Home Blog Pagina 325

ASH vestigt de blik vol op de toekomst

In de nagalm van het 75-jarig jubileum, dat ASH vorig jaar vierde, is de voetbalclub uit Hellouw druk bezig om de blik volledig op de toekomst te richten. De vereniging spant zich niet alleen op sportief en maatschappelijk vlak in, maar draagt ook een steentje bij aan het creëren van een dorpshart in het eigen dorp.

HELLOUW – Niet alleen door de prestaties van de hoofdmacht is er reuring binnen ASH nadat de club vorig jaar het 75-jarig jubileum luister bijzette. Ook buiten de schijnwerpers van het sportieve succes wordt keihard gewerkt aan de toekomst van de club. Onlangs lanceerde ASH de terugkeer van de ‘club van 50’, die de komende tijd nieuw leven ingeblazen wordt. Nieuwe leden van die club mogen deelnemen aan de discussie over hoe dat geld verdeeld moet gaan worden. Bovendien weten deelnemers aan de ‘club van 50’ zich verzekerd van een VIP-behandeling bij de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Voort lanceerde ASH in de maand maart ‘ASH in Beweging’, een activiteit waarin het draait om seniorengymnastiek die mede mogelijk wordt gemaakt door de subsidie van de gemeente West Betuwe en op voetbalgebied was er de hernieuwde lancering van het peuter- en kleutervoetbal.

Daar houdt de betekenis voor ASH op maatschappelijk gebied echter niet op. De club heeft zich met meerdere verenigingen aangesloten bij de toekomstplannen die voor het dorp Hellouw bestaan. Inwoners hebben aangegeven een kloppend hart in het dorp te missen en willen een dorpsplein waar men elkaar kan ontmoeten. Ook meer activiteiten voor jong en oud staan op het verlanglijstje. De provincie Gelderland ondersteunt de plannen en stelt een bedrag van 100.000 euro beschikbaar, een bedrag dat voortkomt uit de Dorpendeal van de provincie. Op 14 maart (zie foto) ondertekenden de verenigingen van Hellouw, gedeputeerde Peter van ’t Hoog en wethouder Jacoline Hartman de overeenkomst van de Dorpendeal. Hartman verving daarbij haar collega Rutger van Stappershoef verving. ,,Met deze Dorpendeal maken we Hellouw nog leesbaarder en aantrekkelijker. En het is een stok achter de deur om de dromen van het dorp in daden om te zetten.’’ 

Klik op ASH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASH voor meer informatie over de club.

Thijs Rentier en Duiveland ook in nieuwe seizoen vierdeklasser

Door het overnemen van de eerste periode van kampioen Wolfaartsdijk mocht Duiveland even hopen op een snelle terugkeer naar de derde klasse. Daaruit degradeerde de ploeg van reserve-aanvoerder Thijs Rentier (29) vorig jaar nog. Door een 8-1 nederlaag in de tweede ronde tegen RFC speelt de verdediger met zijn club ook komend seizoen in de vierde klasse.

“Je hoopt er natuurlijk altijd op dat je kunt terugkeren, maar gaandeweg het seizoen was al snel duidelijk dat Wolfaartsdijk de allersterkste was. En ook in de nacompetitie konden we geen aanspraak maken op meer. Dus dan rest niets anders dan nu even op te laden en in het nieuwe seizoen weer te gaan proberen om promotie te bewerkstellingen, want meestrijden om de prijzen zijn we vind ik met deze selectie wel min of meer verplicht.”

Een euvel wat volgens Rentier de ploeg het afgelopen heeft opgebroken, dat is het gemis van scorend vermogen. “In het verleden was dat juist één van de kwaliteiten waarom Duiveland bekend stond. Scorende spitsen hebben en dan ben je altijd al een heel eind op de goede weg als het gaat om het boeken van resultaten en een hoge eindklassering. Vorig jaar is Ronald Zwager onder andere gestopt en dit seizoen was aanvaller Jordi Wesdorp drie maanden geblesseerd. Dat gemis bleek niet of nauwelijks op vangen voor ons.”

Terugzakken naar de vierde klasse en dan van daaruit weer gaan bouwen aan een nieuwe ploeg die op termijn weer de stap omhoog zou kunnen maken. “Met de versterkte promotie/degradatieregeling was voor ons deze vierde klasse een prima niveau om spelers door te ontwikkelen. Vorig jaar hadden we dertig punten en verloren we uiteindelijk de finale van de nacompetitie en degradeerden we. Nu speelden we een heel jaar bovenin mee en dat is toch een andere gevoel voor iedereen. Waar we vorig jaar veel te verliezen hadden in de nacompetitie en ook degradeerden, daar hadden we nu alleen maar promotie te winnen. En is het niets meer dan jammer dat het niet is gelukt.”

Rentier begon bij SKNWK, ging naar JVOZ, speelde met Duiveland nog tweede klasse en ook nog een jaar hoofdklasse bij v.v. Goes. In het dagelijks leven is hij sportpsycholoog en werkt onder meer deeltijds bij ADO Den Haag. Aan voetbalervaring en mentale weerbaarheid heeft hij dus geen gebrek.

