Home Blog Pagina 480

Voetbaldier Sjoerd de Graaf is bij Hontenisse uitstekend op zijn plek

KLOOSTERZANDE – Bij de vijfde club waarbij hij het doel verdedigt heeft Sjoerd de Graaf het plezier in voetbal volledig teruggekregen. Hij woont inmiddels ook samen op het dorp en na het kampioenschap vorig jaar in de vierde klasse wil hij zichzelf tonen op een hoger niveau. ‘Het is voor mij als keeper wel lekker dat ik nu waarschijnlijk voldoende ‘werk’ ga krijgen en mezelf dus echt kan laten zien.’

Want vorig seizoen was in wedstrijden het niveauverschil zodanig, dat de 28-jarige De Graaf bij tijd en wijle nauwelijks een bal moest pakken. “We hadden de minst gepasseerde verdediging en dat is natuurlijk wel mooi. En we maakten er als team maar liefst honderd, dan ben je in mijn ogen de terechte kampioen. Dat wilden we graag en dan is het ook extra gaaf als het ook lukt. Nu in de derde klasse hebben we bovendien veel derby’s, wat ook weer speciaal blijft. Want we spelen onder andere ook tegen mijn oude club Terneuzen, waarvan we op de openingsdag van dit seizoen jammer genoeg verloren met 0-1. Toch willen we voorkomen om net als een aantal seizoenen geleden na één jaar terug te degraderen. Ik ben overtuigd, dat we voldoende kwaliteiten hebben om dat toch te voorkomen.”

De kwaliteiten in de selectie, die bovendien een prima mix heeft van verschillende leeftijden, zijn volgens de ervaren doelman prima. “We hebben scorend vermogen, creatieve spelers, routine én koppelen dat met elkaar aan een flinke dosis teamspirit en werklust. Ingrediënten waarmee we in deze klasse toch een eind moeten kunnen komen.”

De Graaf verdedigde in het verleden dus het doel bij Terneuzen, buurman Terneuzense Boys, FC Axel en HVV’24. Op een gegeven moment verloor hij het plezier in het voetballen en stopte. Tot hij op Kloosterzande werd aangesproken tijdens het uitgaan en werd gevraagd om naar Hontenisse te komen. “Mijn vriendin is afkomstig uit Kloosterzande en zodoende kwam ik enkele spelers tegen van Hontenisse. Ik ben toen gaan kijken, meetrainen en dat beviel wel. Dat is nu vijf seizoenen geleden en het plezier in het spelletje is volledig terug. Ik ben destijds bij FC Axel kampioen geworden in de derde klasse, dat was prachtig met een heel goeie ploeg. Toch was vorig seizoen bij Hontenisse echt uniek. Dat we zo’n enorm hechte groep zijn, dat heeft in mijn ogen extra bijgedragen aan het succes en het feest was ongekend. De club wilde maar één ding en dat was hogerop. Als het dan lukt, dan levert dat oprechte ontlading op.”

De goalie kwam per toeval in de E-tjes onder de lat terecht toen de keeper stopte en hij de handschoentjes aantrok. Maar toch voetbalt De Graaf vandaag de dag nog steeds. Niet op het veld, maar in de zaal bij ZVV Hulst. “Daar sta ik in de spits, dus een totaal andere rol. Ik ben er wel van overtuigd, dat het me op het veld ook in het meevoetballen van nut is. Daarnaast ben ik in de zomer ook actief op het strand, want dan speel ik bij Beach Soccer Zeeland. Je kunt dus best zeggen dat ik een echt voetbaldier ben, want ik ben tijdens het seizoen vier en in de zomerperiode drie dagen per week met voetbal bezig.”

Persoonlijk hogerop hoeft voor hem op deze leeftijd ook niet meer. “Nee, ik zit goed hier. We spelen in de derde klasse met veel derby’s op een mooi niveau. Ik had niet verwacht op het moment dat ik stopte, dat ik ooit weer zoveel lol aan voetbal zou kunnen beleven. Daar ben ik de mensen en club hier enorm dankbaar voor.”

Klik op VV Hontenisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Hontenisse voor meer informatie over de club.

v.v. Lyra JO19-1 wil ongeslagen status behouden

Vandaag gaan we in gesprek met Martijn van der Pijl en Thimo Vijverberg van v.v. Lyra JO19-1. Martijn en Thimo hebben hun hele leven selectievoetbal gespeeld. Thimo heeft zelfs al zijn debuut mogen maken bij het eerste. Vandaag kijken we met de mannen naar hun team, JO19-1

Thimo is aanvoerder van zijn team en samen met Martijn de gangmaker. Ze hebben de hele jeugd bij Lyra gespeeld. De mannen van JO19-1 zijn door de jaren heen echt een hecht team geworden. ‘’Veel jongens spelen al vanaf de F-mini samen bij Lyra helemaal tot aan waar we nu zijn. Dit maakt ons team ook echt uniek. We kunnen heel goed met elkaar overweg. De sfeer is altijd goed en elke speler wil voor elkaar door het vuur gaan. Mede hierdoor zijn wij dit seizoen nog altijd ongeslagen! Daarnaast hebben wij ook veel spelers die op verschillende posities uit de voeten kunnen. Hierdoor bestaat ons team niet uit elf spelers die in het veld staan , maar uit veertien á vijftien spelers die allemaal hun steentje bijdragen binnen en buiten het veld.’’

De mannen zeggen geen dieptepunten te kennen met Lyra JO19-1. Het hoogtepunt was het teamuitje vorig seizoen volgens de mannen. ‘’Het was een en al gezelligheid in de regen op een echte zuipschuit. Hierna stoomden we door naar Rotterdam waar wij tot diep in de nacht de liedjes van Lyra liepen te blèren in de Rotterdamse Skihut aan het Stadhuisplein.’’

