Home Blog Pagina 1225

Vibeke is elke zaterdag bij VV Hellevoetsluis te vinden met een biertje in haar hand

Vibeke van Wingerden (43) is werkzaam voor VV Hellevoetsluis wat zij met veel plezier doet. In 2011 heeft ze met haar man samen de Mini Stars opgericht. “Wij zijn eigenlijk samen een team langs de lijn.” In dit interview lees je meer over haar werkzaamheden en haar liefde voor de club die met de jaren mee steeds verder is gegroeid.

Ze heeft twee zoons van 12 en 9 jaar die allebei voetballen bij Voetbalvereniging Hellevoetsluis, waardoor zij ook bij de club terecht is gekomen. Toen haar oudste zoon 4,5 jaar oud was wilde hij graag gaan voetballen, maar vanaf die leeftijd konden kinderen nog niet voetballen bij de club. “Vanaf het moment dat mijn zoon kon lopen was hij al met een bal bezig. Mijn man en ik hebben toen de Mini Stars opgestart samen met een andere vader. Op woensdagmiddag geven wij training aan de mini pupillen. Dat is voor kinderen van 4 tot 6 jaar. Mijn man is toen begonnen als trainer en ik als coördinator en administratievrouw langs de lijn. Als ouders vragen hebben kunnen ze bij mij terecht en ik regel de inschrijvingen.”

Jeugdactiviteiten
Tot op de dag van vandaag bestaan de Mini Stars nog steeds en zijn Vibeke en haar man nog steeds vaak te vinden op de vereniging. Haar zoons zijn allebei begonnen bij de Mini Stars en spelen nu in een hoger team. “Wij zijn meegegroeid met onze oudste zoon.” Ze begon als coördinator van de Mini Stars en is nu echt coördinator bij de club. “We zijn een jaartje gestopt met de Mini Stars omdat we geen kinderen meer hadden van die leeftijd, dus we hadden het overgelaten een andere mensen.” Dit liep niet helemaal soepel dus zijn ze sinds dit seizoen weer begonnen.

Het is hartstikke leuk en mooi om te zien hoe de kinderen die eigenlijk net kunnen lopen zo graag willen voetballen. Mijn man geeft dus training en als hij dan op z’n knieën naast ze gaat zitten en zegt wat ze moeten doen, en je ziet dat ze het willen en leren, is het heel mooi om te zien. Je ziet echt hoe de kinderen groeien.” Het is een belangrijke leeftijdsgroep om die kinderen op zo’n jonge leeftijd binnen te halen. Op die leeftijd kan je vrij snel zien of ze het in zich hebben of niet. “Helemaal omdat ik nu coördinator ben weet ik meteen wat het niveau is waar ze zouden kunnen gaan spelen. Het maakt het makkelijker om de kinderen in te delen en leuke teams te maken omdat je bekend met ze bent.

Naast de Mini Stars regelt ze iedere thuiswedstrijd twee pupillen van de week, die komen uit de F of E jeugd. “Ik kies dan 2 kinderen uit dezelfde teams zodat ze elkaar hebben. Het is leuk als ze dan met z’n tweeën zijn omdat het toch een hele happening is en het altijd druk is langs de lijn.” Samen met haar man organiseert ze elk jaar in de meivakantie het jeugdvoetbalkamp. Twee dagen overnachten ze in tenten en zetten ze een tent neer op veld 2. Ze organiseren veel activiteiten voor de jeugd. “Normaal organiseerde we voor de afsluitingsdag van het seizoen een familiedag en een rommelmarkt, maar dit hebben we 2 jaar geleden voor het laatst gedaan.”

Liefde voor VV Hellevoetsluis
Veel mensen vragen of ze hun bed op de voetbal hebben staan. Haar man is naast de dingen die hij voor de jeugd doet nog grasmeester, hij zit in de onderhoudsploeg, het jeugdbestuur en is trainer van allebei hun zonen, en hiernaast hebben ze allebei hun eigen werk nog. “Het is zo super leuk. Voordat ik dit deed zat ik in de ouderraad op school, maar dan zit je te vergaderen met ouders of leraren en af en toe organiseer je eens een activiteit, maar dat is alles. Toen ik bij de voetbal kon beginnen loop je langs het veld, je ziet die kinderen plezier hebben en lachen. Daar haalde ik zoveel meer voldoening uit. Ik vind het gewoon harstikke leuk om samen met mijn man en mijn hele gezin op de voetbal bezig te zijn.” Vibeke is dan ook elke zaterdag op de voetbal te vinden met een biertje in haar hand. “Ik hou er echt van en ben zelf ook hartstikke fanatiek geworden.”