‘Klopt maar dat helpt toch ook niet bij  blessures, wisselvalligheid en onnodig gemorste punten tegen laag geklasseerde teams. Dat is in een notendop wel het verhaal van dit seizoen. Ook onze aanvoerder Robert de Bruijne is al sinds januari geblesseerd. Dat voel je. We voetballen vaak vrij aardig maar de beuk erin gooien en duelkracht missen we vaak nog al hebben die jonge gasten dat wel aardig opgepakt. Maar het gemis aan wat extra ervaren krachten én doelpunten dat liet zich voelen. Zeker in een vierde klasse waar het veelal ook fysiek is. Komend seizoen gaan we er opnieuw voor en wie weet lukt het dan wel.”

Klik op SV Duiveland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Duiveland voor meer informatie over de club.

Dennis van Eijgen koestert zijn ‘stal’ bij Noordwijk

Als leeftijdscoördinator in de bovenbouw vertolkt Dennis van Eijgen een sleutelrol in de jeugdopleiding van VV Noordwijk. “Het is mooi om te zien dat we als jeugdafdeling weer stappen maken.”

De JO15-2 is afgelopen seizoen kampioen geworden en daarbij horen de bekende toeters en bellen. “Ook de JO17-1 is kampioen geworden en dat geldt voor de JO15-1”, zegt de van beroep accountmanager. 

De drie teams komen uit zijn eigen ‘stal’, want als leeftijdscoördinator bovenbouw focust hij zich op de acht teams, die Noordwijk heeft in de JO15, 16, 17 en 18. “We zijn geen supergrote vereniging, maar als je het goed wil doen, en dat willen we als club, kost het veel tijd om alle teams en trainers aandacht te geven. Wil je je visie door kunnen vertalen naar je trainers zul je daar veel energie in moeten steken. Ik ben doorgeefluik, aanspreekpunt en klankbord tegelijk.”

Van Eijgen heeft zelf als jeugdtrainer een behoorlijke staat van dienst. De functie van coördinator bovenbouw was al een tijdje vacant. “De vrijwilligers stonden al niet in de rij voor corona, maar in de periode erna is het alleen maar nog lastiger geworden. Daarom lukte het ons ook maar niet om deze belangrijke functie voor de bovenbouw in te vullen. Ik zag dat het daardoor niet optimaal liep en heb mezelf naar voren geschoven. Ik doe dit niet om een interessante functie op mij cv te hebben, maar echt voor de club.”

Die club heeft Van Eijgen jaren geleden al in het hart gesloten. “Als Noordwijk zijn wij niet een club als de andere hoogspelende verenigingen in de bollen- en duinstreek. Wij vinden in de jeugd prestatie belangrijk, maar zeker ook het sociale aspect speelt een net zo grote rol. Dat laatste zie je ook terug in onze visie hoe we opleiden. We willen graag dat ieder lid een goede opleiding op zijn niveau krijgt.”

Dat maatwerk onderscheidt Noordwijk van andere clubs, maar het vergt wel het nodige organisatie-vermogen. “Onze posten zijn gelukkig weer allemaal goed bezet. Onze jeugdcommissie is uitgebreid. Oscar Alkemade zet op technisch gebied als hoofd opleiding de lijnen uit. Cees van der Wiel ondersteunt hem als technisch coördinator. Wij proberen ook in de organisatie stappen te zetten. Voor komend seizoen gaat Renzo Hoogeveen de talentvolle trainers individueel begeleiden. Cees Duijndam, Ton van der Niet en Nicky van Duin trekken de kar bij de superliga, Sem van Oosten, Motta Elyaakoubi en Max van Duin leiden verder in de voetbalacademie All Football. Dat eerste elftalspelers dat doen past ook helemaal bij Noordwijk.”

Geen enkele tweededivisionist heeft zoveel zelf opgeleide spelers in het eerste elftal als Noordwijk. “Aan de ene kant moeten we dat ook, omdat ons budget stukken lager is dan de meeste clubs, aan de andere kant is het ook de visie van onze club om een herkenbaar elftal op het veld te hebben staan.”

Om de stroom van talenten naar de selectie op gang te houden is het niveau waarop de jeugdelftallen spelen niet zaligmakend, stelt Van Eijgen. “Het helpt natuurlijk wel als spelers meer weerstand krijgen op een hoger niveau. Maar hoog spelen houdt niet in dat er ook automatisch spelers het eerste halen. Onze aanpak is gericht op individuele ontwikkeling. Dat betekent dat we goed kijken naar wat het beste is voor een speler. Zo komt het regelmatig voor dat spelers vervroegd worden overgeheveld.”

Klik op VV Noordwijk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Noordwijk voor meer informatie over de club.