‘’Ons team bestaat uit bijzondere figuren’’, vertellen Martijn en Thimo. ‘’Allereerst hebben wij een buitenspeler (Dyon Lemckert) die graag zelf de bal wil afpakken, voorgeven en hem vervolgens ook zelf wil binnenkoppen. Ook hebben wij Mika van Holsteijn die altijd centrale verdediger was van het tweede team en dit seizoen topscorer is en zijn nieuwe positie heeft gevonden in de spits. Verder hebben we een kale gozer van achttien jaar (Leon Janssen) ook wel de Pitbull genoemd. Hij krijgt het voor elkaar om elke wedstrijd een kaart te pakken en deze heeft ook wel eens de kleur rood. De keeper van Lyra JO19-1, Thijmen
van de Voorn, gaat wel eens een avondje mee stappen. Dit eindigt vervolgens in een taxi richting bed door papa en mama. Zo heeft elke speler van de JO19 wel zijn mankementen, maar hier wordt altijd weer een lolletje van gemaakt en dat houdt de sfeer er altijd gezellig in. In ons team beschikken we verder nog over een speler met ware voetbalgenen (Dion Schuurmans). Hij is niet alleen familie van Johan Cruijff, maar ook nog is van Erling Haaland. Hij noemt zich daarom een combinatie van beide, alleen zien we dat nog niet helemaal terug.’’

Tot slot vroegen we naar de ambities van dit team. ‘’Wij willen dit seizoen de ongeslagen status vasthouden en kampioen worden in de Hoofdklasse en dan doorstromen naar de Divisie. Wij hebben hier denk ik zeker het elftal voor. Met dit team is het zeker mogelijk ook willen we de sfeer goed houden en daarnaast keihard blijven werken met de selectie om deze ambitie werkelijkheid te laten worden. Hiervoor hebben we onze trainers uiteraard ook heel hard nodig en we zijn ze dan ook erg dankbaar dat zij ons als groep naar een hoger niveau weten te tillen.’’

Klik op v.v. Lyra voor de laatste artikelen over de club.
Klik op v.v. Lyra voor meer informatie over de club.

WK-Praatjes: Nieuwe verassing en laatste poules van start

0

Na vier heerlijke en verassende wedstrijden gister, met grote uitslagen, gaan vandaag de laatste wedstrijden van de eerste speelronde van start. Daarom is het weer tijd voor een nieuwe WK-Praatjes

Marokko – Kroatië
De eerste helft wordt vooral op het middenveld gespeeld. Beide ploegen komen tot kansjes maar kunnen nog geen echte steken uitdelen. Hakim Ziyech had een kans vanuit een vrije trap op een mooie plek, maar schot deze in de muur. Op slag van rust kreeg Kroatië nog twee grote kansen maar deze werden overgeschoten en gestopt door doelman Bounou. Marokko begon sterk aan de tweede helft met een kans voor Mazraoui. Verder in de tweede veranderde het spelbeeld eigenlijk niet beide ploegen creëerden mondjesmaat kansen en kwamen zelden in kansrijke situaties. De wedstrijd eindigde in 0-0.

Duitsland – Japan
Om 14.00 werd er afgetrapt en Duitsland nam gelijk het initiatief zoals de verwacht werd. Echter deelde Japan de eerste tik uit door balverlies van Gündoğan. Ito gaf een goede voorzet op Maeda die binnen prikte. Het doelpunt ging echter niet door wegens buitenspel van de afmaker. Vervolgens was het toch weer Duitsland die constant gevaarlijk werd. In de 33ste minuut maakte de Japanse doelman een domme overtreding in de zestien waardoor Duitsland een penalty kreeg. Deze werd door Gündoğan verzilverd waardoor
de score werd geopend, 1-0. Vervolgens kreeg scoorde Kai Havertz vlak voor rust de 2-0, maar in buitenspel positie. Daarom ging Duitsland met een marge van slechts één de kleedkamer in. De tweede helft was er weer veel druk van Duitsland en Japan kwam er met snelle counters uit. Japan kwam zelfs op een 1-1 stand door een doelpunt van ex-eredivisie speler Ritsu Doan. Japan sloeg in een zelfde soort counter nog een keer toe en scoorde vijf minuten voor tijd de 1-2.

33’ I. Gündoğan, 75’ R. Doan, 83’ T. Asano

Spanje – Costa Rica
Spanje liet in de wedstrijd tegen Costa-Rica niets heel van de equipe van Luis Fernando Suárez. Na dertig minuten stonden de Spanjaarden al op een 3-0 voorsprong. Na rust denderde de sneltrein van Luis Enrique door. Spanje heeft de eerste zevenklapper van het toernooi te pakken en won maar liefst met 7-0 van de Zuid-Amerikanen. Het hoogtepunt van de wedstrijd was de 5-0 van Barcelona-talent Gavi. Hij schoot schitterend met de buitenkant van de schoen de vijfde van de avond binnen. Nu is Gavi sinds Pelé in 1958, de jongste doelpuntenmaker op een WK.

11’ D. Olmo, 21’ M. Asensio, 31’ F. Torres, 54’ F. Torres, 74’ Gavi, 90’ C. Soler, 90+2’ A. Morata.

België – Canada
Onze zuiderburen heeft gisteren tegen de verhoudingen in gewonnen van het Canada van Alphonso Davies. België startte met de bekende namen in de basis alleen Romelu Lukaku ontbrak wegens een blessure. De Canadezen gingen goed van start in hun eerste WK-wedstrijd sinds 1986. In de eerste vijftien minuten schoten de Noord-Amerikanen al zeven keer op doel. Het was Thibaut Courtois die ervoor zorgde dat België in de wedstrijd bleef. Hij stopte zelfs een strafschop namens de Rode Duivels. Canada aaste op hun eerste goal ooit op een WK. Vlak voor rust gaf Alderweireld een lange bal op Batshuayi, die deze hard tegen de touwen schoot, 1-0. Canada bleef aandringen, maar tot een doelpunt kwam het niet. België kent een moeizame overwinning op Canada maar wint wel.

