Home Blog Pagina 386

Aanvoerder Vjeko Krezo weet wat hij heeft bij RCS

0

OOST-SOUBURG – Als zoon van een Oekraïense moeder en een Bosnische vader streek Vjeko Krezo met het gezin neer in Rotterdam. Daar speelde hij onder meer voor RVVH, waarmee hij uitkwam in de Hoofd- en topklasse. Later speelde hij onder meer nog in Zeeland voor Jong Ambon en VC Vlissingen, totdat hij enkele seizoenen geleden koos voor RCS uit Oost-Souburg. Even leek hij dit seizoen over te stappen naar SVOD’22, maar om persoonlijke redenen besloot hij op Sportpark de Alblas te blijven waar hij als aanvoerder van RCS nu vecht voor behoud in de tweede klasse.

“Puur op basis van de kwaliteit in onze selectie vind ik dat we eigenlijk veel te laag staan en onnodig in de gevarenzone terecht zijn gekomen. Natuurlijk wisten we dat het een moeilijk seizoen zou worden, zeker omdat je eigenlijk vrij onverwacht via de nacompetitie promoveerde. Maar de selectie herbergt in mijn ogen veel kwaliteit, zeker om ons te moeten redden op dit niveau maar we geven in teveel wedstrijden te vaak op cruciale momenten de goals weg. En als je dan zelf niet de kansen maakt die je krijgt, dan pak je te weinig punten. Dat is vaak onnodig, maar is wel de realiteit waarmee we nu te maken hebben”, de 29-jarige verdediger.

Krezo kwam als baby vanuit Marioepol terecht in Rotterdam, waar hij uiteindelijk reikte tot het eerste elftal van RVVH. De liefde deed hem jaren geleden Zeeland belanden, waar hij werk vond in Goes en inmiddels als vader van drie kinderen samenwoont in Souburg. De stap naar een hoger niveau als voetballer heeft hij met de promotie gezet bij RCS, waar hij aanvankelijk zijn ja-woord had gegeven aan SVOD-trainer Pim Bruins.

“Ik werd door de nieuwe trainer benaderd en ging er serieus over nadenken. Ik ben negenentwintig en als ik de stap wilde zetten dan was nú het moment. SVOD’22 stevende toen af op de titel en is nu eersteklasser, maar toch bekroop met het gevoel dat ik niet de juiste keuze zou maken. De promotie met RCS speelde uiteraard ook een rol. Daarbij hoéfde ik niet weg, want ik heb het hier bij de club goed naar mijn zin. Ik speel hier nu drie jaar, ben ingeburgerd op het dorp en weet wat ik hier heb. Dus toen ik alles op een rijtje zette heb ik de mensen bij SVOD’22 gezegd dat ik toch bij RCS zou blijven. Logisch dat ze teleurgesteld waren, maar ik had er goede redenen voor en heb ook geen spijt dat ik ben gebleven.”

Nu wil hij er alles aan doen om het seizoen met RCS zo goed mogelijk te vervolgen. Want ondanks dat de ploeg onderin de rechterrij bivakkeert, is Krezo er van overtuigd dat er veel meer in de ploeg zit dan er tot nu toe is uitgekomen. “We worden niet door heel veel ploegen weggespeeld, maar het zijn vaak persoonlijke fouten of niet scherp genoeg zijn op cruciale momenten wat ons opbreekt. Als je dan tegen directe concurrenten ook niet de punten pakt die je moét pakken, dan breng je jezelf in een lastige positie. We zullen met elkaar de schouders eronder moeten zetten en er alles aan moeten doen om een aantal plekken te klimmen.”

“Rechtstreekse handhaving wordt lastig, maar een plek in de nacompetitie is mijns inziens zeker haalbaar. We krijgen wekelijks drie of vier honderd procent kansen, maar de bal wil er niet in! Wat vorig seizoen allemaal meezat en lukte, en zéker op het eind van het seizoen, dat lukt nu niet. Enorm frustrerend is dat wel. We hebben gewoon één of twee overwinningen nodig en dan ben ik er van overtuigd dat de bal weer de juiste kant op gaat rollen voor RCS. Want handhaven, op welke manier dan ook, dat blijft het hoofddoel.”

Klik op RCS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RCS voor meer informatie over de club.

