Home Blog Pagina 363

‘SC Monster gaat toch wel kampioen worden…’

De vraag is eigenlijk niet meer of, maar meer wanneer SC Monster dit seizoen kampioen gaat worden. Want met een comfortabele voorsprong op de nummer twee, kan het toch eigenlijk niet meer mis. Al blijft Jurgen Warbout nog even op zijn hoede. “Het is een beetje gezapig, dan wordt het gemakzuchtig.”

Een mooie uitgangspositie, niets lijkt derdeklasser SC Monster op weg naar het kampioenschap nog te kunnen gebeuren. Weet ook de 30-jarige Warbout eigenlijk wel. “Overal waar je komt, hoor je: ‘Jullie worden toch wel kampioen’. Daardoor kom je in een soort sleur, dat merk ik bij mezelf ook.” Want, zo is de ervaren buitenspeler kritisch. “De scherpte van de eerste seizoenshelft, is er wel een beetje af. Voor de winterstop wilden we het gevoel van vorig jaar wegpoetsen en wat rechtzetten, dat idee heb ik nu niet meer.” Laconiek en een beetje lacherig de wedstrijd in, ze roepen het bijna over zichzelf af. “Minder scherp, dan krijg je ook nog een paar keer het deksel op de neus. Gewoon omdat je afspraken niet nakomt.”

Aanwaaien
Tot boosheid van Marco Meijer, vertrekkend trainer van de ploeg. “Die ging laatst tijdens de rust, echt uit zijn dak: ‘Willen jullie wel kampioen worden?’ Dat was meer dan terecht.” Toch maakt hij, zich niet al te veel zorgen. “Als we gewoon ons niveau halen, winnen we van iedereen ‘makkelijk’. De grootste tegenstander, zijn we zelf.” Dus komt het ze in Monster dit seizoen eigenlijk allemaal een beetje te gemakkelijk aanwaaien, denkt hij. En dat terwijl Warbout in zijn vierde jaar bij de club, nu toch wel een keer wil oogsten. Aangespoord door zijn broertje. “Na zeven seizoenen bij HVC’10, was de uitdaging wel een beetje weg. Jesper hing daar een beetje tussen één en twee in, kende hier veel jongens en had de kans om bij Monster wel een vaste waarde te worden. Dus die zag de overstap wel zitten. En ik ging mee!” Ingegeven door een aantal goede gesprekken. “Waaronder met Marco (Meijer). Voor mij zaten hier ook een aantal bekende gezichten en vanwege mijn werk, kan ik niet altijd meedoen. Dat was bij HVC’10 toch lastiger.” De inwoner van ‘s-Gravenzande werd goed opgevangen én voelt zich inmiddels dan ook helemaal thuis in het blauw met paars. “Het eerste, tweede en derde, is hier echt één grote vriendengroep. Er is geen gezelligere vereniging in het Westland, dan Monster.”

Extra tribunes
Merkte Warbout ook vorig seizoen nog maar weer eens, vertelt hij. “Er worden altijd veel sfeeracties georganiseerd, met vuurwerk, rookbommen en fakkels. Vorig seizoen stond er bij onze laatste wedstrijd 2000 man publiek, werden er extra tribunes gebouwd. Dat geeft aan hoe de club is.” Extra stimulans, om die titel straks alsnog binnen te halen, zou je zeggen. “Puur op kwaliteit, zijn we ook gewoon de beste. Met jongens die op een hoger niveau hebben gespeeld.” Maar, zo merkt Warbout ook. “De derde klasse is wel slechter geworden, minder spelers die het verschil maken. Iedere tegenstander gaat zich tegen ons natuurlijk ingraven.” Tijd om te promoveren dus. “Derby’s zijn leuk, maar die Haagse clubs, daar ben ik wel klaar mee.” Vertrouwen dat het ook een niveau hoger moet lukken, hebben ze in ieder geval voldoende. “In oefenwedstrijden gaat het vaak goed. Je krijgt ook meer ruimte, want die ploegen willen voetballen.” De rechtspoot, die bij HVC’10 als aanvalsleider speelde, is nu belangrijk vanaf de zijkanten. Met een bijzondere reden. “Hier schrok ik van de ruimte die je kreeg als spits, niemand in je rug om te voelen. Dan draaide je open, was je de bal alsnog kwijt, omdat ze te laat instappen.” Acties, snelheid en een man van de assists. Warbout geniet er nog altijd iedere dag van. Vooral dankzij zijn broertje. “We hebben al vaker samengespeeld, maar nu is het extra bijzonder, omdat hij ook heel belangrijk is voor ons team.” Al zijn het niet alleen maar complimenten, lacht de routinier. “Jesper is echt zo’n zeikspeler. Als ik dan een keer te laat bij de tweede paal ben… Dat vind ik mooi. Van hem kan ik het goed hebben.” Precies de instelling die nodig is, om volgend seizoen samen in de tweede klasse te spelen. “De knop moet nu echt om!”

Klik op SC Monster voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Monster voor meer informatie over de club.

De meiden van Baronie MO20 werken keihard

Trainer Thomas van der Horst is nu voor het tweede jaar trainer bij de meiden onder 20 van Baronie. Vorig jaar nog assistent en sinds dit seizoen als hoofdcoach. Vorig jaar stond de ploeg in de topklasse onderaan waarbij ze het iedere week het erg zwaar hadden en er weinig geloof was in de ploeg. De doelstelling van dit jaar is het handhaven in divisie 1.

