Home Blog Pagina 264

Bryn Siegersma: trouwe aanjager van VFC Vlaardingen

In een boeiend interview deelt Bryn Siegersma niet alleen zijn voetbalverhaal, maar ook de diepgaande connectie die hij heeft opgebouwd met VFC Vlaardingen gedurende zijn indrukwekkende 15-jarige carrière.

Een thuisgevoel bij VFC Vlaardingen

Bryn Siegersma, al 15 jaar een vertrouwd gezicht op de velden van VFC Vlaardingen, legt uit waarom hij trouw is gebleven aan de club. “De sfeer, de gezelligheid, mijn (voetbal-)vrienden. Het is echt een hele gezellige vereniging.” Als aanvoerder voelt Bryn zich niet alleen verbonden met het spel maar draagt hij ook de verantwoordelijkheid voor het welzijn van het team.

Een lopende ‘nummer 10’ met passie

Bryn omschrijft zijn speelstijl als een lopende “nummer 10”. Hij duikt slimme ruimtes in om de bal te ontvangen, en hoewel hij vroeger ook als buitenspeler actief was, ligt zijn voorkeur momenteel op de ’10’-positie. Zijn rol binnen het team is niet slechts beperkt tot zijn prestaties op het veld; Bryn fungeert als aanjager en is betrokken bij het aanmoedigen van doelpunten. Daarnaast zet hij zich in om jongere spelers te begeleiden en het team te inspireren wanneer dat nodig is.

Doelen voor het seizoen

Dit seizoen richt Bryn zich vooral op het teamverband. “We hebben een lastig seizoen, dus het is een mooi doel om ons te handhaven.” Hij deelt zijn persoonlijke ambitie om in de tweede seizoenshelft een belangrijke rol te spelen met doelpunten en assists, terwijl hij zich herinnert aan zijn streven om degradatie te vermijden, zoals in 2013.

Gedenkwaardige momenten op het veld

Het hoogtepunt van Bryns tijd bij VFC Vlaardingen dateert uit 2012, waar hij deel uitmaakte van het team dat promoveerde naar de 2e klasse na een zenuwslopende wedstrijd tegen Full Speed. Daarnaast koestert hij de herinneringen aan het kampioenschap in 2014 en het Vlaardings kampioenschap in 2016 als bijzondere momenten in zijn voetbalcarrière.

Routines

Op trainingsdagen, dinsdag en donderdag, combineert Bryn zijn voetbalverplichtingen met persoonlijke trainingen op het werk. Bovendien is hij een fervent hardloper en bereidt hij zich voor om voor de derde keer deel te nemen aan de marathon van Rotterdam. Zijn toewijding aan fitness is duidelijk zichtbaar in zijn vastberadenheid om fit te blijven voor het team.

Combinatie van prestatie en gezelligheid

Bryn waardeert bij VFC Vlaardingen de combinatie van prestatiegericht voetbal en een gezellige sfeer. Hij heeft bewust gekozen om bij het eerste elftal te blijven, ondanks dat sommige vrienden de weg naar een vriendenteam hebben ingeslagen. Bryn wil zo lang mogelijk op hoog niveau blijven spelen, hoewel hij dit seizoen voor het eerst twijfelt of dit zijn laatste jaar zal zijn.

Seizoensverloop en toekomstige verwachtingen

Met betrekking tot het huidige seizoen erkent Bryn dat de doelstellingen na de overstap naar een nieuwe regio in het begin vaag waren. De huidige focus ligt echter duidelijk op handhaving. Bryn hoopt dat na de winterstop de traditie van het pakken van punten weer wordt hersteld. Hij benadrukt echter dat verbetering nodig is in consistentie, inzet en discipline, waarbij het team als één geheel moet functioneren.

Advies aan de jonge talenten van VFC

Tot slot deelt Bryn wijze woorden met de jonge spelers die dromen van het eerste elftal: “Wees gedisciplineerd, train hard en geloof in jezelf.” Hij benadrukt het belang van discipline, zoals op tijd komen, en moedigt aan om zo lang mogelijk op het hoogste niveau te blijven spelen.

Klik op VFC Vlaardingen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VFC Vlaardingen voor meer informatie over de club.

Rechtstreeks handhaving in sterke derde klasse voor Patrijzen het doel

 De afgelopen seizoenen eindigde v.v. Patrijzen vrijwel altijd bij de eerste vijf in de derde klasse zaterdag. Of dat ook dit seizoen lukt, dat valt volgens aanvoerder Sven Rentmeester nog te bezien. ‘Als we ons in deze ijzersterke klasse rechtstreeks weten te handhaven, dan hebben we het in mijn ogen meer dan prima gedaan.’

Het is een opmerking van de centrale middenvelder die getuigt van de nodige realiteitszin. “Zeker weten. Voorheen deden we altijd bij de top-vijf mee, maar als je ziet hoeveel sterke teams er uit de tweede klasse zijn gedegradeerd… Dat maakt het er voor de teams die zijn gebleven niet simpeler op om voor een prijs te voetballen. We zijn bovendien ook nog een aantal bepalende jongens kwijtgeraakt, dus ook dat spreekt niet in ons voordeel als het gaat om het behalen van klinkende resultaten.”

