Home Blog Pagina 387

CWO versterkt zich met Mo Rahal (sv DSO)

sv CWO
-
0
CWO versterkt zich met Mo Rahal (sv DSO)

Hoofdtrainer Jeffrey van Dijk kan na de zomer beschikken over de diensten van Mo Rahal. De negentienjarige buitenspeler annex aanvallende middenvelder komt over uit het 023 elftal van sv DSO uit Zoetermeer. Een stukje rijden dus, maar Mo kent geen twijfel over zijn keuze voor CWO.

Voor Mo wordt het zijn eerste jaar in het seniorenvoetbal. Dat betekent echter niet dat er niks te vertellen valt over zijn voetballoopbaan. Sterker nog; menig veteraan zal jaloers zijn op het rijtje clubs dat hij al achter zijn naam heeft staan. Mo begon in de jeugd bij zijn huidige club sv DSO, waarna hij al verkaste naar de talentenvijver van Alphense Boys. Na twee jaar hadden de scouts uit Rotterdam-West genoeg gezien, en maakte hij de stap naar de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam.

In de tussentijd doorliep Mo nog stages bij ADO Den Haag en Dordrecht, maar een zware blessure gooide roet in het eten. Op jonge leeftijd scheurde hij zijn binnenste en buitenste meniscus in zijn rechter knie. Na een geslaagde revalidatie begon hij weer opnieuw, onderaan de ladder bij DSO. Het duurde niet lang voor Alphense Boys weer aanklopte, maar opnieuw sloeg het noodlot toe. Inmiddels is Mo weer bijna hersteld en klaar voor een nieuwe uitdaging.

De reden om aan ’t Trimpad te gaan voetballen is heel simpel: hoofdtrainer Jeffrey van Dijk. Jeffrey was al eerder trainer van Mo in hun tijd bij Alphense Boys. Mo houdt hier prettige herinneringen aan over. ,,Ik heb daar een hele leuke tijd gehad, en dat is mede te danken aan de trainer”, zegt hij.

Mo heeft daarom hoge verwachtingen van het nieuwe voetbalseizoen. ,,Dit is een mooie kans om kennis te maken met het seniorenvoetbal en mezelf weer verder omhoog te werken. Ik reken op een mooi seizoen waarin ik belangrijk kan zijn voor het team, en dat we uiteindelijk tot het einde bovenin mee zullen draaien.”

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

Bij GSBW wordt het niveauverschil tussen de Dames en Heren steeds kleiner

VoetbalJournaal
-
0
Bij GSBW wordt het niveauverschil tussen de Dames en Heren steeds kleiner

Ferry Hof is hoofdtrainer bij GSBW Dames 1. Hier is hij al zes jaar actief en vandaag gaan we met hem en speelsters Sasja Tijsen en Jessica van Leeuwen in gesprek. Met hen bespreken we de prestaties van het elftal en de rol die zij hebben binnen het team.

Even voorstellen
Ferry Hof begon als pupil met voetballen bij vv JPS. Hier speelde hij tot de E, waarna hij overstapte naar NOAD in tilburg. Na een aantal jaar maakte hij de overstap naar SVG, waar hij in een vrienden team ging spelen. Vervolgens ging hij naar VV Audacia. Toen Ferry 25 jaar oud was begon hij hier tevens als assistent-trainer van Randy Waterloo. Toen Randy overstapte naar GSBW ging Ferry met hem mee als zijn assistent. Na drie jaar in deze rol jaar kreeg hij de mogelijkheid om hoofdtrainer van GSBW-dames 1 te worden samen met Joost broers. In deze rol is hij inmiddels drie jaar actief.

Sasja Tijsen is 27 jaar oud en voetbalt sinds de brugklas. Ze begon bij Victoria – O en sloot zich later aan bij Studenten voetbalvereniging TSVV Merlijn. Hier beleefde ze veel successen, waaronder een kampioenschap in de vierde klasse. Toen uit haar lichting veel meiden vertrokken stapte ze over naar GSBW, waar ze in haar eerste seizoen direct promoveerde.

Jessica van Leeuwen is 23 jaar oud. Nadat ze vier jaar had gehockeyd begon ze veertienjaar geleden met voetballen. “Hier waren vooral mijn opa’s (beide voetbalfanaten, één van de twee is zelf prof geweest) toen héél erg blij mee.” Ze begon bij GSBW en is hier nooit meer vertrokken. Bij deze club heeft ze dan ook al veel hoogtepunten beleefd met als absolute hoogtepunt de promotie naar de tweede klasse en de gezellige teamuitjes. Verder beheert ze samen met Sasja de social media kanalen van hun team. “Dit is erg tof en niet alleen wijzelf als team vinden het leuk, maar ook onze club, de trouwe supporters en sponsoren zijn erg enthousiast.”

Ambities Ferry Hof
Toen Hof begon als hoofdtrainer GSBW dames 1 waren ze actief in de derde klasse. Destijds waren er geen meisjesteams bij de club en het gat met dames 2 werd steeds groter. Inmiddels is er een MO13 bijgekomen en wordt er hard geprobeerd om het gat tussen Dames 1 en 2 te verkleinen. “Dit seizoen staan we met dames 1 op een gedeelde tweede plaats in de tweede klasse. Onze ambitie is om naar de eerste klasse te promoveren en daarnaast hopen we een extra damesteam op de been te krijgen om het gat tussen dames 1 & 2 te verkleinen. Verder hopen we dat de huidige Mo13 kan worden opgesplitst in twee teams, zodat er minder leeftijdsverschil in het team is.”

