Pagina 399 – VoetbalJournaal

VV Drechtstreek JO8-1 heeft ‘toetje’ al binnen

vv Drechtstreek

-

31 maart 2023

VV Drechtstreek JO8-1 heeft ‘toetje’ al binnen

PAPENDRECHT – In de ‘schaduw’ van het eerste team, dat dit seizoen in de derde klasse weer kleur op de wangen krijgt, wordt hard gewerkt aan de toekomst van Drechtstreek. En die toekomst ziet er zonnig uit, als de huidige prestaties van de JO8-1 maatgevend zijn voor de komende jaren.

Het enthousiaste jeugdteam, onder leiding van de trainers Vincent Martinetti, Erik van der Klooster en Aron Deelen, heeft zich namelijk al verzekerd van een mooi toetje aan het einde van het huidige seizoen 2022-2023: deelname aan het NK in Leeuwarden. Drechtstreek JO8-1 kroonde zichzelf namelijk al tot districtskampioen en verkreeg daarmee toegang tot de nationale titelstrijd aan het einde van de rit.

Een mooi ‘toetje’ voor het team, dat tijdens de strijd om het districtskampioenschap in Roosendaal voortging op de ongeslagen weg die het tot dan toe in de competitie had bewandeld. De poulefase werd, met driemaal winst en de blozende doelcijfers 21 voor en 1 tegen glansrijk doorstaan, waarna een spannende halve eindstrijd volgde tegen De Betrokken Spartaan dat met 4-3 geklopt werd. In de eindstrijd stond het Waalwijkse WSC tegenover de Papendrechtse spelers. Van finalestress bleek totaal geen sprake. Integendeel, via een 6-2 overwinning ging de districtstitel overtuigend naar deze jeugdlichting van Drechtstreek en was plaatsing voor het Nederlands kampioenschap een feit. En dat de roes van dit succes niet lang heeft geduurd, blijkt wel uit het feit dat Drechtstreek JO8-1 ook tot eind februari van dit kalenderjaar nog steeds ongeslagen is.

Klik op VV Drechtstreek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Drechtstreek voor meer informatie over de club.

‘Dat woord accepteren we hier bij Unitas’30 niet!’

Unitas 30

-

31 maart 2023

0

‘Dat woord accepteren we hier bij Unitas’30 niet!’

Schelden met kanker? Dat is op en rond het complex van Unitas’30 vanaf nu verleden tijd. Tenminste, dat hopen ze bij de club uit Etten-Leur. Want met het opstarten van de actie ‘K-woord, direct rood’, moet het voor eens en altijd afgelopen zijn.

Ton Staaltjens, voorzitter van de vereniging, legt het met alle liefde nog maar een keertje uit. “Onze commissie ‘Respect en Sportiviteit’, kreeg de afgelopen jaren steeds meer meldingen. Het aantal nam maar niet af, daardoor werd ook de belasting steeds groter.” En dus moest er iets gebeuren. “Door deze actie te starten, zijn we gewoon heel duidelijk: dat woord accepteren we hier niet!” Een vermelding op de site en het schrijven van een communicatieplan volgden, vervolgens ontplofte het. “Dat heeft natuurlijk wel geholpen. Wij zijn als Unitas’30 echt niet de enige vereniging die deze actie doet, maar we willen vooral heel duidelijk zijn. Iedereen moet zich ernaar gedragen, want we kunnen niet meer anders reageren. Dan volgt gewoon een rode kaart.”

Ondersteunen
En die harde aanpak, lijkt te werken. “We hebben tot nu toe één voorval gehad, maar het neemt echt af.” Mooi natuurlijk, al moet Staaltjens wel eerlijk bekennen: “Het is voor ons een flinke kluif om alles te handhaven en consequent op te treden. Er moet bij iedere wedstrijd iemand van de club aanwezig zijn.” Vooral om de scheidsrechters te helpen. “Die zijn vaak nog jong en hebben toch ook met trainers of ouders te maken. Soms moet je het spel stilleggen of zelfs helemaal stoppen, dan moeten wij ze natuurlijk ondersteunen daarin.” Zoiets kost dus ongemerkt, veel extra tijd en energie. “Maar dat doen we graag, we vinden het zó belangrijk!” Want de impact wordt gemaakt, in de praktijk. “Begin 2000 kwam de KNVB met regels voor het bestraffen van scheldwoorden. Vaak werd een rode kaart dan wel gegeven, maar na afloop weer ingetrokken. Die keuze is er nu echt niet meer.” Al levert dat soms, nog steeds wat discussies op. “De scheidsrechter moet het wel zelf echt horen en spelers moeten het gebruiken als scheldwoord, alleen dan geven we direct rood.” Toch blijft Staaltjens, fanatiek als hij is, wel realistisch. “We hebben hier honderd wedstrijden per weekend, dan is er natuurlijk altijd wel iets. Dat scheldwoord is bijna normaal in onze samenleving, dat willen we gewoon niet meer accepteren. Streep eronder.”

