Home Blog Pagina 891

In gesprek met Boris Houtzager van VV The Gunners

We spreken vandaag met een jong talent van de hoofdmacht van VV The Gunners uit Breda, Boris Houtzager (17). Boris is al op zijn zestiende gedebuteerd in het eerste elftal van The Gunners. Hij begon op zijn vijfde bij deze club, waar hij in de JO15-1 koos om de stap naar Baronie te zetten. Hier speelde hij in de tweede divisie. Na anderhalf seizoen is Boris terug gegaan naar de JO17-1 van The Gunners. Dit seizoen speelt Boris voor het eerst vast in de hoofdmacht.

verfhuys-breda

Boris praat vol passie over het spelletje. Hij zit vol ambities en praat hier graag over. Naast het voetbal werkt Boris bij Jumbo Donk en volgt hij de opleiding Sport en Bewegen aan het Curio in Breda.

In zijn tijd bij Baronie verloor Boris langzaam het plezier in het spelletje, vertelt hij. “Ik heb anderhalf jaar bij Baronie gespeeld. Ik ben relatief snel terug gegaan naar The Gunners omdat ik het plezier kwijt was geraakt bij Baronie. Achteraf ben ik blij, want dit heeft er toe geleid dat ik op mijn 16e al mijn debuut mocht maken.”

Boris is pas 17 maar kijkt graag vooruit. Wij vroegen naar zijn ambities voor de toekomst. “Ik wil erg graag hogerop voetballen, misschien net zoals mijn broer. Of zelfs hoger!” Voor nu speelt Boris met zijn 17 jaar in de hoofdmacht van The Gunners. Dit team begon het huidige seizoen met zes punten uit vier wedstrijden. Genoeg reden om te vragen hoe Boris het begin van dit seizoen ervaren heeft. “Het begin was even wennen. We hadden nieuwe spelers en een nieuwe trainer. Op een gegeven moment ging het draaien en gingen we steeds beter spelen. Persoonlijk voelde het ook goed. Helaas is het seizoen stil gelegd.”

In zijn korte periode heeft Boris in zijn tijd bij Baronie wel een hoogtepunt mee mogen maken. Naast het debuteren op 16-jarige leeftijd, ziet hij het handhaven in de tweede divisie met Baronie als een hoogtepunt in zijn nog prille voetballoopbaan. Ook vertelde hij over zijn dieptepunten. “Verschillende blessures en het verliezen van het plezier in het spelletje zijn voor mij dieptepunten.”

Vroeger keek Houtzager enorm op naar de baltovenaar uit Brazilië, Neymar. Nu ziet hij Frenkie de Jong als zijn voorbeeld. “Zijn manier van voetballen is gewoon mooi. Hij houdt het gewoon simpel.”

Naast de reguliere trainingen en wedstrijden is Boris druk bezig om fit te blijven, in deze periode misschien nog wel wat meer. “Op school ben ik veel in beweging en bezig met allerlei sporten. Vanwege Corona ben ik af en toe gaan hardlopen en voetbal ik zelf nog heel veel buiten. Zonder de Corona doe ik dit vaak met vrienden.”

Tenslotte kijken we samen met Boris vooruit. “De wedstrijden die we speelden zag je echt vooruitgang, helaas zette Corona hier een streep door. Ik heb er alle vertrouwen in dat we goed gaan presteren zodra alles weer terug naar normaal is.”

Klik hier voor meer artikelen over VV The Gunners
Klik hier voor meer informatie over VV The Gunners

In gesprek met Coen Rijppaert van VV Bavel

Twaalf uit vier. Een perfecte score en een indrukwekkende start van de competitie voor iedere ploeg, maar helemaal als promovendus. Bavel ging als koploper van de tweede klasse de coronabreak in.

het uitzendbureau

“We waren lekker bezig met Bavel”, zegt Coen Rijppaert, met gevoel voor understatement. De 56-jarige hoofdtrainer baalt dan ook van de nieuwe coronabreak. “Zonde als het seizoen afgebroken wordt op een moment dat je er lekker in zit. Aan de andere kant moeten we blij zijn dat we met een goed gevoel deze periode in zijn gegaan. Het is voor niemand leuk, ik sta ook graag met de jongens op het veld, maar we moeten er geen al te groot drama van maken.”

Collectief
De vliegende competitiestart had niemand in Bavel aan zien komen. “Het was een grote verrassing voor iedereen. Voorafgaand waren er wel twijfels bij ‘de buitenwacht’: had Bavel iets te zoeken in de tweede klasse? We wisten ook niet goed waar we aan begonnen en hoe we de tegenstand in moesten schatten. Het is voor ons een enorme uitdaging, die goed is begonnen. Maar we moeten niet te snel juichen, want het seizoen is nog lang. We kijken wel hoe ver we komen, spelen iedere wedstrijd om te winnen. Ik wil niet te ver vooruitkijken. Wie weet wat er gebeurt als we tegenslag oplopen. We hebben dit hele kalenderjaar bijvoorbeeld nog geen competitiewedstrijd verloren.”

Rijppaert dankt de sterke reeks aan het collectief. “De eenheid, samenhang en continuïteit. Een aantal dragende spelers is vertrokken na vorig seizoen, maar ook hun vervangers hebben heel snel de aansluiting gevonden. Ook het tweede speelt een belangrijke rol. Dat is een heel jong en dynamisch elftal, met acht, negen, misschien wel tien spelers die uit de jeugdopleiding zijn overgekomen. We maken enorme stappen als selectie.”

