Home Blog Pagina 1321

Dubbelfunctie Smaal is ‘aardig intensief’

Heel wat uurtjes in de agenda van Richard Smaal worden dit seizoen gevuld door Dubbeldam. De Dordtse voetbaltrainer heeft dit seizoen namelijk zowel de zaterdag- als de zondagploeg onder zijn hoede. Een primeur voor de club en de trainer. ,,Het is aardig intensief’’, erkent Smaal.

Dubbeldam
Zijn gecombineerde functie is niet de enige primeur voor Smaal bij Dubbeldam. De Dordtenaar was ook nooit eerder actief in zijn eigen woonplaats. ,,Voor het eerst ben ik binnen een paar minuten thuis als ik bij de club vertrek. Het is niet dat ik nu eerder thuis ben, maar voorheen moest ik toch altijd wel minimaal een halfuur rijden en ging er dus veel tijd op aan het reizen’’, aldus de oud-trainer van onder meer Arkel. ,,Als voetballer speelde ik eigenlijk ook altijd buiten Dordrecht. Nooit bewust eigenlijk, maar misschien dat ik daardoor als trainer ook buiten de stad bleef. Je hebt je contacten dan toch wat verder weg.’’

Je bent nu een paar weken onderweg als trainer van het zaterdag- en zondagteam van Dubbeldam. Bevalt de combinatie?
,,Het is aardig intensief. Het is voor het eerst dat ik in deze constructie werk. Vooraf had ik er eerlijk gezegd niet echt een beeld bij. Vanaf het begin van de voorbereiding ben ik eigenlijk elke dag wel met Dubbeldam bezig. Daar had ik me ook wel op ingesteld. Je moet dingen regelen, bereidt de trainingen voor en bent bezig met de samenstelling van de elftallen. Nu moest ik de namen van spelers van twee elftallen leren kennen. Inmiddels zitten die er wel in. Beide elftallen zijn eigenlijk compleet nieuw voor mij. De zondagploeg heb ik vorig seizoen al een paar keer in actie kunnen zien. Het zaterdagteam helemaal niet, omdat ik op die dag zelf nog werkzaam was voor mijn vorige club Arkel. Het is even investeren en het komt bijna elke dag wel terug, maar het is ook leuk om mee bezig te zijn.’’

Is het anders werken in een dubbelfunctie?
,,Ja en nee. Het werk is hetzelfde, al heb je nu twee verschillende teams. Maar je hebt wel verschillende lijntjes waar je mee te maken hebt, al komen sommige ook weer samen. Zo zijn er bijvoorbeeld verschillende leiders bij het zaterdag- en zondagelftal, maar bijvoorbeeld weer één materiaalman. Bij het ene team is het weer net iets anders als bij het andere team. Je praat met verschillende mensen over dezelfde onderwerpen. Je moet dus wel continu switchen, maar dat is niet zo’n probleem.’’

Spelen beide elftallen straks volgens dezelfde visie?
,,Nee, dat gaat niet gebeuren. Vanaf de voorbereiding heb ik geconstateerd dat beide elftallen een verschillend DNA hebben en een ander spelpatroon gewend zijn. Je wilt de kwaliteiten van het team zoveel mogelijk tot uiting brengen en dan kun je niet met twee verschillende elftallen op dezelfde manier spelen. Het zondagteam is iets verzorgder, het zaterdagteam wat dynamischer. Dat vraagt echt een verschillende manier van aanpak. Je zoekt toch naar een zo hoog mogelijk rendement.’’

Verschillende mensen, verschillende aanpak, verschillende tegenstanders. Is dat allemaal wel te behappen voor één trainer?
,,Dat lijkt wel te gaan lukken. Je moet alleen voldoende tijd hebben om erover na te denken. Daarom ben ik er ook juist elke dag mee bezig.’’

Sta je door deze dubbelfunctie nu dan ook dagelijks op het veld?
,,De zaterdagselectie traint op maandag en woensdag. De zondag traint dinsdag en donderdag. Op zaterdag en zondag zijn dan de wedstrijden. Ik zou bijna elke dag op het veld kunnen staan, maar dat doe ik niet. In overleg met de andere leden van de technische staf is afgesproken dat ik op dinsdag, woensdag en donderdag de trainingen leid. Op de maandag doet mijn assistent dat. Ik combineer het trainersvak ook nog met een fulltime baan, dus overdag ben ik niet vrij. Dan kun je niet elke avond op het veld staan. Anders had het een mooi scenario geweest. Op vrijdag sta ik ook niet op het veld. Dat is mijn voetbalvrije dag.’’