Heftig
Sterker nog, de voorzitter denkt al bijna aan een volgende stap. “Elkaar respectvol behandelen, op welk vlak dan ook. Daar willen we als vereniging iets in veranderen, maar dat gaat niet zomaar ineens.” De eerste reacties zijn in ieder geval positief. “Tijdens de collecte, in samenwerking met KWF, maar ook nu. Iedere maand zitten we bij elkaar, om de boel te evalueren.” Kortom, Staaltjens draait heel wat meer uurtjes op het sportpark. “Als voorzitter krijg je natuurlijk ook veel vragen, hoe ga je met deze situatie om? Niet overal heb je een antwoord op. Wat we wel weten, is dat we dit blijven handhaven.” Gesteund door de achterliggende gedachte. “Iedereen heeft in zijn of haar omgeving mensen aan die ziekte verloren, dan zijn sommige uitspraken echt heftig! Ook als dat vanuit bepaalde emotie is. De commissie die daarmee moest ‘dealen’, kreeg het gewoon veel te druk. De energie zag je afnemen. Dat was de optelsom voor dit alles, daaruit is dit idee geboren.” De inzet werpt zijn vruchten af, maar ‘klaar’ zijn ze bij Unitas’30 nog lang niet. “Iedereen moet hier op een fijne manier kunnen voetballen, kijken of aanmoedigen!”

Klik op Unitas’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas’30 voor meer informatie over de club.

Nick Vrins krijgt een ‘kick’ van mooie assists

vv SVC

-

31 maart 2023

0

Nick Vrins krijgt een ‘kick’ van mooie assists

Met zijn doelpunten en assists is Nick Vrins één van de belangrijkste schakels binnen het team van vierdeklasser SVC. Maar met zijn beide benen op de grond, geniet de spelmaker op nummer tien vooral van de sfeer. “Gezelligheid is voor mij toch wel heel belangrijk, heb ik gemerkt.”

Dat gevoel werd versterkt, toen Vrins na één seizoen in de jeugd bij RBC, terugkeerde op het oude nest. “Ik was toen twaalf, maar de club ging failliet. Het jaar daarna zou ik eigenlijk naar de D1 gaan, wie weet wat het dan had kunnen worden…” Bij de jeugdopleiding uit Roosendaal, kwam de inwoner van Standdaarbuiten toentertijd een dorps- en clubgenoot tegen. “Gijs (van der Bom) was toen mijn trainer, die kende ik natuurlijk al! We reden vaak ook samen. Hij is de beste die ik ooit gehad heb.”

Onrustig
Maar dus net op het moment dat de nu 23-jarige Vrins zich een beetje thuis begon te voelen, spatte zijn droom uiteen en keerde hij terug naar SVC. “Dat was natuurlijk best wel lastig”, is de middenvelder eerlijk. “Maar hier is de sfeer altijd top en het is een hechte club, die gezelligheid vind ik belangrijk. Dat merkte ik wel, toen ik weer terugkwam.” Toch, voegt de voetballer die op zestienjarige leeftijd zijn debuut maakte, snel toe. “We willen ook gewoon presteren! Dat gaat de laatste jaren steeds beter.” Zeker afgelopen seizoen, was het raak in de vierde klasse. “Uiteindelijk werden we vierde, dat is voor ons echt heel goed. Middenmoot is voor SVC over het algemeen iets realistischer.” Precies waar ze nu staan dus, maar rustig was het in Standdaarbuiten afgelopen winter niet. Joost Hulshof, trainer van de club, besloot om te vertrekken. “Dat kwam voor ons als groep uit het niets. We hadden hier en daar wel wat twijfels, maar van de één op de andere dag was hij weg. We hebben niets meer gehoord.” De reden? “Dat was iets tussen hem en het bestuur van de club, met de spelers lag Joost heel goed. Wat mij betreft had de trainer na zo’n seizoen een afscheid door de voordeur verdiend.”

Een idee
Ad Straver staat inmiddels als interim voor de groep en dus kan er weer omhoog worden gekeken, door Vrins. “Ik zie ons eigenlijk wel weer bij de eerste vier of vijf eindigen. Een periodetitel zou helemaal mooi zijn om een keer mee te maken, als we echt kunnen strijden voor die derde klasse.” Aan vertrouwen dus geen gebrek. “We zijn nu veel meer met het spelletje bezig, soms zat er te weinig een idee achter.” Wat dat idee is? “Inzakken en op de counter spelen, daar ligt eigenlijk onze kracht. Maar tegen zwakkere ploegen, moet je gewoon volle bak drukzetten, vind ik.” Zelf vanaf het middenveld dus. “Ik kan mezelf wel een echte ‘nummer tien’ noemen. Technisch, inzicht en slim in de duels. Dat moet ook wel, want ik ben niet de grootste of sterkste.” Doelpunten en assists, Vrins leeft er bijna letterlijk voor. “Ik vind een mooie assist, nog leuker dan een goal. Daar krijg ik echt een ‘kick’ van. Al scoor ik ook graag hoor!” Met dat soort kwaliteiten, aan interesse geen gebrek, zou je zeggen. “In de winterstop ben ik benaderd door een club uit de tweede klasse, maar toen heb ik ‘nee’ gezegd. Door mijn werk in ploegendiensten, is het lastig om altijd te kunnen trainen. Dat kan niet overal.” Maar: “Ik heb wel de ambitie om nog een keer hogerop te gaan, als het allemaal lukt. Ergens vanaf nul beginnen en laten zien of ik het kan.” Dat is toekomstmuziek, voorlopig ligt de focus volledig op SVC. “Met dit clubje nog een paar jaar door, dan ben ik benieuwd wat het wordt. Een keer derde klasse, zou ik toch wel heel mooi vinden!”

