Home Blog Pagina 445

Wim van Kessel van RKDVC doet een stapje terug

RKDVC
-
0
Wim van Kessel van RKDVC doet een stapje terug

Maar liefst vijftien jaar zette Wim van Kessel (59) zich in als voorzitter van de sponsorcommissie en lid van het hoofdbestuur van RKDVC. Nu doet hij een stapje terug en geeft het stokje over aan de andere tien leden. “Het is tijd een nieuw netwerk aan te boren.”

“De taak van de sponsorcommissie is te zorgen dat sponsors tevreden zijn met de bijdrage die ze leveren aan de vereniging. We luisteren dan goed naar hen om te achterhalen wat hun wensen zijn,” begint Van Kessel.

Dat de commissie haar taak serieus neemt, blijkt uit de enquête die zij uitzette voor de leden van de businessclub “Wij vinden de feedback van onze leden heel belangrijk en gaan een aantal aanpassingen doen. Welke? Een aantal leden vond dat we teveel evenementen organiseren. We gaan daarom minderen en de huidige evenementen wat grootser aanpakken.” De leden zijn overigens wel tevreden met de inzet van Van Kessel en de andere commissieleden. “We kregen het cijfer 7,8.

Netwerk

De businessclub bestaat nu een aantal jaren en heeft als doelstelling sponsors te betrekken bij de club. “Ik informeer hen graag over wat leeft en speelt binnen RKDVC. Zo voelen lokale ondernemers zich betrokken. Bijkomend voordeel van de businessclub is dat ondernemers kunnen netwerken. En er komen nog steeds leden bij.”

Hij vervolgt: “Wij staan als sponsorcommissie klaar voor onze leden en wanneer wij hen ergens voor nodig hebben, geldt het omgekeerde ook. Ik durf wel te stellen dat we een goed huwelijk hebben.”

Succes

Van Kessel ziet dat het succes van de club gekopieerd wordt. “Steeds meer verenigingen hebben een businessclub. Sommige ondernemers sponsoren meerdere clubs. Ondernemer Willy Naessens is een goed voorbeeld. Samen met V.V. Haarsteeg, Vlijmense Boys en Nieuwkuijk speelt ons eerste team in de derde klasse. Dankzij Willy Naessen hebben we een aparte onderlinge competitie voor deze vier clubs. De club met het beste onderlinge resultaat, wint het grootste sponsorbedrag. Zo mogen de teams het zelf uitvechten op de grasmat.”

Van Kessel heeft veel sponsors binnen weten te halen in de vijftien jaar dat hij de rol van voorzitter van de commissie had. Maar hij begon zijn vrijwilligerscarrière zoals veel ouders: als leider en trainer. “Dat is 22 jaar geleden toen mijn oudste zoon ging voetballen. Toen de jongste ook lid werd, wisselende ik tussen de twee kinderen en toen ik stopte als trainer werd ik gevraagd voor de sponsorcommissie.”

En daarmee stopt Van Kessel na vijftien jaar. “Er zijn veel jonge ondernemers en onze commissie heeft ook veel jonge leden. Ieder heeft zijn eigen kwaliteiten en mijn taken worden verdeeld. Maar als de commissie me nodig heeft, ben ik altijd bereid te helpen. We zijn een mooie, actieve familievereniging waar ik graag kom.

Klik op RKDVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RKDVC voor meer informatie over de club.

 

Remko Versteeg van SC Everstein komt dit seizoen in dorpen waar hij nog nooit is geweest

sc Everstein
-
0
Remko Versteeg van SC Everstein komt dit seizoen in dorpen waar hij nog nooit is geweest

SC Everstein wordt door de KNVB al decennialang heen en weer geslingerd tussen de districten West I en Zuid I. Dat heb je als grensdorp aan de Lek tussen deze districten. Dit seizoen gaan de meeste reizen weer naar het zuiden en dat bevalt de club uitstekend.

EVERDINGEN Waarom? Dat is duidelijk: meer beleving bij de wedstrijden, meer publiek en dus een gelukkige penningmeester. Er is toch al reden tot een bescheiden feestje in Everdingen. De plaatselijk trots, Sportclub Everstein, bestond vorig jaar, op 30 september, 65 jaar. Geen kroonjaar en geen festiviteiten, maar toch even een moment om bij stil te staan. De leden zullen weer even denken aan dat moment in 1957 toen in Café Den Hommel de club werd opgericht. De eerste voorzitter werd destijds Reijer den Hertog.

Assistent
Versteeg kijkt natuurlijk naar het niveau. ,,Bekend is dat er in de Utrechtse regio beter wordt gevoetbald. Omdat er dit seizoen een versterkte degradatieregeling is, ben ik in elk geval blij dat wij daar even weg zijn. Joh, lekker naar het zuiden. Ik kom in dorpen waar ik echt nog nooit ben geweest.” De promotie-/degradatieregeling zoals nu is aangekondigd, komt voor Versteeg niet onverwacht. ,,Voor de clubs die straks via de nacompetitie willen promoveren wordt het lastiger, denk ik. Dat komt omdat de ploegen die een klasje hoger zitten straks van plaats elf, tien en negen komen. Dat zijn geen slechte teams. Aan het einde zal blijken of ik gelijk heb.”