Luuk de Jong schaart zich in rijtje met Ronaldo en Marco van Basten

0

Na zijn goal tegen FC Volendam afgelopen donderdag, heeft Luuk de Jong tegen alle Eredivisie clubs waar hij tegen heeft gespeeld een goal gemaakt. Met deze statistiek schaart hij zich in een bijzonder rijtje. Met enkele van de grootste namen die ooit in de Eredivisie uitkwamen.

De treffer tegen Volendam was De Jong zijn tiende goal van het seizoen. Op de topscorerslijst moet hij dit seizoen maar liefst tien spelers voor zich duiden. Deze treffer betekende ook De Jong zijn 104e goal in het shirt van PSV in de Eredivisie. Met die goal heeft de, in Aigle geboren, PSV’er Romario gepasseerd. Hij heeft nu nog vijf andere PSV’ers voor zich te duiden op deze lijst.

Een lijst waar Luuk de Jong wel iedereen achter zich laat, is de lijst met spelers die tegen alle tegenstanders hebben gescoord. Met de toevoeging van Luuk de Jong bestaat de lijst nu uit acht spelers. Alleen scoorde niemand tegen meer tegenstanders als Luuk de Jong. Cor van gijp en Ove Kindall scoorde tegen 26 Eredivisie clubs en Marco van Basten tegen 25. De lijst wordt aangevuld met Blaise Nkufo (23), Coen Dillen (23), Alfred Finnbogason (19) en Ronaldo (18).

Alle Eredivisie clubs waartegen Luuk de Jong een doelpunt heeft gemaakt: ADO Den Haag, Ajax, AZ, SC Cambuur, FC Dordrecht, FC Emmen, Excelsior, Feyenoord, Fortuna Sittard, Go Ahead Eagles, De Graafschap, FC Groningen, SC Heerenveen, Heracles Almelo, NAC Breda, NEC, PEC Zwolle, PSV, RKC Waalwijk, Roda JC, Sparta Rotterdam, FC Twente, FC Utrecht, Vitesse, FC Volendam, VVV-Venlo, Willem II.

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

Luuk van Asperen, van eerste elftal keeper naar veldspeler bij VV De Zwerver

Luuk van Asperen is 24 jaar oud en voetbalt al zijn hele leven bij VV de Zwerver. Bij deze club maakte hij op zijn zeventiende zijn debuut als keeper in het eerste elftal. Echter heeft hij een aantal blessures gehad in zijn carrière, waardoor hij moest stoppen als keeper. Inmiddels is hij hierom actief als speler in De Zwerver 7.

Even voorstellen
Luuk van Asperen is 24 jaar oud en woont in Nieuw-Lekkerland. “Echter voetbal ik in Kinderdijk bij de mooiste club van Nederland: VV De Zwerver.” In het dagelijks leven is Luuk werkzaam als leraar van groep 7a. Daarnaast is hij toetsenist in een worshipband van de kerk waar hij lid van is. Verder traint hij op de op maandag- en woensdagavond met zijn team. Dit doet hij met veel plezier. Voetbal is namelijk de uitlaatklep voor Luuk en ook het sociale contact met de jongens bevalt hem erg goed. “Het is altijd erg gezellig bij ons op de club. Het is een relatief kleine club, maar dat vind ik juist prettig. Iedereen kent elkaar en gaat goed met elkaar om. Ook de beruchte Zwerverfeestjes zijn altijd top!”

Carrièreverloop
Van Asperen begon als veldspeler in de E5 en E2 van De Zwerver. Vervolgens werd hij keeper in de E3. Hierna keepte hij achtereenvolgend bij de D2, D1, C1, B1, A1 om vervolgens halverwege zijn tweede seizoen door blessures weer veldspeler te worden. Hij speelde toen drie seizoenen in het derde elftal en sinds dit seizoen in het zevende. “Sinds dit seizoen hebben we met een aantal vrienden een vriendenteam opgericht: Zwerver 7. Ik had het prima naar mijn zin in het derde, maar merkte daar een flink leeftijdsverschil. In dit team zaten veel mannen die in het eerste elftal hebben gezeten en het nu wat rustiger aan willen doen. Ik heb er veel geleerd qua positionering, maar ik zit zelf nog in een hele andere levensfase. Daarom zijn we met succes begonnen met het oprichten van een vriendenteam.”
Als speler omschrijft Luuk zichzelf als iemand die tijdens wedstrijden heel veel rent en vaak in de ”zestien” komt bij voorzetten. “Ik kijk graag naar Xavi Simons, omdat hij een erg belangrijk speler is voor zijn team. Hij heeft net als ik veel snelheid en acties in zijn spel, waardoor hij erg gevaarlijk. Ik probeer veel van hem te leren, zodat ik dit ook aan mijn eigen spel kan toevoegen. Daarnaast sta ik zelf bekend als iemand die te veel dribbelt, maar dat vind ik zelf wel meevallen”

