Home Blog Pagina 385

Coert de Munck heeft zelfs MZVC-tattoo als ultieme vorm van clubliefde

0

MIDDELBURG – Als supporter van MZVC verhuisde Coert de Munck jaren geleden mee van de Nadorst naar de Veerse Poort. Hij was daarnaast bij de vierdeklasser al een tijdje actief als vrijwilliger. Toen hij acht jaar geleden de vraag of hij het zag zitten om elftalleider te worden. ‘Dat was voor mij een heel mooie kans om op zo’n manier bij het eerste een rol te kunnen vervullen.’

De Munck speelde zelf nooit voor de club, maar was in een ver verleden wel even actief bij Dauwendaele. Toch had hij veel meer gevoel bij MZVC en was dan ook erg trots toen vanuit de club de vraag kwam. “Zeker weten! Dit is gewoon echt mijn club! Het is een hechte en echte familieclub, klein en vooral gemoedelijk. Plezier en presteren gaan hand in hand en bovendien is de derde helft hier ook meer dan uitstekend.“

In een enthousiaste bui riep De Munck ooit eens hardop, dat hij wel een MZVC-tattoo durfde te laten zetten. Dat kwam er nooit van, tot in 2021. “Ik had dat ooit inderdaad eens gezegd en blijkbaar was dat bij mensen wel blijven hangen haha. Als bedankje van de club voor alle werkzaamheden en vrijwilligerstaken die ik had vervuld, kreeg ik dus een bezoekje aan de tattooshop cadeau. Toen was er natuurlijk geen weg meer terug en sinds twee jaar draag ik met trots een MZVC-tattoo op mijn arm. Voor mij toch wel de ultieme vorm van clubliefde.”

Voordat hij acht jaar geleden elftalleider werd was De Munck, die in het dagelijks leven werkzaam is in de bouwsector, jarenlang actief bij de schoonmaakploeg. Daarmee is hij gestopt. “Maar naast elftalleider, ben ik ook verantwoordelijk voor het bijvullen van de voorraden in de kantine. Dat is ook wel nodig, want het kan in de weekenden en ook na trainingsavonden behoorlijk gezellig zijn. Verder haal ik de tenues van het eerste elftal op en zorg dat die gewassen zijn als we in het weekend weer wedstrijd hebben. Ze noemen me op de club ook wel eens gekscherend ‘ons manusje van alles’ en dat is eigenlijk wel een beetje zo. Maar ik doe het met liefde voor mijn club.”

Sportief kent de ploeg ook een meer dan aardig seizoen in de vierde klasse, waar het vorig seizoen een periodetitel pakte en vierde eindigde. “Hopelijk kunnen we dat dit seizoen nogmaals realiseren, dat zou een knappe prestatie zijn. Ik kan soms langs de lijn best intens meeleven en moet me wel eens inhouden. Dat weet ik gelukkig vaak wel, al krijg ik wel eens een ‘seintje’ dat het wel een tandje minder mag. Aard van het beestje denk ik. Ik geniet gewoon van mijn huidige rol en als het aan mij ligt, blijft ik hier elftalleider voor de komende veertig jaar.. Wie weet, krijg ik dan ooit nog eens een MZVC-tattoo cadeau….”

Klik hier voor meer artikelen van MZVC
Klik hier voor meer informatie over MZVC

Marcel Vermue trots op zijn nieuwe rol als voorzitter bij SVOD ’22

0

OOSTKAPELLE – Waar Marcel Vermuë in het verleden onder meer al de rol van jeugdvoorzitter vervulde binnen de SJO Oostkapelle/Domburg. Nu zowel de jeugd als ook de seniorenafdelingen van beide verenigingen in 2022 officieel fuseerden nam hij de voorzittershamer op van het hoofdbestuur bij de fusieclub als opvolger van Ad Coppoolse.

“Het voorzitterschap was me niet nieuw, want binnen de jeugd heb ik die rol ook vervult. Maar het is natuurlijk wel van een andere orde nu je voorzitter bent van de gehele vereniging. Ik wil overigens wel benadrukken, dat we het met een heel goed en enthousiaste groep bestuursleden vooral sámen doen! Vanuit beide clubs waren er bestuursleden die ermee stopten, maar ook een aantal die aangaven om binnen het bestuur van de fusieclub een rol te willen vervullen. Het was dus geen lange zoektocht naar bestuursleden, maar we doen het met z’n zevenen. Drie vanuit Domburg en vier bestuursleden met een achtergrond bij Oostkapelle. Een goede afspiegeling van de schaalgrootte die beide voormalige verenigingen hadden.”