Eén van die bepalende jongens is Rowan Traas. De scherpschutter maakt sinds dit seizoen zijn goals voor vierde divisionist v.v. Goes, wat bij de derdeklasser nog altijd zijn sporen nalaat. Want juist het scoren van doelpunten is bij Patrijzen momenteel vaak een heet hangijzer. “We krijgen wel kansen, maar we scoren gewoon enorm moeilijk. Voorheen konden we onder meer er wel rekening mee houden dat we uiteindelijk toch wel een doelpunt zouden maken, hoe moeilijk we het ook hadden. Nu zijn het veelal heel jonge jongens die het moeten doen en dat zie je terug. Dat is niet erg, want zij moeten ervaring opdoen en vooral heel veel ‘vlieguren’ en speelminuten in de benen krijgen.”

Rentmeester is met zijn achtentwintig jaar de oudste speler in de selectie en sinds dit seizoen ook aanvoerder van de voornamelijk jonge Patrijzenselectie. “Dat is voor mij wel een bijzondere rol, zeker omdat ik al sinds mijn jonge jeugd rondloop op de club. Al ben ik van nature wel een speler die zich laat horen in het veld en anderen coacht. Daar heb ik die band niet voor nodig, maar het gevoel is wel speciaal. Ik zie het vooral ook als een stukje waardering.”

De gezelligheid bij de club en vooral ook de gelegenheid om met wekelijks regelmaat zijn ouders en overige familie te zien, zijn er overigens de reden van dat Rentmeester wekelijks vanuit Brabant meerdere keren naar ’s-Heerenhoek rijdt om er te trainen en te voetballen. “Ik woon en werk hier al drie jaar, maar ik kan het spelletje en de club nog niet missen. Dat zegt genoeg en ik stap nog altijd met heel veel plezier telkens weer in de auto. Hoe lang ik dat nog kan en blijf doen, dat bekijk ik per seizoen, maar voorlopig heb ik het nog prima naar mijn zin.”

Klik op vv De Patrijzen voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv De Patrijzen voor meer informatie over de club.

 

Luc van Noort: de enthousiaste trainer van SC Elshout JO18

Niet alleen speler van het eerste elftal, maar ook nog eens trainer van het hoogste jeugdelftal van SC Elshout. De 27-jarige Luc van Noort zet zich met hart en ziel in voor zijn club. De controlerende middenvelder uit de ploeg van Roy Fitters haalt zijn energie uit de ontwikkeling van de jonge talenten. ‘’Je ziet ze een beetje opgroeien.’’

Als speler van het eerste elftal, ben je vaak al van grote waarde voor een verenging. Dat kun je zeker zeggen van selectiespeler Luc van Noort, die als speler en trainer enorm betrokken is bij SC Elshout. Op de dinsdag- en donderdagavonden geeft de enthousiasteling training aan de jeugdspelers. Dat is geen moeite voor de betrokken trainer. ‘’Ik vind het leuk om iets terug te doen voor de club. We zijn niet de allergrootste club en we moeten het hebben van vrijwilligers. Ik help dan graag waar dat nodig is, ondanks dat het geen verplichting is,’’ vertelt Van Noort.

Op zaterdag kan Van Noort er alleen niet altijd bij zijn. Gelukkig wordt hij dan uit de brand geholpen door zijn teamgenoten, welke de JO18-selectie begeleiden tijdens de wedstrijden. Wel probeert hij er zo vaak mogelijk bij te zijn. ‘’Je ziet ze beter worden en tijdens de wedstrijden laten ze regelmatig zien wat ze op de training hebben geleerd,’’ aldus de 27-jarige trainer.

Feestjes en meisjes

Zijn selectie bestaat uit vele talentvolle spelers tussen de 14 en 18 jaar. Er zit volgens de oefenmeester dan ook verschil in niveau tussen de spelers. ‘’Sommigen zijn fysiek veel sterker en verder in hun ontwikkeling, dat merk je wel. Aan de andere kant is dat ook niet zo gek als je twee jaar ouder bent,’’ vertelt hij. De jongens uit zijn selectie maken gedurende het seizoen een grote ontwikkeling door. Niet alleen op het veld, maar ook buiten de lijnen. ‘’Je ziet ze beter worden, maar ook een beetje opgroeien. Er komen feestjes en meisjes in het spel en dat is vaak wel grappig om te horen,’’ aldus Van Noort.

Van Noort is begonnen met het geven van trainingen op de middelbare school. Met zijn jeugdvriend Thijs gaf hij training voor een maatschappelijk project vanuit school. Dat beviel hem wel en dus heeft hij samen met Dimitri Elschot de JO13 van Elshout getraind. Nu kwam er een plek vrij bij de JO18 van de vereniging. Ook had Van Noort nog wel wat ruimte in zijn agenda en pakte graag deze kans om de talenten van Elshout klaar te stomen voor het seniorenvoetbal. De JO18-lichting is weer heel wat anders dan de JO13-lichting. Daar is Van Noort zich van bewust. Ik heb ze voor het laatst in de jeugd voor ze naar de senioren gaan. Van de jeugd naar de senioren blijft altijd een grote stap. Er wordt bij de senioren compleet iets anders gevraagd,’’ aldus de trainer.

