Pagina 326 – VoetbalJournaal

Jens Koopman heeft kans gegrepen bij MOC17

MOC 17

-

8 juli 2023

Jens Koopman heeft kans gegrepen bij MOC17

Eigenlijk hoorde hij nog te spelen in de JO19 van MOC’17, maar nadat er enkele afwezigen waren tijdens de voorbereiding mocht Jens Koopman (19) meedoen bij het eerste elftal. Dat beviel dusdanig dat hij het vertrouwen kreeg en het gehele seizoen basisspeler was bij de kampioen van de 3e Klasse B.

‘In de voorbereiding gingen er tijdens de Markiezencup een aantal spelers naar een festival en werd ik gevraagd mee te gaan. Ze hadden een centrale verdediger nodig. Dat ging goed en sindsdien wilden ze me bij de selectie houden. Daarover heb ik wel getwijfeld, want ik wilde eigenlijk ook best graag nog bij mijn eigen vrienden in de JO19 voetballen want daarmee heb ik toch mijn gehele jeugd hier op de club gespeeld. Ik heb alles afgewogen en uiteindelijk de stap gemaakt om vervroegd door te gaan naar de senioren. En als je dan ziet wat voor een seizoen we beleven, dan ben ik er ook wel blij mee.”

Koopman is een realistische jongen en geniet van de kansen die hij nu al krijgt van trainer Remco van Haaren om zichzelf in het seniorenvoetbal te ontwikkelen op een mooi niveau. “Dat is zonder meer waar. Maar ook in het veld heb ik ervaren spelers om me heen staan die me goed helpen en sturen daar waar nodig. Ik speel centraal met Robin Hansler en die heeft al zoveel ervaring…. Daar leer ik elke training en wedstrijd van. We vullen elkaar qua spel en kwaliteiten denk ik ook heel goed aan en de samenwerking loopt perfect. Als ik zie hoe rustig Robin aan de bal blijft en dan zijn passing…. Dan heb ik nog een lange weg te gaan.”

De jonge verdediger, die dit jaar eindexamen doet aan het Cios in Goes, wil zich de komende jaren bij MOC’17 blijven ontwikkelen. Het eerste doel wat hij voor ogen had, heeft hij sneller dan verwacht bereikt. “Mijn hele familie komt bij MOC, mijn vader en ooms hebben hier gevoetbald en zelf had ik als doel om het eerste elftal te halen. Dat ik dit nu al heb behaald én zelfs een heel jaar basisspeler ben had ik niet gedacht. Ik lig dus al een beetje voor op schema. Het is wel zo, dat ik zeker niet gemakzuchtig word nu. Want ik weet ook dat je altijd het maximale moet geven, zeker als je straks weer met z’n allen een stap omhoog zet.”

”In het centrum kan ik me goed ontwikkelen, heb ik het spel ook voor me. Dus de komende jaren is het vooral zaak om mijn mindere facetten, zoals rust houden aan de bal, ga verbeteren. Want ik ben niet iemand die snel tevreden is. Het is zaak voor mij om keihard te blijven werken en nooit te verzaken. Ik heb de kans gekregen en gepakt, die ga ik niet zomaar weer uit handen geven.”

Klik hier voor meer artikelen over MOC ’17
Klik hier voor meer informatie over MOC ’17

Kagia-iconen accepteren hun lot

Bollenstreek

vv Kagia

-

8 juli 2023

0

Ze hadden hun afscheid heel anders voorgeteld. Voor Pascal Timmermans (31) en Timo Sluijmer (29) kwam er dit seizoen een einde aan hun loopbaan bij Kagia 1. Aanhoudend blessureleed houdt het duo in de toekomst van de velden.

“Ik voel me op dit moment een oude man”, zegt Sluijmer. De liftmonteur is geveld door een hernia. “Mijn lichaam werkt even niet mee.”

De rugblessure is niet de reden dat Sluijmer het selectievoetbal bij Kagia vaarwel zegt. De middenvelder, die jarenlang bij de club uit Lisserbroek voor de balans moest zorgen, zit al sinds anderhalf jaar in de lappenmand vanwege zijn knie.

“Ik heb het hele seizoen nog niet gespeeld”, zegt hij. “Dat ik zou spelen was de verwachting ook niet want ik ben in mei vorig jaar geopereerd en voor de revalidatie staat acht, negen maanden.”

Voor Sluijmer begon de ellende net na de laatste coronabreak. In de laatste oefenwedstrijd voor de hervatting van de competitie liep hij een zware knieblessure op, waarbij zijn kniebanden en meniscus ernstig werden beschadigd. “In eerste instantie konden ze nog niet goed gezien hoe ernstig de schade was. Toen duidelijk werd dat een operatie noodzakelijk was kon ik achteraan in de rij aansluiten. Uiteindelijk was er wel plaats in een kliniek, dat was mei vorig jaar”, zegt Sluijmer.