Voor het feit dat de fusie eindelijk definitief is, dat stemt Vermuë erg tevreden. “Het gaat nu niet langer over wel of niet samengaan, maar ein-de-lijk weer over voetbal en hoe we met z’n allen samen door de gehele vereniging het SVOD-gevoel en de identiteit gaan vorm geven en uitdragen. Ik denk dat we een prachtige vereniging zijn met een voldoende jeugd die al meerdere jaren samen was en nu ook een mooie seniorenafdeling. We hebben trouwe supporters en een mooie groep vrijwilligers en dat maakt me trots om daar voorzitter van te mogen zijn.”

SVOD’22 pakte vorig seizoen de titel in de tweede klasse en moet nu flink aanpezen om een niveau hoger zichzelf veilig te spelen. Toch ziet de voorzitter heel veel positieve ontwikkelingen op sportief vlak. “We spelen in district West in een zware klasse met ijzersterkte ploegen uit Zuid-Holland. Het is puntjes sprokkelen, maar de sfeer in de spelersgroep is goed en ook zien we een goede klik met de hoofdtrainer. Daarom willen we graag verder met elkaar. Er is een wederzijds vertrouwen tussen trainers, het bestuur, het kader en de spelersgroep, zegt Vermuë over de verlenging met trainer Pim Bruins.

De club hoopt dit seizoen uiteindelijk weg te blijven van de onderste drie plekken, die directe degradatie betekenen. “We hebben iedereen als tegenstander gehad en kunnen nu inschatten waar we staan. De spelersgroep is niet heel breed, is jong en heeft wel kwaliteit. We zitten als club in opbouw en ik vind het mooi om als voorzitter met ons bestuur aan de basis te kunnen staan van de bouw naar een solide club. Er zijn nog volop ontwikkelingen richting de toekomst, want we zijn met de gemeente in gesprek voor een kunstgrasveld en bovendien kijken we ook naar een gezamenlijk en totaal nieuw complex. Dat is toekomstmuziek en waarschijnlijk komt dat ergens tussen beide dorpen in.”

”Als ik zie hoe nu iedereen binnen de club al ‘gevoel’ heeft bij SVOD’22, dan is dat prachtig. De doorstroming van jeugd wordt geoptimaliseerd en is ook noodzaak voor de toekomst en identiteit van de club. Zelf heb ik een achtergrond vanuit Domburg, maar inmiddels al helemaal vervlochten met beide invloeden dus dat is erg prettig om deelgenoot van te kunnen zijn.”

In het verleden was Vermuë vooral op het sportcomplex in Domburg te vinden, nu in zijn nieuwe rol is hij veel vaker op beide complexen te vinden. “Dat hoort ook zo, want je bent voorzitter voor iedereen. Elk lid van de club en elke vrijwilliger is even belangrijk, niemand uitgezonderd. Samenwerken doe ik graag en dat moet ook de basis zijn voor de toekomst. Samen van SVOD’22 een mooie en stabiele vereniging maken waar plezier in het voetbal hand in hand gaan met spelen op een mooi niveau. We zijn al op de goede weg en dat is misschien nog wel hetgeen waar ik op dit moment het meeste van geniet.”

Klik op SVOD’22 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SVOD’22 voor meer informatie over de club.

‘Dat knaagt dan toch echt aan je’, aldus Marcel Buijnsters van DSE

Tussen de spelers en een verlengstuk van de trainer. Zijn rol als assistent bij derdeklasser DSE is anders dan anders, maar hem daardoor precies op het lijf geschreven. Marcel Buijnsters kan dan ook eigenlijk niet zonder. “Het was bijna onvermijdelijk dat ik ooit iets bij de selectie zou gaan doen.”

Want zijn liefde voor de club, is groot. “Ik zit hier vanaf mijn vijfde, heb alle jeugdelftallen doorlopen en speelde 21 seizoenen in de selectie, maar vooral in het eerste.” Gedebuteerd op zestienjarige leeftijd. “Een laatste man, die het niet moest hebben van zijn loopvermogen!” Wel dus van zijn passing, coaching en ervaring. Kwaliteiten die hij sinds het seizoen 2018-2019 doorgeeft als assistent bij het eerste. “Willem Lambregts werd trainer, die kende ik nog van het tweede. Toen werden we samen kampioen.” Problemen met zijn knie zorgden een aantal seizoenen eerder ervoor dat Buijnsters toentertijd een stapje terug moest doen, maar leverde hem later dus wel een mooie functie op. “Dan bouw je een band op. Dus Willem had al eens gezegd: Als ik een kans krijg bij het eerste, ga je dan mee?”