Met de zondagploeg ben je in West II in een gecombineerde derde en vierde klasse belandt. Hoe kijk je naar deze competitie-opzet?
,,Als de selectie compleet is, moeten wij in de derde klasse een rol van betekenis kunnen spelen. Zeker ook omdat een deel van de tegenstanders afkomstig zijn uit de vierde klasse. De competitie kent een hele aparte opzet, waarbij we in de eerste helft van de competitie maar één keer tegen elke tegenstander spelen en dan vindt er een scheiding plaats tussen de bovenste en onderste teams. Het is bijna een systeem zoals we dat kennen uit het jeugdvoetbal. Het moet blijken of dat prettig is, maar we moeten het er hoe dan ook mee doen. Het is als het goed is maar voor één seizoen. Overigens denk ik niet dat de kwaliteitsverschillen komend seizoen groter zullen zijn dan bijvoorbeeld vorig seizoen.’’

En hoe luiden de ambities met de zaterdagploeg?
,,Die ploeg is op de laatste speeldag van het vorige seizoen gepromoveerd. Vrij veel spelers komen nu op een niveau waarop zij nog niet eerder hebben geacteerd. Handhaving zal dus absoluut de doelstelling zijn, al denk ik zeker dat onze kansen daarop zeer reëel zijn.’’

Dubbelfunctie Smaal is ‘aardig intensief’

0

Heel wat uurtjes in de agenda van Richard Smaal worden dit seizoen gevuld door Dubbeldam. De Dordtse voetbaltrainer heeft dit seizoen namelijk zowel de zaterdag- als de zondagploeg onder zijn hoede. Een primeur voor de club en de trainer. ,,Het is aardig intensief’’, erkent Smaal.

Dubbeldam
Zijn gecombineerde functie is niet de enige primeur voor Smaal bij Dubbeldam. De Dordtenaar was ook nooit eerder actief in zijn eigen woonplaats. ,,Voor het eerst ben ik binnen een paar minuten thuis als ik bij de club vertrek. Het is niet dat ik nu eerder thuis ben, maar voorheen moest ik toch altijd wel minimaal een halfuur rijden en ging er dus veel tijd op aan het reizen’’, aldus de oud-trainer van onder meer Arkel. ,,Als voetballer speelde ik eigenlijk ook altijd buiten Dordrecht. Nooit bewust eigenlijk, maar misschien dat ik daardoor als trainer ook buiten de stad bleef. Je hebt je contacten dan toch wat verder weg.’’

Je bent nu een paar weken onderweg als trainer van het zaterdag- en zondagteam van Dubbeldam. Bevalt de combinatie?
,,Het is aardig intensief. Het is voor het eerst dat ik in deze constructie werk. Vooraf had ik er eerlijk gezegd niet echt een beeld bij. Vanaf het begin van de voorbereiding ben ik eigenlijk elke dag wel met Dubbeldam bezig. Daar had ik me ook wel op ingesteld. Je moet dingen regelen, bereidt de trainingen voor en bent bezig met de samenstelling van de elftallen. Nu moest ik de namen van spelers van twee elftallen leren kennen. Inmiddels zitten die er wel in. Beide elftallen zijn eigenlijk compleet nieuw voor mij. De zondagploeg heb ik vorig seizoen al een paar keer in actie kunnen zien. Het zaterdagteam helemaal niet, omdat ik op die dag zelf nog werkzaam was voor mijn vorige club Arkel. Het is even investeren en het komt bijna elke dag wel terug, maar het is ook leuk om mee bezig te zijn.’’

Is het anders werken in een dubbelfunctie?
,,Ja en nee. Het werk is hetzelfde, al heb je nu twee verschillende teams. Maar je hebt wel verschillende lijntjes waar je mee te maken hebt, al komen sommige ook weer samen. Zo zijn er bijvoorbeeld verschillende leiders bij het zaterdag- en zondagelftal, maar bijvoorbeeld weer één materiaalman. Bij het ene team is het weer net iets anders als bij het andere team. Je praat met verschillende mensen over dezelfde onderwerpen. Je moet dus wel continu switchen, maar dat is niet zo’n probleem.’’

