Het gaat hartstikke goed met sv MEC’07. Alle geledingen laten een stijgende lijn zien en iedereen voetbalt met plezier op het sportpark. Jos van Rouwendaal (60) is dan ook een tevreden voorzitter, maar zit tegelijkertijd niet stil.

MEC’07 werd twaalf jaar geleden opgericht als fusieclub tussen sv Maurik en vv EWV. De Maurikse,Eckse en Wielse voetbalclub combineert sindsdien gezelligheid met sportiviteit. De fusie heeft goed uitgepakt, hoewel er veel tijd in is gaan zitten. De laatste jaren heeft MEC’07 zich weer op de toekomst kunnen richten en daar plukt het nu de vruchten van. In 2015 is Jos van Rouwendaal voorzitter geworden, twee jaar later kneep hij er even tussenuit, om vrij snel weer terug te keren. “Ik ben vroeger trainer geweest van Maurik en woon twee dorpen verderop, in Ingen. Ik ben dus niet per se een jongen van de club, maar ken het hier wel goed. Ik heb altijd contact gehouden met de mensen binnen de vereniging.” Daarnaast heeft Van Rouwendaal in de afgelopen jaren wat ervaring opgedaan als voorzitter bij andere voetbalclubs.

ROER OM
Hij is begonnen met een geheel nieuw bestuur, dat de blik vooruit richtte. “We hebben het roer omgegooid, wat zaken opnieuw aangepakt. Ik ben er bijvoorbeeld heel trots op dat wij als een van de eerste clubs in de Betuwe 120 zonnepanelen op het dak hebben gelegd en een zonneboiler hebben gekocht om de energiekosten naar beneden te halen. We zijn een duurzame vereniging geworden, denken bijvoorbeeld ook aan ledverlichting.” Ook de contacten met het zakenleven zijn goed, niet onbelangrijk voor een voetbalclub die sponsoren hard nodig heeft. MEC’07 houdt zich bezig met de maatschappelijke taak van een vereniging, wil graag een ‘open club’ worden. “We hebben nu al een bridgeclub die gebruik maakt van onze faciliteiten, ook wordener darttoernooien en bingo’s gehouden, maar we willen graag meer doen. Ons terrein mag meer gebruikt worden, bijvoorbeeld door een voetbalschool.” Het opleiden van jeugd staat ook hoog op het prioriteitenlijstje. “We zijn ontzettend aan het investeren in onze jeugdopleiding, sturen trainers naar de cursus en zetten zelf opleidingen op voor coaches en ook scheidsrechters. Daarnaast hebben we voor volgend seizoen een gecertificeerde keeperstrainer voor de selectie aangetrokken, die ook de trainers in de jeugd gaat opleiden.” Een andere wens is een kunstgrasveld, dat heeft MEC’07 nog niet.

VRIENDENTEAM
Zoals bij elke voetbalclub is het wel en wee van het vlaggenschip een belangrijke factor. Het eerste elftal degradeerde vorig jaar, maar gaat nu aan kop in de vijfde klasse. “We hebben vorig jaar een beetje pech gehad, maar hoe het daarna is gegaan, vind ik kenmerkend voor onze club. De selectie is helemaal compleet gebleven, we hebben zelfs versterking gekregen van jongens die vroeger bij ons hebben gespeeld. Elk team bij MEC’07 is een vriendenteam.” Het ledenaantal stijgt, de club heeft jongens-, meisjes-, dames- heren- én 35 plus-teams. Ook een Walking Football ploeg is inmiddels toegevoegd aan het aanbod. Kortom, het gaat hartstikke goed met MEC’07. “We zijn een gezonde club, die langzaam groeit. En alle geledingen groeien mee.”

Sinds jaar en dag runnen Rijk en Angela van IJzendoorn het wedstrijdsecretariaat van RKTVC. Vanuit hun eigen kamertje in de hoek van het clubgebouw regelen de twee supervrijwilligers alles voor de Tielse vereniging, waar ze zich echt goed thuis voelen. “RKTVC voelt als familie.”

Elke tegenstander die zich meldt op sportpark de Ridderweide, heeft het genoegen om Rijk en Angela van IJzendoorn te ontmoeten. Dit enthousiaste en vriendelijke duo maakt bezoekende teams namelijk met alle liefde wegwijs op het fraaie voetbalcomplex van RKTVC. In hun eigen, vertrouwde kamertje aan de rand van de kantine krijgen gasten er de sleutel van de kleedkamer, die ze na een pot voetbal in dezelfde knusse ruimte weer dienen in te leveren. “Bijna alle teams laten de kleedlokalen gelukkig netjes achter”, zegt Rijk. “Maar vaak gaat Angela toch nog even kijken als ze zijn vertrokken. Indien nodig, haalt ze even snel de bezem door de ruimte, zodat die ruimte brandschoon is voor het volgende elftal.”