Familiegevoel
Daar had de clubman niet zo heel lang voor nodig. “Het was bijna onvermijdelijk dat ik ooit iets bij de selectie zou gaan doen. Die club is een groot deel van mijn leven.” Het werd dus een rol als assistent. Een atypische, vertelt de 42-jarige Buijnsters. “Ik ben geen type trainer die oefeningen geeft, maar ik ken al die jongens en ben er iedere training bij. Probeer zoveel mogelijk tussen de trainer en de spelers te staan.” Die rol past hem als een jas én wordt meer dan gewaardeerd, merkt hij. “Mijn intentie is om dit nog lang te blijven doen. DSE staat voor betrokkenheid en gezelligheid, familiegevoel is heel belangrijk. Ik ben hier kind aan huis.” Toch, hoe gezellig ook, Buijnsters wil natuurlijk wel gewoon presteren. “Met tachtig procent eigen jongens, samen iets wegzetten, dat vind ik nog altijd het mooiste.” Wat dat betreft, verloopt dit seizoen met een plek in de onderste regionen van de derde klasse teleurstellend. “Dat knaagt dan toch echt aan je…” Want, zo begint Buijnsters te vertellen. “Met Peter (Sweres) hoopten we een stap vooruit te zetten, maar dat is voorlopig nog niet gelukt.” De reden? “Eigenlijk een heel simpel excuus: heel veel blessures. Mede daardoor hebben we gewoon een te krappe selectie.” Bleek ook de afgelopen wedstrijden maar weer. “Dan zitten er enkel drie jongens vanuit de jeugd op de bank én het tweede gaat weg met jonkies en spelers van lagere teams.”

Gemakzucht
En dat terwijl het met het vertrouwen van Buijnsters normaal gesproken wel goed zit. “Ik heb eigenlijk altijd vertrouwen in DSE, helemaal in deze groep. Eigenlijk zouden we gewoon bovenin mee moeten kunnen doen.” Een plek bij de eerste zes, de doelstelling vooraf, zit er voorlopig dan ook niet meer in. “Soms staan we te trainen met twaalf man, voor één en twee. Dan valt ook de onderlinge concurrentie weg. Op zo’n moment sluipt er gemakzucht in, je speelt toch wel. We hebben eigenlijk nog geen één wedstrijd met dezelfde elf kunnen spelen…” Toch probeert de assistent-trainer, die ook leider is van de MO13 bij zijn oudste dochter Do, positief te blijven. “Het ziet er niet best uit, maar er keren langzaam weer wat jongens terug. Nu moeten we gewoon die veilige plekken zien te halen, dat is het enige wat telt. Je wilt niet weer terug naar die vierde klasse, daar maak ik me wel zorgen om.” Kop omhoog en borst vooruit. “Voetballend hebben we veel vermogen, alleen het besef dat iedere wedstrijd belangrijk is, moet er wel gaan komen. Je kunt niet verslappen. Op coachend vlak is het ook veel te stil op het veld, dan mogen ze best wat meer van elkaar eisen.” Hoe dat komt? “We hebben een jonge groep, maar dat roepen we al een paar jaar. Dat mag inmiddels geen excuus meer zijn.” Met drie voetballende kinderen bij DSE en een vrouw die helpt bij de JO8 waar dochters Lot en Nola spelen, is Buijnsters voorlopig niet uit ‘Etten’ weg te slaan. “Als jongen van de club gewoon lekker betrokken blijven als assistent. Hopelijk nog heel lang!”

Klik op DSE voor meer artikelen over de club.
Klik op DSE voor meer informatie over de club.

Winst en gelijkspel Papendrecht VR1

Op zaterdag 15 april bereikte Voetbalvereniging Papendrecht VR1 na een uurtje reizen het mooie Zierikzee voor de wedstrijd tegen MZC’11. Op sportpark Den Hogen Blok waren de omstandigheden prima, ondanks een koud windje.

Onder een heerlijk zonnetje ontspon zich een spannende strijd waarbij de rood-zwarten met en voor elkaar streden en sterker waren in de duels dan de Zeeuwse dames. Dit resulteerde in een zwaar bevochten maar terechte 2-3 overwinning voor Papendrecht.

Drie dagen later, op dinsdagavond 18 april, speelde Papendrecht VR1 tegen Binnenmaas op het hoofdveld van het eigen Slobbengors. Het werd een leuke wedstrijd met mogelijkheden aan beide kanten. De gasten kwamen voor rust op voorsprong hoewel Papendrecht domineerde. De thuisploeg speelde vol op de aanval. Het zorgde voor meerdere doelkansen die helaas niet benut werden. Uiteindelijk leidde druk zetten van de Papendrechtse aanvallers tot een eigen doelpunt van Binnenmaas. Het sterke optreden van Papendrecht VR1 leverde een terechte 1-1 eindstand op tegen de kampioenskandidaat.

