Home Blog Pagina 1224

‘Het huidige eerste elftal past goed bij het DNA van Nieuw-Borgvliet’

BERGEN OP ZOOM – Hij speelde in het verleden al bij MOC’17, SV Dosko en FC Bergen, maar sinds 2016 verdedigt David Paluch het oranjezwart van Nieuw-Borgvliet. Daarmee staat hij op de drempel van promotie. Een stap waar hij naar uitkijkt.

“Promoveren is wel wat we onszelf tot doel hadden gesteld vooraf, zeker ook omdat we na de degradatie direct weer terug willen naar de vierde klasse. En dan het liefst natuurlijk rechtstreeks met een kampioenschap. Het zou betekenen dat ik in de drie seizoenen dat ik hier nu speel twee kampioenschappen en een degradatie heb meegemaakt. Het is geen vereniging die koste wat het kost ieder jaar moet promoveren. Het belangrijkste is dat er elftal staat dat voor elkaar door het vuur wil gaan en daarnaast gewoon veel plezier maakt. Daarom matcht het huidige eerste elftal ook goed met het DNA van de vereniging. Zowel de club als de spelers zijn bereid veel voor elkaar te doen en houden ook van een feestje in de derde helft.”

Maar toch wordt promotie bewerkstellingen nog een pittige kluif, want na een reeks van vijftien overwinningen liepen Paluch (27) en zijn ploegmaats bij RKVV Graauw tegen een onverwachte nederlaag aan (2-1). Daardoor verloor het enkele speeldagen voor het eind de koppositie en een vrijwel zekere promotie aan SV Sluis.

“Toch heb ik er alle vertrouwen in dat wij, met onze selectie, aan het langste eind trekken. Met het oog op volgend seizoen komen er naar alle waarschijnlijkheid een aantal versterkingen bij en houden een groot deel van de huidige groep intact. Ik ben er van overtuigd dat we ons dan ook gaan handhaven in de vierde klasse. Al is het sowieso eerst zaak om daar natuurlijk te geraken.”

Wat Paluch op zijn vijfde begin bij MOC’17, daar stapte hij vanaf de C-jeugd over naar SV Dosko waar hij met het tweede elftal drie jaar op rij promoveerde. Toen het team uiteen viel koos hij voor FC Bergen, een verblijf dat echter maar beperkt bleef tot één seizoen. “Helaas stopte de trainer al na een half jaar waarna het team uit elkaar viel. Daarna ben ik met een paar vrienden gevraagd om het eerste van Nieuw Borgvliet te komen versterken. Ik kende de trainer en wist ik dat het een gezellige ploeg zou worden, omdat we met zeven vrienden de overstap zouden maken.

Volgend seizoen komen er nog een aantal vrienden, wat ook versterkingen zijn versterkingen bij van clubs die hoger spelen dan Borgvliet. Dit gaat op iedere positie voor nog meer concurrentie zorgen, waardoor de kwaliteit ook omhoog gaat. Het nadeel van de vereniging is wel dat er op korte termijn niet echt jeugdspelers aankomen.”

Kijkend naar zichzelf is de gemist strafschop in de wedstrijden medeconcurrent Sluis een persoonlijk smetje op zijn seizoen. Mede daardoor ging de wedstrijd verloren, wellicht aan het eind van de rit een heel erg dure nederlaag…. “Maar verder ben ik zeker tevreden. Op zestig minuten na heb ik alles gespeeld. We hebben de minste doelpunten tegen, dat is voor een verdediger toch extra lekker. Dat ik dit seizoen een penalty tegen Sluis mistte waardoor we de wedstrijd verloren, is het enige persoonlijke smetje op dit tot nu toe voor Borgvliet prima seizoen. Hopelijk wordt het ons niet fataal en pakken we alsnog de titel. Zo niet, dan moeten we de promotie maar via de nacompetitie proberen te realiseren.”

Scheidend voorzitter Niemantsverdriet Koninklijk onderscheiden bij sv Dosko

BERGEN OP ZOOM – Met een smoes werd hij naar De Maagd in Bergen op Zoom gelokt. Toen hij dacht er voor een clubhuldiging te komen, werd Gaby Niemantsverdriet blij verrast dat hij een Koninklijke onderscheiding op zijn colbert kreeg gespeld. “Een prachtige eer, een meer dan grote verrassing natuurlijk.”