Een seizoen zonder voetbal en met een zware revalidatie lag voor hem in het verschiet. “Ik zag dat, in combinatie met een drukke baan, niet echt zitten. Ik wilde wel graag bij de ploeg blijven. Toen de vorige teammanager stopte ben ik gevraagd om hem voor een jaar op te volgen. Zo kon ik wel onderdeel blijven van de selectie. Dat is mij zo goed bevallen dat voor komend seizoen heb bijgetekend.”

Sluijmer was het liefst nog zelf voetballer geweest, maar is ook nuchter. “Ik heb het inmiddels wel een plaatsje gegeven. Als ik 23 jaar was geweest had ik er waarschijnlijk nog alles aan gedaan om terug te keren. Nu word ik binnenkort dertig. Het is vervelend maar mijn wereld stort niet in.”

Al even nuchter is Pascal Timmermans. Mister Kagia, 31 jaar, geeft aan dat er nu ook andere belangen zijn die tellen. “Ik heb een eigen hoveniersbedrijf. Ik kan niet zomaar vijf, zes maanden niks doen.”

Want dat is wel de consequentie als Timmermans zich laat opereren aan zijn knie. “Dan nog is het de vraag of het helemaal goed komt en of ik nog op niveau aan voetballen toekom.”

Het besluit om definitief zijn schoenen aan de wilgen te hangen nam Timmermans eind vorig jaar. De club bracht het nieuws begin dit jaar naar buiten. “Helemaal onverwacht moet het niet zijn geweest voor de supporters”, reageert Timmermans. “Ik ben vorig jaar door mijn knie gegaan en sindsdien heb ik het geprobeerd. Maar telkens weer zakte ik er doorheen. Dat is geen basis om te voetballen. Met werk heb ik er geen last van. Ik kan me laten opereren, maar in die revalidatie past niet het werk wat ik doe. Als ik twintig was geweest had ik zeker een andere keuze gemaakt.”

Sluijmer en Timmermans hoeven niet lang na te denken over hun hoogtepunt bij Kagia. “Het kampioenschap van het seizoen 2018/2019 en daarmee de promotie naar de tweede klasse. Dat is een moment dat ze ons niet meer afnemen. Onze voetbaltoekomst wel, maar dat niet.”

Klik op Kagia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Kagia voor meer informatie over de club.

Magere prestaties, verrassend slot voor FC Dordrecht

FC Dordrecht

-

7 juli 2023

0

Magere prestaties, verrassend slot voor FC Dordrecht

FC Dordrecht is begonnen aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen 2023-2024. Het voorbije seizoen bood op sportief gebied, met een achttiende plek als eindklassering, weinig om te genieten. De afsluiting met het eerste klimaatneutrale duel, thuis tegen TOP Oss, zorgde voor een opmerkelijk slotakkoord. Een terugblik aan de hand van verschillende thema’s.

DORDRECHT – Even de kille cijfers op een rijtje: FC Dordrecht behaalde het afgelopen seizoen in 38 wedstijden 35 punten, boekte negen overwinningen, speelde acht keer gelijk en verloor dus 21 keer. Op basis van het doelsaldo bleef de club daarmee het puntgelijke FC Den Bosch net voor op de ranglijst.

Seizoensverloop
Na de sterke tweede helft van het seizoen 2021-2022 begon FC Dordrecht met de nodige verwachtingen aan de nieuwe jaargang. Een positie tussen plek tien en veertien was het streven, met een schuin oog (eventueel) naar de play-offposities. Maar op een sterke fase in het eerste competitiedeel na, kwam die optionele eindklassering nooit in de buurt. FC Dordrecht raakte in vergelijking met het seizoen ervoor de complete aanvalslinie kwijt: Stijn Meijer vertrok naar PEC Zwolle, Jacky Donkor kreeg zijn transfer naar Excelsior en de van Feyenoord gehuurde Christian Conteh keerde eerst terug naar Rotterdam om vervolgens een transfer naar Dynamo Dresden te maken.

Vanuit het netwerk van trainer Michele Santoni kwam de geroutineerde Italiaanse spits Samuele Longo naar de Krommedijk en ook de Fransen Malhory Noc en Boubakar Camara werden als nieuwe aanvallers aangetrokken. Ook de van Feyenoord gehuurde Aliou Baldé werd nog als extra wapen toegevoegd. Scoren bleek een probleem, al bleek de snelheid en dreiging van Baldé vaak een wapen. Baldé verdiende met een sterk eerste helft van het seizoen een transfer naar Lausanne-Sport, waarna hij werd opgevolgd door Tidjany Touré (foto). . Longo eindigde het seizoen overigens met twaalf doelpunten op zijn conto.

FC Dordrecht baarde opzien in het eerste deel van het seizoen met de 3-0 overwinning op hoogvlieger en uiteindelijke promovendus PEC Zwolle. Met terugwerkende kracht bleek ook de 1-0 uitzege bij VVV-Venlo een hoogtepunt. In de tweede helft van het seizoen was de 4-0 thuiszege op nacompetitiedeelnemer FC Eindhoven een positieve uitschieter. Het was echter te vaak net niet voor de Dordtenaren, die ver achterbleven bij de te hooggespannen verwachtingen. ,,Ik kan me de frustraties van de supporters voorstellen’’, concludeerde algemeen directeur Hans de Zeeuw van FC Dordrecht aan het einde van de rit.

