlijke ervaringen waardoor we één team zijn.’’

Tot slot sluit Lopes af met de ambitie van de dames. ‘’Onze ambitie voor dit jaar is om te eindigen in de top drie in competitie.’’

Klik op V.V. Rockanje voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Rockanje voor meer informatie over de club.

Verslag Vierpolders-Victoria’04

Een wedstrijd met twee gezichten. Het door vele blessures geplaagde Victoria’04 kon in de eerste helft geen potten breken. Na de pauze en enkele omzettingen kregen de bezoekers meer vat op het spel van de thuisclub. De binnen een kwartier spelen 2-0 opgelopen achterstand werd na ruim een half uur spelen teruggebracht tot 2-1 om in de tweede helft de stand gelijk te trekken.

Victoria’04 miste enkele vaste basisspelers en dat gemis deed zich voelen.
Vierpolders maakte dankbaar gebruik van de wanorde bij de Vlaardingse
tegenstander. Twee goed lopende aanvalsacties van Vierpolders leverde binnen 15
minuten spelen een 2-0 score op voor de thuisclub. Victoria’04 werkte keihard, maar
moest het initiatief aan Vierpolders laten. Even zag het er naar uit, dat de
Vlaardingse formatie zou worden overlopen. Naarmate de wedstrijd vorderde, wist
Victoria’04 de organisatie beter op orde te krijgen. Het werd daarbij geholpen door de
achterhoede van Vierpolders. Een slecht weggewerkte bal in de laatste linie van de
thuisclub, bracht de bal bij Jordi de Kimpe, die beheerst afrondde: 2-1. Vierpolders
kreeg wel enkele kansjes, doch miste stootkracht in de voorhoede. Een hard schot
van Jur de Visser werd op het laatste moment uit de doelmond van Vierpolders
weggewerkt.

In de tweede helft herpakte Victoria’04 zich. De Vlaardingse formatie trok het
initiatief naar zich toe en zocht waar mogelijk de aanval. Maar diende alert te blijven
op de snelle omschakeling bij Vierpolders. Na een uur spelen wist een hard werkend
Victoria’04 de stand op gelijke hoogte te brengen. Een vlot lopende aanval over vele
schijven eindigde bij de vrijstaande Jordi de Kimpe, die van dichtbij de doelman
van Vierpolders passeerde met een laag hard schot: 2-2. Hierna speelden beide
ploegen volop in de aanval om alsnog de winst naar zich toe te trekken. Voor beide
doelen ontstonden enkele hachelijke momenten, maar gescoord werd er niet meer.

Selectie Victoria’04: Jochem van der Hoff, Bart van der Hoeven (75: Nick Verburgh),
Chris Bruurmijn (80: Lars Kortleven), Lars de Visser (75: Nils Gliszmann), Michael
Blok, Oscar Knecht, Osman Ünnu, Jur de Visser, Kars Martin (46: Jesse Schippers),
Jordi de Kimpe, Jemayro Teixeira (46: Vincent van den Bogerd).

Klik op sc Victoria’04 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Victoria’04 voor meer informatie over de club.

Van Son heeft plannen met SVC: ‘Een soort visie’

Als keeperstrainer en lid van ‘jeugdzaken’ is Jelte van Son nauw betrokken bij het jeugdvoetbal van SVC. En dus probeert de oud-keeper, samen met Dirk van der Bom, te zorgen voor een rooskleurige toekomst van de club. “We willen ook samen een beleidsplan gaan schrijven.”

Dat laatste is best hard nodig, want tot nu toe was zo’n plan er nog niet eerder. “Dat woord kenden ze hier eigenlijk niet. Ik ben ook benieuwd naar de reacties, in het begin zal het best even wennen worden.” Toch denkt Van Son, die onder meer speelde voor het eerste van SVC en RBC, dat het wel belangrijk is. “Trainers een beetje dezelfde richting opduwen qua trainen, een soort visie. Als dat duidelijk is, weet iedereen waar hij aan toe is.”

Gewaardeerd
Maar behalve dat, is de oud-doelman nog bezig met veel meer. “We regelen eigenlijk alles voor de onder- en bovenbouw. Van teamindelingen en trainers, tot aan nieuwe aanmeldingen. Met akkefietjes, komen ze bij ons.” De 31-jarige Van Son ziet een duidelijke trend. “Het komt vaak op dezelfde mensen neer, ouders die meegaan met het team. Daarom zijn we heel blij met iedereen die ons helpt.” Begonnen bij SVC op zijn vierde, kan hij het weten. “Alle mensen zijn nauw betrokken, zetten zich voor honderd procent in. Hier zijn ze echt blij met wat je voor de vereniging doet, dat wordt gewaardeerd.” Bijvoorbeeld als keeperstrainer. “Bij de jongste jeugd gaat het om spelplezier, leren vangen door middel van lummelen bijvoorbeeld. Echt spelenderwijs. Bij de oudere jongens wordt het meer tactisch en technisch. Er wordt serieus getraind.” Van Son, bezig aan zijn tweede termijn bij jeugdzaken en eerder actief voor de activiteitencommissie, ziet dat er nog wat werk te verrichten valt. “Het is lange tijd een beetje een rommeltje geweest. Moeten we dat niet eens oppakken, hoorde je dan. Voor bepaalde dingen moet je gewoon een vaste contactpersoon hebben, vind ik.”

Communicatie
En dus stapte Van Son maar weer eens in, vol met passie. “Voor de kindjes wat regelen, dat vind ik leuk. Heel mijn leven ben ik al met voetbal bezig, niks anders. Gewoon iets terugdoen voor de vereniging.” Maar ook voor het dorp, vindt hij het belangrijk. “We moeten de kinderen hier wel iets kunnen bieden, anders zitten ze hele dagen binnen. Dan zijn sportieve activiteiten natuurlijk veel beter.” Dat doen ze bij SVC in ieder geval in mooie kleding. “Dankzij een paar enthousiaste sponsoren, zijn alle teams weer in het nieuw gestoken. Dat is toch een bepaalde uitstraling.” De inwoner van Oudenbosch, ziet dan ook zowel de voor- als nadelen van een kleine club. “Het is lekker overzichtelijk en makkelijk aansturen, maar soms mis je natuurlijk wel wat spelers.” En dus moet daar eigenlijk iets aan gedaan worden. “Eerst was het nog een beetje de restjes oprapen, nu hebben we onszelf wel de vraag gesteld: Wat willen we?” Een van de antwoorden: proberen meer leden aan te trekken. “Met activiteiten rond de club, dat maakt het leuk en interessant.” Maar, zoals met wel meer dingen, draait alles om communicatie. “Anders loop je achter de feiten aan. Onderling moeten dingen gewoon duidelijk zijn. Als er een nieuwe aanmelding is, moet dat wel aan ons worden doorgegeven, om maar iets te noemen.” Oftewel, meer verbinding tussen de verschillende commissies. “Soms is het een beetje los zand. Dan zijn het daarna vaak dezelfde mensen die het bij elkaar proberen te vegen.”

Klik op SVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVC voor meer informatie over de club.