Home Blog Pagina 331

‘Vooraf hadden we hiervoor getekend’

Zó dichtbij en er dan toch net naast grijpen. De teleurstelling bij Sparta’30 was voelbaar groot. Want na het mislopen van nacompetitie om promotie naar de tweede klasse, overheerste ook bij Derk Groenenberg toch vooral een dubbel gevoel. “Vooraf hadden we hier zeker voor getekend.”

Maar achteraf, is altijd makkelijk wonen. Weten ze ook inmiddels bij de derdeklasser uit Andel. “Als je er dan, tot op de laatste speeldag, zó dichtbij bent. Dan baal je uiteindelijk ontzettend…” Toch is de teleurstelling bij de 23-jarige middenvelder, inmiddels verwerkt. “We wilden ons handhaven, dat is wel gelukt. Als we nu terugkijken, is een vijfde plaats gewoon een heel goed resultaat voor Sparta’30.” Helemaal, als je de afgelopen seizoenen in ogenschouw neemt. “Vaak streden we tegen degradatie, nu deden we ineens dit!”

Zekere kracht

Al kwam het ook weer niet helemaal ‘ineens’, zo vertelt Groenenberg. “We zijn niet alleen beter gaan spelen als team, maar zijn ook echt blijven knokken. Daardoor viel het met wat geluk ook een aantal keer de goede kant op, daar moeten we eerlijk in zijn.” En dan kom je vanzelf, in de welbekende ‘flow’. “Op zich begonnen we aardig, vervolgens was het een paar wedstrijden wat minder, daarna wonnen we er op vijf op rij. Dan gaat het bij iedereen toch wel leven.” Want winnen is behalve lekker, ook het beste medicijn. “Je gaat toch kijken wat er mogelijk is. En als ik eerlijk ben, had een periode over het hele seizoen gezien, eigenlijk best wel verdiend geweest.” Toch kwam die er, op de laatste speeldag, uiteindelijk dus niet. “Uit bij Sleeuwijk, die kampioen konden worden. Dan hoop je op wat extra druk, maar het mocht niet zo zijn. Als we niet hadden verloren, hadden we hem gehad. Nét niet, blijft toch wel zuur.” Al kreeg Groenenberg, in de vorm van een persoonlijke prijs, snel een doekje voor het bloeden. “Binnen de club werd ik verkozen tot ‘Speler van het Jaar’, dat is iets waar ik zeker trots op ben. Het is toch een blijk van waardering.” In een voor hem, vooral stabieler seizoen, zo vindt de inwoner van Andel zelf. “Zeker ten opzichte van vorig jaar. Ik heb ook wel mindere wedstrijden gespeeld, maar was over het algemeen een zekere kracht binnen het elftal.”

Hard werken

En die zekerheid biedt Groenenberg, het liefste vanaf de ‘acht positie’. “Een rustige speler aan de bal, iemand met overzicht en kopsterk in de duels. Als verdedigende middenvelder is dat wel fijn.” Toch is hij ook in balbezit, meer dan van waarde. “Ik zie vaak vooraf al wel, waar de ruimte is. Zodat ik het spel snel op gang kan brengen.” Een kwaliteit, waar ze bij Sparta’30 al heel wat seizoenen van kunnen genieten. “Sinds mijn vierde voetbal ik hier, vooral voor mijn plezier. Lekker met vrienden uit het dorp. De sfeer is leuk, het is lekker dichtbij en je kent de mensen.” Het is duidelijk, Groenenberg heeft het uitstekend naar zijn zin. “Op dit moment denk ik er niet aan, om te vertrekken.” En dus, kan er alweer een klein beetje vooruitgekeken worden. Naar komend seizoen. “De doelstelling moeten we nog maken, maar natuurlijk zou het mooi zijn, als we hier als team op voort kunnen borduren. Daar hebben we naar mijn mening ook de kwaliteiten voor.” Toch wil de jongen van de club, ook niet meteen al te hoog van de toren blazen. “We gaan echt niet ineens voor de titel… Beginnen gewoon weer met ‘niet degraderen’ en beide voeten op de grond.” Vasthouden aan de basis, van het afgelopen succes. “Hard werken en strijden, combineren met mooi voetbal.” Ten slotte ook op persoonlijk vlak. “Ik hoop voetballend nog meer te kunnen brengen en constanter bij te dragen aan de ploeg!”

Klik op Sparta’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sparta’30 voor meer informatie over de club.

Djurre Verschut presteert dit seizoen uitstekend met DESK 1

Djurre Verschut presteert dit seizoen uitstekend met het eerste elftal van DESK. De middenvelder speelt met zijn ploeg in de top van de derde klasse. Verschut haalde het profvoetbal niet, maar geniet misschien nu nog wel extra van het spelletje. 