‘Op maandag doet alles zeer’

Jongens van het eerste die vragen of er een toekomstig plekje vrij gehouden kan worden en berichten in de groepsapp die meteen worden beantwoord met een duimpje omhoog. Eén ding is zeker: het derde elftal van DEVO is mateloos populair.

Een conclusie die ook bij Roger den Braber, begeleider én speler, klinkt als muziek in de oren. “Een aantal seizoenen geleden, zijn we nog gestopt. Kinderen, te weinig tijd en dus niet genoeg spelers. In 2020 hebben we het weer opgepakt, nu bestaat het derde uit 31 man.” En we, is in dit geval hijzelf, Corné Schenk en Mario van Osta. “Corné doet op donderdag de training en in het weekend de opstelling, ik ben van de randzaken. Uitjes, sponsors of DJ’s regelen, dat soort dingen vind ik leuk.” Al bespreken ze alles, met zijn drieën. “Bijvoorbeeld het kledingpakket. We lopen er nu allemaal hartstikke netjes bij!”

Discipline
In de clubkleuren van DEVO dus, voor Den Braber (45) in het begin wel even wennen. “Ik heb altijd bij SC Gastel en Hoeven gespeeld. Op mijn 25ste kwam ik richting Bosschenhoofd. Een jaartje of zes in het eerste, daarna in het tweede en nu dus het derde.” En met het nodige succes. “We zijn dit seizoen kampioen geworden! Ons doel bereikt.” Heel gek is dat laatste niet, hoewel het daar natuurlijk niet om draait. “Heel wat jongens uit ons team, hebben vroeger in de selectie gespeeld. En als we zondags op dat veld staan, dan willen we winnen! Dat fanatisme gaat er nooit uit.” Zelfs niet in een vriendenploeg, lacht Den Braber. “De jongste is 28, de oudste 56. Dat vult elkaar uitstekend aan.” Ook in de gezamenlijke groepsapp. “Als ik op vrijdagochtend een berichtje stuur: ‘wie is er dit weekend bij?’ Dan stuurt bijna iedereen meteen een duimpje omhoog, daar zitten ze massaal op te wachten. Op dat appje.” Pure beleving dus. “Daarom houden we het ook inmiddels alweer drie jaar vol. Plezier, maar ook een stukje discipline. Je moet bij ons gewoon op tijd komen, dat zijn we gewend van voetballen in het eerste. Negen uur aanwezig, is eigenlijk kwart voor negen op de club. Lekker alvast slap ouwehoeren.”

Verhalen
Maar ook na de wedstrijd, zijn ze van de partij. “De derde helft! Van de 31 man, blijven er toch vaak wel 25 hangen. Dat is ook de gezelligheid van DEVO.” Aangespoord door zijn collega. “Mario is een echte gangmaker in de kantine, voor én na de aftrap.” En die sfeer, werkt aanstekelijk, zo blijkt. “We hebben een heel goede klik met de damesteams binnen de club, daar spannen we vaak mee samen. Zo proberen we alle selecties erbij te betrekken.” Ook op donderdag. “Een positiespelletje, afwerken en partij. Daarna lekker de sleur van de week eruit, een pilsje erbij, wat kletsen. De saamhorigheid en de verhalen in de kleedkamer, daar geniet je het meeste van. Dat soort dingen ga je missen, als je niet meer voetbalt.” Net als de verhalen, van de zaterdagavond. “Die jonge gasten gaan natuurlijk nog op stap, wij wat minder. Dan krijg je alles mee. Als je weer samen die voetbalkleding aan mag…” Toch is dat niet iedere week het geval, vertelt hij. “Als we minder dan acht man hebben, dan trainen we niet.” Ook niet als Corné het toch echt graag wil? “Haha, Corné is de ideale aanvoerder! Bij het eerste, maar nu ook bij het derde.” Den Braber zelf, heeft inmiddels een iets andere rol. Binnen het veld dan vooral. “Vroeger een echte nummer tien, tegenwoordig voorin. Het loopvermogen wordt toch wat minder.” Maar het fanatisme, zoals gezegd, dus niet. “Af en toe moet je ze op de training een beetje afremmen, stuur je toch even een appje, dat ze elkaar heel moeten houden.” Toch gaat dat over het algemeen, meer dan goed. “Metselaar of op een kantoor, iedereen is gelijk. Op het veld, word je bij ons meteen opgenomen.” En dus hoopt de inwoner van Oudenbosch er nog wel even van te mogen genieten. “Op maandag doet alles zeer; knie, enkel, noem maar op. Dan duurt het gelukkig weer een paar dagen voordat het donderdag is!”

Klik hier voor meer informatie over VV Devo
Klik hier voor meer artikelen van VV Devo

Ebbers en Verkerk sluiten seizoen feestelijk af bij EBOH

Wesley Ebbers (31) en Leroy Verkerk (35) zijn niet meer weg te denken uit de hoofdmacht van EBOH. De veelzijdige spelers sloten het seizoen af met een feestelijk jubileumduel, waarin EBOH met 7-0 won van Alblasserdam. 

