Umut Takac: van speler naar trainer bij Alblasserdam

 

Umut Takac (net 34 jaar oud) heeft na zestien jaar als voetballer in selectieteams de stap naar het trainerschap gemaakt. Hij sloot als voetballer af met een kampioenschap met Alblasserdam en wil zijn club nu in de tweede klasse houden. Een pittige klus, maar Takac kijkt er enorm naar uit. ,,Ik ben hier al jaren jeugdtrainer, dus hoe mooi zou het zijn als ik die jongens straks de kans kan geven in het eerste elftal?”

ALBLASSERDAM – Jonge trainers zijn ook in het amateurvoetbal zeker geen zeldzaamheid meer. Wel is het vaak zo dat die jonge trainers al vroeg gestopt zijn met zelf voetballen, vaak noodgedwongen door blessures. Bij Takac ligt dat helemaal anders. ,,Hoe mijn lichaam nu voelt had ik denk ik nog wel drie of vier jaar door kunnen gaan met voetballen, al heb ik natuurlijk ook wel mijn blessures gehad.
Ik heb het trainen van jeugdteams en het spelen in een eerste elftal nu echter zo lang gecombineerd dat het tijd is om een echte keuze te maken. Ik heb thuis vier jonge kinderen, dus mijn vrouw gaf ook wel aan dat ze het fijn zou vinden als ik niet meer tijd in het trainen en het zelf voetballen zou stoppen. Dat begreep ik ook wel en bovendien begon het zelf trainen mij de afgelopen jaren ook flink tegen te staan. Als je eenmaal op het veld staat gaat het wel, maar het is meer dat je ’s avonds net bezig bent met de kinderen en dan al snel weer weg moet om te gaan trainen. Ik denk dat veel voetballers met kinderen dat gevoel wel herkennen.”

Debuut

Takac heeft nu dus zijn keuze gemaakt, maar weet ook dat hij hier veel tijd en energie in zal moeten stoppen om het goed te laten werken als beginnend trainer. ,,Natuurlijk, ik pak het serieus aan en dat betekent dat je er altijd mee bezig bent. Je moet nu goed contact onderhouden met zo’n twintig spelers en de rest van de staf. Twee weken na onze kampioenswedstrijd stond ik al op het veld als trainer, omdat ik het belangrijk vond dat de nieuwe jongens elkaar alvast leerden kennen. We hebben toen al twee weken serieus getraind en daarna nog vier weken vakantie gehad.”

Hij prijst zichzelf gelukkig dat hij zijn eigen spelersloopbaan heeft kunnen afsluiten met een kampioenschap. ,,Ik heb zestien jaar in eerste elftallen gespeeld. Op mijn 17de maakte ik mijn debuut bij Sliedrecht, waar ik vandaan kom, onder Ton Heijstek. Toen ik bij Sliedrecht speelde zat ik op het Cios en zo ben ik ook het trainersvak ingerold. Op mijn 22ste trainde ik al Sliedrecht D1, dat toen in de topklasse speelde. Dat was natuurlijk vaak lastig te combineren met mijn eigen wedstrijden, zeker op zaterdag.
Moest je bijvoorbeeld PSV-uit op de Herdgang overslaan, dat is natuurlijk enorm jammer. Na mijn periode bij Sliedrecht heb ik achtereenvolgens voor Schelluinen, Alblasserdam, Heerjansdam, Hardinxveld, Alblasserdam, LRC en opnieuw Alblasserdam gespeeld. Ja, drie periodes bij deze club, dat zegt denk ik genoeg over hoe ik de mensen hier waardeer. Toen ik in oktober vorig jaar al werd gevraagd om hier Dennis Schoonewil op te volgen als trainer hoefde ik dan ook niet lang na te denken. Ik heb hier mooie jaren meegemaakt in de eerste klasse onder Fop Gouman en ben enorm trots dat ik heb kunnen afsluiten met een kampioenschap, mijn enige als speler”, vertelt Takac.