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

VVOR VR1 op zoek naar nieuwe trainer/coach!

0

Hoi allemaal! Na lange tijd gaan onze trainers ons verlaten, maar wij zijn zeker nog niet klaar met voetballen! We hebben een sterk seizoen gespeeld en hopen volgend jaar in de tweede klasse met elkaar door te gaan. We zoeken een trainer/coach die ons hierin wil begeleiden. We zijn een hechte groep van vrouwen tussen de 18 en 26 jaar oud. Vele meiden spelen al heel erg lang samen, maar er zijn ook veel nieuwe vrouwen de afgelopen jaren bij ons gekomen als versterking. We zoeken een trainer die ons serieus wil begeleiden en beter wil maken, maar ook het plezier in het team en voetbal belangrijk vindt. Heb jij ervaring als trainer/coach en wil je volgend jaar graag VVOR VR1 in de 2e/3e klasse coachen? Stuur ons dan een berichtje want we zijn zo snel mogelijk opzoek!

Groetjes, VVOR VR1

Klik op VVOR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVOR meer informatie over de club.

Luc Francissen streeft naar meer clean sheets bij Z.V.V. Pelikaan

Keeper Luc Francissen is 22 jaar oud en belandde twee jaar terug op de bank bij Oranje Wit. Hij kwam vervolgens in contact met Z.V.V. Pelikaan trainer Björn Vlasblom, die hij kende van Oranje Wit 2. Björn overtuigde Luc om een overstap te maken naar Pelikaan. Hierom komt de keeper momenteel uit voor Pelikaan, waar hij het goed naar zijn zin heeft.

Even voorstellen
Luc Francissen begon op zijn zevende bij VV Dubbeldam als veld speler. “Voetballen is niet mijn specialiteit, maar we hadden al een keeper in ons team. Ondanks dat wilde ik graag eens proberen om te keepen. Dit ging vrij goed, waarna er werd besloten dat ik de ene week mocht keepen en de andere week voetballen. Dit beviel heel goed en het jaar erna ben ik het hele seizoen gaan keepen.”

In de E-junioren stapte Luc over naar Oranje Wit. Hier maakte hij op zijn achttiende zijn debuut in het eerste elftal. Het jaar erna keepte hij alles alleen kwam het seizoen voortijdig ten einde door het coronavirus. “De twee seizoenen erna belandde ik helaas op de bank, waardoor ik afgelopen zomer besloot om naar Pelikaan te verkassen. Ik kende de trainer Björn Vlasblom van zijn tijd bij het tweede bij Oranje Wit en hij wist mij te overtuigen om deze stap te zetten.”

Francissen omschrijft zichzelf als een goed meevoetballende keeper die daarnaast goed is op de lijn. “Ik probeer met zowel links als rechts mee te voetballen. Ook mijn coaching heb ik de laatste jaren ontwikkeld. Wel ben ik nog best jong en kan ik nog stappen zetten en ik weet goed wat mijn ontwikkelpunten zijn.

Huidig seizoen
Het seizoen begon onwennig voor Francissen, omdat hij terecht kwam in een nieuwe omgeving. Al werd hij goed opgenomen in de groep door zijn teamgenoten. “We begonnen het seizoen niet goed. We verspeelde te veel punten en dat merkte ik ook aan mijn eigen spel. Door een persoonlijke fout tegen Binnenmaas kreeg ik een rode kaart en was ik geschorst voor de Zwijndrechtse derby tegen VVGZ. Dit was wel erg balen. Na de 0-1 overwinning bij Spirit begon onze reeks van zeven overwinningen op een rij en vervolgens tweemaal een gelijkspel. Ook ik kwam steeds beter in mijn ritme, wat zorgde voor een goed gevoel en vertrouwen.”
Momenteel staat het elftal op de zesde plek en ze willen proberen in de laatste paar wedstrijden de aansluiting op de top te behouden. Verder hoopt Francissen op persoonlijk vlak dat hij steeds belangrijker kan worden. Ook wil hij graag nog een aantal clean sheets houden. “Momenteel heb ik namelijk vijf clean sheets, maar dat vind ik nog te weinig.”