Nader Mechichi is ook dit seizoen werkzaam als assistent-trainer van Remko Versteeg. Mechichi heeft afscheid genomen van zijn actieve spelersloopbaan en gaat zich vol storten op het trainersvak. Mechichi is in het bezit van het trainersdiploma UEFA-C en is  al een aantal jaren succesvol actief als assistent-trainer bij JO19-1. Samen met Peter van den Dussenbroek is hij erin geslaagd om van JO19-1 een kampioensteam te maken met als kers op de taart een uitermate spannende finale met het uiteindelijk zo felbegeerde kampioenschap.

Klik voor meer artikelen op SC Everstein.
Klik voor meer informatie over SC Everstein.

Ervaren trainster Dianne Kers pakt draad weer op bij HSSC’61

HSSC 61
-
0
Ervaren trainster Dianne Kers pakt draad weer op bij HSSC’61

De vrouwen van HSSC’61 maakten vorig seizoen na het kampioenschap de stap naar de derde klasse. Een heel behoorlijk niveau. De club vond de ervaren trainster Dianne Kers bereid het team te gaan begeleiden.

HEI- EN BOEICOP De 45-jarige Dianne Kers ademt voetbal. Ze staat zelf al vanaf haar twaalfde jaar op het voetbalveld. Destijds bij SC Everstein, waar zij meteen bij de senioren werd ingedeeld omdat er in Everdingen toen geen meisjesvoetbal was. Ze zou er achttien jaar actief blijven. ,,Ik moest vanwege knieproblemen jammer genoeg stoppen. Een jaar later rolde ik het trainersvak in”, weet Kers. Zij bouwde die loopbaan op zoals het hoort. Ze begon met de allerkleinsten, vervolgens trainde zij meisjesteams en is nu al geruime tijd trainer van vrouwen.

Bij SC Everstein had zij vier jaar een bestuursfunctie. ,,Ik heb mij destijds vooral beziggehouden met de nieuwbouw van het clubhuis en de kleedruimten. Een flinke klus en toen dat was afgerond ben ik meteen teruggetreden.” Aansluitend trainde zij in Everdingen zowel de meisjes als het vrouwenteam.

Terugkijkend is in de regio waar zij actief is de groei bij het meidenvoetbal er vanaf 2014 goed ingekomen. ,,Vanaf toen konden clubs steeds meer complete meisjesteams gaan inschrijven. Bij Everstein en HSSC zag je opeens twee meisjesteams. Met de opmars van het vrouwenvoetbal op televisie is de groei en het aanmelden van meisjes bij clubs echt doorgezet. Op dit moment zie je ook bij de regioclubs dat er vijf tot zes meisjesteams zijn.” Kers heeft wel het gevoel dat de groei van het meisjesvoetbal op dit moment, mede door corona, stabiliseert.

Kwaliteitsimpuls
Dianne Kers, geboren in Zijderveld, woont al geruime tijd in Hei- en Boeicop. Zij ervaart dat de kwaliteit van het vrouwenvoetbal stijgt door de instroom van jonge, goed opgeleide meiden, die nu het eerste elftal van een vrouwenteam bereiken. ,,Die jonge meiden kunnen echt voetballen. Dat hebben ze vanaf hun achtste jaar geleerd. Dat zie ik nu op de velden terug, want die talenten stromen bij de senioren probleemloos in.”

Vier jaar geleden werd Dianne Kers al trainer bij HSSC’61. Zij moest even stoppen omdat een versleten knie moest worden vervangen. Na een revalidatie heeft zij de draad nu weer opgepakt. ,,Fijn om met HSSC in de derde klasse te kunnen gaan voetballen. Uit ervaring weet ik dat op dat niveau echt wordt gevoetbald. Met alle respect, maar op de niveaus daaronder is het vooral werkvoetbal.” Kers verwacht dat HSSC’61 op het hogere niveau in de middenmoot gaat meedoen. ,,Wij hebben te maken met een kwaliteitsimpuls vanuit MO19. Vorig seizoen al twee speelsters en dit seizoen vier. Daar worden wij met het seniorenteam direct beter van. Zij zijn conditioneel goed en snappen het spelletje”, ziet Kers na een week of zes trainen. De balans in het team is goed. Er zijn niet alleen speelsters tot twintig jaar, maar er is ook ervaring van speelsters rond de dertig jaar.”

Klik op HSSC’61 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HSSC’61 voor meer informatie over de club.

Roda’46-trainer Frank Corba gaat voor het hoogst haalbare

Roda 46 Leusden
-
0
Roda’46-trainer Frank Corba gaat voor het hoogst haalbare

Toen Jeroen Jooren bij Roda ’46 aangaf wegens persoonlijke omstandigheden te vertrekken, moest men op zoek naar een nieuwe oefenmeester voor de zondagselectie. Al snel kwamen de beleidsbepalers uit bij de oud-speler die in de jeugd nog enige tijd in de opleiding van Ajax in Amsterdam speelde: Frank Corba.

Frank Corba (37) is geen onbekende in het Amersfoortse voetbal. Zo speelde hij enkele jaren in het eerste zaterdag-elftal van Roda ’46 en speelde hij bij Sparta Nijkerk. Ook was hij een aantal jaar trainer van 1890 AFC Quick. Gert van Geerestein en Wim Klumper kenden Corba dus goed toen ze op zoek waren naar een nieuwe trainer voor Roda ’46 zondag. ,,Op het moment dat de vorige trainer opstapte, werd ik benaderd door de Technische Commissie van Roda ’46”, vertelt Corba. ,,Dat was in november 2021. We hebben een aantal goede gesprekken gevoerd die ik als erg prettig ervaren heb. Ik heb ook een gesprek gehad met een afvaardiging van het elftal. Dat vind ik wel belangrijk, omdat je ook graag wilt weten of daar een klik is. Bovendien denk ik dat het goed is als je daarin samen praat over je voetbalvisie.”

Die visie heeft ook te maken met communicatie. ,,Ik probeer een duidelijke trainer te zijn die spelers per positie in het veld heldere opdracht meegeeft. Persoonlijk houd ik van aanvallend voetbal, maar je kunt wel 4-3-3 willen spelen: als je geen goede buitenspelers hebt, wordt dat al een stuk lastiger. Daarom moet je kijken naar het materiaal dat je hebt. Maar als ik kijk naar hoe het nu gaat kan ik zeggen: er is niets meer dan positiviteit in de groep.”

Dat aanvallende voetbal lijkt het eerste zondag elftal van de Leusdenaren wel te liggen. Het elftal draait mee in de top van de derde klasse D. Voorafgaand aan het seizoen werd het worden van een stabiele derdeklasser genoemd als eerste doelstelling. Nu het elftal zo goed draait is het misschien tijd om die ambities bij te schroeven. ,,Het gaat inderdaad erg lekker”, beaamt Corba. ,,En misschien moeten we ook uit gaan spreken dat we voor promotie gaan, maar ik vind het nu nog te vroeg om dat te zeggen. Op dit moment moeten we nog spelen tegen Abcoude. Dat lijkt op dit moment de te kloppen ploeg. Over een paar wedstrijden weten we waar we staan Maar als we de kans krijgen om te promoveren gaan we wel proberen die kans te pakken, dat lijkt me logisch.”

Bij Roda ’46 ervaart Corba een licht gevoel van thuis komen. ,,Al is Quick wel echt mijn club. Daar heb ik heel veel jaren versleten en ben ik in meerdere rollen actief geweest. Quick zit bij ons in de poule. Het zal wel gek zijn om daar te komen als tegenstander en de andere kleedkamer in te lopen. Wij gaan tegen Quick natuurlijk gewoon voor de overwinning. Daarna mag Quick van mij alles winnen.”

Frank Corba speelde ook nog in de jeugd van CJVV. Met die club deed hij mee aan een training op een open dag bij Ajax, toen toenmalig hoofdscout Ton Pronk hem aansprak en naar de club uit de hoofdstad haalde. ,,Ik was toen tien jaar. Uiteindelijk heb ik drie seizoenen bij Ajax gespeeld. Mijn ouders brachten me vier keer per week naar Ajax. Ik ben ze nog steeds dankbaar voor de kans die ze me hebben gegeven. Uiteindelijk moest ik weg bij Ajax. Toen heb ik nog wel stages gelopen bij Vitesse en FC Utrecht, maar daar kwam niks uit. Uiteindelijk ben ik toen naar Quick gegaan. Weer later speelde ik bij Roda ’46 in de zaterdagselectie en kwam ik bij Sparta Nijkerk.”

Een zware knieblessure maakte een einde aan de actieve voetbalperiode van Frank Corba. ,,Ik was toen 24 jaar. Dat is best jong. Gelukkig kon ik me op het trainen gaan richten. Daar haal ik veel plezier uit. Zeker nu bij Roda ’46!” In de jeugd van Ajax kreeg Frank Corba te maken met een aantal concurrenten. Eén van hen heette Urby Emanuelson. De oud-international die, naast Ajax, ook voor AC Milan en FC Utrecht speelde, was uiteindelijk ook degene die het einde van Corba’s periode in Amsterdam betekende. ,,Urby was iets beter dan ik. Hij was een stapje verder. Geen schande denk ik, als je kijkt naar zijn verdere loopbaan. Als het anders was gelopen hadden wij elkaar nu misschien niet gesproken.”

Door Danny van der Linden

Klik hier voor meer artikelen over Roda ’46.
Klik hier voor meer informatie over Roda ’46.

Arwin Verhoeven over de kabouters bij Sparta’30

vv Sparta 30
-
0
Arwin Verhoeven over de kabouters bij Sparta’30

Jong geleerd, is oud gedaan. Dat spreekwoord nemen ze bij Sparta’30 graag maar al te letterlijk. Want wie de kaboutertjes van de club uit Andel iedere zaterdagmorgen zo bezig ziet, kan niet anders dan stiekem mee genieten. “De spanningsboog is niet zo groot, dan moet je een beetje geduld hebben.”

Geduld is met de fanatieke voetballertjes van 3,5 tot 5 jaar, misschien wel het allerbelangrijkste. Arwin Verhoeven, trainer van de kabouters, weet er inmiddels alles van. “Ze zijn natuurlijk super snel afgeleid, helemaal zoals nu met Sinterklaas. Of iemand moet plassen, staat ‘ie opeens in de bosjes…” Toch is het voor hem, en zijn drie collega-trainers (Bertil van Bergeijk, Arie Bouman en Frank Jiskoot), misschien wel het hoogtepunt van de week. “Het is zo mooi om ze bezig te zien, wat ze dan allemaal doen. Dat is puur plezier.”

Enthousiasme

Verhoeven (41), zelf al lid bij Sparta’30 sinds zijn zevende, raakte vorig seizoen betrokken bij de jongste leeftijdscategorie. “Mijn dochtertje wilde op voetbal, op die manier kwam ik erbij. Het is leuk om die kleintjes te helpen.” En dat was best hard nodig, vertelt hij. “Op papier hebben we er nu zeventien, gemiddeld zijn er zo’n dertien jongens en meisjes per training.” Wat ze vooral doen? “Dribbelen en spelletjes als slingertikkertje of ‘Schipper mag ik overvaren’. Allemaal dingen met bal. Aan het einde sluiten we altijd af met een partij.” Al komt daar nog best wat bij kijken, weet Verhoeven. “De verschillen in leeftijd zijn soms best groot, dat merk je in de duels. Dan splitsen we ze op.” Hoe anders was dat in zijn eigen tijd. “Toen ging je pas op voetbal als je zeven was, nu beginnen ze veel eerder.” En dus is de ene training, absoluut niet de andere. “Dan is het een stukje lastiger om de aandacht vast te houden.” Maar één ding, blijft altijd hetzelfde: “Hun enthousiasme! Ze hebben er iedere keer weer zoveel zin in.”

Handen vol

En dat merk je aan de opkomst. “Wat voor weer het ook is, ze zijn er bijna allemaal. Dat vind ik wel heel bijzonder. Van de zeventien, zijn er een stuk of twaalf zeker al meer dan tien keer geweest. Het is echt een vaste groep kinderen.” Een groep, nu nog bestaande uit veertien jongens en drie meisjes, die steeds groter wordt. “In de kleuterklas gaat dat natuurlijk snel rond. Dan komen ze een keertje kijken en er is altijd wel iemand die ze kennen van school. We hopen dat er nog een paar meer bij komen.” Al is twintig wel ‘de max’, voegt Verhoeven snel toe. “Zeker voor hier in het dorp, maar ook voor ons als trainers om alles in de gaten te kunnen houden. We zijn per training met zijn tweeën, dan heb je echt je handen vol hoor.” Ook thuis. “Haha! Het is heel bijzonder en leuk om je eigen dochtertje te trainen. We hebben het niet te veel over voetbal, af en toe schieten we nog een balletje. Zaterdag is ook voor haar toch wel het hoogtepunt van de week.” Net als voor de rest van het team. “We krijgen alleen maar enthousiaste reacties. Na de training komen die kids ons bedanken en krijgen ze een stukje fruit. Dan hebben we weer lekker getraind!”

Klik op Sparta’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sparta’30 voor meer informatie over de club.

Woudrichem barst van de energie

vv Woudrichem
-
0
Woudrichem barst van de energie

Niet alleen de consument heeft er mee te maken, maar voetbalclubs natuurlijk ook: een stijgende energierekening. Om al die problemen voor te kunnen zijn, denken ze bij Woudrichem nu al aan de toekomst. Want met LED-verlichting, nieuwe zonnepanelen en straks misschien zelfs een warmtepomp, zet de club vol in op verduurzaming.

Eind 2019 waren ze er bij Woudrichem eigenlijk wel over uit: er moeten zonnepanelen komen. Maar toen dat plan eenmaal op het punt om uit te voeren stond, kwam corona. De 44-jarige Andreas Nederveen, penningmeester en verantwoordelijk voor het aansturen van het facilitaire onderhoud binnen de vereniging, weet het nog goed. “Toen hebben we maar even besloten om die investering in de ijskast te zetten…” Maar gelukkig deed die pandemie de club niet al te veel pijn. “Daar moeten we onze leden heel dankbaar voor zijn; er is niemand afgehaakt en iedereen bleef keurig zijn of haar contributie voldoen.”