Ambities Sasja en Jessica
Met de ambities van de trainer zijn Sasja en Jessica het volledig eens en ook zelf hebben ze nog voldoende ambities. Zo vertelt Sasja: “Jessica is een erg harde werker, zowel binnen als buiten het veld. Het maakt haar niet uit op welke positie ze staat en ze doet overal haar best. Ik verwacht hierom dat als ze zo door traint in de sportschool als nu, ze in de toekomst de meest fitte links/rechtsbuiten van GSBW zal worden. Ook hoop ik dat ze nog veel goals mag maken voor ons.
Daarnaast hoopt Jessica dat Sasja over tien jaar nog net zo fit is als nu. “Sasja is altijd erg fanatiek en motiveert de ploeg altijd goed. Verder verwacht ik dat ze over tien jaar nog altijd mee staat te zingen met de zangers van de voetbalfeesten.”

Dorpsclub
Beide dames hebben het erg naar hun zin bij GSWB. Ze zien het als een echte dorpsclub waar iedereen elkaar kent. Verder vertelt Jessica het volgende: ”Op de club zie ik veel vaste gezichten, zoals onze ‘Jan de Materiaalman’ en het barpersoneel. Zij zorgen ervoor dat iedereen zich thuis voelt op de club. Daarnaast is de club steeds succesvoller in het verminderen van de verschillen tussen de heren en dames en zijn ze bezig met mooie stappen voor de toekomst.”

Klik hier voor meer artikelen
Klik hier voor meer informatie over GSWB

Timothy Nugteren van V.V. Sliedrecht won de Coen Moelijn Trofee van beste rechtsbuiten

vv Sliedrecht
-
0
Timothy Nugteren van V.V. Sliedrecht won de Coen Moelijn Trofee van beste rechtsbuiten

Timothy Nugteren begon op zijn zevende met voetballen bij V.V. Papendrecht. Inmiddels is hij twintig jaar oud en speelt hij bij V.V. Sliedrecht. Hier maakte hij vorig jaar zijn debuut in het eerste elftal onder trainer Dennis van der Steen. Het duel eindigde in 1-1 en Timothy kreeg nog een aardige kans, maar kwam helaas niet tot een schot.

Even voorstellen
Timothy Nugteren studeert CIOS in Dordrecht. Hier zit hij in zijn laatste jaar en wil hij volgend jaar doorstromen naar niveau 4. In zijn vrije tijd gamet hij graag en gaat hij graag met zijn vriendin de stad in om wat te eten of drinken. Verder staat Nugteren graag op het voetbalveld. Op maandag en woensdag is hij trainer van de JO17-4 van Sliedrecht. Hier begon hij mee voor zijn stage, maar dit bevalt hem uitstekend en het plan is dan ook om hier volgend jaar mee door te gaan. Verder speelt hij zelf in het tweede elftal van Sliedrecht.

Transfer van Papendrecht naar Sliedrecht
Timothy begon met voetballen bij V.V. Papendrecht en dat ging naar eigen zeggen zeker niet zonder slag of stoot. “Vooral in de D’tjes moest ik echt mijn best doen om boven te komen drijven. Uiteindelijk is dat gelukt door er keihard voor te blijven knokken. Vervolgens ben ik nooit meer uit de selectieteams weggeweest. Bij Papendrecht ging het uiteindelijk in B-Junioren niet meer goed. Er waren een aantal zaken die me niet bevielen en ik besloot hierom over te stappen naar V.V. Sliedrecht. Hier debuteerde ik vorig seizoen op mijn negentiende in het eerste elftal. Dat was tegen Nivo Sparta onder trainer Dennis van der Steen. Het duel eindigde in 1-1 en ik kreeg nog een aardige kans, maar helaas kwam ik niet tot een schot. Verder bevalt het voetballen bij Sliedrecht me erg goed en ik ben niet van plan om de club op korte termijn te verlaten.”

Huidige seizoen
Dit seizoen speelt Nugteren voornamelijk in het tweede elftal, waar de prestaties tot dusver niet zijn als gehoopt. Het elftal staat laatste en heeft nog een aantal cruciale wedstrijden voor de boeg. “We spelen alleen nog tegen ploegen die net boven ons staan. We willen heel graag in de reserve hoofdklasse blijven dus het zullen spannende wedstrijden worden. Wel laten we de laatste tijd redelijk voetbal zien dus hopelijk betaalt dat zich een keer uit en is het geluk aan onze zijde.”

Ambities
De ambities van Timothy zijn hoog. Hij streeft ernaar om binnen nu en twee jaar vaste basisspeler te worden bij Sliedrecht 1. “Het kan zijn dat dit te hoog gegrepen is, maar je moet uiteindelijk iets hebben om naartoe te werken. Als je dat niet hebt blijf je vaak vastzitten op je huidige niveau en dat wil ik niet. Daarnaast heeft Sliedrecht de keuze gemaakt om jeugdspelers vaker een kans te geven in het eerste dus er liggen zeker mogelijkheden.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer heeft Nugteren in zijn carrière al vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Voor hem was met name de Coronaperiode een flink dieptepunt, omdat hij toen niet kon voetballen. Ook het huidige seizoen is tot nu toe een dieptepunt, al kan handhaving dit nog veranderen. Aan deze momenten denkt Timothy liever niet terug. Hij denkt liever aan zijn hoogtepunten. “Ik heb twee hoogtepunten. Dit is allereerst mijn debuut in Sliedrecht 1. Mijn tweede hoogtepunt is dat ik op de Moulijn Memorial cup de Coen Moulijn Trofee won. Dit was de prijs voor de beste Rechtsbuiten van het toernooi.”

