Home Blog Pagina 309

ODIO en Brandsfit slaan handen ineen: nieuwe kledinglijn voor hele club

Dat men bij vierdeklasser ODIO aan de weg timmert in de professionalisering en het toekomstbestendig maken van de vereniging, dat was al langer duidelijk. Nieuwe velden, opgeknapt clubhuis, zonnepanelen… En nu komt er in het kader van uniformiteit een nieuwe kledinglijn voor de gehele vereniging.  

“Met de firma Brandsfit hebben we een nieuwe kledingpartner en tevens sponsor gevonden voor onze vereniging. Het sponsorcontract wat getekend is heeft een eerste termijn van vier jaar en is met ingang van dit seizoen van kracht. Het merk Patrick zal vanaf heden het kledingmerk van onze vereniging zijn. Met een iets bredere baan, maar in onze statuten is vastgelegd dat we altijd in de kenmerkende groenwit gestreepte tenues zullen voetballen”, zegt Mitchel Elenbaas van de sponsorcommissie.

De jeugdelftallen spelen al sinds begin van dit seizoen in de gloednieuwe tenues van Brandsfit, met daarop lokale shirtsponsors. Vanaf het seizoen 2023-2024 zullen ook alle seniorenteams van de Ossendrechtse voetbalverenging volledig in het nieuwe gestoken de competities ingaan. “We hebben te maken met een sterke aanwas van nieuwe leden en vonden het ook tijd om uniform te zijn in onze wedstrijdtenues. Vaak zie je dat sommige teams een eigen tenue hebben, maar dat wilden wij niet meer. Op deze manier straal je nog meer eenheid uit en zorg je voor herkenbaarheid. We zijn daarom op zoek te gaan naar een kledingpartner die ons daarbij een mooi concept kon bieden. Uiteindelijk zijn we toen bij Brandsfit uitgekomen en vanaf het eerste moment verliep dat contact erg prettig. Er is ook een eigen Digital Club Store waar leden zelf nog extra kleding kunnen bestellen in de stijl van de club. We worden op die manier compleet ontzorgd en dat is erg prettig.”

Brandsfit is van mening dat iedere jongere moeten kunnen sporten. Om dit te stimuleren stellen zij een gratis tenue beschikbaar voor ieder jeugdlid. Leden krijgen korting op de gehele collectie en bestellingen leveren ODIO extra clubbudget op. “Met dat eigen budget kunnen we allerlei extra voetbalgerelateerde materialen aanschaffen zoals trainingsspullen, ballen en eventueel nog kleding. Dat scheelt ons toch ook weer een extra kostenpost binnen de begroting.”

Seizoen 2022-2023 is een overgangsjaar voor onze vereniging. Alle jeugdelftallen, het G-team en de veteranen dragen dus allemaal al met trots tenues van het merk Patrick. “We hebben voor de seniorenteams allerlei gesprekken gevoerd met de sponsoren en die zijn ook akkoord. Komend seizoen zal onder andere de COOP supermarkt, dat binnenkort een PLUS wordt met die nieuwe naam als hoofdsponsor bij het eerste elftal op de nieuwe shirts prijken. In totaal gaat het dan om zestien teams gaan die totaal in het nieuw het veld op stappen om hun wedstrijden te spelen. We zijn als vereniging al jarenlang bezig met uitstraling, toekomstbestendigheid, duurzaamheid. Ook uniformiteit hoort daar volgens ook zeer zeker bij. Met deze overeenkomst die we nu met Brandsfit hebben afgesloten kunnen we weer een flink aantal seizoenen vooruit.”

Klik op rkvv ODIO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv ODIO voor meer informatie over de club.

ZVG/Cagemax maakt van Gorinchem topzaalvoetbalstad

De Gorcumse zaalvoetbalvereniging ZVG/Cagemax heeft met de mannen en de vrouwen twee ijzers in het vuur. De vrouwen zijn duidelijk verder, zij zijn nu al de derde zaalvoetbalploeg van Nederland. De mannen hikken al jaren tegen een plaats in de eredivisie aan.

GORINCHEM – De vrouwen van ZVG/Cagemax, die inmiddels drie internationals in het team hebben, bereikten dit seizoen de halve finale in de strijd om de landstitel. Met Libertas en FC Marlène voor zich, zou het een klein wonder zijn als de schaal naar Gorinchem komt. Maar niets is onmogelijk. Trainer/coach Johan van der Hoek: ,,Wij hebben er verschrikkelijk veel zin in. Wij zitten al bij de beste vier van Nederland en hebben niets te verliezen. Libertas en FC Marlène staken er dit seizoen ver bovenuit. Toch komen wij steeds dichterbij Libertas en als wij ons niveau halen zijn wij niet kansloos.”