Vibeke ervaart de Hellevoetse club echt als een familieclub, waar ze tevens ook haar huidige vriendengroep heeft ontmoet. “De ouders groep van mijn oudste zoon, waarvan een groot gedeelte samen gingen voetballen vanaf dat ze 4 jaar oud waren en nu nog steeds samen voetballen, is onze vriendengroep geworden. De club is echt een grote vriendenclub geworden.”

Niet alleen dat, maar ook de waardering die ze krijgt voor haar inzet voor de club is iets wat het nog mooier maakt. Maar vooral de stralende kinderen die ze ziet rondlopen maakt het helemaal compleet.

Toekomstbeeld
Dit jaar zit Vibeke ook in de 100 jaar jubileum commissie. Ze zit hierin voor de jeugd en bedenkt leuke activiteiten zodat ze er met zijn alle een leuke dag van kunnen maken, wat ook erg geslaagd was. De jubileum feestweek is dan ook een enorm succes geweest. “Zolang mijn kinderen op de voetbal zitten zal ik hier ook zeker blijven. Er staat hier ook een mevrouw achter de bar die afgelopen jaar 80 is geworden, zij loopt hier ook al haar hele leven. Ik zie mijzelf dat ook wel doen als ik 80 ben. Zolang het kan ben ik zeker op de voetbal te vinden. Mijn man en ik zijn altijd met de voetbal bezig, wat ook totaal ons ding is geworden.”

Op de vraag wat Vibeke zo mooi vindt aan de club heeft ze een heel uitgebreid en mooi antwoord. “Bij VV Hellevoetsluis is er geen verschil. Er lopen Nederlandse kinderen, Turkse kinderen, noem maar op. Iedereen is hier welkom. Het is dan ook mooi om te zien hoe goed dat gaat en hoe iedereen zo goed met elkaar op kan schieten.

Op naar de 100 jaar!

Edwin van Oosten en Marcel de Jong zijn beiden werkzaam in het onderwijs en daarnaast talentvolle spelers van FC Drunen.

De combinatie tussen pedagogiek en talent voor het voetbalspel maakt van hen de ideale jeugdtrainers. Met veel enthousiasme en trots vertellen zij over hun ervaringen en hoe zij de jeugd begeleiden op weg naar de toekomst van FC Drunen. Marcel de Jong (JO9): “Als trainers zijn we elke week enthousiast bezig met de jeugd van FC Drunen. Saamhorigheid, vriendschap, plezier en sportiviteit zijn hierin belangrijke elementen. Tijdens onze trainingen vind ik het belangrijk dat de spelers veel met de bal bezig zijn en via spelelementen het mooie voetbalspel onder de knie krijgen. Variatie tijdens de training is zeer wenselijk voor de jeugd. Ik vind het leuk om te zien hoe de spelers progressie boeken en zeker als zij dit zelf ook merken tijdens de wedstrijden. Sportiviteit op het veld, richting elkaar, de tegenstander en de scheidsrechter zijn ook zaken waaraan ik veel aandacht en tijd besteed. Hierin vervult een trainer een voorbeeldfunctie. Trainer zijn vraagt voorbereiding, energie en geduld. Hoe leuk is het dan om te zien dat de jeugd geniet van een wedstrijd spelen, een doelpunt maken en vriendschappen opbouwen binnen en buiten de lijnen.” Edwin van Oosten (JO7): “Samen met Marcel de Jong ben ik een paar jaar geleden training gaan geven aan de jongste jeugd. Het plezier en enthousiasme dat deze kinderen uitstralen maakt het voor mij als trainer erg leuk. De motorische ontwikkeling van het kind en de ontwikkeling aan de bal zijn fantastisch om te zien. Van de eerste stapjes met de bal tot het daadwerkelijk spelen van een competitie als Onder 7 team. Wanneer deze ontwikkeling dan wordt beloond met een overwinning of een persoonlijk succes in de vorm van een doelpunt, geeft dat het kind, het team en mij als trainer een geweldig gevoel. Verder zie ik trotse ouders en veel betrokkenheid van de club. Kortom: een mooie, fijne en warme vereniging waar je jezelf thuis kunt voelen.”

GJS maakt zich op voor een stapje terug

GJS bereidt zich voor op degradatie uit de eerste klasse. Het gelijke spel op 13 april tegen Geinoord kon daarvoor wel eens doorslaggevend zijn. Maar natuurlijk laten de Gorkumse Jonge Spartanen het niet zomaar lopen. Tot de laatste snik zal worden geprobeerd toch nog naar plaats dertien op te schuiven.

GORINCHEM –
Routinier Ruud Bos beseft dat een stapje terug naar de tweede klasse en meer wedstrijden winnen misschien wel beter is voor het team en voor de club. Trainer/technisch manager Cees Lagendijk
begrijpt die gedachte. ,,Als je het mij als technisch manager vraagt denk ik daar ook zo over.

Vraag het mij in de kleedkamer als hoofdtrainer, dan ga ik daar niet in mee.” Omdat GJS half april thuis niet van Geinoord kon winnen lijkt handhaven wel heel erg moeilijk te worden. De
kans dat GJS na drie seizoenen terugkeert naar de tweede klasse is groot. Marco Verbeek wordt in het nieuwe seizoen trainer bij het Gorinchemse GJS. Zoals het er nu naar uitziet vertrekt alleen Quincy Bartens, naar Sliedrecht. Verder blijft alles intact.

Ruud Bos debuteerde 23 jaar geleden in het eerste elftal van GJS. De clubman pur sang plakt er nog een seizoen aan
vast. Hij wil graag de 25 jaar bij GJS vol maken. ,,Ik ga steeds vaker beseffen dat 25 jaar voor GJS in het eerste elftal uitkomen wel heel bijzonder is.” Een simpele rekensom leert dat Ruud Bos, inclusief beker- en beslissingswedstrijden, bijna aan zijn 550ste wedstrijd voor de Gorkumse Jonge Spartanen toe is. Zijn productie moet rond de 350 officiële doelpunten liggen. Bos: ,,Natuurlijk geef ook ik het nooit op, maar het is loodzwaar dit seizoen. Wij zijn op, we trekken het gewoon niet, we lopen op onze tenen. De selectie is te klein. Een stapje terug zou niet eens verkeerd zijn.” Vorige maand werd Ruud Bos 38 jaar.

,,Ik denk elk jaar na over mijn voetbaltoekomst. Soms is er twijfel. Ik moet wel het gevoel hebben dat ik wat aan het elftal bijdraag. Cees Lagendijk houdt dit goed in de gaten. Cees heeft mij onlangs gevraagd nog zeker een jaar door te gaan. Hij hecht er veel waarde aan dat er routine binnen de groep aanwezig blijft. Daarom hoop ik dat Louis Damen ook doorgaat. Die jongen heeft het door privéomstandigheden niet gemakkelijk. Hij staat er met de zaak nu alleen voor.”

Cees Lagendijk – hij is vanaf dit seizoen ook technisch manager van GJS – werkt graag met Ruud Bos. ,,Ruud is een fantastische teamspeler. Hij is fysiek prima in orde. Voor veel jonge spelers die doorkomen is Ruud een voorbeeld. Hij werkt altijd hard op de trainingen en tijdens de wedstrijden.”

Foto: Rick den Besten
Regio-Voetbal

‘SVW hoort minimaal in de 2e klasse’

Tutu N’dona is nu ruim acht maanden hoofdtrainer van SVW. Voor het eerst staat hij als eindverantwoordelijke coach voor een groep. Vorig seizoen was hij assistent-trainer bij Arkel.