Huidig seizoen
De prestaties in het huidige seizoen verlopen voor Zwerver 7 boven verwachting. Het elftal wilde in hun eerste seizoen niet té ambitieus zijn. Hierom wilde ze zich meten in de vijfde klasse, zodat ze volgend seizoen een goede doelstelling kunnen hebben. Echter staat de ploeg momenteel tweede in een competitie met twaalf teams. Onlangs verloor de ploeg helaas van de koploper, waardoor ze op het moment van schrijven vier punten achterstaan.
“Hiermee is de kans op een eventueel kampioenschap nihil. “De laatste paar wedstrijden gaan we nog vol voor de tweede plek. Dit kan nog lastig worden want de nummer drie en vier komen nog naar de Schans, maar ik heb er het volste vertrouwen in. Er is dit seizoen ook flink wat gewisseld qua spelers in ons vriendenteam (zeg maar gerust bierteam). Een aantal jongens zijn in het begin van het seizoen gestopt, omdat het niet helemaal was wat ze voor ogen hadden. Daarnaast zijn er ook weer nieuwe spelers bijgekomen. Het begon hierdoor best rommelig, maar nu zitten we in een goede flow.”

Ambities
Aan ambities heeft van Asperen geen gebrek. Hij hoopt snel eens kampioen te worden met Zwerver 7, om vervolgens met zijn allen de sloot in te gaan. Op persoonlijk vlak wil hij graag belangrijker worden voor het team. Momenteel is hij al als topscorer al belangrijk met elf doelpunten, maar volgens van Asperen kan hij nog meer scoren en ook zou hij graag meer assists geven. Om dit bereiken traint van Asperen hard en neem hij als bijgeloof voor elke wedstrijd een knijpfruitje. “Ik neem net voordat de wedstrijd begint altijd een knijpfruitje van de Albert Heijn. Dit zorgt namelijk voor wat snelle en goede suikers, zodat ik een energieboost krijg. De jongens uit het team lachen er telkens om, maar als we een belangrijke wedstrijd hebben, neem ik ze altijd mee voor heel het team. En dan drinkt iedereen ze!”

Respect voor Ab van Driel
Naast het voetballende aspect heeft Luuk van Asperen veel respect voor de voormalig voorzitter Ab van Driel. Van Driel is mede door zijn leeftijd een aantal jaar terug gestopt als voorzitter, maar betekend nog altijd veel voor de club. “Als wij op woensdagavond klaar zijn met de training staat Ab altijd klaar voor ons. Hij zorgt ervoor dat de kantine open is en neemt onze bestellingen op. Hij maakt alles klaar en doet dit allemaal in zijn eentje. En ik kan je vertellen dat wij daar tot soms wel 23.30 uur zitten! Respect! Wij kunnen niet meer zonder Ab!”

Klik op De Zwerver voor de laatste artikelen over de club.
Klik op De Zwerver voor meer informatie over de club.

Martin van Yren hoopt de Buffon van ZVV Pelikaan te worden

Martin van Yren is 36 jaar oud en keept zijn wedstrijden voornamelijk in het tweede elftal van ZVV Pelikaan. Hier gaat het op persoonlijk vlak uitstekend. De keeper heeft dit seizoen door afwezigheid van de andere keepers namelijk iedere wedstrijd het doel mogen verdedigen, waarin hij al veel belangrijke reddingen heeft verricht. Verder is hij ook met zijn ervaring erg belangrijk voor de ploeg.