Motorongeluk

Naast het trainen van de talentvolle JO18-selectie, speelt Van Noort zelf ook bij SC Elshout, in het eerste elftal. Na lang revalideren, speelt de controlerende middenvelder weer wedstrijden voor de vereniging. Van Noort heeft namelijk een zwaar motorongeluk gehad, waar zijn kruisband en linkerknie zijn afgescheurd. In maart sloot hij weer aan bij de selectie. Gelukkig voor hem en zijn familie is het goed afgelopen, maar tevreden met zijn huidige gesteldheid is hij nog niet: ‘’Ik ben nog lang niet de oude. Zeker qua snelheid en wendbaarheid moet ik nog veel stappen zetten.’’

Het is niet zo dat de middenvelder het eerder wel moest hebben van zijn snelheid, maar hij loopt nog niet zoals hij graag zou willen doen. ‘’Maar,’’ voegt hij toe, ‘’ik mag zeker niet klagen na wat er is gebeurd.’’ Hij hoopt snel weer de oude te worden. De oude Van Noort stond bekend om zijn conditie, werklust en inzet. Dat hoopt hij snel weer te laten zien op Sportpark Den Donk.

Klik op S.C. Elshout voor de laatste artikelen over de club.
Klik op S.C. Elshout voor meer informatie over de club.

SC Gastel stelt Stijn Biemans aan als hoofdtrainer seizoen ’24/’25

Stijn Biemans wordt met ingang van het nieuwe seizoen de trainer van SC Gastel. De 37-jarige Biemans was actief als speler bij onder andere vv Dongen, DESK, IFC en RKC. Als trainer is Biemans inmiddels alweer 4 jaar actief bij vv Oosterhout.
Het huidige team van Biemans en SC Gastel ontmoette elkaar in de competitie van ‘21/‘22 en promoveerden later allebei naar de tweede klasse. Inmiddels spelen de teams weer in de derde klasse.
Vertrek Kees de Rooij
“Nadat Kees de Rooij ons heeft laten weten te zullen vertrekken hebben we snel geschakeld. We hadden ons huiswerk al gereed en de profielschets waarin we zochten was voor ons als TC duidelijk. Stijn past perfect in dat profiel. We zoeken iemand die verder kan bouwen op het werk van zijn voorgangers. Met bestuur en spelersraad hadden we snel groen licht voor het aanstellen van Stijn. We hopen als club de volgende stappen te kunnen maken en we hebben er het volste vertrouwen in dat Stijn die volgende stappen in zijn trainerscarrière ook bij ons gaat maken,” aldus technisch commissielid Marcel Moerings.
Reactie vanuit de club
Voorzitter Ad Doomen is trots op het goede werk van de TC en zegt daarmee de gewenste trainer voor de club gevonden te hebben. Stijn Biemans vervolgens over de club waar hij volgend jaar de trainersscepter zal zwaaien: “SC Gastel past bij mij omdat onze beider ambities om te groeien en te blijven ontwikkelen aansluiting vinden bij elkaar. Daarbij ben ik onder de indruk van de professionaliteit en daadkracht in onze eerste gesprekken wat verenigbaar is met mijn werkwijze als trainer.”
Stijn maakt het huidige seizoen af bij zijn club vv Oosterhout en zal vanaf juli 2024 bij SC Gastel werkzaam zijn.
Klik op SC Gastel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Gastel voor meer informatie over de club.

Vincent van Hoof: topsporter bij RBC

0

Hij voetbalde met Frenkie de Jong, heeft nog altijd contact met Branco van den Boomen, maar speelt zelf sinds dit seizoen zijn wedstrijden voor eersteklasser RBC. Met zijn ervaring in het profvoetbal, wordt Vincent van Hoof dan ook niet meer nerveus van een stadion. Nu nog promoveren. “Die topsportmentaliteit heb ik nog altijd.”

Een perfecte match dus met het hyperambitieuze RBC. “De ambitie om er een groot succes van te maken, merk ik enorm. Dat kon ik van de buitenkant natuurlijk al wel zien, maar dat zie ik nu ook van de binnenkant. Het was voor mij ook dé reden om te gaan.” Want nadat de 28-jarige Van Hoof tot en met de A1 van Willem II en later via onder meer RKC, OJC Rosmalen en Achilles Veen bij TSC terecht was gekomen, stond hij voor een keuze. “Ik ben daar toen bewust wat lager gaan voetballen, om me op mijn maatschappelijke carrière te kunnen richten. Met al mijn vrienden, lang leve de lol.”