De mannen bereikten met een Houdini-acht de play-offs en moeten een lange weg afleggen om alsnog de stap naar die zo gewenste eredivisie te kunnen maken. ,,Wij spelen sinds 2017 in de top van de eerste divisie en willen komend seizoen de stap naar de eredivisie maken”, liet ZVG-voorzitter John Wijnbelt al eerder weten. Een van de blikvangers is ook dit seizoen de eerder van landskampioen Hovocubo uit Hoorn gekomen Kevin Tromp. Hij kwam in 2019 al kort uit voor ZVG/Cagemax maar keerde terug naar Hoorn. ,,Omdat ik naar Rotterdam ben verhuisd kwam er natuurlijk interesse van Feyenoord Futsal, maar ik houd er niet van naar een concurrent over te stappen. Ik ga liever helpen ZVG/Cagemax naar de eredivisie te brengen. Dat vind ik een mooiere ambitie. Deze club verdient het om op het hoogste niveau te spelen.” 

Sterkhouders
Tromp, Nederlander met een Arubaans paspoort, leerde het voetballen op straat. Zijn eerste club was Always Forward in Hoorn, maar hij maakte al snel de overstap naar Hollandia Hoorn en koos later nog voor Zwaluwen’30. Op jonge leeftijd liep hij stage bij FC Volendam, FC Utrecht en Ajax. Zaalvoetbal leerde hij zoals zoveel Hoornse talenten van Ashvin Ramdin. ,,Vergeet die naam niet te noemen”, vraagt Tromp. ,,Aan hem heb ik alles te danken.” Hij werd met Hovocubo twee keer landskampioen, won in 2019 de supercup, kwam uit voor Jong Oranje en zat tegen de nationale selectie aan. Ook in de play-offs in mei/juni is hij een van de sterkhouders bij ZVG. De ZVG/Cagemax mannen hadden zich dus voorafgaand aan dit seizoen opnieuw als doelstelling gesteld dat zij via een kampioenschap direct naar de eredivisie zouden promoveren.

Coach Samir Makhoukhi: ,,Dat dit niet is gelukt heeft een oorzaak. Twee sterkhouders, Mohamed Bouraarassi en Kenan Köseoglu, vielen door blessures en werk weg. Op de slotdag hebben wij toch wonderbaarlijk nog de play-offs bereikt. Het is een lange weg.” Na het ambitieuze Heracles, de nummer twee van de eerste divisie A, volgen bij winst nog drie finales. Sinds kort mist ZVG Felix Verhaar, die naar Bonaire is vertrokken. ,,Ik heb volop vertrouwen in de groep die overblijft. Gelukkig is Kevin Tromp weer fit.” Hopelijk lukt het Makhoukhi om ZVG eindelijk naar de eredivisie te brengen, in de spannende slotfase van het huidige seizoen.

Klik op ZVG/Cagemax voor meer artikelen van de club.

Nicky Janssen legt de lat als doelman hoog

Een geweldig seizoen, afgesloten met een toetje. Desondanks zal de nacompetitie om promotie naar de eerste klasse voor Nicky Janssen en GRC’14 eerder zuur, dan zoet hebben gesmaakt. Want na een nederlaag in de eerste ronde, zat het er verlengde avontuur er iets te snel op. “Toch is dat wel waar je uiteindelijk voor voetbalt.” 

Een mooie beloning, had het voor de tweedeklasser uit Giessen dan ook zeker geweest. “We zijn er echt als team en collectief, volledig voor gegaan.” Juist na een klein dipje, vertelt Janssen. “Daar hebben we ons halverwege, toch doorheen geslagen. Typerend voor ons seizoen. Iedereen was er, niemand verzaakte.” Met een derde plaats én dus nacompetitievoetbal, tot gevolg. Doelstelling behaald, zou je zeggen. “We gingen voor top vier en een periode, dat is aardig gelukt.”

Harder lopen
De 25-jarige doelman, oorspronkelijk afkomstig uit Den Bosch, voelde het eigenlijk na de winterstop al aankomen. “We hielden vier keer de nul, dat is voor een keeper natuurlijk altijd lekker, maar dan kom je ook als team in een flow.” Eentje die moeilijk te stoppen bleek. “Als externe factoren zoals het veld tegenzitten, maar je wint toch en het balletje valt een paar keer naar de juiste kant, dan zit er wel een toetje in…” En dat bleek dus. “We hebben het echt als team gedaan.” Ingegeven door zijn trainer. “Mark (Kroese) heeft de boel echt bij elkaar gehouden, ook door individueel te motiveren.” Sowieso heeft Janssen genoten van de onderlinge samenwerking. “Het is één van de beste trainers die ik ooit heb gehad. Hij is meedenkend, begripvol en weet wat er speelt door goed te luisteren. Daardoor wil je op persoonlijk vlak net een beetje harder lopen.” Daarmee wisten ze zich dus te onderscheiden in de competitie. “Die fijne band heeft iedereen wel met hem. Dat kun je ook wel zien, aan het feit dat we allemaal blijven.” Want ook op voetballend vlak, ging het dit seizoen opnieuw stukken beter. “Vroeger speelden we eigenlijk altijd de lange bal, nu bouwen we op. Het positiespel is beter en verdedigend, is ‘ons huisje dicht’.” Waar zit dan toch nog de ruimte voor verbetering? “In het benutten van kansen, valt nog wel wat te halen. Al is dat natuurlijk makkelijk gezegd als keeper!”