Begin als keeper
Martin van Yren begon op zijn zevende met voetballen bij het toenmalige VV Zwijndrecht (nu ZBC ’97). Na een aantal maanden vroeg hij aan zijn ouders waarom hij achter de bal aan moest rennen. Hier werd hij namelijk erg moe van. “Ik bedacht me toen dat als ik op de goal zou gaan staan ik niet zoveel meer hoefde te doen, omdat de ballen dan naar me toe zouden komen. Vanaf dat moment ben ik nooit meer onder de lat vandaan gekomen.”

Overstap naar VVGZ en Pelikaan
Op zijn negentiende ging hij voor één seizoen naar VVGZ. Na dit seizoen wilde hij stoppen, maar op aanraden van zijn broer ging hij op gesprek bij Pelikaan en sindsdien is hij hier niet meer weg gegaan. “Ik begon een aantal seizoenen in het derde en klom geleidelijk omhoog naar het tweede. Mijn debuut in het eerste heeft relatief lang op zich laten wachten. Ik denk dat het rond 2010 was in de thuiswedstrijd tegen Zaamslag (6-2 winst). Verder heb ik nog een korte periode in het eerste gekeept in 2016 na blessures van de andere keepers. Maar ik speel vooral mijn wedstrijden in het tweede.”

Huidig seizoen
Op persoonlijk vlak verloopt dit jaar uitstekend voor Martin. Hij heeft door blessures en afwezigheid van andere keepers tot nu toe alle wedstrijden gespeeld. Het elftal staat momenteel zesde met drie punten achterstand op de nummer twee en dat is gezien het verloop van het seizoen goed. “We kenden een stroeve start waarin we dit jaar voor het eerst zijn begonnen met een O23 elftal, wat zijn weerslag had op het tweede. Gelukkig hebben we onze weg weten te vinden en valt alles nu goed. Ik denk zelf, zonder arrogant over te willen komen, dat ik een sterk seizoen keep met goede wedstrijden en belangrijke reddingen. Gezien mijn leeftijd probeer ik daarnaast het team te helpen met mijn coaching en ervaring. Ik hoop dat we het seizoen goed kunnen afsluiten met een mooie plek op de ranglijst.”

De Buffon van Pelikaan
Volgens Martin is zijn toekomst als keeper nog beperkt. Al denkt hij dat hij met zijn motivatie en de wil om te blijven keepen nog wel een aantal jaar voor de boeg heeft. Hij wil graag in het tweede blijven keepen en waar nodig ondersteunend zijn bij het eerste elftal.” Ik blijf het heerlijk vinden om drie keer in de week helemaal naar de klote te gaan op trainingen en wedstrijden en daarna lekker met de jongens een drankje te drinken en te kletsen. Voor mij is voetbal een uitlaatklep en sociaal leven. Al mijn vrienden heb ik er dichtbij en ik zou het voor geen goud willen missen. Daarom probeer mijzelf zo lang mogelijk fit te houden en het gewenste niveau aan te tikken, zodat ze me bij Pelikaan nog lang niet zat zijn. Wellicht word ik wel de Buffon van Pelikaan en blijf ik tot mijn 45e in de selectie keepen. Maar wie zal het zeggen.”

Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer artikelen over de club.
Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer informatie over de club.

 

Manuel Kerkhof zet de jeugd op een voetstuk bij VV Hellevoetsluis

Manuel Kerkhof maakt een bliksemcarrière bij VV Hellevoetsluis. Amper anderhalf seizoen nadat hij zijn eerste stap zette op het veld, werd hij gebombardeerd tot jeugdvoorzitter van de club. “We hebben een geweldige groep vrijwilligers die met elkaar samenwerken.”

“Ik heb nog nooit zelf gevoetbald”, begint Kerkhof (49) lachend met een bekentenis. “Of beter gezegd had, want ik doe op de woensdagavond met de oude zondag 1 gezellig meetrainen zo nu en dan.”

Het niet hebben van een voetbalverleden weerhield Kerkhof er echter niet van om zich snel als vrijwilliger van de club aan te melden. “Mijn zoontje is twee seizoenen geleden gaan voetballen en ze hebben mij er bijgekregen. Ik ben samen met Wilfred Langhorst een team gaan trainen, destijds de JO11-3 tevens ben ik ook de clubkleding bij de jeugd gaan verzorgen. Dat doe ik nog steeds. Alle teams hebben een team tas met shirts en broekjes in bruikleen. Voor sokken moeten ze zelf zorgen. Dat is best wel een organisatie, maar gelukkig hebben we alles goed gedocumenteerd.”

