De Bakker droomt nog altijd van dat hoogtepunt bij WFB
Over het hele seizoen bezien, had er voor WFB misschien best een beetje meer ingezeten. Maar doordat er in de nacompetitie, volgens Sjors de Bakker ‘kansloos’ verloren werd van competitiegenoot OHVV, komen de Ouddorpers dit jaar opnieuw uit in de vierde klasse.
Niet ontevreden. Dat is toch wel een beetje dé samenvatting van afgelopen seizoen. De Bakker (30) memoreert er nog maar eens aan. “De toppers hebben we gewonnen, maar tegen de kleintjes hebben we het laten liggen. Dus wat dat betreft heb je het gevoel dat er meer mogelijk was.” Al, moet hij ook meteen toegeven. “DVV’09 en OHVV waren wel wat beter, dus dan is een derde plek niet zo gek.” En dus ging het in de nacompetitie, tegen laatstgenoemde, uiteindelijk mis. “Dat was een kansloze wedstrijd, die hebben ze verdiend gewonnen. Maar als je naar de competitie kijkt, had dat dichterbij elkaar moeten liggen.”
Wat anders
Na een goed seizoen, begon De Bakker stiekem al een beetje te dromen. Van die derde klasse. “Tuurlijk zou dat lastig worden, maar misschien ligt het ons ook wel beter. Nu zakken veel ploegen in en voetbal je tegen een muur, dan krijg je waarschijnlijk toch wat meer ruimte.” Zover is het dus nog niet. Dit jaar wagen ze een nieuwe poging. “Door het aantal degradanten verwacht ik dat het niveau hoger zal liggen, al zijn onze twee concurrenten natuurlijk wel weg. Maar het is lastig te zeggen, want veel tegenstanders zijn voor mij redelijk onbekend.” Zo zijn de teams ‘van het eiland’ voor een groot deel verdwenen. “Aan de ene kant is dat jammer, want ondertussen ken je elkaar allemaal. Maar is het ook wel weer leuk, een keer wat anders.” De Bakker kan in ieder geval niet wachten tot het allemaal weer echt gaat beginnen. “Ik kijk er toch altijd wel weer naar uit, lekker voetballen. Je mist het dan toch.” Voor de aanvallende middenvelder, die ook op ‘6’ uit de voeten kan, voelt WFB sowieso iedere keer als thuiskomen. “Vanaf mijn vijfde loop ik hier al rond. Eigenlijk kon ik niet wachten, maar ik moest eerst mijn zwemdiploma halen…” En nu, 25 jaar later, is hij er dus nog steeds. “Ik woon al heel mijn leven op het dorp, de sfeer is leuk en iedereen gaat goed met elkaar om. Ook in de kantine. Daar doen we niet alleen een biertje met de selectie, maar ook met jongens van het vierde. Dan zit iedereen erbij.”
Absoluut hoogtepunt
Maar ook binnen de lijnen, moet er natuurlijk gepresteerd worden. Daar doet De Bakker, op welke positie hij dan ook speelt, in ieder geval alles aan. “Mijn favoriete positie? Dat vind ik moeilijk kiezen. Het liefste speel ik aanvallend op het middenveld, omdat ik dan met mijn loopvermogen van waarde kan zijn. Als verdedigende middenvelder kun je iets meer het spel verdelen, ook dat is leuk. Wat dat betreft ben ik een beetje een ‘allrounder’, alles kan ik wel een beetje.” Behalve ‘als loper’ brengt De Bakker ook een hoop ervaring met zich mee. Redelijk uniek bij de vierdeklasser. “Ik denk dat er binnen het team maar twee ouder zijn dan ik. Maar ik voel me niet oud hoor, kan het ook prima vinden met al die jonge gasten.” Al voelt hij het fysiek af en toe toch wel. “Aan de spiertjes. Iets vaker spierpijn of hier en daar een pijntje.” Aan stoppen denkt hij voorlopig echter nog lang niet en dus is er nog genoeg tijd voor een absoluut hoogtepunt. “Vroeger wilde ik altijd in het eerste spelen, dat is gelukt, dus daar ben ik trots op. Nu is het nog hopen op een kampioenschap!”
Wij wensen Sjors veel succes dit seizoen!
Klik op v.v.WFB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v.WFB voor meer informatie over de club.
De 20-jarige Jop van Hofwegen van JEKA 14 heeft het plezier weer helemaal terug
Jop van RKVV JEKA 14 is op zijn zevende begonnen met voetbalen bij VV Baronie. Hij studeert Tourism Management op de BUAS in Breda en heeft eigenlijk maar één echte hobby, voetbal. Vandaag nemen we een kijkje in zijn loopbaan en huidige elftal RKVV JEKA 14.
Jop is bij Baronie begonnen met voetballen, maar verloor een beetje het plezier in het spel. ‘’Mijn vrienden van mijn middelbare school voetbalde samen. Na één keer meetrainen wist ik al zeker dat ik in dit team wilde voetballen. Ondertussen speel ik in JEKA 14 en is het niveau een stuk lager, maar heb ik het plezier in voetbal weer helemaal terug. We zijn allemaal vrienden van elkaar. Zowel op als buiten het veld is het altijd gezellig’’, aldus van Hofwegen.