Vincent Bons
Als laatste wil Nugteren graag Vincent Bons in het zonnetje zetten. “Vincent is een belangrijke persoon in onze organisatie. Hij regelt veel voor ons. Zo helpt hij met het regelen van busreizen en etentjes en het trainingskamp voor het eerste en tweede is mede door hem voortgekomen.”

Klik op Sliedrecht voor de laatste artikelen van de club.
Klik op Sliedrecht voor meer informatie over de club.

SPV’81 is tweede thuis voor Ken Wiltenburg

SPV 81
-
0
SPV’81 is tweede thuis voor Ken Wiltenburg

Met Ken Wiltenburg heeft zich een tweede Wiltenburg-telg gemeld voor de hoofdmacht van SPV’81. De bikkelende back van negentien jaar kon dit seizoen echter nog weinig genieten van het samenspelen met zijn oudere broer Rens, omdat deze een knieblessure heeft. “Onze tijd komt nog wel.”

In Polsbroek kan het soms flink spoken. Zeker als een windje een storm wordt. Als SPV’81 en Zwammerdam zich voor hun onderlinge ontmoetingen opmaken raast er een razende wind over het hoofdveld. In dat toneel gaat SPV met 0-3 door de knieën. Het is een logische uitslag tussen de nummer één en veertien van het klassement.

“We wisten dat we een zwaar seizoen zouden krijgen”, zegt Ken Wiltenburg, die tegen koploper Zwammerdam als linksback is geposteerd. “We hebben ons vorig seizoen nog net gehandhaafd in de vierde klasse, dankzij een sterke tweede competitiehelft. De vierde klasse is er daarna alleen sterker op geworden.”

Hij zegt dat zijn ploeg niet gebukt gaat onder de degradatiedruk. “Als je bij SPV speelt, weet je dat je de underdog bent. We doen ons best en zetten ons maximaal in. Of het genoeg is, zullen we eind mei weten.”

Degradatie of niet, de Polsbroekse ogen zijn op dit moment vooral gericht op de wedstrijd tegen Cabauw die volgens Wiltenburg leeft bij zijn club. “Het zijn nagenoeg onze buren. Daar wil je graag van winnen. In de eerste wedstrijd werd het 3-3. Ik heb de datum van de uitwedstrijd, zaterdag 29 april, omcirkeld in mijn agenda.”

Wiltenburg speelde vorig seizoen al regelmatig mee met de Polsbroekse hoofdmacht, maar dit seizoen wordt er elke week een beroep op hem gedaan.

Zijn hele familie ademt voetbal. Zijn vader is de grensrechter bij het tweede elftal. Hij speelde  jarenlang in SPV 1 en speelt nu nog in de zeven-tegen-zeven competitie. Wiltenburgs moeder is regelmatig te vinden als vrijwilliger achter de bar in het clubgebouw te vinden. Broer Rens maakte al eerder kwartier als speler in het eerste elftal. “Van samen spelen is echter nog niet zo veel terecht gekomen. Rens is geblesseerd aan zijn knie. Natuurlijk vind ik dat jammer, want ik vind het leuk om met hem in een elftal te spelen. In de jeugd hebben we dat niet gedaan, want daarvoor is ons leeftijdsverschil – we schelen zes jaar – te groot.”

Tegenstanders weten wat ze aan de jongste Wiltenburg hebben: een back die verdedigend sterk is en niet bang is om de duels aan te gaan. Zijn aanvallende aandeel daarentegen is beperkt, zegt hij. “Dat heeft ook met onze speelwijze te maken. We spelen vaak met één of twee spitsen en een versterkt middenveld. Daardoor blijft er weinig ruimte over om via de flanken op te stomen.”

Volgens Wiltenburg is de degradatiedruk niet voelbaar in de hoofdmacht. “Natuurlijk weten we allemaal hoe we er voor staan, maar als SPV’er weet je ook dat je niet automatisch de favoriet bent om wedstrijden te winnen. We zullen hier heus niet de treurmars lopen als we onverhoopt degraderen. Dan beginnen we volgend seizoen gewoon in de vijfde klasse.”

En zoals het eruit ziet zou ook Cabauw de neergang naar de kelderklasse van het standaardvoetbal maken. “Als we de kans krijgen ook Cabauw mee te trekken in onze val teken ik daarvoor”, gooit hij wat extra vuur op de derby eind deze maand in Cabauw.

Klik op SPV’81 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SPV’81 voor meer informatie over de club.

Sjoerd van Dijk van VVZ’49 ziet steeds meer verbetering in het team

VVZ 49
-
0
Sjoerd van Dijk van VVZ’49 ziet steeds meer verbetering in het team

Vandaag gaan we in gesprek met Sjoerd van Dijk van VVZ’49. Dit seizoen gaat het niet geweldig bij de mannen van VVZ’49 2. Alle zeilen moeten worden bijgezet, maar Sjoerd heeft alle vertrouwen in een goede afloop van het seizoen.

Carrière
Sjoerd begon met voetbal toen die vier jaar was bij T.O.V. en was even gestopt tussen zijn zevende en negende. ‘’Hierna ben ik weer doorgegaan bij T.O.V. Toen kwam ik in een nieuw aangemaakt team, de E6. Vanaf de jo13-1 ging ik door naar de jo14-1 en vervolgens jo15-1 van. Hiervoor zat ik altijd in het tweede elftal of lager (denk aan D2, F3 enz.).’’