GORINCHEM – ,,Ik ben nu de man die de beslissingen neemt. Elke dag ben ik met mijn assistent Johnny Wijnbelt aan het sparren. Wij bellen elkaar dagelijks. Praten over de komende wedstrijd, onze spelstijl. In deze periode gaat het ook over nieuwe spelers. Er zijn volop keuzes die gemaakt moeten worden. Johnny heeft een schat aan ervaring binnen het regionale voetbal. Zijn voordeel is dat hij nog dichter bij de spelers staat dan ik. Hij pakt immers nog regelmatig zijn minuten in het eerste elftal mee.” N’dona en Wijnbelt hebben op het trainersveld de bekende rol van de ‘good and the bad guy’. ,,De vervelende beslissingen moet ik nemen”, weet N’dona. ,,Ik maak de keuze van speelt een speler wel of niet. Johnny is dan weer van de bekende aai over de bol en de arm om de schouder. Hij vertelt zo’n jongen dan dat het allemaal weer goed komt als hij maar hard werkt.” Zijn nieuwe functie heeft N’dona niet veranderd. ,,Ik kom er wel achter dat SVW in Gorinchem een grote club is. Ik word daar vaak over aangesproken als ik in de stad rondloop.”

SVW staat in de derde klasse C in de subtop, op ruime achterstand van lijstaanvoerder Arkel. ,,Ik denk dat wij in deze klasse, samen met Arkel, de beste ploeg hebben, maar het gaat niet alleen over voetbal. Kijk naar de twee wedstrijden die wij binnen acht dagen tegen de nummer twee, Groote Lindt, speelden. Wij waren zoveel beter, toch spelen wij twee keer gelijk. Wij belonen ons niet voldoende. Maar wij staan op de ranglijst uiteindelijk waar wij horen te staan”, is N’dona realistisch. SVW wil naar de tweede klasse, liefst komend seizoen al. Mocht dat niet lukken, dan zeker het jaar erna. ,,Ik vind dat SVW minimaal in de tweede klasse hoort. Gorinchem heeft een hoog spelend SVW gewoon nodig. Evenals dat Unitas-zondag zo hoog mogelijk behoort te spelen. Dit seizoen is al positief. SVW leeft weer. Mensen komen graag af op successen. Publiek herkent zich in Gorcumse jongens. Daar kijken wij vooral naar.”

SVW krijgt er een aantal spelers bij die het plezier om te voetballen vooropstellen. Mounir El Ouazizi is een goed voorbeeld. De balkunstenaar uit Rotterdam-Zuid zit bij Unitas op zondag voornamelijk op de bank. Door zijn contacten met de SVW-trainers N’dona en Wijnbelt kiest hij voor het lager uitkomende SVW. Volgend seizoen versterkt SVW zich. Naast Mounir El Ouazizi komt doelpuntenmachine Gino Dix van Real Lunet uit Vught. Uit Zaltbommel komt het talent Boris Pijlman (middenvelder, Nivo Sparta). Verdediger Adem Kahraman komt van Heukelum. En daar zal het niet bij blijven. ,,Wij zijn op zoek naar een balans van degelijkheid en creativiteit. Dat moet het SVW van de toekomst worden”, besluit N’dona.

Voetbalvereniging Spijkenisse zoekt ambitieuze trainer voor JO19-1

Voetbalvereniging Spijkenisse is een vereniging met ruim 1200 leden, waar recreatief, prestatief en topvoetbal beoefend kunnen worden. Wij gaan altijd voor het hoogst haalbare, waarbij het opleiden en ontwikkelen van spelers en trainers binnen de vereniging centraal staan. Onze jeugdopleiding wordt ondersteund door een professionele organisatie en heeft een nauwe samenwerking met de Feyenoord Academy.

Voor onze JO19-1 zijn wij er nog niet in geslaagd de juiste trainer te vinden. Wij zoeken een ambitieuze en ervaren trainer die onze talenten wil klaarstomen voor de laatste stap naar de seniorenselectie. Er staat volgend seizoen een talentvolle groep met veel mogelijkheden.

Wat zoeken wij:
• UEFA B / TC 2
• Pedagogisch en didactisch onderlegd
• Een duidelijke visie op “opleiden van jeugdvoetballers”
• Trainer / coach die wil werken met een gezamenlijk visie en doelstelling(en)
• Verzorgen van 3 trainingen per week en coachen/begeleiden op zaterdag bij wedstrijden en andere activiteiten

Wij bieden aan:
• Een uitdagende functie in een professionele organisatie
• De kans om je verder te ontwikkelen binnen het trainersvak
• Professionele begeleiding en werkwijze
• Scholingsmomenten intern en extern
• Passende beloning en kledingpakket

Interesse en/of vragen, reageer dan per mail naar onderstaande email voorzien van motivatiebrief en cv.

hoofdjeugdopleiding@vvspijkenisse.nl

Snakken naar het einde voor Piershil

PIERSHIL – Het aftellen is al lange tijd bezig voor de voetballers van Piershil, die snakken naar het einde van het seizoen in de derde klasse D dat is uitgelopen op een kwelgang. Nog enkele wedstrijden en dan zijn de duels waarin karrenvrachten tegentreffers werden geïncasseerd en de teller na 22 wedstrijden op 217 doelpunten van de opponenten in de regiogetinte derde klasse-poule stond.

Toch is het rampseizoen, dat logischerwijs volgde
na de exodus van
veel spelers die Piershil aan
het einde van de vorige jaargang besloten te verlaten, voor
trainer John van den Toorn niet
het signaal om na een verblijf
van enkele maanden al te vertrekken uit de voormalige gemeente Korendijk.

Integendeel, in februari verlengde Van den Toorn zijn in
november aangegane verbintenis met een jaar. Van der
Toorn: ,,Het klikte vanaf de
eerste dag meteen, met de
staf en de groep. Het team
is steeds beter gaan functioneren, in het nieuwe seizoen
willen we weer een rol van betekenis gaan spelen.’’

Van der Toorn trad aan, nadat
Piershil door de KNVB was
opgedragen om een gediplomeerd trainer voor de selectie te zetten. De ervaren
trainer nam een schat van
ervaring mee naar Piershil:
eerder was hij werkzaam bij
RDM, Vierpolders, FC Vlotbrug, Rockanje en FIOS. Ondanks de aaneenschakeling
van zware nederlagen was
het optimisme van Van der
Toorn, die zei geen seconde
spijt te hebben van de overgang naar zijn nieuwe club.
,,Ik heb een geweldige groep
gasten die bereid zijn om
hard te werken. Al zie je het
misschien niet aan de uitslagen die we wekelijks neerzetten, maar we boeken als
groep echt vooruitgang.’’

Ondanks de schotoefeningen
waaraan Piershil in de competitie week op week werd
blootgesteld, bleef sportiviteit hoog in het vaandel staan
bij de voormalig tweedeklasser. De botte bijl werd niet gehanteerd en Piershil verdedigde zich weliswaar met alle
middelen die het had zonder
de wedstrijd te traineren of te
laten ontsporen. Met de ervaring van dit jaar belandt Piershil volgend seizoen wel op
een niveau waar het mogelijk
de kans krijgt om het zoet van
de overwinning weer eens te
smaken.

,,Deze ervaringen van het
huidige seizoen nemen we
mee naar de toekomst’’’, liet
Van der Toorn zich al eens
eerder ontvallen. Ook na de
14-0 nederlaag tegen OVV
onlangs was de door de wol
geverfde trainer niet bij de
pakken neer gaan zitten.
Met een volgend stapje
terug op de voetballadder
arriveert Piershil misschien
wel op de bodem, maar na het
zomerreces breken er op een
veel prettiger niveau wellicht
weer zegerijke tijden aan.

Afscheid in stijl voor goaltjesdief

Nog enkele wedstrijden en dan eindigt de carrière van goaltjesdief Mark Stam in de hoofdmacht van voetbalvereniging Strijen. Het wordt in elk geval een afscheid in stijl, want de routinier was ook dit seizoen opnieuw belangrijk met zijn treffers bij de tweedeklasser die die status opnieuw gaat behouden.

STRIJEN – Het ene seizoen was het andere niet voor Mark Stam en Strijen, maar er was altijd sprake van één wetmatigheid zo leek het: de 34-jarige Mark Stam speler met een neusje voor de goal bleef scoren voor de ‘Kanaries’. Ook dit jaar behoort Stam weer tot het selecte rijtje topschutters op het eiland, met een prominente plek in het Goaltjesdiefklassement van Omroep Hoeksche Waard. En passant slechtte de trefzekere ervaren rot van ‘Strien’ dit seizoen tijdens de met 3-2 gewonnen ontmoeting met DCV de grens van 300 gespeelde wedstrijden in de hoofdmacht van zijn grote voetballiefde.

Met Strijen beleefde Mark Stam een wisselvallig seizoen. ,,Vorig jaar hadden we een hele goede start in de eerste periode. Dit seizoen begonnen we met twee verliespartijen. Het hoogtepunt was de ruime overwinning bij SSS in Klaaswaal’’, concludeerde hij eerder deze jaargang. De doelstelling was van meet af aan erin blijven. Daarvoor moest de brigade van Geert Meijer, ook volgend seizoen weer voor de groep bij Strijen, hard werken in een klasse die in vergelijking met vorig jaar er sterker op was geworden. ,,We zijn niet de best voetballende ploeg, we moeten het hebben van het opstropen van de mouwen’’, was het credo van Stam.

Het jaar 2019 stond voor Stam, die in 2002 debuteerde tegen ’s-Gravenzande waar hij toen als linksback werd opgesteld, ook in het teken staan van het afscheid dat ingegeven is door een combinatie van factoren: zijn werk bij ProRail, de cursus om deel te nemen aan de vrijwillige brandweer in zijn woonplaats Strijen waarmee hij gehoor heeft gegeven aan de oproep om meer ondersteuning vanuit de bevolking voor het lokale brandweerkorps. ,,En’’, zo gaf Stam aan. ,,Ook ijn gezin neemt een belangrijke plek voor mij in. Alles bij elkaar wordt het gewoon te druk om alles te combineren en daarom heb ik de knoop doorgehakt. Het is mooi geweest, de verplichting om tweemaal per week te trainen en een wedstrijd op zaterdag te spelen wordt gewoon te groot. Mijn mooiste moment in al die jaren? De kampioenswedstrijd destijds tegen Groote Lindt uit Zwijndrecht toen ik de enige treffer van de wedstrijd maakte. Dat staat me nog steeds helder voor de geest.

Extra interview V.V. D.S.E: In gesprek met ‘De Faab’

Ik was klaar met de week, mijn taak was voldaan. 3 interviews die erg leuk opgepakt zijn! Ik voelde mezelf als het vis in het water en kon haast niet lopen door alle veren in mijn kont. Tot de telefoon ging ‘tring’ ‘tring’ ik zag groots staan Jeffrey Mathijssen dus nam snel op. ‘’Hey, even een vraagje zou je Fabian ook wellicht kunnen interviewen? Die moeten we namelijk tevreden houden, anders is de kantine binnen een jaar failliet.’’ Okee, dan maar een extra interview dacht ik..

Cas Nooren waarschuwt mij gelijk als ik contact wil zoeken met Fabian. Cas: ‘’Hoe laat wil je bellen?’’ Ik reageer met dit zal waarschijnlijk rond een uur of 10;00 ‘sochtends zijn. Cas: “Jaa dat is meestal een slecht tijdstip bij de Faab, dan zit die net in het plaatselijke café van Etten-Leur, De Klomp!”

Familie
Het voetbal werd hem al met de paplepel ingegoten, zijn vader Corné is namelijk trainer van Unitas’30 zaterdag 1, en heeft ook wel de bijnaam ’De Leurse generaal’ Fabian kreeg op tactisch vlak alle aanwijzingen van een van de aller grootste voetbalprofessoren die Etten-Leur telt. Dit betaalt zich nu allemaal uit. Een plek in het eerste van D.S.E is niet misselijk, toch?

Jeugd
Als een klein jochie was Fabian al actief bij D.S.E. hij had een haardos waar Elsa van de film Frozen jaloers op kon zijn, maar kon wel bijzonder goed voetballen. Fabian zocht na 7 jaar sportief een stap hogerop en kwam bij Unitas’30 terecht. Hier stond hij altijd in de hoogste jeugdteams, maar toen hij de overstap naar de senioren mocht maken. Koos hij voor een terugkeer naar D.S.E.
tegenwoordig staat hij als rechtshalf in het eerste team, en staat iedere wedstrijd aan de aftrap.
Als ik hem vraag wat zijn kwaliteiten zijn: ‘’Slim, knap, bijzonder gespierd.. Moet ik nog even doorgaan?” De moed zakt in mijn schoenen en geef de hoop op een serieus interview wederom op..

Wie is ‘De Faab’
Fabian is eigenlijk altijd de rust zelve, een man van weinig woorden. Maar zoals het oude spreekwoord luid ‘Stille wateren hebben diepe gronden’ komt dit ook overeen met Fabian. ‘’Jaa, ik hou wel van een keertje stappen, ook lust ik wel eens een koud biertje.’’
Fabian is een vaste gast in het nachtleven van de stad Breda. Hier dartelt hij rond bij alle nachtclubs, en helpt bij de meeste cafés na sluitingstijd de deuren dicht te doen. Zijn nachtleven bestaat ook uit een ander belangrijk aspect: het vrouwelijk geslacht. Fabian probeert met zijn grootste charmes en imposante torso de vrouwen om zijn vinger te binden. ‘’Het lukt alleen niet altijd, dat is wel zonde.’’

Hoogtepunt
De meeste spelers kiezen voor een sportief hoogtepunt met bijvoorbeeld een prachtig kampioenschap, of een grandioze overwinning. ‘’Nou, mijn hoogtepunt was denk ik de party bus terug na de wedstrijd tegen BSC. Mooi was dat jonge. We wonnen de wedstrijd in de laatste minuut , de sfeer was optimaal toen!’’ Iedereen binnen de club concludeerde het al maar ‘Faab’ meldt zich niet snel af voor een avond bomvol gezelligheid. ‘’Nou ik denk dat er iets mis is met mijn navigatie, als ik intyp dat ik naar huis wil, stuurt die mij altijd naar het dichtstbijzijnde café. Misschien dat daar het probleem zit.’’

Kampioensfeest
‘’Okee je mag best weten, ik ben niet vaak serieus maar ik ben echt heel zenuwachtig voor zondag’’ Ik begrijp hem, en besef dat het een hele spannende wedstrijd wordt. Ik reageer met, verwacht je dan dat je de wedstrijd gaat verliezen? “Ooh de wedstrijd.. Nee joh, ik ben zenuwachtig voor het kampioensfeest. Er zal veel van mij verwacht worden hoor. Maar de gehele dag moet een teamprestatie worden, van het eerste fluitsignaal tot het bittere eind, zijn we een team, zijn we V.V. D.S.E!’’

Van de Zande kiest voor nieuwe prikkel

Vasthouden aan het vertrouwde en blijven op het warme nest dat SSS heet of toch kiezen voor iets nieuws, een mogelijk laatste stap in de voetballoopbaan?

KLAASWAAL –
Gijs van de Zande worstelde de afgelopen tijd met een dilemma en hakte uiteindelijk de knoop door: hij stapt in de zomervakantie over van SSS naar buurman NSVV. In mening gemeenschap zou het een pikante overstap zijn, maar in de voormalige gemeente Cromstijen – sinds 1 januari van dit jaar opgegaan in één grote Hoeksche Waard – zorgt de overgang van Gijs van de Zande van SSS naar het naburige NSVV niet voor grote commotie. Van de Zande kan dan ook voor zichzelf en naar de buitenwereld duidelijk uitleggen waarom hij – op 27-jarige leeftijd – kiest voor een vertrek uit Klaaswaal en een gang naar Numansdorp. ,,Er zijn voor mij verschillende redenen. Ik speel inmiddels voor het vijfde seizoen bij SSS. Ik kon de keus maken om te blijven en in Klaaswaal af te sluiten, of om ergens anders te gaan kijken en daar wat op te bouwen. Bij mij leefde toch ook het gevoel om een nieuwe prikkel te krijgen en nieuwe mensen om me heen mee te maken. En toen kwam ik bij NSVV uit.’’

Bij NSVV, dit jaar door de ‘verbanning’ van de Numansdorpers geen tegenstander in de tweede klasse, komt hij in elk geval één grote bekende te gen. ,,Trainer Ton Havelaar ken ik nog als speler van ZBVH, waar ik met hem gespeeld heb en ik ken hem ook als trainer heb meegemaakt. Bij ZBVH heb ik tot mijn 22ste gespeeld, voordat ik voor een avontuur bij SSS heb gekozen.’’

Het avontuur in de tweede klasse van SSS dreigt ten einde te komen. Toch wil Van de Zande wel iets duidelijk stellen: ,,Mijn vertrek heeft niets te maken met de stand op de ranglijst. Ik vind dat SSS qua team niks onder doet voor de andere vijf teams die onderaan staan in de competitie. Maar we zitten in de hoek waar de klappen vallen. Zoals onlangs bij CWO, waar we met 2-0 voorkwamen en waar we uiteindelijk met 2-2 gelijkspelen mede omdat er twee zuivere doelpunten van ons werden afgekeurd. Dat gebeurt als je in de situatie zit waar we nu zitten.’’ NSVV en SSS kwamen elkaar dit seizoen in de aanloop tegen. Waar SSS in de problemen geraakte, daar heeft NSVV het als vreemde eend in de bijt prima gedaan in de huidige jaargang. Van de Zande: ,,Als ik NSVV beschouw, dan zie ik een stabiele tweedeklasser met een brede selectie. Positief vind ik dat NSVV een goede jeugdopleiding heeft en er altijd spelers uit de eigen jeugd doorstromen naar het eerste. Wat ik volgend seizoen hoop te brengen? Veel strijdlust, assists en doelpunten. Ik hoop leuke dingen op het veld te beleven met het team.’’

Gite Deckers bij SSS in rustig vaarwater

Na een wintertransfer heeft de pas 17-jariger Gite Deckers het prima naar haar zin bij SSS. Zij streek neer bij de topklasser uit Klaaswaal nadat ze uit eigen beweging opstapte bij het Belgische Svelta Melsele. Hoewel ze in België ook uitkwam op het tweede nationale niveau, merkt Deckers dat in de topklasse meer voetballend vermogen gevraagd wordt.

KLAASWAAL – Tot haar zestiende voetbalde Gite Deckers voornamelijk tussen de jongens. Al op haar vijfde sloot de verdedigster aan bij VV Steenbergen. Al snel viel haar talent op bij de KNVB, want tussen haar negende en vijftiende kwam Deckers in actie voor de vertegenwoordigende jeugdelftallen. Op haar zestiende verruilde Deckers de JO15 van Steenbergen voor het Belgische Svelta Melsele. Nadat ze vorig jaar zomer al eens een gesprek voerde met SSS, besloot ze haar Belgische club trouw te blijven. ,,Het leek mij niet goed om al na één seizoen weer naar een nieuwe omgeving te verhuizen’’, blikt Deckers terug op dat besluit.

Kort voor de winterstop veranderde de situatie in België echter drastisch. ,,Het ging helemaal fout, nadat een groepje van vijf speelsters van de trainer af wilde. Zij hebben in een gesprek met het bestuur aangegeven dat de hele selectie zonder de trainer verder wilde, maar dat was niet waar. Uiteindelijk is de trainer opgestapt omdat achter zijn rug om met het bestuur is gesproken en ik ben samen met vier andere speelsters vertrokken omdat wij achter de trainer stonden. Ik had er geen zin meer in, toen ik hoorde dat dat kleine groepje speelsters had gezegd dat wij de trainer ook weg wilden hebben.’’

Na een telefoontje met SSS bleek er vanuit Klaaswaal nog altijd belangstelling voor de jonge verdedigster. ,,Natuurlijk moest dat wel eerst met de trainer en selectie worden besproken, maar na een paar dagen werd ik al teruggebeld en kon ik aansluiten’’, vertelt Deckers die keepster Lisa van der Mijle haar spoor zag volgen. Deckers heeft bepaald geen spijt van de overstap. ,,Ik ben er blindelings ingestapt, al had ik vorig jaar zomer al wel een goed gesprek met de mensen van SSS. Voetballen wil ik op een zo hoog mogelijk niveau, maar ik wil er ook wel plezier in hebben. Bij SSS is het zeker prestatiegericht, maar is het ook heel erg gezellig.’’

In het tweede seizoen in de topklasse behoort SSS tot de middenmoot. Deckers merkt dat de dorpsclub behoorlijk competitief is. ,,Tegen de echte topclubs is het verschil te groot, maar tegen de andere teams in deze competitie maken we altijd kans. In België speelde ik ook op het tweede niveau. Ik merk dat het voetbal daar veel fysieker is. In Nederland wordt veel meer gevoetbald. Waar in België al snel wordt gekozen voor de lange bal, wordt in de topklasse veel meer opgebouwd. Een tikje breed of terug als het niet vooruit kan. Dat ligt mij wel beter.’’

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.