We vroegen aan de rechtermiddenvelder wat dit team nou zo uniek maakt. ‘’We zijn gewoon een grote vriendengroep die op zondag een wedstrijd samen spelen. Onderling kunnen we het super met elkaar vinden en naast het veld zijn we ook vaak samen te vinden. Ondanks dat we tijdens de wedstrijden ook erg fanatiek kunnen zijn, kunnen we er na de wedstrijd weer erg om lachen. We hebben afgelopen seizoen veel nederlagen moeten incasseren, maar we zullen altijd plezier houden. Dit maakt de wedstrijden die we wel winnen dan ook extra speciaal. Hoe langer we samen blijven spelen, hoe beter we zullen presteren en beter op elkaar ingespeeld raken.’’
Vervolgens wilden wij weten hoe de trainingen van dit elftal eruitzien. ‘’We starten onze trainingen elke woensdag met een reflectie op de wedstrijd van het vorige weekend. We stellen elkaar dan vragen als: ‘Wat ging er goed?’, ‘Wat kan er beter?’. Hier discussiëren we dan samen over om een verbeterslag te kunnen maken. Daarna starten we met de warming-up en beginnen we aan een aantal oefeningen. Zoals gebruikelijk eindigen we de training met een partijvorm.’’ Verder vroegen we door naar de reflecties en wilden wij weten of deze ook resulteerde in verschillende hoogtepunten. ‘’Ja, er zijn eigenlijk verschillende hoogtepunten in dit team. De gewonnen wedstrijden die vloeien natuurlijk voort uit onze besprekingen. Hoogtepunten die daar wat minder mee te maken hebben zijn de leuke feestjes buiten het veld. En de fanatieke supporters die ons in weer of geen weer komen supporteren.’’
De mannen hebben verschillende types binnen het team die ze graag uitlichten. ‘’We hebben bijvoorbeeld drie mannen (Niels, Joep en Martijn) die de taak als ‘trainer/coach’ op zich nemen, zij regelen alles. Dan heb je uiteraard de aanvoerder Sander, afkomstig uit Domburg. Hij speelt dit seizoen met ons mee en we kunnen erg veel van hem leren. Verder hebben we ook nog wat lolbroeken die op de trainingen vaak grapjes maken.’’ Ook heeft het team sinds kort een nieuwe sponsor. ‘’We hebben een nieuwe sponsor, Café Proost in de stad. Hier zijn we ook regelmatig met een aantal ploeggenoten te vinden. Verder hebben we daar veel feestjes en gebeurd er veel aan teambuilding.’’
Tot slot hebben we het over de ambities van deze ploeg. ‘’We proberen zoveel mogelijk te winnen en te werken aan onze zwakke plekken. Tijdens de wedstrijden geven we alles en zijn we bereid om elkaar te helpen. Gedurende de wedstrijden en trainingen moet de sfeer ook leuk blijven, maar daar maak ik me in ons team niet zoveel zorgen om. Hopelijk kunnen we dit seizoen veel wedstrijden winnen en misschien in de toekomst wel promoveren’’, sluit Jop van Hofwegen af.
Klik op JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op JEKA voor meer informatie over de club.
Bjorn van Ginneken hoopt na Spartaan’20 op terugkeer bij een BVO
De 23-jarige Bjorn van Ginneken is op zijn zestiende gestopt met voetballen om zich te verdiepen in het trainersvak. Na een aantal jaar bij een BVO te hebben meegelopen wilde hij zijn ervaring toepassen en op eigen benen staan. Bjorn is nu trainer van Spartaan’20 JO13-2, waar hij bezig is aan zijn tweede seizoen.
Carrièreverloop
Bjorn is op zijn tiende begonnen met voetballen. Dit deed hij bij de plaatselijke amateurvereniging, s.v. BVCB te Bergschenhoek. Vervolgens is hij in de volgende jaren doorgestroomd naar de lage JO13, JO15 en JO17 jeugdelftallen. ‘’Op mijn zestiende besloot ik voor mijzelf dat het zelf uitoefenen van het spelletje niet meer iets was waar ik motivatie uit haalde.’’
Het ontstaan van trainer Bjorn
Gezien zijn passie voor de sport en het werken met kinderen, besloot de speler om zichzelf aan te melden als assistent-trainer bij de club. ‘’Ik werd geplaatst bij de JO9-1, toenmalig uitkomend in de hoofdklasse. Na mijn ontgroening als assistent-trainer sprak de club het vertrouwen naar mij uit door mij het volgende seizoen door te schuiven als hoofdtrainer van de JO13-2, uitkomend in de tweede klasse. Een grote stap voor mij als ‘’nobody’’, maar des te leuker was de uitdaging om met een eigen groep aan de slag te gaan en nog meer ervaring op te doen.’’
Meer dan een hobby
Al heel snel kwam Van Ginneken erachter dat het trainersvak meer dan een hobby was. Hij wil hier zijn brood mee gaan verdienen. ‘’Na twee seizoenen s.v. BVCB besloot ik verder te kijken om mijzelf als jeugdtrainer verder te ontwikkelen. Aangezien ik woonachtig ben in Nieuw-Terbregge was de keuze voor mij snel gemaakt. De jeugdopleiding van Sparta Rotterdam tevens aangeschreven als een van de beste van Nederland.’’ Een brutaal mens heeft de halve wereld. Met die instelling heeft de trainer een e-mail gestuurd naar de coördinator van de onderbouw. Al snel volgde er een positief gesprek tussen beide partijen.