Klimaatneutraal duel
FC Dordrecht nam afscheid van het seizoen 2022-2023 met een 2-2 gelijkspel tegen TOP Oss. Het resultaat van die wedstrijd zullen velen de komende jaren waarschijnlijk verdringen in hun herinneringen, maar voor altijd staat de wedstrijd in het Matchoholic Stadion te boek als ‘de eerste klimaatneutrale wedstrijd in het Nederlandse (betaalde) voetbal. FC Dordrecht opperde het plan voor de wedstrijd een klein jaar geleden middels innovatiemanager Leon Vlemmings om vervolgens invulling aan het ambitieuze idee te geven. Wat volgde was een stapsgewijze uitwerking met behulp van verschillende partners. Op de wedstrijddag kwam het arbitrale kwartet, maar ook de spelers van FC Dordrecht met elektrische auto’s naar het stadion.

Tegenstander TOP Oss kwam met een spelersbus die op speciale, niet-fossiele brandstof reed. Het grote parkeerterrein voor het stadion was omgetoverd tot een groene oase, maar was niet toegankelijk voor op fossiele brandstof rijdende auto’s. De aanwezige foodtrucks serveerden vegan-voedsel, de drankjes werden aangeboden in klimaatvriendelijke en afbreekbare bekers. ,,Wij kunnen een wereldwijd vraagstuk niet oplossen. Die illusie hebben we ook niet. Maar we kunnen met dit initiatief wel laten zien wat we als voetbalclub eraan kunnen bijdragen als we dat willen’’, stelde Vlemmings tijdens het initiatief, dat veel aandacht (ook vanuit het buitenland) trok.

Krommedijk Kronieken
Vijftig jaar betaald voetbal in Dordrecht, dat is een mijlpaal waar bij stilgestaan mocht worden. Elisa Kuster, FC Dordrecht-supporter in hart en nieren, deed dat met een boek voor de eeuwigheid. Zij bundelde een halve eeuw betaald voetbal in de Merwestad in vijftig verhalen, geïllustreerd met veel fotomateriaal. Het leverde een alleraardigst boekwerk, ‘Krommedijk Kronieken’, op met prachtige verhalen over de club, spelers, trainers, supporters en andere volgers.

Versterkte band met Feyenoord
Hun namen vielen al eerder in dit verhaal: de Feyenoorders Aliou Baldé en Tidjany Touré maakten dit seizoen op huurbasis deel uit van de selectie van FC Dordrecht. In het nieuwe seizoen zal het Feyenoord-aandeel in de Dordtse selectie verder groeien, aangezien de samenwerking met de Rotterdamse landskampioen nieuw leven ingeblazen wordt. Niet alleen op spelersgebied, maar ook in de technische staf en op scoutingsgebied zal Feyenoord de Dordtse organisatie van een impuls gaan voorzien.

Clean sheets
Sportief gezien mochten de hoogtepunten zich niet bepaald aaneenrijgen, op statistisch gebied was het wel een interessant seizoen. Maar liefst negen keer kon doelman Liam Bossin een clean sheet overleggen. Opmerkelijk in een seizoen waarin de Dordtenaren in totaal 68 treffers slikten, met de uitwedstrijd bij het naar de eredivisie teruggekeerde Heracles Almelo (8-1 nederlaag) als wedstrijd met de meeste tegentreffers.

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

‘Wij verloren het kampioenschap…’

vv GDC

-

7 juli 2023

0

Vreugde en verdriet liggen in het voetbal vaak dichtbij elkaar. Daar kunnen ze bij GDC na dit seizoen maar al te goed over meepraten. Want nadat de derdeklasser eerst het kampioenschap na een ruime voorsprong alsnog wist weg te geven, ging het even later ook mis in de nacompetitie.

En dat terwijl de eerste teleurstelling, nog amper was verwerkt. Ook bij Justin Youell. “Als je vijf wedstrijden voor het einde, nog negen verliespunten voor staat… Dan is het toch wel een enorme domper.” Want wie toen had gezegd, dat GDC geen kampioen ging worden van de derde klasse, was waarschijnlijk uitgelachen. “Thuis tegen SV Capelle, hebben we het echt zelf verpest. Notabene tegen de ‘nummer laatst’. Terwijl we zelf, nog maar één keer verloren hadden toen.” Daarna ging het, met drie duels zonder zege, snel bergafwaarts. “Je roept het over jezelf af. Onbewust komt er dan ook steeds meer druk en spanning bij kijken. Al had ik nog wel het idee: we gaan er allemaal vol voor!”