Spelen beide elftallen straks volgens dezelfde visie?
,,Nee, dat gaat niet gebeuren. Vanaf de voorbereiding heb ik geconstateerd dat beide elftallen een verschillend DNA hebben en een ander spelpatroon gewend zijn. Je wilt de kwaliteiten van het team zoveel mogelijk tot uiting brengen en dan kun je niet met twee verschillende elftallen op dezelfde manier spelen. Het zondagteam is iets verzorgder, het zaterdagteam wat dynamischer. Dat vraagt echt een verschillende manier van aanpak. Je zoekt toch naar een zo hoog mogelijk rendement.’’

Verschillende mensen, verschillende aanpak, verschillende tegenstanders. Is dat allemaal wel te behappen voor één trainer?
,,Dat lijkt wel te gaan lukken. Je moet alleen voldoende tijd hebben om erover na te denken. Daarom ben ik er ook juist elke dag mee bezig.’’

Sta je door deze dubbelfunctie nu dan ook dagelijks op het veld?
,,De zaterdagselectie traint op maandag en woensdag. De zondag traint dinsdag en donderdag. Op zaterdag en zondag zijn dan de wedstrijden. Ik zou bijna elke dag op het veld kunnen staan, maar dat doe ik niet. In overleg met de andere leden van de technische staf is afgesproken dat ik op dinsdag, woensdag en donderdag de trainingen leid. Op de maandag doet mijn assistent dat. Ik combineer het trainersvak ook nog met een fulltime baan, dus overdag ben ik niet vrij. Dan kun je niet elke avond op het veld staan. Anders had het een mooi scenario geweest. Op vrijdag sta ik ook niet op het veld. Dat is mijn voetbalvrije dag.’’

Met de zondagploeg ben je in West II in een gecombineerde derde en vierde klasse belandt. Hoe kijk je naar deze competitie-opzet?
,,Als de selectie compleet is, moeten wij in de derde klasse een rol van betekenis kunnen spelen. Zeker ook omdat een deel van de tegenstanders afkomstig zijn uit de vierde klasse. De competitie kent een hele aparte opzet, waarbij we in de eerste helft van de competitie maar één keer tegen elke tegenstander spelen en dan vindt er een scheiding plaats tussen de bovenste en onderste teams. Het is bijna een systeem zoals we dat kennen uit het jeugdvoetbal. Het moet blijken of dat prettig is, maar we moeten het er hoe dan ook mee doen. Het is als het goed is maar voor één seizoen. Overigens denk ik niet dat de kwaliteitsverschillen komend seizoen groter zullen zijn dan bijvoorbeeld vorig seizoen.’’

En hoe luiden de ambities met de zaterdagploeg?
,,Die ploeg is op de laatste speeldag van het vorige seizoen gepromoveerd. Vrij veel spelers komen nu op een niveau waarop zij nog niet eerder hebben geacteerd. Handhaving zal dus absoluut de doelstelling zijn, al denk ik zeker dat onze kansen daarop zeer reëel zijn.’’

Hellevoetsluis vindt de weg omhoog

Na de 1-4 zege 14 dagen geleden op Vitesse Delft wist Hellevoetsluis ook de thuiswedstrijd tegen het Vlaardingse CWO te winnen. Hoewel de krappe 2-1 anders doet vermoeden, viel er op de overwinning niets af te dingen en lijken de Hellevoeters de weg naar boven gevonden te hebben.

 

Zonder de tot de winterstop uitgeschakelde aanvoerder Frenk van Gelderen begon Hellevoetsluis op een zonnig maar koud ING Sportpark aan de wedstrijd tegen CWO. Voortbordurend op de goede tweede helft tegen Vitesse Delft, en dus spelend met 2 spitsen, schoot Hellevoetsluis uit de startblokken en speelde misschien wel de beste helft van dit seizoen. Met verzorgd, aanvallend voetbal drong het CWO op eigen helft en creëerde het kansen. De grootste was voor de altijd op de goede plaats staande Victor Hartog, maar verrast doordat Tom Sleeuwenhoek de bal even toucheerde schoot hij de bal niet in, maar over het lege doel.

De thuisploeg behield het beste van het spel en achterin werd er geen kans weggegeven. Het wachten was dan ook op de Hellevoetse voorsprong en die kwam er in de 14e minuut. Bij een vrije trap liepen de doelman en verdediger elkaar in de weg, zodat de bal voor de voeten van Tom Sleeuwenhoek viel en hij met dit buitenkansje wel raad wist (1-0). Hellevoetsluis bleef hierna ook goed spelen en kreeg kansen, maar wist de voorsprong niet uit te breiden.