Ontwikkeling als trainer
‘’Ik ben mijn periode bij Sparta Rotterdam begonnen als assistent-trainer van de JO8 en heb tijdens dit seizoen ook via mijn opleiding Sport & Bewegen (profiel voetbal) mijn UEFA C Youth mogen afronden. De hierop volgende seizoenen heb ik mogen assisteren bij de O12, O14 en o.l.v. Nathan Rutjes heb ik bij de O15 mijn UEFA B behaald. De jeugdopleiding van Sparta Rotterdam heeft mij als mens, maar vooral als jeugdtrainer ontzettend veel nieuwe inzichten en ervaringen meegegeven. Vooral omdat ik overal mee mocht kijken en met alle jeugdtrainers van de verschillende lichtingen kon sparren over de vele verschillende facetten binnen het voetbal.
Na drie seizoenen actief te zijn geweest in de BVO-wereld wilde Bjorn weer op eigen benen staan op een hoog amateurniveau. ‘’Uiteindelijk ben ik terecht gekomen bij Spartaan’20, waar ik nu in mijn tweede seizoen zit als hoofdtrainer van de JO13-2.’’
Waarom Spartaan’20?
Via zijn opleiding heeft de trainer de mogelijkheid gehad om na zijn UEFA C door te stromen voor de cursus UEFA B. ‘’Samen met een andere klasgenoot was ik de jongste cursist die instroomde, omringd door trainers met de nodige ervaringen en inzichten. Tijdens deze cursus leerde ik Maikel van Pul kennen, trainer bij Spartaan’20 en hoofd jeugdopleiding bij de club. Samen met Maikel heb ik goede gesprekken gehad over wat voor mij als jonge trainer goed zou zijn, iets waar ik zelf moeite mee had om te bepalen.’’
Via Maikel is er een aanbieding gedaan om op gesprek te komen bij Spartaan’20 en te ondervinden welke mogelijkheden er voor hem zijn om de stap van Sparta Rotterdam naar Spartaan’20 aantrekkelijk te maken. ‘’Na een goed gesprek te hebben gehad met Fabian Resida (trainer JO13-1) en Maikel van Pul, samen verantwoordelijk voor de aanstelling van de trainers van de club, kwam naar voren dat er voor mij ruimte was om hoofdtrainer te worden van de JO13-2, uitkomend in de tweede divisie.’’
Band met de club
We vroegen aan Bjorn wat zijn band is met de club. ‘’Spartaan’20 is een vereniging welke naast dat er ontzettend veel talent rondloopt en zij met alle selectieteams uitkomen op het hoogste niveau, ook veel aandacht schenkt aan het individu. De doelgroep waar wij als trainers mee werken is over het algemeen anders dan de gemiddelde amateurvereniging. Denk hierbij aan scholing, gedrag en wellicht een moeilijke thuissituatie. Voetbal is voor deze doelgroep een uitlaatklep om zich te focussen op datgeen waar hun voor leven, profvoetballer worden. De spelers doen er alles aan om dit doel te verwezenlijken. Dat maakt het zijn van trainer bij deze vereniging ontzettend mooi.’’
Blik op het huidige seizoen
Sinds maandag 1 augustus is Van Ginneken met een nieuwe lichting JO13-2 spelers begonnen aan het nieuwe seizoen. Het is een nieuwe groep spelers, dat bestaat uit een mix van eerste- en tweedejaars. Zij gaan dit seizoen hun grenzen weer proberen te verleggen. ‘’Als hoofdtrainer van de JO13-2 wil ik samen met mijn staf ervoor zorgen dat het individu zich maximaal ontwikkelt en volgend seizoen een nieuwe stap vooruit kan maken naar de volgende lichtingen binnen onze jeugdopleiding. Voor het team hebben wij de doelstelling vastgesteld. Wij willen meedraaien in de top drie van de eerste divisie en in de bekercompetitie zover mogelijk komen.’’
Hoogtepunten
We wilde ook naar de hoogtepunten uit de carrière van de jonge, maar ervaren trainer kijken. ‘’Het behalen van mijn UEFA C en UEFA B. Ik ben erg trots op het feit dat ik samen met een andere klasgenoot van de UEFA C cursus als enige mocht doorstromen naar de UEFA B cursus en vervolgens deze op mijn 21e heb mogen behalen. Daarnaast heb ik een heel erg goed eerste seizoen gekend bij Spartaan’20 als hoofdtrainer van de JO13-2. Samen met mijn staf en spelersgroep hebben wij na jaren de doelstelling behaald. Namelijk kampioen worden en promoveren naar de 1e divisie. Dit als enige JO13-2 in Nederland. Iets om met veel voldoening op terug te kijken.’’
Ambities
Bjorn hoopt op korte termijn terug te keren in de BVO-wereld. ‘’Sinds het moment dat ik hardop uitspreek dat het trainerschap het beroep is waar ik later mijn brood mee wil verdienen, heb ik als doelstelling gesteld dat ik ooit hoop om als trainer binnen de jeugdopleiding van Feyenoord Rotterdam werkzaam te mogen zijn. Trainer zijn bij je favoriete club en werken met de grootste talenten van Nederland. Dat is iets waar ik al heel lang over droom. Daar zal ik op dit moment dan ook alles voor doen om die doelstelling/droom werkelijkheid te laten worden.’’
Wij wensen Bjorn veel succes dit seizoen!
Klik op Spartaan’20 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Spartaan’20 voor meer informatie over de club.