Toen kwam de overstap naar VVZ. ‘’Mijn eerste jaar bij VVZ’49 was in de jo16-1. Hierna ben ik naar de jo17-1 gegaan en daarna door naar de jo19-1. Deze drie jaar bij VVZ’49 was op hoofdklasse niveau. Ik zit nu in mijn eerste jaar senioren selectie bij VVZ’49.’’

Huidig seizoen
Dit seizoen gaat het niet heel goed. ‘’We staan momenteel laatste en hebben geloof ik maar één keer gewonnen en drie keer gelijk gespeeld. Wel ben ik dit seizoen naar mijn mening goed in vorm. Ik startte dit seizoen in het tweede van VVZ’49 onder leiding van Teus Verwoerd. Helaas is Teus halverwege het seizoen gestopt, maar Gijs Schaap heeft het toen van hem overgenomen. Gijs was al vanaf de jo16-1 mijn trainer en is/was assistent trainer van het eerste, dus was gelukkig niet onbekend. Vlak nadat Gijs het tweede had overgenomen werd ik gevraagd om na mijn wedstrijd op de bank te zitten bij het eerste. Het was dus fijn om te zien dat ik wel gewaardeerd werd binnen de selectie.’’

Hoogte- en dieptepunten
Het is voor Sjoerd lastig om te kiezen tussen zijn hoogtepunten. Als die er dan één moet kiezen is het toch wel zijn allereerste goal in de jo16-1 bij VVZ. ‘’Dit was het eerste goal van het seizoen voor het team en voor mij was het het begin van iets moois bij VVZ.’’

Zijn dieptepunt heeft die ook meegemaakt bij VVZ. ‘’In een vriendschappelijke wedstrijd binnen de club (VVZ’49 jo17-1 tegen VVZ’49 jo19-1) een botsing kreeg met de keeper en hier uiteindelijk een ingescheurd bovenbeenspier aan heb overgehouden. Dit was vooral zuur, omdat de wedstrijd dus eigenlijk nergens om ging, maar ik lag er wel bijna drie maanden uit.’’

Koning derde helft
Uiteraard is dit ook een mooie titel binnen de vereniging. ‘’Jarno Wijma is altijd de eerste die met een biertje staat na de wedstrijd, maar hij drinkt ook altijd de laatste van de avond. Hierdoor kan ik wel zeggen dat hij deze titel moet krijgen.’’

Zelfvertrouwen
Sjoerd wil ook graag nog iemand in het zonnetje zetten. ‘’Ik ben erg lovend over mijn ex-trainer Teus Verwoerd. Sinds mijn komst naar VVZ’49 was mijn zelfvertrouwen erg laag, maar Teus heeft altijd heel veel vertrouwen in mij getoond en liet ook altijd weten/zien dat hij zoveel vertrouwen in me had. Ik heb bij VVZ’49 dus mijn eerste drie jaar gevoetbald zonder vertrouwen in mijn voetbalkwaliteiten, maar toen ik aan het begin van dit seizoen bij Teus kwam, kwam dit zelfvertrouwen al een beetje terug. Mijn prestaties werden hierom ook steeds beter en dit heeft me echt geholpen om mijn zelfvertrouwen terug te krijgen!’’

Vooruitblik
De hoop en de wil is er zeker nog bij de mannen van VVZ 2 om de komende wedstrijden te winnen en weg te komen van die laatste plaats. ‘’Het is zeker niet onhaalbaar, want ik zie steeds meer verbetering in het team.’’

Klik hier voor meer artikelen over VVZ.
Klik hier voor meer informatie over VVZ.

NAC Breda legt nieuw hoofd jeugdopleiding vast 

NAC Breda
-
0
NAC Breda legt nieuw hoofd jeugdopleiding vast 

Oud bekende Fouad El Fdil is sinds 1 maart het nieuwe hoofd jeugdopleiding van NAC. Hij tekende een contract voor vier jaar bij de Geel-Zwarten. 

De functie voor hoofd jeugdopleiding bij NAC was per 1 februari vrijgekomen. Dit kwam doordat het contract van Eric Hellemons in goed overleg met de nieuwe leiding van de club werd opgezegd. Na trainer/coach te zijn geweest van de O15-1 werd Eric hoofd jeugdopleiding. Eric was ruim acht jaar in dienst van de club. 

De 44-jarige geboren en getogen Bredanaar Fouad El Fdil heeft de functie van hoofd jeugdopleiding per 1 maart overgenomen. Tussen 2010 en 2013 was Fouad ook al actief bij de NAC Jeugdopleiding. Hij was destijds trainer van NAC Onder 17. Nu is hij na tien jaar weer terug op het oude nest. 

El Fdil was na zijn dienstverband bij NAC twaalf jaar werkzaam bij de KNVB in diverse functies op het gebied van technisch beleid, clubontwikkeling en trainersopleidingen. Naast zijn carrière in Nederland heeft hij ook werkzaamheden in het buitenland verricht. Zo was hij kortgeleden sportief directeur bij Al Gharafa in Qatar. Ook bekleedde hij diverse trainers- en managementfuncties binnen de hoog aangeschreven voetbalacademie Aspire Academy. Waar onder meer spelers van nationale jeugdteams een fulltime opleiding aangeboden krijgen.

Na verschillende gesprekken met Peter Maas was Fouad zeer enthousiast geworden om een bijdrage te leveren aan de ambities en doelstellingen van het vernieuwde NAC. “In het buitenland heb ik veel geleerd over hoe jeugdspelers in andere landen opgeleid worden en hoe academies ontwikkeld worden. Wij hebben de ambitie om de NAC Jeugdopleiding verder te verbeteren. Ik kijk er erg naar uit om aan de slag te gaan bij de club in mijn geboortestad”, aldus El Fdil. 