44’ M. Batshuayi

Programma

Vandaag trappen de laatste twee poules af voor hun WK. In groep G wordt er als eerst afgetrapt door Zwitserland tegen Kameroen. Volgens Kameroen legende Samuel Eto’o is het Afrikaanse elftal in staat om de finale te halen. Vandaag kunnen we zien of dit loze woorden waren of moeten we serieus rekening houden met het team van onder andere oud-Ajacied Andre Onana. Vervolgens maken we een overstap naar de laatste poule van dit WK poule H. Daar nemen Uruguay en Zuid-Korea het tegen elkaar op. Uruguay heeft wereldster Frederico Valverde in de gelederen die in bloedvorm was bij zijn club. Terwijl
de Koreaanse ster Heung-min Son net terug is van een blessure, hij zal dus met een masker spelen. Om 17.00 trapt beoogd titelkandidaat Portugal af tegen het Ghana van Ajacied Kudus. Ronaldo kan het record verbreken door op vijf verschillende WK’s een doelpunt te maken als hij weet te scoren. Alhoewel hij veelvuldig negatief in het nieuws is geweest, zal hij nu de knop willen omzetten met Portugal. Tot slot komt om 20.00 topkandidaat Brazilië in actie tegen Servië. Brazilië zal aantreden met hun sterrenensemble tegen een gebrand Servië die er over het algemeen geen gras over laat groeien. Zal het een vechtwedstrijd worden of gaan de Brazilianen er een spektakelstuk van maken?

Klik op WK-Praatjes voor de laatste artikelen over het WK.
Klik op de KNVB voor meer informatie over de bond.

Ramon Frijters wil met Klundert terug naar de eerste klasse!

Bezig met het opbouwen van zijn eigen personal training studio en op het veld scorend aan de lopende band. Kortom, Ramon Frijters zit er lekker in. En dus hoopt de buitenspeler van Klundert de komende jaren op grootse dingen. “Ik wil met deze lichting naar de eerste klasse, net zoals vroeger.”

Dat zal als derdeklasser voorlopig nog wel even duren, maar met het vertrouwen zit het dus wel goed. “In de top drie eindigen én een periode pakken. Dat moeten we kunnen.” Toch zal er dan het één en ander moeten veranderen, want vorig jaar eindigde Klundert slechts op een achtste plaats. “We speelden niet slecht, maar zeker ook niet echt goed. Veel blessures, dat is frustrerend. Als iedereen fit is, hebben we echt een goede ploeg.” Met de 22-jarige rechtsbuiten misschien wel voorop. “In de voorbereiding had ik zes goals en zes assists, in vijf wedstrijden. Die lijn moet ik vasthouden.”

Acceptatie
Die goede vorm komt volgens Frijters mede door de komst van een nieuwe trainer, in de persoon van Maik van den Kieboom. “Hij is jong en wil heel erg graag. Achter alles wat we doen, zit een idee. Dat kan hij ook goed uitleggen, daar kunnen we allemaal veel van leren. En belangrijker nog: hij zegt waar het op staat.” Ook zijn trainingen vallen tot nu toe prima in de smaak. “Goed en serieus, we zijn echt aan het trainen. Eerst was het gewoon lekker voetballen, nu ben je ook echt moe.”

De eerste stap op weg naar de door hem zo gewenste promotie. “Als team moeten we meer van elkaar gaan accepteren. Ook voor mezelf. Ik kan slecht tegen kritiek.” Mocht dat lukken, maakt Klundert volgens Frijters een goede kans. “Voetballend zijn we vaak beter dan de tegenstander, maar dan verliezen we het toch op strijdlust. Dat moet beter.” Want kwaliteit, heeft de linkspoot genoeg. “Ik moet het hebben van mijn snelheid, vooral op de eerste paar meters. Behendig, acties maken en voor dreiging zorgen. Het liefste vanaf de rechterkant.” Dat doet de sportfanaat al sinds jaar en dag in het rood met blauw en wit gestreept. “Vanaf mijn vierde. Toen ik elf was, ging ik naar RBC Roosendaal en later ook nog NAC Breda, op mijn veertiende was ik weer terug. Met zeventien jaar, zat ik in het eerste.”

Geen geluk
Van de profs, terug naar de amateurs. Of dat schakelen was? “Ja en nee. Bij Klundert hadden we ook altijd al wel een goed team, werden ook vaak kampioen. Daardoor speelde je toch wel op een behoorlijk hoog niveau.” En dat niveau, hoopt Frijters mee te nemen naar het eerste. “Vorig seizoen was ik betrokken bij dertig goals, dat had meer kunnen zijn. Nu hoop ik er in ieder geval al zelf twintig te maken.” Niet zo gek ook, dat de buitenspeler de aandacht trok van andere clubs. “Daar heb ik wel over nagedacht, ben ook op gesprek geweest, maar wilde toch blijven. Vooral vanwege de groep. We zijn nog jong en kunnen samen genoeg leren. We hebben slechts één speler van 30, maar die gedraagt zich als achttien.”

Voor Frijters, wonend op loopafstand van ‘zijn club’, dus geen stap buiten de deur. De jongeling heeft eigenlijk maar één doel voor ogen. “Ik wil kampioen worden met Klundert. Dat we met deze lichting weer in die eerste klasse gaan spelen, net zoals vroeger. Laten zien dat het toen geen geluk was.” Aan het vertrouwen van trainer Van den Kieboom zal het in ieder geval niet liggen. “We willen allebei omhoog, dus dat past heel goed! Ook tijdens de donderdagavondjes na de training, in de kantine. “De gezelligheid, het voelt voor mij als ‘broeders’.”

Klik op V.V. Klundert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Klundert voor meer informatie over de club.

Reggie Schaap terug bij Jos Watergraafsmeer

0

Reggie Schaap speelde vier seizoenen bij Jos Watergraafsmeer en heeft meerdere clubs doorlopen op hoog amateurniveau. Afgelopen zomer maakte hij dan weer de stap terug van FC Lisse naar Jos Watergraafsmeer en verwacht hij dit seizoen een periodetitel te pakken met de club. 

Reggie Schaap is 28 jaar en zoon van Arno Schaap. Hij is ondernemer, vader en voetballiefhebber. Zo voetbalt hij bij Jos Watergraafsmeer als rechtsbuiten en onderneemt hij met Schaap Juristen, Get Gigs en L’artiste Noir. 

Carrière
Schaap begon met voetballen bij Blauw-Wit in Amsterdam. “Daar was mijn vader trainer en opa bestuurslid. Tot de D-elftallen voetbalde ik bij Blauw-Wit. Mijn vader kwam te overlijden aan een hartstilstand op het voetbalveld bij FC Hilversum. We woonden al in Almere en toen maakte we de overstap naar Almere City. Daar namen René ter Borgh en zijn vrouw Astrid Flens mij onder hun hoede en zorgden ervoor dat ik weer plezier kon maken met voetbal.”