VV Hellevoetsluis is een middelgrote vereniging, waar de jeugd een belangrijke plaats inneemt. “We zijn geleidelijk aan het groeien”, zegt Kerkhof, die snel tellend tot tweeëntwintig teams op dit moment komt. “Voor elk team hebben we een trainer en een leider. Daarnaast hebben we een coördinator voor de onderbouw en eentje voor de bovenbouw en 4 technisch coördinatoren. Het zou ideaal zijn om voor elke leeftijdsklasse een coördinator te hebben, daar willen we in de toekomst wel naar toe.”

Net als andere clubs moet VV Hellevoetsluis putten uit een bron van vrijwilligers, die, zo weet Kerkhof, ‘niet onuitputtelijk is’. “Je moet zuinig op vrijwilligers zijn. Ze binnenhalen is één, maar ze binnenboord houden is nog belangrijker. De ene trainer zal meer ondersteuning nodig hebben dan de andere, maar het is wel belangrijk dat je beginnende trainers handvatten biedt. Ik ben ervaringsdeskundige, want toen wij ons team gingen trainen was het voor mij ook een onbekende wereld.

Met een cursus JVC en het gebruik van de Rinus-app hebben we het trainen eigen kunnen maken”, zegt de trainer/leider van de JO13-5. Prestatie voert niet de boventoon bij Hellevoetsluis maakt Kerkhof, die bij zijn club Robin Verheijen opvolgde, ook duidelijk. “Plezier staat met stip op één. Dat is de basis van alles. Natuurlijk geven we ambitieuze jongetjes en meisjes de ruimte om te ontwikkelen en om verder te groeien, getalenteerd of niet, ze moeten zich kunnen ontwikkelen in een veilige omgeving. Het gaat bij ons ook om meer dan alleen voetbal, het kind staat centraal.”

We hebben jaarlijks ons kamp voor de jeugd en organiseren andere activiteiten als het FIFA Playstation-toernooi. De jeugd moet plezier maken en lol hebben en dat moeten wij faciliteren.” 

Klik op vv Hellevoetsluis voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Hellevoetsluis voor meer informatie over de club.

Elwin Blanken van FC Perkouw is van rust en orde

Hij is inmiddels al helemaal ingeburgerd bij FC Perkouw: Elwin Blanken behoort al enkele jaren tot de trainersstaf bij de jeugdafdeling van de club uit Berkenwoude. Gillend en schreeuwend langs de lijn is hij echter niet live in actie te zien.

Blanken schudt zijn hoofd als de naam van Julio Velàzquez ter sprake komt. De hoofdtrainer van Eredivisionist Fortuna Sittard is een paar dagen daarvoor het middelpunt van het nieuws omdat hij zijn frustratie en woede botviert op één van de dug-outs van de Limburgse club. “Dat zul je mij nou nooit zien doen”, zegt Blanken. “Je bent in je gedrag een voorbeeld voor kinderen. Dan moet je je niet als idioot gaan gedragen langs de lijn.”

Een paar dagen later laat zien wat Blanken wel is: als zijn team, de JO10 van Perkouw, op het bijveld speelt tegen Groeneweg uit Zevenhuizen, zorgt hij voor rust en orde. Hij geeft af en toe een aanwijzing en regelt dat iedereen aan de beurt komt met wisselen. “We doen dit elftal met drie vaders. Willem van den Heuvel en Ron Blokland zijn de andere trainers. We proberen er vooral een team van te maken. Omdat we een kleine vereniging zijn en per leeftijdsgroep één team hebben, is er soms behoorlijk niveauverschil. Maar iedereen doet bij ons mee.”

Voor Blanken was de voetballerij een totaal onbekende wereld toen zijn zoontje aangaf te willen voetballen. “Ik ben zelf van huis uit geen voetballer. Ik ben er bij Perkouw langzaam maar zeker in gegroeid. Ook het training geven. Als je er een beetje in verdiept is er van alles te vinden op internet qua oefenstof. Ik haal ook veel van de Rinus-app van de KNVB.”