NAC heeft de ambitie en doelstelling om het niveau van de jeugdopleiding beter aan te laten sluiten bij het beoogde niveau van de eerste selectie. Zo heeft NAC in het verleden al veel jeugdspelers gehad die doorbraken via de jeugd naar het eerste elftal. Neem bijvoorbeeld Sydney van Hooijdonk, Nemanja gudelj, Alex Schalk, Mats Seuntjes of Ömer Bayram als voorbeelden. Het zijn allemaal spelers die via Jeugdopleiding van NAC doorgestroomd zijn naar het eerste elftal. Vanuit daar hebben ze zich in de kijker gespeeld en vaak een mooie transfer verdiend naar een club op hoger niveau. 

Peter Maas is blij met de aanstelling van Fouad el Fdil: ‘Met Fouad halen we iemand binnen met een imposante vracht aan ervaring, opgedaan op diverse niveaus in binnen- en buitenland. Daarnaast brengt hij vernieuwende methodes met zich mee om de jeugdopleiding te innoveren, verdiepen en versterken. Met zijn aanstelling hopen we het niveau van onze jeugdopleiding beter aan te laten sluiten bij het beoogde niveau van onze eerste selectie.’

Klik op NAC Breda voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NAC Breda voor meer informatie over de club.

Delano Cohen bezig aan laatste ‘bonusjaar’ bij VV Nieuwenhoorn

vv Nieuwenhoorn
-
0
Delano Cohen bezig aan laatste ‘bonusjaar’ bij VV Nieuwenhoorn

Delano Cohen ruilt aanstaande zomer zijn spelerstenue in voor dat van trainersoutfit. De huidige speler van VV Nieuwenhoorn keert als assistent-trainer terug bij Quick Boys, waarmee hij zeven jaar geleden het kampioenschap behaalde.

Wie denkt dat Cohen deze maanden tijdens zijn afscheidstournee als voetballer met de ziel onder zijn arm loopt, heeft het helemaal mis. De inwoner van Berkel en Rodenrijs, die vorige maand zijn 32ste verjaardag vierde, geeft juist aan volop te genieten van iedere minuut. “Ik heb de jaren bij VV Nieuwenhoorn altijd als bonusjaren gezien. Ik heb met mijn vrienden kunnen spelen en met hen successen behaald. Door mijn enkelblessure die ik bij Barendrecht heb opgelopen ben ik de laatste die zal klagen over deze jaren.”

Cohen heeft sowieso geen reden om sip te zijn, want met zijn vriendin maakt hij zich op voor gezingsuitbreiding. De baby dient zich eind deze maand aan in huize Cohen, waar de babykamer een paar maanden geleden al in orde was. “Het lijkt me fantastisch om vader te worden. Ik kijk er naar uit.”

Zijn voetballoopbaan bracht hem langs tal van clubs: Sparta, Excelsior, Almere City, Quick Boys, Zwaluwen, Barendrecht en tot slot VV Nieuwenhoorn. “Ik ben daar heel content mee. Een mooier sluitstuk kon ik me niet wensen”, doelt hij op VV Nieuwenhoorn, dat de afgelopen jaren op zaterdag weer de allure heeft gekregen van wat de club op zondag had. “VV Nieuwenhoorn denkt goed na welke spelers hier passen. Dat heeft mede gezorgd voor de successen.” Hij ziet het als zijn laatste taak op het veld om VV Nieuwenhoorn in de vierde divisie te houden. Dat hij zelf niet meer de voetballer van zijn toptijd is, heeft hij allang geaccepteerd. “Die enkel is niet meer goed gekomen. Daardoor ben ik op het veld beperkter in mijn functies. Daar kun je moeilijk over doen, maar ook accepteren en genieten van wat je nog wel kan.”

Cohen startte een paar jaar geleden, parallel aan zijn eigen actieve voetbal, een carrière als trainer. Hij volgde met succes de opleiding voor trainer/coach-3. Dit seizoen traint en coacht hij VV Nieuwenhoorn onder 15. “Een talentvol team dat is gegroeid tijdens dit seizoen. We begonnen na de zomer in de eerste klasse en spelen inmiddels in de zevende divisie.”

Quick Boys hield zijn trainerscarrière nauwlettend in de gaten en toen Cohen eind vorig jaar een telefoontje kreeg van de Katwijkse grootmacht was hij verrast. “Ik heb drie fantastische jaren gehad bij Quick Boys. Ik was op mijn 24ste aanvoerder van het kampioensteam. Onze contacten zijn altijd warm gebleven, maar toen de club aan de lijn hing, verraste me dat wel. Quick Boys is een grote club en kan voor de trainers vissen uit een grote vijver.”

De Katwijkers wilden graag een assistent met een Quick Boys-verleden. “Ik heb een gesprek gehad met de technische man en later schoof ook de nieuwe hoofdtrainer Thomas Duivenvoorde aan. We kenden elkaar niet, maar het klikte. We hebben zeker drie uur lang gepraat over voetbal. Het is voor mij een geweldige kans om me als trainer verder te ontwikkelen.”

Klik op VV Nieuwenhoorn voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Nieuwenhoorn voor meer informatie over de club.

Eén tweetje met Nabil Achahbar en Milkias van Alliance Roosendaal JO-12

RSC Alliance
-
0
Eén tweetje met Nabil Achahbar en Milkias van Alliance Roosendaal JO-12

Vandaag spreken we met Nabil Achahbar, de 21-jarige coach en met Milkias, de 11-jarige middenvelder van de van de JO-12 1 van Alliance Roosendaal. Beide heren dragen de club een warm hart toe en vertellen over wat een fijne club Alliance is.