Klik op SVC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVC voor meer informatie over de club.

‘Lijnen trekken bij DSE, zo makkelijk is dat nog niet’

vv DSE

-

31 maart 2023

0

‘Lijnen trekken bij DSE, zo makkelijk is dat nog niet’

Om een beetje te kunnen ontspannen, leek het hem een goed idee om wat vrijwilligerswerk te gaan doen. Bij de klusploeg van DSE konden ze Nico Prins goed gebruiken en dus is hij tegenwoordig twee keer in de week vol passie en plezier op de club te vinden. “Beetje gekkigheid, lekker ouwehoeren!”

Wie de 56-jarige Prins vol enthousiasme hoort praten, wordt spontaan zelf minimaal net zo vrolijk. Want of de clubman in hart en nieren het naar zijn zin heeft? Dacht het wel! “Op woensdag trekken we met een mannetje of vier de lijnen, vrijdag doen we met zijn vijven de nodige klusjes. Kleedkamers gereed maken, kliko’s legen, douchekoppen vervangen of het terrein papiervrij maken, noem maar op!” Dat uitgerekend hij, het nu zo naar zijn zin heeft, mag eigenlijk geen verrassing heten. “Ik ben 48 jaar lid, begon als een ‘manneke’ van acht en altijd blijven hangen. Nu voetbal ik er zelfs nog steeds, bij de zaterdag 3.”

Ontspanning
In een ver verleden was Prins al eens actief als bestuurslid, zat hij in de sponsorcommissie en stond hij als jeugdtrainer op het veld. Maar toch nergens had de oud-speler van het eerste zoveel plezier in, als in het doen van klusjes. “Het is voor mij ontspanning. Beetje gekkigheid, koffie of thee en een koek. We beginnen op vrijdag rond negen uur, om twaalf uur gaan we weer naar huis. Dan zijn we lekker bezig geweest, dat vind ik geweldig. Grappig toch?” Een stukje ontspanning die de vrijwilliger, hij vlagt zo nu en dan ook nog bij de JO17, het afgelopen jaar prima kon gebruiken. “Ik had wat tijd over, toen zeiden ze natuurlijk bij de voetbal: Kom ons helpen! Dan kan ik me maar beter nuttig maken, dacht ik.” Samen met Piet Baremans, Wim van de Sanden, Dick de Klepper en Ad Brood doet Prins dat nu dus op de woensdag en vrijdag, stiekem vol bewondering. “Die mannen gaan richting de 70, maar die kunnen alles. Wat het ook is, ze lossen het op. Zien overal een uitdaging in. Laatst nog met de dug-outs.” Want, bescheiden als hij is, moeten vooral zijn collega’s in het zonnetje worden gezet. “Ik doe dit nu sinds een jaar, zij doen het al járen!” En wat het klusje ook is, de mannen draaien hun hand nergens voor om. “Tuurlijk is het lekkerder als de zon schijnt, maar dat maakt eigenlijk ook niks uit. Lekker relaxed, beetje ouwehoeren en ontspannen.”

Typerend
Toch is er stiekem één ding, waar hij het meeste van geniet. “Lijnen trekken! Zo makkelijk is dat nog niet, dan moet je echt eerst een lijntje spannen, anders gaat het mis. Als we het dan weer mooi voor elkaar hebben, geeft dat toch voldoening.” Tot grote tevredenheid, van de rest van de vereniging. “Ik merk absoluut de waardering, dat horen we vaak genoeg. Laatst nog. Een doel zonder net, dan lossen wij dat op. Krijg je een paar dagen later een berichtje: ‘Bedankt jongens!’ Dat vind ik dan mooi.” Typerend voor de vereniging, vindt Prins. “We staan voor elkaar klaar, als het moet.” Sowieso geniet de vrijwilliger zichtbaar, van DSE. “Het mooie hier, vind ik, iedereen kan gewoon twee keer per week trainen. Of je nou goed of slecht bent. Iedereen is een persoon én dus gelijk.” Ook qua gezelligheid, zit het wel goed. “De kantine afgeladen vol, en iedereen door elkaar. Jongens van het eerste, zijn ook gewoon één van de mannen hier. Lekker ons-kent-ons.” En dus, is Prins eigenlijk wel heel tevreden. “Het gaat goed, al kunnen we natuurlijk altijd extra vrijwilligers gebruiken. Maar dat is bij iedere vereniging. Het bestuur doet goed werk, met een mooie mix van jong en oud. Ook de verschillende commissies organiseren genoeg leuke activiteiten, om het hier levendig te houden. Vrijwilligerswerk wordt bij DSE niet als een verplichting gezien, dat vind ik tof.” En dus, hoopt hij zijn klusjes nog wel even te blijven doen. “Zeker op de vrijdag! Onderhoud is misschien niet het meest populaire onderdeel binnen een club, maar wel heel belangrijk. Ik kijk er iedere keer weer naar uit!”

Klik op DSE voor meer artikelen over de club.
Klik op DSE voor meer informatie over de club.