Bij Almere City maakte Schaap de keuze om bij Young Boys in Haarlem te gaan voetballen. “Ik zag destijds geen doorstroommogelijkheden vanuit de A1 naar het eerste elftal. Er was toen ook nog geen Jong Almere City. Young Boys werd opgeheven wegens vermoedelijke verboden activiteiten in het clubhuis. Er werd verteld dat het clubhuis gebruikt werd als plek om te pokeren en na een inval van de politie is de club nooit meer open gegaan. Dit gebeurde ergens vóór of na de winterstop.”

De rest van het seizoen had Schaap geen club meer en kwam hij terecht bij Nordin Wooter. “Hij kwam mij elke dag halen om te trainen en weer fit te worden. Zodoende heb ik een aantal prof stages gelopen bij FC Emmen, Jong FC Den Bosch en Jong FC Twente.” Na alle stages was Schaap terechtgekomen bij Koninklijke HFC en heeft hij daar drie seizoenen gespeeld. “In mijn eerste seizoen werden we kampioen in de hoofdklasse. In het tweede seizoen speelden we in de topklasse en in het derde seizoen ontstond de tweede divisie waar we naar promoveerden door bij de eerste zeven te eindigen van de competitie.”

Na drie seizoenen bij Koninklijke HFC vertrok de rechtsbuiten naar Jos Watergraafsmeer. “Ik heb daar vier seizoenen gespeeld en promoveerden van de eerste klasse naar de hoofdklasse en van de hoofdklasse naar de derde divisie Zondag.” Na Jos Watergraafsmeer maakte Schaap de overstap naar FC Lisse. “Daar heb ik twee seizoenen gespeeld en werd ik samen met de club kampioen in de derde divisie Zaterdag. Sinds dit seizoen voetbal ik weer bij Jos Watergraafsmeer onder Cor ten Bosch met ervaren spelers als bijvoorbeeld: Raymond Fafaini, Kevin Huijsman, Hanane Hagary, Tony Tol, Richmond Bossman, Malcolm Esajas, Sam Nijpels en meer!” 

Derby van Spakenburg
Schaap heeft nog een mooi doel in zijn carrière en dat is het spelen van de Derby van Spakenburg. “Ik zou nog wel een keer willen spelen bij clubs als Spakenburg of IJsselmeervogels. De Bollenstreek heb ik af kunnen strepen, maar de echte derby met de rooie en de blauwe lijkt me wel iets wat elke voetballer op dit niveau wel wilt meemaken.”

Jos Watergraafsmeer
Jos Watergraafsmeer is thuis voor de ondernemer. “Met drie kinderen, waarvan de oudste drie is, en drie ondernemingen waar ik fulltime mee bezig ben, is het bijna niet te combineren om bij een club te voetballen die verder is dan 30 minuten reizen. Jos Watergraafsmeer is voor mij in die zin de beste keuze. Ik voetbal met vrienden die kwalitatief geen doorsnee voetballers zijn en de mensen van de club zijn als familie voor mij geworden. Zonder de tussenstap naar FC Lisse is dit alweer mijn vijfde seizoen bij Jos Watergraafsmeer.”

Dit seizoen is Schaap met z’n ploeg niet zo goed begonnen. “We verloren de eerste paar wedstrijden flink, maar hebben ons behoorlijk herpakt en staan nu op een stabiele elfde plek. In de laatste acht wedstrijden hebben we maar één verloren. Met de staf, ervaring, talent en potentie in dit team verwacht ik een periodetitel en eindigen we in de top zes van de derde divisie Zondag. Ik heb er alle vertrouwen in!” 

Wij wensen Reggie Schaap veel succes dit seizoen!

Klik op Jos Watergraafsmeer voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Jos Watergraafsmeer voor meer informatie over de club.

VCK Vrouwen 1: ‘Het eerste, leukste en gekste damesteam van VCK

VCK Vrouwen 1 is de harde kern van dames bij VCK. Veel dames spelen er al vanaf dat het team is opgericht en de rest van de dames die er later bij zijn bijgekomen zitten voor altijd vast aan Vrouwen 1. Vandaag spreken we met de dames over speciale spelers, het motto en blikken we vooruit op het huidige seizoen!

Voorstellen
VCK Vrouwen 1 is een gezellig damesteam dat uitkomt in de vijfde klasse. ‘’We zijn het eerste, leukste en gekste damesteam van VCK. We beginnen iedere wedstrijd met een strijdplan om de drie punten mee te nemen, maar helaas winnen we soms alleen de derde helft (die winnen we altijd).’’ Op dit moment staan de Vrouwen 1 uit Koudekerke zevende in de competitie, maar ze hopen nog in de top vijf te komen!

Verliefd op de club
De dames verschillen allemaal erg van elkaar, maar dit maakt het team alleen maar sterker. ‘’Dit is iets wat ons echt uniek maakt. Allemaal zijn we er voor elkaar en iedereen is even belangrijk binnen het team. Op twee spelers na komt niemand uit Koudekerke, maar toch zijn we stiekem verliefd op de club. We kunnen tijdens de wedstrijd wel is geïrriteerd zijn op elkaar, maar als er afgefloten wordt is alles vergeten en zijn we de beste vrienden.’’

Speciale speler
We vroegen of er nog speciale spelers zijn binnen dit gezellige team. ‘’Ons meest speciale speler is toch wel onze sfeermaker Chelsea. Speelt op een goede dag vijftien minuten in de wedstrijd, maar 90 minuten in de derde helft en is heel goed in schwalbes maken. Daarnaast hebben we de beste captain Maryam die helemaal op veld twee nog te horen is, als het nodig is vervloekt ze wel is een tegenstander, maar wanneer ze het nummer Panamera hoort springt ze als eerste de tafel op. Hiernaast hebben we onze sterspeler/topscorer Nicole. Er is geen wedstrijd dat zij geen assist of goal maakt, onmisbaar dus.’’

Het motto
Het motto van VCK is: ‘niet de beste, maar wel de gekste’. ‘’Dit is een motto wat ons op het lijf is geschreven, aangezien wij niet altijd de wedstrijd winnen, maar vaak wel als gek verklaard worden. Tja dan moet je maar de gekste zijn!’’