Even voorstellen
Nabil Achahbar is een inwoner van Roosendaal, hoewel hij geboren en getogen is in Nederland, heeft hij in zijn jeugd enige tijd in Frankrijk gewoond, in de stad Lille. ‘’Van jongs af aan had ik al een passie voor voetbal en toen ik terugkeerde naar Nederland, schreef ik me in bij mijn lokale club, Alliance Roosendaal. Ik speelde daar vanaf mijn zesde jaar en bereikte in de jeugd de hoofdklasse.’’

Naast zijn werk is hij sinds de zomer van 2022 voetbalcoach geworden bij Alliance Roosendaal, waar hij de JO-12 leidt. Om zichzelf goed voor te bereiden op deze rol, volgde hij met succes een opleiding als pupillentrainer bij de KNVB. Naast zijn passie voor voetbal, is hij ook betrokken bij zijn stad en wijk, Kalsdonk. ‘’Ik streef ernaar om zoveel mogelijk bij te dragen aan de gemeenschap en om deze te ondersteunen. Ik ben een persoon die niet graag stilzit en altijd streeft naar persoonlijke ontwikkeling. Mijn eigenschappen, waaronder positiviteit, ambitie en geduld, hebben mij geholpen bij het vervullen van mijn rol als voetbalcoach.’’

Milkias is geboren in het land Eritrea in Afrika en is op zijn achtste verhuisd naar Nederland. Hij woont in Roosendaal en houd van voetbal, buitenspelen en spelletjes doen op zijn telefoon. De enige club waar hij heeft gevoetbald is Alliance. Hij heeft ook nog gevoetbald in Eritrea, maar niet bij een club.

Voetbalcarrières
We vroegen aan beide heren wat zij vonden van de carrière van de andere. Nabil vertelde dat Milkias laat zien dat hij over een groot talent beschikt en dat hij gedreven is om zichzelf te verbeteren. ‘’Ik hoop dan ook dat Milkias zijn carrière verder kan laten groeien en zich kan ontwikkelen tot een nog betere voetballer. Hij heeft de potentie om ver te komen en ik ben ervan overtuigd dat hij met de juiste begeleiding en trainingen nog verder kan groeien en nog betere prestaties kan neerzetten.’’

Milkias vertelde over Nabil dat de trainer heel erg goed is en nu al een mooie carrière heeft. ‘’Ik denk dat hij heel erg ver gaat komen als voetbalcoach.’’.

Hoogte-en dieptepunten
Als voetbalteam hebben we een aantal hoogte- en dieptepunten meegemaakt, vertelt Nabil. ‘’Het hoogtepunt was toen we een ongeslagen reeks hadden in de derde fase van het seizoen en daardoor als nummer één zijn gepromoveerd. We hebben dit bereikt door meer gedisciplineerd te trainen en als team te focussen op gedrag. Dit heeft de ruimte gecreëerd om op technisch vlak te kunnen groeien en dit is ook gelukt. Het resultaat was promotie naar een hogere klasse.’’.

Helaas heeft ook het team van Nabil een dieptepunt meegemaakt. ‘’Tijdens een van onze wedstrijden zijn we door de scheidsrechter partijdig behandeld en hebben we oneerlijk verloren. Dit was een zware teleurstelling na de keiharde trainingen in de regen en de kou. We hebben ons best gedaan, maar het was moeilijk om te accepteren dat we door een oneerlijke behandeling hebben verloren.’’.

Ook Milkias vertelt over zijn hoogte-en dieptepunten. ‘’Het dieptepunt is dat we zaterdag 2-4 hebben verloren en we stonden 2-0 voor en ik was daar heel erg teleurgesteld over. Het hoogtepunt is dat we ook vaak winnen en dat we een leuk en goed team hebben bij Alliance.’’.

Wat maakt de club zo uniek?
Nabil kan als oud-speler hier veel over vertellen. ‘’Als oud-speler kan ik uit eigen ervaring zeggen dat Alliance een vertrouwde plek is om te zijn. Ik heb er in de jeugd gevoetbald en de sfeer was altijd positief en gezellig. Er werd veel waarde gehecht aan het samenzijn en het bouwen van hechte teams. Dit is iets wat mij altijd is bijgebleven en wat ik nu ook probeer over te brengen op mijn eigen team.’’

Wat Alliance ook zo bijzonder maakt volgens Nabil, is de multiculturele samenstelling van de club. ‘’Er zijn veel verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd, wat voor een bijzondere dynamiek zorgt. Het is mooi om te zien hoe voetbal mensen samenbrengt en dat er op het veld geen onderscheid wordt gemaakt tussen afkomst, religie of achtergrond.’’.

‘’Al met al is Alliance een club waarbij iedereen zich thuis kan voelen. Het is niet alleen een plek om te voetballen, maar ook een plek om samen te komen en te genieten van het spel met elkaar.’’

Milkias antwoorde als volgt: ‘’De club is heel erg leuk om te zijn. Mooie velden, lieve trainer, ik heb veel vrienden bij Alliance. Ik kijk altijd uit naar de maandagen, woensdagen en zaterdagen omdat ik mij hier echt thuis voel.’’