Van Nijnatten went snel bij Victoria’03

vv Victoria 03

-

31 maart 2023

0

Met een kampioenschap in zijn eerste seizoen, kon het avontuur van Jovanni van Nijnatten bij Victoria’03 eigenlijk niet beter beginnen. En ook tijdens zijn tweede jaar, op een niveau hoger, valt het allesbehalve tegen. “We staan nu op een positie waar we willen eindigen!”

Dat klinkt met een plek in de middenmoot van de tweede klasse, behoorlijk ambitieus, maar met de versterkte degradatieregeling, valt dat eigenlijk best wel mee. “Plek zeven of acht, is directe handhaving, daar mikken we natuurlijk op. Die ‘druk’ geeft wel iets extra’s.” In zijn tweede seizoen, bij Victoria’03 dus, voor de inwoner van Etten-Leur. “Hiervoor speelde ik bij Sprundel, via de trainer (Danny Mathijssen) kwam ik hier terecht.” Zijn overstap bevalt de 25-jarige Van Nijnatten meer dan prima. “Het is een leuk team, een gezellige vereniging en een goede staf. Net als de mensen die hier rondlopen!”

Collectief
Geen seconde spijt dus, al is dat na een kampioenschap in de derde klasse natuurlijk wel logisch. “Dat kwam voor iedereen als een verrassing. Ook voor ons. Na de winterstop wonnen we ineens zeven keer op rij.” Vanaf toen, begon het geloof te komen. Dat het daadwerkelijk kon. “De omslag kwam uit bij Philippine. We stonden tot vijf minuten voor tijd 1-0 achter, maar wonnen met 1-2. Negentig minuten lang, bleven we doorgaan.” De wil om écht voor die titel te gaan, was groot, vertelt Van Nijnatten. “Als team wilden we voor elkaar door het vuur gaan, wat dat betreft was het echt een collectieve prestatie. We kennen onze taken en weten wat we van elkaar kunnen verwachten.” Jongens van de club, vuile meters opknappen en altijd door blijven gaan. Ingrediënten voor een kampioenschap. Want makkelijk, was het beslist niet. “Je moest iedere keer weer het spel maken, op misschien twee tegenstanders na. De rest zakte in.” Hoe anders is dat nu. “In deze klasse is het eerder andersom. Tegen bepaalde teams loop je bijna alleen maar achter de bal aan, dan speel je een stuk behoudender.” Toch hebben ze de succesformule bij Victoria’03 ook weer niet helemaal overboord gegooid, vindt Van Nijnatten. “Over het algemeen proberen we ons eigen spel te spelen, dus drukzetten hoog op het veld. Maar als dat niet lukt, kunnen we ook als team goed schakelen.”

Vol aan de bak
Met het vertrouwen, zit het bij de middenvelder dan ook wel goed. “We zijn zeker goed genoeg, aan het einde van de rit staan we nog steeds op deze plek. Volgend seizoen spelen we weer tweede klasse!” En dat terwijl het verschil met vorig jaar groot is. “Je moet nu echt iedere kans benutten en heel de wedstrijd scherp zijn. Zowel verdedigend als aanvallend. Elke week kun je vol aan de bak.” Tegenwoordig doet hij dat zelf op het middenveld, vroeger vaak als spits of rechtsbuiten. “Ik kan op veel posities spelen, dat is voor de trainer denk ik wel fijn. Een echte teamspeler, die veel loopt voor een ander en tactisch sterk is.” Een rol waar Van Nijnatten in het begin wel even aan moest wennen. “Voorin kun je gerust een keer de bal verliezen, op het middenveld is dat natuurlijk veel gevaarlijker.” Weten ze inmiddels ook bij de JO15 van de club. “Daar ben ik sinds dit seizoen trainer. Dat heb ik eerder al gedaan bij RBC en Sprundel, nu dus ook hier.” Een voordeel als nieuweling, zo denkt hij. “Je ontmoet mensen en ze herkennen je natuurlijk van de selectie. Op die manier ben je verbonden en meer dan alleen speler van het eerste.” Vol passie en fanatisme. “Ik probeer de dingen die ik zelf heb geleerd, over te brengen. Als je de groei en het plezier ziet als ze scoren of winnen, dat is voor mij het mooiste.” En dus heeft Van Nijnatten op zondag voorlopig een vast groepje supporters langs de lijn staan. “Ze komen vaak kijken, dat vind ik mooi. Ik zit hier goed op mijn plek en wil zo hoog mogelijk spelen, het liefste met deze ploeg!

Klik op Victoria’03 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Victoria’03 voor meer informatie over de club.

Populair padel sleept Hardinxveld door lastig periode heen

vv Hardinxveld

-

31 maart 2023

0

Populair padel sleept Hardinxveld door lastig periode heen

Corona heeft de samenleving ontwricht, maar bracht mensen ook in beweging. Er mocht meer individueel gesport worden. Tennis en padel werden extreem populair. Voetbalclub Hardinxveld had de ruimte om drie padelbanen aan te leggen. Een topaanvulling voor bewegen aan de Sluisweg.