Trots gevoel
Dat gingen ze in Eethen ook wel, maar genoeg voor de titel, was het uiteindelijk dus toch niet. “In de eerste seizoenshelft zat het ook wel een aantal keer mee. Met overwinningen in de laatste minuut.” Dat geluk, brak ze aan het einde van het seizoen, misschien wel een beetje op. Toch overheerst bij de 31-jarige Youell, ook wel weer een gevoel van trots. “De eerste paar dagen natuurlijk niet… Daarna is die domper wat gezakt. Niemand had verwacht dat wij driekwart van de competitie zouden domineren en tot de laatste wedstrijd mee zouden doen om de titel.” Ook hijzelf niet. “Het was lastig in te schatten qua tegenstanders. Maar als team, hebben we het gewoon echt goed gedaan. Gestreden tot de laatste meter, voor elkaar.” Met een hechte groep, bestaande uit veel jongens van hetzelfde dorp. “De meesten spelen al jaren samen.” Zo ook Youell. “Ik ben begonnen bij DESK, tot de D’tjes, daarna kwam ik bij GDC. En vervolgens ben ik nooit meer weggegaan.” Vanaf zijn 23ste vast in het eerste. “Al wel op mijn zeventiende gedebuteerd, maar daarna een beetje tussen één en twee ingehangen.” De sfeer op de club en de mensen eromheen, de aanvaller uit Den Bosch geniet er nog altijd zichtbaar van. “Ik ga hier zeker afsluiten!”

Groen licht
Wel zonder zijn broer Jamie. “Hij is iets ouder, dit is zijn laatste seizoen. Dat vind ik wel jammer, we hebben lang samen gevoetbald.” Aan stoppen denkt Youell, zelf voorlopig nog niet. Ook niet na eerdere problemen met zijn hart, in 2019. “Ik merkte het héél soms, maar had er nooit echt last van. Toch hebben ze toen voor de zekerheid onderzoek gedaan en een hartfilmpje gemaakt, waardoor ik driekwart jaar niet mocht voetballen. Uiteindelijk kreeg ik groen licht.” Ook in zijn hoofd? “Het speelt altijd wel een beetje mee, maar je moet er niet te veel mee bezig zijn en vooral vertrouwen hebben.” En dus kan de linksbuiten, die fysiek verder nog altijd niks mankeert, gewoon lekker iedere wedstrijd volle bak gaan. “Ik steek er over het algemeen veel energie in, iemand die hard werkt. Zorgen voor diepgang, op kracht en snelheid. Voetballend ben ik niet de meest technische.” Kritisch is hij wel. “Vrij snel na de winterstop stond ik al op acht treffers, daarna heb ik lang droog gestaan. Dus ik had eigenlijk wel meer willen scoren.” Al had Youell al die doelpunten, waarschijnlijk met liefde ingeruild voor promotie naar de tweede klasse. “Als je niet promoveert, heb je het uiteindelijk ook niet verdiend. Zoiets dwing je niet voor niks af. Het had een mooie bekroning kunnen zijn.” Uithuilen en opnieuw beginnen. “Je merkte dat het anders was, dan wanneer je op het laatste moment juist nacompetitie haalt. Wij verloren het kampioenschap…”

Klik op GDC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GDC voor meer informatie over de club.

Erwin de Nijs kijkt met frisse blik vooruit naar komend seizoen bij Halsteren

rksv Halsteren

-

7 juli 2023

0

Erwin de Nijs kijkt met frisse blik vooruit naar komend seizoen bij Halsteren

Bij RKSV Halsteren zag men door de 3-2 nederlaag tegen Venray de laatste strohalm om nog via een periodetitel mee te strijden voor de prijzen in de Vierde Divisie B van het zondagvoetbal. Daardoor wordt er al met een frisse blik naar komend seizoen gekeken, ook door trainer Erwin de Nijs die dan aan zijn vijfde jaar begint bij de ambitieuze vierdedivionist.

“Het bevalt me bij de club en ook vanuit de vereniging zelf is men positief, dus daarom hebben we besloten om er nog een vijfde jaar aan vast te plakken. Het is ook zo dat er natuurlijk twee coronaseizoenen tussenzaten en dat we elk jaar wel met de nodige mutaties in het spelersmateriaal te maken hebben gehad. Dat er voor de start van dit seizoen een zestal nieuwe jongens moesten worden ingepast, dat is zeker één van de oorzaken geweest van onze slechte eerste seizoenshelft.”

Voor het nieuwe seizoen is de focus bij de club ook anders dan wat men de afgelopen jaren altijd gewend was. “Waar ik in het begin nog de beschikking had over oud-profs die bij Halsteren op hoog niveau wilden ‘afbouwen’ en tegelijk voetballen om de prijzen, daar gaan we nu vooral investeren in eigen jeugd en talenten. Spelers die bij hun clubs niet op divisieniveau spelen maar wel graag naar Halsteren komen om op dat niveau de uitdaging aan te gaan. Die omslag vraagt ook logischerwijs om een andere kijk op doelstellingen. Was het voorheen zo dat we mee moésten doen om de prijzen, daar zal dat nu anders zijn. We willen meer een regiofunctie gaan vervullen waar talentvolle spelers graag weer naartoe komen, dat is toch een andere insteek. Al blijven we onverminderd ambitieus en willen we ook met deze groep voor de prijzen spelen.”