Kippenvel
Dat is iets voor volgend jaar. Wanneer Janssen begint aan zijn vijfde seizoen bij de club. Na eerdere omzwervingen bij Tricht, GDC, OJC en BVV. “Het bevalt hartstikke goed. Het is een andere club, dan veel andere clubs.” Als je begrijpt wat hij bedoelt. “Vooral door de aanhang, het leeft hier enorm. Het is wat dat betreft echt een dorsclub.” Sterker nog, hij loopt geregeld met kippenvel het veld op. “Dan zie je overal vuurwerk en fakkels, dat is toch gaaf? Daardoor heb je toch een beetje dat gevoel, alsof je echt in de top voetbalt.” En dus voelt de sluitpost, zich meer dan op zijn plek. “Je bent echt onderdeel van de vereniging en wordt gewaardeerd voor wie je bent. Dat is typerend voor de club.” Daar ga je dan ook vanzelf, beter van keepen. “Ik ben een meevoetballende keeper, moet het van mijn reflexen en de één tegen één situaties hebben, maar kom soms gewoon lengte tekort.” Toch blijft hij uitkomen bij hoge ballen. “Dat is ook een kwestie van durven. Iets dat ik dit seizoen wel meer heb gekregen. Gewoon doen, dan lukt het vanzelf.” Een klein beetje geïnspireerd misschien, door zijn voorbeelden. “Mijn oog gaat tijdens een voetbalwedstrijd altijd naar de keepers. (Gianluigi) Buffon door zijn karakter en (Manuel) Neuer door zijn stijl. Die man is overal. Zelf probeer ik ook ver voor mijn goal te keepen, dat is toch belangrijk in het huidige voetbal.” Met die kwaliteiten op zak, barst de Bosschenaar, die inmiddels in Rotterdam woont, van de ambitie. “Om richting die vierde divisie te gaan, dat wil ik minimaal gespeeld hebben. Ik weet zeker dat ik dat niveau aankan!”

Klik op GRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GRC’14 voor meer informatie over de club.

Jens Koopman heeft kans gegrepen bij MOC17

Eigenlijk hoorde hij nog te spelen in de JO19 van MOC’17, maar nadat er enkele afwezigen waren tijdens de voorbereiding mocht Jens Koopman (19) meedoen bij het eerste elftal. Dat beviel dusdanig dat hij het vertrouwen kreeg en het gehele seizoen basisspeler was bij de kampioen van de 3e Klasse B.

‘In de voorbereiding gingen er tijdens de Markiezencup een aantal spelers naar een festival en werd ik gevraagd mee te gaan. Ze hadden een centrale verdediger nodig. Dat ging goed en sindsdien wilden ze me bij de selectie houden. Daarover heb ik wel getwijfeld, want ik wilde eigenlijk ook best graag nog bij mijn eigen vrienden in de JO19 voetballen want daarmee heb ik toch mijn gehele jeugd hier op de club gespeeld. Ik heb alles afgewogen en uiteindelijk de stap gemaakt om vervroegd door te gaan naar de senioren. En als je dan ziet wat voor een seizoen we beleven, dan ben ik er ook wel blij mee.”

Koopman is een realistische jongen en geniet van de kansen die hij nu al krijgt van trainer Remco van Haaren om zichzelf in het seniorenvoetbal te ontwikkelen op een mooi niveau. “Dat is zonder meer waar. Maar ook in het veld heb ik ervaren spelers om me heen staan die me goed helpen en sturen daar waar nodig. Ik speel centraal met Robin Hansler en die heeft al zoveel ervaring…. Daar leer ik elke training en wedstrijd van. We vullen elkaar qua spel en kwaliteiten denk ik ook heel goed aan en de samenwerking loopt perfect. Als ik zie hoe rustig Robin aan de bal blijft en dan zijn passing…. Dan heb ik nog een lange weg te gaan.”

De jonge verdediger, die dit jaar eindexamen doet aan het Cios in Goes, wil zich de komende jaren bij MOC’17 blijven ontwikkelen. Het eerste doel wat hij voor ogen had, heeft hij sneller dan verwacht bereikt. “Mijn hele familie komt bij MOC, mijn vader en ooms hebben hier gevoetbald en zelf had ik als doel om het eerste elftal te halen. Dat ik dit nu al heb behaald én zelfs een heel jaar basisspeler ben had ik niet gedacht. Ik lig dus al een beetje voor op schema. Het is wel zo, dat ik zeker niet gemakzuchtig word nu. Want ik weet ook dat je altijd het maximale moet geven, zeker als je straks weer met z’n allen een stap omhoog zet.”