“We hebben dit jaar meiden die de neuzen dezelfde kant op hebben staan en graag hard willen werken. Vorig jaar miste ik dat nog wel een eens bij Code Oranje (voetbalinstituut bij Baronie red.). We hebben dit jaar goed gepresteerd wat maakt dat we nu in divisie 1 spelen. Het is een mix van meiden die van Baronie komen en meiden die van verder komen. We zijn een mooie opstap om door te groeien naar een profclub of het buitenland.”

”Daarnaast is de overstap naar de volwassenen ook mooi, omdat we op hoog niveau acteren en daarbij fysiek en slimmigheidjes om de hoek komen kijken. Als ze naar een eerste elftal gaan hebben ze minder moeite om aan te passen. De kracht van dit team is dat we tot het laatste fluitsignaal doorgaan, zelfs als we een mindere wedstrijd spelen. Zo hebben we al aardig wat punten gepakt op het einde. Ze blijven mij als trainer verbazen,” aldus de coach die een rotsvast vertrouwen in zijn ploeg heeft.  

Quote Trainer Thomas van der Horst:
“Alleen degene die het onmogelijke zien kunnen ook het onmogelijke doen”

Het meidenvoetbal bij Baronie, krijgt het voldoende aandacht bij zo’n grote vereniging?
 “Hmm als ik eerlijk ben dan vind ik dat hier veel meer naar kan worden geluisterd. Ook met de aanwas voor volgend seizoen. Als we dit binnen Baronie beter gaan wegzetten dan zullen veel meiden op dit niveau willen spelen wat weer zorgt voor een betere selectie. Selectiedagen zouden erg helpen waarbij meiden een dagje kunnen meetrainen. Dit omdat onze vijver van speelsters niet zo groot is als bijvoorbeeld Rotterdam of Den Haag. Vaak zijn er veel meiden in de regio die tussen jongens spelen, maar ook bij ons op hoog niveau kunnen spelen.” 

”Vanaf de O13 moeten ze al selectie gaan spelen of tussen de jongens naar mijn mening zodat het meidenvoetbal naar een hoger niveau gaat. Dit doen we bij Baronie goed naar mijn mening als ik kijk naar mijn Jo13-1 waar 2 talentvolle meiden in zitten. Beiden staan in de picture bij de KNVB en er één zelfs de keuze heeft tussen Ajax en PSV. Er zijn op dit moment ook een aantal meiden die meetrainen met Fortuna Sittard en Sparta. Daarnaast gaan er een aantal volgend seizoen naar Amerika om daar voor een Collegeschool te spelen. Uiteindelijk gun je het deze meiden om ook hun dromen te volgen. Ik probeer ze daarbij basis en kennis bij te brengen. Blijven dromen en alles doen voor je droom is belangrijk. Alleen degene die het onmogelijke zien kunnen ook het onmogelijke doen, Dat is mijn lijfspreuk’,” besluit de gedreven van der Horst. 

Klik op vv Baronie voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Baronie voor meer informatie over de club.

The Gunners viert 70 jaar bestaan

Zaterdag 4e klasser The Gunners viert in het weekend van 2 en 3 juni haar 70 -jarig jubileum op Sportpark Het Hooghuys. De club werd opgericht op 15 april 1953 door personeelsleden van de toenmalige munitiefabriek ‘Hispano Suiza’.

De allereerste wedstrijden werden gespeeld op een veld in de Van Rijckevorselstraat in Breda. De ruim 450 tellende vereniging is inmiddels al vele jaren thuis in de Haagse Beemden. De kleine, maar sfeervolle club waar op zaterdagmiddag bij iedere thuiswedstrijd van het 1e wel een feestje wordt gebouwd laat deze mijlpaal dan ook niet ongemerkt voorbij gaan. Zo geeft de club een eigen Jubileumkrant uit, is er een loterij en is er  zaterdag 3 juni de traditionele ‘Gunnersdag’ met een speciaal sport & spel dorp voor de kleintjes. Met in de avond een gezellige afsluiting met Top-DJ en de club kennende zal er ook nog wel een feestzanger optreden.Op vrijdag is er een officieel gedeelte met ontvangst van genodigden, sponsors, KNVB en de Gemeente Breda. Aansluitend is het kader feestavond met live band WICKED.

Voor voorzitter Mario van der List, die al vier jaar de scepter zwaait, zijn het drukke tijden. “We zijn eind 2022 al begonnen met de voorbereidingen. Er hebben zich vervolgens direct leden gemeld die graag met enthousiasme en ieder vanuit zijn of haar expertise en betrokkenheid graag wilden participeren in de jubileumcommissie. Dit alles onder de bezielende leiding van Mike Musters, aldus van der List, die een leven lang meeloopt bij deze club.

“Ik ben bij de club begonnen als speler. Korte periode actief als speler/trainer van het 1e elftal. Daarna leider en trainer van de jeugd en het 2e elftal. Vervolgens bestuurslid Technische Zaken en nu alweer zo’n 4 jaar als voorzitter. Hoogtepunten in al die jaren ? Nou dat zijn er al 70 jaar en een overzicht daarvan vind je terug in de jubileumkrant. Persoonlijk zijn mij bijgebleven het Bredaas Kampioenschap als speler in 1989. Samen met Jan Kromhoff was ik leider van het meest talentvolle A1-elftal. Daarmee hebben we een mooi toernooi gespeeld in Milaan. Maar ook als bestuurder trots dat we in ons jubileumjaar ook het 35e Haagse Beemden Scholen Toernooi weer gaan organiseren.”