DORDRECHT – Ebbers ontving een mooi portret voor 300 wedstrijden in EBOH 1, Verkerk voor 250 wedstrijden in de hoofdmacht van de Dordtse club. ,,Die 300ste en 250ste hadden we een tijdje terug al gespeeld hoor, maar het was leuk om het seizoen nog even feestelijk af te sluiten op deze manier. Ad Holster houdt dat allemaal netjes bij, het zijn toch leuke dingen om te weten. En het is een mooi stukje waardering naar twee echte clubjongens, want die zijn zeldzaam tegenwoordig. Daan Vegt heeft er 320 gespeeld bij Wieldrecht, maar die is nu ook gestopt. Wij waren allebei nog piepjong toen we debuteerden, 16 en 17 jaar, dat helpt natuurlijk wel als je zo’n aantal wil bereiken”, zegt Verkerk, die als tiener besloot om voor speelminuten te gaan bij SC Emma onder Marco ten Braak en later onder Ries Fok (een ander EBOH-icoon) nog voor Unitas in Gorinchem speelde.  

Wesley Ebbers speelde nog een jaartje bij Nieuw-Lekkerland, maar keerde in 2017 terug bij EBOH toen zijn vader René samen met Ries Fok als trainersduo nieuw leven in EBOH kregen. ,,Dat resulteerde in het eerste seizoen direct in het kampioenschap en dat is nog altijd het mooiste seizoen dat wij hier hebben meegemaakt”, zegt Ebbers. ,,Alles viel toen samen. Wekelijks dezelfde basiself en vier jongens die zich schikten in hun rol vanaf de bank. We zijn dat seizoen kampioen geworden met vijftien jongens en geweldig voetbal”, vertelt Verkerk, die dat seizoen clubtopscorer werd. 

Districtsbeker
In de jaren daarvoor vocht EBOH nog tegen degradatie uit de derde klasse. ,,Dat is een paar keer echt heel spannend geweest, ook in de nacompetitie. Ik weet niet hoe het nu met EBOH was gegaan als we toen waren gedegradeerd. Ik denk dat het heel lastig was geweest om nog uit dat dal op te klimmen, omdat geen goede voetballer op dat niveau had willen spelen”, zegt Verkerk, die als verdediger en middenvelder uit de voeten kan. Ebbers begon nog als aanvaller, maar is inmiddels al jaren een middenvelder die naast het mooie combineren en dribbelen ook heeft geleerd om te bikkelen. Dat liet hij dit seizoen nog zien in de districtsbeker, waarin EBOH grote indruk maakte met zeges op eersteklassers SVW, Oranje Wit, De Zwerver en zelfs de Zeeuwse amateurgrootmacht Kloetinge, dat dit seizoen kampioen werd in de vierde divisie A.         

,,Dat zijn onvergetelijke wedstrijden, vooral die 1-3 overwinning bij Oranje Wit en die avondwedstrijd hier thuis tegen Kloetinge (2-1 winst) met veel publiek langs de lijn in de kou op 28 februari”, zegt Ebbers. De manier waarop EBOH uit het bekertoernooi vloog steekt echter nog altijd bij de twee clubjongens. ,,We verloren thuis met 5-6 van VC Vlissingen. Als je tegen een Zeeuwse derdeklasser vijf keer scoort moet je die wedstrijd natuurlijk gewoon winnen. De districtsbeker is uiteindelijk gewonnen door de Bredase zondagderdeklasser Groen Wit en daar verdienen ze de credits voor, maar eigenlijk hadden wij dit seizoen het karwei af moeten maken als je ziet wie we hebben uitgeschakeld.”

Bankzitten
In de competitie was EBOH de eerste periode ongeslagen, maar Papendrecht werd uiteindelijk glansrijk kampioen in 2H. ,,Dat wij uiteindelijk nog zesde zijn geworden na zo’n goede eerste seizoenshelft is eigenlijk wel zonde, maar het zijn de problemen waar we de laatste jaren wel vaker tegenaan lopen. We beginnen met een brede en enthousiaste groep, maar gedurende het seizoen haken er toch altijd wat jongens af door blessures of andere omstandigheden”, zegt Verkerk. ,,Iedereen wil altijd een brede selectie hebben, maar niemand wil op de bank zitten. Dat is voor clubs, trainers en spelers natuurlijk altijd lastig hoe je daar mee om moet gaan. Wij vinden bankzitten ook niet leuk, maar soms is het even nodig en er komt altijd weer een plekje voor als je even geduld houdt.”

Ebbers en Verkerk draaien nu al jaren stabiel mee in de tweede klasse. ,,Of we zo’n kampioenschap of promotie nog eens willen meemaken? Ja, natuurlijk, zeker op onze leeftijd zou het fantastisch zijn om dat nog eens mee te maken. Maar het begint ermee dat we als club die ambitie uitspreken en dan met z’n allen naar zo’n doel gaan toewerken, anders gaat het natuurlijk nooit gebeuren. Het zou geweldig zijn voor de spelers, maar de vraag is natuurlijk of de club er klaar voor is om zo’n stap te maken.