”In het centrum kan ik me goed ontwikkelen, heb ik het spel ook voor me. Dus de komende jaren is het vooral zaak om mijn mindere facetten, zoals rust houden aan de bal, ga verbeteren. Want ik ben niet iemand die snel tevreden is. Het is zaak voor mij om keihard te blijven werken en nooit te verzaken. Ik heb de kans gekregen en gepakt, die ga ik niet zomaar weer uit handen geven.”

Klik hier voor meer artikelen over MOC ’17
Klik hier voor meer informatie over MOC ’17

Kagia-iconen accepteren hun lot

0

Ze hadden hun afscheid heel anders voorgeteld. Voor Pascal Timmermans (31) en Timo Sluijmer (29) kwam er dit seizoen een einde aan hun loopbaan bij Kagia 1. Aanhoudend blessureleed houdt het duo in de toekomst van de velden.

“Ik voel me op dit moment een oude man”, zegt Sluijmer. De liftmonteur is geveld door een hernia. “Mijn lichaam werkt even niet mee.”

De rugblessure is niet de reden dat Sluijmer het selectievoetbal bij Kagia vaarwel zegt. De middenvelder, die jarenlang bij de club uit Lisserbroek voor de balans moest zorgen, zit al sinds anderhalf jaar in de lappenmand vanwege zijn knie. 

“Ik heb het hele seizoen nog niet gespeeld”, zegt hij. “Dat ik zou spelen was de verwachting ook niet want ik ben in mei vorig jaar geopereerd en voor de revalidatie staat acht, negen maanden.”

Voor Sluijmer begon de ellende net na de laatste coronabreak. In de laatste oefenwedstrijd voor de hervatting van de competitie liep hij een zware knieblessure op, waarbij zijn kniebanden en meniscus ernstig werden beschadigd. “In eerste instantie konden ze nog niet goed gezien hoe ernstig de schade was. Toen duidelijk werd dat een operatie noodzakelijk was kon ik achteraan in de rij aansluiten. Uiteindelijk was er wel plaats in een kliniek, dat was mei vorig jaar”, zegt Sluijmer.

Een seizoen zonder voetbal en met een zware revalidatie lag voor hem in het verschiet. “Ik zag dat, in combinatie met een drukke baan, niet echt zitten. Ik wilde wel graag bij de ploeg blijven. Toen de vorige teammanager stopte ben ik gevraagd om hem voor een jaar op te volgen. Zo kon ik wel onderdeel blijven van de selectie. Dat is mij zo goed bevallen dat voor komend seizoen heb bijgetekend.”

Sluijmer was het liefst nog zelf voetballer geweest, maar is ook nuchter. “Ik heb het inmiddels wel een plaatsje gegeven. Als ik 23 jaar was geweest had ik er waarschijnlijk nog alles aan gedaan om terug te keren. Nu word ik binnenkort dertig. Het is vervelend maar mijn wereld stort niet in.”

Al even nuchter is Pascal Timmermans. Mister Kagia, 31 jaar, geeft aan dat er nu ook andere belangen zijn die tellen. “Ik heb een eigen hoveniersbedrijf. Ik kan niet zomaar vijf, zes maanden niks doen.”

Want dat is wel de consequentie als Timmermans zich laat opereren aan zijn knie. “Dan nog is het de vraag of het helemaal goed komt en of ik nog op niveau aan voetballen toekom.”

Het besluit om definitief zijn schoenen aan de wilgen te hangen nam Timmermans eind vorig jaar. De club bracht het nieuws begin dit jaar naar buiten. “Helemaal onverwacht moet het niet zijn geweest voor de supporters”, reageert Timmermans. “Ik ben vorig jaar door mijn knie gegaan en sindsdien heb ik het geprobeerd. Maar telkens weer zakte ik er doorheen. Dat is geen basis om te voetballen. Met werk heb ik er geen last van. Ik kan me laten opereren, maar in die revalidatie past niet het werk wat ik doe. Als ik twintig was geweest had ik zeker een andere keuze gemaakt.”

Sluijmer en Timmermans hoeven niet lang na te denken over hun hoogtepunt bij Kagia. “Het kampioenschap van het seizoen 2018/2019 en daarmee de promotie naar de tweede klasse. Dat is een moment dat ze ons niet meer afnemen. Onze voetbaltoekomst wel, maar dat niet.”

Klik op Kagia voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Kagia voor meer informatie over de club.

Magere prestaties, verrassend slot voor FC Dordrecht

FC Dordrecht is begonnen aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen 2023-2024. Het voorbije seizoen bood op sportief gebied, met een achttiende plek als eindklassering, weinig om te genieten. De afsluiting met het eerste klimaatneutrale duel, thuis tegen TOP Oss, zorgde voor een opmerkelijk slotakkoord. Een terugblik aan de hand van verschillende thema’s.

DORDRECHT – Even de kille cijfers op een rijtje: FC Dordrecht behaalde het afgelopen seizoen in 38 wedstijden 35 punten, boekte negen overwinningen, speelde acht keer gelijk en verloor dus 21 keer. Op basis van het doelsaldo bleef de club daarmee het puntgelijke FC Den Bosch net voor op de ranglijst.