Het eerste elftal draait dit seizoen aanzienlijk minder dan het voorgaande seizoen en bivakkeert in de onderste regionen, terwijl er vorige keer pas in de nacompetitie mis werd gegrepen voor directe promotie. “Helaas heeft dit jaar niet sportief gebracht wat we gehoopt hadden gezien het feit dat we vorig jaar tot de laatste wedstrijd hebben meegedaan voor promotie. Daar willen we in de toekomst wel naar toe. Een stabiele 3e klasser worden.” Ben je daar nog bij als voorzitter? “ Mede dankzij leuke collega-bestuurders beleef ik er nu nog veel plezier aan. Onlangs is ons bestuur versterkt met twee vrouwelijke nieuwe bestuurders, wellicht zit daar ook de toekomstige nieuwe voorzitter bij. Dan maak ik graag te zijner tijd een pas op de plaats. Maar ik zal altijd wel verbonden blijven bij deze mooie club,” besluit een trotse voorzitter.

Klik op The Gunners voor de laatste artikelen over de club.
Klik op The Gunners voor meer informatie over de club.

De taart smaakt goed bij walking footballers van Excelsior

“Op woensdagmorgen is Woudestein het domein van de walking footballers van Excelsior. “We zijn weer een ochtend onder de pannen. We drinken iets, spelen een onderling partijtje en keuvelen wat”, aldus Piet de Kramer.

“Taart!” roept één van de deelnemers als hij met een grote doos de kantine komt inlopen. “Van een echte bakker uit Ridderkerk.”

Hij vraagt niet wie wil, elke spelers krijgt een slagroom tompouce van de heerlijkste soort voor zijn neus gezet. “We hebben altijd wat lekkers bij de koffie vooraf”, zegt Piet de Kramer, één van de drijvende krachten achter het walking football bij de Kralingers. “Is het geen taart, dan is wel een lekkere koek.”

Gezelligheid kent geen tijd en hoewel het pas tien uur is rollen de grappen en grollen over tafel. De laatkomers druppelen intussen binnen. Om tien over tien begint trainer Dave, die werkzaam is bij de Excelsior-foundation, zijn troepen enigszins aan te sporen om zich op te maken voor de wekelijkse sessie. “Mannen, wat denken jullie ervan? Zullen we zo naar buiten gaan.”
Piet de Kramer vraagt nog een momentje. Hij heeft belangrijke zaken te bespreken. “We zijn democratisch, niet waar?”
Er is een verzoek vanuit de twintigkoppige spelersgroep om het onderlinge partijtje, dat de hoofdmoot vormt van de wekelijkse sessie, uit te breiden van twee keer twintig minuten naar twee keer een half uur. Niet iedereen is even enthousiast, waarop De Kramer slim een compromis voorstelt dat het ook meteen haalt: voortaan wordt er twee keer 25 minuten gestreden. De Kramer heeft meer dienstmededelingen. Hij heeft een uitnodiging gekregen van stadgenoot Sparta voor een toernooi. Hij heeft alvast een selectie gemaakt van spelers waarvan hij verwacht dat ze wel zin hebben in dat avontuurtje. “Ik kom aan een man of zes.” Als hij vraagt wie er mee wil doen, gaan er maar drie vingers de lucht in. “Dat wordt niks. Ik ga Sparta afzeggen.”
Eenmaal buiten doen de sterspelers van het walking football een korte warming-up, met wat loop- en strekoefeningen. Trainer Dave laat zich tussendoor ontvallen dat hij het leuk vindt de groep te trainen. “Ik werk bij de foundation met kinderen, dit zijn oude kinderen.”

De Kramer had van tevoren al gewaarschuwd geen al te hoge verwachtingen te hebben van het spel dat hij en zijn medespelers op de mat leggen. “We plukken de bal niet meer uit de lucht.” Om eraan toe te voegen dat de bal bij walking football sowieso niet hoger dan de middel mag worden gespeeld. “Stel je er alsjeblieft niet te veel van voor, we hebben drie tachtigers. Ik ben zelf tachtig en we hebben er nog eentje van 81 en eentje die zelfs 84 is. Op onze leeftijd worden je spieren strammer.”
De Kramer zelf doet er in elk geval alles aan om in beweging te blijven. Wie een afspraak met hem wil maken moet rekening houden met het feit dat hij zwemt en tennist naast het voetballen. En ook heeft hij zijn handen vol aan zijn jonge labrador, die regelmatig om een ommetje verlegen zit. “We hebben eerder al drie labradors gehad. Geweldige honden. De vorige is acht jaar geleden overleden. We hebben lang getwijfeld of we weer een puppie wilden. We zijn de jongste niet meer, maar mijn kinderen heb ik gelukkig goede afspraken kunnen maken.”
De Kramer was in zijn jonge jaren een talent bij Excelsior, maar een zware blessure stond een mooie profcarrière in de weg. Tijdens het walking football heeft hij gezelschap van twee oud-profs op leeftijd, Ton Wickel en Bertram Tabbernee. “We hebben lol, heel veel lol”, zegt het Capelse voetbaldier. “Het leven houdt niet op bij zeventig of vijfenzeventig. Het gaat gewoon verder.”