HARDINXVELD – Kees van Lopik is penningmeester van voetbalvereniging Hardinxveld, nog altijd actief voetballer en tennisser. Hij zag begin 2021 mogelijkheden om een verwaarloosd voetbalveldje met een betonnen ondergrond te transformeren naar drie padelbanen. Binnen de club werden meer mensen enthousiast en de kogel ging door de kerk. De voetbalclub zou wel eens een omni-vereniging kunnen worden, want naast voetbal is er dus nu ook padel. ,,Er was inmiddels een hype ontstaan voor de aanleg van deze banen”, vertelt Van Lopik. ,,Bovendien wilde ik als penningmeester zekerheid over de prijsstelling. Een tweede offerte bleek lastig verkrijgbaar. Deze is er uiteindelijk toch gekomen. Er wordt nu volop gespeeld, maar de officiële opening van de banen volgt nog.”

Zoals heel Nederland, wacht ook Hardinxveld op chips, die de toegang tot de banen zullen regelen. ,,Het loopt dus nog niet zoals het zou moeten kunnen, maar men weet ons te vinden. Niet alleen onze eigen mensen, ook vanuit de regio worden de banen vastgelegd. Dat kan heel eenvoudig via de website van voetbalvereniging Hardinxveld. Na reservering krijgt men straks op de telefoon een unieke code waarmee de poort naar de baan wordt geopend. Nu al kan er geboekt worden, hoor, en het loopt storm. Sportverenigingen en bedrijven huren de banen af. Wij verzorgen er eventueel een barbecue bij. In onze sportkantine kan wat gedronken worden. Alles bij elkaar gaan wij de investering in twee jaar terugverdienen.”

Cijfers
Padel is uiteraard wel een mooi-weersport. Het zat Hardinxveld in december/januari niet mee. Juist toen veel mensen vrij waren viel er veel neerslag en kon er niet gespeeld worden. ,,Tussen Kerst en Oud en Nieuw hadden wij topdagen verwacht, maar dat viel even tegen”, weet Van Lopik. ,,Wij verhuren inclusief het materiaal en ballen. Het systeem laat toe om tot vijf minuten voor het begin vanwege slecht weer te annuleren. Wij willen geen gezeur hebben.” Hardinxveld overweegt ook padellessen te gaan verzorgen. Met een bij de club bekende instructeur is daarover al gesproken. ,,Omdat de banen in de avond veelal zijn verhuurd, zou er overdag instructie kunnen worden gegeven. Wij gaan bekijken hoe dat is in te vullen”, klinkt Van Lopik enthousiast

Een penningmeester kijkt uiteraard extra kritisch naar de cijfers. ,,Voor Hardinxveld komt het padel als een lot uit de loterij. Ook wij hebben te maken met een verdubbeling van de energietarieven, naar 4500 euro per maand. De inkomsten van padel houden de club echter gezond. Wij behoren tot de weinige verenigingen die de contributie niet hoeven te verhogen. Dit omdat wij de padelinkomsten hebben. Wij mikken op tweehonderd reserveringen per maand. Tel uit je winst.”

Klik op V.V. Hardinxveld voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Hardinxveld voor meer informatie over de club.

G-team Papendrecht staat voor plezier en enthousiasme

vv Papendrecht

-

31 maart 2023

0

G-team Papendrecht staat voor plezier en enthousiasme

Papendrecht G1 loopt er sinds kort weer pico bello bij. De complete selectie werd in nieuwe tenues gestoken met Castrol als kersverse hoofdsponsor op de borst. Ook kregen alle spelers en drie speelsters nieuwe trainingspakken met daarop het logo van Bunkerstation Papendrecht, waarmee de selectie ook voor en na de wedstrijd klasse en uniformiteit uitstraalt.

PAPENDRECHT – Wim Erkelens zit als leider in het begeleidingsteam rond Papendrecht G1, dat in 2016 werd opgericht. Wat in maart van dat jaar begon met een eerste training met vier spelers groeide al snel uit tot een selectie die op het hoogtepunt liefst 22 spelers telde. ,,De begeleiding doe ik met heel veel plezier. Ik doe dat samen met leider Peter, trainers Addy en Irma en onze verzorgster Thea met haar wonderspons. Daarnaast hebben we nog veel betrokken en enthousiaste ouders die ons goed helpen, vooral met vervoer bij uitwedstrijden. We zitten in een competitie met tegenstanders uit de regio Rotterdam, Den Haag en Delft, dus dat zijn soms nog flinke ondernemingen. Het is bovendien een competitie met serieuze tegenstanders, maar plezier staat uiteraard voorop bij ons. Het is daarom voor de wedstrijden altijd even kijken hoe we het zo leuk mogelijk kunnen maken voor iedereen. In principe spelen we 8 tegen 8 op een half veld, maar daarin kunnen we best wel wat aanpassingen doen als de tegenstander daarin meegaat. We hebben nu een selectie van zestien spelers, maar niet iedereen is er altijd door werk of een weekendje weg. Op de training op de maandagavond zijn we altijd wel met minimaal tien, maar ook dan komt het wel eens voor dat iemand er niet is vanwege werk in de catering.”