Geen spijt

Dat beviel de verdediger eigenlijk prima, tot Karim Didi in de laatste week vertrok bij RBC en de stadionclub bij hem aanklopte. “Ik wilde succesvol zijn in de E-commerce, maar dat topsporthart gaat niet weg, dus RBC triggerde mij toch wel.” Want, zo is Van Hoof eerlijk: “Ik miste voor mezelf dat hogere niveau. Al moest ik er even over nadenken. Het was ook al laat, vlak voor de deadline.” En, vertelt hij er meteen bij. “Bij TSC had ik het ook mega naar mijn zin. Moest ik dan weggaan voor mijn ambitie? Achteraf ben ik blij dat ik dat heb meegemaakt, voetballen met mijn vrienden.” Want Van Hoof maakte uiteindelijk dus toch de overstap naar RBC, en zonder spijt. “Ik heb het nu ook heel erg naar mijn zin. Gewoon om nog een keer het maximale eruit te halen.” Dat lukt, met een koppositie, voorlopig best aardig. Al kende hij zelf, niet de meest ideale voorbereiding. “Bij TSC kreeg ik tijdens de nacompetitie last van een scheurtje in mijn buikspier, speelde ik met medicijnen. Daarna had ik weinig vakantie en begon het bij RBC. Daardoor kamp ik nu nog steeds met naweeën van die blessure. Maar ik ben gretig om snel weer op het veld te staan en aan te sluiten bij de groep.”

Mentaliteit

Gelukkig maar, want de lat ligt ook dit seizoen weer hoog. “Het is een heel leergierige groep, je ziet echt de ambitie om er alles uit te halen. Veel jongens met BVO-ervaring, die kennen het topsportleven.” Merken ze ook bij de tegenstanders. “Je ziet dat ze toch wel van ons onder de indruk zijn. Inzakken, compact maken en ons de bal geven. Dat maakt het niet altijd makkelijk.” Toch is het doel voor Van Hoof en RBC, meer dan duidelijk: “Promoveren! En ik heb zeker het gevoel, dat we de kwaliteiten hebben om dat te doen.” Met hem als leider achterin. “Die rol probeer je natuurlijk wel te pakken. Met mijn ervaring, moet ik die leiderschap tonen.” Want zoals gezegd, maakte de inwoner van Oosterhout al heel wat mee in zijn voetballeven. Zo speelde de verdediger nog een tijdje in Amerika en maakte hij zijn debuut in de eerste divisie. “De overstap van het profvoetbal naar de amateurs was lastig. Je traint ineens niet meer elke dag, maar krijgt wel een kantoorbaan.” Toch wist Van Hoof van die switch voor zichzelf, iets positiefs te maken. “Die knop wat betreft topsportmentaliteit, om er alles uit te halen, heb ik ook in mijn werk om kunnen zetten.” De trots overheerst dan ook bij hem. “Op wat ik heb bereikt. En de mentaliteit die ik als profvoetballer heb geleerd.”

Andere wereld

Die periode is dan ook een boek aan mooie herinneringen. “Bij Willem II speelde ik met Frenkie de Jong. Die kon je op het middenveld altijd inspelen. Toen zag je al wel dat hij meer talent had dan ik, ik ging Ajax nooit halen…” Toch kiest Van Hoof voor iemand anders, als beste speler waar hij ooit mee speelde. “Dat was Branco van den Boomen. Maar meer omdat ik daar een langere periode mee heb gespeeld. Links, rechts. Die stak er toen wel echt bovenuit. Ook hij vertrok later naar Ajax.” Met beide jongens heeft hij zo nu en dan nog contact. Dat terwijl ze alle drie tegenwoordig in een heel andere wereld leven. Van Hoof dus in die van de eerste klasse. “Ik probeer een leider te zijn en de boel goed weg te zetten. Communicatief ben ik wat dat betreft wel gegroeid. Aan de bal zal ik het altijd voetballend oplossen, dat is toch een beetje de school waarin ik ben opgeleid.” Zijn ambities, liggen tot slot niet alleen binnen het veld. “Mijn doel is om van E-commerce een groot succes te maken. En wat voetbal betreft, denk ik wel dat ik ga afsluiten bij TSC!”

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club

Bas van Engelen op zoek naar het rauwe randje van Vlijmense Boys

Met een bak vol ervaring in het trainersvak begint de 54-jarige Bas van Engelen aan een nieuw hoofdstuk als hoofdtrainer van Vlijmense Boys. Met een carrière die zo’n 15 jaar geleden begon in Heeswijk, heeft Van Engelen diverse teams onder zijn hoede gehad, variërend van de jeugd tot zelfs het trainen van dameselftallen. ‘’Deze club past bij mij.’’

De klik tussen Van Engelen en Vlijmense Boys was er direct. De connectie met Vlijmense Boys kwam tot stand via een voetballende collega bij het bedrijf waar Van Engelen werkte. Hoewel de betreffende collega nu niet meer voor de club speelt, is de naam van de ervaren hoofdtrainer tot bij de vereniging gevallen. ‘’Mijn collega had mijn naam doorgegeven bij Vlijmense Boys en zo zijn we in contact gekomen. Eerst heb ik ze afgewezen, omdat ze op zondag speelde. Al snel bleek dat de vereniging de overstap naar het zaterdag voetbal maakte. Toen stond ik er meteen voor open,’’ aldus Van Engelen.