CONTACT MET KLEINTJES
Sinds jaar en dag zijn de twee elke zaterdagochtend van 07.15 tot zeker 17.45 uur aanwezig bij RKTVC. “We openen de kantine zodat iedereen lekker een bakje koffie kan drinken, zorgen dat de ranja klaarstaat voor de kleintjes en daarna nemen we uiteraard plaats in onze ruimte”, zegt Rijk. Op de computer en op papier houden ze nauwlettend het speelschema van die dag in de gaten, saai is het eigenlijk nooit op een zaterdag. “De deur staat hier altijd open en we krijgen gedurende de dag enorm veel vragen. Dat is erg gezellig, je maakt met veel mensen een praatje op zo’n dag”, vertelt Rijk. Ook zijn compagnon Angela vindt het erg leuk om voor iedereen klaar te staan en zij geniet met name van de vele jeugd die er rondloopt bij RKTVC. “Het contact met de kleintjes vind ik het leukste van alles”, zegt ze. “Als die kinderen lol hebben, dan zijn wij ook erg tevreden.” Op zondagochtend zitten Rijk en Angela klaar om de senioren te ontvangen bij RKTVC en op vrijdag zijn ze ook bij de club om te helpen met de wekelijkse schoonmaakronde. Wat vinden ze zo leuk aan hun vrijwilligerswerk bij Tielse vereniging? “We vinden het prettig om anderen te helpen en om onderdeel te zijn van deze mooie club”, legt Rijk uit. “We komen allebei niet uit Tiel en hebben ook bij andere verenigingen vrijwilligerswerk gedaan, maar daar
werden we niet zo gewaardeerd. Hier is dat anders: we krijgen veel complimenten, mensen zijn blij dat we onze ziel en zaligheid in de club stoppen. RKTVC voelt daarom echt als familie”, zegt hij trots.

BLAUW
Ondanks hun clubliefde zijn ze puur op voetbalgebied geen diehard fans van RKTVC. Op zaterdag en zondag melden de twee zich niet vaak buiten langs de lijn en ze zullen niet staan te springen als de club een kampioenschap behaald. “We gunnen iedereen evenveel voetbalplezier, dat vinden we veel belangrijker dan resultaten”, zegt Rijk. Angela is supporter van FC Utrecht en Rijk is Feyenoord-fan, in het buitenland steunen ze wel dezelfde ploeg: Schalke 04. Opmerkelijk: die Duitse club speelt in hetzelfde donkerblauw als RKTVC.

SCZ is voor het tweede jaarop rij hét decor voor het Beach Soccer toernooi in de regio Tiel. Organisatoren Fred Fisscher en Marco van Overbeek moesten op zoek naar een nieuwe club nadat Theole de prioriteiten verlegde en kwamen uit in Zoelen.

De eerste editie van het Beach Soccer toernooi bij SCZ beviel de organisatoren prima. “Het moet groeien, was nu allemaal nog vrij kort dag, maar toch hebben we leuk gedraaid. De fi naledag was echt een hoogtepunt, met leuke partijen voetbal voor jong en oud, lekkere muziek en zelfs een zwembad vanwege de warmte”, vertelt Fred Fisscher trots. “Die dag was echt super.” Hij hoopt het fi naleweekend van 2019, 6 en 7 juli, weer met een dergelijk gevoel af te sluiten. “Je hoopt zo veel mogelijk teams bij elkaar te krijgen en groter en bekender te worden. We hebben nu wat meer tijd gehad voor de promotie.” Zo kijkt het toernooi ook naar G-teams en damesteams, naast de jeugd en heren die al aan bod kwamen. De winnaars van iedere categorie krijgen ook nog eens een ticket voor het NK in Scheveningen. De sport wordt steeds populairder en iedereen krijgt van de organisatie de gehele maand juni de kans om te trainen en spelen op het zand bij Zoelen. Toegang tot het sportpark kan via SCZ worden geregeld, ook scholen zijn zowel op het toernooi als op het veld van harte welkom. Het toernooi begint op zondag 2 juni, met 16, 22 en 23 juni als andere speeldata voor het fi naleweekend. Voor alle informatie en inschrijvingen kun je terecht op www.beachclubzoelen.nl. De organisatie is ook nog hard op zoek naar scheidsrechters.

Cynthia de Keijzer (40) is sinds vorig jaar oktober lid van de feestcommissie bij GVV. De vrolijke veertiger vindt het leuk om het mensen naar hun zin te maken en geniet dan ook met volle teugen van haar rol.

Als klein meisje liep Cynthia de Keijzer al bij GVV rond, maar voetbalde er nooit zelf. Ze ging kijken naar bekenden of vierde carnaval in het clubgebouw. Drie jaar geleden wilde haar zoontje gaan voetballen en toen won ze de strijd van haar man Patrick, die uit Meteren komt en een MVV’58-man was. GVV was nou eenmaal om de hoek en dus ging Mareno daar voetballen.