Verschut had nu misschien wel met PSV in het Phillips Stadion kunnen spelen, als hij een aantal jaar geleden zijn profdroom in leven had gehouden. De Eredivisie, strijden om prijzen en Europees voetbal… Verschut ligt er geen moment wakker van dat hij het uiteindelijk niet heeft gered. “Nee, ik vind het echt heel erg leuk om weer bij DESK te spelen.”

De middenvelder werd al op jonge leeftijd gescout voor PSV en mocht dromen van een bestaan als profvoetballer, maar trok na vijf jaar in de Eindhovense jeugdopleiding zelf de stekker eruit. “In mijn eerste jaren vond ik het nog super leuk, maar op een gegeven moment werd het een stuk serieuzer en volwassener. In mijn laatste seizoen bij PSV heb ik eigenlijk nauwelijks gevoetbald. Dan moesten we uit bij FC Groningen spelen en kwam ik tien minuten voor tijd het veld in. Daardoor werd het eigenlijk steeds minder leuk.” 

“Ik zag mijn vrienden uit het dorp bovendien bijna nooit meer. Ik vertrok vaak om 7 uur ‘s ochtends van huis en kwam 7 uur ‘s avonds weer eens thuis. Dan moest ik alweer bijna naar bed om de volgende dag fit te zijn”, aldus Verschut. “En mijn vrienden gingen op vrijdagavond juist met elkaar op stap en maakten plezier. Dat wilde ik ook heel graag.”

Verschut nam daarom een drastisch besluit en stopte ermee. Hij ging weer bij DESK voetballen. “Ik wilde weer met mijn maatjes voetballen”, aldus de middenvelder. “En ik kan nu buiten het voetbal zoveel meer doen, ik heb zoveel tijd over. Dat is me heel veel waard.”

Maar toch had hij ook profvoetballer kunnen zijn. “Die gedachte heb je natuurlijk altijd. Ik zou best willen weten waar het uiteindelijk gestrand zou zijn. Maar ik heb er echt geen moment spijt van gehad.” Vooral omdat hij het bij DESK goed naar zijn zin heeft. “We hebben een goed team. Natuurlijk is er een verschil met het niveau van bij PSV, maar dat vind ik niet erg.”

De talentvolle ploeg van DESK promoveerde twee jaar geleden naar de derde klasse en gooit daar inmiddels ook hoge ogen. “We hebben heel veel talent en jonge jongens rondlopen. Ik denk dat we de komende jaren nog wel door kunnen groeien. Waar ons plafond ligt? DESK kan de komende jaren een stabiele tweedeklasser worden.”

En daar wil Verschut aan bij blijven dragen. Plezier staat voorop bij de jonge voetballer. “Ik geniet er nu echt weer van, daar ben ik heel blij mee”, vertelt Verschut. “En het is voor mij als jongen van de club ook heel mooi om het eerste elftal te hebben bereikt. Er staan wekelijks toch heel wat mensen langs de zijlijn voor ons. Dat maakt me wel trots.”

Klik op DESK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DESK voor meer informatie over de club.

Viering 90-jarig jubileum v.v. Steenbergen meer dan geslaagd

Bij zaterdag vierdeklasser v.v. Steenbergen is men al volop in de weer om in 2023 te kunnen stilstaan bij het 90-jarig bestaan van de vereniging. Een jubileumcommissie met vertegenwoordigers uit verschillende geledingen van de club is aan de slag gegaan met het samenstellen van een jubileumprogramma. Een van hen is Patrick van Kaam.

“Als jubileumcommissie hebben we met z’n allen er alles aan gedaan om dit 90-jarig jubileum voor iedereen een zo groot mogelijk feest te laten zijn. Met spelletjes, een wedstrijd Oud-Steenbergen tegen Oud-NAC Breda en met een feestelijke reünie. Dat konden de leden en overigens ook andere bezoekers tijdens ons feestelijk jubileumweekend erg waarderen, want het was echt en geweldig feest van de allerjongsten tot de oudere (oud) leden van de club. We kijken er dan ook absoluut met een geweldig goed gevoel op terug”, zegt Patrick van Kaam, één van de twaalf leden van de jubileumcommissie.

Op 18 maart 1933 zag de voetbalclub WVS (Wapen van Steenbergen) het levenslicht. Na een fusie met voetbalclub Dia ontstond vervolgens voetbalvereniging Steenbergen. De jubileumfestiviteiten waren voor het college van burgemeester en wethouders hét ideale moment om de club extra in het zonnetje te zetten met ‘De Heraut’. “Met die gemeentelijke onderscheiding wilde men hun waardering uitspreken voor de club en al haar vrijwilligers. Volgens de gemeente hebben we onze sporen in de samenleving dik verdiend sinds de oprichting. Natuurlijk voor ons een complete verrassing om met De Heraut onderscheiden te worden, maar ook een waardering waar we heel trots op zijn.”