Het hart van Van Engelen klopt voor een volle kantine en een vereniging waarin samenwerking centraal staat. “Het belangrijkste voor de vereniging is dat de kantine vol komt,’’ zegt de oefenmeester. Het presteren met het eerste elftal is daarnaast ook ontzettend belangrijk voor hem ‘’Presteren doen we met elkaar. Net zoals we met elkaar na de wedstrijd een biertje drinken,’’ vertelt hij.

Een frisse start

Hij weet dat het vorig seizoen niet optimaal verliep bij Vlijmense Boys. ‘’De sfeer was niet goed. Er was geen teamverband en het plezier was weg. Dan is het voetbal voor niemand leuk, want plezier is tenslotte het allerbelangrijkste,’’ zegt de 54-jarige Van Engelen. Dit seizoen bestaat de selectie van Vlijmense Boys uit een hele andere groep. Er zijn twaalf spelers vertrokken. Dat komt volgens de hoofdtrainer ook door de vervelende sfeer, maar ook de aanbiedingen van andere clubs, die sommige spelers hebben verleid tot een vertrek bij Vlijmense Boys. Ook zijn er jongens vertrokken die op zaterdag moeten werken, waardoor de overstap naar het zaterdag voor hen niet goed uitkwam.

Een nieuwe groep en een nieuwe trainer voor de groep moet voor een frisse start zorgen bij Vlijmense Boys, dat uitkomt in de vierde klasse G. Hierin is de sfeer in de groep volgens Van Engelen één van de belangrijkste dingen: ‘’Zeker als je lager voetbalt is dat ontzettend belangrijk. Als je later oud bent heb je het met je oude teamgenoten over de mooie herinneringen en verhalen van vroeger. Dan heb je het over de humor in de kantine en de verhalen op trainingskampen. Door een goede sfeer komen de resultaten vanzelf. Iedereen maakt mindere periodes mee, dan moet je steun en geluk uit het elftal kunnen halen.’’

Rauw randje

Het nieuwe avontuur van Van Engelen is begonnen: ‘’Deze club had alles wat ik verlangde bij een nieuwe club. Het past bij mij.’’ Zijn nieuwe club was in het verleden een ‘angstgegner’. ‘’Vroeger ging men met schrik naar Vlijmen toe. Het was altijd een club met een rauw randje. Dat imago was een beetje verloren, maar dat rauwe randje brengen we dit seizoen weer terug,’’ zegt de nieuwe hoofdtrainer. De oefenmeester is sowieso van mening dat het rauwe randje in het voetbal verdwenen is. In Vlijmense Boys vindt hij een vereniging waar dit randje weer wat rauwer kan worden, het gif terugkomt in de selectie en het vuurtje weer gaat branden.

Met Bas van Engelen aan het roer belooft Vlijmense Boys een hernieuwde energie en focus, gedreven door passie voor het spel. Het is een nieuwe start voor de gehele club, een nieuw hoofdstuk. Strijd en teamgeest staat centraal onder de ervaren en enthousiaste hoofdtrainer.

Klik op Vlijmense Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Vlijmense Boys voor meer informatie over de club.

Rick van Broekhoven is de kapstok van het team

In de punt van de aanval staat een man die al zijn hele leven bij Uno Animo voetbalt en nu eindelijk een vaste plek in het elftal heeft bemachtigd. De 28-jarige spits begon als een bescheiden speler in het tweede team. Toch groeide hij uit tot een belangrijke speler voor de ploeg van Rick van Loon.

Twee meter lang, ijzersterk en een goede techniek. De 28-jarige Rick van Broekhoven heeft alles in huis om een complete spits te zijn. Maar er is één ding wat de centrumspits heel hard nodig heeft: vertrouwen. Dit seizoen krijgt hij dat meer en meer, maar dat is weleens anders geweest.

‘’Het was altijd pendelen tussen het eerste en het tweede team,’’ vertelt Van Broekhoven. Ieder seizoen zag het er weer anders uit voor de scherpschutter. Zijn hele jeugd heeft hij bij Uno Animo doorlopen en elf seizoenen zit hij al bij de selectie van Uno Animo, dat dit seizoen uitkomt in de tweede klasse C. Na deze elf jaar is het eindelijk tijd voor een vaste basisplaats in het eerste elftal. Nu hangt de ploeg het spel aan de spits op. ’Nu gaat het wel lekker,’’ zegt Van Broekhoven glimlachend. De afgelopen jaren heeft Van Broekhoven veel ups en downs meegemaakt, maar altijd bleef hij trouw aan zijn club. ‘’Rick is een hele belangrijke speler voor ons, hij is echt onze kapstok geworden,’’ vertelt hoofdtrainer Van Loon.