De Nijs, die in de hoogtijdagen van RKSV Halsteren zelf zo’n drie jaar op Sportpark De Beek voetbalde, is zich erg bewust dat die nieuwe koers van hem ook andere zaken zal gaan vragen als trainer/coach. “De oud-profs die hun sporen al hadden verdiend, die moet je als trainer niet veel meer leren maar dan ging het om managen van het geheel. Nu ga ik weer meer naar de opleidende kant van het trainersvak toe. Beide uitdagingen boeien me enorm en ontwikkelen je ook als trainer/coach. Ik ben van nature een trainer die graag met spelers werkt om ze beter te maken en dat is exact wat we volgend seizoen opnieuw gaan doen.”

Het afgelopen seizoen kwam de vierde divisionist pas laat op gang, maar dat had volgens De Nijs een duidelijke oorzaak. “We zijn in het zomerseizoen een hoop spelers kwijtgeraakt en daar hebben we gericht een hoop nieuwe jongens voor teruggehaald. Het naar elkaar toegroeien en op elkaar afstemmen als team dat duurde langer dan verwacht. We voetbalden goed tot de zestien, maar scoorden moeilijk en dan wordt het lastig wedstijden winnen… Na tien duels stonden we zelfs tweede laatste. Maar toen het eenmaal stond, kwamen ook de resultaten. Jammer dat we het tegen Venray toch nog door onze vingers lieten glippen.”

In de volksmond werd de club gekscherend ook wel eens het Real Madrid van West-Brabant genoemd, een benaming die De Nijs ook bekend is. “De riante jas waarin we altijd zaten, die is nu toch een stuk krapper en er zijn andere clubs die nu dat stokje over hebben genomen. Maar toch heeft Halsteren nog een goede naam en aantrekkingskracht op spelers, getuige ook dat topschutter Jasper Gunter en een aantal andere regionale talenten naar ons toe komen. Ze kiezen bewust voor Halsteren om zich hier te ontwikkelen. Op een enkeling na houden we nu ook de selectie intact en kunnen we hopen weer bouwen aan een sterk Halsteren met vooral een regionaal karakter. Die uitdaging gaan we met z’n allen aan.”

Klik op Halsteren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Halsteren voor meer informatie over de club.

VVSB-zaterdag sneuvelt in stijl

Bollenstreek

VVSB

-

7 juli 2023

0

Het afscheid van VVSB-zaterdag was er eentje in stijl. De laatste zege van de competitie was de zesde zege op rij in de derde klasse A. Door een fraai ingekrulde vrije trap van Koen Damen won de ploeg van trainer Stefan Kraaijvanger van het Zoetermeerse DWO.

Volgend seizoen is er in de voetbalpiramide geen plaats meer voor de zaterdagtak. Door de komst van het weekendvoetbal was al aan het begin van het seizoen duidelijk dat de ‘zaterdag’ zou verdwijnen op sportpark De Boekhorst.

“De introductie van het weekendvoetbal komend seizoen heeft het zaterdagelftal de kop gekost”, zegt Tim van der Weiden, vicevoorzitter van VVSB. “Door het weekendvoetbal werden wij als vereniging gedwongen om een keuze te maken voor een speeldag. De tendens is de zaterdag. Het is natuurlijk niet voo niets dat we met ons vlaggenschip al onze thuiswedstrijden op zaterdagavond om zes uur speelden. Wij merken al jaren dat het voetbal op zondag steeds meer leeft. Dat heeft impact op je toeschouwersaantallen, maar ook op je vrijwilligers.”

“Bij onze laatste wedstrijd op zondag kwamen nog niets de helft van onze vaste aanhang opdagen. De zaterdag is een voetbaldag die leeft en daarom hebben ervoor gekozen om vanaf het nieuwe seizoen zaterdag als speeldag te hebben.”

Aangezien de KNVB niet toestaat dat een club twee teams op standaardniveau op dezelfde dag heeft spelen, werd de zaterdagtak de kind van de rekening. “Een keuze die we met pijn in ons hart hebben genomen omdat veel Noordwijkerhoutse jongens in het elfal voetbalden”, aldus Van der Weiden.

De zaterdag was aanvankelijk opgezet om de plaats in te nemen van het tweede zondagselectie-elftal. Het team moest als opstap dienen voor spelers naar het eerste zondagteam in de landelijke divisie. Vorig seizoen al besloot VVSB de doelen te verleggen naar het onder 23-elftal. Van daaruit moeten talenten de sprong naar de hoofdmacht worden gemaakt. Volgens Van der Weiden werkt dat prima. “Al de nodige spelers zijn doorgestroomd.”

Zaterdag-1 startte zes seizoenen geleden met alleen maar Noordwijkerhoutse jongens. In het eerste jaar was er meteen succes, want onder leiding van trainer Rob Jonkman werd het kampioenschap behaald van de vierde klasse. Op het veld van Meerburg werd de promotie gevierd.

De start van het seizoen was slecht, want in de eerste wedstrijd werd nog met 4-1 verloren van Oegstgeest.

