Home Blog Pagina 1227

Willem Looijen houdt woord en keert terug bij SVS’65

Het zal een memorabel moment zijn als Willem Looijen, straks ergens begin augustus 2019, lopend vanuit zijn honderd meter verderop gelegen woonhuis bij SVS’65 het sportpark oploopt; omkleden voor de eerste training in Spijk.

SPIJK – Het is dan dertien jaar nadat hij zijn cluppie verliet om het hogerop te zoeken. Zijn route ging langs LRC Leerdam, Kozakken Boys, terug naar LRC Leerdam, SteDoCo en nu voor het derde jaar bij Nivo Sparta in Zaltbommel. Voetballen leerde hij als 6-jarig ventje van zijn stiefvader, Rien Versluis. Vervolgens begon Versluis in 2000 met een jonge groep voetballers uit Spijk. Willem was toen zestien jaar. Vijf jaar later schoot ‘Wimpie’ zijn club bijna in zijn eentje naar de derde klasse.

Hij zou in dat seizoen in totaal 54 doelpunten maken. Vanzelfsprekend was er interesse voor de gemakkelijk scorende spits. De Spijkse doelpuntenmachine was opgevallen bij de ‘grote’ clubs in de regio. GJS informeerde destijds naar de diensten van de huisschilder, maar die had al voor LRC Leerdam gekozen. ,,Toen Kozakken Boys zich een jaar later meldde, was ik natuurlijk zo trots als een pauw. Het is hoe dan ook toch de grootste voetbalclub in de regio. Maar de keuze was verschrikkelijk moeilijk. Ik vond echter dat ik in Werkendam weer een stap kon maken. Er wordt daar altijd drie keer in de week getraind. Ik was toen 23 jaar en wilde zien waar mijn plafond lag.’’ Looijen kreeg landelijke bekendheid door zijn doelpunt, de gelijkmaker, tegen het grote Ajax. Daarmee dwong Kozakken Boys een verlenging af in het bekerduel, maar verloor met 1-2.

Zijn laatste periode bij Nivo Sparta loopt niet naar wens. Begin april raakte Looijen geblesseerd aan een knieband maar hoopt op 11 mei tegen Papendrecht weer van de partij te zijn om met Nivo
Sparta kampioen te worden. Bij SVS’65 lost hij een belofte in. ,,Ik heb beloofd ooit terug te keren en ik wil dan nog wel wat voor mijn cluppie kunnen betekenen. Ik word deze zomer 35 jaar dus moest ik niet te lang meer wachten. Ik ga bij Spijk niet afbouwen. Bovendien train ik mijn zoontje en hem wil ik ook zoveel mogelijk zien voetballen.”

Bron: AD
Fotograaf: Jan Volwerk

‘Risico hoort er een beetje bij’

Hoe gek het ook klinkt, maar op 22-jarige leeftijd behoort Jelle van Dam bij Lekvogels al tot het oudere deel van het eerste elftal. De middenvelder is bezig aan zijn derde seizoen in de hoofdmacht en is volgens trainer Ton Delfgou een belangrijke kracht in het elftal.

LEXMOND – ,,Dat de trainer zoiets zegt, is mooi om te horen’’, reageert Jelle van Dam op de loftuiting van zijn trainer, die vroeg in dit kalenderjaar tekende voor een tweede seizoen bij de club uit Lexmond. ,,Zelf heb ik dat niet zo door, eerlijk gezegd. Ik doe gewoon mijn ding. Het spelletje spelen zoals ik dat graag doe en plezier maken. En blijven voetballen, geen onzinnige dingen gaan doen.’’

Met Lekvogels draait Van Dam dit seizoen mee in de subtop van de vierde klasse. ,,Voor dit seizoen heb ik de nacompetitie wel uit mijn hoofd gezet. Dit is het eerste seizoen onder trainer Ton Delftou en met een hele jonge selectie. Maar volgend seizoen, of het seizoen daarna moeten wij zeker kunnen gaan meedoen om de prijzen. Die potentie zie ik ook wel’’, aldus Van Dam.