Er werd tijdens de feestelijkheden aan de Seringenlaan een bronzen replica op schaal van het beeld van De Heraut, gemaakt door kunstenaar Léon Vermunt, en een bijhorende oorkonde. Tijdens het jubileumweekend was ook oud-speler Pierre van Hooijdonk aanwezig. Hij wist via de amateurs van Steenbergen uiteindelijk het profvoetbal te bereiken en speelde voor onder meer NAC Breda, Feijenoord en was international bij het Nederlands elftal. Met oud-NAC speelde hij een wedstrijd tegen oud-Steenbergen. Met veel publiek langs de zijkant speelden oud Steenbergen en oud NAC een spannende wedstrijd, die met 6-3 een prooi was voor de jubilerende thuisploeg. winnen.

“Op zaterdag was het de feestdag voor de jeugd. We begonnen met een gezamenlijk lunch voor de teams tot en met de JO13. Na de lunch was er een KNVB-voetbalclinic waarbij vooral het plezier van onze jeugdleden prachtig was om te zien. Na de clinic hadden we voor de oudere jeugdteams nog led-voetbal geregeld, tot groot plezier van deelnemende jeugdleden en aanwezige toeschouwers.”

Met een feestavond werd het zaterdagprogramma afgesloten voor alle Steenbergse leden. “Het was een geweldige sfeer in de kantine waar we jong en oud samen konden zien genieten met optredens van de Fatguys, DJ Ovano en Marco Kraats. Het was een afwisselende dag vol met jeugdige sportiviteit en daarna nog de nodige gezelligheid en samenzijn.” 

Tijdens de derde en laatste jubileumdag werd er door een groep oudere leden walking football gespeeld. “Daarvan wordt nu gekeken of we dit op de club ook navolging kunnen geven. De deelnemers hadden het in elk geval enorm naar de zin.  Net zoals tijdens de afsluitende reüniemiddag. Daar waren heel veel oud-leden op afgekomen en was een mooie afsluiter van een gedenkwaardig jubileumweekend. We kijken met z’n allen vol trots terug op het geslaagde jubileumweekend en ook tegelijk alweer een beetje vooruit richting de toekomst.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Steenbergen
Klik hier voor meer informatie over VV Steenbergen

Rob Clarijs: voorzitter in een gespreid bedje bij NSV

Vanaf het moment dat de hamer in november vorig jaar aan hem werd doorgegeven, kwam Rob Clarijs bij NSV terecht in een gespreid bedje. En dus geniet de voorzitter volop van zijn nieuwe functie bij de club. “Dat klinkt bijna een beetje saai hè?”

Maar saai, is het toch allerminst bij de vierdeklasser uit Nispen. Weet Clarijs inmiddels uit eigen ervaring. “NSV is een familiaire club, als je er komt, dan zie je dat! Altijd netjes en de sfeer is uitstekend. Het kringetje gezelligheid wordt steeds groter, ik kom er gewoon echt graag.” Dat laatste klinkt logisch, maar is het gezien zijn geschiedenis misschien niet helemaal. “Ik heb tot mijn 24ste bij Schijf gevoetbald, tot een verhuizing naar Nispen voor de liefde. Dan wil je de mensen op het dorp leren kennen, hoe kan dat beter dan via de voetbal?”

Goed moment
De 43-jarige Clarijs trok het zwart-geel van NSV aan, voetbalde nog een jaar of vier door, tot een gebroken enkel roet in het eten gooide. “Daarna werd ik trainer van mijn zoontje en raakte ik betrokken bij de viering van het 95-jarig jubileum, dan gaat het balletje vanzelf rollen.” Want zijn verkiezing voor het voorzitterschap, was er één van de lange adem. “Dat duurde eigenlijk al een aantal jaar. Jan (Gommers) wilde nog wel even blijven, dus er zat ook geen druk achter. Op een gegeven moment kom je op een punt: ga ik daar mijn energie in stoppen? Dan moet je een knoop doorhakken.” En die knoop, hakte Clarijs dus vorig seizoen door. “Het was een goed moment, want een aantal mensen binnen het bestuur besloot te stoppen na 25 jaar.” Tijd voor nieuwe aanwas dus. “Je wordt regelmatig gevraagd én dingen organiseren, vind ik leuk. Dan wil je ook graag wat doen voor de club. Zien dat dingen goed lopen en iedereen het naar zijn zin heeft.” Vooral op de achtergrond. “Zodat het lijkt, alsof het allemaal ‘vanzelf’ gaat. Daar draait het eigenlijk om.” En dat lukt in zijn eerste maanden als voorzitter, tot nu toe best aardig. “Ik kwam in een gespreid bedje terecht, het is vooral op de winkel passen.” Een geruststellende gedachte. “De club is gezond, we hebben genoeg leden en ook de accommodatie is in orde. Net als het aantal sponsoren en vrijwilligers. We kunnen alles afvinken!”