Vooroplopen

En dus werd vorig jaar het oorspronkelijke idee weer opgepakt, tot er opnieuw een hobbel op de weg kwam. Een positieve hobbel dit keer, vertelt Nederveen. “De Rabobank kwam met een wedstrijd (Verduurzamen Maatschappelijke Gebouwen), die wonnen we! Mede daardoor worden in december 119 zonnepanelen geplaatst.” Een flinke stap voor de club, realiseert de penningmeester zich. “We kunnen onszelf straks volledig bedruipen qua elektriciteit. Dat is goed voor het milieu en natuurlijk onze portemonnee.” Helemaal uit de lucht vallen, doen al die maatregelen om te verduurzamen bij Woudrichem dus niet. “We werken ook al met LED-verlichting en timers op boilers en cv’s, om maar op tijd onze rekening naar beneden te krijgen.” Sterker nog, gaat Nederveen verder. “Twee of drie jaar geleden zijn ze hier al een rapport komen maken, om te kijken waar wij als club konden verduurzamen. Die tips zijn we niet vergeten.” En dus staat ook het volgende project alweer op de planning. “Als dat lukt, kunnen we zo goed als van het gas af. Dan blijft er nog maar twintig procent over.” Hoe dat gaat lukken? “We willen de kleedkamers uitbouwen, verduurzamen en meteen warmtepomp installaties plaatsen. De gemeente is ook enthousiast, wil meewerken, dus dat zal de komende maanden duidelijk moeten worden. Of dat doorgaat.” Nederveen hoopt natuurlijk van wel. “Dat zou qua duurzaamheid een topproject zijn! Wat dat betreft lopen we als Woudrichem echt voorop.”

Kwaliteiten kennen

Het bestuurslid ziet de ontwikkelingen bij zijn club dan ook met volle tevredenheid aan. “Ik ben hier begonnen op mijn elfde, vrij laat en heb gevoetbald tot mijn 37ste.” Al was dat een minder groot succes, dan zijn activiteiten buiten het veld. “Het grootste gedeelte bij het tweede of lager, één helftje deed ik mee bij het eerste. Dat mag geen naam hebben. Ik was geen topper, dan moet je ook je kwaliteiten kennen.” Die lagen dus nadrukkelijk binnen het bestuur. “Als ik hier door die poort loop, voelt dat goed. Het is lastig te beschrijven. Er zit gewoon groen-wit in je bloed. Zaterdag is voetbaldag, dat weten ze thuis ook!” Zijn vrijwilligerstaken vervult hij dan ook met liefde. “Het is belangrijk in een samenleving dat mensen dit soort rollen op zich nemen. Veel doe ik samen met Ben van Eeden (onderhoud) en Hanno de Joode (voorzitter), die zijn net zo actief.” En dus haalt Nederveen er vooral ook zelf veel energie uit. “Het is leuk, ook om met elkaar het verenigingsleven omhoog te houden. Een steentje bijdragen, daar word je toch niet slechter van?” Als het goed is, geldt dat straks ook voor de club. Na alle investeringen in duurzame projecten. “Binnen een paar jaar zouden we alles terug moeten kunnen verdienen. Financieel zijn we hartstikke gezond.” Een toegevoegde waarde dus voor de toekomst van de vereniging. “Dit is een stevig fundament!”

Klik op Woudrichem voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Woudrichem voor meer informatie over de club.

Ruud Prior kijkt terug en vooruit op ‘Mooie tijden’ bij VVZ

VVZ 49
-
0
Ruud Prior kijkt terug en vooruit op ‘Mooie tijden’ bij VVZ

Ruud Prior werd bij de algemene ledenvergadering, tot zijn eigen verrassing, uitgeroepen tot lid van verdienste van VVZ ’49. Hij was (en is) in drie verschillende periodes bestuurslid en vervult nog veel meer taken voor zijn club. Wij zochten hem op en kregen een mooi inkijkje in het voetbal- en clubleven van het kersverse lid van verdienste.

Keeper
‘Mooie tijden!” Tijdens ons gesprek herhaalt Ruud die opmerking een aantal keer. Hij kan dan ook met smaak vertellen over zijn jeugd en zijn jaren bij VVZ. Plezier heeft altijd de boventoon gehad in de bijna 48 jaar van zijn lidmaatschap. ,,Ik ben vanaf januari 1975 lid van VVZ, waar ik als veldspeler begon. Maar ik kwam er al snel achter dat keepen mij beter lag. Tot en met de A-junioren (tegenwoordig O19) heb ik op het doel gestaan. Daarna ben ik gestopt omdat de studie te veel tijd opslokte.”

Jeugdherinnering
,,Mooie tijd gehad met jeugdleider Joop Vos. Hij had allerlei boormachines in zijn auto en als we dan op weg waren naar Leusden, Amersfoort of Spakenburg, dan stuiterden die machines door de auto. Ik heb ook bij Maas Renes in de auto gezeten. Hij had een lesauto en als je naast hem zat dan waarschuwde hij streng dat je niet ‘met je poten aan de pedalen mocht komen!’. Ha, ha, nee ik heb die neiging altijd kunnen onderdrukken.”

Koude Tenen Toernooi
Het maatschappelijk leven bracht Ruud een goede baan bij de ING, waar hij nog altijd werkzaam is. VVZ kwam opnieuw in zijn leven na een telefoontje van zijn vriend Marcel de Graaf. ,,Het was het Tiende Koude Tenen Toernooi en Marcel deed mee met een team van LTC. Ze hadden allemaal goede voetballers, maar zochten nog een keeper. Nou dat leek me we wat. Ik kwam in een warm bad met een team waarin mannen als Erwin Vogel, Bela Bohus en Leo ‘Lama’ Groeneveld speelden. We wonnen het toernooi ook nog en ik was de minst gepasseerde keeper. Die boerenkool na afloop smaakte prima en later belde Marcel mij opnieuw en nu met de vraag of ik de keeper wilde worden van het nieuwe VVZ 4. Daar had ik wel trek in. Een leuk, succesvol, team waar later ook nog de broertjes Van Buiten en Roy van de Giessen ons kwamen versterken.”

Penningmeester
Zo rolde Ruud weer de club in waar hij op jonge leeftijd begonnen was. ,,En zo kwam ik ook weer in aanraking met het vrijwilligersleven. In het clubblad las ik dat er barpersoneel werd gezocht. Ik heb een tijd lang in mijn studententijd een sociëteit gerund en bij MHC Soest, waar mijn moeder vrijwilligerswerk deed, heb ik ook achter de bar gestaan. De ervaring had ik al, dus een kleine moeite om dat ook bij VVZ te doen.”

Van het een kwam het ander, want bestuursleden kregen de veelzijdige Ruud in het oog. ,,Henk van der Pol sprak mij aan. Ze zochten een penningmeester en zo ben ik het bestuur ingerold. Ik heb die rol zes jaar ingevuld. Een periode later was het een andere voorzitter, Sjoerd Vegter, die mij teruggehaald heeft in het bestuur. Ik werd verantwoordelijk voor het kantinebeheer.  Dat heb ik een aantal jaar gedaan totdat ik het te druk kreeg op mijn werk.”

Warm eten van Dorothé
Momenteel is Ruud bezig met zijn derde bestuursperiode. ,,Ik ben inmiddels al een aantal jaar secretaris. Vooraf heb ik wel gevraagd wat er van mij verwacht werd. Mijn tijdsindeling is namelijk wat anders geworden dan in die vorige periodes. Ik woon nu samen met Astrid. In mijn vrijgezellentijd was ik letterlijk dagen achter elkaar op de club. Dan at ik letterlijk mijn avondeten op donderdagavond in de kantine waar Dorothé van den Hengel een warme maaltijd voor mij bereidde. Bardienst draaien als het eerste thuis speelde en dan na afloop naar Café Centraal een spareribs eten bij Toon.”

Als je met Ruud Prior over zijn tijd bij VVZ spreekt lijkt het erop alsof hij nauwelijks enige moeite heeft hoeven te doen om al die taken uit te voeren. ,,Klopt! Ik heb het altijd met veel plezier gedaan. Daarom was ik eerlijk gezegd ook wel verrast toen ik tijdens de vergadering tot lid van verdienste werd uitgeroepen. Toch een mooi lijstje samen met Jan Schols en Gijs Schaap. Ik dacht altijd dat een zittend bestuurslid niet die titel kon krijgen, maar Robert Jan Boers had mij voorgedragen. Ja, natuurlijk ben ik er trots op. Die waardering is erg fijn.”

Mooie tijden!
Ruud vermaakt zich nog altijd prima bij VVZ en hoewel het eerste elftal op een veel lager niveau speelt dan in de hoogtijdagen ziet het kersverse lid van verdienste ook daar wel de charme van in. ,,Er spelen nu zoons in het eerste team waarvan hun vaders ook in het eerste hebben gespeeld. Da’s toch prachtig. Ik wil niet te veel naar vroeger kijken. We moeten constateren dat de voetbalbeleving anders is geworden. De jeugd heeft andere interesses. Corona heeft ook niet meegeholpen natuurlijk. Maar toch staan we er mooi voor als VVZ, de beleving is er en er worden mooie dingen georganiseerd. Plezier hebben met elkaar en mooie tijden beleven. Daar gaat het om!”

Door Peter Beijer

Klik hier voor meer artikelen over VVZ.
Klik hier voor meer informatie over VVZ.

Het is ieder weekend puzzelen voor scheidsrechtercoördinator Ahmed Mahamed van Sleeuwijk

vv Sleeuwijk
-
0
Het is ieder weekend puzzelen voor scheidsrechtercoördinator Ahmed Mahamed van Sleeuwijk

Hij is vaak het beste als je hem heel de wedstrijd niet hebt gezien. Toch is een scheidsrechter misschien wel de belangrijkste man op het veld. Maar vanzelf, gaat dat allemaal niet. Weet ook Ahmed Mahamed, scheidsrechtercoördinator bij derdeklasser Sleeuwijk. “Er is weinig aanwas, dus het is ieder weekend puzzelen.”

En als Mahamed zegt puzzelen, bedoelt hij ook echt puzzelen. “Gemiddeld hebben we op zaterdag vijftien thuiswedstrijden, dat is best een uitdaging. De lagere elftallen laten we nu zelf fluiten, dat viel niet meer te regelen.” Al houdt zijn werk daar als coördinator niet meteen op. “Dan zorgen we natuurlijk wel dat ze met de juiste spullen en bepaalde kennis op pad gaan.”