Top 5!
De vrouwen willen dit seizoen graag afsluiten in de top vijf. ‘’We begonnen het seizoen niet heel erg goed, maar we stijgen steeds meer en worden steeds beter. Het doel is om zoveel mogelijk te scoren en in het speciaal wil Elisa nog een keer scoren met haar hoofd.’’ Voor in de toekomst hoopt dit team nog lang te blijven bestaan. ‘’Maar we leven voornamelijk met de dag en maken er elk weekend een feestje van!’’

Hoogte- en dieptepunt
Dit team is voor een tweedaags toernooi een weekend naar Maastricht geweest. Dit was een echt hoogtepunt voor de dames. ‘’Het ultieme hoogtepunt van het weekend was toch wel de ontmoeting van onze grootste fan Royalistiq (zie foto). Nadat wij onze dan hadden beloond met een mooie foto zijn we de kroeg in gedoken en hebben we nog lang de derde helft gevierd.’’ Helaas komen we hierna gelijk bij het dieptepunt. Dit was de volgende ochtend in Maastricht. ‘’We moesten namelijk de volgende dag om zeven uur in de ochtend uit bed om nog een toernooi te spelen. Het was wel duidelijk dat bepaalde spelers niet meer helemaal fit waren (Celeste), want in plaats van een sprintje naar de goal werd het een sprintje naar de bosjes.’’

Kampioenswedstrijd
In de MO17 hadden de dames een kampioenswedstrijd die zij als team hebben gespeeld. Dit lijkt een tijdje geleden, maar deze wedstrijd zit nog vers in het geheugen bij het team. ‘’Theoretisch gezien was er nog een kans om de eerste plaats binnen te halen, want we stonden gelijk in punten met Apollo. Maar op doelsaldo stonden we zes achter. Apollo moest dezelfde dag spelen tegen Axel, die nipt met 1-2 verliest van Apollo. Dus zeven doelpunten verschil. Vooraf wisten we dit niet en hadden we de strijdbijl al neergelegd, want zeven doelpunten voor kwam niet vaak voor ins ons team.’’

‘’Maar niks bleek minder waar, want in de eerste helft van deze spectaculaire wedstrijd stonden wij maar liefst 5-0 voor. De hoop begon te bloeien en onze trouwe supporters gingen snel de stad in voor champagne en partypoppers om het kampioenschap te vieren. Na een spannende tweede helft hebben we uiteindelijk 12-0 gewonnen, waardoor wij onszelf trotse kampioen mochten noemen. Een wedstrijd om nooit te vergeten!’’

Bedankt!
VCK Vrouwen 1 wil graag nog een aantal sponsoren bedanken. ‘’Als eerste willen wij Ruma Service bedanken voor het sponsoren van onze prachtige wedstrijdshirtjes. Ook Martijn van Draftec verdient een bedankje: sponsor, vader van sterspeelster Mila en in tijden van nood zelfs coach. En natuurlijk onze steun en toe verlaten David en Carien. Zij staan altijd langs de lijn met een roze dekentje, wat lekkers en heel veel enthousiasme. Wat de uitslag ook is ze zorgen altijd voor een positieve sfeer en een leuke afsluiting van het seizoen. Tot slot willen we onze trainers balmaster (Aloys), Martin en hulptrainers Merijn en Marco bedanken. Naast de gezelligheid brengen zij ons ook veel bij tijdens de training, waardoor we steeds beter worden.’’

Motto derde helft
‘’Als team willen we iedereen die bij ons langs de lijn staat te kijken bedanken en hopen we dat er nog veel mooie en grappige herinneren gemaakt worden. Tot slot willen we dit interview afsluiten met ons motto van de derde helft: laat je likken!’’

Wij wensen VCK Vrouwen 1 nog veel succes dit seizoen!

Klik op VCK Koudekerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VCK Koudekerke voor meer informatie over de club.

Joris Fassaert hoopt met HVV’24 dit seizoen minimaal op promotie

HULST – Hoewel zijn vader én moeder beiden het eerste elftal haalden van Mixed Hockeyclub Rapide in Hulst, daar liet Joris Fassaert (20) als kind blijken geen interesse te hebben in de gekregen hockeystick. Een voetbal trok hem veel meer aan en zodoende werd het geen bordeauxrood, maar blauwgeel.

Vier seizoenen traint en speelt hij al bij de eerste selectie van de Hulsterse derdeklasser, waarvan de laatste twee voornamelijk als basisspeler. Waar hij in de jeugd veelal op de posities ‘acht’ en ‘zes’ speelde, daar is hij onder trainer Mario Vermeirssen vooral terug te vinden op ‘tien’. “Dat blijft voor toch wennen, want zelf vind ik dat ik op de ‘zes’ beter tot mijn recht kom. Dan speel ik vaker met mijn gezicht naar de goal en heb het spel meer voor me. Dat ligt me denk ik beter, al ben ik vooralsnog niet ontevreden met hoe het nu loopt. Het allerbelangrijkste is voor mij dat ik heel veel minuten kan maken en mezelf kan ontwikkelen. En op welke plek de trainer me dan opstelt, dat vind ik niet van belang, áls ik maar speel.”

De concurrentie op het Hulsterse middenveld die liegt er niet om. Jozué de Weever, Tim de Feijter, Joost Boogaert en ook nieuweling Joey Walhout komen er ook allemaal voor in aanmerking. “Dat is pittig, maar het is alleen maar goed. We hebben een brede én kwalitatief goede selectie en dan is er altijd concurrentie. Die sportieve strijd maakt als het goed is uiteindelijk iedereen beter en het is aan de trainer welke poppetjes hij waar dan op zondag neerzet. Ik ben blij met de kansen die ik krijg en ga er alles aan doen om zo veel mogelijk als basisspeler aan de aftrap te staan.”