FEESTCOMMISSIE
De Keijzer is niet het type dat haar kind bij de poort afzet en hem weer op komt halen als hij klaar is. Nee, ze wil ook iets terugdoen voor de vereniging. “Maar op het veld staan heeft geen zin, want daar snap ik niks van. Ik weet dat de bal rond is en in het doel moet, maar daar houdt het dan ook wel zo’n beetje op.” En dus ging zij iets anders zoeken, terwijl Patrick zijn zoon bijstond op het veld. De Keijzers man voelt zich inmiddels ook prettig bij GVV. Aangezien de 40-jarige moeder het leuk vindt om dingen te organiseren voor de kleintjes en houdt van gezelligheid, was de feestcommissie een logische keus. Toen ze daarvoor gevraagd werd, kon ze dan ook niet weigeren. Ze begon vol energie aan de vrijwilligerstaak. “Ik ben gelijk langs winkeliers gegaan om te vragen of die ons wilden sponsoren. De Marskramer heeft bijvoorbeeld wat prijzen en cadeaus geschonken, daar zijn we hartstikke blij mee.” Ze probeert haar plannen niet te snel er doorheen te duwen, maar met respect voor de gedachten van haar collega-commissieleden wat te veranderen. “Want ik kijk natuurlijk met een andere, frisse blik naar bepaalde zaken.” Het bevalt haar tot nu toe prima. “Ik vind het echt leuk om dingen te organiseren voor de kinderen, zodat ze ook buiten het voetbal bij GVV komen.”

MOEDER
De Keijzer geniet het meest als ze haar zoontje rond ziet rennen, met een grote glimlach op zijn gezicht. “Hij heeft het hier nu super naar zijn zin, zit ‘s ochtends strak klaar om naar de voetbal te gaan. Dat doet je als moeder echt heel goed.” Dat ze goed ligt binnen de vereniging, is wel duidelijk op deze zaterdagochtend. Clubman Rino Lafranceschina, die vond dat De Keijzer het verdiende om in deze krant in de schijnwerper gezet te worden, begroet haar met een grap en een grol en vrijwilliger Guy van Gils deelt ook een plaagstoot uit vanachter de bar. Voorlopig zit De Keijzer nog hartstikke goed bij de club. “Sterker nog, mijn dochter zou ook weleens lid kunnen worden. Die heeft de smaak van het voetballen te pakken.”

Voetbalvereniging Tricht viert eind mei en begin juni zijn 75ste verjaardag. Een bijzonder getal, dat uitbundig gevierd zal worden. De jubileumcommissie heeft een feestweek vol hoogtepunten, herenigingen en voetbal in elkaar gezet.

Eigenlijk begint de voetbalgeschiedenis van VV Tricht al op 8 juni 1919, maar toch viert de club dit jaar niet zijn honderdste levensjaar. Hoe dat kan? Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, ging de voetbalvereniging uit het gelijknamige plaatsje ter ziele. Vijf jaar later kreeg Tricht een tweede leven.

Op 31 mei 1944 werd het huidige VV Tricht opgericht, 75 jaar geleden dus. En dat wordt gevierd aan de Middelweg. De leden en iedereen die de club een warm hart toedraagt, kijken reikhalzend uit naar de feestweek.

Op donderdag 30 mei worden de festiviteiten afgetrapt met het internationale Gijpo JO9- 1-toernooi, dat voor de tiende keer bij Tricht wordt gehouden. Enkele hoogtepunten van de feestweek zijn het officiële gedeelte van vrijdagavond 31 mei, waarop enkele leden in het zonnetje gezet worden. Dat zijn clubmensen die al 25, 40, 50 of zelfs 60 jaar lid zijn van Tricht. Acht dagen later, op zaterdag 8 juni, vindt de knallende afsluiting van de feestweek plaats.

De gehele dag voetballen teams van Tricht tegen bijzondere tegenstanders, die speciaal zijn samengesteld en uitgekozen voor dit jubileum. Meer informatie en het precieze programma is te vinden op www.vvtricht.nl. Daar kun je ook het speciale jubileumshirt bestellen.

De club Tricht is in 75 jaar uitgegroeid tot een belangrijke waarde in de regio. De beslissing in de jaren zestig om voor het zaterdagvoetbal te kiezen, blijkt nog altijd de juiste. Een van de mooiste hoogtepunten op voetballend gebied was het kampioenschap in de derde klasse in 1986, waarmee Tricht promoveerde naar de tweede klasse. Daar speelt het nu nog, maar in die tijd was het ook daadwerkelijk het tweede niveau binnen het amateurvoetbal op zaterdag. Tricht is inmiddels alweer zes jaar terug in die tweede klasse, na de promotie in 2013. Niet elk seizoen is even succesvol, maar met een ledenaantal van rond de vijfhonderd is het een club om trots op te zijn. En dat wordt gevierd eind mei en begin juni, waarbij iedereen met een groen-wit hart van harte welkom is.