Umut Takac: van speler naar trainer bij Alblasserdam
Umut Takac (net 34 jaar oud) heeft na zestien jaar als voetballer in selectieteams de stap naar het trainerschap gemaakt. Hij sloot als voetballer af met een kampioenschap met Alblasserdam en wil zijn club nu in de tweede klasse houden. Een pittige klus, maar Takac kijkt er enorm naar uit. ,,Ik ben hier al jaren jeugdtrainer, dus hoe mooi zou het zijn als ik die jongens straks de kans kan geven in het eerste elftal?”
ALBLASSERDAM – Jonge trainers zijn ook in het amateurvoetbal zeker geen zeldzaamheid meer. Wel is het vaak zo dat die jonge trainers al vroeg gestopt zijn met zelf voetballen, vaak noodgedwongen door blessures. Bij Takac ligt dat helemaal anders. ,,Hoe mijn lichaam nu voelt had ik denk ik nog wel drie of vier jaar door kunnen gaan met voetballen, al heb ik natuurlijk ook wel mijn blessures gehad.
Ik heb het trainen van jeugdteams en het spelen in een eerste elftal nu echter zo lang gecombineerd dat het tijd is om een echte keuze te maken. Ik heb thuis vier jonge kinderen, dus mijn vrouw gaf ook wel aan dat ze het fijn zou vinden als ik niet meer tijd in het trainen en het zelf voetballen zou stoppen. Dat begreep ik ook wel en bovendien begon het zelf trainen mij de afgelopen jaren ook flink tegen te staan. Als je eenmaal op het veld staat gaat het wel, maar het is meer dat je ‘s avonds net bezig bent met de kinderen en dan al snel weer weg moet om te gaan trainen. Ik denk dat veel voetballers met kinderen dat gevoel wel herkennen.”
Debuut
Takac heeft nu dus zijn keuze gemaakt, maar weet ook dat hij hier veel tijd en energie in zal moeten stoppen om het goed te laten werken als beginnend trainer. ,,Natuurlijk, ik pak het serieus aan en dat betekent dat je er altijd mee bezig bent. Je moet nu goed contact onderhouden met zo’n twintig spelers en de rest van de staf. Twee weken na onze kampioenswedstrijd stond ik al op het veld als trainer, omdat ik het belangrijk vond dat de nieuwe jongens elkaar alvast leerden kennen. We hebben toen al twee weken serieus getraind en daarna nog vier weken vakantie gehad.”
Hij prijst zichzelf gelukkig dat hij zijn eigen spelersloopbaan heeft kunnen afsluiten met een kampioenschap. ,,Ik heb zestien jaar in eerste elftallen gespeeld. Op mijn 17de maakte ik mijn debuut bij Sliedrecht, waar ik vandaan kom, onder Ton Heijstek. Toen ik bij Sliedrecht speelde zat ik op het Cios en zo ben ik ook het trainersvak ingerold. Op mijn 22ste trainde ik al Sliedrecht D1, dat toen in de topklasse speelde. Dat was natuurlijk vaak lastig te combineren met mijn eigen wedstrijden, zeker op zaterdag.
Moest je bijvoorbeeld PSV-uit op de Herdgang overslaan, dat is natuurlijk enorm jammer. Na mijn periode bij Sliedrecht heb ik achtereenvolgens voor Schelluinen, Alblasserdam, Heerjansdam, Hardinxveld, Alblasserdam, LRC en opnieuw Alblasserdam gespeeld. Ja, drie periodes bij deze club, dat zegt denk ik genoeg over hoe ik de mensen hier waardeer. Toen ik in oktober vorig jaar al werd gevraagd om hier Dennis Schoonewil op te volgen als trainer hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Ik heb hier mooie jaren meegemaakt in de eerste klasse onder Fop Gouman en ben enorm trots dat ik heb kunnen afsluiten met een kampioenschap, mijn enige als speler”, vertelt Takac.
Hij vervolgt: ,,Ik heb negen maanden aan het idee kunnen wennen om Dennis op te volgen en heb hem afgelopen seizoen op veel vlakken ook ondersteund, maar wilde ook zelf nog van waarde zijn op het veld. In de laatste weken van het seizoen had ik helaas een liesblessure en moest ik met veel pijn spelen. Adrie Poldervaart, die assistent van Danny Buijs was bij FC Groningen, heeft mij zelfs nog behandeld zodat ik toch nog kon spelen in de kampioenswedstrijd. Ik kwam er toen bij 2-2 in met nog een kwartiertje op de klok en iedereen vreesde dat het toch nog mis zou gaan, maar door goals van Bedirhan Budak en Glenn de Jong werd het gelukkig toch nog 4-2. Aan nacompetitie had ik niet moeten denken, daar had ik niemand de kracht en motivatie meer voor als het nog mis was gegaan tegen Lekkerkerk.”
Spijt
Nadat duidelijk was dat Takac de nieuwe trainer zou worden lag het voetbal afgelopen winter zo’n drie maanden stil door corona. ,,Dat was vervelend, want er was niemand op de club en dan is het lastig om goed contact te houden. In die periode werd al snel duidelijk dat vier belangrijke jongens naar Nieuw-Lekkerland zouden vertrekken. Toen twee stappen omhoog en een vrij logische stap, maar na het kampioenschap zag ik ook bij die jongens misschien wel een beetje spijt van hun keuze.