Het doel van dat eerste seizoen is om binnen twee jaar de stap naar de derde klasse te maken. VVSB gaat steeds beter presteren en vele fans trekken naar Zoeterwoude-Rijndijk om het aanstaande kampioenschap te vieren. Ook in de derde klasse doet VVSB het goed en haalt zelfs de nacompetitie met als inzet de tweede klasse.

VVSB probeerde dit seizoen spelers nog te verleiden voor een nieuw avontuur in het tweede e;ftal, maar moet echter met lege ogen toezien hoe de meeste spelers vertrekken of stoppen. Trainer Stefan Kraaijvanger gaat aan de slag bij tweedeklasser Oegstgeest en neemt vier spelers mee: Joost Bierhuizen, Victor Schipholt, Max van de Boog en Boy Jansen uit de onder 23.

Van Nispen profiteert eveneens van het stoppen van VVSB-zaterdag. De club uit De Zilk, roemloos gedegradeerd uit de derde klasse, biedt vanaf de zomer onderdak aan Tim Warmerdam, Berend de Jong, Joris Aartman, Walter Alkemade, Bergano Sartiben Koen Damen. Stefan Immerzeel verkast naar Kagia. Tien andere spelers hebben aangekondigd te stoppen.

Van de staf blijft Michael Kaptein op De Boekhorst. Hij wordt toegevoegd aan de staf van het VVSB-vlaggenschip.

Klik op VVSB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVSB voor meer informatie over de club.

SV Meerkerk heeft weer vrouwenteam

sv Meerkerk

-

6 juli 2023

0

MEERKERK – Na een afwezigheid van acht jaar kan SV Meerkerk met trots melden dat er weer een vrouwenteam ‘in competitie’ is. Nadat het team al een tijdje in training was, hebben zij hun eerste stapjes achter de rug in de 30+-competitie in het 7×7-voetbal.

In een poule met SV Noordeloos, Asperen, LRC Leerdam en Leerdam Sport draaien de vrouwen van Meerkerk, met de nodige trainingsarbeid in de benen, verdienstelijk mee in de competitie die op vrijdagavond afgewerkt wordt. In mei keerde door die opzet het vrouwenvoetbal daadwerkelijk terug op sportpark De Burcht toen SV Meerkerk bezocht werd door de vier tegenstanders in de poule. De terugkeer was er een met een feestelijk tintje, want niet alleen was er een afterparty met deejay maar ook de resultaten stemden bijzonder vrolijk die avond: met maar liefst drie overwinningen bewezen de vrouwen van de thuisspelende ploeg dat zij hun plekje in de officiële KNVB-competitie meer dan waard zijn. Na de voorlaatste ronde eind mei op het fraaie sportcomplex van LRC Leerdam is er op 9 juni nog één afsluitende ronde bij SV Noordeloos.

klik op SV Meerkerk voor de laatste artikelen over de club.
klik op SV Meerkerk voor meer informatie over de club.

Het veld van GDC is als een biljartlaken

vv GDC

-

6 juli 2023

0

Het veld van GDC is als een biljartlaken

Vers gemaaid gras en een veld zo strak als een biljartlaken. Het is de droom van iedere voetballer. En in dit geval gaat het niet over de ArenA of De Kuip, maar over de grasmat van derdeklasser GDC. Want met de kennis en kunde van grasmeester Cees de Ruiter in huis, ligt het hoofdveld er een heel seizoen keurig netjes bij. “Je moet vooral op tijd zijn!”

Dat laatste klinkt bijna als een uitspraak van Johan Cruijff, maar is in werkelijkheid het geheim van een goede grasmat. “Op tijd onderhoud plegen, water geven of de speelschade herstellen. Vooral dat laatste, is heel belangrijk.” Net als natuurlijk onkruid wieden, kunstmest strooien of doorzaaien. “Als je wilt, kun je er makkelijk dagelijks mee bezig zijn.”

Stadions
En De Ruiter (69) kan het weten. “Ik heb jaren in verschillende stadions gewerkt, bij onder meer Ajax, Vitesse en Willem II. Nu assisteer ik nog bij RKC Waalwijk.” Toch is én was, GDC altijd al zijn club. “Ondertussen ben ik alweer 55 jaar lid. Help nu nog af en toe in de kantine, maar heb zelf natuurlijk ook gevoetbald. Nooit vast in het eerste, vooral in het tweede of bij lagere elftallen. Ik was keeper, maar veel te klein.” Later werd de grasexpert ook nog leider van verschillende jeugdteams. “Het was een prachtige tijd. En nog steeds! Het is hier vooral heel gemoedelijk.” Dus toen De Ruiter een jaar of twaalf geleden zonder werk kwam te zitten, werd het zaadje geplant. “Dan kom je vanzelf vaker bij GDC en ga je ook hier het gras maar doen.” Al is dat natuurlijk heel anders. “Je kunt het niet doen, zoals bij een profclub. Daar hoef je niet naar geld te kijken.” Maar bij de amateurs vanzelfsprekend wel. “Soms doet het zeker wel pijn, als je ziet hoe velden erbij liggen.” Al is De Ruiter, met al zijn ervaring, dan ook wel kritisch, geeft hij toe. “Soms roepen mensen dat het gras er prachtig bij ligt, dan denk ik: nou, je moet er eens op gaan lopen.”