Beste eigenschap van de ander
Als coach en speler zijn Nabil en Milkias natuurlijk nauw verbonden met elkaar. We vroegen aan de twee wat de beste eigenschap van de ander is. Nabil antwoorde als volgt: ‘’De beste eigenschap van Milkias is ongetwijfeld zijn vastberadenheid. Hij is zeer toegewijd aan zijn sport en traint hard om een betere voetballer te worden. Wanneer hij op het veld staat, gaat hij volledig op in het spel en doet hij er alles aan om het team naar de overwinning te leiden. Zijn energie en positiviteit zijn aanstekelijk en dragen bij aan een sterke team spirit.’’.

Milkias vertelde over de beste eigenschap van Nabil: ‘’De trainer is altijd blij en heel erg lief voor ons en wilt ons altijd helpen en zegt dat wij in onszelf moeten geloven.’’

Toekomst
De laatste vraag die we stelden was waar de heren elkaar over tien jaar zagen staan. Nabil gaf als volgt antwoord: ‘’Als ik nadenk over waar milkias over tien jaar zal staan, dan zie ik hem voor me als een jongeman die op het punt staat om aan een mooie carrière te beginnen. Of het nu in het voetbal is of in een ander gebied waarin hij zijn talenten kan benutten, ik ben ervan overtuigd dat hij het ver zal schoppen. Ik hoop dat er in de toekomst een mooie pad voor milkias is weggelegd, vol met kansen en uitdagingen waarin hij kan groeien en bloeien. Hij is een jongen naar mijn hart en ik gun hem het allerbeste.’’.

‘’Blijf je best doen op school, haal je diploma en geef nooit op, strijder!’’

Milkias heeft vertrouwen in de talenten van zijn trainer. ‘’Ik denk dat mijn trainer gestopt is. Of nee nee wacht even hij is wel heel goed en ik denk dat hij over tien jaar bij Ajax coacht!’’

Klik op Alliance voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Alliance voor meer informatie over de club.

RFC 5 hoopt tegen Wesley Sneijder en de Rebellen te spelen

RFC
-
0
RFC 5 hoopt tegen Wesley Sneijder en de Rebellen te spelen

Vandaag spreken we Ruben van Strien van RFC 5. Voor RFC was Ruben actief voor Good Luck en Madese Boys. De 21-jarige Ruben is voetballend al actief sinds zijn zesde en heeft zelfs kort deel uitgemaakt van de zaterdagselectie waar hij zijn debuut maakte op zijn negentiende.

Naast voetballen volgt Ruben de opleiding Logistiek Management aan de Breda University of Applied Sciences. Daarnaast werkt hij in de plaatste supermarkt de PLUS als vulploegleider. Maar het liefste is hij fanatieke voetballer. “Zo sta ik drie keer per week op het veld waarvan twee keer trainen en zaterdag de wedstrijd, ook de kantineavond op donderdag wordt vaak meegenomen. Naast de inspanning in de wedstrijden kan ik er ook enorm van genieten om met mijn teamgenoten een biertje te drinken in de kantine.”

Uit de hand gelopen kroegavond
Binnen RFC 5 is Ruben één van de 21 spelers, die de strijd aan gaan met plaatselijke amateurteams in de lagere klasse van het voetbal. Zo zijn ze actief in de 5e Klasse van de zaterdagcompetitie. “Het elftal is ontstaan na een uit de hand gelopen idee na een kroegavond. Het team bestaat uit voetballers die buiten het voetbal om ook al jaren een vriendengroep vormen. Ieder van deze groep was al actief als voetballer of had in zijn jongere jaren gevoetbald. Doordat velen een vrije zaterdag hadden en het voetbal begonnen te missen, is het plan langzamerhand ontwikkeld tot waar we momenteel zijn. Een vriendenteam van 21 man met een fanatieke trainer.”

Ruben vindt de mix binnen het team het meest unieke. “Zo bestaat het team uit een combinatie van oud selectie voetballers, voetballers die altijd voor hun plezier hebben gespeeld en voetballers waarvan dit hun eerste actieve seizoen is.” Naast het fanatiek-isme op het veld is het team ook buiten de velden enorm actief. “Zo zijn we laatst te gast geweest bij Veronica Offside en kunnen de fans op de wedstrijddag alle hoogtepunten volgen via het Instagram kanaal van het team.”

Het eerste seizoen
Het hoogtepunt van het team is het goede seizoen wat ze dit eerste jaar al draaien als collectief. “Waar we bij voorhand niet durfde in te schatten waar ons niveau lag draaien we momenteel mee voor de bovenste vier plekken. Momenteel staan we nog op een knappe tweede plaats en hopen we deze klassering vast te houden tot het eind van het seizoen.” Verder kent het team nog geen dieptepunten. “Wij als team hopen dit geluk aan ons zijde te houden en kloppen dit dan ook graag af.”

Dankzij de trainer van het team zijn de trainingen zeer divers. “Zo weet onze trainer ons team wekelijks te verassen met verschillende oefeningen van wereldwijde voetbalclubs. Waar de oefeningen er op de video’s makkelijk uit zien blijkt dit in de praktijk vaak lastiger uit te voeren te zijn door het team.”

Kantinefeesten
Volgens Ruben is Owen van Strien de koning van de derde helft. “Owen weet bij ieder kantinefeest het laatste uur te halen en slaat dan ook niet snel een extra rondje over. Dit brengt het iedere keer maar weer tot de vraag hoe, of en wanneer Owen thuiskomt van de kantinefeesten. Zijn ouders hebben hem zelfs al eens op moeten halen doordat het fietsen naar huis geen optie meer was.”