“Die kinderen moeten lol en plezier hebben, maar het is voor ons als trainer ook leuk als we ze progressie zien maken. Dat gebeurt dit seizoen zeker. Het samenspel wordt steeds beter. Vraag me niet op welk niveau we spelen, maar dat vind ik ook helemaal niet belangrijk.”

Blanken kwam veertien jaar geleden met zijn vrouw in Berkenwoude wonen. Naast een zoon heeft hij twee dochters. “Voor Berkenwoude is de voetbalclub belangrijk, maar het is niet altijd even makkelijk om de teams vol te krijgen. Als er al gebouwd wordt, gebeurt dat op zeer kleine schaal.”

Blanken zal zijn takenpakket bij FC Perkouw de komende tijd uitbreiden, want hij heeft zijn vingertje opgestoken toen Sebastiaan Docters Van Leeuwen kenbaar maakte te willen ‘minderen’ met zijn functie als wedstrijdsecretaris. “Ik heb enthousiast gereageerd en ben inmiddels aan het meekijken met Sebastiaan wat het werk allemaal inhoud. We zijn natuurlijk geen grote club, met drie seniorenelftallen, een 35-plus team en vijf jeugdteams is het heel overzichtelijk. Wat me meteen bij Perkouw aansprak is de saamhorigheid en de bereidheid om met elkaar dingen te doen. In zo’n omgeving steek je ook eerder je vinger op als er iets gedaan moet worden.”

Klik op FC Perkouw voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Perkouw voor meer informatie over de club.

‘Iedereen kijkt naar je, iedereen heeft het over je’, aldus Jeffrey Meulenberg van Unitas’30

Hij begon zelf als voetballer niet tussen de palen, vond het daarna toch wel interessant en geeft inmiddels zijn kennis en ervaring als keeperstrainer door aan de jeugd van Unitas’30. Want wat maakt iemand nou juist een goede doelman? Jeffrey Meulenberg weet het. “Je moet vooral mentaal sterk zijn!”

Want keepers, staan er uiteindelijk toch vaak alleen voor, zo begint de 54-jarige Meulenberg met vertellen. “Het zijn eenlingen in een team. Als je een blunder maakt, praat iedereen daar nog maanden over. Terwijl een gemiste kans, snel weer in de vergetelheid raakt… Dan moet je echt overtuigd zijn van jezelf en gewoon doorgaan. Gretig zijn, goed spelinzicht en de juiste drive hebben. Dat is heel belangrijk.” Zeker in het hedendaagse voetbal. “Als doelman moet je vaak in een ‘split second’ beslissingen nemen, helemaal in het meevoetballen. Net achter die verdediging staan.” Alweer een seizoen of acht, probeert Meulenberg de talentjes van Unitas’30 de kneepjes van het keepersvak te leren. Een bijzondere combinatie, blijkt. “Ik heb hier zelf nooit gespeeld, want kom oorspronkelijk van de Betuwe. Eind twintig kwam ik, in verband met werk, naar Brabant.”

Persoonlijke aandacht
Begonnen als veldspeler en langzaamaan gegrepen door het virus. “Dat keepen begon ik toch wel interessant te vinden, dus dat wilde ik wel eens doen. Geïnspireerd door Menzo, Van Breukelen en Schrijvers. Vroeger mijn helden.” Een nieuwe passie was geboren. “Dat duiken ging me goed af! Later heb ik ook voor mijn werk, bij onder meer defensie, nog meegedaan in de zaal of bij één of andere competitie.” Toen hij rond 2011 in Etten-Leur kwam wonen, wisten ze hem bij Unitas’30 vrij snel te vinden. “Je kind gaat op voetbal, dan kom je er zelf ook. Een collega van mij zat in het bestuur, die wist van mijn verleden.” In de zoektocht naar een keeperstrainer, kwamen ze bij hem uit. “Sinds 2014 doe ik alle keepers van de jeugd, op dinsdagavond. Ingedeeld op leeftijd, worden er door twee groepen op verschillende uren getraind.” Al doet Meulenberg dat zeker niet alleen. “Ik ben begonnen als assistent, toen stond ik er een tijdje alleen, nu hebben we gelukkig een groep van tien trainers. Zowel (jeugd)keepers, waaronder één meisje, als ouders die komen helpen. Iets waar ik heel trots op ben. Zelfs de doelman van ons eerste neemt een aantal talenten apart.” Als coördinator, want dat is de oud-doelman ook nog, verzint hij iedere week de trainingen. “Een soort carrousel, noem ik het altijd. Ze hebben natuurlijk een korte spanningsboog, dus iedere oefening doen we tien à vijftien minuten, dan draaien we weer door. Zo hebben we zes verschillende vormpjes op een avond.” Met ruim dertig keepers, probeert Meulenberg zijn tijd, en die van zijn collega’s, zo goed mogelijk te verdelen. “De groepjes moeten niet te groot worden, want we willen ze natuurlijk zoveel mogelijk persoonlijke aandacht geven. Anders wordt het fabriekswerk.”