Fassaert is een echt product uit eigen jeugd, die al vanaf zijn vierde bij de mini’s in Hulst lid werd en nu dus de hoofdmacht heeft bereikt. “Erg gaaf om dat te hebben gehaald. Nu is het vooral ook een doel om met HVV’24 eindelijk eens die promotie naar de tweede klasse te halen. Daar gaan we met z’n allen vol voor. Gezien onze selectie moet dat ook zeker het doel zijn. De afgelopen seizoenen lukte het door omstandigheden steeds net niet of gooiden we onze kansen gaandeweg het seizoen zelf te grabbel. Nu denk ik dat we sterker zijn als groep en dat we ook wat stabieler zijn in ons presteren. Voor velen zijn wel, samen met onder meer Terneuzen, één van de titelfavorieten. Het is aan ons om dat waar te maken. Vorig jaar misten we net de periode, nu willen we die minimaal toch pakken. En als we zouden promoveren met een kampioenschap, dat zou het ultieme zijn.”

De frêle middenvelder is van mening ook dat HVV’24 een niveau hoger moet kunnen meedraaien, gezien de voetballende kwaliteiten die in de selectie huist. “Nu zijn er veel teams die het vooral van inzet en strijd moeten hebben, daar hebben wij het lastig tegen. Maar treffen we teams die zelf ook willen voetballen, dan komen we veel beter tot ons recht. Het is echter eerst zaak om een stabiel seizoen neer te zetten met z’n allen en ook juist in wedstrijden waarin gebikkeld moet worden de punten naar ons toe te trekken. Als ons dat lukt, dan moeten we in staat zijn om heel dicht bij onze gestelde doelen in de buurt te komen…”

Klik op HVV’24 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HVV’24 voor meer informatie over de club.

Jordi van Baarle: Met attractief voetbal derde klasse in

Na twee kampioenswedstrijden en twee kampioensfeestjes maakt Hekelingen na ruim twintig jaar zijn rentree in de derde klasse. Niet alleen veel spelers debuteren op het niveau, trainer Jordi van Baarle maakt voor het eerst zijn opwachting als hoofdtrainer, maar drukt wel meteen een belangrijke stempel.

Hoewel nieuwkomer in de derde klasse is Hekelingen niet van plan zich bescheiden op te stellen. Doelstellingen zijn er niet aan de Sportpolderweg, wel heeft de club de ambitie om attractief voetbal te spelen. “Ik wil dat als supporters naar ons komen kijken na afloop zeggen: ‘ze hebben er alles aan gedaan’. Dat wordt in speelwijze vertaald met een intensieve manier van voetballen, hoog druk zetten, de bal veroveren op de helft van de tegenstander en daarmee kansen creëren”, zegt Van Baarle.

De 45-jarige inwoner van Hekelingen, directeur van een dienstverlenend bedrijf in de oliehandel, was als toeschouwer getuige van de bizarre laatste dagen van Hekelingen in de vierde klasse. De kampioenswedstrijd tegen WCR moest over en dat zorgde voor beroering, want het kampioensfeestje was gevierd. “Dat was wel apart”, zegt Van Baarle, die inmiddels al een groot aantal jaren rondloopt als trainer bij Hekelingen. De afgelopen jaren was hij trainer van de JO19-1 en JO17-1. Dat hij is doorgeschoven als hoofdtrainer is geen verrassing, wel de snelheid waarmee dat gebeurde. “Ik heb met de club al een paar jaar geleden een traject afgesproken. Daarin was het mijn ambitie om uiteindelijk hoofdtrainer te worden van Hekelingen. Ik had nog niet voorzien dat dat dit seizoen al zou zijn, maar de vorige hoofdtrainer ging eerder weg dan verwacht.”

De oud-speler van HermesDVS, PSV Poortugaal en Hekelingen – hij moest op zijn 32ste noodgedwongen stoppen (‘het liefst was ik doorgegaan tot mijn 40ste’) – stond in de jeugd bekend als een trainer die graag een aanvallende speelwijze hanteert. Die lijn trekt hij ook door met de hoofdmacht van Hekelingen. “Ik heb een groot aantal jongens onder mijn hoede gehad in de jeugd, maar de helft van de groep kende ik ook alleen maar van ‘hoi’ en ‘dag’ als ik ze op de club tegen kwam. We zijn wat oudere ervaren spelers kwijtgeraakt, maar we hebben ons ook weten te versterken met jongens van buitenaf. Er zijn ook flink wat jeugdspelers doorgeschoven naar de selectie. De meeste daarvan krijgen de tijd om te rijpen en te wennen aan het seniorenvoetbal in de tweede klasse, maar er is ook een speler bij die zich nu al zo goed manifesteert dat hij volledig bij het eerste zit.”

De verdedigende stellingen innemen wil Van Baarle komend seizoen niet. Volgens hem ligt de kracht van zijn elftal ook in de aanval. “We hebben een spits die er jaarlijks twintig tot dertig maakt. Er zitten best risico’s aan onze speelwijze, maar ik vind dat deze ploeg ook heel volwassen is en in het veld in staat is om zich aan te passen. In de voorbereiding heb ik twee uitersten gezien. Tegen Zuidland speelden we erg goed en kregen we ook de complimenten van Zuidland-trainer Tom Larsen. Tegen Bolnes ging het juist heel matig. Het was rommelig en we hadden het lastig tegen een team waar weinig lijn in zat, maar wel veel individuele kwaliteit herbergt. Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat we in de derde klasse kunnen verwachten. Ik ken een paar ploegen, maar de meeste clubs heb ik toch echt op de kaart moeten opzoeken waar ze vandaan komen. We willen het maximale eruit halen. Dat wil zeggen dat we aan het einde van het seizoen in de spiegel kunnen kijken en kunnen constateren dat we er alles aangedaan hebben.”

Klik op vv Hekelingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hekelingen voor meer informatie over de club.

In gesprek met Francina Spijkers: trainer bij de GSA van Boeimeer

Francina Spijkers is trainer-coach bij de Girls Soccer Academy van B.S.V. Boeimeer. Ook is ze assistant talent-coach Jeugdplan Nederland KNVB Meiden Onder 15. Voorheen gaf ze training bij: FC Tilburg en R.K.S.V. Sarto. Vandaag vertelt ze onder andere over haar eigen carrière, ambities, blik op de toekomst en hoogte- en dieptepunten.