Onzichtbare dingen
Vooral tijd steken in het behouden van dingen dus, maar natuurlijk zitten Clarijs en zijn collega’s ook niet stil. “We hebben een activiteitencommissie opgericht, omdat we dat heel belangrijk vinden. Als je veel jeugdleden hebt, bij ons zijn dat er meer dan 150, dan moet je ze iets kunnen bieden.” Ook op het sportpark. “Daar zijn we nu over aan het nadenken, bijvoorbeeld met een speeltuintje of een pannaveldje. Maar dat soort dingen, moeten we natuurlijk eerst bespreken met elkaar.” Kortom, Clarijs verveelt zich voorlopig niet. “Ik heb daar vooraf uitvoerig met Jan over gesproken, zijn rol als voorzitter neem ik over, de rest van zijn taken niet. Om eerlijk te zijn, het kost nóg meer tijd dan ik had verwacht.” Waar hem dat in zit? “Vooral in de kleine en onzichtbare dingen, die je als buitenstaander eigenlijk nauwelijks ziet, als het allemaal goed loopt. Een gesprekje met een vrijwilliger, een sponsor of het sportpark fris houden. Je wilt of moet toch vaak overal even bij zijn.” Toch vindt hij dat allesbehalve erg. “Zolang het energie geeft, is het natuurlijk goed!” En dat doet het. “Mensen die op het sportpark komen, brengen altijd vreugde en blijdschap mee. Daar geniet ik iedere keer weer van.” Voorlopig is hij er daar zelf, op loopafstand van de club, één van. “Dat mensen gelukkig zijn als ze bij ons komen, dat moeten we zo houden!”

Klik hier voor meer informatie over NSV Nispen
Klik hier voor meer artikelen over NSV Nispen

Blik na jaar zonder punten al op volgend seizoen bij Leerdam Sport’55

Leerdam Sport’55 sloot de voetbaljaargang 2022-2023 af met nul punten na 24 nederlagen in successie en een doelsaldo van zestien gescoorde treffers tegenover 107 geïncasseerde doelpunten. Desondanks gaat de vierdeklasser niet bij de pakken neerzitten en zijn de eerste spelers voor het nieuwe seizoen al gepresenteerd.

LEERDAM – Trainer Raymond Sponselee van Leerdam Sport’55 was dit seizoen niet te benijden. Toen hij vorig jaar juli zijn jawoord gaf aan de club uit de Glasstad, als opvolger van Glen Calor, was duidelijk dat hij met een flink afgeroomde selectie aan de slag moest gaan. Niet minder dan twintig spelers verlieten namelijk de club die in een nog niet eens zo’n grijs verleden nog de degens kruiste met plaatsgenoot LRC Leerdam.

Sportief gezien werd het een kwelgang het inmiddels voorbije reguliere seizoen, want Leerdam Sport’55 kreeg de ene na de andere nederlaag om de oren. Het sloot deze jaargang met louter nederlagen af met twee flinke draaien om de oren: 0-10 in eigen huis tegen Herovina en 7-0 bij Unitas, dat tot de laatste speeldag de strijd om de titel met Meerkerk moest voeren.

Overgangsjaar
De negatieve tendens (en balans) vormde echter geen belemmering voor een verlenging van de verbintenis tussen de Leerdamse club en trainer Sponselee die tot 2025 de selectie onder zijn hoede zal houden. ,,Met daarbij wel de aantekening dat we niet nog zo’n seizoen zouden gaan beleven’’, geeft de keuzeheer duidelijk aan. ,,En daarmee was de clubleiding het eens.’’

Het bleef niet bij woorden want de vernieuwingsslag van de selectie is stevig in gang gezet. Abdullah Ali Ahmed (foto) heeft zijn komst naar Leerdam Sport’55 bevestigd. De 20-jarige speler was in de jeugd actief bij Kozakken Boys en Unitas en koos toen voor een avontuur bij ASV Arkel, waar hij in het afgelopen seizoen voor het tweede team actief was. 

Ray Kant keert terug op het oude Leerdamse nest nadat hij eerder voor Asperen en Heukelum uitkwam. Kant is niet de enige die op zijn schreden terugkeert: ook Benson Samuka, Joseph Charway en Eloys Tapirima maken hun rentree in de Leerdamse selectie. Samil Avci en Desmond Main hadden al eerder hun terugkeer wereldkundig gemaakt, terwijl Guillermo Ooft de overstap van FC De Bilt zal maken.

Sponselee repte eerder over een overgangsjaar bij zijn aantreden bij Leerdam Sport’55. Maar gezien de huidige ontwikkelingen rond de spelersgroep, waar door de technische commissie van de club flink veel energie en werk wordt gestoken. En het feit dat de club geweldig in trek is sinds het nieuwe sportpark is betrokken lijken mooiere sportieve tijden zich aan te dienen. Een tweede seizoen op rij met louter nederlagen lijkt nu al uit den boze.