Complimenten
De lat ligt dus hoog, ook bij GDC. “Ik ben eigenlijk pas tevreden, als het een biljartlaken is. Arie (Brienen) doet bij ons het maaien, dan zitten al die banen er keurig netjes in. Dat geeft nog altijd voldoening.” Net als de vele complimenten. “Als de mensen roepen dat het mooi is, is dat natuurlijk wel leuk! Dan is het in ieder geval allemaal niet voor niks geweest.” De Ruiter heeft zelf min of meer, van zijn hobby zijn beroep gemaakt. “Uiteindelijk ben ik er via mijn werk een beetje ingerold, toen ze de ArenA gingen bouwen. Ik zat daarvoor altijd al in de sportvelden, maar niet zo intensief. Dat is daarna pas gekomen.” Toch komt daar, mede dankzij zijn pensioen, binnenkort wellicht een einde aan. “Jaren geleden deed ik het onderhoud, zoals het herstellen van de schade, meestal meteen de volgende morgen na een wedstrijd. Dat doe ik nu niet meer. Ik ga het de komende tijd toch een beetje afbouwen.”

Klik op GDC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GDC voor meer informatie over de club.

Het gouden duo van Cluzona 5

rksv Cluzona

-

6 juli 2023

0

Ze kennen elkaar al bijna achttien jaar, werken inmiddels vijftien seizoenen samen én weten nog altijd van geen ophouden. Pim Sluijs en Matthieu Schillemans, trainers van het vijfde, zijn een beetje de Nick en Simon van Cluzona. Maar dan zonder ruzie. “We zijn heel verschillend, dat werkt goed!”

Bij elkaar gebracht door voetballende zonen, en dus nooit meer weggegaan. “Vanaf dat die jongens zes waren, zitten we samen bij hetzelfde team”, vertelt het enthousiaste tweetal. Met recht, echte voetbalvrienden dus. “Ik ben soms wat driftig, Matthieu is juist heel rustig. We kennen onze sterke punten en accepteren elkaars tekortkomingen.” En dat voor heel wat jarenlang. “Eerst bij de jeugd, daarna gingen ze vervroegd naar de senioren. Toen zijn we allemaal meegegaan!”

Donderdagavond
En dus vormen ze nu, sinds een seizoen of zeven, het vijfde van Cluzona. Een bijzonder hecht team, vertelt Schillemans (57). “Een vriendengroep, van gemiddeld 25. Wel een tikkeltje eigenwijs. Ook buiten het veld, gaan ze veel met elkaar om. Natuurlijk staat gezelligheid op één.” Toch, vult Sluijs, vijf jaar ouder dan zijn collega-trainer, hem meteen aan: “Als het niet goed gaat, balen die jongens, én wij, ook wel even. Het had daarom leuk geweest, als we ooit eens kampioen waren geworden…” Dat laatste, is tot op heden dus nog niet gelukt. “We stonden er dit seizoen even goed voor, maar dat hebben we niet vast weten te houden”, reflecteert de jongste van de twee. “Het niveauverschil onderling is best groot”, verklaart Sluijs het uitblijven van prijzen op zijn beurt dan weer. Aan de trainingen, kan het in ieder geval niet liggen. “Op donderdagavond, vaak met een mannetje of tien. Al komen de meesten eigenlijk, vooral voor de gezelligheid in de kantine.” Maar niet, voordat er hard getraind is, natuurlijk. “Veel afwerken, vier tegen vier, spelvormpjes of partij.” Schillemans begint al te lachen. “Als ze moeten lopen, willen ze niet. Tot ze moeten afwerken, dan lopen ze ineens wel!” Allemaal uit pure liefde. “Het spelletje blijft sowieso hartstikke leuk. En vroeger, toen ze nog wat jonger waren, was het natuurlijk extra mooi om met die kinderen om te gaan.” Want dat leeftijdsverschil, heeft zo zijn voordelen. “Daardoor blijf je jong!”