Carrièreverloop
Francina voetbalde al geregeld op straat en op school, maar omdat ze diverse sporten had uitgeprobeerd wilden haar ouders er nog niet aan beginnen om haar bij een club aan te melden. ‘’Mijn oom was terreinknecht bij NOAD en vertelde dat ze op zoek waren naar meisjes die wilden komen voetballen. Ik mocht meedoen met een training en sindsdien ben ik niet meer van een voetbalveld gekomen. Mijn ambities als speler waren groot. Hoewel ik een prima trap in mijn benen had en een goed spelinzicht was, kwam ik helaas op andere vlakken te kort om op een hoog niveau te kunnen spelen. Helaas waren destijds niet de trainingsmogelijkheden die er nu zijn. Desondanks heb ik 25 jaar met veel plezier en fanatisme gevoetbald. Tegen de tijd dat ik mijn voetbalschoenen aan de wilgen ging hangen, ben ik het trainerschap ingerold.’’

Als speler heeft Spijkers altijd gezegd dat ze trainer wilde worden zodra ze zelf zou stoppen met voetbal. ‘’Toen mijn zoon zijn team, de JO11-2 van SARTO geen vaste trainer-coach had, ben ik toch wat eerder gestart zonder enige trainerscursus. Ik had me vooral verdiept in informatie die ik op internet kon vonden.’’

Toen de trainer bij de MO19-1 van SARTO-training is gaan geven heeft ze de Juniorentrainerscursus van de KNVB gevolgd. ‘’Met deze cursus kon ik vervolgens de stap naar de UEFA C Youth opleiding maken. Vanwege het minimaal vereiste niveau van het stageteam ben ik bij FC Tilburg terecht gekomen. Aangezien FC Tilburg een fusieclub is met RKTVV, NOAD en LONGA was het als het ware thuiskomen. Via FC Tilburg heb ik de kans gekregen om mijn UEFA C te halen en heb ik met leuke en mooie teams kunnen werken. Zoals ik vroeger als speler ambities had, heb ik die als trainer ook. Door aan de slag te gaan als trainer-coach bij de Girls Soccer Academy van Boeimeer kon ik een mooie stap maken die past bij mijn ambities en waar ik me verder kan ontwikkelen als trainer.’’

De Girls Soccer Academy
Vorig seizoen speelde Francina met haar team destijds, FC Tilburg MO17-1, tegen haar huidige team. ‘’De Girls Soccer Academy kwam ook geregeld voorbij via diverse Social Media-kanalen. Ze hadden een advertentie geplaatst voor een nog op te richten MO15 team binnen de Girls Soccer Academy. Hoewel voor mij een interessante uitdaging in het verschiet lag in het nieuwe seizoen bij FC Tilburg, was ik toch wel nieuwsgierig geworden naar deze functie bij de GSA en misschien wel toe aan een nieuwe omgeving.’’

‘’De vraag was nog wel even of er voldoende aanmeldingen voor de MO15 zouden zijn, maar ze wilden me graag aan de staf van de GSA toevoegen. Helaas is het voor dit seizoen niet gelukt om een MO15-team aan de GSA toe te voegen. Zodoende ben ik dit seizoen trainer-coach van de MO17.’’

Een prettige start
De ex-voetballer is dit seizoen pas begonnen bij de club, maar tot nu bevalt het goed en voelt het voor haar alsof ze er al langer rondloopt. ‘’De samenwerking met staf en andere mensen bij de club verloopt goed en de contacten zijn ook prettig.’’

Ontwikkeling staat voorop
Samen met de trainer keken we naar het huidige seizoen. ‘’We zijn dit seizoen gestart met een grote selectie. Dat betekent ook een groot aantal nieuwe speelsters die zijn toegevoegd aan de selectie van het afgelopen seizoen. Dit betekent ook dat het tijd vergt om aan elkaar te wennen, aan een nieuwe omgeving en ook aan de manier van voetballen.’’

De ontwikkeling van de jeugdspeelsters, zowel als team als individueel staat voorop bij de GSA. ‘’Plezier en goede prestaties zorgen extra bevordering hierin. Dit seizoen hebben we ook te maken met een nieuwe competitieopzet. Op dit moment zitten we in Fase twee. Na afloop van deze fase is de stand op de ranglijst bepalend in welke competitie we terecht gaan komen in Fase drie. Bij de jeugd geldt de regel dat de stand op de ranglijst minder belangrijk is dan de ontwikkeling van de spelers, maar door deze opzet gaat die gedachtegang wel wat verloren naar mijn mening.’’

Uitbreiding
Spijkers ziet graag dat de GSA wordt uitgebreid met één of meer teams. ‘’Dit zodat we voor meerdere leeftijdscategorieën een goed sportklimaat kunnen bieden, zodat ambitieuze en talentvolle meiden zich bij ons verder kunnen ontwikkelen en een volgende stap richting hun voetbaldromen kunnen maken. De GSA moet voor hen niet een eindstation, maar een tussenstation zijn. Op dit moment spelen we op Hoofdklasse-niveau, maar we willen ernaartoe dat we (structureel) op Divisie-niveau gaan spelen.’’

Fouten mogen maken
Trainer zijn is een ervaring vak. Francina is nu vijf jaar op weg, maar leert nog elke dag. ‘’Niet alleen via cursussen, opleidingen en dergelijke, maar zeker ook door praktijksituaties.’’

‘’Ik kan nog niet echt spreken van hoogte- en dieptepunten. Waar ik trots op ben, is dat ik van het team van mijn zoon destijds een echt team heb kunnen maken: aan het begin van het seizoen waren de jongens geen eenheid. Gaandeweg en soms met de spreekwoordelijke bloed, zweet en tranen waren ze dat aan het einde van het seizoen wel en wilden ze het liefst nog een seizoen samen spelen.’

Waar ze minder trots op is, is dat ze soms keuzes heeft gemaakt die niet helemaal goed hebben uitgepakt. ‘’Ik wil altijd het goede doen en iedereen tevreden hebben en houden, maar dat lukt helaas niet altijd. Waar hard gewerkt wordt kunnen fouten worden gemaakt zullen we maar zeggen. Fouten zijn er om van te leren. Zo geef ik mijn speelsters mee dat ze fouten mogen maken om beter te worden. Zo verkrijgen ze meer spelinzicht en worden ze zich bewust van hun handelen.’’