 

Al snel in de tweede helft ging een wet in de voetballerij op, want waar Hellevoetsluis in de eerste helft verzuimde één van de vele kansen te benutten, kreeg CWO vroeg in de tweede helft een uitgelezen mogelijkheid de stand gelijk te trekken. Na een ongelukkige handsbal van Őner Sang-A-Jong ging de bal op de stip en kwam CWO geheel onverwacht langszij (1-1). Een kwartier was Hellevoetsluis even van slag en kreeg CWO zelfs een grote kans om op voorsprong te komen, maar de bal verdween langs de voor Hellevoetsluis goede kant van de paal naast het doel.

Vanaf de 60e minuut pakte Hellevoetsluis de draad weer op en gesteund door het fanatieke thuispubliek begon er een ware belegering op het doel van CWO. De rood-witten kregen veel corners te nemen en voor het oog van de CWO-doelman was het een drukte van belang, met de ene na de andere scrimmage tot gevolg. Het wachten was echter tot de 81e minuut, toen de net ingevallen Jarno Huijsman op maat werd bediend door Tom Sleeuwenhoek en tegen zijn voormalige trainer Rafael Andrade (oud-OHVV) de winnende treffer achter de doelman kopte (2-1). Omdat de ING-boys, inmiddels spelend met Gaultier Obiango (voor Onur Furuncu) en Remon Haze (voor Tom Sleeuwenhoek), verzuimden de stand op te voeren, bleef het spannend tot de laatste minuut, maar de zege kwam voor de Hellevoeters nooit echt in gevaar. Zodoende stijgen de Vestingstadbewoners weer een plaatsje op de ranglijst en sluiten ze aan bij de subtop.

Hellevoetsluis vindt de weg omhoog

Na de 1-4 zege 14 dagen geleden op Vitesse Delft wist Hellevoetsluis ook de thuiswedstrijd tegen het Vlaardingse CWO te winnen. Hoewel de krappe 2-1 anders doet vermoeden, viel er op de overwinning niets af te dingen en lijken de Hellevoeters de weg naar boven gevonden te hebben.

 

Zonder de tot de winterstop uitgeschakelde aanvoerder Frenk van Gelderen begon Hellevoetsluis op een zonnig maar koud ING Sportpark aan de wedstrijd tegen CWO. Voortbordurend op de goede tweede helft tegen Vitesse Delft, en dus spelend met 2 spitsen, schoot Hellevoetsluis uit de startblokken en speelde misschien wel de beste helft van dit seizoen. Met verzorgd, aanvallend voetbal drong het CWO op eigen helft en creëerde het kansen. De grootste was voor de altijd op de goede plaats staande Victor Hartog, maar verrast doordat Tom Sleeuwenhoek de bal even toucheerde schoot hij de bal niet in, maar over het lege doel.

De thuisploeg behield het beste van het spel en achterin werd er geen kans weggegeven. Het wachten was dan ook op de Hellevoetse voorsprong en die kwam er in de 14e minuut. Bij een vrije trap liepen de doelman en verdediger elkaar in de weg, zodat de bal voor de voeten van Tom Sleeuwenhoek viel en hij met dit buitenkansje wel raad wist (1-0). Hellevoetsluis bleef hierna ook goed spelen en kreeg kansen, maar wist de voorsprong niet uit te breiden.

 

Al snel in de tweede helft ging een wet in de voetballerij op, want waar Hellevoetsluis in de eerste helft verzuimde één van de vele kansen te benutten, kreeg CWO vroeg in de tweede helft een uitgelezen mogelijkheid de stand gelijk te trekken. Na een ongelukkige handsbal van Őner Sang-A-Jong ging de bal op de stip en kwam CWO geheel onverwacht langszij (1-1). Een kwartier was Hellevoetsluis even van slag en kreeg CWO zelfs een grote kans om op voorsprong te komen, maar de bal verdween langs de voor Hellevoetsluis goede kant van de paal naast het doel.