Nieuwjaarswedstrijd
Het voetbal is vooral een mooie vorm van teamgevoel en aandacht, iets wat de spelers bij Papendrecht zeker krijgen. ,,Na afloop is er altijd tijd en ruimte voor een patatje en wat drinken in de kantine, want de derde helft is natuurlijk net zo belangrijk als de wedstrijd zelf. Het is ook erg leuk om te zien hoeveel leden interesse tonen in hun prestaties. Begin januari is er altijd de traditionele nieuwjaarswedstrijd tegen het eerste elftal. Die ging dit jaar niet door omdat de selectie op trainingskamp was in Keulen, maar toen werd er snel een wedstrijd georganiseerd tegen oud-spelers van Papendrecht 1 en hebben we op die manier toch iedereen een leuke middag bezorgd. Aan het einde van het seizoen spelen we ook altijd een wedstrijd tegen de begeleiding en de ouders, waar we ook de grootste lol mee hebben.”

Spelers of ouders die een goed idee hebben voor een uitje buiten het voetbal kunnen ook altijd een idee opperen. ,,Dat lijkt ons zeker leuk, als we ook buiten het voetbal een keer iets kunnen ondernemen met het team. De jongste in onze selectie is 16 jaar en de oudste is 42 jaar. Daarbij hebben we ook drie vrouwen in het team, maar dat gaat allemaal prima samen. Erg leuk om te zien hoeveel energie ze ervan krijgen.”

Wel is Papendrecht G1 op zoek naar een nieuwe keeper voor volgend seizoen. ,,Ook spelers die op een andere positie willen spelen zijn uiteraard van harte welkom. Iedereen kan gerust een paar proeftrainingen meedoen om te kijken of het bevalt en klikt met de andere spelers, maar met de sfeer in dit team zal dat geen enkel probleem zijn.”

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Fysiotherapeut Arie de Waard is liefhebber én praktijkman bij VV Peursum

vv Peursum

-

31 maart 2023

0

Fysiotherapeut Arie de Waard is liefhebber én praktijkman bij VV Peursum

Bij Peursum is men uiterst content met Arie de Waard, fysiotherapeut en verzorger bij de club. Niet zomaar een mannetje met een waterzak, maar een professionele kracht op het gebied van begeleiding en ondersteuning van sporters.

GIESSENBURG – Feitelijk is De Waard een echte liefhebber van het voetbalspelletje. Zijn zoon Laurens kwam uit voor de junioren bij Peursum. Arie ging meelopen met Arie van Duijn, destijds sporttherapeut, -masseur en -verzorger bij de club in Giessenburg. De Waard: ,,Ik vond dat zo interessant dat ik in 2011 zelf het diploma fysiotherapeut heb behaald. Een jaar eerder was ik al bij Hardinxveld als verzorger begonnen. Ik zou daar twaalf jaar blijven.” Afgelopen zomer keerde hij terug bij Peursum waar het allemaal begon. ,,Oude liefde roest niet. Ik kon er op het nieuwe sportcomplex, wat ik helemaal niet kende, gaan werken. Ik wist dat zij gingen vernieuwen, maar dat het zó mooi zou worden kon ik niet geloven.”

Kwaliteitsregister
De Waard had met zijn fysiopraktijk inmiddels het voormalige Rabobankkantoor in Boven-Hardinxveld betrokken. Een fraaie locatie, waar uiteraard nog steeds sporters van voetbalvereniging Hardinxveld zich laten behandelen. Dat geldt ook voor sporters van de overkant, uit Werkendam, die de weg naar het voormalige bankgebouw weten te vinden. De fysiotherapeuten Arie de Waard en Carola Koorevaar hebben een erkende hbo-opleiding als fysiotherapeut afgerond en zijn lid van de beroepsvereniging van fysiotherapeuten (KNGF). Zij staan ingeschreven in het kwaliteitsregister en zijn BIG-geregistreerd. Op deze manier ben je er zeker van dat de behandeling die je krijgt gebaseerd is op de laatste inzichten en ontwikkelingen binnen de fysiotherapie. In totaal zijn er drie fysiotherapeuten en drie assistenten in de oefenzaal.
Sporters voelen zich thuis bij De Waard. ,,Ik adviseer sporters om bij hun zorgverzekeraar een stevig pakket voor fysiotherapie af te sluiten. Zij krijgen er allemaal mee te maken. Ik krijg er een kick van als ik sporters, na bijvoorbeeld een kruisbandoperatie, weer helemaal fit op het veld krijg.” Lichaamsbeweging kan alles verbeteren: van meer energie en een hogere weerstand tot een beter humeur en een gezonder leven. Kom erachter hoe sporten je leven kan verbeteren. Bij Fysiotherapie De Waard train je met een persoonlijk trainingsschema en onder professionele begeleiding.

Afspraken
De Waard: ,,Het is belangrijk om bij een club een goede klik met de hoofdtrainer te hebben. Dat is bij Peursum het geval. Met Hans Harmans kan ik uitstekende afspraken maken. Bij Hardinxveld lag dat met Richard den Ouden wat anders. Een prima trainer, maar in de communicatie was het gewoon lastig. Ik ben er voor de gezondheid van de sporter. Als ze onder de dertig zijn willen zij altijd door. Ik confronteer ze ermee dat ze op hun zestigste ook nog moeten kunnen functioneren. Met andere woorden: loop niet alles kapot. Want wij hebben het wel over spelers die hun hobby uitoefenen.”
Arie de Waard weet beroepsmatig hoe hij bij een acute blessure moet handelen. ,,Soms is direct ijs gebruiken noodzakelijk. Een andere keer kun je het lichaam beter eerst rust gunnen en een paar dagen later opnieuw kijken.” De Waard is overigens een voorstander van een goede voorbereiding op de wedstrijd. Core-stabilityoefeningen helpen blessures te voorkomen. Dat kan net het verschil maken tussen wel of niet geblesseerd raken.
Bij de foto begeleidt Arie de Waard een van de mensen die op de praktijk het lichaam in conditie houdt.