Ondanks dat hij pas 22 jaar is, behoort Van Dam al tot de gevestigde orde. Met name in het huidige seizoen maakten veel jongelingen hun opwachting. ,,Je merkt dat het voor veel jongens een behoorlijke overstap is geweest, van de jeugd naar de vierde klasse. Het is gewoon wennen, al gaat het gelukkig wel steeds beter. We hebben niet de ploeg om de fysieke duels aan te gaan, we moeten het hebben van een snel spelletje. Aannemen en gelijk weer spelen. Dat probeer ik mijn jonge teamgenoten ook te leren. Als je de bal snel rond laat gaan, kan je ook niet in die duels terechtkomen.’’

Van Dam is blij met de ontwikkeling van de speelstijl die zich sinds dit seizoen heeft voorgedaan. ,,Toen ik doorstroomde naar het eerste elftal werd vaak een lange bal gespeeld. Als middenvelder zag ik die bal dan steeds over mij heen vliegen’’, aldus Van Dam. Op wiens initiatief de lange bal overboord werd gegooid, durft hij niet te zeggen. ,,Zoiets ontstaat eigenlijk vanzelf. Als we probeerden te voetballen ging dat steeds beter, dus dan probeer je die lange bal ook minder snel. Je moet niet denken aan wat er verkeerd kan gaan, maar het gewoon doen. Ik ben een speler die de bal graag heeft en dat geldt eigenlijk voor al onze middenvelders wel. Nu gaat het spelletje dus eigenlijk altijd via het middenveld en dat is prettig. Het risico dat je neemt, hoort er ook een beetje bij. Zelf heb ik ook weleens een te korte bal gespeeld, die werd onderschept. Nou ja, dan peppen je teamgenoten je op en de volgende keer gaat het weer goed.’’

‘Verhalen over de mens achter de vrijwilliger’

Met ‘De Brug’ is Leerdam Sport een zeldzaamheid in voetballand geworden. Niet alleen in de regio, maar in heel Nederland zijn er nog maar weinig clubs te vinden die een papieren clubblad uitgeven. De club uit de Glasstad wel. Jaco Brongers verzorgt sinds 2014 de redactie van het vier keer per jaar verschijnende blad.

Wie aan een clubblad denkt en in gedachten een bundeling wedstrijdverslagen voor zich ziet, komt bij Leerdam Sport bedrogen uit. In ‘De Brug’ vindt de lezer geen verhandelingen van de laatste optredens van pakweg de JO11 of het derde elftal.

,,Wedstrijdverslagen vind ik niet zo interessant’’, is Brongers stellig. ,,Die kunnen makkelijk op internet geplaatst worden. In het clubblad wil ik de club laten zien. De vrijwilligers of speciale dagen die worden georganiseerd. Een interview met een jeugdtrainer of iemand die elke week het gras maait. Wie is de mens achter de vrijwilliger? Waarom doet iemand dat? En hoe doet die dat? Dat is voor de mensen veel interessanter om te lezen. Ook hoop ik dat het motiveert. Dat mensen het ook leuk gaan vinden om zich voor de club in te zetten, want we kunnen nog wel vrijwilligers gebruiken. De club is bezig met de invoering van een vrijwilligersbijdrage, maar sommigen denken dat ze daarmee hun vrijwilligerswerk kunnen afkopen. Dat is natuurlijk niet de bedoeling, want met geld wordt het werk niet gedaan.’’

Brongers draagt zijn steentje wel bij aan de club. Sinds 2014 is hij eindredacteur van het clubblad. Hij werd daarvoor gevraagd na een geslaagde bijdrage aan ‘Het Leerdammertje’, een jubileumuitgave rond het 100-jarig bestaan van Leerdam Sport in 2012. ,,Toen heb ik een verhaal gemaakt met de vier oudste leden van de club, die toen allemaal 75 jaar lid waren. Ik ben helemaal geen schrijver of Neerlandicus, maar blijkbaar deed ik het leuk want de mensen vroegen mij om ook hun stukje na te kijken. Toen mijn voorganger bij het clubblad het zat was, werd ik gevraagd.’’ De voorganger van Brongers had moeite om voldoende kopij te vergaren. Brongers probeert anderen aan te sporen om mee te schrijven. ,,Als ik alles in mijn eentje schrijf, wordt het saai. Alles in één stijl. Ik heb mensen om mij heen verzameld die helpen. Iemand doet de layout en mensen leveren een vaste bijdrage. Als er voldoende geleverd wordt, blijft het mogelijk om het blad vier keer per jaar te laten verschijnen.’’