Vanaf de 60e minuut pakte Hellevoetsluis de draad weer op en gesteund door het fanatieke thuispubliek begon er een ware belegering op het doel van CWO. De rood-witten kregen veel corners te nemen en voor het oog van de CWO-doelman was het een drukte van belang, met de ene na de andere scrimmage tot gevolg. Het wachten was echter tot de 81e minuut, toen de net ingevallen Jarno Huijsman op maat werd bediend door Tom Sleeuwenhoek en tegen zijn voormalige trainer Rafael Andrade (oud-OHVV) de winnende treffer achter de doelman kopte (2-1). Omdat de ING-boys, inmiddels spelend met Gaultier Obiango (voor Onur Furuncu) en Remon Haze (voor Tom Sleeuwenhoek), verzuimden de stand op te voeren, bleef het spannend tot de laatste minuut, maar de zege kwam voor de Hellevoeters nooit echt in gevaar. Zodoende stijgen de Vestingstadbewoners weer een plaatsje op de ranglijst en sluiten ze aan bij de subtop.

Sliedrecht behaalt periodetitel door winst op GRC’14

Afgelopen weekend heeft Sliedrecht de eerste ‘prijs’ van het seizoen gepakt. De ploeg won verdiend met  1-0 tegen GRC’14, een overwinning die wel pas in de slotfase van de wedstrijd tot stand kwam. De thuisclub besliste de wedstrijd al vaker in de slotminuten. De wedstrijd was van begin tot het eind dus weer spannend, maar het was niet altijd goed.

De eerste helft had de thuisploeg vooral de bal, maar deed de ploeg daar eigenlijk niks mee. GRC vond dit prima en de ploeg had dan ook weinig moeite met het spel van Sliedrecht. De beste kansen waren dan ook voor GRC’14. Na een kwartier kreeg GRC de beste kans, een schot werd geweldig gered door de doelman van Sliedrecht. Sliedrecht bleef domineren maar dat zorgden niet voor grote kansen. Het bleef dus ook 0-0.

De tweede helft werd er pas beter gevoetbald door de thuisclub nadat de coach ingreep met een dubbele wissel. Er kwam meer tempo in de wedstrijd, waardoor de ploeg kansen kreeg. Maar GRC bleef ook kansen creëren, en kwam er af en toe erg gevaarlijk uit. Een cruciale redding een kwartier voor tijd van de doelman van Sliedrecht zorgden ervoor dat de 0-0 op het scorebord bleef. De thuisploeg bleef doordrukken tegen het eind van de wedstrijd aan en dat resulteerde in een schot wat rakelings naast ging. Vijf minuten voor tijd viel het doelpunt dan toch. Een bal over links, waarbij de verdediging van GRC dacht aan buitenspel, zorgden ervoor dat de 1-0 simpel kon worden binnengetikt. Daarna bleef GRC het nog proberen maar er zat geen punt meer in. Sliedrecht bleef geloven in de overwinning en de periodetitel, en dat bleek maar goed ook.

Sliedrecht speelt zaterdag om 14.30 een uitwedstrijd tegen nummer zeven SVL. GRC’14 speelt thuis de enige echte derby tegen Almkerk, de ploeg heeft vijf punten meer verzameld dan GRC.

Sliedrecht behaalt periodetitel door winst op GRC’14

Afgelopen weekend heeft Sliedrecht de eerste ‘prijs’ van het seizoen gepakt. De ploeg won verdiend met  1-0 tegen GRC’14, een overwinning die wel pas in de slotfase van de wedstrijd tot stand kwam. De thuisclub besliste de wedstrijd al vaker in de slotminuten. De wedstrijd was van begin tot het eind dus weer spannend, maar het was niet altijd goed.

De eerste helft had de thuisploeg vooral de bal, maar deed de ploeg daar eigenlijk niks mee. GRC vond dit prima en de ploeg had dan ook weinig moeite met het spel van Sliedrecht. De beste kansen waren dan ook voor GRC’14. Na een kwartier kreeg GRC de beste kans, een schot werd geweldig gered door de doelman van Sliedrecht. Sliedrecht bleef domineren maar dat zorgden niet voor grote kansen. Het bleef dus ook 0-0.