 

Paul Koster kan op de fiets naar de training bij VV Wieldrecht

Voor Paul Koster ontstaat straks, na de zomervakantie, een bijzondere situatie. Koster keert dan terug bij ‘zijn’ Wieldrecht als hoofdtrainer. Een terugkeer bij de club, waar hij zijn eerste stapjes op het voetbalveld zette, debuteerde in de hoofdmacht, actief was als jeugdtrainer én assistent en dus de cirkel helemaal volmaakt bij de naar de derde klasse gedegradeerde club die hem – ook tijdens en na al zijn andere activiteiten in de voetballerij – nog steeds na aan het hart ligt.

DORDRECHT – Koster was de afgelopen periode al regelmatig bij Wieldrecht aanwezig, nadat hij zijn termijn van drie seizoenen bij Drechtstreek voortijdig beëindigd had zien worden. ,,We wilden bovenin meedoen en de prestaties vielen in de weken voordat we uit elkaar gingen tegen. Dan kon een club tot zo’n besluit komen, dat had ik te respecteren’’, was de lezing van de oefenmeester, die daardoor vanaf begin april al zijn licht bij zijn nieuwe club en oude liefde kon opsteken. 

,,Dat ik bij Wieldrecht ben teruggekeerd, is zeker geen ‘bewussie’ geweest. Wieldrecht heeft mij benaderd, nadat al eerder bekend was geworden dat ik na dit seizoen bij Drechtstreek zou gaan vertrekken. Wieldrecht heeft vooral gekeken naar wie er geschikt zou zijn om de opvolger van toen nog Pippy Pruymboom (Pruymboom verdween tussentijds bij Wieldrecht, waarna Romano Gilaard het seizoen afmaakte, red.) te worden. Ik hoefde ook niet per se op een hoger niveau te werken, maar het is wel mooi dat ik kan terugkeren op voor mij enorm bekend terrein. Bij de club waar ik mijn voetbalcarrière heb afgesloten, even assistent van Henk Molenaar ben geweest en dus straks als hoofdtrainer aan mag treden.’’

Berichtje
Het betekent dat Koster straks op de fiets naar de training kan, bij de club die de afgelopen weken wel een stapje terug moest doen op de voetballadder. ,Ik wil gaan werken aan het verder ontwikkelen van de selectie. Natuurlijk ken ik veel jongens en mensen binnen de club, maar er zal hard gewerkt moeten gaan worden na het afgelopen seizoen want de selectie ziet er inmiddels heel anders uit. Voor mijn vader Nico zal het sowieso een heel bijzonder seizoen worden, omdat zijn zoon straks trainer is van het team waar hij zaterdag steevast gaat kijken. Ik kreeg altijd een berichtje met de uitslag van hem. Dat is nu niet meer nodig.’’

Klik op vv Wieldrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wieldrecht voor meer informatie over de club.

Sparta’30 staat bol van activiteiten

Er samen voor iedereen een leuke vereniging van maken. Dat is wat Louise Bouman als lid van de jeugdactiviteiten commissie bij Sparta’30 probeert te doen. En tot nu toe, lukt dat best wel aardig. “Het is gewoon mooi, om al die blije koppies te zien.”

Al doet ze dat natuurlijk, zo benadrukt Bouman ook meteen, allesbehalve alleen. “We doen het nu met z’n vieren, plus Hans.” Hans is Hans Groenenberg, de persoon waar het eigenlijk allemaal mee begon. “In coronatijd deden Hans en ik het samen, sinds vorig jaar zijn de dames (Chantal de Waal, Marianne Landsdal en Jacobine van de Wetering) er ook bij.” En dat is maar goed ook, vertelt ze. “We vonden het zonde als het niet meer gebeurde, dus hebben we het samen opgepakt!”

Blije koppies
Want met tien jaar ervaring in de activiteitencommissie én drie seizoenen als bestuurslid, kun je de 45-jarige Bouman inmiddels wel om een boodschap sturen. “Ik woon nu twintig jaar in Andel en kwam hier al, vóór de kinderen. Mijn man keepte in het eerste én ik stond achter de bar.” Wasjes draaien, lootjes verkopen, de pupil van de week regelen of de kantine versieren voor kampioenen, ze doen het allemaal. Maar vooral in de schoolvakanties, draait de commissie op volle toeren. “Dan proberen we toch altijd wel een activiteit voor de jeugd te organiseren. Laatst hadden we in de herfstvakantie een clinic van RKC Waalwijk.” Een geslaagde dag, herinnert ze zich. “Onder meer met een penaltybokaal, waar de kindjes kaartjes voor wedstrijden konden winnen. Dat vinden ze hartstikke leuk!” En de vrijwilligers zelf, natuurlijk ook. “Om al die blije koppies te zien. Het is enorm gezellig en ondertussen, kennen ze je natuurlijk precies.” Bouman, die onlangs werd verkozen tot vrijwilliger van het jaar, geniet er zichtbaar van. “Als je dan in het zonnetje wordt gezet, voel je natuurlijk de waardering. Maar ik houd er ook gewoon echt van om dit te doen!” Het allerleukste? “Dat zijn toch wel de uitjes naar clubs, als RKC of NAC. Maar eigenlijk vind ik alles leuk. Als ik die koppies maar zie genieten.”