Van Broekhoven beschrijft zichzelf als de ‘kapstok’ van het team. Hij is de verbindende schakel tussen de verdediging en de aanval. Zijn lengte en fysieke kracht maken hem niet alleen een lastige tegenstander, maar ook een essentieel onderdeel van het team. Hij wijst op het belang van ervaring en slimmigheidjes die hij door de jaren heen heeft opgedaan. “In het begin ben je een van de jongere jongens. Dan mis je ervaring en slimmigheidjes en wordt je daarop afgetroefd in het veld,’’ legt hij uit.

Sleutel tot succes

Nu heeft hij die ervaring wel en maakt daar stevig gebruik van in zijn spel. ‘’Ik heb veel meer rust en dan gaat het allemaal veel makkelijker,’’ aldus Van Broekhoven. In het begin voelde hij constant de druk om zichzelf te bewijzen. Dat was volgens hem ook de reden waarom hij niet speelde. Bij het tweede team ging het wel zoals hij het wilde. ‘’In het tweede had ik veel minder bewijsdrang en voetbalde ik veel gemakkelijker. Als ik dan een tijdje goed had gespeeld en weer de kans kreeg bij het eerste, lukte het daar weer niet,’’ zegt hij. Nu hij de rust heeft gevonden, lukt het hem ook om zijn kwaliteiten in het eerste elftal te tonen. ‘’Als ik het vergelijk met toen ben ik heel onrustig. Rust staat bij mij bijna gelijk aan vertrouwen, het is de sleutel tot succes voor mij.’’

Het verschil tussen de afgelopen jaren en nu is voor Rick duidelijk. Hij benadrukt het belang van rust en vertrouwen wat zijn spel naar een hoger niveau hebben getild. ‘’Als je dan ook nog veel goeie ballen van je medespelers krijgt, gaat het goed,’’ zegt de aanvalsleider. Maar toch zijn er volgens de spits zelf nog veel dingen die hij kan verbeteren. Met name zijn linkerbeen, kan nog veel beter. ‘’Daar kan ik echt alleen op lopen,’’ vertelt hij. ‘’Met rechts kan ik alles doen wat ik wil. Dat is wel in orde,’’ benadrukt hij. ‘’Voor een lange speler ben ik redelijk technisch. Kappen en draaien gaat me gemakkelijk af, maar dan moet ik ook een keer naar mijn linkerbeen kunnen draaien. Anders wordt het wel heel voorspelbaar,’’ grapt hij.

Klik hier voor meer artikelen over Uno Animo
Klik hier voor meer informatie over Uno Animo

 

Ron Quinten legt als huisfotograaf alles bij v.v. Kloetinge haarscherp vast

Fotografie als hobby en een voetballende zoon. Mix die twee zaken bij elkaar en zo wordt vaak de een clubfotograaf ‘geboren’. Het was bij Ron Quinten niet anders. Sinds 2015 is hij bij v.v. Kloetinge actief als huisfotograaf en legt in de ruimste zin van het woord alles op en rond de velden haarscherp vast op beeld. ‘Ik denk dat ik inmiddels wel een meer dan honderdduizend fotobestanden in mijn archief heb staan sinds ik ben begonnen.’

Wie denkt dat Quinten leeft van het fotowerk die heeft het mis, want hij doet het vooral als hobby en uit clubliefde voor alles en iedereen bij de Bevelandse derde divisionist. “Ik heb gewoon een fulltime baan als supermarktmanager. Maar het is wel zo dat driekwart van al mijn vrije uurtjes worden opgeslurpt door v.v. Kloetinge. Elke zaterdag ben ik van 8.00 uur ’s morgens op het Wesselopark om er vanaf de jongste jeugd tot het eerste elftal alles vast te leggen. Als ik dan na een dag fotograferen thuiskom dan heb ik meestal zo’n zesduizend foto’s om uit te zoeken en daarna online te zetten.”

Tussen de bedrijven door beheert de fotograaf de socials van de club, samen met nog een achttal andere vrijwilligers die het mediateam vormen. “We doen de socials, posten foto’s, berichten en filmpjes. Daarnaast maak ik ook geregeld flyers, maak alle elftalfoto’s en leg vast binnen de club wat men nodig acht. Zo doe ik ook veel voor de jaarlijkse presentatiegids en fotograaf bijvoorbeeld op speciale gelegenheden die de club aangaan. Ik vind het vooral enorm gaaf om te doen en heb een thuisfront dat me ook daarin ondersteunt. Als dat er niet is, dan is het onmogelijk om het op deze manier te kunnen doen, want ook thuis gaan er heel wat uurtjes inzitten om al het beeldmateriaal de selecteren, bewerken en online te plaatsen.”

En juist in een wereld die vandaag de dag heel erg beeldgericht is, merkt Quinten dat zijn foto’s het qua views altijd goed doen. “De laatste jaren ging het qua prestaties enorm crescendo en werden er tal van kampioenschappen gevierd. In de jeugd, de lagere teams en ook twee achter elkaar bij het eerste elftal. Rondom die laatste kampioenschapswedstrijd ontploft mijn site zowat en bleek dat ik rond een miljoen (!) views had. Toen knipperde ik toch echt wel even met mijn ogen moet ik bekennen….”