Appgroep

Met zijn eigen kennis zit het overigens wel goed, de 23-jarige Mahamed was zes seizoenen lang zelf namelijk scheidsrechter. “Het begon als een ‘verplichting’ vanuit de club, met een scheidsrechterscursus in de kerstvakantie, maar al snel vond ik het heel leuk. Toen werd ik erin gezogen en ben ik het blijven doen.” Vier jaar geleden vroegen ze hem om de boel te gaan coördineren. “Eigenlijk uit pure noodzaak. De vorige stopte en niemand pakte het op. Iemand moest het doen, toen ben ik het gaan fiksen. Ik ken veel mensen, dus dat was makkelijk.” Dat laatste is trouwens niet zo vreemd. “Ik heb zelf dertien jaar lang bij Sleeuwijk gevoetbald, begonnen bij de E’tjes. Vanaf de A-junioren werd ik scheids.” Dat doet hij nu alleen nog als het echt noodzakelijk is, voor de rest probeert hij de boel dus in goede banen te leiden. “Per wedstrijd een scheidsrechter regelen is eigenlijk mijn voornaamste taak. Dan gooi ik de wedstrijden in een appgroep, om te vragen wie er willen of kunnen. Dat loopt. Die van de KNVB worden geregeld door het wedstrijdsecretariaat.” Een bijkomend voordeel, voor Mahamed. “Want daarnaast zit ik ook nog in het bestuur, voor de kantine en het organiseren van activiteiten.” Precies zoals dat bij een dorpsclub gaat. “Iedereen wil wat doen, met elkaar maken we er wat moois van. Een beetje dat ons kent ons-verhaal.”

Respect

Al gaat dat bij het leiden van wedstrijden nog niet altijd helemaal op, vertelt Mahamed. “Er is weinig jonge aanwas en de ‘hardcore’ scheidsrechters worden steeds ouder.” Toch doen ze er bij Sleeuwijk alles aan om de jeugd aan het fluiten te krijgen. “De JO17 en JO19 fluiten ieder weekend wedstrijdjes, die regel is er nog steeds. En ook jongens of dames van het eerste doen het wekelijks.” Op die manier, lukt het allemaal net. “Dan krijgen we het rond, zonder die regel wordt het lastig denk ik.” Al zijn ze daar als club natuurlijk niet uniek in. “Dat probleem zie je eigenlijk overal. Scheidsrechters zijn vaak niet de meest geliefde types, dus het nodigt ook niet echt uit.” Toch ziet Mahamed zelf genoeg redenen om het juist wél te gaan doen. “Los van dat je van het spelletje houdt, zie je ook goed voetbal als je een leuk elftal fluit. Je bent lekker bezig en kunt tegelijkertijd iets betekenen voor anderen. Dat is win-win.” Een oplossing voor de puzzel heeft hij niet direct, maar de eerste puzzelstukjes zijn wel al gelegd. “Als we ze vroeg laten beginnen, gaan ze het misschien wel leuk vinden. Die enkeling moet je dan zien te behouden, door te blijven communiceren en goed met ze om te gaan.” Tenslotte valt of staat, alles met respect. “We willen allemaal lekker voetballen, maar dan is er ook altijd iemand die moet vlaggen of fluiten. Dat mogen we niet vergeten!”

Klik op Sleeuwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sleeuwijk voor meer informatie over de club.

Luc van de Klundert is op en top allrounder bij DHV

vv DHV
-
0
Luc van de Klundert is op en top allrounder bij DHV

Luc van de Klundert is niet alleen in het bedrijf van zijn vader allround, maar ook als voetballer. Als sluitpost van Den Hoek Vooruit (DHV) beschikt hij over snelle reflexen op de lijn, maar is hij ook sterk in de één-op-één.

“Ik heb zelf niet iets met het halen van de nul. Het gaat mij om het teamresultaat. Ik verricht liever bij 3-2 in de slotfase een cruciale redding. Dat geeft mij de meeste voldoening.”

Van de Klundert wist zich dan ook geen goed houding te geven toen hij in het seizoen 2018/2019 bij DHV werd uitgeroepen tot speler van het jaar. Die ‘verkiezing’ werd jaren daarvoor opgezet door de staf van de club. Stafleden gaven elke week punten aan de spelers. “Het was mijn eerste vaste seizoen in het eerste”, kijkt Van de Klundert terug. “Ik keepte inderdaad een goed jaar, maar echt genieten kon ik er niet van. We degradeerden namelijk ook. Ik kan me niet herinneren dat ik uitgelaten was omdat ik speler van het jaar was geworden”, lacht Van de Klundert.

Als vijftienjarige maakte hij zijn debuut in het eerste elftal van de club van Zevenbergschen Hoek. “Paul Eland, de vaste keeper destijds, was geblesseerd. We wonnen met 4-0. Op dat moment ben je als jonge keeper natuurlijk wel blij met de nul.”

Hij werkte in die tijd hard aan zichzelf en was een vaste gast op de keepersacademie van Arno van Zwam. “Daar ben ik gevormd tot de keeper die ik nu ben”, zegt hij. Een keeper die niet op één sterk punt te vangen is, die zijn mannetje staat op de doellijn, maar ook op een groter werkterrein vakkundig zijn werk doet. “Ik ben allround.” Net zoals in het bedrijf van zijn vader waar hij behalve technisch tekenaar als laser op de werkvloer actief is. “Die multi-inzetbaarheid vind ik leuk.”