Voetbalkooi
Altijd in samenwerking met haar collega’s. “We doen allemaal wat. Hans doet vaak ‘het praten’, de dames zorgen voor het drinken en de begeleiding.” Zoals tijdens de kerstvakantie. “Toen deden we allemaal voetbalspelletjes, onder leiding van spelers van het eerste. Dribbelen, gaten schieten of snelheid. Dat soort dingen.” En de opkomst, is vaak hoog. “Meestal rond de 70 kinderen, dat is best wel veel! Van vier tot dertien jaar ongeveer.” Ook de bingo en de draaimiddag, met het Rad van Fortuin, zijn nog altijd populair. “Of de sinterklaasactie, zo rond oktober. Dan gaan de jeugdleden langs de deuren, om speculaas of pepernoten te verkopen. Net als met de paaseitjes, van de choco-boer op het dorp.” Behalve dat het leuk is, doen ze al die activiteiten bij Sparta’30 natuurlijk ook niet voor niks. “We halen er geld mee op voor de club. Om ons steentje bij te dragen.” Bijvoorbeeld voor een nieuw te bouwen voetbalkooi. “Veel van het geld, gebruiken we voor de jeugd. Om er een gezellig iets van te maken op de vereniging.” Een win-winsituatie dus eigenlijk. “Een gezellige middag én inkomsten om leuke dingen te blijven doen.” Zoals op de afsluitdag. “Met een buikschuifbaan, een schuimparty en onderlinge partijtjes.” Mocht het tijdens één van de vakanties onverhoopt een keer slecht weer zijn, ligt ook dat draaiboek klaar in de kast. “Dan gaan we naar binnen, film kijken!” Naast de planning voor het hele jaar. “Die maken we altijd na het seizoen en stemmen we af met de rest van het dorp. Zodat we elkaar niet in de weg zitten.” En dus is het ook voor Bouman weer tijd, om na te denken over nieuwe ideeën. Of juist misschien wel beproefde recepten. “Vorig jaar hebben we geslapen op de club, daar keken ze allemaal enorm naar uit. Het zou leuk zijn, om dat nog een keer te doen!” 

Klik op Sparta’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sparta’30 voor meer informatie over de club.

Rowan Dorst kijkt met Stavenisse al uit naar het nieuwe seizoen

Roeien met de riemen die er in de krappe selectie beschikbaar zijn. Het is een gegeven dat dit seizoen meer dan ooit van toepassing is op SC Stavenisse. De ploeg van aanvaller Rowan Dorst (23) is hekkensluiter in de Zaterdag 4e Klasse B, waar het slechts één zege wist te boeken. ‘Een seizoen om snel te vergeten.’

Dorst voetbalt als sinds zijn vijfde en was in de jeugd ook een flink aantal seizoenen actief bij WHS uit Sint Annaland. Op zijn zeventiende keerde hij echter terug naar Stavenisse waar hij nu aan zijn tweede seizoen bij het eerste elftal bezig is. “Ik ben destijds naar WHS gegaan omdat we hier op het dorp geen jeugd hadden in mijn leeftijdsgroep. Toen bij WHS het team uit elkaar viel en men spelerstekort had bij Stavenisse, kreeg ik de vraag om terug te keren en dat heb ik gedaan. Het is hier nog altijd elk seizoen lastig qua spelen aantallen en als je dan ook nog sportief gezien zoals dit jaar in een periode zit waarin alles lijkt tegen te zitten…. Dat maakt het er niet leuker op allemaal.”

Tijdens dit seizoen nam bij de Thoolse zaterdag-vierdeklasser Toon Magielse noodgedwongen vervroegd afscheid en werd tijdelijk opgevolgd door speler Perry Potappel. Vanaf 1 maart werd hij weer opgevolgd door Frans Ceton, die ook komend seizoen aan de club verbonden blijft. “Dat was niet wat je zegt een ideale situatie. Gelukkig hebben we nu in elk geval een stukje continuïteit, maar het heeft allemaal wel de nodige sportieve impact gehad. Maar het feit dat je maar één overwinning weet te boeken op een heel seizoen dan heb je het natuurlijk ook over kwaliteit, instelling en kan je het niet alleen op pech steken. Zo eerlijk moeten we ook zijn.”