Ambitites
Bij Pelikaan hoopt Luc vooral veel plezier te houden aan het keepen en zichzelf goed te ontwikkelen. Hij wil veel minuten maken om zichzelf zo verder te ontwikkelen tot een completere keeper. Hierbij heeft hij een aantal keepers die hij als voorbeeld ziet. “Ik vind de stijl van Neuer en Ter Stegen erg mooi en ook op meevoetballend gebied zijn ze erg goed. Daarnaast hebben Ederson, Ramsdale en Courtois katachtige reflexen, maar er zijn nog wel meer goede keepers die allemaal wel iets hebben. Daarom kijk ik niet perse naar één iemand.”
Verder wil hij graag nog eens een stapje zetten naar een hoger niveau. Met betrekking tot het team vindt Luc dat Pelikaan bovenin mee hoort te draaien en hoopt hij nog eens met ze uit te komen in de eerste klasse.

Zijn keepers gek?
Een stelling die vaak gesteld wordt over keepers is dat ze gek zijn. Hierom vroegen we aan Luc wat hij hiervan vindt en hij zei hier het volgende over: “Dat keepers gek zijn daar zit wel wat in haha! Keepers zijn natuurlijk eenlingen die in een ander tenue spelen en de bal in de handen mogen pakken. Daarnaast moet je ook wel een beetje gek zijn om jezelf voor een bal te gooien en telkens op de grond te vallen.

Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer artikelen over de club.
Klik op Z.V.V. Pelikaan voor meer informatie over de club.

 

Franklin Janga gaat met Rotterdam United voor promotie naar de derde klasse

0

Vandaag gaan we in gesprek met Franklin Janga van Rotterdam United. De inmiddels ervaren spits heeft al de nodige goals mogen maken bij mooie clubs. Nu wil die met Rotterdam United het hoogst haalbare halen en ze zijn goed op weg.

Carrière
Franklin was sinds groep 3 al met een bal te vinden. In de jaren daarna speelde Franklin bij Activitas, Neptunes en uiteindelijk bij zijn eerste BVO, namelijk Willem II. Hier speelde hij vanaf de C’tjes tot de A1 en zelfs soms bij de beloften. De clubs na deze periode waren XerxesDZB, AGE, Leonidas en nu bij Rotterdam United.

‘’Eenmaal aangekomen bij Rotterdam United voelde ik mij gelijk thuis. Dit is mijn eerste seizoen, maar het voelt echt als een vriendenteam. We hebben ook echt het gevoel dat we elke week beter worden.’’

Huidig seizoen
‘’Dit seizoen begonnen we heel goed met acht uit acht. Daarna kwamen er wel een paar ups & downs, maar het begint nu weer lekker te lopen. Daarnaast worden er nog een paar key spelers gemist en zo ook ik. Ik liep een paar weken geleden een enkel blessure op en de verwachting is dat ik wel weer snel voluit kan gaan spelen.’’

De club op de kaart zetten
Franklin heeft wel nog de nodige ambities met Rotterdam United. Er lopen veel voetballers rond die uit de buurt komen, maar veel daarvan spelen bij een andere club. Juist die jongens wil hij bij Rotterdam United hebben en dan kunnen er mooie doelen worden gesteld. ‘’Mijn doel met Rotterdam United is om uiteindelijk ooit in de eerste klasse te spelen. De kwaliteiten zijn er zeker en als de jongens uit de buurt beslissen om naar Rotterdam United te komen kan het zeker. Het lijkt mij geweldig om te zien dat de jongens uit de buurt de kans krijgen om de vereniging uit de wijk omhoog te brengen.’’

Rangelo Janga
De absolute voorbeeldvoetballer van Franklin is zijn broertje Rangelo. De spits die onder andere voor Excelsior, NEC en KAA Gent heeft gespeeld speelt op dit moment voor CFR Cluj en ook nog voor het nationale elftal van Curaçao. ‘’Mijn broertje is echt een voorbeeldprof voor de jongeren. Veel reizen, vaak alleen zijn, goed eten, op tijd slapen en noem het maar op. Daar heb ik echt respect voor.’’

Lovende woorden
Franklin heeft ook nog de nodige lovende woorden over voor mensen binnen zijn voetbalcarrière. ‘’Om te beginnen met het team. De sfeer is heel goed, ook na de mindere wedstrijden. Donny Scharloo is een heel belangrijk voor de club. Zo ook Eus Benita. Die vervult enorm veel functies binnen de club. Simon de voorzitter doet ook enorm veel voor de club en echt een onmisbare schakel op de club. Ben Westdijk en Ugur Sencer zijn de trainers van het team en ook die twee zijn geweldig voor de club. En als laatst wil ik alle supporters bedanken die elke wedstrijd aanwezig zijn.’’