Ambities
We wilden graag weten wat Spijkers nog voor doelen heeft binnen het trainersvak. ‘’Ik wil eerst wat jaren opdoen als trainer-coach en het zou mooi zijn als ik nog een vervolgopleiding kan gaan doen: UEFA B (Youth). Via het Coach Plan Nederland van de KNVB kan ik aan de slag met mijn eigen ontwikkel doelen. Dit plan is opgezet voor vrouwelijke trainer-coaches die zich verder willen ontwikkelen. Net als mijn speelsters jaag ik ook een voetbaldroom achterna, maar dan als trainer. Of dit bij een club of bij de voetbalbond is, dat zal de toekomst uitwijzen.’’

Hoofd Opleidingen van een meiden-/vrouwentak bij een club lijkt haar ook erg interessant voor in de toekomst. ‘’Daar heb ik wel heel wat meer jaartjes ervaring als trainer voor nodig en hierin moet ik de nodige stappen hebben gemaakt. Het zou echt fantastisch zijn als ik op een dag van mijn hobby echt mijn werk kan maken. Zover ben ik nog niet, maar niets is onmogelijk.’’

Wij wensen Francina veel succes dit seizoen!

Klik op B.S.V. Boeimeer voor de laatste artikelen over de club.
Klik op B.S.V. Boeimeer voor meer informatie over de club.

Quinty de Rover van vv Hardinxveld Dames 1 over haar elftal

Vandaag gaan we in gesprek met Quinty de Rover van vv Hardinxveld Dames 1. De 22-jarige speelt op het middenveld. Quinty heeft persoonlijk met het een en ander moeten dealen in haar carrière, maar vandaag praten we vooral over haar elftal.

We vroegen eerst of Quinty zichzelf voor kon stellen. ‘’Ik ben dus Quinty, de nummer 10 van Dames 1. Ik ben in December geopereerd, nadat ik meer dan vijf jaar met een gescheurde kruisband en meniscus heb rondgelopen. In december ging ik onder het mes en begon mijn herstel. De fysio had verteld dat dit een jaar kon duren, maar zolang kon ik niet zonder voetbal. Ik wilde zo snel mogelijk weer op het veld staan. Na een half jaar keihard trainen stond ik er. Ik mocht weer mee trainen met de groep. Helaas, alleen
nog looptrainingen, maar na de zomerstop was mijn doel om weer volledig mee te gaan trainen. Ik heb altijd pech want door een scooter ongeluk eind juni brak ik ook nog eens mijn sleutelbeen. Ik ben zo eigenwijs als wat en zelfs met mijn gebroken sleutelbeen stond ik nog op het veld. Na zes weken bleek dat ik toch geopereerd moest worden. Mijn doel was om na de winterstop mijn  eerste wedstrijd weer te kunnen spelen. NA goedkeuring van de fysio mocht ik op 1 oktober mijn eerste wedstrijd weer spelen. Nu ben ik weer fit en speel ik weer volle wedstrijden.’’

Vv Hardinxveld Dames 1 is een uniek team. ‘’We zijn met zoveel verschillende mensen in één  team. We hebben meiden die al samenwonen met een vaste baan, maar ook meiden die nog op school zitten. Hierdoor heb je soms de gekste gesprekken met elkaar. Onze werelden verschillen soms zo erg, maar we kunnen het allemaal met elkaar vinden. Tuurlijk heb je je meidengroepjes, maar uiteindelijk staat er altijd één team op het veld.’’

De trainingen dit seizoen zijn zwaarder dan dat Quinty gewend was van voorgaande jaren. ‘’In het begin moesten we wennen aan de trainingen. Meer loopwerk dan normaal, maar ik denk dat dat alleen maar beter is. Je merkt dat de conditie omhoog moet als je bovenaan mee wilt doen. We trainen nu alleen nog met Dames 1 & 2 samen waardoor we soms wel met een enorm aantal speelsters zijn. Het is heel gezellig, maar voor je persoonlijke ontwikkeling is het iets minder. Yannick en Timo kunnen daardoor soms niet de aandacht geven aan individuele techniek.’’

Vervolgens wilden we het hebben over kleurrijk figuren binnen de selectie van vv Hardinxveld dames 1. ‘’Zoals ik al zei hebben we een team met zoveel verschillende karakters. Zo hebben we onze oma Loes (Loïs), de druktemakers (Savita en Timo), de regeltante (Romy), de irritante grappenmaker (ik), de fashionqueen (Indy), de moeder (Joella) en de studiebol (Britt). Maar tussen de aanwezige meiden zitten soms ook stille meiden die af en toe toch een mooie en grappige opmerkingen maken. Zo vullen we elkaar denk ik perfect aan.’’

De meiden doen met elkaar veel leuke dingen en niet alleen binnen de lijnen van het voetbalveld. ‘’We zijn aan het begin van het seizoen naar de Oranje Leeuwinnen gegaan. Dit was enorm leuk om elkaar ook eens buiten de voetbal om te zien en te leren kennen. We zijn pas sinds kort een team en ik weet ook nog zoveel dingen niet van sommige meiden. Na de wedstrijden hebben we vaak ook nog een gezellige derde helft waar er soms flink wat gedronken wordt. Yannik is achter de schermen nog veel aan het regelen qua toernooien en leuke dingen. We hebben 17 december bijvoorbeeld een benefiet wedstrijd tegen Ajax amateur vrouwen voor het goede doel KIKA.

Tot slot wilden we het hebben over de ambities van dit elftal. ‘’Ik denk persoonlijk dat we dit seizoen bovenaan gaan eindigen, misschien kunnen we zelfs kampioen worden. Maar waar ik sowieso van overtuigd ben is dat we het nog vele jaren gezellig hebben en goed voetbal kunnen laten zien. Er zit zoveel kwaliteit in dit team, maar ook in wat er nog komt qua talent. Ik kan niet wachten om met die nieuwe talenten te gaan spelen. Ik heb zoveel respect dat wij en Dames 2 gewoon moeders in het elftal hebben.  Vrouwen van 35+ die gewoon nog meedoen op niveau. Ik kijk daar alleen maar tegenop. Ik weet zeker dat de dames van Hardinxveld jaren mee kunnen doen op hoog niveau en ik hoop daar zolang mogelijk onderdeel van te kunnen zijn’’, aldus Quinty de Rover.

Klik op vv Hardinxveld voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hardinxveld voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.