Een aantal jongens bij Stavenisse is  pas op hun achttiende begonnen met voetballen en dan mis je volgens Dorst toch altijd een belangrijk stuk voetbalbasis. “Dat is gewoon een gegeven en geen verwijt. We zijn hier bij Stavenisse blij met iedereen die beschikbaar is en dan is het soms logisch dat het ten koste gaat van prestaties en resultaat. De laatste maanden merk je wel dat er toch een bepaalde groei in zit en dat is positief. Veel jonge jongens in de selectie moeten nog een hoop leren dus dat geeft aan dat er zeker nog rek in zit. We moeten vooral proberen om iedereen bij elkaar te houden en waar het kan misschien nog wat mensen aan de selectie toe te voegen.”

Voor Dorst zelf begint hij ook meer en meer te wennen aan zijn nieuwe positie als spits, waar hij in het verleden vooral als middenvelder en zelfs als centrale verdediger speelde bij zijn club en daarvoor bij WHS.

“Het was voor mij allemaal nieuw en begin me steeds meer comfortabel te voelen in deze rol. Ik heb we al een reeks doelpunten en assists deze competitie, maar toch moet alles nog wel beter. Zeker als het gaat over de rust voor het doel en het koppen. We hebben zeker ook prima wedstrijden gespeeld alleen weten we de punten nog niet binnen te slepen. Als je tegen Herkingen 3-0 voor staat en 5-3 verliest… Of tegen SNS drie keer voorkomt en dan alsnog 4-3 verliest.. Dat is best zuur en helpt niet qua vertrouwen voor nu. Al zegt het me wel dat er toch ook meer in zit. Dus in dat kader: nieuw seizoen, nieuwe ronde, nieuwe kansen.” 

Klik op sc Stavenisse voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sc Stavenisse voor meer informatie over de club.

DIOZ won dit seizoen alleen de derde helft

Degradatie, veel nederlagen, maar toch een gezellige sfeer. Ondanks dat DIOZ in de vierde klasse dit seizoen slechts één keer wist te winnen, probeert Jorrit Feijns toch vooral positief te blijven. “Misschien biedt dit juist weer perspectief om naar boven te kijken.”

In de vijfde klasse dus. “Ik had vooraf niet verwacht, dat het zó moeilijk zou worden. Toen gingen we toch wel echt voor handhaving.” Zó moeilijk werd het dus, met een laatste plaats, uiteindelijk wel. “Dat hadden we tijdens het seizoen toch al wel vroeg in de gaten. Na een wedstrijd of zes, hadden we één punt. Het zat ook allemaal tegen…” Weinig doelpunten, een aantal blessures, maar vooral veel vertrekkers, analyseert Feijns (19). “Ten opzichte van vorig jaar, zijn er vijf spelers vertrokken. Dat hebben we op moeten vangen met jeugd.” Ook zelf, kreeg hij te maken met een blessure. “Een gekneusd hielbot, vijf weken lang kon ik niet spelen. Het is echt niet fijn om iedereen te zien voetballen, maar niks te kunnen doen. Dan wil je helpen.”

Moeite
Hulp die hij in het begin zelf, ook best kon gebruiken. “De stap naar de senioren is gewoon groot. Ik heb eerst een half jaar in het tweede gespeeld, maar ook dat is een flink verschil. Hier gaat het allemaal veel sneller en heb je echt minder tijd.” Toch knokte de verdediger zich aan het einde van vorig jaar al in de basis. “Dat had ook te maken met blessures, maar fysiek ging het voor mij goed. Alleen het sneller handelen…” Maar in een gespreid bedje, kwam Feijns dus niet terecht. Ook dit seizoen niet. Al viel dat buiten de lijnen nog wel mee. “Eerst gewoon negentig minuten knallen en daarna was het, ondanks de nederlagen, toch vaak gezellig. Dat is ook wel een goed teken, we hebben een leuk team.” Al kostte, het soms toch wat moeite. “Op een gegeven moment, krijg je natuurlijk wel wat minder zin. We gaan toch wel weer verliezen, denk je dan bijna.” Bij een club die Feijns na inmiddels veertien jaar, meer dan goed kent. “Het echte dorpsgevoel; je kent iedereen en iedereen kent jou.” Eén iemand in het bijzonder, broer Guus. “Het is heel leuk om samen met hem te voetballen, helemaal omdat hij onze beste speler is. Waar mogelijk, probeert hij mij natuurlijk ook te helpen. Hoe ik moet staan bijvoorbeeld.” Voor ruzie, zorgt dat nooit. “Haha! We zijn wel kritisch op elkaar, maar geven allebei altijd 100%.” Ook thuis. “Dan gaat het toch altijd nog over de voetbal. Even analyseren.”