Al zullen ze dat nooit echt toegeven en dat is ook prima, ik wens ze veel succes bij hun nieuwe club. Daarnaast moeten we verder zonder Ralph van Hofwegen. Hij was de afgelopen jaren onze spits en enorm belangrijk als aanspeelpunt met zijn sterke fysiek. Als we er achterin of op het middenveld niet uitkwamen kon de bal altijd de diepte in en zorgde Ralph ervoor dat onze aanvallende middenvelders konden aansluiten. Dat werkte steeds beter en resulteerde na een uitstekende tweede seizoenshelft dus zelfs in een kampioenschap.”
Naast de vier vertrekkers naar Nieuw-Lekkerland (doelman Pieter Lerensveld, verdediger Kevin van Tol en middenvelders Glenn de Jong en Jaimy Bravenboer) gingen ook nog twee spelers met Schoonewil mee naar Lekkerkerk. Alblasserdam versterkte zich met Sidney Batenberg (Hardinxveld), Daan Rijppaert (Dubbeldam za), Bradley de la Croix, Jort de Bruijn (beiden Sliedrecht), Jeffrey Gooshouwer (ZBC’97), Ansu Camara (LRC), Samet Görer (Charlois) en Sharog Susani (Almkerk).
,,Met het vertrek van Glenn, Ralph en mij hebben we dertig doelpunten ingeleverd, maar ik heb er vertrouwen in dat we dat goed hebben opgevangen. We zullen Ralph gaan missen als aanspeelpunt, maar met Jeffrey en Ansu hebben we er twee ervaren jongens bij die doelpunten kunnen maken. Verder hoop ik dat Sharog gevrijwaard blijft van verdere tegenslagen dit seizoen. Hij is een goede vriend, dus ik gun hem nog een paar mooie seizoenen. Sharog is denk ik de grootste liefhebber in de hele regio, want de meeste spelers waren al lang gestopt na alle tegenslagen die hij de afgelopen jaren heeft gehad.”
Klik op Alblasserdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Alblasserdam voor meer informatie over de club.
In gesprek met Joey van der ploeg van Zeelandia Middelburg
Vandaag praten we met Joey van der ploeg van Zeelandia Middelburg. We hebben het over zijn doelen, huidige team en hoogte- en dieptepunten.
Joey speelt al voetbal sinds hij kan lopen. Hij is begonnen bij FC Dauwendaele. Helaas heeft hij er toen een tijdje uit gelegen door blessures. Vervolgens heeft hij zijn carrière weer opgepakt in de D’tjes bij v.v. Nieuwland. Op vijftien jarige leeftijd heeft hij zich zo goed ontwikkeld dat hij zelfs met het eerste mee mocht trainen. Vervolgens zocht de 20-jarige middenvelder meer uitdaging en is hij teruggekeerd naar FC Dauwendaele bij de JO19-1. Nog geen seizoen later besloot Van der ploeg weer terug te keren bij het eerste elftal van v.v. Nieuwland. Daarna is Joey er één seizoen even mee gestopt en heeft hij een jaar niet gevoetbald. Nu is hij weer actief als voetballer en speelt hij bij Zeelandia Middelburg.
We wilde onder andere weten wat de ambities zijn van de jonge middenvelder van Zeelandia Middelburg. ‘’Ik wil me graag met het team waar ik nu zit opwerken tot een zo hoog mogelijk niveau. Ik speel nu in Zeelandia Middelburg Zondag 3 in de zesde klasse en we staan op de negende plaats, maar ik zie zeker nog kansen dit seizoen. We hebben best wel een nieuw team. De eerste twee wedstrijden hebben we weliswaar verloren. Echter heb ik er vertrouwen in dat al deze kanjers er een topseizoen van gaan maken.’’
Ook hebben we het over de hoogte- en dieptepunten binnen de carrière. ‘’Een echt hoogtepunt uit mijn carrière is wel de allereerste wedstrijd met dit team, waarin ik twee assists heb gegeven. Ook al wisten we de wedstrijd niet te winnen heb ik hier toch een redelijk goed gevoel aan over gehouden. Een dieptepunt is wel dat ik altijd bier sta te tappen na de training, ik vind dit een dieptepunt. Voor de rest is het alleen maar positief.’’
Vervolgens vroegen we aan Joey van der Ploeg wat hij naast het voetballen nog meer doet. Hij is werkzaam als gas water monteur. Hij moet er met zij collega’s voor zorgen dat alle gas- en waterleidingen in Zeeland gerepareerd en onderhouden worden. Verder vind hij het gezellig om met de jongens een drankje te doen, varen en op vakantie te gaan. Ook wilde weten waarom voetbal zo belangrijk is voor Joey. ‘’Ik denk dat ik namens het gehele elftal spreek als ik zeg dat voetbal een prachtige uitweg is om alles even te vergeten en lekker bezig te zijn.’’
Klik op Zeelandia Middelburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zeelandia Middelburg voor meer informatie over de club.
Ilyas Oulad-Ali doet stapje terug bij sv Heinenoord
Ilyas Oulad-Ali heeft een mooi carrière gehad op hoog amateurniveau, maar doet een stapje terug bij sv Heinenoord. De linksbenige middenvelder geeft voorrang aan zijn maatschappelijke carrière.
Carrière
Oulad-Ali is 29 jaar en geboren en getogen in Rotterdam. De linksbenige middenvelder begon met voetballen bij Excelsior Rotterdam. “Dit kwam doordat ik in Kralingen ben opgegroeid en Excelsior de dichtstbijzijnde voetbalclub was. Nog relatief laat, op 11-jarige leeftijd, begon ik in de E-jeugd door geselecteerd te worden tijdens een open dag van Excelsior.” Oulad-Ali heeft bij Excelsior de gehele jeugdopleiding doorlopen totdat de speler in de A-junioren te licht werd bevonden. “Nadat ik weg ging bij Excelsior, had ik geen idee naar welke club ik moest gaan aangezien Excelsior de enige club was die ik kende.”