De reden waarom laat zich niet zo moeilijk raden. Niemantsverdriet is een echte Doskoaan, eentje die in vele hoedanigheden meer dan verdienstelijk is (geweest) voor SV Dosko, de laatste tien jaar als voorzitter. “In totaal heb ik er dertig jaar bestuursfuncties opzitten nu bij de club. En ik had aangegeven dat dit mijn laatste jaar zou zijn en ik me tijdens de Algemene Ledenvergadering van aankomende november niet herkiesbaar zou stellen. Het is nu tijd aan iemand anders om de club te leiden en voor mij een mooi moment om een stap terug te doen. Als je dan door enkele mensen op deze wijze wordt voorgedragen voor een onderscheiding en zo wordt verrast dan is dat alleen maar mooi.”

Waar de ene verrassing groot en zelfs Koninklijk was, daar was de verrassing ten aanzien van het laatste seizoen onder zijn voorzitterschap ook groot, hetzij toch in sportief negatievere zin. Zowat alle wedstrijden na de winterstop gingen verloren, waardoor de ploeg van trainer Mart van Bree keihard uit de linker rij kletterde. “Dan is het een geluk dat we voor de winter wel een heel goede reeks hebben gehad, anders waren we nog in de directe degradatieproblemen gekomen ook. Dat is ons gelukkig bespaard gebleven, maar sportief gezien was het een vervelend seizoen. Soms heb je er wel eens van die jaren tussen zitten, dat alles de verkeerde kant op lijkt te vallen. En dat was dus deels zo dit jaar. Heel veel zware en langdurige blessures en bepalende spelers die ook niet de vorm bleken te hebben. Dat breekt op. Al moet er ook bij gezegd worden, dat niet iedereen heeft laten zien wat hij qua kwaliteiten en ook qua inzet in zijn mars had. Dat heeft ook punten gekost en dat is natuurlijk extra zuur. Want inzet, focus en taakgerichtheid zijn toch zaken die je mag verwachten op dit niveau. Dat is niet altijd zo geweest en dat vind ik jammer.”

Niemantsverdriet was zelf in het verleden ook trainer van SV Dosko, waarvan drie seizoenen bij het tweede elftal en drie jaar had hij de hoofdmacht onder zijn hoede. “We werden drie keer tweede en in het laatste jaar wisten we wel de nacompetitie te overleven en te promoveren. Dat was toen een leuker moment om te stoppen, dan nu als voorzitter. Maar het is niet anders. Ik ben blij dat ik de voorzittershamer kan overdragen aan een opvolger. Die hebben we gevonden in Hans Keij die inmiddels al enkele maanden meedraait. Daarnaast treedt ook Dennis Hagenaars toe tot het clubbestuur. Daar ben ik blij mee.”

Toch zal Niemantsverdriet nog actief betrokken blijven bij de club, want samen met John de Frel vormt hij sinds dit seizoen ook de Technische Commissie van SV Dosko. Een rol die hij ook na november blijft vervullen. “Dat is leuk om te doen en samen met John werkt dat prima. Daar ga ik mee door. Want we willen toch weer die stap omhoog maken als vereniging, zeker ook ten aanzien van de jeugd. Daarin moeten we weer opbouwen en groeien. Daar liggen nog mooie uitdagingen voor deze mooie club. Ik mag dan stoppen als voorzitter, maar Doskoaan dat blijf ik voor altijd.”

 

VoetbalJournaal Alblasserwaard, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

Vacature voor verzorg(st)er bij SSS 1

Voor het seizoen 2019-2020 is v.v. SSS uit Klaaswaal op zoek naar een verzorg(st)er / sportmasseur (m/v) voor de Herenselectie. SSS 1 komt uit in de 2e klasse.

Wij zoeken een verzorg(st)er die:
– affiniteit heeft met voetbal;
– op dinsdag- en donderdagavond beschikbaar is;
– op zaterdagen beschikbaar voor de begeleiding bij wedstrijden;
– eventueel hersteltrainingen verzorgt voor geblesseerde spelers;
– het leuk vindt om samen met de staf het eerste elftal te begeleiden.

SSS is een gezellige en sportieve vereniging, waarbij de heren-afdeling
een grote rol speelt binnen de vereniging!

Ben jij de persoon die we zoeken? Stuur dan een mail naar:
voetbalzaken@sssklaaswaal.nl

KAMPIOEN Sliedrecht 2 schrijft clubgeschiedenis

Op een zonnig, sfeervol sportpark De Lockhorst hebben de mannen van het tweede voor de eerste keer in de rijke historie van de v.v. Sliedrecht het kampioenschap behaald in de reserve hoofdklasse, het hoogste amateurniveau voor 2e elftallen. Een zeer knappe prestatie van het hechte team dat een ongelofelijk stabiel seizoen heeft gespeeld, met slechts twee verliespartijen in 26 wedstrijden. Lang in achtervolging op Kozakken Boys, tot vorige week de rollen werden omgedraaid. Met twee punten voorsprong en een zeer voordelig doelsaldo zou in de laatste competitieronde één punt voldoende moeten zijn. Oranje Wit werd echter met 6-2 weggevaagd door een zeer gedreven Sliedrecht. De schoonheid van de doelpunten deden de vele aanwezige toeschouwers iedere keer weer opveren. Kampioen worden mag lelijk, maar als het op deze manier KAN, dan is het echt genieten van de mooiste sport die er bestaat.

Met een gezonde dosis spanning werd een week lang naar het ultieme doel toegeleefd. Voor de afscheid nemende Kevin de Leur was het een race tegen de klok. Vanwege een kuitblessure nauwelijks kunnen trainen en er werd gevreesd dat hij zijn allerlaatste wedstrijd niet mee kon doen. Toch nog groen licht in de warming up, gelukkig want de Witte is wel belangrijk voor de organisatie in het veld. Voor Oranje Wit stond er ook nog wat op het spel, met een goed resultaat zou een periodetitel mogelijk zijn. In het begin dan ook twee aanvallende ploegen die vol voor de winst gingen. Sliedrecht had het verdedigend prima staan. Onder aanvoering van Danny Struijk, gaven Rob van de Wetering, Jeroen Aantjes en David Tshibanda helemaal niets weg. Keeper Rik Schouten kon zich beperken tot zijn specialiteit, openen met strakke ballen. Dan is het aan de spitsen om het verschil te maken. Nou deze middag deden ze dat ook.

Snap opende de score met een zeer onberekend afstandsschot in de kruising. Alhoewel hij doet nooit wat je verwacht. Even later maakte kompaan Kenny Stuy van den Herik met een volley de 2-0 na een mooie voorbereidende actie van Jordy de Jong. Op het middenveld zorgden Niels Meerkerk en Pieter Pak dat de motor soepel bleef draaien. Beiden speelden met zoveel inzicht en flair, daar wordt iedere tegenstander dol van en is een genot om te zien. De comfortabele voorsprong en de manier van spelen moest genoeg zijn voor de titel was de tussentijdse conclusie.

Oranje Wit ging op zoek naar de aansluiting, even een moment twijfel. Doorgaan of wat meer de handrem erop? Jordy de Jong gaf in de 58e minuut het antwoord, uit een afgemeten voorzet van David Thsibanda, volleerde hij in de korte hoek binnen. Het moment voor Kevin om het veld te verlaten, iets langer was hem gegund, maar de kuit was op. Spelers en begeleiding vormden een erehaag om de routinier uit te luiden, wat na de wedstrijd nog eens dunnetjes over werd gedaan vanuit de club. Waardering alom. Jesse Koppelaar vulde de 11 weer aan en de tgv van het tweede, liet direct zijn versnelling zien. De 4-0 volgde al snel, kopbal Snap, strakke assist van Niels Meerkerk en het feest kon gevierd worden. Iets minder focus dus en Oranje Wit profiteerde direct met een tegentreffer.