Klik op Peursum voor de laatste artikelen over de club.
klik op Peursum voor meer informatie over de club.

De “stoere” prestatie van Hannah Schilders bij Jong-Brabant Dames

VoetbalJournaal

-

31 maart 2023

0

De “stoere” prestatie van Hannah Schilders bij Jong-Brabant Dames

Hannah Schilders is 25 jaar oud en speelt bij Jong Brabant Dames 1. Dit is volgens haar zelf een hele stoere prestatie aangezien de club maar 1 damesteam heeft😉. Het elftal presteert dit seizoen minder dan gehoopt, maar dit mag de pret niet drukken.

Even voorstellen
Hannah Schilders is 25 jaar oud en gaat graag op stap met haar vriendinnen. Graag bezoekt ze festivals met ze. Ook vindt ze het leuk om met haar hond Doebus te gaan wandelen. Verder is Hannah een echte sportliefhebber. Zo doet ze aan kickboksen en fitness en staat ze graag op het voetbalveld. “Voetbal was voor ons gezin erg belangrijk. Mijn opa, vader en broer waren en zijn alle drie fanatieke voetballers. Voor mij is het spelletje ook erg belangrijk, omdat het teamsport is. Het sociale aspect maakt het erg leuk voor me. Verder is het een fijne uitlaadklep voor me.”

Begin bij Jong Brabant
Toen Schilders 17 jaar oud was begon ze met voetballen bij Jong Brabant in Berkel-Enschot. Daar heeft ze twee jaar gevoetbald in Dames 1, wat volgens haar zelf hele stoere prestatie is aangezien ze maar 1 dames team hebben😉. Bij de club heeft ze naast zelf voetballen ook één seizoen training gegeven aan het meiden team en aan een jongens onder 9 team. Na twee jaar kreeg het elftal van Hannah helaas te weinig speelsters. Hierdoor hebben ze nog een korte periode 7 tegen 7 gespeeld, waarna het team opgeheven werd. Hannah besloot toen te gaan fitnessen en kickboksen, maar inmiddels is ze sinds twee seizoenen terug bij Jong Brabant Dames 1.

Een leuk team
Voordat Schilders begon met voetballen heeft ze negen jaar gehockeyd. Wel voetbalde ze in haar vrije tijd vaak met haar broer Thomas. “Toen ik van de middelbare school afging wilde ik meteen de switch maken van hockey naar voetbal en dat deed ik dan ook. De sfeer op de voetbal was meteen zo anders dan op de hockey. We hadden een erg leuk dameselftal, wat al enige tijd begonnen was. Het bestaat uit hele fijne, leuke, lieve en gezellige meiden. Ik heb een aantal jaar getwijfeld om te gaan voetballen en heb een paar keer meegetraind, maar elke keer twijfelde ik toch. Toen ik me uiteindelijk toch had aangemeld draaide we meteen een goed seizoen en werden kampioen! Naast het spelen vind ik het erg leuk dat we zowel op donderdag als op zondag altijd met een aantal dames blijven hangen op de club voor een lekker wijntje. Ik had het bij het elftal erg naar mijn zin en besloot ook als vrijwilliger aan de slag te gaan bij de club. Ik ben toen twee seizoenen trainster geworden en heb in de keuken en achter de bar gestaan.”

Huidig seizoen
Het huidige seizoen verloopt minder dan verwacht voor het elftal van Hannah. Ze verliezen vaak met een uitslag van 2-3 en halen er elke keer net niet alles uit. Hierdoor staat het elftal momenteel tiende in de vierde klasse. “Dit mag de sfeer niet verpesten! We proberen er altijd wat van te maken met zijn alle en hopen volgend seizoen weer door te gaan bij Jong Brabant met de meeste uit het team.”
Om optimaal te kunnen presteren heeft Schilders een aantal vaste rituelen voor de wedstrijd. Zo zet ze de avond voor de wedstrijd een meditatiemuziekje aan voor het slapen. In de ochtend ontbijt ze met havermout met appel, banaan, blauwe bessen en whey proteïne. Ook drinkt ze altijd twee bakjes koffie. Vervolgens doet ze haar enkelbrace om in verband met een blessure en eet ze in de rust een banaan. Dit alles zorgt ervoor dat ze goed kan presteren.