De Kramer vergeet er bij te zeggen dat het leven met veel beweging ook niet stopt na een hartoperatie. Twee jaar geleden onderging hij een pittige ingreep. “Na een paar maanden stond ik hier weer op het veld. Dit is veel te leuk om te missen.”

Klik op Sportclub Excelsior voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sportclub Excelsior voor meer informatie over de club.

Oud-Prof Marco de Jong nu trainer van PCP

0

In de winterstop werd Marco de Jong aangesteld als nieuwe hoofdtrainer van PCP. Trainer Lorenzo Boudewijns stapte na een half seizoen teleurgesteld op en daardoor moest de club uit Brabantpark snel schakelen in december.

PCP-voorzitter Ronald Ruedesueli dacht aan De Jong die met zijn ‘De Jong Academy 2.0’ al bijna twee jaar actief is op de velden van PCP. Daar trainde hij zijn jeugdige leden en ontstond de goede band met het PCP bestuur.  De oud profspeler van PSV, NEC, TOP Oss, KFC Uerdingen, Cambridge United en Viktoria Goch trainde bij gerenommeerde clubs zoals Taxandria – WSJ – Sarto – sc’t Zand en in de jeugd bij FC Antwerp – KV Mechelen – Royal Cappellen – Anderlecht – FC Den Bosch en de voetbalbonden van Curaçao, Aruba en Azerbeidzjan. Voor voetbaldier de Jong was de stap om te trainen bij PCP niet eens zo’n grote. 

“In december 2022 werd ik door voorzitter Ronald Ruedisueli benaderd om eens na te denken om trainer te worden van PCP. Ik heb veel bewondering voor Ronald hoe hij  PCP runt. Daarnaast is Ronald een heel goed mens en staat iedereen klaar. Afgelopen jaar zijn we al 2 keer samen naar Curaçao geweest. Daar heeft hij mijn project op Curaçao van dichtbij gezien en we hebben veel respect voor elkaar gekregen. Ook is het zo dat we een uitstekende selectie hebben bij PCP en dat blijft toch altijd doorslaggevend.

Ik ben ervan overtuigd dat we bovengemiddelde individuele kwaliteiten hebben binnen onze selectie. De meeste winst valt er te behalen binnen het team-gebeuren, het collectief. Het contract is getekend tot het einde van het seizoen. We gaan samen zien hoe het gaat verlopen en dan kijken we verder” aldus de wereldburger die in Tilburg woont maar van oorsprong uit Veenendaal komt. Ook besteedt het voetbal dier de nodige aandacht aan zijn zoon die bij FC den Bosch furore maakt.

“Mijn zoon Danyal speelt in de U13 en hij doet het hartstikke goed. Ze trainen vier keer per week en een wedstrijd, dus dat is behoorlijk pittig. Normaliter breng ik hem naar de club en blijf ik naar de trainingen en wedstrijden kijken.  De Jong Academy kent een aantal vestigingen : Breda, Tilburg, Antwerpen en Willemstad (Curaçao). Spelers van de leeftijden 5 tot en met 14 jaar kunnen zich hiervoor aanmelden en volgen een Management-project. Iedere speler heeft een Plan van Aanpak en traint 1 a 2 keer per week in mijn Academy en ik begeleid ze zowel op als naast het veld.”

”We hebben ook een aantal oudere spelers, waarvan een 16-tal spelers onder contract staan bij DJA Management. Vanuit dat project zorgen we ervoor dat deze spelers bij diverse clubs onder contract komen te staan.  Afgelopen seizoen waren 16 jeugdspelers van PCP actief binnen de Academy Breda en dat was een enorm succes. Wat PCP betreft moeten we de komende weken tijdig veilig spelen. De clubs staan dusdanig dicht op elkaar, dat je bij een goede serie van overwinningen snel aansluiting vindt bij de Top 3. Daarnaast zijn we ook bezig met het opstarten van een opleidingsteam. Een soort van u20/u23. Dit zal een podium moeten worden voor talentvolle spelers. Uit de regio Breda en voor spelers die speelgerechtigd kunnen gaan worden voor PCP 1.“

Klik op PCP voor de laatste artikelen over de club.
Klik op PCP voor meer informatie over de club.

Bij Nieuwerkerk is de zondag nog springlevend

De selectie mag dan zijn overgestapt naar de zaterdag, de zondag is nog altijd springlevend voor het seniorenvoetbal van Nieuwerkerk. “We doen er alles aan om dit in stand te houden.”

“Hé Jeroen, hoeveel staat het?” gilt Remco Verkuil door de kantine als Jeroen Muizer, leider van het zeven elftal van Nieuwerkerk enigszins verregend binnen komt lopen. Muizer heeft goed nieuws, zijn team staat halverwege tegen Spartaan’20 met 5-0 voor. “En dat in een degradatiekraker.”

Verkuil is graag op de hoogte van de ontwikkelingen op de velden. Op deze zondag zijn drie wedstrijden begonnen om twaalf uur. “We spelen op veld 1, 3 en 4”, zegt Verkuil (60), die normaal gesproken een rondje maakt langs de velden. De zondagcoördinator, die vorig seizoen nog tot lid van verdienste werd benoemd door de club, verkiest nu de warme en droge kantine op sportpark Dorrestein. “Het is hondenweer, niks aan”, laat hij weten, terwijl hij een vies gezicht trekt en naar buiten kijkt.