Uiteindelijk kwam de middenvelder terecht bij Alexandria’66 doordat een vriend daar bij de A1 speelde. “Na een half seizoen met de A1 mocht ik aansluiten bij de hoofdmacht die destijds in de hoofdklasse uitkwam. Twee maanden verder raakte iemand geblesseerd, waardoor ik mijn kans kreeg en tegen ASWH mijn debuut maakte in het senioren amateurvoetbal. Na drie seizoenen bij Alexandria’66, vertrok ik samen met een medespeler naar XerxesDZB. Hier heb ik vier seizoenen gespeeld waarna ik een telefoontje ontving van Adrie Poldervaart. Hij vroeg mij om naar BVV Barendrecht te komen die in de tweede divisie speelden. Na één seizoen bij BVV Barendrecht kreeg mijn maatschappelijke carrière voorrang en vertrok ik naar sv Heinenoord om een stapje terug te doen.”
Mooie wedstrijden
De middenvelder heeft inmiddels al wat seizoenen achter de rug in zijn carrière. “De hoogtepunten in mijn carrière zijn zeker de wedstrijden die ik heb gespeeld in de jeugdelftallen bij Excelsior. Ik speelde toen tegen mooie clubs als Feyenoord, Ajax en PSV. Ook in mijn tijd bij BVV Barendrecht heb ik in een erg mooie competitie mogen spelen. Een dieptepunt is dan wel dat ik te licht bevonden werd om door te breken bij Excelsior.”
Promotie
Oulad-Ali heeft nog persoonlijke doelen voor dit seizoen en promotie met sv Heinenoord is er zeker één van. “Ik wil dit seizoen promoveren met het team, maar vooral ook meegeven aan jonge spelers dat je plezier moet blijven hebben in het voetballen.”
Het seizoen is tot nu toe niet zoals gewenst volgens Oulad-Ali. “We hebben een redelijk slechte voorbereiding gedraaid en zijn uitgeschakeld in de beker. Ik probeer dan toch het positieve erin te zien, zo kan nu alle aandacht naar de competitie waar we goed gaan presteren met het team. Ik heb gekozen voor sv Heinenoord doordat ik na een gesprek met de voorzitter, een goed gevoel had bij de club. Nu heb ik nog steeds dat gevoel en heb ik ook vertrouwen in ons team om te presteren.”
Wij wensen Ilyas Oulad-Ali veel succes dit seizoen!
Klik op sv Heinenoord voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv Heinenoord voor meer informatie over de club.
Rick Ouwerling van Zinkwegse Boys gaat voor UEFA C diploma
De 24-jarige Rick Ouwerling was de afgelopen twee jaar de coach van de O19-1. Dit jaar is hij de nieuwe coach van de Zaterdag 2 bij Zinkwegse Boys. Hij wil zich de komende jaren graag nog verder ontwikkelen bij Zinkwegse Boys.
Carrière verloop
Als speler heeft Rick bij OSV Oud-Beijerland en Zinkwegse Boys gevoetbald. Op 17-jarige leeftijd is hij begonnen als trainer. ‘’Als speler ben ik ooit begonnen bij de Zinkwegse Boys tot er in de D’tjes geen team zou zijn om in te voetballen. Daarna ben ik naar OSV Oud-Beijerland overgestapt, waar ik nog zes jaar gevoetbald heb en vier jaar jeugdtrainer geweest ben bij de C’tjes. Tijdens de corona periode heb ik in april 2020 besloten om na een goed gesprek vanaf het seizoen 2020/2021 met de O19-1 van de Zinkwegse Boys aan de slag te gaan. Dit heb ik twee seizoenen samen met de staf en spelers met veel plezier gedaan, waarna ik vanaf dit seizoen trainer ben bij het tweede van de Zinkwegse Boys.’’
Club keuze
We vroegen aan Ouwerling, waarom hij naar Zinkwegse Boys is gegaan als trainer. ‘’Ik ben bij de Zinkwegse Boys gekomen door goede verhalen van een goede vriend van mij. Toen ik wat anders wilde, was het gesprek met het bestuur mij zo goed bevallen dat ik wist dat ik graag een nieuwe uitdaging aan wilde gaan bij de vereniging.’’
Band met de club
De band met de club is erg goed. Rick heeft het erg naar zijn zin en voelt zich helemaal thuis. ‘’Vanuit de club voel ik vertrouwen waardoor ik gegroeid ben. Ik geloof dat ik hier de komende jaren nog verder kan ontwikkelen zowel als mens en als trainer.’’
Doelen
De trainer wil dat spelers zich durven ontwikkelen, gezien en thuis voelen. ‘’Zelf hoop ik daarvoor het juiste vertrouwen te kunnen scheppen samen met de club.’’ Rick heeft ook nog persoonlijke doelen binnen het trainersvak. ‘’Voor mij zijn persoonlijke doelen om komend seizoen mijn UEFA C opleiding te gaan behalen en om altijd open te blijven staan voor feedback van spelers en andere betrokkenen. Ook lijkt het me een mooie uitdaging om op termijn een keer een eerste elftal te trainen.’’