Vooruitblik op het seizoen
Overmaas staat er heel goed voor en er moet iets raars gebeuren willen zij deze voorsprong weggeven. ‘’Wij hebben gelukkig een periode en hiermee hopen wij via de nacompetitie de derde klasse te bereiken. We gaan er alles voor doen!’’

Klik op Rotterdam United voor de laatste artikelen voor de club.
Klik op Rotterdam United voor meer informatie over de club.

Bij WDS zit de jeugdige ‘schwung ‘ er goed in.

0

Het leeft weer in de Haagse Beemden op Sportpark Paradijs. De blauw witten van trainer Martijn van Wanrooij zetten nadrukkelijk in op de eigen jeugd. Met spelers als Jamie van Zalen ( 17), Danisho Siner (19) en Ojani Muntslag (18) doet het technisch goed verzorgd spelend WDS goed mee in de 4e klasse.

Maar ook in de andere geledingen staat de club als een stevig fundament. Zo beschikt de Willibrordus Demos Sportvereniging  over bijna 15 commissies die allen actief zijn voor de club. De oudste amateurvoetbalclub van Breda is opgericht in 1919. 

Voetbaljournaal sprak met de drie jonkies van WDS ’19 en tevens goede vrienden, waarvan er 2 met een bekende achternaam in voetballend Breda. Siner en Muntslag. 

“Klopt ,” zegt Danisho Siner. “Mijn vader is Sedat die nu trainer is bij Baronie. (Sedat Siner speelde in het verleden betaald voetbal  voor o.a RKC –RBC en maakte furore bij Baronie in de Hoofdklasse  red.) Ik heb veel van hem geleerd en leer nog steeds. Heb hem ook regelmatig geholpen met trainingen verzorgen bij zijn voetbalschool. Ik heb zelf gedurende 2 seizoenen met veel plezier een team uit de JO9 en de JO11 van WDS’19 getraind Helaas valt dit momenteel niet te combineren met mijn werk, maar ik heb het altijd met veel plezier gedaan.” De verdedigend ingestelde speler is ondanks zijn jonge leeftijd al 3 jaar basisspeler bij de 4e klasser met ambities. “We zijn een team in opbouw met veel spelers die net doorgestroomd zijn. Ikzelf speel sinds mijn 16e bij het eerste, en heb tot en met de eerstejaars C bij VV Beek Vooruit gevoetbald en daarna naar WDS overgestapt. Heb het nu prima naar mijn zin  en speel met veel plezier bij WDS. We hebben een gezellig en hecht team maar ik wil me graag blijven door ontwikkelen.” Of ik hier voor altijd blijf ? “ Je weet nooit wat de toekomst brengt,” aldus Danisho die hoopt met WDS nog een periodetitel te kunnen pakken. 

Ojani Muntslag is een neefje van Kevin Muntslag. De sierlijke middenvelder, die een deel van zijn opleiding bij NAC genoot en in het verleden ook bij WDS speelde. Ook Ojani is, ondanks 1 jaartje in de onder 17 van Baronie, een echt WDS jeugdproduct. 

“Het is prettig voetballen met je jeugdvrienden. Danisho ken ik wat langer, wij speelden en voetbalden al sinds klein samen op straat als buurjongetjes. Met Jamie heb ik bij WDS vanaf de D-tjes ( nu onder 13 red.) samen in de jeugd gespeeld. Meestal speel ik op 8 of 10. Dat jaar bij Baronie stond ik vooral in de aanval als valse spits of linksbuiten. Ja, we hebben een echt vriendenteam en ik ben ontzettend blij dat WDS naar de eigen jeugd kijkt. Daar liepen veel talentvolle spelers rond, en nog steeds trouwens,  die kunnen uitgroeien tot speler van het eerste elftal.”

Ook voor Muntslag geldt dat hij graag met WDS, dat over veel technische vaardigheid bezit, een klasse hoger zijn kunsten zou willen vertonen. “ Daar wordt toch meer op techniek gevoetbald. Meer verzorgd en minder vechtvoetbal. Het is erg verleidelijk dat wanneer je tegen een ploeg speelt die bijna tot niet echt voetballen, mee te gaan in hun spel. Maar wij hebben een hele sterke ploeg. Ik denk dat als wij eenmaal aan voetballen toekomen, dat er weinig ploegen zijn die het ons lastig kunnen maken. Het zou tof zijn als we minimaal de periode dit seizoen kunnen pakken om zo nacompetitie te spelen voor een plek in de 3e klasse. Die klasse zou een hele leuke uitdaging kunnen worden voor ons.  Maar op nummer 1 staat voor mij plezier in het voetbal, en dat heb ik zeker gevonden hier bij WDS. Ik zit in een heel gezellig en hecht team waar ik het ontzettend naar m’n zin heb. Natuurlijk is profvoetballer worden een jongensdroom voor iedereen, maar het is niet iets waar ik momenteel heel hard voor werk om het te halen.”