Naast redacteur van het clubblad is Brongers ook nog actief in de familiedagcommissie. Die vindt dit jaar plaats op zaterdag 15 juni. En acht keer per jaar treedt Brongers aan om mee te doen aan wedstrijdjes 7×7. ,,We spelen dan in toernooivorm, met clubs uit de regio als LRC Leerdam, Asperen, Rhelico en Focus’07. Op 24 mei vindt het toernooi plaats bij Leerdam Sport. Geïnteresseerden zijn welkom om te komen kijken. We hopen die avond zelfs met twee teams te kunnen deelnemen. Al is dat altijd even afwachten, want met de oudere spelers die meedoen is het altijd de vraag of het lichaam wil meewerken.’’

LRC Leerdam: fraai nieuw clubhuis

In februari 2020, als alle velden gereed zijn en het fraaie clubhuis gebouwd, zullen voetbalvereniging LRC Leerdam en hockeyclub HCL het Glaspark volledig in gebruik nemen.

LEERDAM – Raf Montezinos, sinds november 2016 voorzitter van LRC Leerdam, gaat bijna vier jaar terug in de tijd. ,,Het toenmalig bestuur werd door de gemeente gevraagd na te denken over de herinrichting van sportpark Bruinsdeel. Het begon met de uitzichtloze situatie van HCL, de hockeyclub in Leerdam. Zij kregen te horen dat zij hun veld aan De Punt in Leerdam-West moesten inleveren voor woningbouw.” LRC Leerdam was lang trots op sportpark Bruinsdeel waarvan de grond en de gebouwen in eigendom waren. Tegelijk realiseerde men zich binnen LRC dat het steeds lastiger werd om de verouderde accommodatie te onderhouden. ,,Terecht ontstond bij dit bestuur de gedachte dat er hier een win-winsituatie was te behalen. De gesprekken werden gevoerd door toenmalig voorzitter Theo van der Weijden en Stefan van Diest.” Later ontstond de gedachte dat ook voetbalclub Leerdam Sport en korfbalvereniging Ter Leede deel van de nieuwe ontwikkelingen moesten gaan uitmaken. Alle buitensporten in Leerdam, met uitzondering van tennis, zouden dan op het nieuwe Glaspark plaatsvinden.

OPGEHEVEN
Nadat het eindrapport Glaspark tot stand was gekomen, is Leerdam Sport onder druk van de leden afgehaakt. ,,Kort daarna werd korfbalvereniging Ter Leede opgeheven. Zij hebben het op dat moment qua ledental net niet gered. Jammer, want als het nieuwe korfbalveld klaar zou zijn, had korfbal in Leerdam mogelijk een kans gehad.” Vanaf dat moment zijn LRC Leerdam en HCL samen verder optrokken binnen het opnieuw ingerichte Glaspark Light. ,,Een doorstart met twee verenigingen maakte de situatie wel eenvoudiger”, stelt Montezinos, die inmiddels als voorzitter was toegetreden tot het bestuur. De hockeyclub en LRC Leerdam konden elkaar prima vinden. Indeling van de velden was al helemaal geen probleem. Voor LRC Leerdam werden in de zomer van 2018 in snel tempo twee kunstgrasvelden aangelegd zodat zij verder konden. HCL kon vroeg in dit seizoen al weg van De Punt nadat op Bruinsdeel het eerste hockeyveld was aangelegd.

GESLOOPT
Tijdens de naderende zomermaanden worden de twee achterste natuurgrasvelden van LRC Leerdam volledig gerenoveerd. Daar komt naast een nieuwe toplaag op ook een beregeningsinstallatie in. Er wordt direct na de laatste competitiedag een aanvang mee gemaakt. Ook het jeugdveld, eveneens met een automatische beregeningsinstallatie, wat tussen kunstgrasveld een en twee wordt aangelegd, krijgt dan vorm. Inmiddels is de garage gesloopt en wordt in mei een begin gemaakt met de realisatie van de kantine en kleedruimten. De werkgroep gebouw heeft lang nagedacht over het ontwerp. Zowel de voetbalclub LRC Leerdam als de hockeyclub HCL zijn akkoord gegaan. Het zal een schitterend gebouw worden met beneden achttien kleedkamers met EHBO-ruimte en een commissiekamer. Ook is
rekening gehouden met kleedruimten voor vrouwen. Met name de hockeyclub beschikt over veel speelsters. Boven ontstaat een schitterende kantine met rondom een terras van vijf meter breedte. Een voorwaarde was om het clubgebouw centraal op het Glaspark te bouwen, waarbij je van binnenuit en op het terras naar alle speelvelden kan kijken. Er wordt een luifel van drie meter over het terras gebouwd. Deze fungeert als afdak maar ook als zonnescherm.

EXPLOITATIE
Zodra het gebouw in februari 2020 in gebruik wordt genomen zijn de beide clubs aan elkaar verbonden. Er zijn afspraken over het gebruik en de exploitatie van de kantine. Vergeet niet dat voetbal en hockey echt twee heel verschillende culturen zijn. Montezinos: ,,Toch hebben wij beide het gevoel dat wij het goed kunnen vinden. In december hebben wij een gemeenschappelijke feestavond gehad. Onlangs is een vergelijkbare tweede avond geweest. Vooral LRC’ers moeten wennen dat het niet alleen meer hun kantine is. Straks, in de nieuwe situatie, zal dat allemaal wat gemakkelijker samenvloeien. Bovendien zijn wij als LRC geen eigenaar, want wij hebben alles verkocht aan de gemeente Leerdam. LRC met 675 leden en HCL met 250 leden zijn nu huurder.”

Trauma is voorbij

Steeds maar struikelen op de drempel die het scheidingsvlak tussen derde en tweede klasse betekend. Het was voor FC Binnenmaas de afgelopen jaren steeds een bijna traumatische ervaring tijdens het ‘toetje’ van het seizoen als weer een poging om promotie te bewerkstelligen in rook opging.

Aan dat trauma komt dit seizoen een einde. Fop Gouman neemt afscheid met de door iedereen die geel-groen een warm hart toedraagt zo begeerde promotie naar de tweede klasse.

,,Toch hebben we in de laatste weken in wedstrijden en in verschillende fases in die duels de druk wel gevoeld’’, memoreerde Gouman na de 3-2 overwinning op SC Botlek die de voorlaatste stap richting de titel – Rozenburg liet immers opnieuw punten liggen waardoor het gat met de ‘achtervolgers’ nog meer groeide – betekende. ,,Iedereen wil zo verschrikkelijk graag en dat werkte de spanning in de hand binnen de ploeg. Dat was anders dan tijdens de trainingen, waar ik vind dat het niveau dat we tijdens die trainingen hebben laten zien echt dik tweedeklasse-waardig is geweest. Jammer dat dat er niet tijdens de wedstrijden is uitgekomen, maar dat heeft ons niet belemmerd om te staan waar we wilden staan waardoor we onze ambitie konden waarmaken.

We hebben niks cadeau gekregen dit seizoen, hebben het zelf waar moeten maken en dan smaakt de beloning nog lekkerder.’’ Aan de selectie voor volgend seizoen, als Marco Jalink de trainerstaken overneemt van Gouman, is in de afgelopen weken al driftig gewerkt in de afgelopen weken. Van Heerjansdam komt Thomas Oomsen over en ook Angelo van der Spek (nu nog XerxesDZB) is volgend seizoen bij FC Binnenmaas te bewonderen.

Jeugd krijgt demotrainingen

0

MAASDAM – De jeugd van FC Binnenmaas kreeg eind maart demotrainingen, georganiseerd door Excelsior Rotterdam. Het initiatief voor deze trainingen kwam voort uit de samenwerking tussen FC Binnenmaas en Excelsior Rotterdam.

Serge Bonte (hoofdtrainer JO10) en Patrick de Werk (hoofdtrainer JO15) hadden in goed overleg met de jeugdopleidingshoofden Patrick van Gils en Marius Heinerman afgestemd wat de te trainen doelen waren. Deze trainingen stonden namelijk in het teken van het opleiden van de trainers van FC Binnenmaas, de invulling door Excelsior sloot aan bij de visie van FC Binnenmaas. Serge Bonte gaf de training met twintig enthousiaste jongens van JO10 en JO11.

Bij de bovenbouw werd de training afgewerkt onder leiding van Patrick de Werk. De enthousiaste jongens en meiden van JO15-1 zorgden voor de invulling van de training. Na de warming-up was er aandacht voor een tactische training, waarna we werd afgesloten met een partij 9×9 om de training in de praktijk toe te passen. Met de trainingen kregen de trainers binnen FC Binnenmaas weer wat tools aangereikt om in de praktijk toe te passen en zo weer een stapje te maken binnen de jeugdopleiding van de club.

Mathilda volgt Gouman naar Noordpark

0

Rotterdammer Michael Mathilda neemt afscheid in stijl bij FC Binnenmaas. De 23-jarige speler maakt zich op voor een glorieuze afsluiting van de competitie met een titel in de derde klasse D om vervolgens koers te zetten naar zijn nieuwe club, de Zwijndrechtse eersteklasser VVGZ.

MAASDAM – Met zijn overgang naar de bespeler van het Noordpark vertrekt Mathilda in het kielzog van trainer Fop Gouman, die zijn tijdperk bij FC Binnenmaas gaat afsluiten en het stokje zal overgeven aan Marco Jalink die vier jaar werkzaam is geweeest bij XerxesDZB. Normaliter gaat Mathilda dan twee klassen hoger spelen. Voorwaarde is dan wel dat de Zwijndrechters, die in de slotfase van de competitie nog een trainerswissel beleefden toen Danny Mulder voor het verstrijken van zijn driejarige contract zijn congé kreeg en werd vervangen door clubmman Rick Versteeg. ,,Ik heb ervoor gekozen om een sportieve uitdaging aan te gaan en daarbij de trainer te volgen. Dat wil overigens niet zeggen dat ik het altijd met hem eens ben. Ik verheug me erop om op een hoger niveau uit te komen.”

Maar voordat Mathilda zijn blikveld op voetbalgebied gaat verruimen, hij speelde in het verleden bij Nieuwenhoorn en in het tweede team van Sportclub Feyenoor, wil hij eerst een nagenoeg vlekkeloos verlopen seizoen bij FC Binnenmaas van een perfecte finishing touch voorzien. De club die huist in Maasdam is in het zicht van de haven, de al jarenlang nagestreefde promotie naar de tweede klasse. De jacht op promotie liep de afgelopen seizoenen steevast stuk in de nacompetitie.

,,Ook dit seizoen hebben we het zeker niet cadeau gekregen”. blikt Michael Mathilda terug. ,,We zaten in een hele goede competitie, waarin eigenlijk iedereen van iedereen kon winnen. Wij hebben ons uiteindelijk als de meest constante ploeg gepresenteerd. Wat onze kracht geweest is? We hebben veel voor elkaar over en hebben ook goede wedstrijden afgeleverd.” De twee overwinningen op streekgenoot Oud-Beijerland, dat vooraf ook pretenties had uitgesproken, bewezen ook de kwaliteit van FC Binnenmaas dat in de loop van de jaargang een mooie marge opbouwde richting de andere gegadigden voor de hoofdprijs. Een titel zou het bewijs van de grote constante van de ploeg van trainer Fop Gouman zijn. Toch geeft Michael Mathilda aan dat een (mogelijke) titel lang geen issue is geweest.

,,In de kleedkamer hebben we nooit over de rit op de boerenkar ter ere van het kampioenschap gesproken. Integendeel, we hebben juist van wedstrijd naar wedstrijd toegeleefd. Dat ging niet altijd even goed, want we hebben ook duidelijk onze moeilijke momenten gehad dit seizoen. We hebben ook niet teveel gekeken naar wat de andere ploegen deden, maar ons vooral geconcentreerd op wat we zelf konden brengen. Dat heeft ons uiteindelijk gebracht waar we nu staan. Aan ons nu de taak om het goed af te ronden.’’

Periode als beloning voor wederopstanding

0

Voor Heinenoord is het jammer dat de competitie niet alleen bestaat uit de tweede seizoenshelft. In dat geval namelijk had de bespeler van sportpark De Tienvoet zeer waarschijnlijk nog kans gemaakt op de titel. ,,Voor de winterstop konden we de hoge verwachtingen niet waarmaken, maar daarna zijn we volop punten gaan pakken’’, aldus Remco Buist die bij Heinenoord bezig is aan zijn eerste seizoen.

HEINENOORD – In dit voorjaar mengt Heinenoord zich in de strijd om de derde periodetitel. Die ‘troostprijs’ zou een bekroning zijn voor de wederopstanding in de tweede seizoenshelft. Want na het eerste deel van de competitie speelden de groen-witten een rol onderin de eerste klasse B. ,,Dat viel wel tegen, ja. We hadden toch wel hoge verwachtingen met de nieuwe spelers en de jongens die al langer bij de club zaten. Dat hebben we in eerste instantie niet waargemaakt’’, blikt Buist terug.

Vorig jaar zomer verruilde hij SteDoCo voor de club uit de Hoeksche Waard. ,,In de winterstop hebben we de koppen bij elkaar gestoken. Eerder deden we dat natuurlijk ook al wel, maar na de winterstop kwam het besef dat het niet vanzelf gaat’’, aldus Buist. ,,Dat is goed opgepakt door spelers en staf en dat leidt tot resultaten.’’

Winst in de periode en deelname aan de nacompetitie zou naar de mening van Buist een mooi afscheid zijn voor trainer Ralph Kalkman, die na vijf seizoenen afzwaait bij Heinenoord. ,,Net als voor de spelers die na dit seizoen de club gaan verlaten’’, aldus Buist. ,,Niet dat promoveren nou een enorme doelstelling is voor Heinenoord, maar als je die kans krijgt moet je ‘m natuurlijk altijd proberen te pakken.’’

De middenvelder behoort tot de spelers die de club na dit seizoen trouw blijft. ,,Door de resultaten moet je heen prikken. Heinenoord is een prettige club om voor te spelen en de voordelen die ik zag toen ik voor deze club koos vorig jaar, gelden nu nog steeds.

Ik wilde dichter bij huis voetballen, twee keer kunnen trainen en dat is hier mogelijk. Bovendien speel ik weer als middenvelder en ik heb het idee dat ik vanuit die positie meer mijn steentje kan bijdragen aan het team dan vanuit de spits’’, aldus Buist die ook al sprak met Joop Hiele, die komend seizoen de nieuwe trainer is bij Heinenoord. ,,Een prima man. Het is misschien wel goed dat er na zoveel jaar een nieuwe wind gaat waaien.’’

‘Steentje bijdragen aan ontwikkeling’

Bij Heinenoord pakt Joop Hiele komende zomer zijn trainersloopbaan weer op, na een sabbatical van een jaar. De voormalig doelman zat na zijn vertrek bij XerxesDZB zonder club, maar heeft zich geen moment verveeld. ,,In het begin is het, vooral doordeweeks, een gemis. Maar uiteindelijk vul je de tijd in met andere leuke dingen en die zijn er genoeg’’, aldus Hiele.

HEINENOORD – Hoewel Hiele de afgelopen maanden niet betrokken was bij een voetbalclub, ging er maar zelden een weekeinde zonder voetbal voorbij. De zevenvoudig international van het Nederlands elftal stapte met plezier in zijn auto om een wedstrijdje in de regio te bezoeken. ,,En dan maakt het mij niet uit of dat in de tweede klasse was of de derde divisie. Je wilt toch op de hoogte blijven van welke spelers waar rondlopen, hoe het niveau is in die verschillende afdelingen. Daar heb je als trainer wel iets aan. Ik heb spelers bezocht waarmee ik vorig seizoen met XerxesDZB ben gepromoveerd naar de hoofdklasse en die daarna ergens anders zijn gaan spelen. Dat had ik ze beloofd. Verder waren mijn bezoekjes willekeurig. Ik heb bijvoorbeeld gekeken bij XerxesDZB, Barendrecht, FC Binnenmaas, SHO en, toen er nog geen sprake van was dat ik daarheen zou gaan, ook bij Heinenoord. Maar ook iets verder weg, bij Oranje Wit, IFC en ASWH.’’

Ook voor de doordeweekse avonden, waarop voor Hiele geen trainingen meer stonden gepland, vond hij al snel een invulling. ,,In de tussentijd heb ik veel gedaan aan een studie voor mijn werk en ik ben zelf iets meer gaan sporten. Die vrije tijd krijgt al snel een andere invulling.’’ Hoewel hij de verveling dus buiten de deur hield, vindt de trainer die eerder ook Zwaluwen onder zijn hoede had het fijn om vanaf komende zomer weer een spelersgroep te begeleiden. ,,Het heeft alle twee iets leuks.

Als toeschouwer kijk je in een heel andere dimensie naar wedstrijden. Wat doet een trainer, hoe is het niveau? Als coach langs de lijn is dat anders. Maar het leukste van het trainerschap is toch om met mensen bezig te zijn. Om mensen te motiveren, om te helpen te ontwikkelen. Daar kan je als staf, want als hoofdtrainer doe je het niet alleen, een steentje aan bijdragen.

Voordat Hiele komende zomer daadwerkelijk zijn entree maakt als opvolger van Ralph Kalkman, verricht hij al wat voorwerk bij Heinenoord. ,,De selectie voor komend seizoen is nog niet helemaal rond, daar werkt de technische commissie hard aan en ik ondersteun een beetje’’, aldus Hiele. ,,Een aantal kernspelers,gerenommeerde jongens die hebben bewezen mee te kunnen in de eerste klasse en hoofdklasse, zoeken hun heil komende zomer ergens anders. Dat gat vullen we, tot op heden, in met enkele aanwinsten en met spelers uit het tweede elftal. Talentvolle jongens die snel het stapje zullen moeten maken.’’ Tot het zover is, bezoekt Hiele de komende weekenden nog gewoon de voetbalduels in de regio. ,,Natuurlijk zal de focus dan iets vaker op Heinenoord liggen, maar ik wil ook blijven rondkijken naar wat er in de omgeving gebeurt.’’

‘Ik kijk met andere ogen naar Vriendenschaar’

Bianca Copier en haar gezin wonen aan de andere kant van Culemborg, maar voelen zich toch helemaal thuis bij Vriendenschaar. Dochter Danique voetbalt in dames 1, man Dik heeft ook gevoetbald in het zwart-blauw en Bianca zit sinds halverwege dit seizoen in het bestuur. Ze hoopt met een frisse blik de voetbalvereniging verder te helpen.

Bianca Copier (48) geeft eerlijk toe dat ze minder begaan is met de club dan sommige andere vrijwilligers. “Er lopen bij Vriendenschaar wat vaste gezichten rond, die echt alles doen voor de club. Ze steken daar zo veel tijd in, hebben echt een hart voor Vriendenschaar. Ik hoor niet bij die harde kern, maar veel van die mensen zitten wel in mijn vriendenclub. En dat werkt toch aanstekelijk.”

ANDERE OGEN
Het gesprek ging de afgelopen jaren dan ook vaak over Vriendenschaar, het wel en wee van de club en Copier merkte dat zij vaak met andere ogen tegen bepaalde zaken aankeek. Eigenlijk was het dan ook helemaal niet zo gek dat voorzitter Huub van Oorschot haar vroeg voor het bestuur.

“Ik ben altijd op de achtergrond betrokken geweest, maar nooit als vrijwilliger. Toen Huub me vroeg, heb ik er even over nagedacht en ben ik een tijdje mee gaan lopen. Ik vond het eigenlijk wel heel leuk. Ik kan met mijn juridische achtergrond best wat bijdragen, kijk op een andere manier tegen de ontwikkelingen aan.”

Inmiddels is ze benoemd tot algemeen bestuurslid. Copier gaat zich bezighouden met onder meer de normen en waarden, het papierwerk in orde maken zodat de vrijwilligers gratis een verklaring omtrent gedrag (VOG) kunnen opvragen en het contact onderhouden met de vertrouwenspersoon binnen de club.

“Voor die VOG moet de club aan allerlei regels voldoen, zodat die gratis opgevraagd kan worden door onze vrijwilligers. Dit is nog niet volledig geregeld, maar kan ik met mijn achtergrond wel regelen. Dit is één voorbeeld van wat ik bij kan dragen.”

HECHT
Ze vindt het zelf wel prettig om als vrijwilliger een nuttige functie te kunnen vervullen bij Vriendenschaar. “Ik vind het mooi om zo iets terug te kunnen doen voor de club.” Copier en haar
gezin voelen zich direct thuis wanneer ze het sportpark Terweijde oplopen. “Het is een hele hechte club, van oudsher al. Bij andere verenigingen met veel import, maakt het de mensen niet zo veel uit welk logo ze op hun borst dragen. Hier wel, daarom is het ook zo gezellig. Ik vind het veelzeggend dat mijn dochter vanuit de andere kant van Culemborg naar Vriendenschaar fietst: ze heeft het hier zo goed naar haar zin, dat ze niet bij een andere club die dichterbij ligt wil spelen.”

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.