De tweede helft werd er pas beter gevoetbald door de thuisclub nadat de coach ingreep met een dubbele wissel. Er kwam meer tempo in de wedstrijd, waardoor de ploeg kansen kreeg. Maar GRC bleef ook kansen creëren, en kwam er af en toe erg gevaarlijk uit. Een cruciale redding een kwartier voor tijd van de doelman van Sliedrecht zorgden ervoor dat de 0-0 op het scorebord bleef. De thuisploeg bleef doordrukken tegen het eind van de wedstrijd aan en dat resulteerde in een schot wat rakelings naast ging. Vijf minuten voor tijd viel het doelpunt dan toch. Een bal over links, waarbij de verdediging van GRC dacht aan buitenspel, zorgden ervoor dat de 1-0 simpel kon worden binnengetikt. Daarna bleef GRC het nog proberen maar er zat geen punt meer in. Sliedrecht bleef geloven in de overwinning en de periodetitel, en dat bleek maar goed ook.

Sliedrecht speelt zaterdag om 14.30 een uitwedstrijd tegen nummer zeven SVL. GRC’14 speelt thuis de enige echte derby tegen Almkerk, de ploeg heeft vijf punten meer verzameld dan GRC.

Vrouwenvoetbal doet het goed bij VV Zundert

Martin van Erk heeft van dichtbij meegemaakt hoe het meisjes- en vrouwenvoetbal bij VV Zundert is uitgegroeid tot een volwaardige tak. Inmiddels heeft de club een MO11, MO15, MO17, MO19 en een eerste damesteam. Van Erk houdt zich momenteel bezig met het vlaggenschip, het eerste elftal.

Martin van Erk (54) kwam zelf in aanraking met het meisjes-/vrouwenvoetbal door zijn dochter die ging voetballen. Hij bleef eerst nog trainer van het G-elftal bij VV Zundert, maar stapte een paar jaar later over naar de meisjestak. Hij had een passie ontwikkeld voor het vrouwenvoetbal. “Dat was vier jaar geleden. Als bestuurslid
heb ik me in die periode ook best hard gemaakt voor het meisjes en damesvoetbal. Het was binnen de vereniging maar een klein clubje dat zich bekommerde om die tak, maar ik vond dat we hen wel zo goed mogelijk moesten
faciliteren. Zo speelde het eerste team in die tijd in de derde klasse, best een aardig niveau, dus vroeg ik me af of we geen gekwalificeerde trainer moesten zoeken.”

Vijfde klasse
Dat waren qua seniorenaantallen de hoogtijdagen van het vrouwenvoetbal bij Zundert, de club had zelfs een seizoen lang maar liefst drie elftallen. “Maar dat bleek uiteindelijk wel te veel.” Zeker toen een jaar of 3 geleden het grootste gedeelte van de dames uit het eerste besloot te stoppen, werd het wat krap. “Ze waren net gedegradeerd naar de vierde klasse en ook al wat ouder.” Inmiddels heeft Zundert nog één damesteam, met 22 vrouwen van wie een groot aantal speelsters erg jong is en met Van Erk als trainer. “We spelen in de vijfde klasse,
eindigen daar meestal onderin de middenmoot. Het niveauverschil binnen het team is ook vrij groot. We hangen een beetje tussen het recreatieve en prestatieve niveau in, maar ik vind wel dat we serieus voor de winst moeten gaan in een wedstrijd. Dat gebeurt dan ook.”

Daarnaast ziet Van Erk de toekomst van het eerste elftal van VV Zundert rooskleurig in. “We hebben aardig wat talentvolle speelsters rondlopen in de jeugd. De meiden onder 19 komen er komend seizoen bij en ik verwacht dat we
weer naar twee seniorenteams kunnen gaan. Met die aanvulling moeten we binnen een paar jaar een stapje naar boven kunnen doen. De structuur binnen de vereniging staat er inmiddels ook, dat is belangrijk.”

Samenwerking
Zo heeft VV Zundert inmiddels een eigen MO11 en MO19 en samen met Wernhout een MO15 en MO17. “We hadden allebei in die lichting te weinig meiden om er een elftal van te maken, maar wilden ze wel de kans bieden om samen te spelen. Toen zijn we de samenwerking aangegaan, dat bevalt tot nu toe goed.” Alleen een MO13 ontbreekt nog, daar zijn te weinig speelsters voor. “Dat is een hiaat, die meiden spelen nu in de meiden onder
11 of meiden onder 15.” Van Erk merkt dat het vrouwenvoetbal iets toevoegt aan Zundert. “Het is goed voor het hele sociale gebeuren binnen je vereniging, het brengt een leuke sfeer met zich mee. En sowieso vind ik dat
iedereen die wil voetballen, dat moet kunnen doen.”