Centrale middenvelder Jamie van Zalen is de jongste van de drie. Ook hij mag zich al verheugen met de nodige speeltijd in de ploeg van van Wanrooy en Mac Nack. “Bij WDS krijg je ook als jonge jongen een kans. Ik ben 17 jaar en train al regelmatig mee met het eerste en de laatste weken krijg ik ook speeltijd. Onze huidige trainers kijken niet naar leeftijd of ervaring. Als je het goed doet dan krijg je een kans. En het is aan ons om te mogen blijven staan en onze kans te pakken Dat is ook één van de redenen dat ik naar WDS gekomen ben.” De 2e jaars student op het Curio afdeling sport en bewegen in Breda is dagelijks met sport bezig. Als stagiair van Arendse health club is zijn richting SGB ( sport en bewegen en gezondheid) hem op het lijf geschreven. Spieren kweken dan als sportschool begeleider ? 

“Toch moet ik het meer van mijn tactische en technische vermogen hebben dan van mijn fysiek. Het is soms lastig om tegen fysieke tegenstanders te spelen, maar als je voetballend goed genoeg bent dan hoeft dat geen probleem te zijn. Zelf spelen we technisch voetbal en dat vind ik prettiger dan een ploeg die alleen maar fysiek speelt. We hebben nu echt een heel leuk en jong team waarbij de onderlinge sfeer heel goed is. Je merkt dat we echt met een project bezig zijn. Met de huidige trainers Martijn en Gino is het erg prettig om mee te werken. De trainingen zijn leuk en de trainers zitten er kort bovenop. De toekomst ? Ik zit pas sinds dit seizoen bij de selectie en ben qua leeftijd eigenlijk nog jeugdspeler. Ik wil eerst een belangrijke speler voor WDS 1 worden en dan zie ik wel verder, ” aldus de benjamin van de WDS selectie.

Klik op WDS’19 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op WDS’19 voor meer informatie over de club.

Sjors Blom: “V.V. O.N.I. zit in mijn hart en ik wil er het hoogst haalbare bereiken”

Sjors Blom is 18 jaar oud en speelt al zijn hele leven bij V.V. O.N.I. Hier maakte hij dit seizoen zijn debuut in het eerste elftal en is hij sindsdien basisspeler.

Even voorstellen
Sjors Blom is 18 jaar oud en doet de opleiding Maatschappelijke Zorg, maar hij gaat na de zomer Sport & Bewegen doen. Hierna wil hij een sportopleiding gaan doen, omdat sport zijn passie is. Blom staat in zijn vrije tijd dan ook vaak op het voetbalveld. Hij voetbalt bij V.V. O.N.I. in het eerste elftal als verdediger. Naast voetballen doet Sjors graag dingen met zijn vrienden en houdt hij ervan om films en series te kijken.

Carrière verloop
Sjors Blom begon op zijn vijfde in de jeugd bij ONI. “Hier speelde we op een 7 tegen 7 veldje al hoofdklasse. Toen we naar groot veld gingen kwam ik in de spits te spelen en het jaar erna werd ik middenvelder. Het laatste jaar in de jeugd viel ons team helaas uit elkaar. Veel jongens gingen namelijk werken op zaterdagen en daardoor moesten we vaak ons team aanvullen met jongens van één of twee teams lager. Afgelopen zomer viel het team uit elkaar en bleven we met vijf jongens over in de selectie, waarvan er inmiddels twee gestopt zijn. Toen ik in de selectie kwam had ik nooit gedacht dat ik in ONI 1 zou komen, omdat er veel verdedigers zijn in de selectie. Uiteindelijk is dit door hard werken wel gelukt en debuteerde ik aan het begin van dit seizoen. Sinds die wedstrijd sta ik wekelijks in de basis.”

Huidig seizoen
Momenteel staat ONI 1 al vrijwel het hele seizoen in de middenmoot. Al had dit in de ogen van Sjors beter gekund. Volgens hem heeft de ploeg namelijk een aantal keer onnodig punten laten liggen. “Voor nu denk ik dat we ook nog wel omlaag moeten kijken. In punten staan we namelijk dichtbij elkaar en we hebben nog een aantal lastige wedstrijden voor de boeg. We gaan er in ieder geval met ONI wel voor om derde klasse te blijven spelen.”