Seizoensverloop
Na de sterke tweede helft van het seizoen 2021-2022 begon FC Dordrecht met de nodige verwachtingen aan de nieuwe jaargang. Een positie tussen plek tien en veertien was het streven, met een schuin oog (eventueel) naar de play-offposities. Maar op een sterke fase in het eerste competitiedeel na, kwam die optionele eindklassering nooit in de buurt. FC Dordrecht raakte in vergelijking met het seizoen ervoor de complete aanvalslinie kwijt: Stijn Meijer vertrok naar PEC Zwolle, Jacky Donkor kreeg zijn transfer naar Excelsior en de van Feyenoord gehuurde Christian Conteh keerde eerst terug naar Rotterdam om vervolgens een transfer naar Dynamo Dresden te maken.

Vanuit het netwerk van trainer Michele Santoni kwam de geroutineerde Italiaanse spits Samuele Longo naar de Krommedijk en ook de Fransen Malhory Noc en Boubakar Camara werden als nieuwe aanvallers aangetrokken. Ook de van Feyenoord gehuurde Aliou Baldé werd nog als extra wapen toegevoegd. Scoren bleek een probleem, al bleek de snelheid en dreiging van Baldé vaak een wapen. Baldé verdiende met een sterk eerste helft van het seizoen een transfer naar Lausanne-Sport, waarna hij werd opgevolgd door Tidjany Touré (foto). . Longo eindigde het seizoen overigens met twaalf doelpunten op zijn conto.

FC Dordrecht baarde opzien in het eerste deel van het seizoen met de 3-0 overwinning op hoogvlieger en uiteindelijke promovendus PEC Zwolle. Met terugwerkende kracht bleek ook de 1-0 uitzege bij VVV-Venlo een hoogtepunt. In de tweede helft van het seizoen was de 4-0 thuiszege op nacompetitiedeelnemer FC Eindhoven een positieve uitschieter. Het was echter te vaak net niet voor de Dordtenaren, die ver achterbleven bij de te hooggespannen verwachtingen. ,,Ik kan me de frustraties van de supporters voorstellen’’, concludeerde algemeen directeur Hans de Zeeuw van FC Dordrecht aan het einde van de rit.

Klimaatneutraal duel
FC Dordrecht nam afscheid van het seizoen 2022-2023 met een 2-2 gelijkspel tegen TOP Oss. Het resultaat van die wedstrijd zullen velen de komende jaren waarschijnlijk verdringen in hun herinneringen, maar voor altijd staat de wedstrijd in het Matchoholic Stadion te boek als ‘de eerste klimaatneutrale wedstrijd in het Nederlandse (betaalde) voetbal. FC Dordrecht opperde het plan voor de wedstrijd een klein jaar geleden middels innovatiemanager Leon Vlemmings om vervolgens invulling aan het ambitieuze idee te geven. Wat volgde was een stapsgewijze uitwerking met behulp van verschillende partners. Op de wedstrijddag kwam het arbitrale kwartet, maar ook de spelers van FC Dordrecht met elektrische auto’s naar het stadion.

Tegenstander TOP Oss kwam met een spelersbus die op speciale, niet-fossiele brandstof reed. Het grote parkeerterrein voor het stadion was omgetoverd tot een groene oase, maar was niet toegankelijk voor op fossiele brandstof rijdende auto’s. De aanwezige foodtrucks serveerden vegan-voedsel, de drankjes werden aangeboden in klimaatvriendelijke en afbreekbare bekers. ,,Wij kunnen een wereldwijd vraagstuk niet oplossen. Die illusie hebben we ook niet. Maar we kunnen met dit initiatief wel laten zien wat we als voetbalclub eraan kunnen bijdragen als we dat willen’’, stelde Vlemmings tijdens het initiatief, dat veel aandacht (ook vanuit het buitenland) trok.

Krommedijk Kronieken
Vijftig jaar betaald voetbal in Dordrecht, dat is een mijlpaal waar bij stilgestaan mocht worden. Elisa Kuster, FC Dordrecht-supporter in hart en nieren, deed dat met een boek voor de eeuwigheid. Zij bundelde een halve eeuw betaald voetbal in de Merwestad in vijftig verhalen, geïllustreerd met veel fotomateriaal. Het leverde een alleraardigst boekwerk, ‘Krommedijk Kronieken’, op met prachtige verhalen over de club, spelers, trainers, supporters en andere volgers.

Versterkte band met Feyenoord
Hun namen vielen al eerder in dit verhaal: de Feyenoorders Aliou Baldé en Tidjany Touré maakten dit seizoen op huurbasis deel uit van de selectie van FC Dordrecht. In het nieuwe seizoen zal het Feyenoord-aandeel in de Dordtse selectie verder groeien, aangezien de samenwerking met de Rotterdamse landskampioen nieuw leven ingeblazen wordt. Niet alleen op spelersgebied, maar ook in de technische staf en op scoutingsgebied zal Feyenoord de Dordtse organisatie van een impuls gaan voorzien.