Als het aan Van de Klundert ligt, gaat DHV dit seizoen allesbehalve anoniem meedraaien in de vierde klasse. “Ik vind dat we als club thuishoren in de derde klasse. We hebben kwaliteit in de selectie, dus ik sluit niet uit dat we bovenin kunnen gaan meedoen.”

Trainer Ron Janse is een oude bekende. “Zijn voordeel is dat hij de club en de spelers kent.” Van de Klundert zelf probeert ook buiten het veld de gezelligheid en saamhorigheid bij DHV te stimuleren. Dat doet hij als lid van de spelersactiviteitencommissie. “We organiseren van alles: van reisjes tot feestjes. Het zijn vooral activiteiten gericht op teambuilding. Vaak ook activiteiten die voor de hele club zijn. Onlangs hebben we een pubquizz gedraaid. Het was volle bak in de kantine. We kijken wel goed naar de dag, want op vrijdag een feestje heeft invloed op onze frisheid op zaterdag. Ik denk niet dat de trainer daar blij mee zou zijn.”

Klik op de link voor meer artikelen over DHV
Klik op de link voor meer informatie over DHV

Nico van der Linden enthousiast elftalleider van DESK

vv Desk
-
0
Nico van der Linden enthousiast elftalleider van DESK

“Ik ben nog net niet op het sportpark geboren…” Nico van der Linden (53) is al bijna zijn hele leven lid van DESK. Na een actieve voetbalcarrière was hij enkele jaren actief in het jeugdbestuur. Daarna was hij zo’n tien jaar leider van DESK 3 en DESK 2 alvorens hij zeven jaar geleden diezelfde taak op zich nam bij het eerste elftal, dat op zaterdag uitkomt in de derde klasse E. “Niets is leuker dan omgaan met een enthousiaste groep jongemannen.”

Het is letterlijk én figuurlijk een waslijst die Van der Linden opsomt als hij zijn taken als elftalleider van DESK 1 in kaart brengt. Doordeweeks begeleidt hij de selectie tijdens trainingen in het sportpark aan de Eikendijk. Op wedstrijddagen vertoeft Van der Linden van ’s morgens elf tot ’s avonds acht bij de club om de voetballers van DESK 1 te ondersteunen. “Het gaat erom dat alle randvoorwaarden goed zijn en de jongens zich nergens druk over hoeven te maken.”

Dus… Van der Linden legt trainingssetjes klaar, brengt ballen op spanning, legt wedstrijdshirts, -broeken en -sokken in de kleedkamer en zorgt dat rondom het speelveld vier hoekvlaggen wapperen. “Intussen ontvang ik de scheidsrechter met een drankje en een hapje. In de rust stop ik alle hesjes in de wasmachine, zodat die na afloop klaar zijn voor een nieuwe trainingsweek. De wedstrijdkleding gaat na afloop mee naar huis en verdwijnt daar in de wasmachine.”

Blauw-Geel bloed
Van der Linden heeft blauw-geel bloed. “De velden van DESK lagen vroeger bij de Efteling. In de eerste jaren voetbalde ik als jeugdspeler op een veld vlakbij het Sint-Nicolaasplein waar je nu attracties als Droomvlucht en Villa Volta vindt. Waar sprookjesdorp Land van Laaf is, was destijds een speeltuin; daarnaast speelde DESK. Met de groei van de Efteling is de club een paar keer verhuisd. Uiteindelijk zijn we in 1977 terecht gekomen aan de Eikendijk.”

De elftalleider, die als sluiswachter werkzaam is bij Rijkswaterstaat, doorliep alle selectieteams. “In het tweede beleefde ik mijn gloriejaren”, blikt hij terug. “Ik speelde met jongens die ooit in de hoofdklasse hadden gevoetbald. Een enkelblessure zorgde ervoor dat ik moest stoppen, maar tot op de dag van vandaag ben ik actief. In het jeugdbestuur organiseerde ik allerlei activiteiten. Dat organisatietalent komt van pas. Met medeleider/grensrechter Hans van Wanrooy organiseer ik barbecues en ons trainingskamp in Benidorm.”

Kampioenschappen
Niet alleen het elftalleiderschap brengt Van der Linden regelmatig naar DESK. Met echtgenote Jeanette is hij present als dochter Kim en zoon Tom binnen de lijnen verschijnen. “Kim voetbalt in het eerste vrouwenteam, Tom speelt bij de senioren in Zaterdag 4.”

Grote sportieve hoogtepunten die de elftalleider beleefde waren twee kampioenschappen die hij met het eerste behaalde. “Toen we enkele jaren geleden nog op zondag voetbalden, werden we kampioen in de derde klasse. Afgelopen seizoen werden we met louter eigen jongens kampioen in de vierde klasse. We zijn na de overstap naar het zaterdagclub onderaan de ladder begonnen, maar we barsten van het talent. Dus ik reken de komende jaren op meer titels en wil die van dichtbij meemaken.”

Klik op DESK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DESK voor meer informatie over de club.

1...444445446...1.509Pagina 445 van 1.509