Hoogtepunten-en dieptepunten
Net als iedere voetbalster heeft Hannah in haar carrière vele mooie, maar ook minder mooie momenten mee gemaakt. De mindere momenten zijn voor haar voornamelijk dat ze het soms lastig vindt om naar haar eigen lichaam te luisteren, waardoor ze er soms langer uit ligt dan nodig is. Verder kan ze altijd erg balen van de nipte verliespartijen. Naar eigen zeggen verliest ze dan liever dik.
Uiteraard denkt ze liever aan de hoogtepunten. Hierbij denkt ze vooral aan de donderdagen en zondagen. Al is het absolute hoogtepunt het kampioenschap van vorig seizoen onder coach Robert. “Vorig seizoen speelde we een topseizoen waarin we kampioen werden in de vijfde klasse. Dit hebben we goed gevierd met een weekendje Valencia met de meiden. Verder is het altijd leuk om op de zondagen met de meiden de kroeg in de gaan. We gaan dan vaak dobbelen en wijntjes atten aan de bar. Tijdens het stappen zijn er een aantal dames die erg goed kunnen drinken, maar ik denk dat Imme toch wel de echte koningin van het drinken is.”

Klik hier voor informatie over Jong Brabant

Job Lamers de ambitieuze keeper van OJC Rosmalen JO17-1

OJC Rosmalen

-

31 maart 2023

0

Job Lamers de ambitieuze keeper van OJC Rosmalen JO17-1

Vandaag spreken wij met Job Lamers, de 16-jarige keeper van OJC Jo17-1. Momenteel zit Job in zijn eerste seizoen bij OJC Rosmalen. Vorig jaar maakte hij op zijn 15^e al zijn debuut in het eerste elftal. Hij is daarna vertrokken naar OJC Rosmalen om op hoger niveau te keepen.

Voetbalcarrière
Job Lamers is momenteel bezig met zijn eerste seizoen bij OJC Rosmalen. Hij heeft voor dit seizoen vanaf zijn vierde bij VV Jan van Arckel gevoetbald, waar hij in de jeugd vier keer kampioen is geworden. Vanaf zijn 11^e is hij begonnen met keepen. Vier jaar laten heeft Job bij VV Jan van Arckel op vijftienjarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal gemaakt.

Dit seizoen verloopt voor het grootste deel erg goed, vertelt Job. ‘’Ik ben in een compleet nieuwe omgeving terecht gekomen bij OJC. Vooral het niveau is een mega verschil vergeleken met VV Jan van Arckel. Ik ben naar OJC gekomen om op hoog niveau te gaan keepen. Nu speel ik in de JO17-1 en ben helaas tweede keeper, dat is het mindere deel van dit seizoen. Ik kwam met hoge verwachtingen naar OJC, maar ik ben in een team gekomen waar ik het op moest nemen tegen een geweldige keeper (Roel van Balsfoort). Doordat onze trainers iedere week met de beste 11 willen starten is er aan het begin van het seizoen afgesproken dat er een eerste en tweede keeper zouden komen, en ik ben helaas maar wel terecht tweede keeper geworden.’’

Er is met Job afgesproken dat hij alle beker- en oefenwedstrijden keept. Daarnaast heeft Job ook al vrij vaak bij de JO17-2 onder de lat gestaan, omdat hun keeper voor lange tijd geblesseerd is geweest. Gelukkig voor Job is de JO17-1 al best ver in de beker gekomen en heeft hij daar ook zijn wedstrijden kunnen maken. ‘’Voor de rest merk ik dat ik dit seizoen al heel veel vooruitgang heb geboekt in mijn techniek en het keepen op hoger niveau, ik merk dat ik steeds dichter bij Roel in de buurt kom, maar ik heb nog wel een paar stappen te zetten.’’

Job hoopt net als iedere voetballer prof te worden. Maar als hij heel realistisch is hoopt hij dat hij bij een goede amateurclub eerste keeper kan worden. ‘’Als dat niet lukt hoop ik dat ik zo veel mogelijk jaren bij VV Jan van Arckel in het eerste kan keepen.’’

Uitblinker
Job vindt zelf dat hij goed is op de lijn en dat hij een hele goede reflex heeft. ‘’Vooral in kleine partijen kan ik mezelf goed vinden omdat ik daar mijn reactievermogen goed kan toepassen. Daarnaast heb ik nog een prima trap waarmee ik de bal neer kan leggen waar ik hem maar wil hebben.’’

Job is op zijn elfde begonnen met keepen. ‘’In de JO11-1 hadden we aan het begin van het seizoen geen keeper, toen heb ik het geprobeerd en vond ik het eigenlijk wel heel leuk. De eerste 2 jaar dat ik keeper was deed ik altijd om de helft keepen met nog een andere teamgenoot. Vanaf dat ik op groot doel ben gaan voetballen ben ik vaste keeper geworden en sindsdien is er alleen maar verbetering geweest.’’

We vroegen aan Job wat hij van de alom bekende uitspraak ‘Keepers zijn gek’ vond: ‘’ Ik vind dat de stelling wel klopt, als keeper stel je jezelf namelijk vrijwillig op om alle schoten die er op het doel afkomen tegen proberen te houden. Het risico van een blessure is daarom voor een keeper ook erg groot. Ook moet je als keeper een beetje gek zijn om duels in de lucht te winnen en om zomaar voor een bal te duiken. Je doet er gewoon alles aan om de bal tegen te houden en daarom ben ik het wel eens met dat keepers vaak als gek gezien worden.’’

Klik op OJC Rosmalen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op OJC Rosmalen voor meer informatie over de club.