Gevoelskwestie
Waar ze vooral mee bezig zijn? “De basics, zoals vangen, gooien, voetenwerk en vooral duiken met de juiste manier van landen. Maar ook de keepershouding, altijd hakken los, dat soort dingen.” Want keepen, is toch ook vooral een ervaringsvak. “Door wedstrijden te spelen, leer je. Dat je weet: dit moet ik nu doen. Uitkomen is bijvoorbeeld echt een gevoelskwestie, de één voelt dat beter aan dan de ander. Die durft dat ook meer.” Voor hem blijft het dan ook de mooiste positie op het veld die er is. “Iedereen kijkt naar je, iedereen heeft het over je. Met goede reddingen ben je écht aanwezig en van belang. Dat moet energie geven.” Vol passie volgt Meulenberg dan ook nog altijd het hedendaagse voetbal op tv. En het huidige keepersgilde. “Vooral de keeperswisseling bij het Nederlands Elftal vond ik interessant. Noppert heeft een beetje dezelfde techniek als ik vroeger. Niet de mooiste, maar wel iemand met veel inzet en doorzettingsvermogen. Daardoor pakt hij soms haast onmogelijke ballen.” Een beetje zoals de instelling van Piet Schrijvers, vindt hij. “Je komt me vandaag niet voorbij, dat idee. Voor mijn gevoel zie je dat nu minder.” Bijvoorbeeld bij hoge ballen. “Ik vroeg dat laatst aan Tim Coremans (keeper van Sparta), die geeft hier ook training. Vroeger moest je bij iedere voorzet uitkomen, tegenwoordig blijven ze vaak staan. Hij vertelde dat die huidige ballen zó snel gaan én dan zwabberen ze ook nog… Dan wordt het steeds moeilijker.” Zaak voor hem, om de talenten van Unitas’30 nóg beter op te leiden. “Het is zeker de bedoeling om de tien jaar te halen. De liefde en energie die je terugkrijgt van die enthousiaste koppies, daar doen we het voor. Zelf heb ik nooit de luxe van wekelijkse keeperstraining gehad, dus het is mooi om die ervaring nu wel over te kunnen brengen. Je ziet die keepers stralen én groeien, dat vind ik geweldig!”

Klik op Unitas’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Unitas’30 voor meer informatie over de club.

VVAC VR1 eindelijk naar tweede klasse na kampioenschap

De groenwitten promoveren naar de tweede klasse, waar zij al zo lang van dromen. Onder leiding van topscheidsrechter Danny Makkelie won VVAC VR1 zaterdag de kampioenswedstrijd van Asperen VR1 met 3-0.

Na twee coronaseizoenen en een verloren nacompetitiefinale werd VVAC VR1 zaterdag dan eindelijk kampioen in de 3e klasse G. Met overmacht, want de cijfers spreken voor zich: de 17 competitiewedstrijden werden allemaal gewonnen (17-51) en het doelsaldo liegt er ook niet om. Er zijn maar liefst 115 goals gemaakt en het team kreeg er slechts 4 tegen. Het kampioenschap van de VVAC VR1 is dik verdiend. Na de zomer speelt VVAC VR1 dan eindelijk in de tweede klasse op het hoogste regioniveau.