Ook de leider van het ‘negende’ meldt zich. Barend de Butter vertelt dat zijn pupillen afzien tegen Zwarte Pijl 3. “Het staat 4-1, maar ik ben bang dat de score verder gaat oplopen. Ik heb een speler van zeventig, eentje van 67 en één van 66 jaar. Die kunnen het tegen die jonge gasten niet aanlopen.”

“Tot een paar jaar geleden deelde de KNVB de competitie in op basis van leeftijd. Dat hebben ze losgelaten en dat vinden we jammer. Ik hoop dat ze dat gaan terugdraaien”, aldus Verkuil.

De Butter, die elke zondagmorgen de velden in orde maakt, behoort tot het team die er elke zondag voor zorgt dat alles reilt en zeilt. “We hebben met Ton Boonekamp en Monique Wagner twee mensen voor de bar en keuken, we hebben vaste commissiekamerbezetting en scheidsrechters”, vertelt Verkuil. Niets wijst erop dat het zondagvoetbal bij Nieuwerkerk op de laatste benen loopt.

Vijf jaar geleden besloot de club dat de hoofdmacht moest overstappen naar de zaterdag en daarmee volgde Nieuwerkerk een ontwikkeling die niet meer te stoppen is. “We verloren in één keer een hoop publiek”, zegt Verkuil. “We hielden in eerste instantie nog het tweede over, maar dat is, logischerwijs, ook naar de zaterdag gegaan.” Maar er is ook een leven voor het seniorenvoetbal op zondag zonder de beste Nieuwerkerkse voetballers. “We proberen het hier altijd gezellig te maken. Vorige week zat het hier bomvol toen Ajax-Feyenoord was. En als straks de twaalf uur-wedstrijden zijn afgelopen en iedereen gedoucht is, is de kantine ook weer lekker gevuld.”

“We organiseren van alles”, vervolgt hij. “Eén keer per jaar hebben we met alle spelers een grote barbecue. Daarnaast hebben we ons eigen toernooi, het Adriaan de Jongtoernooi, en het tweede organiseert altijd het Pink-stertje, dat is een toernooi met alles erop en eraan. Allemaal Nieuwerkerkse teams, leden en niet-leden, en met dj en eten. Geweldig.”

Buiten de negen seniorenteams bevolken op zondag ook de Oldstars de velden. “Dat zijn spelers tussen de 35 en 60 jaar die onderling spelen van tien uur tot half twaalf”, zegt Verkuil. “En binnenkort starten we met Walking football.” Rob Steine, één van de kartrekkers, wordt er bijgeroepen. Hij vertelt dat er tien liefhebbers zijn gevonden.

De agenda van Verkuil is deze zondag aardig gevuld, want hij heeft gesprekjes staan met de aanvoerders van drie elftallen. “We zijn al volop bezig aan het kijken naar het volgend seizoen. Er zijn elk jaar spelers die opzeggen en door op tijd actie te ondernemen kunnen we de teams blijven opvullen.”

Verkuil ziet echter ook dat het steeds lastiger wordt om voetballers te strikken voor de zondag. “We zijn een grote club met veel jeugd, maar de meeste jeugdspelers stromen na hun juniorentijd liever door naar de zaterdag. Terwijl wij de ruimte op zondag hebben en we ze hier in de watten leggen. Ik vermoed dat we volgend jaar een elftal minder zullen hebben. Twee jaar geleden hadden we nog tien teams, nu dus negen. Het gaat niet hard, maar langzaam wordt het aantal teams minder.”

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

4 TV-aanbieders scherpen bod aan: Eredivisie clubs krijgen gegarandeerd minimaal 180 miljoen euro per jaar overgemaakt

Het Consortium van DELTA Fiber, VodafoneZiggo, KPN en T-Mobile Nederland, dat de tv-rechten van de Eredivisie samen met de clubs wil gaan exploiteren, komt met een aangescherpt voorstel om aan alle ruis die in de afgelopen dagen is ontstaan een einde te maken. De achttien eredivisieclubs krijgen gegarandeerd per jaar minimaal 180 miljoen euro netto overgemaakt voor de liverechten van de Eredivisie. Dit is vandaag per brief bevestigd aan de ECV en de clubs.

  • Garantie op netto 180 miljoen euro clubinkomen per jaar
  • Garantie op brede distributie binnen Nederland, met directe invloed op advertentie
    en sponsorinkomsten
  • Garantie op non-exclusiviteit met direct gevolg heeft voor zeer realistische nieuwe
    inkomstenbronnen
  • Garantie dat de hoogwaardige kwaliteit van kanalen en programma’s blijft
  • Garantie op eenduidige merkpositionering, branding onder de naam Eredivisie
  • Garantie op blijvende concurrentie, waardoor Eredivisie betaalbaar blijft voor de
    voetbalfans en tv-kijkers in Nederland

Het Consortium maakte onlangs bekend dat het een voorstel heeft gedaan aan de ECV en clubs. Om de rechten op een nieuwe manier te gaan exploiteren, waarbij er meer geld voor de clubs vrijkomt. De prognoses van de totale nettoverdiensten voor de clubs lopen op tot boven de 200 miljoen euro. In de afgelopen dagen bleek uit gesprekken met diverse clubs dat er toch ruis was ontstaan en dat niet helemaal helder was wat nu het gegarandeerde bedrag is dat jaarlijks sowieso aan clubs wordt overgemaakt. Het Consortium heeft nu in een brief duidelijk gemaakt dat sowieso ieder jaar netto 180 miljoen euro naar de clubs gaat.