Naar de uitwedstrijden van het eerste gaat hij sinds dit seizoen niet meer mee, maar blijft hij ‘thuis’ om daar wedstrijden op beeld te vangen. “Daar ging zoveel tijd inzitten, dan kan ik beter vijf andere wedstrijdjes fotograferen. Ik merk dat mensen dat waarderen en dat is mooi. Ik geniet elk moment dat ik op de club rondloop en hoop dat nog heel wat jaartjes te kunnen mogen doen.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Kloetinge
Klik hier voor meer informatie over VV Kloetinge

Blomaard is een vaste waarde bij Cluzona

Hij verhuisde in 2019 naar Bergen op Zoom, trainde vervolgens iedere dinsdag mee bij Cluzona en maakte na twee seizoenen ook daadwerkelijk de overstap naar de vereniging uit Wouw. Inmiddels is Tom Blomaard zelf gestopt met voetballen, maar zet hij zich nog altijd in als lid van de sponsorcommissie. “Dit is toch wel mijn club geworden.”

En dat is minder logisch, dan het daadwerkelijk klinkt. Want Blomaard (32), die voorheen in Zeeland speelde bij onder meer Kloetinge en Luctor Heinkenszand, is sinds vorig jaar september dus gestopt als voetballer. “Het is natuurlijk best gek, om op je 30ste te stoppen. Ik heb een kleine van zeven maanden en golf graag, dus ik mis het niet. Uiteindelijk haalde ik meer plezier uit alles eromheen, dan het voetballen zelf.” Precies wat hij nu, als onderdeel van de sponsorcommissie, dus doet. “Daar ben ik in 2020 eigenlijk gelijk al mee begonnen. Hidde (Poppelaars) nam het voortouw, maar dat was voor hem alleen, te veel. Toen hebben Nick (Lodiers) en ik, als vrienden, een deel van hem overgenomen en opgepakt. Zodat hij even tot rust kon komen. Nu doen we het met zijn vieren. Andre Schoonen is het ooit begonnen, hij zit er nu nog steeds bij.”

Specifiek doel

Een mooi groepje, zo vertelt Blomaard. “We zijn gewoon een stel vrienden, jongens uit het eerste. Samen kunnen we nu mooi de taken verdelen. Zo doet Andre voor ons altijd de bestuursvergaderingen.” Het belang hoeft de oud-aanvaller natuurlijk eigenlijk niet uit te leggen. Dat spreekt voor zich. “Als club heb je financiën nodig. Om gezond te zijn, maar natuurlijk ook om leuke dingen te kunnen doen. Daarvoor moet je sponsoren er zoveel mogelijk bij proberen te betrekken. Bijvoorbeeld door ze mee te nemen in bepaalde activiteiten. Wat gebeurt er met hun geld?” Een stukje relatiebeheer dus. “Met sponsorevents. Je moet gunning creëren en zichtbaarheid geven.” Hoe ze dat bij Cluzona doen? “Wat wij hebben gedaan, is gekeken naar hoeveel tijd we hebben en wat we naast de normale gang van zaken en het sturen van facturen of het zoeken van sponsoren nog meer wilden doen. Zo hebben we ieder jaar een specifiek doel. Zoals bijvoorbeeld toentertijd het ‘custom made’ tenue. Speciaal voor de hele vereniging. Toen hebben we anderhalf jaar lang sponsoren gezocht.” Dit seizoen richten Blomaard en zijn collega’s zich dus weer op iets anders. Namelijk de bordsponsoren. “We vonden het veld te kaal. Dus is nu ons doel, om het hele hoofdveld vol te hangen met borden en doeken.”

Renovatie

Gewoon leuke projecten om aan te werken dus. “Zo blijft het ook leuk én te overzien.” Helemaal met een goede taakverdeling. “Mijn rol is het overzicht houden, de taken uitzetten en leiding nemen. Ook de kleding valt onder mij. Nick doet de communicatie en Hidde heeft contact met de huidige sponsoren én zoekt nieuwe.” Bij de kleine vereniging, voelt Blomaard zich als een vis in het water. Zelfs nu hij er zelf niet meer speelt. “Juist daarom moet je het samen allemaal goed regelen. En dat gaat met kleine stapjes. Ik ben heel blij dat ik deze rol nog heb. Veel mensen hadden verwacht dat ik ermee zou stoppen, omdat ik natuurlijk niet echt een Cluzona-man ben.” Maar aan stoppen, heeft de Zeeuw persoonlijk nooit gedacht. “Het is gewoon een leuke vereniging. Waar ik vrienden en sociale contacten aan heb overgehouden.” En waar hij dus met alle liefde tijd in steekt. De volgende stap? “Sponsoren helpen om iets terug te geven. Wij hebben als club natuurlijk heel veel mensen te bieden. Op die manier kun je waarde teruggeven. Daar denken we over na.” Net als het initiatief wat betreft het renoveren van de kleedkamers en de kantine. “We hebben ons toekomstplan voor het hele complex gedeeld met het bestuur.” Want ook daar kunnen bedrijven volgens Blomaard bij helpen. “Zijn we in staat om als sponsoren én vrijwilligers groot te denken? Dan kunnen we het in één keer goed doen.” Voorlopig met hem als één van de kartrekkers. “Als voetballer ben je meer betrokken, dit is wel echt anders. Maar stoppen zit niet in mijn hoofd. Dit is toch wel mijn club geworden!”