Hij vervolgt: ,,Ik heb negen maanden aan het idee kunnen wennen om Dennis op te volgen en heb hem afgelopen seizoen op veel vlakken ook ondersteund, maar wilde ook zelf nog van waarde zijn op het veld. In de laatste weken van het seizoen had ik helaas een liesblessure en moest ik met veel pijn spelen. Adrie Poldervaart, die assistent van Danny Buijs was bij FC Groningen, heeft mij zelfs nog behandeld zodat ik toch nog kon spelen in de kampioenswedstrijd. Ik kwam er toen bij 2-2 in met nog een kwartiertje op de klok en iedereen vreesde dat het toch nog mis zou gaan, maar door goals van Bedirhan Budak en Glenn de Jong werd het gelukkig toch nog 4-2. Aan nacompetitie had ik niet moeten denken, daar had ik niemand de kracht en motivatie meer voor als het nog mis was gegaan tegen Lekkerkerk.”

Spijt

Nadat duidelijk was dat Takac de nieuwe trainer zou worden lag het voetbal afgelopen winter zo’n drie maanden stil door corona. ,,Dat was vervelend, want er was niemand op de club en dan is het lastig om goed contact te houden. In die periode werd al snel duidelijk dat vier belangrijke jongens naar Nieuw-Lekkerland zouden vertrekken. Toen twee stappen omhoog en een vrij logische stap, maar na het kampioenschap zag ik ook bij die jongens misschien wel een beetje spijt van hun keuze.
Al zullen ze dat nooit echt toegeven en dat is ook prima, ik wens ze veel succes bij hun nieuwe club. Daarnaast moeten we verder zonder Ralph van Hofwegen. Hij was de afgelopen jaren onze spits en enorm belangrijk als aanspeelpunt met zijn sterke fysiek. Als we er achterin of op het middenveld niet uitkwamen kon de bal altijd de diepte in en zorgde Ralph ervoor dat onze aanvallende middenvelders konden aansluiten. Dat werkte steeds beter en resulteerde na een uitstekende tweede seizoenshelft dus zelfs in een kampioenschap.”

Naast de vier vertrekkers naar Nieuw-Lekkerland (doelman Pieter Lerensveld, verdediger Kevin van Tol en middenvelders Glenn de Jong en Jaimy Bravenboer) gingen ook nog twee spelers met Schoonewil mee naar Lekkerkerk. Alblasserdam versterkte zich met Sidney Batenberg (Hardinxveld), Daan Rijppaert (Dubbeldam za), Bradley de la Croix, Jort de Bruijn (beiden Sliedrecht), Jeffrey Gooshouwer (ZBC’97), Ansu Camara (LRC), Samet Görer (Charlois) en Sharog Susani (Almkerk).
,,Met het vertrek van Glenn, Ralph en mij hebben we dertig doelpunten ingeleverd, maar ik heb er vertrouwen in dat we dat goed hebben opgevangen. We zullen Ralph gaan missen als aanspeelpunt, maar met Jeffrey en Ansu hebben we er twee ervaren jongens bij die doelpunten kunnen maken. Verder hoop ik dat Sharog gevrijwaard blijft van verdere tegenslagen dit seizoen. Hij is een goede vriend, dus ik gun hem nog een paar mooie seizoenen. Sharog is denk ik de grootste liefhebber in de hele regio, want de meeste spelers waren al lang gestopt na alle tegenslagen die hij de afgelopen jaren heeft gehad.”

Klik op Alblasserdam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Alblasserdam voor meer informatie over de club.

Meer van deze club

Deel dit bericht

Gerelateerde berichten

RKVV Roosendaal MO15-1 gaat voor het hoogste haalbare!

Vandaag spreken we met Michel Gremmen; trainer/leider RKVV Roosendaal Meiden onder 15-1. Dit gezellige damesteam is door jaren heen...

Eliza Umans: van speelster naar trainster bij VVOG

Eliza Umans stopte op 21-jarige leeftijd met voetballen bij VVOG. “Ik raakte het plezier kwijt”, vertelt Umans. De oud-speelster...

Cluzona Dames 1 kent elkaar door en door!

Cluzona Dames is 1 is een gezellig en jong team dat graag presteert in de eerste, tweede maar ook...

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.