In de huidige opzet betalen de TV-aanbieders ook al ongeveer dit bedrag voor de
zogenoemde distributierechten, maar zij betalen dit aan de huidige exploitant van de
rechten. Met het voorstel van het Consortium verdwijnt deze tussenlaag, waardoor er meer geld direct voor de clubs beschikbaar komt.

Joint venture
Samen met de clubs zal een joint venture worden opgericht voor de exploitatie van de
rechten. Alle overige inkomsten in de joint venture, zoals rechten voor de samenvattingen (nu 30 miljoen euro per jaar), buitenlandse uitzendingen, sponsoring en uitzending via ‘public viewing’ in bijvoorbeeld kroegen, komen na aftrek van productiekosten voor 70% ten goede aan de clubs. In totaal gaat het om een bedrag van ruim 200 miljoen euro wat naar de clubs vloeit, of meer als de omzet in de komende jaren verder stijgt, wat de verwachting is op basis van realistische marktprognoses.

Daarnaast krijgen de clubs meer vrijheid om hun eigen beeldrechten ook zelf via eigen
onlinekanalen te exploiteren, waardoor zij extra inkomsten kunnen genereren en nog meer aan binding met hun supporters kunnen doen.

Niet vastleggen
Aanstaande maandag 8 mei vindt overleg tussen de clubs en ECV plaats en zou er worden gestemd over verlenging van de samenwerking met de huidige exploitant. Het Consortium vraagt de clubs in de brief om zich nog nergens op vast te leggen. Ook vraagt het Consortium om met de ECV en clubs aan tafel te mogen gaan om het voorstel nader te bespreken en uit te werken. “We verwachten dan ook dat dit voorstel op 8 mei wordt gepresenteerd als een beter alternatief voor de Eredivisie, waarbij de winsten transparant zullen zijn en terugvloeien naar de clubs. Want dat is waar het geld thuishoort – het gaat immers om jullie rechten!”, aldus de afsluitende paragraaf in de brief aan de Eredivisieclubs en de ECV.

Klik op Eredivisie voor meer artikelen over de Eredivisie.
Klik op Eredivisie voor meer informatie over de Eredivisie.

‘Ik had moeite het uiterste uit mezelf te halen’

Begonnen als keeper, gescout door ADO Den Haag, gaan voetballen in een vriendenteam en nu als middenvelder spelend voor eersteklasser Honselersdijk. De nog korte carrière van Daan van Elswijk leest als een boek op zich. En dus is het tijd voor een nieuw hoofdstuk. “Volgend seizoen wil ik een basisplek veroveren!”

Hoe dat allemaal past in het leven van een achttienjarige? Van Elswijk weet het zelf misschien ook niet helemaal. Maar om alles een klein beetje te kunnen begrijpen, beginnen we bij het begin. “Ik ben bij Honselersdijk begonnen, op mijn vijfde. Als keeper dus.” Daar stopte hij bij de D’tjes mee, ging later nog op kickboksen en vertrok een aantal seizoenen geleden naar Verburch. “We wilden gewoon lekker een balletje trappen en samen een vriendenteam oprichten. Daar was hier geen plek voor…” En dus kwam de middenvelder vervolgens terecht in de B3 van Verburch. “Dit is het derde jaar dat ik weer terug ben.”

Afgevallen
Startend in de A3, al was het voor twee maanden. “Dat had de trainer van de A1 al snel in de gaten, toen mocht ik meetrainen en af en toe een wedstrijd spelen. Een seizoen later, zat ik er definitief bij.” Daarna ging het snel. “Eind vorig voetbalseizoen werd ik gevraagd voor de selectie, nu zit ik er vast. De laatste maanden steeds meer bij het eerste, daarvoor vaak bij het tweede.” Heel gaaf, vindt Van Elswijk. “Het gaat allemaal veel sneller, dus het is wel even schakelen. Zeker qua positionering.” Maar, zo weet de voetballer ook inmiddels. “Als je hoger gaat voetballen, moet je ook aan je fitheid gaan werken.” Een volgende bladzijde in zijn boek. “Ooit woog ik rond de 90 kilo, dat is nu 70.” Als nummer ‘zes’ geen overbodige luxe. “In het seniorenvoetbal heb je geen tijd om te draaien. Ik ben een soort stofzuiger, veel loopvermogen en fysiek sterk. Echt in dienst van het elftal.” Afgevallen bij ADO Den Haag, gestopt met keepen vanwege de concurrentie en nu als middenvelder in het eerste. Van Elswijk blijft zichzelf verbazen. “In het begin, had ik best wel moeite om het uiterste uit mezelf te halen. Toch ben ik altijd wel een fanatiekeling en iemand met een winnaarsmentaliteit geweest. Dus nu ik hier eenmaal speel, wil ik er ook het maximale van maken.” En dus, moeten er dingen nog een stukje beter, vindt hij. “Meer rust aan de bal bewaren en in drukke situaties, even kiezen voor de makkelijke oplossing.”