De vrouwenselectie van VVAC VR1 begon zeer gemotiveerd aan het nieuwe seizoen. Na het mislopen van het kampioenschap en de verloren nacompetitiefinale vorig seizoen was het team vastberaden. Het grote doel kampioen worden en promoveren naar de tweede klasse werd vanaf de eerste competitiewedstrijd in de kleedkamer besproken. Week na week liet het vlaggenschip van de vrouwenafdeling zien dat er niemand anders met de titel vandoor zou gaan. Alle tegenstanders uit de competitie kregen in de eerste seizoenshelft een flinke pak slaag. Met een gemiddelde uitslag van 8-0 werd VVAC VR1 lachend winterkampioen.

Om de lange winterstop te overbruggen ging VVAC VR1 op zoek naar wat uitdaging. Ze speelden vier oefenduels tegen teams uit de hoofdklasse en tweede klasse. Hier liet VVAC VR1 zien waar zij thuis horen. De resultaten waren erg goed, want de dames wisten twee wedstrijden te winnen, één eindigde in een gelijkspel en tegen de koploper van de tweede klasse Spirit VR1 verloren de dames nipt met 1-0.

De goede voorbereiding op de tweede seizoenshelft resulteerde in alleen maar overwinningen. Na de winterstop groeven alle tegenstanders zich in, waardoor het in de tweede seizoenshelft iets lastiger werd. Dit resulteerde in minder sprankelend voetbal dan dat de ploeg liet zien in de eerste seizoenshelft. Toch werden alle wedstrijden ruim gewonnen en was het zaterdag 15 april eindelijk zo ver: de kampioenswedstrijd.

VVAC VR1 had aan 1 punt genoeg om kampioen te worden. Op een druk en zonnig sportpark begon onder leiding van niemand minder dan Danny Makkelie de kampioenswedstrijd. Langs de lijn was het druk en hingen een hoop spandoeken. Dat de zenuwen de boventoon voerde was erg duidelijk. Het mooie aanvalsspel kwam niet goed uit de voeten. Toch wist VVAC VR1 drie keer het net te vinden. Na 90 minuten klonk het laatste fluitsignaal van Danny Makkelie en barstte het feest los. De confetti en champagne vlogen door de lucht. Met mooie kampioensshirtjes, bloemen en een groot kampioensdoek werden er talloze foto’s gemaakt. Bij een kampioenschap in de polder bij VVAC VR1 hoort ook een duik in de baggersloot. Nadat iedereen in de baggersloot lag ging het feest nog tot in de late uurtjes door.

Wat een dag, wat een feest. Het kampioenschap is binnen. De groenwitten kunnen niet wachten om na de zomer te spelen in de tweede klasse. Maar eerst nog drie wedstrijden spelen, want de competitie is nog niet afgelopen.

Foto door: VVAC

Klik op VVAC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVAC voor meer informatie over de club.

Transfernieuws bij CION: Storm op komst!

Dylan Storm is de tweede speler die in korte tijd van Deltasport de oversteek maakt naar CION. De linksbenige centrale verdediger speelde zijn gehele jeugd bij VFC en verliet zijn jeugdliefde voor Broekpolderploeg Deltasport. Nu gaat hij volgend seizoen een deurtje verder zijn geluk beproeven.

De 20 jarige Storm sprak lovend over zijn nieuwe club: ‘CION is een leuke, gezellige vereniging met de juiste sfeer. Ze hebben de afgelopen jaren een stijgende lijn te pakken qua prestatie, daar wil ik graag onderdeel vanuit maken. Sebas Verburgh kom ik regelmatig tegen in de sportschool waar ik werk en na enkele gesprekken met wat jongens, die ik ken in de CION selectie, is het balletje gaan rollen. Ik hoop mijn steentje bij te kunnen dragen en samen de stijgende lijn voort te zetten.’

Verburgh: ‘Wederom een jong Vlaardings talent die zijn weg weet te vinden richting CION. Ondanks dat wij geen jeugd hebben blijft CION toch aantrekkingskracht houden bij deze generatie spelers. Dylan krijgt de kans zich verder te ontwikkelen aan de hand van enkele zeer ervaren verdedigers die we nu hebben rondlopen. We zien de potentie van Dylan en hopen, zoals hij zelf zegt, met elkaar die stijgende lijn voort te zetten.’

Klik op CION Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CION Vlaardingen voor meer informatie over de club.