Toen een minuut later De Dordtenaren de stand naar 4-2 tilde, ontstond er lichte angst. Het zal toch niet gebeuren. Nee, natuurlijk niet, want daar was Snap weer. Weggestuurd door de onvermoeibare Jordy, kreeg hij een open doekje voor zijn magistrale lob. De 6-2 die Jordy nog binnen prikte was letterlijk en figuurlijk voor de statistieken, want met 18 doelpunten werden beide schutters topscoorder van de reserve hoofdklasse. Met nog een kwartier en vier wissels, Patrick van Zuijdam, Micky de Ruiter, Jesse Steegwijk en Glenn Scheepbouwer werd het slotoffensief opgevoerd. Een paar mogelijkheden om nog een zevenklapper te produceren, maar dat lukte net niet. De rest van dit unieke team, Stefan Lobbezoo, Robin Heezen, Dennis Bot, Bas van Dongen, Dennis Wanrooij, Rick van de Wetering, Jeroen Wanrooij en Brad van Hienen stormden bij het laatste fluitsignaal luid

juichend het veld in naar hun ploegmakkers. Trouwe grensrechter Frank Lobbezoo werd meegezogen in het feestgedruis. De technische staf, Jos de Jong, Kees Visser en Hanno van den Herik, hield het niet droog…….de volle waterzak werd over hen leeg gestort.

Als er prijzen worden gepakt, wordt altijd het collectief geroemd. Ook bij Sliedrecht 2 is dat geen uitzondering. De grote selectie met veel onderlinge concurrentie, die elkaar ook wat gunnen, is de kracht geweest voor het succesvolste seizoen ooit van Sliedrecht 2. Het is een mooi stel hoor!

Robin Speksnijder, van hoofdsponsor Candlelight, had vooraf al het volste vertrouwen in een goede afloop. De feesttent stond er al en de kampioenshirts waren ontworpen. Het grote genieten kon beginnen en dat heeft tot in de kleine uurtjes geduurd. Met dank aan de dranksponsors.

Het kampioenschap betekent ook nog een verlenging van het seizoen. Alle district winnaars gaan strijden voor het landskampioenschap voor tweede elftallen.

Unitas’30 is kampioen van de tweede klasse!

Zondag 26 mei 2019, de kerkklok sloeg 14;30, de tijd was rijp, 26 mei werd wellicht een onvergetelijke dag in de geschiedenisboeken van Unitas’30. De ploeg uit Etten-Leur kon kampioen worden van de tweede klasse maar moest dan wel zien af te rekenen met tegenstander UNO-Animo. “Wat moet de ploeg uit Loon op Zand wel niet gedacht hebben bij de aanvang van de wedstrijd?’’  Toen namelijk de ploegen het veld op kwamen ontstond er iets magisch. Er kon zeker gesproken worden over het befaamde “Leurse sfeertje’’ Pief poef paf, rondom het gehele sportpark en dit alles werd ook nog versterkt door een arsenaal aan fakkels en gejoel van ongeveer 1000 mensen. Iedereen wist het zeker, dit is een van de belangrijkste wedstrijden in de geschiedenis van Unitas’30!

Wedstrijd
De ploegen begonnen tam aan de wedstrijd, waren het dan toch de zenuwen? Niemand durft er een vinger op te leggen. De wedstrijd hunkerde na een goal, de wedstrijd hunkerde na spanning. Toen ging hij daar, zijn bijnaam luidt “Choco’’ zijn echte naam: Matthijs Broos. Ik hou het liever op choco, want hij liet de verdediging van Uno- Animo als smeltchocolade achter. Vervolgens gaf hij een strakke voorzet op Roman Witting, en natuurlijk hij, liet het net voor het eerst bollen. Hij trok zijn shirt uit, en er een verscheen een torso waar de Hulk nog jaloers op is, dat maakt wel even indruk!

Voor de verdediging was het over het algemeen een rustige middag. Ook sluitpost Bjorn heeft hoogstwaarschijnlijk geen roestvlekken op zijn handschoenen zitten van de wedstrijd.  Toen Roman Witting het net voor de tweede keer liet bollen, durfde de eerste mensen er al aan te denken, het kampioenschap was wel heel dichtbij nu. De wedstrijd leek af te streven op een 2-0, tot daar de kleine grote man van Unitas’30: Justin Kwee, de 3-0 binnenschoot. Het was zeker, Unitas’30 wint met 3-0, en is kampioen van de tweede klasse.

Feest
Kampioenen- Kampi- Kampioenen, het was een nummer dat meermaals door de kantine gebulderd werd. Een complete extase bij de vereniging en een bomvolle kantine. Toen aanvoerder Jordy Bollaart de schaal aangereikt kreeg hield hij het als Simba van de film Lion King vast, ik hoorde nog net iemand zeggen ‘’hij heeft het toch maar geflikt, die gekke Bollaart! Er worden pluimen uitgedeeld aan trainers, technische staf en alles wat Unitas’30 een warm hart toedraagt. Maar eigenlijk was zondag 26 mei een groot compliment aan het geheel, een compliment aan Unitas’30!

Dat Unitas’30 een feestje kon vieren werd voor iedereen al snel duidelijk, spelers van Beek Vooruit, D.S.E, Uno-Animo en Sprundel stonden allemaal mee te hossen op de muziek van DJ AUKE.
De gehele club zit momenteel in de lift en gaat door dit kampioenschap wederom met stappen vooruit. Toch zijn er op 26 mei ook dingen ernstig achteruit gegaan.. Dan heb ik het natuurlijk over de voorraad aan kratten bier in de kantine. ‘’Poeh, er werd wel aardig vaak geproost op het kampioenschap zeg.’’

Het is de volgende ochtend, de meeste mensen met een zwart-geel hart ontwaken nog maar net. Ik bel Ferdy Barendse op en vraag hem wat de stand van zaken is op de maandagochtend. Zijn antwoord? ‘’Pff, daar moet ik nog even niet aan denken, ik ga weer even terug naar me bedje, houdoe!’’ Het tekent de gezelligheid, alle clubmensen hebben een geweldige dag gehad!

Een snelle conclusie is gemaakt om te zeggen dat het een erg geslaagd feestje was! Een feestje wat past bij de vereniging. Unitas’30 is kwaliteit gemixt met een grote handvol gezelligheid. Unitas’30 is nog steeds hongerig en gaat de aanval in de eerste klasse voortzetten!

 

RKSV HALSTEREN ORGANISEERT INTERNATIONAAL O10 JEUGDTOERNOOI

Op donderdag 30 en vrijdag 31 mei organiseert RKSV Halsteren voor de tweede maal een internationaal O10 jeugdtoernooi. Naast jeugdteams van amateur- en betaald voetbalclubs uit Nederland, verwelkomt de club op sportpark De Beek ook jeugdteams uit België, Duitsland, Engeland en Frankrijk.

 

Gedurende de twee toernooidagen zullen in totaal 24 teams in vier poules van zes ploegen strijden om het toernooikampioenschap. De eerste toernooidag staat volledig in het teken van poulewedstrijden. Op vrijdag vinden de tweede poulefase en de finalewedstrijden plaats. De openingsceremonie van het toernooi is op donderdag om 10.15 uur en gebeurt in aanwezigheid van wethouder Weys.

De wedstrijden starten vervolgens om 11.00 uur en zijn rond 18.00 uur afgelopen. De dag erna beginnen de wedstrijden uit de tweede poulefase om 09.30 uur en is het toernooi afgelopen rond 15.30 uur.

Het is de derde maal dat dit toernooi op sportpark De Beek wordt georganiseerd. Twee seizoenen geleden was de organisatie in gezamenlijke handen van VVC’68 en RKSV Halsteren. Voor de overnachting van de vele buitenlandse gasten worden diverse onderkomens in Halsteren en omgeving ingezet. De organisatie heeft daarnaast vele gastgezinnen bereid gevonden om enkele deelnemers één of twee nachten onderdak te bieden.

Deelnemende ploegen uit Nederland zijn: SC Feyenoord, RKAV Volendam, PSV, RKSV Halsteren, Vitesse, FC Emmen, VVV Venlo, Wooter Academy en FC Den Bosch.

Uit België komen de O10 teams van: Cercle Brugge, Galatasaray Academy, K Lyra Lierse, Sint-Truidense VV, Royal Excel Moeskroen, Beerschot Wilrijk en KMSK Deinze. Uit Engeland komen over: The New Saints, Aberdeen FC en Burnley FC.

Duitsland is vertegenwoordigd via TuS Koblenz en vanuit Frankrijk verwelkomen we OS Leers.

De editie van vorig jaar werd gewonnen door het O10 team van OH Leuven. Een deel van de opbrengst van dit toernooi zal door RKSV Halsteren worden gedoneerd aan de Stichting Vrienden van Siem en het Sophia Kinderziekenhuis Fonds. Sportpark De Beek is beide toernooidagen vrij toegankelijk voor belangstellenden.