Verjaardagen
Een teamuitje naar Sevenum, een speurtocht door Venlo of naar een wedstrijd van VVV. Cluzona 5, is veel meer dan alleen voetbal. “En ook onderling ondernemen ze veel, daar hoeven wij natuurlijk niet altijd bij te zijn.” Zoals bijvoorbeeld op zaterdagavond. “Zondagmorgen is het altijd weer kijken, in wat voor toestand ze zijn. Te ver doorgezakt, wel op tijd? Die mate van discipline hoort erbij…” Gelukkig beschikken ze over een groep van twintig man. “Daardoor hebben we nog geen wedstrijd gemist.” En we, is in dit geval ook Kees Verdonk. De vaste vlagger van het team. “Kees is 61, dus met zijn drieën zorgen we in ieder geval voor genoeg ervaring”, vertelt Sluijs. Maar hoelang nog, dat is de vraag. “Ik had gedacht het tot mijn 60ste te blijven doen, mijn zoon is inmiddels gestopt, zelf ben ik het gewoon blijven doen”, zegt Schillemans. “Je hebt ze vanaf klein, echt volwassen zien worden.” En dat creëert een band. “Iedereen is goed terechtgekomen. Soms worden we zelfs uitgenodigd voor verjaardagen of bruiloften, dat is toch mooi?” En dus weet ook Sluijs, voorlopig nog van geen ophouden. “In ieder geval nog een paar jaar. Als wij stoppen, moet er wel opvolging zijn, of die jongens moeten het zelf gaan regelen. Dat is ook wel weer goed voor ze!” Toch beseffen ze ook allebei: “We kunnen dit niet eeuwig blijven doen. Én twee leiders, dat zie je niet vaak meer hè?” Maar bij Cluzona 5, dus nog wel. “Al komt er een moment, dat ook spelers iets anders gaan doen en stoppen…”

Klik op Cluzona voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Cluzona voor meer informatie over de club.

100-jarig BSM koestert zijn historie

Bollenstreek

sv BSM

-

6 juli 2023

0

BSM, voluit Blijft Steeds Moedig, bereikt dit jaar de acceptabele leeftijd van honderd jaar. Dat viert de club het gehele jaar door met activiteiten. “Wij zijn geen grote, maar wel een leuke club.”

De climax van de jubileumviering vond op dinsdag 23 mei plaats. Op die dag was het precies honderd jaar geleden dat BSM het levenslicht zag. De club vierde dat met een receptie voor genodigden. Drie dagen later kwam het eerste elftal onder leiding van trainer René Ras in actie tegen oud-Ajax. “En we gaan nog wel even door met het feestjaar”, zegt Bart Vernooij, secretaris van de vereniging én ook kenner van de clubhistorie. Dat de advocaat (68) veel weet van de geschiedenis van BSM heeft alles te maken met zijn familie, die altijd nauw betrokken is bij het wel en wee van de lokale voetbaltrots. “Heel wat Vernooijtjes hebben een prominente rol gespeeld.”

Voor BSM begon het allemaal in 2023 toen de club op katholieke leest werd opgericht. Katholiek bleef BSM tot 1969. In het katholieke Bennebroek van de jaren twintig woonden slechts veertienhonderd zielen, maar er was een goede voedingsbodem voor een voetclub. Toen Bennebroek transformeerde van een plattelandsgemeente naar een groter dorp won BSM aan populariteit.

“De club heeft altijd gespeeld op iconische accommodaties”, vertelt Vernooij. Het terrein aan het Bloemveld werd in 1925 geopend. Nadat de club met moeite de oorlog had overleefd – het aantal leden daalde drastisch – volgde in de vijftiger jaren een verhuizing naar een terrein in de duinen. “Dat werd De Kuil genoemd. Een prachtig terrein, maar er was daar maar één veld.”

In 1970 besloot de gemeenteraad dat BSM een nieuw eigen sportpark kreeg. En nog altijd speelt BSM op dat terrein. Op sportpark Rottegat staat anno 2023 een goed onderhouden accommodatie met twee velden. Het hoofdveld is kunstgras. “We waren één van de eerste clubs met kunstgras”, zegt Vernooij. “Dat had vooral te maken dat we veel problemen hadden met het grasveld. Ook dit veld ligt in een afgraving. Daardoor bleef het water op die plek staan. Het gevolg was dat we veel afgelastingen hadden en dat we regelmatig niet konden trainen. Door kunstgras neer te leggen waren we verlost van dat probleem.”

Ook het clubgebouw werd rond die tijd gerenoveerd. “Er zijn nieuwe kleedkamers gekomen, de kantine is aangepast en we hebben ook een mooi terras gekregen. Vanaf die plek kan je het hoofdveld prachtig overzien.”

“We omarmen de toekomst, maar onze historie koesteren we zeker ook”, vervolgt Vernooij. Een mooi voorbeeld daarvan is dat de club nog iedere maand op zaterdag het oud-papier ophaalt in Bennebroek. “Waar andere verenigingen al lang gestopt zijn, doen wij dat al vijftig jaar. De prijs van oud-papier schommelt nog wel eens, maar het heeft ons altijd een mooi extra centje opgeleverd. Met die extra inkomsten konden we mooie dingen realiseren in ons clubgebouw”, zegt Vernooij. “We hebben een aantal vaste mannen die het papier ophalen met aangevuld een team die aan de beurt is.”

Dat BSM bescheiden is qua sportieve prestaties is volgens Vernooij terug te voeren op het geringe omvang van de club. “We hebben vierhonderd leden waarvan er driehonderd spelend zijn. Bij ons ligt de nadruk op ontspanning en gezelligheid. Prestaties juichen wij uiteraard toe, maar het is voor ons geen bittere noodzaak om naar de derde klasse te promoveren.”

Klik op BSM voor de laatste artikelen over de club.
Klik op BSM voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief