Hij is de oudste speler en probeert zijn ervaring over te brengen op de jongere gasten. Na vele mooie jaren op hoog niveau twijfelde Ruud van Dijk (37) drie jaar gelden over RightOh, maar de verdediger is blij met zijn keuze voor de club uit Geertruidenberg. “Ik ben nog altijd fit en gemotiveerd.”

Ruud van Dijk beleefde vele mooie jaren in zijn lange voetbalcarrière. Hij speelde heel wat seizoenen in de hoofdmacht van het Bredase Baronie en had daar behoorlijk wat succes. “Ik heb in de hoofd- en topklasse gespeeld. Die laatstgenoemde competitie was destijds de hoogste amateurklasse van Nederland. Bovendien deden we ook mee in de landelijke Amstel Cup, dat waren mooie wedstrijden”, zo haalt hij herinneringen op. “Ik speelde altijd op het middenveld en was een vaste waarde in het team. Het waren prachtige jaren.”

Van Dijk speelde ging hierna nog bij GVV Unitas en DESK en hierna stopte hij ermee. Tijdelijk, zo bleek later. De vader van Van Dijk komt uit Geertruidenberg en hij zei tegen zijn zoon: ‘Waarom kom je niet bij Right-Oh voetballen?’. De middenvelder miste het voetbal, maar twijfelde. “Ik dacht dat het niveau en beleving te ver af zou liggen van wat ik gewend was maar ik miste het presteren en het sociale van een vereniging. De twijfels waren snel weggenomen. Met een ambitieus team gingen we de derde klasse in, alleen helaas degradeerden we. Ondanks die teleurstelling had ik ondertussen mijn plek gevonden bij de club.”

LAATSTE MAN
De aanvoerder is van het middenveld ondertussen teruggezakt naar de positie van laatste man. “Dat scheelt qua loopvermogen”, zo grapt hij. En dan serieuzer: “Als laatste man heb ik veel overzicht, dat is fijn. In de opbouw kan ik hierdoor belangrijk zijn voor het team.” Van Dijk vindt het voetballen té leuk om te missen en ziet spelen in de krochten van het amateurvoetbal nog niet zitten. “Ik ben altijd aanwezig op de training: ik wil graag fit blijven en dat lukt op deze manier erg goed. Soms duurt het herstel na een zware wedstrijd wat langer en mijn lichaam is wat eerder verzuurd. Maar ik kan nog prima mee.”

ZESDE PLAATS
Dit seizoen hoopte Right-Oh onder leiding van trainer Leon Hutten mee te spelen om de prijzen, maar het liep anders. Door verschillende redenen haakte de ene na de andere speler af gedurende het seizoen, waardoor de selectie flink werd uitgedund. Dit had volgens Van Dijk invloed op de prestaties van de club uit Geertruidenberg. “We hadden een heel goed team, maar leverden veel kwaliteit in. De jeugdspelers en gasten uit het tweede en derde team hebben ons goed geholpen, maar ik ben niet tevreden over onze zesde plaats.”

Van Dijk hoopt op een beter seizoen 2019-2020 met Right-Oh. “Ik hoop op een plekje bij de eerste vijf en wellicht een periodetitel. Maar we zullen zien. Ik denk dat het een overbruggingsjaar gaat worden, er vinden weer wisselingen plaats in de selectie.”

Veel spelers verlaten de selectie van Dongen deze zomer en middenvelder Daan Poelmans (29) is een van hen. De Dongenaar vindt het na negen seizoenen in het eerste van de Kanaries prettig om iets meer uurtjes over te hebben, maar kiest nog niet voor de kelderklasse. De routinier vertrekt naar derdeklasser Oosterhout.

Daan Poelmans begon ooit met voetballen bij DVVC, maar na zijn overstap in 2005 naar buurman Dongen, groeide hij daar uit tot een echte clubman. Hij was er al snel actief als onder meer jeugdtrainer en mede-organisatorvan de jeugdclinicic. En nog veel mooier en specialer: als speler van het eerste was de middenvelder onderdeel van de ‘gouden generatie’, die de successen in rap tempo aaneenreeg. Poelmans was er al bij toen Dongen 1 in 2010 kampioen werd in de eerste klasse en de landelijke KNVB Beker voor amateurs won. Zes jaar later schreven hij en zijn teamgenoten wederom geschiedenis door kampioen te worden in de hoofdklasse, de Provincie Brabant Cup staat op de erelijst van Poelmans en ook in de derde divisie stond de hardwerkende middenvelder de laatste drie seizoenen zijn mannetje.

MAXIMALE BEREIKT
“Je kunt wel stellen dat ik het maximale bereikt heb in al die jaren”, zegt Poelmans. “Kampioen worden bij de senioren is al speciaal, helemaal als dat lukt in zowel de eerste als de hoofdklasse. Het is uniek dat we met een hoop Dongense jongens het eerste team naar de derde divisie hebben geholpen. Bij elke club heb je jongens die jarenlang in het eerste elftal spelen, maar het is bijzonder dat de kern van clubjongens mee is gegroeid met het hoge niveau. Ik heb enorm genoten van alle jaren in Dongen 1. Ook in het afgelopen seizoen heb ik tot mijn grote tevredenheid veel wedstrijden in de basis gestaan.”

De laatste jaren verlieten steeds meer spelers van ‘de gouden generatie’ Dongen 1 en na negen jaar vindt ook Poelmans het tijd voor wat anders. “Ik wil meer tijd besteden aan studeren en dan vind ik drie keer trainen in de week te veel. Bovendien ben je vaak de hele zondag ‘kwijt’ door voetbal omdat we uitwedstrijden in het hele land spelen”, legt hij uit. “Dongen wil doorselecteren en verjongen en dat moet ook wel: van ‘mijn’ generatie is er volgend jaar niemand meer over, dat gegeven nam ik ook mee in mijn besluit om weg te gaan.” Poelmans wil nog niet in de kelderklasse gaan spelen en kiest daarom voor een overgang naar Oosterhout. Ook teamgenoot Tom Kolkert maakt de overstap naar die vereniging, die maar liefst vier niveaus lager speelt dan Dongen. Voelt dat stiekem toch een beetje als de kelderklasse? “Absoluut niet”, zegt Poelmans. “Ik ga daar niet heen om af te bouwen. Ik wilde graag in een eerste team blijven spelen en Oosterhout was de eerste die me belde met een goed verhaal. Ik heb een goed gevoel bij de club en ben nog ambitieus.”

De verdedigende middenvelder gaat Dongen missen, maar verwacht ooit terug te keren bij De Kanaries. “Ik zie mijn vertrek eerder als een tot ziens dan een vaarwel.”

Nog nooit in de hele clubhistorie werd een seniorenteam van HZ’75 kampioen. Dit jaar was het vlaggenschip van de vereniging uit Hooge Zwaluwe dichtbij ‘de dubbel’, maar het vriendenteam greep helaas naast de titel en de bekerwinst.

HZ’75 is een unieke club, want het eerste team van de blauw-gelen speelt in de reserve zesde klasse in plaats van in de standaard competities. “Vanaf mijn vijftiende speelde ik in het eerste team, maar dat was niet altijd een pretje”, zegt Bas van Dorst (26). “Als kleine club hadden we altijd moeite om een representatief team op de been te brengen, met als gevolg dat we vaak zware nederlagen leden. Niemand werd daar bij HZ’75 gelukkig van. Veel jongens vertrokken ook om die reden. Uiteindelijk besloten we om met het team in de reserve klasse te gaan spelen. Dat is een stuk leuker en de prestaties zijn sindsdien ook veel beter”, zegt de verdediger.

In het eerste team speelt Van Dorst samen met zijn vrienden al jarenlang in de zesde klasse. Jongens die de club in hun jeugd verlieten, keerden hierdoor weer terug naar HZ’75. Er staat een goed elftal, dat de laatste jaren bovenin meedraait in de competitie. Dit seizoen was zelfs uitzonderlijk goed: Dorst en zijn kameraden waren lang in de race voor de titel, maar BSC 7 bleef HZ’75 drie punten voor, waardoor het team tweede werd. “We hadden geschiedenis kunnen schrijven, want er is nog nooit een seniorenteam van onze club kampioen geworden”, zo zegt Dorst. “Helaas liepen we ook de bekerfinale mis, want in de halve fi nale bleek FC Bergen via penalty’s te sterk”, zo baalt hij.

JEUGDKAMP
Van Dorst is ook actief alsvrijwilliger bij de club die hem zo lief is. “Met een hele groep organiseren we altijd ons traditionele jeugdkamp. We gaan dan naar Den Hout en maken er een leuk weekend van voor de jeugd. We doen allerlei spelletjes en bezorgen de jeugd een leuke tijd. Vroeger als kind vond ik het jeugdkamp al erg leuk en het is mooi dat ik nu zelf mijn steentje kan bijdragen als senior.” Van Dorst zet zich niet alleen in voor het jeugdkamp, maar bemoeit zich ook met feestavonden en toernooitjes. Met het 45-jarig jubileum op komst, hebben Van Dorst en de overige leden van de activiteitencommissie weer een mooi project waarover ze kunnen brainstormen.

De centrale verdediger geniet van de eensgezindheid binnen de club en van de zondagochtenden bij HZ’75. “We hebben een goed elftal en het zijn allemaal toffe gasten. Op het veld wil iedereen graag winnen, maar daarna drinken we met z’n allen gezellig een biertje en dan is de wedstrijd weer vergeten.” En dat misgelopen kampioenschap, is dat ook al uit het geheugen gewist? “Helaas niet”, zegt Van Dorst. “Hopelijk kunnen we komend seizoen wel de titel grijpen, het wordt tijd dat we eens zo’n succes kunnen vieren.”

Met overmacht werd Zwaluwe JO19 kampioen van de voorjaarscompetitie in de vierde klasse. Het elftal vol talenten maakt komend seizoen als één geheel de overstap naar het seniorenvoetbal. Aan trainer Gerwin den Rooijen de taak om de jongens op te leiden voor het vlaggenschip van de zaterdagclub.

Het enige JO19-team van Zwaluwe verloor in de voorjaarscompetitie slechts één duel, de overige tien wedstrijden werden overtuigend gewonnen. “We gingen in de laatste wedstrijd ten onder tegen JEKA, maar de jongens hadden toen nog een mooi kampioensfeestje in de benen”, zo zegt Gerwin den Rooijen grinnikend. “We hebben een ontzettend leuk team en de sfeer was uiteraard top door de goede resultaten in de tweede seizoenshelft. Wel moet ik iets bekennen over de tegenstand: die was eerlijk gezegd niet al te zwaar. We hebben veel gewonnen en plezier gehad, maar voor de ontwikkeling van mijn spelers was het niet hun beste halfjaar”, zegt de trainer/coach van het team.

In het eerste halfjaar ging het minder goed met zijn team. In de derde klasse eindigde de JO19 bij de onderste ploegen. Maar het team van Den Rooijen ging versterkt de tweede competitiehelft in. In de winterstop schreef Zwaluwe het JO15-team en JO17-team niet in voor de voorjaarscompetitie wegens bezettingsproblemen. De jongste spelers vormden een JO16-team en wat oudere spelers schoven door naar de JO19, zodat er in de tweede seizoenshelft geen enkel team een tekort aan spelers had. “Dat is een goede zet geweest”, zegt Den Rooijen, die behalve trainer ook vice voorzitter is van het jeugdbestuur. “Als kleine club moet je zorgen dat de boel draaiende blijft en dat is goed gelukt.”

TWINTIG JAAR VRIJWILLIGER
De 36-jarige Den Rooijen is al twintig jaar vrijwilliger bij Zwaluwe, de club waar hij opgroeide. “Mijn ouders stonden altijd achter de bar, dus ik moest wel mee”, lacht hij. “Door een knieblessure moest ik zelf al op 16-jarige leeftijd stoppen met voetbal. Maar als jeugdtrainer heb ik gelukkig een leuke hobby gevonden. Ik begon bij de D’tjes, en schoof steeds een generatie door. Ook ben ik nog even KNVB-scheidsrechter geweest, maar dat was niet helemaal mijn ding. Het is veel mooier om met een jong team wekelijks op het veld te staan. Het contact en het plezier dat ik heb met die gasten is geweldig. Daar geniet ik het meeste van.”