In de eerste klasse wordt door bijna alle clubs grof betaald en Oranje Wit maakte dit seizoen busreizen van meer dan honderd kilometer. Ik weet niet of deze club daar op zit te wachten. Gezelligheid is altijd heel belangrijk bij EBOH en dat zal ook nooit verdwijnen, maar als je meer wedstrijden gaat verliezen dan winnen weet je dat er altijd gezeur ontstaat, zo werkt dat overal.”

Mijlpalen
Het duo geniet voorlopig gewoon van de mooie sfeer binnen de club en de spelersgroep. ,,Daar zijn we echt wel uniek in, dat we bijna elke zaterdag met tien tot vijftien jongens uit het team samen op stap gaan. Dubbeldam heeft dat jaren terug gehad met een succesvol vriendenteam, maar verder zie je dat toch nergens meer? Er is altijd leven in de brouwerij en onze vriendinnen en vrouwen gaan ook goed met elkaar overweg, dus de sfeer is altijd goed”, zegt Ebbers.                                                                         

,,Hoe lang wij nog doorgaan? Poeh, dat is moeilijk te zeggen, dat kijk je altijd een beetje aan het einde van het seizoen aan. Natuurlijk merken wij allebei dat je boven de 30 sneller last krijgt van pijntjes en blessures, zeker op dat harde kunstgras overal, maar dat gedoe met kruisbanden of dat soort blessures is ons gelukkig bespaard gebleven. Wes heeft zijn eigen glazenwassersbedrijf en ik mijn eigen dakdekkersbedrijf, dus dat voel je soms ook wel. Ik zeg niet dat mensen op kantoor niet hard werken, maar daar heb je ‘s avonds op de training natuurlijk toch minder last van. We kijken het dus lekker per seizoen aan en wie weet welke mijlpalen we nog gaan bereiken.”

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

Plezier staat bij meiden Kruiningen MO20 altijd voorop

Waar het eerste team van Kruiningen in de nacompetitie degradeerde naar de vierde klasse van het zaterdagvoetbal, daar konden de meiden van MO20 dit seizoen alsnog voor een sportief succes zorgen. In de 2e Klasse kreeg het zelfs twee kansen op de titel, maar haalde het tot twee keer toe net niet. 

Teleurstelling was er volgens trainer/leider Ewout Dek zeer zeker, maar toch was er ook tevredenheid over het verloop van het seizoen. “We hadden uit tegen Roosendaal voldoende aan een punt maar die verloren we met 2-1. Daarna kregen we nog een kans thuis tegen Cluzona. Helaas wisten we toen ook dat ene puntje niet te pakken en verloren met 0-1. Jammer is het zeer zeker, maar toch kunnen de meiden terugkijken op een mooi jaar. Zowel op als naast het veld is het een hechte groep meiden en dat is leuk om te zien hoe die zijn verbeterd het afgelopen seizoen.”

Er was al afgesproken dat ongeacht het eindresultaat er een mooie feestavond zou volgen na de laatste wedstrijd op de Kruse Mat. “Dat hebben we ook gedaan en was supergezellig. Het tekent ook de samenhorigheid bij iedereen en dat is soms misschien nog mooier dan het sportieve deel, al was een kampioenschap vieren wel de spreekwoordelijke kers op het seizoen geweest.”

Samen met Piet Zevenbergen en Peter Schuitert is Dek zes seizoenen geleden begonnen bij het elftal als MO13. De oud-speler van het eerste elftal heeft het prima naar zijn zin bij het team waarin ook zijn dochter Fay speelt en hij inmiddels alleen nog met Peter begeleidt. “Het lijkt ook wel of het elk jaar een stukje leuker wordt. Je ziet die meiden steeds ontwikkelen. Eerst speelden sommigen bij de jongens en op een gegeven moment werd er een meidenteam geformeerd. Daarin ben ik meegegaan en sindsdien nooit meer ermee gestopt. Jammer is het wel dat er nu twee speelsters, waaronder mijn dochter stevig geblesseerd zijn en het afwachten is hoe dat gaat lopen. Doordat we niet zo heel veel meiden hadden hebben we dit seizoen ook een paar keer negen tegen negen moeten spelen noodgedwongen.”

Na de zomer zal er daarom naar alle waarschijnlijkheid een samenstelling komen qua elftal van de MO20 en de meiden van de MO15. “Die kans is zeer groot maar is nog even aankijken. Het is vaak wel het lot van de kleine dorpsvereniging en daar hebben we mee te dealen. Als we al die meiden aan het voetballen kunnen houden dan kunnen ze op termijn hier nog jaren vooruit.”