Clean sheets
Sportief gezien mochten de hoogtepunten zich niet bepaald aaneenrijgen, op statistisch gebied was het wel een interessant seizoen. Maar liefst negen keer kon doelman Liam Bossin een clean sheet overleggen. Opmerkelijk in een seizoen waarin de Dordtenaren in totaal 68 treffers slikten, met de uitwedstrijd bij het naar de eredivisie teruggekeerde Heracles Almelo (8-1 nederlaag) als wedstrijd met de meeste tegentreffers.

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

‘Wij verloren het kampioenschap…’

Vreugde en verdriet liggen in het voetbal vaak dichtbij elkaar. Daar kunnen ze bij GDC na dit seizoen maar al te goed over meepraten. Want nadat de derdeklasser eerst het kampioenschap na een ruime voorsprong alsnog wist weg te geven, ging het even later ook mis in de nacompetitie.

En dat terwijl de eerste teleurstelling, nog amper was verwerkt. Ook bij Justin Youell. “Als je vijf wedstrijden voor het einde, nog negen verliespunten voor staat… Dan is het toch wel een enorme domper.” Want wie toen had gezegd, dat GDC geen kampioen ging worden van de derde klasse, was waarschijnlijk uitgelachen. “Thuis tegen SV Capelle, hebben we het echt zelf verpest. Notabene tegen de ‘nummer laatst’. Terwijl we zelf, nog maar één keer verloren hadden toen.” Daarna ging het, met drie duels zonder zege, snel bergafwaarts. “Je roept het over jezelf af. Onbewust komt er dan ook steeds meer druk en spanning bij kijken. Al had ik nog wel het idee: we gaan er allemaal vol voor!”

Trots gevoel
Dat gingen ze in Eethen ook wel, maar genoeg voor de titel, was het uiteindelijk dus toch niet. “In de eerste seizoenshelft zat het ook wel een aantal keer mee. Met overwinningen in de laatste minuut.” Dat geluk, brak ze aan het einde van het seizoen, misschien wel een beetje op. Toch overheerst bij de 31-jarige Youell, ook wel weer een gevoel van trots. “De eerste paar dagen natuurlijk niet… Daarna is die domper wat gezakt. Niemand had verwacht dat wij driekwart van de competitie zouden domineren en tot de laatste wedstrijd mee zouden doen om de titel.” Ook hijzelf niet. “Het was lastig in te schatten qua tegenstanders. Maar als team, hebben we het gewoon echt goed gedaan. Gestreden tot de laatste meter, voor elkaar.” Met een hechte groep, bestaande uit veel jongens van hetzelfde dorp. “De meesten spelen al jaren samen.” Zo ook Youell. “Ik ben begonnen bij DESK, tot de D’tjes, daarna kwam ik bij GDC. En vervolgens ben ik nooit meer weggegaan.” Vanaf zijn 23ste vast in het eerste. “Al wel op mijn zeventiende gedebuteerd, maar daarna een beetje tussen één en twee ingehangen.” De sfeer op de club en de mensen eromheen, de aanvaller uit Den Bosch geniet er nog altijd zichtbaar van. “Ik ga hier zeker afsluiten!”

Groen licht
Wel zonder zijn broer Jamie. “Hij is iets ouder, dit is zijn laatste seizoen. Dat vind ik wel jammer, we hebben lang samen gevoetbald.” Aan stoppen denkt Youell, zelf voorlopig nog niet. Ook niet na eerdere problemen met zijn hart, in 2019. “Ik merkte het héél soms, maar had er nooit echt last van. Toch hebben ze toen voor de zekerheid onderzoek gedaan en een hartfilmpje gemaakt, waardoor ik driekwart jaar niet mocht voetballen. Uiteindelijk kreeg ik groen licht.” Ook in zijn hoofd? “Het speelt altijd wel een beetje mee, maar je moet er niet te veel mee bezig zijn en vooral vertrouwen hebben.” En dus kan de linksbuiten, die fysiek verder nog altijd niks mankeert, gewoon lekker iedere wedstrijd volle bak gaan. “Ik steek er over het algemeen veel energie in, iemand die hard werkt. Zorgen voor diepgang, op kracht en snelheid. Voetballend ben ik niet de meest technische.” Kritisch is hij wel. “Vrij snel na de winterstop stond ik al op acht treffers, daarna heb ik lang droog gestaan. Dus ik had eigenlijk wel meer willen scoren.” Al had Youell al die doelpunten, waarschijnlijk met liefde ingeruild voor promotie naar de tweede klasse. “Als je niet promoveert, heb je het uiteindelijk ook niet verdiend. Zoiets dwing je niet voor niks af. Het had een mooie bekroning kunnen zijn.” Uithuilen en opnieuw beginnen. “Je merkte dat het anders was, dan wanneer je op het laatste moment juist nacompetitie haalt. Wij verloren het kampioenschap…”

Klik op GDC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GDC voor meer informatie over de club.