Komend seizoen is Den Rooijen voor het eerst trainer van een seniorenteam. Samen met de hele JO19 wordt hij Zwaluwe 3, een elftal dat als opleidingsteam moet gaan fungeren bij de zaterdagclub. “De jongens schuiven versneld door, we hebben volgend seizoen geen JO19- team. Maar ook dit is een goede keuze: mijn spelers kunnen op vroege leeftijd wennen aan het fysieke voetbal. Mijn spelers zijn fanatiek en willen beter worden. Dat lukt in het seniorenvoetbal. De jongens zullen slim moeten spelen en ik ben zeer benieuwd hoe we gaan presteren.”

Vanaf komend seizoen is Louis Roovers de nieuwe oefenmeester van Raamsdonk. Zijn opdracht is om degradatie uit de vierde klasse te voorkomen, maar de fanatieke coach is ambitieuzer. “We gaan voor een plek bovenin de middenmoot.”

Het voetbaljaar is afgelopen, maar Louis Roovers kijkt al enorm uit naar het seizoen 2019/2020. “Voetbal is alles wat de klok slaat”, zo zegt de man uit Raamsdonkveer, die in de regio niet alleen bekendstaat als trainer, maar ook door het indrukwekkende voetbalmuseum in zijn huis. Daarin is plaats voor onder meer vele wedstrijdprogramma’s, entreebewijzen en speldjes en het is dan ook niet vreemd dat de coach al veel informatie heeft verzameld over VV Raamsdonk, de club waar hij komende zomer onder contract staat. “Ik weet waar ik aan begin, heb mijn huiswerk gedaan. Ik kom uit de gemeente en volg deze club al erg lang. Het is een mooie en hechte vereniging, met een schitterend sportpark. Met veel passie en enthousiasme ga ik in augustus van start.”

VIJF NIEUWELINGEN
Louis Roovers had eerder Good Luck en RFC onder zijn hoede en was maar liefst twaalf jaar werkzaam bij Baronie, waar hij lange tijd technisch manager was en ook als trainer van het tweede en assistent van het eerste team fungeerde. Raamsdonk haalt dus een coach met een goed cv in huis en de man uit Raamsdonkveer wil zijn ervaring overbrengen op zijn selectie, die wordt versterkt met vijf nieuwe spelers. Het drietal Yordi Vissers, Frank van Wijk en Habbat Matte komt over van RFC Zaterdag 1 en Mike de Man ruilt SCO in voor Raamsdonk. Daarnaast keert ook Kees Schellekens terug op het oude nest. “Raamsdonk heeft geen JO19 en geen JO17 en het tweede team speelt op een laag niveau. Ik vind het daarom belangrijk dat ik een brede selectie heb van zeker achttien spelers, zodat er voldoende gezonde concurrentie is binnen de groep.”

MIDDENMOOT
Raamsdonk eindigde de afgelopen twee seizoenen als elfde in de vierde klasse en het jaar daarvoor werd de club tiende. De blauw-witten ontsnapten dus al drie keer op rij ternauwernood aan degradatie en daarom heeft Roovers een logische doelstelling meegekregen van het bestuur: degradatie naar de vijfde klasse voorkomen. Roovers neemt op voorhand echter geen genoegen met deze missie. Hij legt de lat direct een stuk hoger. “De club weet dat ik vol ambitie zit en altijd ga voor het hoogst haalbare. Ik wil daarom minimaal een mooie plek in de middenmoot behalen met Raamsdonk. Ook hoop ik jeugdspelers en hun ouders te betrekken bij de thuiswedstrijden van het eerste team, door telkens één team met ons de line-up te laten verzorgen. Hiermee wordt de binding tussen de selectie en de rest van de club verstevigd en dat zorgt hopelijk voor meer publiek langs de lijn.”

Roovers hoopt dat zijn spelers net zo gedreven zijn als hijzelf. “Als je op zondag van het veld stapt na een wedstrijd, moet je al alweer zin hebben in de training van dinsdag”, stelt hij. “Ik hoop dat we samen mooie dingen kunnen bereiken.”