Ambities
Blom hoopt in zijn carrière op een zo hoog mogelijk niveau te gaan spelen en gaat hier volledig voor. Echter zal hij het ook geen enkel probleem vinden om zijn hele leven bij ONI te blijven spelen. “ONI zit in mijn hart en ik streef ernaar om het hoogst haalbare te bereiken met ONI. Het zou mooi zijn als ik ooit aanvoerder mag worden.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer heeft Blom in zijn carrière al vele hoogte punten, maar ook dieptepunten beleefd. Zijn dieptepunt is dat hij dit seizoen een spier had gescheurd in zijn bovenbeen, waardoor hij drie wedstrijden niet mee kon spelen. “Dit was erg balen, maar gelukkig heb ik ook vele mooie momenten meegemaakt in mijn carrière. Momenteel is het voetbal eigenlijk één groot hoogtepunt voor mij aangezien ik op mijn achttiende al meerdere keren in de basis bij het eerste heb mogen staan.”

Klik hier voor meer informatie over V.V. O.N.I.
Klik hier voor meer artikelen

VV Spijkenisse 2 heeft plek in piramide veroverd

VV Spijkenisse heeft naast de hoofdmacht en de onder 23 een derde competitiefelftal in de benen dit seizoen. Het tweede team heeft zich in de piramide van de club een plaats weten te veroveren. “Er zit nog veel rek in deze jongens”, aldus André Hoogenboom.

De trainer van VV Spijkenisse 2 is alleen maar lovend over zijn pupillen. “De groep heeft van zichzelf uit heel veel motivatie. Dat is voor ons als technische staf heerlijk werken. Het is een genot om elke week twee keer te trainen met deze jongens en op zaterdag met ze op stap te gaan voor de wedstrijden.”

VV Spijkenisse kent met de hoofdmacht en het onder 23-elftal twee selectie-elftallen. VV Spijkenisse 2 heeft zich de afgelopen anderhalf seizoen ontpopt als de derde poot in de competitieve tak. “We hebben een leegte ingevuld die er was”, vertelt Hoogenboom (53), die als de ‘architect’ kan worden gezien van het elftal.

“Het gros van deze jongens voetbalt al jaren met elkaar. Ik ben erbij gekomen toen ze de JO18-1 vormden. Via de JO19-2 zijn we het tweede geworden. Het geraamte van ons huidige elftal komt voort uit dat team.”

Het tweede elftal van VV Spijkenisse was de voorgaande jaren vooral plek waar recreatievoetbal de boventoon voerde. Na het uit elkaar vallen van het voormalige tweede-selectie elftal – er was toen nog geen onder 23 – kreeg VV Spijkenisse het niet meer voor elkaar om een prestatiegericht team te formeren. Totdat de JO19-2 van Hoogenboom de leegte ging invullen.

“We hebben bij onze overstap aangevraagd of we in de A-categorie ingedeeld konden worden, maar dat werd echter niet gehonoreerd door de KNVB. We hadden daarom vorig seizoen weinig tegenstand en zijn ongeslagen kampioen geworden.”

Dit seizoen speelt VV Spijkenisse 2 wel in de A-categorie en wel in de reserve tweede klasse. Het blijkt een niveau te zijn waarop de spelers van Hoogenboom uitstekend uit de voeten kunnen. “We hebben ons geplaatst voor de promotiepoule en daar willen we uiteraard ook weer hoge ogen gooien. Deze groep is niet alleen gemotiveerd, maar ook ambitieus.”

De meeste spelers vallen in de leeftijdsgroep negen, twintig, éénentwintig jaar. Het elftal herbergt ook ervaren spelers. “Eric Polet, die jarenlang in VV Spijkenisse 1 heeft gespeeld, maakt ook deel uit van ons team. Hij is goud waard voor deze jongens. De club heeft baat bij een goed tweede elftal dat op niveau speelt. Voor het onder 23-elftal heb je altijd de beperking dat je niet ouder mag zijn dan 23 jaar. Nu is er voor spelers die geblesseerd en herstellen een uitvalsbasis. Het doel is dan ook zeker om op termijn naar de reserve eerste klasse te gaan en wie weet kunnen we daarna nog een stapje maken.”

Wie het elftal van Hoogenboom ziet voetballen ziet een herkenbare speelwijze met duidelijke taken. “We spelen vrijwel altijd 4-3-3. De jongens zijn daar mee op gegroeid en zijn gewend om in dat systeem te spelen. De veldbezetting is duidelijk.”

Klik hier voor meer artikelen van VV Spijkenisse.
Klik hier voor meer informatie over VV Spijkenisse.