Het team zet zich ook actief in om de club te voorzien van verschillende feestavonden. Zo zijn ze als team actief bezig om een kantinefeest te organiseren voor de laatste thuiswedstrijden van de seniorteams. Daarnaast doet het team ook zijn best om de club op de kaart te zetten. Dit is ons gelukt door laatst aan te schuiven bij Veronica Offside.

Tot slot heeft RFC 5 de ambitie en de droom gekregen om tegen FC de Rebellen te spelen. Hierin spelen oud professionals zoals: Wesley Sneijder, Andy van der Meijde, Ruben Schaken en nog vele anderen. Dit wordt daarnaast ook live uitgezonden op ESPN onder leiding van Eredivisie scheidsrechter Bas Nijhuis. “Hoe gaaf zou het zijn als het clubje uit Raamsdonksveer live op televisie komt? Om dit te bereiken hebben we wel stemmen nodig. Dit kan via deze link en stem dan op RFC Zaterdag 5!”

Klik op RFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RFC voor meer informatie over de club.

Jay-Jay Meierdres wil na het kampioenschap met RBC doorstomen naar de derde divisie

RBC
-
0
Jay-Jay Meierdres wil na het kampioenschap met RBC doorstomen naar de derde divisie

RBC 1 linksbuiten Jay-Jay Meierdres werd afgelopen zondag kampioen van de tweede klasse C. De ploeg won met 6-1 van Virtus en Jay-Jay maakte een prachtgoal vanuit de tweede lijn.

Carrièreverloop
Meierdres begon op zijn vijfde/zesde met voetballen bij Baronie. Bij Baronie speelde hij een aantal jaar, tot hij op zijn negende gescout werd door NAC Breda. Hier speelde hij tot zijn vijftiende, waarna hij helaas te licht bevonden werd. Hij besloot toen terug te keren bij Baronie, waar hij op zijn achttiende debuteerde in het eerste elftal. Hier speelde hij twee jaar in het eerste om vervolgens over te stappen naar SteDoCO dat uitkwam in de hoofdklasse. Van deze club verkaste hij naar RKSV Halsteren en later Unitas. Bij Unitas werd hij tijdens de corona periode kampioen in de hoofdklasse, waarna hij een jaar naar Achilles Veen ging. Hier werd zijn contract echter niet verlengd en dus maakte hij afgelopen zomer de overstap naar RBC.

Seizoen verloop
Het huidige seizoen verliep tot dusver erg goed voor RBC. “Al vroeg in het seizoen spraken we uit dat we kampioen wilden en moesten worden, maar we moesten het wel wekelijks laten zien. Dit ging erg goed. We hebben namelijk slechts één keer verloren en twee keer gelijk gespeeld.”
Voor het elftal ging de verwachting om kampioen te worden gaande weg het seizoen steeds meer leven. Na de met 4-3 gewonnen wedstrijd thuis tegen Antbibarbari kon het niet meer mis gaan voor de ploeg. Het elftal kwam toen namelijk op negen punten voorsprong op de nummer twee. “Deze overwinning maakte daarnaast iets los in onze groep. We werden nog hechter dan we al waren en hadden het gevoel dat we het kampioenschap niet meer mis konden lopen.”

De kampioenswedstrijd
De voorbereiding op de wedstrijd tegen Virtus verliep voor Meierdres net als iedere wedstrijd. De ploeg immers niet verwacht dat het wel eens de kampioenswedstrijd kon zijn. Toch was het publiek in grote getalen aanwezig. Er was zo’n 1400 man op de been om RBC naar de overwinning te schreeuwen. De wedstrijd verliep goed voor RBC en Meierdres zelf was met een prachtig afstandsschot vanuit de tweede lijn verantwoordelijk voor de 5-0. “Vanuit de zestien kwam ik in de bal en werd ingespeeld door Rhomar Boudzra, met een man in mijn rug. Ik deed net of ik naar rechts bewoog, maar maakte kapte naar links waardoor ik ruimte kreeg. Ik zag de keeper een stukje voor zijn goal staan en schoot de bal toen in de korte hoek over hem heen. Toen ik de bal raakte wist ik zeker dat die erin zou gaan.”
De wedstrijd eindigde in een 6-1 overwinning en de ploeg was uiteraard blij. Zeker toen ze er na de wedstrijd achter kwamen dat JEKA 2-0 voor stond tegen Antibarbari en dat ze dus kampioen zouden worden. “We hadden het niet in eigen hand en als groep hadden we niet verwacht dat JEKA zou winnen van Antibarbari. Pas na de wedstrijd hoorde we dat JEKA 2-0 voor stond en dat we kampioen waren. Dit was erg  fijn, omdat thuis kampioen worden toch nog iets mooier is dan als we eventueel volgende week kampioen waren geworden in een uitwedstrijd.”

Feest in de sponsorruimte:
Na de wedstrijd heeft Meierdres het kampioenschap goed kunnen vieren. Er was een DJ aanwezig en de sponsoren waren uitgenodigd. Tijdens dit feest is er voldoende gedronken en gedanst en Meierdres was hierom de ochtend erna een paar uur later aanwezig op zijn werk al had dat naar eigen zeggen wel een legitieme reden.

Ambities
Volgend seizoen wil RBC 1 bovenin mee draaien en een gooi doen naar promotie. Hierbij maakt het voor de ploeg niet uit of dit dan via het kampioenschap is of via de nacompetitie. “Uiteraard willen we het liefst kampioen worden, maar dat zal een stuk lastiger worden dan dit seizoen. Verder wil ik op persoonlijk vlak de club graag helpen naar het divisie niveau want daar hoort de club thuis.”

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.

1...386387388...1.505Pagina 387 van 1.505