Erwin de Nijs kijkt met frisse blik vooruit naar komend seizoen bij Halsteren

Bij RKSV Halsteren zag men door de 3-2 nederlaag tegen Venray de laatste strohalm om nog via een periodetitel mee te strijden voor de prijzen in de Vierde Divisie B van het zondagvoetbal. Daardoor wordt er al met een frisse blik naar komend seizoen gekeken, ook door trainer Erwin de Nijs die dan aan zijn vijfde jaar begint bij de ambitieuze vierdedivionist.

“Het bevalt me bij de club en ook vanuit de vereniging zelf is men positief, dus daarom hebben we besloten om er nog een vijfde jaar aan vast te plakken. Het is ook zo dat er natuurlijk twee coronaseizoenen tussenzaten en dat we elk jaar wel met de nodige mutaties in het spelersmateriaal te maken hebben gehad. Dat er voor de start van dit seizoen een zestal nieuwe jongens moesten worden ingepast, dat is zeker één van de oorzaken geweest van onze slechte eerste seizoenshelft.”

Voor het nieuwe seizoen is de focus bij de club ook anders dan wat men de afgelopen jaren altijd gewend was. “Waar ik in het begin nog de beschikking had over oud-profs die bij Halsteren op hoog niveau wilden ‘afbouwen’ en tegelijk voetballen om de prijzen, daar gaan we nu vooral investeren in eigen jeugd en talenten. Spelers die bij hun clubs niet op divisieniveau spelen maar wel graag naar Halsteren komen om op dat niveau de uitdaging aan te gaan. Die omslag vraagt ook logischerwijs om een andere kijk op doelstellingen. Was het voorheen zo dat we mee moésten doen om de prijzen, daar zal dat nu anders zijn. We willen meer een regiofunctie gaan vervullen waar talentvolle spelers graag weer naartoe komen, dat is toch een andere insteek. Al blijven we onverminderd ambitieus en willen we ook met deze groep voor de prijzen spelen.”

De Nijs, die in de hoogtijdagen van RKSV Halsteren zelf zo’n drie jaar op Sportpark De Beek voetbalde, is zich erg bewust dat die nieuwe koers van hem ook andere zaken zal gaan vragen als trainer/coach. “De oud-profs die hun sporen al hadden verdiend, die moet je als trainer niet veel meer leren maar dan ging het om managen van het geheel. Nu ga ik weer meer naar de opleidende kant van het trainersvak toe. Beide uitdagingen boeien me enorm en ontwikkelen je ook als trainer/coach. Ik ben van nature een trainer die graag met spelers werkt om ze beter te maken en dat is exact wat we volgend seizoen opnieuw gaan doen.”

Het afgelopen seizoen kwam de vierde divisionist pas laat op gang, maar dat had volgens De Nijs een duidelijke oorzaak. “We zijn in het zomerseizoen een hoop spelers kwijtgeraakt en daar hebben we gericht een hoop nieuwe jongens voor teruggehaald. Het naar elkaar toegroeien en op elkaar afstemmen als team dat duurde langer dan verwacht. We voetbalden goed tot de zestien, maar scoorden moeilijk en dan wordt het lastig wedstijden winnen… Na tien duels stonden we zelfs tweede laatste. Maar toen het eenmaal stond, kwamen ook de resultaten.  Jammer dat we het tegen Venray toch nog door onze vingers lieten glippen.”

In de volksmond werd de club gekscherend ook wel eens het Real Madrid van West-Brabant genoemd, een benaming die De Nijs ook bekend is. “De riante jas waarin we altijd zaten, die is nu toch een stuk krapper en er zijn andere clubs die nu dat stokje over hebben genomen. Maar toch heeft Halsteren nog een goede naam en aantrekkingskracht op spelers, getuige ook dat topschutter Jasper Gunter en een aantal andere regionale talenten naar ons toe komen. Ze kiezen bewust voor Halsteren om zich hier te ontwikkelen. Op een enkeling na houden we nu ook de selectie intact en kunnen we hopen weer bouwen aan een sterk Halsteren met vooral een regionaal karakter. Die uitdaging gaan we met z’n allen aan.”

Klik op Halsteren voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Halsteren voor meer informatie over de club.

VVSB-zaterdag sneuvelt in stijl

0

Het afscheid van VVSB-zaterdag was er eentje in stijl. De laatste zege van de competitie was de zesde zege op rij in de derde klasse A. Door een fraai ingekrulde vrije trap van Koen Damen won de ploeg van trainer Stefan Kraaijvanger van het Zoetermeerse DWO.

Volgend seizoen is er in de voetbalpiramide geen plaats meer voor de zaterdagtak. Door de komst van het weekendvoetbal was al aan het begin van het seizoen duidelijk dat de ‘zaterdag’ zou verdwijnen op sportpark De Boekhorst.