Knokken
Op persoonlijk vlak nog genoeg ruimte voor verbetering, maar ook qua resultaten kunnen er nog stappen worden gezet, vindt Van Elswijk. “Als je kijkt naar het einde van vorig seizoen, had iedereen wel verwacht dat we hoger zouden staan. Het is nu middenmoot, ik verwacht én hoop dat we nog wel drie plekken kunnen stijgen. Als we deze vorm vast weten te houden…” Hun grootste kracht? “Fel beginnen! Als we in het begin van de wedstrijd steekjes laten vallen, worden we overlopen. Dan gaat het mis.” Aan hem, om daar de komende jaren een belangrijke bijdrage aan te leveren. “Ik hoop nog veel mee te mogen doen met het eerste. En volgend seizoen, wil ik een basisplek veroveren.” Al weet Van Elswijk zelf, hoe lastig dat soms is. “De concurrentie op het middenveld is groot, dus daar moet ik mezelf tussen zien te knokken.” Na alle omzwervingen, loopt de jongeling weer oud en vertrouwd naar sportpark De Strijphorst. En voorlopig, blijft hij dat nog wel even doen. “Het is een gastvrije club, waar iedereen betrokken wordt en echt één is. Veel gezelligheid en een overwinning vieren met een biertje, maar niet te gek hè!”

Klik op SV Honselersdijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Honselersdijk voor meer informatie over de club.

Wesley van Vuren wil zich na zijn overstap van Lisse verder ontwikkelen bij SV Hillegom 1  

Wesley van Vuren is 21 jaar oud en speelt sinds dit seizoen bij FC Lisse JO23. Hier moest hij aan het begin erg wennen, maar heeft hij nu zijn draai gevonden. Ondanks dat gaat hij de club volgend seizoen weer verlaten voor zijn oude club SV Hillegom.

Even voorstellen
Wesley van Vuren en is 21 jaar oud. Hij komt uit een gezin van vijf met zijn ouders, zus en tweelingbroer. Vuren heeft de afgelopen vier jaar gestudeerd aan het CIOS in Hoofddorp en is dit jaar begonnen met een HBO-studie, Fysiotherapie. Wesley werkt als fitnesstrainer in Haarlem. In zijn vrije tijd bouwt hij graag mooie herinneringen op met zijn vrienden en zijn vriendin. Verder staat hij graag op het voetbalveld. Voetbal is voor hem namelijk een wekelijks ritme geworden. Het zorgt voor veel plezier en is daarnaast een goede uitlaatklep.

Carrièreverloop
Wesley begon op zijn vierde met voetballen bij VV Hillegom. VV Hillegom is in 2012 samengegaan met SV Concordia en speelt nu onder de naam SV Hillegom. Hier speelde hij van de mini’s tot eerste team. Hierbij speelde hij altijd met zijn vrienden in de selectie. Hij speelde in de F1, E1, D1, C1, JO17-1, JO19-1 en het eerste team. In het eerste elftal maakte hij op achttienjarige leeftijd zijn debuut. Sinds 2022 speelt hij voor Lisse 023 die uitkomen in de eerste divisie, maar dit team zal hij aankomend seizoen weer verruilen voor SV Hillegom.

Schakelen na de overstap
Het huidige seizoen verloopt redelijk voor van Vuren. “Na de overstap was het even schakelen. Ik wist nog niet wat me te wachten stond en wat ik van het niveau kon verwachten. Ik begon de eerste paar wedstrijden op de bank. Toen moest ik het doen met invalbeurtjes van 20/30 minuten (logisch ook). Na redelijk mijn draai gevonden te hebben, ben ik eindelijk wedstrijden gaan spelen. Dat verliep prima. Als we kijken naar de competitie, draaien we niet super. We hebben een wisselende groep, omdat wisselspelers van het eerste elftal minuten moeten maken bij de O23. Hierdoor presteren we wisselvallig.”

Afsluiting bij Lisse
Op persoonlijk vlak is Wesley naar eigen zeggen ook niet bezig aan zijn beste seizoen. Wel heeft hij zich goed kunnen ontwikkelen en heeft hij nieuwe vrienden gemaakt. “We spelen nog drie wedstrijden en dan is de competitie weer afgelopen. Ik kan me dan klaar gaan maken voor weer een avontuur bij SV Hillegom. Terug naar het seniorenvoetbal, waar ik me nog verder hoop te ontwikkelen. Ik heb er veel zin in en hoop mooie seizoenen te mogen draaien.”

Ambities
Verder wil Vuren zich graag blijven ontwikkelen tot een betere speler. Dit wil hij bereiken door hard te werken en het beste uit zijn team te halen. “Ik heb hierom geen doelen zoals: een aantal goals of assists. Ik wil gewoon belangrijk zijn voor het team op ieder mogelijke manier, verdedigend of aanvallend maakt me niet uit. Daarnaast zou ik het gaaf vinden om nog eens aanvoerder te worden van een eerste elftal. Maar of dat gaat lukken zal de toekomst uitwijzen.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer heeft Wesley in zijn carrière vele hoogtepunten, maar ook dieptepunten beleefd. Gelukkig vallen de dieptepunten mee. “Naast wat lichte blessures, zijn er geen andere dieptepunten geweest. Ik ben ook nog maar 21 jaar oud. Als ik een hoogtepunt moet terughalen, zijn dat de twee seizoenen in de JO19-1 bij Hillegom. We hadden toen een erg goed team en zijn dat seizoen ook gepromoveerd van eerste klasse naar hoofdklasse en daarna naar vierde divisie. Dit was erg gaaf om met dezelfde groep te mogen beleven.”

Klik op SV Hillegom voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Hillegom voor meer informatie over de club.

Thomas van Dorresteijn van VVZ’49 wil de jeugd inspireren om in het eerste elftal te spelen

Thomas van Dorresteijn is twintig jaar oud en voetbalt bij VVZ’49. Hier speelt hij in het eerste elftal en wil hij zoveel mogelijk bereiken. Met de selectie wil hij er alles aan doen om de club weer naar hogere competities te helpen, om zo de jeugd te inspireren om weer in het eerste elftal te willen voetballen. “Hiervoor moeten we als selectie zijnde wel iedere dag hard werken en hebben we de steun van de supporters hard nodig.”

Even voorstellen
Thomas van Dorresteijn studeert bedrijfskunde aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. In zijn vrije tijd gaat Thomas graag uit en staat hij graag op het voetbalveld. “Voetbal is gewoon het mooiste spelletje wat er is. Ik weet niet beter dan dat ik altijd al tegen een bal aan trap. Het gevoel als je wint is onbeschrijfelijk. Ook het teamgevoel maakt de sport erg mooi. Je weet dat je met zijn allen aan het einde van het seizoen dankzij alle trainingsdagen door weer en wind iets moois hebt bereikt.”

Carrièreverloop
Van Dorresteijn begon met voetballen bij SO Soest. Toen hij vijf jaar oud was speelde hij hier in de F15 en later in de F9. Hierna verhuisde hij met zijn ouders naar de andere kant van Soest. Zijn nieuwe buurvrouw zei toen dat hij eens mee moest gaan trainen bij VVZ’49, omdat haar kinderen hier speelde. “Ik ben toen uiteindelijk bij VVZ begonnen in de E9 gevolgd door de E5, D5, D2 en later JO15-1, JO16-2, JO17-2, JO-19-2. Hierna ben ik gaan spelen in een vriendenelftal. Nadat ik vorig jaar na de winterstop aangaf bij Teus Verwoerd dat ik geen zin meer had in een vriendenelftal, ben ik na de winterstop begonnen bij het tweede elftal. Hier begon ik met trainen op de donderdagen en twee maanden later werd door Teus gevraagd of ik de definitieve overstap wilde maken. Dit seizoen is mijn eerste echte seizoen dat ik in de selectie zit. Na een goede voorbereiding mocht ik de eerste bekerwedstrijd gelijk mijn debuut maken in de basis bij het eerste elftal.”

Huidig seizoen
Het huidige seizoen verloopt wisselend en bij het tweede elftal zit het volgens van Dorresteijn niet mee. De wedstrijden waarin ze de betere ploeg zijn worden vaak verloren, doordat er vaak een moment van verzwakking in zit bij de ploeg “Je kunt hierom stellen dat het net niet meezit, maar ik heb er vertrouwen in dat als het kwartje goed valt we ineens veel wedstrijden gaan winnen. Daarnaast is het eerste elftal nog altijd volop in de race voor promotie. We hebben een goede reeks achter de rug en het is nu noodzaak om dit vol te houden. Al met al is er nog veel om voor te spelen.”

Ambities
In de toekomst streeft Thomas er voornamelijk naar om fit te blijven en zoveel mogelijk voor de VVZ te kunnen betekenen. Met de selectie wil hij er alles aan doen om de club weer naar hogere competities te helpen, om zo de jeugd te inspireren om weer in het eerste elftal te willen voetballen. “Zelf heb ik als jong jochie bijna elke thuiswedstrijd gekeken van het eerste toen ze nog eerste klasse speelde. Ik zou het mooi vinden als de club dit met eigen jeugd weer weet te bereiken. Hiervoor moeten we als selectie zijnde wel met zijn alle iedere dag hard werken en hebben we de steun van de supporters hard nodig.”

Hoogte-en dieptepunten
Net als iedere voetballer heeft van Dorresteijn in zijn carrière vele mooie, maar ook minder mooie momenten meegemaakt. Zijn dieptepunt is een knieblessure die hij op had gelopen tijdens gym op de middelbare school. “Iemand was toen op mijn knie gevallen, waardoor mijn knieschijf uit de kom schoot en later bleek dat ook mijn kuitbeen gebroken was. Het gevoel van niet meer bij een team horen voelde als een dieptepunt. Vooral als je ik al mijn teamgenoten plezier zag hebben op het veld en in de kleedkamer voelde het alsof ik er niet meer bij hoorde, al was dit natuurlijk niet zo.”

Aan deze momenten denkt Thomas liever niet terug. Hij kijkt liever naar zijn hoogtepunten. Hierbij is zijn absolute hoogtepunt zijn debuut in het eerste elftal. “Dit moment was erg mooi, maar ik hoop dat dit niet mijn hoogtepunt blijft. Ik wil nog veel meer bereiken met deze spelers en staf en ik weet ook dat dit mogelijk is!”

Daan van der Vliet
Binnen het elftal van VVZ heeft Thomas veel bewondering voor Daan van der Vliet, de aanvoerder van de selectie. “Hoe hij zijn stempel drukt op de selectie is erg knap. Hij gaat voor iedereen door het vuur en is daarnaast echt het gezicht van de selectie. Ik bewonder zeer hoe hij met medespelers omgaat en hoe hij spelers constant weet te motiveren om beter te worden en tevens iedereen scherp houdt. Met al zijn ervaring is hij absoluut van toegevoegde waarde voor dit VVZ.”

Klik hier voor meer artikelen over VVZ’49.
Klik hier voor meer informatie over VVZ’49.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.