Hoogte- en dieptepunten
Als we vragen naar hoogte- en dieptepunten moet Ouwerling even goed nadenken. ‘’Voor mij schieten er eigenlijk alleen mooie momenten door me heen. Vooral denkend aan het plezier wat ik met teams op het veld gehad heb. Als we dan toch een dieptepunt moeten noemen dan is dat allicht, dat zoals de meeste spelers die ik getraind heb al weten, ik zelf niet kan voetballen haha. Niet dat het echt een dieptepunt is, want ik heb wekelijks onwijs veel plezier op en langs het voetbalveld.’’
Het huidige seizoen
De trainer vindt het nog lastig om het huidige seizoen in te schatten. Hij staat voor een nieuw samengestelde groep die ook nog vrij jong is voor het seniorenvoetbal. ‘’De basis voor mij is dat we echt een team worden, waarin we elkaar helpen te verbeteren en fouten voor elkaar oplossen. Als we dan nog plezier halen uit de manier hoe we met elkaar omgaan en een speelwijze hanteren waar we gezamenlijk achterstaan, zal er vanzelf een goede prestatie volgen uit onze inzet.’’
Trainersvak
Als laatste wilden wij nog weten wat de trainer het allerleukste vindt aan het trainersvak. ‘’Het leukste aan het trainersvak vind ik altijd het zien van de ontwikkeling van spelers en het team. Je ziet de jongens ontwikkelen als voetballer en als mens.’’
Wij wensen Rick veel succes dit seizoen!
Klik op Zinkwegse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zinkwegse Boys voor meer informatie over de club.
In gesprek met Jeffrey Verkerk van SC Feyenoord
Vandaag spreken we met Jeffrey Verkerk, de 29-jarige keeper van SC Feyenoord. Jeffrey Verkerk heeft vroeger bij BVO’s gekeept en op hoog amateurniveau in de senioren.
Carrière
Jeffrey Verkerk is geboren in Rotterdam en begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij Neptunus-Schiebroek. “Daar heb ik tot aan de C-tjes (O15) gespeeld waarna ik werd gescout door Sparta Rotterdam, ADO Den Haag en Feyenoord. Als kind uit Rotterdam koos ik natuurlijk voor de laatstgenoemde club. Ik heb daar twee jaar in de jeugdopleiding gespeeld tot de A-selectie. Daarna was ik naar FC Dordrecht gegaan, daar kwam ik terecht bij Jong FC Dordrecht. Na Jong FC Dordrecht kwam ik uit bij de hoofdmacht van de amateurtak van Feyenoord. Hier speel ik momenteel, al zaten er nog wat uitstapjes tussen. Zo speelde ik nog bij Sportlust’46 (één seizoen), TOGB (drie seizoenen), FC Rijnvogels waar ik mooie wedstrijden heb gespeeld en denk ik wel mijn beste tijd heb gehad en tot slot BVV Barendrecht (twee seizoenen) waar we met een beetje geluk in de ArenA mochten aantreden tegen Ajax in de KNVB beker. Helaas was dit zonder publiek, maar was ik wel een ervaring rijker.”
Persoonlijk doel
Verkerk wilt dit seizoen graag positief bijdragen aan het team. “Een persoonlijk doel voor mij is om mezelf fit te houden, belangrijke ballen te pakken en punten voor het team te winnen. Ik zie dan eigenlijk wel waar ik terecht kom, al heb ik de tweede divisie nog niet gezien dus wie weet!”
Huidig seizoen
Het seizoen is voor SC Feyenoord erg stroef begonnen, maar Verkerk gelooft in zijn ploeg. “We hebben zwakke punten, maar zeker ook sterke punten. Dat moet eigenlijk allemaal nog samenvallen. Op de trainingen zie je hoe hoog het niveau kan zijn. Dan komt het er alleen op de zaterdagen niet uit. Ik denk dat we gewoon een overwinning nodig hebben om weer in vorm te komen. Dat gaat het team sterker maken! Het seizoen is pas net begonnen en ik geloof erin dat we beter gaan presteren.”
Wij wensen Jeffrey Verkerk veel succes dit seizoen.
Klik op SC Feyenoord voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Feyenoord voor meer informatie over de club.
Het project van DVV’09 is nu echt afgerond
Nooit eerder in de historie van de club, slaagde vierdeklasser DVV’09 erin om te promoveren. Maar als er een seizoen was dat het kon, dan was het afgelopen jaar wel. En dat gevoel, raakten Joeri Boshoven en John Kleijn geen moment meer kwijt. “De trots van die mensen…”
“Het was gewoon een superjaar!” Of trainer Kleijn blij is met het kampioenschap? Ik dacht het wel. “We zijn een paar seizoenen geleden een nieuwe koers gaan varen, met veel jonge jongens. Dan is dit het resultaat. Het was echt een meerjarenplan, DVV’09 is nog nooit gepromoveerd, maar het is ons gelukt.” In zijn zesde seizoen als hoofdtrainer van de club, is het dus raak. Getogen in Den Haag, wonend in Hekelingen. “Al die gasten zijn bereid om arbeid te leveren, aansporen is niet nodig. Dat is heel prettig werken.”