Perspectief
En dat viel er dit seizoen genoeg. Ook voor zichzelf. “Ik ben een beetje de sterke ‘cv’. Groot en fysiek, maar niet snel en technisch. Moet het vooral van de duels hebben.” Dat laatste gaat, ondanks de teleurstellende resultaten, steeds beter. “Ik merk wel, dat ik daarin ontwikkel. In het begin, toen ik echt net kwam kijken, won ik bijna geen duels. Wist niet waar ik moest staan, de tegenstander was gewoon beter dan ik. Dat is nu niet meer.” Het beste voorbeeld daarvan? “Beter weten hoe je met snelle spitsen om moet gaan, zodat je vaker je lichaam kunt gebruiken.” Dus, vervolgt hij. “Kan ik voor mezelf wel tevreden zijn. Alles gegeven en weinig fouten gemaakt.” Hoe lastig dat soms ook is, om positief te blijven. “Die punten probeer je er toch maar uit te halen. Iedereen zag de degradatie natuurlijk wel aankomen, toch deed het wel echt pijn, toen het officieel was…” Feijns herinnert het zich nog goed. “Roland (van Hooff) zei het in de kleedkamer, dan komt het wel even binnen.” Maar heel lang om bij de pakken neer te gaan zitten, hebben ze in Zegge ook weer niet. Tenminste de jongeling dan. “Die vijfde klasse, biedt ook weer perspectief om naar boven te kijken. Een nieuwe trainer (Jack Verlaar), hopelijk wat nieuwe spelers en een bredere selectie.” Met hem er op het fietsje, gewoon weer bij. “Ik wil de rest van mijn leven bij DIOZ blijven!”

Klik op VV DIOZ voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV DIOZ voor meer informatie over de club.

HHC’09 heeft vanaf komend seizoen weer een standaardteam in de vijfde klasse

HHC ‘09 heeft vanaf komend seizoen weer een standaardteam in de vijfde klasse. Bestuurslid en voorzitter van de technische commissie Bert Kops is blij dat hij met de vereniging weer een team op de been heeft kunnen krijgen om in een eerste elftal-competitie uit te kunnen komen.

De ambitie was er al langer, maar het leek niet realistisch om op korte termijn alweer een standaardteam in te schrijven. Twee jaar geleden speelde het eerste elftal van HHC ‘09 nog in de vierde klasse, maar nadat dat team uit elkaar viel werd besloten om de ploeg terug te trekken. “Het was geen doen meer”, aldus Kops. “We hebben besloten om twee seniorenteams te houden, maar op een lager niveau te gaan spelen.”

Kops verzamelde onlangs vijftien betrokken leden om op een avond eens te sparren over de toekomst van de club. “Eigenlijk helemaal niet met het idee om komend seizoen al weer in een standaardklasse in te stromen. We hebben een leuk jeugdteam met de Onder 18, daar zitten een paar goede spelers in. Eigenlijk wilden we nog een jaar wachten. Maar bij dat gesprek met die betrokken leden zat er een trainer in de zaal. Toen ging het balletje rollen.”

Want het was Gilbert de Fijter, al jarenlang coach van Elshout en lid van HHC ‘09, die meediscussieerde. “Hij had aangegeven dat hij zou stoppen bij Elshout en op zoek zou gaan naar een andere club. Ik heb hem op een gegeven moment gevraagd of hij misschien toekomst in onze club zag. Het leek hem tot mijn grote verrassing leuk om te doen. Het kwam vervolgens heel snel rond. Dat is natuurlijk geweldig. Voor ons is het heel mooi dat zo’n ervaren trainer ons wil helpen en wil gaan bouwen aan een jong team.”

En dus wacht De Fijter een uitdagende taak om snel een geheel te smeden van het kleine clubje in Heusden. “Hij kent ook veel spelers in de regio”, aldus Kops. “Er zijn een aantal jongens die in onze gemeente wonen, maar bij andere clubs spelen. Misschien is het wel een jaar te vroeg om weer te beginnen, maar als er een clubman is die trainer wil worden en ons wil helpen, moet je dat doen. Als we het nu niet hadden gedaan, had Gilbert waarschijnlijk ergens anders getekend. Dan had hij daar misschien weer een jaar of zes gezeten en hadden wij op hem moeten wachten.”

HHC ‘09 1 gaat komend seizoen voetballen in de vijfde klasse zondag. “We willen zo veel mogelijk jeugdspelers laten spelen en het plezier hervinden”, vertelt Kops. “En dan zou het natuurlijk mooi zijn om langzaam naar een hoger niveau toe te groeien. Maar we hebben voor nu totaal nog geen verwachtingen. Met zo’n jong team zal het best wennen worden. Maar ik weet zeker dat het niveau langzaam omhoog zal gaan.”

Leden van de club zijn enthousiast, weet kops. “De geluiden zijn heel positief. Mensen geven aan dat ze het wekelijkse loopje naar het sportpark echt hebben gemist. Ik ben blij dat we dat weer kunnen bieden.”

Wil je meer artikelen over de club HHC’09 klik hier.
Wil je meer informatie over de club HHC’09 klik hier.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.