Gevraagd naar zijn persoonlijke mening over het vrouwenvoetbal, gooit Van Erk een verrassend balletje op. “Het gaat goed met het vrouwenvoetbal in de gemeente Zundert, dat heeft denk ik met de gezonde concurrentie tussen de clubs te maken. De verenigingen zien bij een ander dat iets goed loopt en willen dan ook meedoen. Er wordt
veel georganiseerd, qua clinics en kennismakingsdagen voor meisjes bijvoorbeeld. Maar ik zou wel een voorstander zijn van één club voor al het vrouwenvoetbal.” Hij legt uit: “We hebben nu allemaal een paar elftallen
met speelsters van allerlei niveaus, maar het zou het mooiste zijn als iedereen op haar eigen niveau kan spelen. Dat kan alleen als je de krachten bundelt.” Socialer, vriendelijker, relaxter. Zelf voelt hij zich voorlopig prima als trainer van het eerste vrouwenteam. “Ik sta zelf al meer dan 20 jaar in verschillende hoedanigheden op donderdagavonden op het trainingsveld. Ik vind het sowieso altijd leuk om met het balletje bezig te zijn. Daarnaast is het damesvoetbal wat socialer en vriendelijker ingesteld dan het mannenvoetbal. Ook vanaf de kant gaat het er relaxter aan toe, dat past beter bij mij.”

Vrouwen RVVH beloont zichzelf met gelijkspel

Zaterdagmiddag vijf uur was de aftrap van de wedstrijd tussen de nummer drie en vijf van de Vrouwen Topklasse. Ter Leede, de favoriet, moest winnen om in het spoor te blijven van koploper DTS Ede. RVVH wilde de schade beperken tegen de zevenvoudig landskampioen en hoopte op een stunt. Met een 3-3- eindstand was RVVH de tevreden partij.

Onder de kunstverlichting en met een ijzige wind die over sportpark Roodemolen in Sassenheim waaide, speelde Ter Leede vanaf de eerste minuut met het zelfvertrouwen van een potentiele kampioen. Het vele loopwerk van de ploeg bracht RVVH in verwarring waardoor er in de zesde minuut al een kans was op de 1-0. Alleen door een overtreding kon een doelpunt worden voorkomen. De toegekende penalty werd feilloos benut.

Het zelfvertrouwen van Ter Leede groeide door de snelle, terechte, voorspong in de richting van zelfoverschatting terwijl RVVH zich door de snelle tegentreffer niet uit het veld liet slaan. ’Een doelpunt uit een penalty is ten slotte geen uitgespeelde kans’ moeten de Ridderkerkse dames hebben gedacht. RVVH was wel veroordeeld tot countervoetbal. Door een goed storend Ter Leede kon er geen sprake zijn van een aanval opbouwen. Uit één van deze counters stiftte Jennifer Oliveira de bal fraai over keepster heen 1-1.

Ter Leede bleef geduldig voetballen en kreeg de ruimte om de bal rond te spelen en de bewegende speelsters hun werk te laten doen.  In de 27e minuut werd het geduld beloond en kwam Ter Leede weer op voorspong.

Na de warme thee, die  nog nooit zo welkom was als op een koude avond als deze, pakte Ter Leede de draad al snel weer op en kwam na twee minuten op een 3-1 voorsprong door een fantastisch afstandsschot.

In tegenstelling tot wat men mocht verwachtten, motiveerde dit snelle tegendoelpunt RVVH om de aanval te gaan zoeken. Geen alles of niets voetbal maar een door trainer Thomas geregisseerd offensief. Met vooral lange ballen werd de ruimte achter de Sassenheimse verdediging gezocht. Daartegenover gebruikte Ter Leede haar snelle flankspelers om vanaf de achterlijn de bal voor het RVVH doel te krijgen. Het aanvallende voetbal van beide ploegen deed de supporters de kou vergeten. Beide teams kregen kansen. Het was RVVH dat de aansluitingstreffer scoorde door een kopbal van Viviane Verheijen. In de stilte na dit doelpunt schreeuwde aanvoerster Alyssa Dijkstra van RVVH over het veld tegen haar team ‘Meiden…er is hier iets te halen’.