“De introductie van het weekendvoetbal komend seizoen heeft het zaterdagelftal de kop gekost”, zegt Tim van der Weiden, vicevoorzitter van VVSB. “Door het weekendvoetbal werden wij als vereniging gedwongen om een keuze te maken voor een speeldag. De tendens is de zaterdag. Het is natuurlijk niet voo niets dat we met ons vlaggenschip al onze thuiswedstrijden op zaterdagavond om zes uur speelden. Wij merken al jaren dat het voetbal op zondag steeds meer leeft. Dat heeft impact op je toeschouwersaantallen, maar ook op je vrijwilligers.”

“Bij onze laatste wedstrijd op zondag kwamen nog niets de helft van onze vaste aanhang opdagen. De zaterdag is een voetbaldag die leeft en daarom hebben ervoor gekozen om vanaf het nieuwe seizoen zaterdag als speeldag te hebben.”

Aangezien de KNVB niet toestaat dat een club twee teams op standaardniveau op dezelfde dag heeft spelen, werd de zaterdagtak de kind van de rekening. “Een keuze die we met pijn in ons hart hebben genomen omdat veel Noordwijkerhoutse jongens in het elfal voetbalden”, aldus Van der Weiden.

De zaterdag was aanvankelijk opgezet om de plaats in te nemen van het tweede zondagselectie-elftal. Het team moest als opstap dienen voor spelers naar het eerste zondagteam in de landelijke divisie. Vorig seizoen al besloot VVSB de doelen te verleggen naar het onder 23-elftal. Van daaruit moeten talenten de sprong naar de hoofdmacht worden gemaakt. Volgens Van der Weiden werkt dat prima. “Al de nodige spelers zijn doorgestroomd.”

Zaterdag-1 startte zes seizoenen geleden met alleen maar Noordwijkerhoutse jongens.  In het eerste jaar was er meteen succes, want onder leiding van trainer Rob Jonkman werd het kampioenschap behaald van de vierde klasse. Op het veld van Meerburg werd de promotie gevierd.

De start van het seizoen was slecht, want in de eerste wedstrijd werd nog met 4-1 verloren van Oegstgeest.

Het doel van dat eerste seizoen is om binnen twee jaar de stap naar de derde klasse te maken. VVSB gaat steeds beter presteren en vele fans trekken naar Zoeterwoude-Rijndijk om het aanstaande kampioenschap te vieren. Ook in de derde klasse doet VVSB het goed en haalt zelfs de nacompetitie met als inzet de tweede klasse.

VVSB probeerde dit seizoen spelers nog te verleiden voor een nieuw avontuur in het tweede e;ftal, maar moet echter met lege ogen toezien hoe de meeste spelers vertrekken of stoppen. Trainer Stefan Kraaijvanger gaat aan de slag bij tweedeklasser Oegstgeest en neemt vier spelers mee: Joost Bierhuizen, Victor Schipholt, Max van de Boog en Boy Jansen uit de onder 23.

Van Nispen profiteert eveneens van het stoppen van VVSB-zaterdag. De club uit De Zilk, roemloos gedegradeerd uit de derde klasse, biedt vanaf de zomer onderdak aan Tim Warmerdam, Berend de Jong, Joris Aartman, Walter Alkemade, Bergano Sartiben Koen Damen. Stefan Immerzeel verkast naar Kagia. Tien andere spelers hebben aangekondigd te stoppen.

Van de staf blijft Michael Kaptein op De Boekhorst. Hij wordt toegevoegd aan de staf van het VVSB-vlaggenschip.

Klik op VVSB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVSB voor meer informatie over de club.

SV Meerkerk heeft weer vrouwenteam

MEERKERK – Na een afwezigheid van acht jaar kan SV Meerkerk met trots melden dat er weer een vrouwenteam ‘in competitie’ is. Nadat het team al een tijdje in training was, hebben zij hun eerste stapjes achter de rug in de 30+-competitie in het 7×7-voetbal.

In een poule met SV Noordeloos, Asperen, LRC Leerdam en Leerdam Sport draaien de vrouwen van Meerkerk, met de nodige trainingsarbeid in de benen, verdienstelijk mee in de competitie die op vrijdagavond afgewerkt wordt. In mei keerde door die opzet het vrouwenvoetbal daadwerkelijk terug op sportpark De Burcht toen SV Meerkerk bezocht werd door de vier tegenstanders in de poule. De terugkeer was er een met een feestelijk tintje, want niet alleen was er een afterparty met deejay maar ook de resultaten stemden bijzonder vrolijk die avond: met maar liefst drie overwinningen bewezen de vrouwen van de thuisspelende ploeg dat zij hun plekje in de officiële KNVB-competitie meer dan waard zijn. Na de voorlaatste ronde eind mei op het fraaie sportcomplex van LRC Leerdam is er op 9 juni nog één afsluitende ronde bij SV Noordeloos.

klik op SV Meerkerk voor de laatste artikelen over de club.
klik op SV Meerkerk voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.