Laatste zetje
Eén van die jongens die je niet hoeft aan te sporen, is de 22-jarige Boshoven. Hij weet wel waarom. “We zijn allemaal vrienden, dan ga je toch voor elkaar door het vuur. Je doet makkelijker een stapje extra.” De linksback is dan ook een soort kind aan huis, bij DVV’09. “Sinds de fusie, 2009, voetbal ik hier. Begonnen bij Dirksland, daar speelde mijn vader, dus dat was niet echt een keuze”, lacht hij. “Gewoon de gezelligheid. Veel winnen komt de sfeer natuurlijk wel ten goede, maar we kunnen ook wat tegen elkaar zeggen. Als het even minder gaat.” Dat was afgelopen seizoen, met slechts één nederlaag, maar amper nodig. Kleijn (54) voelde het al een beetje aankomen. “We speelden al een aantal jaar nacompetitie, dus we zaten er echt wel tegenaan te hikken. Als er een moment was dat het kon, was het nu. Zo voelden we het allemaal wel een beetje.” Ook in de spelersgroep, vertelt Boshoven. “Er kwamen een aantal jongens terug, dat was net het laatste zetje. Het zou gaan tussen ons en OHVV, na de overwinning thuis, voelde je dat het ging gebeuren.”
Trots
De verdediger weet wel waarom zijn ploeg uiteindelijk aan het langste eind heeft getrokken. “Individueel hebben we goede spelers, maar ook als team kunnen we functioneren. Heel veel jongens hebben in de jeugd altijd al samengespeeld, dus kennen elkaar door en door.” Ook voor hemzelf maakt dat dit kampioenschap extra bijzonder. “Met ‘mijn clubje’, de eerste keer promotie. Wat dat betreft hebben we historie geschreven.” Weet ook zijn trainer. “Dit is geweldig om mee te maken. Ik ben toch een beetje een ‘buitenstaander’, als je dan ziet hoe trots die mensen zijn. Ze vallen elkaar allemaal in de armen. Dan is dit meer dan een kampioenschap.” De oefenmeester heeft zelf ook nog wel een idee, waarom juist DVV’09 kampioen is geworden. “Tijdens corona hebben we gewoon doorgetraind, vaak in kleine aantallen en echt op de tactiek. Dat zijn we tot in den treure blijven oefenen, dan is het heel mooi als zoiets eruit komt.”
Vaste kern
Want die tactiek, was beduidend anders dan de afgelopen jaren. “Het was altijd omschakelen, nu zijn we veel aanvallender gaan spelen. Eerder drukzetten, op de helft van de tegenstander. De groep vond dat leuk en dus was die klik er al snel.” Toch is dat niet alles, denkt Kleijn. “Onze kracht? Dat we het al vijf jaar lang met dezelfde groep doen. Heel weinig mutaties en de kern is enorm solide. Ze kunnen lezen en schrijven met elkaar, dat is de basis van het succes.” Al heeft dat ook zo zijn keerzijde, vertelt hij. “Daardoor geven ze elkaar soms minder op ‘hun klote’, maar dat gaat steeds beter. Ze worden kritischer.” Daar heeft hij zelf mogelijk een belangrijke rol in gespeeld, want Boshoven is meer dan tevreden met zijn trainer. “John geeft goede trainingen, maakt spelers beter en is tactisch sterk.” Maar misschien nog wel belangrijker: “Het is een gezelschapsmens!” De oefenmeester is op zijn beurt dan weer enthousiast over de linksback. “Joeri heeft een enorme ‘drive’, is goed aan de bal en komt op als een soort stoomtrein. Voor ons is hij onmisbaar. Ik denk dat hij ook makkelijk in de tweede klasse zou kunnen spelen.”
Hoop lol
Voorlopig moet Boshoven het doen met de derde klasse, maar ook daar kijkt hij naar uit. “Nieuwe tegenstanders en een nieuw niveau. Het is ook wel een keer leuk om niet te weten tegen wie je gaat spelen. Als ik ons team zo zie, heb ik er alle vertrouwen in dat we daar thuishoren.” Ook Kleijn is nieuwsgierig naar de komende weken. “Het is best spannend, voor het eerst in hun leven. Hoe gaan ze zich aanpassen? De basis blijft dat we conditioneel fit moeten zijn, de rest gaan we ontdekken.” Een doelstelling, heeft hij dan ook nog niet. “Handhaving is natuurlijk het eerste waar we aan gaan werken, maar we willen zo hoog mogelijk eindigen. Ik kan nu wel stoer roepen dat we voor een periode gaan, maar dat is een utopie.” Want, zo weet Kleijn. “Nu speelden we veel op de helft van de tegenstander, lekker onbevangen, daar komen we straks niet mee weg. Dan zullen we ook een ‘Plan B’ moeten hebben, misschien iets behoudender.” Zorgen maakt de oefenmeester zich in ieder geval niet. “Ik geef spelers veel ruimte en verantwoordelijkheid, maar met de discipline zit het in deze groep wel goed. Met een hoop lol, kun je veel bereiken.”
Afgerond
En dus droomt hij stiekem al een beetje verder. “We hebben de ambitie om, met eigen jongens van het dorp, een stabiele derdeklasser te worden en te blijven. Zonder centjes te betalen.” Boshoven is in ieder geval van de partij. “Ik zit hier goed, woon op vijf minuutjes fietsen en achteraf doen we lekker een biertje.” Ook Kleijn, die opgaat voor zijn zevende seizoen, ziet de toekomst positief tegemoet. “Er komt een leuke lichting aan, daar moeten wij het van hebben. Ik heb zin om samen weer goede resultaten te gaan boeken. Het project is afgerond, dat maakt me trots. Nu willen we een stabiele derdeklasser worden!”
Klik op DVV’09 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DVV’09 voor meer informatie over de club.