Klik op Cluzona voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Cluzona voor meer informatie over de club.

Voorzitter Cornelisse met grote plannen voor de toekomst

FC Drunen barst van ambitie. Het versterken van de jeugdafdeling, de promotie van het eerste elftal en het verduurzamen van de vereniging zijn de grote voornemens van voorzitter Henk Cornelisse voor de toekomst. ‘’Er moet nog wel het één en ander gebeuren.’’

Henk Cornelisse, de gedreven voorzitter van FC Drunen, heeft de ambitie om de club zowel in ledenaantal als klasse-indeling te laten groeien. Cornelisse weet wel dat het tijd kost en blijft realistisch: ‘’Er moet nog wel het één en ander gebeuren in de ontwikkeling van spelers en de vereniging. Hierbij wil ik de familiare sfeer die FC Drunen zo kenmerkt niet uit het oog verliezen.’’

Momenteel neemt FC Drunen deel aan de competitie met drie seniorenteams op zondag, twee seniorenteams op zaterdag en dit seizoen ook in de 35+ (7×7) competitie. Het eerste elftal komt uit in de vijfde klasse C. Het damesteam heeft een sabbatical genomen, maar met slechts twee jeugdteams is er een tekort aan jeugdspelers.

Belang van jeugdleden

De voorzitter uit zijn zorgen over de stagnatie in de komst van nieuwe jeugdleden ondanks diverse promotie-inspanningen, inclusief gratis proeftrainingen en contributievrije opties. Hij benadrukt het belang van jeugdontwikkeling, maar ziet ook een grote uitdaging in het improviseren met teams van verschillende leeftijden. Cornelisse hoopt dat de jeugd gemotiveerd kan worden om de jeugdteams te versterken. Hij oppert zelfs de mogelijkheid van complete vriendenteams die zowel bij de jeugd als senioren welkom zijn. ‘’Aanvoer van jeugd is zo belangrijk omdat dit de basis is voor de toekomstige selectie. Ons oudste jeugdteam is nu JO16, wat betekent dat het nog vier á vijf jaar duurt voor een dergelijk team door kan stromen naar de selectie. Het team hieronder betreft de JO12. Ook dit betekent doorstroming op erg lange termijn,’’ vertelt de FC Drunen-voorzitter

Talentvolle hoofdtrainer

Ondanks de vele uitdagingen heeft FC Drunen ook geïnvesteerd in een talentvolle trainer, Khalid Boubkar, met als doel om via promotie terug te keren naar de vierde klasse. Want volgens Cornelisse is en blijft het eerste elftal blijft altijd het vlaggenschip van een vereniging. ‘’Een goed presterend 1e elftal heeft aantrekkingskracht op nieuwe leden,’’ benadrukt hij.

Dit rechtvaardigt  investeren in het eerste elftal. De nieuwe hoofdtrainer is een oud semiprofvoetballer en beschikt over de licenties UEFA B en C. Naast diverse resultaten die hij bij verenigingen in hogere klasses heeft bereikt is hij ook nog steeds trainer bij PSV Eindhoven Soccerschool. Cornelisse geeft aan dat de hand van de trainer al duidelijk te zien is. ‘’Je merkt dat zijn visie, trainingen en aanpak de selectie aanspreekt en het sommige spelers inmiddels individueel beter maakt. Een succesvol team smeden vergt enige tijd, maar we zien duidelijk progressie in de speelwijze. Ik verwacht dat de bijbehorende resultaten dan ook niet uitblijven.

Het bestuur heeft enkele wijzigingen ondergaan en ondanks de impact van de coronaperiode zijn de meeste sponsoren trouw gebleven. Toch heeft een sub-hoofdsponsor zich teruggetrokken, gevolgd door de hoofdsponsor aan het einde van het seizoen. Cornelisse is dan ook dankbaar aan alle sponsoren die trouw zijn gebleven en hun bijdrage hebben geleverd. Daarbovenop kondigt hij ook de nieuwe hoofdsponsor aan, evenals andere nieuwe subsponsors. De club heeft ook stappen gezet in duurzaamheid, met de vervanging van halogeen veldverlichting door LED en verdere plannen voor het verduurzamen van de warmwatervoorzieningen. Het is duidelijk dat FC Drunen op elk vlak probeert te verbeteren.

Ter afsluiting benadrukt Cornelisse het vertrouwen van FC Drunen in de toekomst, waarbij hij stelt: “Bij ons is het glas altijd halfvol en niet halfleeg. Als we voldoende groeien in de jeugd, kan het glas zomaar helemaal vol komen.”

Klik hier voor meer artikelen over FC Drunen
Klik hier voor meer informatie over FC Drunen

 

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.