De laatste fase van de competitie was voor het team het meest succesvolle en leukste deel, zeker ook omdat het zo lang meedeed voor de titel. “We zijn in januari een weekendje naar Limburg geweest en dat heeft een heel positief effect gehad. Je zag de boel elke week beter worden, hechter en ook sportief ging het lopen. En ook als staf vullen Peter en ik elkaar prima aan. Het credo is voor ons vooral dat er plezier moet zijn. Natuurlijk neemt dat toe als de resultaten goed zijn, maar ook zonder resultaten moet iedereen er lol in hebben. Verbeteren en jezelf ontwikkelen is mooi, maar plezier in je hobby blijft het allerbelangrijkste. En dat hebben ze heel erg veel gelukkig en wij als staf dan uiteraard ook.”

Komend seizoen gaat het duo dan ook door als trainers/begeleiders bij het meidenteam. “Ik heb zelf zestien jaar in het eerste elftal gespeeld en als dan je dochter gaat voetballen raak je betrokken. Voetbal blijft een geweldig spelletje en als je dan aan de kant staat en je ziet iedereen genieten, dan is dat het mooiste wat er is.”

Klik op vv Kruiningen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kruiningen voor meer informatie over de club.

Jeffrey Jongeneelen begint aan nieuw hoofdstuk

Hij speelde vjjf seizoenen voor Katwijk en maar liefst zeven seizoenen voor Rijnsburgse Boys. Voor Jeffrey Jongeneelen zit zijn actieve carrière erop. Een nieuwe carrière begint, want komend seizoen is hij op sportpark De Middelmors assistent-trainer van de selectie.

Jongeneelen speelde in de zeven jaar dat hij het geel en zwart van Rijnsburgse Boys om de schouders had, meer dan 150 wedstrijden. De aanvaller kwam in 2016 naar Rijnsburg en viel met de neus in de boter. Rijnsburgse Boys promoveerde van de derde naar de tweede divisie. In de spannende nacompetitie versloegen Jongeneelen en zijn teamgenoten Spakenburg. In de twee wedstrijden was hij goed voor vier van vijf Rijnsburgse goals. Rijnsburgse Boys won die duels met 2-1 en 3-2.

Bij Katwijk beleefde Jongeneelen een nog groter succes. In het seizoen 2013-2014 werd hij met de oranjehemden algeheel amateurkampioen van Nederland. JongeneeleAls ik n begon zijn carrière bij DHC in Delft en speelde bij ADO in de onder 17 en onder 19.

Jongeneelen kreeg het afgelopen seizoen steeds meer last van blessures. “Op dit niveau wordt veel gevraagd van je als speler en ik merk dat mijn lichaam daar moeite mee kreeg. Ik heb de laatste jaren verschillende keren spierblessures gehad.”

Hij twijfelde vorig seizoen al. “Maar toen was ik nog basisspeler. Als ik nog een seizoen door zou gaan, ben ik 34. Zeker op mijn positie waar je het moet hebben van explositeit was dat lastig.”

Klik op Rijnsburgse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Rijnsburgse Boys voor meer informatie over de club.

ODIO en Brandsfit slaan handen ineen: nieuwe kledinglijn voor hele club

Dat men bij vierdeklasser ODIO aan de weg timmert in de professionalisering en het toekomstbestendig maken van de vereniging, dat was al langer duidelijk. Nieuwe velden, opgeknapt clubhuis, zonnepanelen… En nu komt er in het kader van uniformiteit een nieuwe kledinglijn voor de gehele vereniging.  

“Met de firma Brandsfit hebben we een nieuwe kledingpartner en tevens sponsor gevonden voor onze vereniging. Het sponsorcontract wat getekend is heeft een eerste termijn van vier jaar en is met ingang van dit seizoen van kracht. Het merk Patrick zal vanaf heden het kledingmerk van onze vereniging zijn. Met een iets bredere baan, maar in onze statuten is vastgelegd dat we altijd in de kenmerkende groenwit gestreepte tenues zullen voetballen”, zegt Mitchel Elenbaas van de sponsorcommissie.

De jeugdelftallen spelen al sinds begin van dit seizoen in de gloednieuwe tenues van Brandsfit, met daarop lokale shirtsponsors. Vanaf het seizoen 2023-2024 zullen ook alle seniorenteams van de Ossendrechtse voetbalverenging volledig in het nieuwe gestoken de competities ingaan. “We hebben te maken met een sterke aanwas van nieuwe leden en vonden het ook tijd om uniform te zijn in onze wedstrijdtenues. Vaak zie je dat sommige teams een eigen tenue hebben, maar dat wilden wij niet meer. Op deze manier straal je nog meer eenheid uit en zorg je voor herkenbaarheid. We zijn daarom op zoek te gaan naar een kledingpartner die ons daarbij een mooi concept kon bieden. Uiteindelijk zijn we toen bij Brandsfit uitgekomen en vanaf het eerste moment verliep dat contact erg prettig. Er is ook een eigen Digital Club Store waar leden zelf nog extra kleding kunnen bestellen in de stijl van de club. We worden op die manier compleet ontzorgd en dat is erg prettig.”

Brandsfit is van mening dat iedere jongere moeten kunnen sporten. Om dit te stimuleren stellen zij een gratis tenue beschikbaar voor ieder jeugdlid. Leden krijgen korting op de gehele collectie en bestellingen leveren ODIO extra clubbudget op. “Met dat eigen budget kunnen we allerlei extra voetbalgerelateerde materialen aanschaffen zoals trainingsspullen, ballen en eventueel nog kleding. Dat scheelt ons toch ook weer een extra kostenpost binnen de begroting.”

Seizoen 2022-2023 is een overgangsjaar voor onze vereniging. Alle jeugdelftallen, het G-team en de veteranen dragen dus allemaal al met trots tenues van het merk Patrick. “We hebben voor de seniorenteams allerlei gesprekken gevoerd met de sponsoren en die zijn ook akkoord. Komend seizoen zal onder andere de COOP supermarkt, dat binnenkort een PLUS wordt met die nieuwe naam als hoofdsponsor bij het eerste elftal op de nieuwe shirts prijken. In totaal gaat het dan om zestien teams gaan die totaal in het nieuw het veld op stappen om hun wedstrijden te spelen. We zijn als vereniging al jarenlang bezig met uitstraling, toekomstbestendigheid, duurzaamheid. Ook uniformiteit hoort daar volgens ook zeer zeker bij. Met deze overeenkomst die we nu met Brandsfit hebben afgesloten kunnen we weer een flink aantal seizoenen vooruit.”

Klik op rkvv ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv ODIO voor meer informatie over de club.

ZVG/Cagemax maakt van Gorinchem topzaalvoetbalstad

De Gorcumse zaalvoetbalvereniging ZVG/Cagemax heeft met de mannen en de vrouwen twee ijzers in het vuur. De vrouwen zijn duidelijk verder, zij zijn nu al de derde zaalvoetbalploeg van Nederland. De mannen hikken al jaren tegen een plaats in de eredivisie aan.

GORINCHEM – De vrouwen van ZVG/Cagemax, die inmiddels drie internationals in het team hebben, bereikten dit seizoen de halve finale in de strijd om de landstitel. Met Libertas en FC Marlène voor zich, zou het een klein wonder zijn als de schaal naar Gorinchem komt. Maar niets is onmogelijk. Trainer/coach Johan van der Hoek: ,,Wij hebben er verschrikkelijk veel zin in. Wij zitten al bij de beste vier van Nederland en hebben niets te verliezen. Libertas en FC Marlène staken er dit seizoen ver bovenuit. Toch komen wij steeds dichterbij Libertas en als wij ons niveau halen zijn wij niet kansloos.”

De mannen bereikten met een Houdini-acht de play-offs en moeten een lange weg afleggen om alsnog de stap naar die zo gewenste eredivisie te kunnen maken. ,,Wij spelen sinds 2017 in de top van de eerste divisie en willen komend seizoen de stap naar de eredivisie maken”, liet ZVG-voorzitter John Wijnbelt al eerder weten. Een van de blikvangers is ook dit seizoen de eerder van landskampioen Hovocubo uit Hoorn gekomen Kevin Tromp. Hij kwam in 2019 al kort uit voor ZVG/Cagemax maar keerde terug naar Hoorn. ,,Omdat ik naar Rotterdam ben verhuisd kwam er natuurlijk interesse van Feyenoord Futsal, maar ik houd er niet van naar een concurrent over te stappen. Ik ga liever helpen ZVG/Cagemax naar de eredivisie te brengen. Dat vind ik een mooiere ambitie. Deze club verdient het om op het hoogste niveau te spelen.” 

Sterkhouders
Tromp, Nederlander met een Arubaans paspoort, leerde het voetballen op straat. Zijn eerste club was Always Forward in Hoorn, maar hij maakte al snel de overstap naar Hollandia Hoorn en koos later nog voor Zwaluwen’30. Op jonge leeftijd liep hij stage bij FC Volendam, FC Utrecht en Ajax. Zaalvoetbal leerde hij zoals zoveel Hoornse talenten van Ashvin Ramdin. ,,Vergeet die naam niet te noemen”, vraagt Tromp. ,,Aan hem heb ik alles te danken.” Hij werd met Hovocubo twee keer landskampioen, won in 2019 de supercup, kwam uit voor Jong Oranje en zat tegen de nationale selectie aan. Ook in de play-offs in mei/juni is hij een van de sterkhouders bij ZVG. De ZVG/Cagemax mannen hadden zich dus voorafgaand aan dit seizoen opnieuw als doelstelling gesteld dat zij via een kampioenschap direct naar de eredivisie zouden promoveren.

Coach Samir Makhoukhi: ,,Dat dit niet is gelukt heeft een oorzaak. Twee sterkhouders, Mohamed Bouraarassi en Kenan Köseoglu, vielen door blessures en werk weg. Op de slotdag hebben wij toch wonderbaarlijk nog de play-offs bereikt. Het is een lange weg.” Na het ambitieuze Heracles, de nummer twee van de eerste divisie A, volgen bij winst nog drie finales. Sinds kort mist ZVG Felix Verhaar, die naar Bonaire is vertrokken. ,,Ik heb volop vertrouwen in de groep die overblijft. Gelukkig is Kevin Tromp weer fit.” Hopelijk lukt het Makhoukhi om ZVG eindelijk naar de eredivisie te brengen, in de spannende slotfase van het huidige seizoen.