VoetbalJournaal Bergen op Zoom, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Bollenstreek, Voorjaar 2019

Lees hier de krant</

The day after, the night before.. Kampioenschap V.V D.S.E

De kleine oogjes op het werk, het ‘snachts wakker worden met een ontiegelijke dorst, de hoofdpijn in de auto en de smacht naar frisse lucht. Zomaar wat symptomen waar de meeste met een blauw-wit hart op de maandagochtend last van hebben gehad.
Er gaan zelfs geruchten dat ‘De Faab’ zondagavond zijn broek in bed heeft gelegd en zelf over de stoel is gaan hangen. Dit alles met een en dezelfde oorzaak: Het kampioenfeest van D.S.E.

De wedstrijd:
De opkomst van de ploegen was er een om je vingers bij af te likken. Een prachtig spandoek verzorgd door supportersvereniging: The Blue White Army, sprong bij iedereen al snel in het oog. De voorzitter van de supportersvereniging zegt er het volgende over: ‘’Daar zitten heel wat uurtjes knutselen in, alles is handwerk, maar met een mooi resultaat.’’ De om en nabij 300 supporters sloegen de handen in een en zorgden voor een luid gejuich. Dit alles werd nog versterkt door vele fakkels, en laten we het houden op een aantal ‘knalerwtjes’. Dan kun je niet slecht beginnen.. toch?

Toen de fakkels net opgerookt waren gebeurde het onmogelijke, D.S.E kwam na 3 min 1-0 achter tegen het scherpe N.S.V. Ging daar het kampioensfeest dan al, zou het dan toch verkeerd gaan aflopen?  Er moest iemand opstaan bij D.S.E, er moesten goals gemaakt worden. Toen was hij daar, de Messias van D.S.E, De tovenaar van de Olympiade: Pjotr Hendrickx.
Als u nog niet ontbeten heeft vandaag, zou ik u adviseren om eens een navraag te doen na het ontbijtmenu in huizen Hendrickx. Wat had de familie zondagochtend toch gegeten? Pjotr nam namelijk samen met zijn broer Kjell, de volledige goalproductie op zich met samen welgeteld 4 treffers.
Pjotr mocht de wedstrijdbal meenemen met zijn 3 goals, Kjell pikte ook zijn goal mee door een vrije trap achteloos in de bovenhoek te plaatsen. Het feest kon beginnen, D.S.E wint met 4-1, D.S.E is kampioen!

Het feest:
De flessen champagne konden gepopt worden, en de eerste kratjes bier gingen over de toonbank. Een blik op het sportpark verraadde al erg veel, alle parkeerplekken bestemd voor auto’s hadden plaats gemaakt voor de fietsen. Of iedereen met de fiets ging om het milieu te besparen? dat betwijfel ik nog een beetje.
Het feest begon buiten en bestond vooral uit felicitaties en gezellig bijkletsen.
Toen was daar MC Pjeeet (speler van het 2e elftal) hij sleurde iedereen in de kantine, en het feest barstte uit zijn voegen. Jong en oud sprong als een kind zo blij de lucht in om het kampioenschap te vieren.

De spelers stonden op de tafels en het bier werd rijkelijk door de gehele kantine leeggespoten. Het was onvergetelijk om mee te maken, het was echt een kampioensfeest dat lang in ieder zijn geheugen gegrift zal staan.

Toen was daar de beurt aan de leider van het schip, de kapitein van Etten, de rots in de branding van V.V. D.S.E: Alex van Dorst. Hij had een mooie speech maar wist dat hij het niet te lang moest maken, er moest door gefeest worden.
Voorzitter Corné Lauwen kon tijdens zijn speech, zijn tranen nog maar net in bedwang houden, zijn clubhart stond in vuur en vlam en zo zie je maar wat een club voor iemand kan betekenen.

In de kantine was het (hoe kan het ook anders) druk en iedereen was welkom, er waren spelers van Unitas’30, Sprundel en ook nog van N.S.V. Niemand wou het spektakel aan de Olympiade missen. En dan houd iedereen toch van de sfeer bij D.S.E. want deze vind je eigenlijk nergens.

Wij als VoetbalJournaal willen D.S.E ook hartelijk feliciteren met hun kampioenschap, en het beste wensen in de derde klasse.

Fotograaf: Elly Jansen

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.