Die strijdkreet was niet aan dovemans oren gericht. Vol goede moed bleef RVVH strijden voor een resultaat. Dat resultaat kwam er van de voet van Oliveira die de gelijkmaker aantekende. Met nog een kwartier te gaan zette Ter Leede aan om alsnog de, voor het kampioenschap, broodnodige drie punten thuis te houden. De beste kans op de overwinning was echter voor RVVH maar meer dan een gelijkspel werd het niet voor de Ridderkerksen.

Een bonuspunt voor RVVH dat aan een goede reeks bezig is.

VV Noordwijk pakt periodetitel tegen ASWH

VV Noordwijk heeft zaterdag de periodetitel in de derde divisie weten te pakken. Dit is gelukt door met veel moeite een punt te pakken tegen ASWH. De thuisploeg ASWH kwam meermaals op voorsprong in Hendrik-Ido-Ambacht, maar moest uiteindelijk toch de punten delen met de Noordwijkers.

Eerste helft

VV Noordwijk begon sterk aan de wedstrijd met na vijf minuten al de voorsprong op het bord. Tjeerd Westdijk nam een hoge pass vanaf de middenlijn in één keer met de borst aan en schoot de bal in de korte hoek in het doel.

Toch was het ASWH die met een voorsprong de rust inging. Na een te trage opbouw in de verdediging verloor Noordwijk de bal en lag het helemaal open voor ASHW. Pires kon de bal eenvoudig intikken: 1-1. Daarna werd ASWH weer gevaarlijk via een steekbal, waarna de keeper van VV Noordwijk uit zijn doel kwam. Hij deed dit echter te laat waardoor hij de speler raakte in plaats van de bal. De scheidsrechter gaf een penalty en deze werd benut door Verhoeven.

Tweede helft

ASWH begon de tweede helft weer sterk en al snel raakte ze de lat. Toch kwamen de bezoekers weer beter inde wedstrijd, die via de tweede treffer van Westdijk weer op gelijke hoogte kwamen. Hij schoot een voorzet bij de tweede binnen.

Daarna kwamen weer de bezoekers op voorsprong. Een strakke voorzet werd in één keer geraakt en tegendraads ingeschoten door Pires, die zijn tweede doelpunt maakte.

Koploper VV Noordwijk gaf de periodetitel alleen niet zo gemakkelijk weg. Ze verzamelde de moed om nogmaals de gelijkmaker te scoren. Uit de rebound van een hoekschop was het Overvliet die de bal kon binnenkoppen en de periodetitel veiligstelde.

http://bluerobin.nl/

VV Noordwijk pakt periodetitel tegen ASWH

VV Noordwijk heeft zaterdag de periodetitel in de derde divisie weten te pakken. Dit is gelukt door met veel moeite een punt te pakken tegen ASWH. De thuisploeg ASWH kwam meermaals op voorsprong in Hendrik-Ido-Ambacht, maar moest uiteindelijk toch de punten delen met de Noordwijkers.

Eerste helft

VV Noordwijk begon sterk aan de wedstrijd met na vijf minuten al de voorsprong op het bord. Tjeerd Westdijk nam een hoge pass vanaf de middenlijn in één keer met de borst aan en schoot de bal in de korte hoek in het doel.

Toch was het ASWH die met een voorsprong de rust inging. Na een te trage opbouw in de verdediging verloor Noordwijk de bal en lag het helemaal open voor ASHW. Pires kon de bal eenvoudig intikken: 1-1. Daarna werd ASWH weer gevaarlijk via een steekbal, waarna de keeper van VV Noordwijk uit zijn doel kwam. Hij deed dit echter te laat waardoor hij de speler raakte in plaats van de bal. De scheidsrechter gaf een penalty en deze werd benut door Verhoeven.

Tweede helft

ASWH begon de tweede helft weer sterk en al snel raakte ze de lat. Toch kwamen de bezoekers weer beter inde wedstrijd, die via de tweede treffer van Westdijk weer op gelijke hoogte kwamen. Hij schoot een voorzet bij de tweede binnen.

Daarna kwamen weer de bezoekers op voorsprong. Een strakke voorzet werd in één keer geraakt en tegendraads ingeschoten door Pires, die zijn tweede doelpunt maakte.

Koploper VV Noordwijk gaf de periodetitel alleen niet zo gemakkelijk weg. Ze verzamelde de moed om nogmaals de gelijkmaker te scoren. Uit de rebound van een hoekschop was het Overvliet die de bal kon binnenkoppen en de periodetitel veiligstelde.

http://bluerobin.nl/

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.