Klik op ZVG/Cagemax voor meer artikelen van de club.

Nicky Janssen legt de lat als doelman hoog

Een geweldig seizoen, afgesloten met een toetje. Desondanks zal de nacompetitie om promotie naar de eerste klasse voor Nicky Janssen en GRC’14 eerder zuur, dan zoet hebben gesmaakt. Want na een nederlaag in de eerste ronde, zat het er verlengde avontuur er iets te snel op. “Toch is dat wel waar je uiteindelijk voor voetbalt.” 

Een mooie beloning, had het voor de tweedeklasser uit Giessen dan ook zeker geweest. “We zijn er echt als team en collectief, volledig voor gegaan.” Juist na een klein dipje, vertelt Janssen. “Daar hebben we ons halverwege, toch doorheen geslagen. Typerend voor ons seizoen. Iedereen was er, niemand verzaakte.” Met een derde plaats én dus nacompetitievoetbal, tot gevolg. Doelstelling behaald, zou je zeggen. “We gingen voor top vier en een periode, dat is aardig gelukt.”

Harder lopen
De 25-jarige doelman, oorspronkelijk afkomstig uit Den Bosch, voelde het eigenlijk na de winterstop al aankomen. “We hielden vier keer de nul, dat is voor een keeper natuurlijk altijd lekker, maar dan kom je ook als team in een flow.” Eentje die moeilijk te stoppen bleek. “Als externe factoren zoals het veld tegenzitten, maar je wint toch en het balletje valt een paar keer naar de juiste kant, dan zit er wel een toetje in…” En dat bleek dus. “We hebben het echt als team gedaan.” Ingegeven door zijn trainer. “Mark (Kroese) heeft de boel echt bij elkaar gehouden, ook door individueel te motiveren.” Sowieso heeft Janssen genoten van de onderlinge samenwerking. “Het is één van de beste trainers die ik ooit heb gehad. Hij is meedenkend, begripvol en weet wat er speelt door goed te luisteren. Daardoor wil je op persoonlijk vlak net een beetje harder lopen.” Daarmee wisten ze zich dus te onderscheiden in de competitie. “Die fijne band heeft iedereen wel met hem. Dat kun je ook wel zien, aan het feit dat we allemaal blijven.” Want ook op voetballend vlak, ging het dit seizoen opnieuw stukken beter. “Vroeger speelden we eigenlijk altijd de lange bal, nu bouwen we op. Het positiespel is beter en verdedigend, is ‘ons huisje dicht’.” Waar zit dan toch nog de ruimte voor verbetering? “In het benutten van kansen, valt nog wel wat te halen. Al is dat natuurlijk makkelijk gezegd als keeper!”

Kippenvel
Dat is iets voor volgend jaar. Wanneer Janssen begint aan zijn vijfde seizoen bij de club. Na eerdere omzwervingen bij Tricht, GDC, OJC en BVV. “Het bevalt hartstikke goed. Het is een andere club, dan veel andere clubs.” Als je begrijpt wat hij bedoelt. “Vooral door de aanhang, het leeft hier enorm. Het is wat dat betreft echt een dorsclub.” Sterker nog, hij loopt geregeld met kippenvel het veld op. “Dan zie je overal vuurwerk en fakkels, dat is toch gaaf? Daardoor heb je toch een beetje dat gevoel, alsof je echt in de top voetbalt.” En dus voelt de sluitpost, zich meer dan op zijn plek. “Je bent echt onderdeel van de vereniging en wordt gewaardeerd voor wie je bent. Dat is typerend voor de club.” Daar ga je dan ook vanzelf, beter van keepen. “Ik ben een meevoetballende keeper, moet het van mijn reflexen en de één tegen één situaties hebben, maar kom soms gewoon lengte tekort.” Toch blijft hij uitkomen bij hoge ballen. “Dat is ook een kwestie van durven. Iets dat ik dit seizoen wel meer heb gekregen. Gewoon doen, dan lukt het vanzelf.” Een klein beetje geïnspireerd misschien, door zijn voorbeelden. “Mijn oog gaat tijdens een voetbalwedstrijd altijd naar de keepers. (Gianluigi) Buffon door zijn karakter en (Manuel) Neuer door zijn stijl. Die man is overal. Zelf probeer ik ook ver voor mijn goal te keepen, dat is toch belangrijk in het huidige voetbal.” Met die kwaliteiten op zak, barst de Bosschenaar, die inmiddels in Rotterdam woont, van de ambitie. “Om richting die vierde divisie te gaan, dat wil ik minimaal gespeeld hebben. Ik weet zeker dat ik dat niveau aankan!”

Klik op GRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GRC’14 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.