Genieten
De 56-jarige Bredanaar tekende inmiddels anderhalf seizoen geleden bij Bavel. Hij keerde daarmee terug als hoofdtrainer van een seniorenelftal, na een break van vijf seizoenen. “Ik merkte dat ik het hoofdtrainerschap op routine begon te doen. Daarnaast speelden een aantal factoren een rol voor mijn keuze om afstand te nemen tot de voetballerij. Ik heb het ontzettend naar mijn zin gehad bij Zundert, maar ging daar op een vervelende manier weg. Belangrijker nog was het plotselinge overlijden van mijn zus. Daar heb ik echt een tik van gehad. Ik vond het wel goed om even niks te doen, geen verplichtingen op zondag te hebben.”

Rijppaert heeft echter niet helemaal stilgezeten. “Ik ben het jeugdteam van mijn zoon bij DIA gaan trainen en heb meegelopen in de jeugd van NAC.” Hij heeft nog geen moment spijt gehad van zijn komst naar Bavel. “Het is een warme, gastvrije club, waar ik van begin af aan een goed gevoel heb gehad. Ik voel me daar heel erg op mijn plaats. De samenwerking met de mensen van de kantine, het materiaal, het bestuur en het begeleidingsteam zijn gewoon top. Ik ga elke keer met plezier naar de club toe. Ik geniet er weer van.”

 

Klik hier voor meer informatie over VV Bavel
Klik hier voor meer artikelen van VV Bavel

In gesprek met Jeroen Spruijt van Rijnsburgse Boys

Vanuit het Westland is het naar Rijnsburg een aardig stukje rijden, maar Jeroen Spruijt stapt elke keer met een grote glimlach in zijn bolide. “Meestal ga ik rechtstreeks vanuit school en pik ik Bram Ros op. We kunnen het prima met elkaar vinden. En Rijnsburgse Boys is, ik heb het al vaker gezegd, Westlandia in het klein.”

HappyPoint_desinfectie
De 26-jarige inwoner van ’s-Gravenzande speelde jarenlang in het groen en wit van de Naaldwijkse derdedivisionist. Daar viel hij op als makkelijk scorende nummer tien. Toen Rijnsburgse Boys hem ophaalde op sportpark De Hoge Bomen had hij net een seizoen met 26 doelpunten achter de rug.

Die scoringsdrift heeft hij niet in Rijnsburg. Dat is volgens hem ook niet reëel. “Het niveau is veel hoger, bovendien heb ik een andere rol dan bij Westlandia. In Naaldwijk had ik een vrije rol, kon ik me volledig concentreren op het aanvallende gedeelte. Het elftal was daar ook op ingericht. Zó spelen kan niet bij Rijnsburgse Boys. Als ik geen oog zou hebben voor mijn tegenstander zou hij telkens vrij doorgang hebben naar ons doel.”

Spruijt, die op een middelbare school in Rijswijk gymdocent is, is naar eigen zeggen als speler volwassen geworden bij Rijnsburgse Boys. “Ik ben in alle opzichten gegroeid. Ook fysiek, vooral in het eerste seizoen moest ik flink aanpoten.”

Spruijt speelde in zijn debuutseizoen onder trainer Wilfred van Leeuwen 32 van de 34 wedstrijden. “Over het aantal was ik tevreden, niet over mijn aandeel in het spel. Ik had dat seizoen nodig om mij aan te passen aan het spel van Rijnsburgse Boys en het niveau. Vorig seizoen ben ik voor mijn gevoel belangrijker geworden.”

Scoren heeft hij altijd gedaan, maar het zijn niet meer de aantallen van zijn ‘Westlandia-tijd’. “Ik zit op zeven, acht doelpunten gemiddeld per seizoen. Ik vind het prima. Ik kwam niet altijd in een kansrijke positie voor het doel. Nu Joël Tillema is vertrokken sta ik wel op acht, waardoor dat wel meer het geval is. Ik hoef de doelpunten niet per se te maken, het gaat erom dat we als team winnen.”

Hij looft de ‘enorme sfeer’ die in de spelersgroep hangt. “We zijn echt een vriendenteam. We gunnen elkaar alles en gaan op het veld door het vuur voor elkaar.”

Dat hij gretig zijn contract – met jaar met een optie voor nog een jaar – verlengde, zegt alles over hoe Spruijt zich voelt op sportpark Middelmors. “Ik zal Rijnsburgse Boys niet snel inruilen voor een andere club.”

Een avontuur in het betaalde voetbal, waar hij lange tijd op hoopte, is volgens hem niet realistisch. “Als mijn contract hier afgelopen is ben ik 28, 29 jaar. Dan zitten de clubs in het betaalde voetbal niet meer op mij te wachten. Ik vind het prima zo. De tweede divisie is een hartstikke mooie competitie met geweldige derby’s. Laten we daarom hopen dat we als weer spelen ook het publiek weer welkom is. Zonder toeschouwers is het stuk onaangenamer.”

Klik hier voor meer informatie over Rijnsburgse Boys
Klik hier voor meer artikelen over Rijnsburgse Boys

Jorit Doeswijk legt basis bij FC Lisse-meisjes

“Deze groep trainen kan best een uitdaging zijn”, zegt Jorit Doeswijk als hij de meisjes onder negen jaar een oefening probeert uit te leggen. “De concentratie is niet altijd super. Meisjes plukken nog wel eens aan elkaar.”

HappyPoint_desinfectie
Even later heeft Doeswijk toch waar hij de jonge FC Lisse-meisjes wil hebben. “Af en toe moet je streng zijn en om aandacht vragen. Ik ben het inmiddels wel gewend.”

Doeswijk was jarenlang trainer van de jongens bij FC Lisse. Hij trainde de D-pupillen en was assistent-trainer van de A1 van de club. “Ik had niet gedacht dat meisjes trainen iets voor mij zou zijn. Sterker, het zat ook helemaal niet in mijn hoofd.”

Dat veranderde echter toen zijn dochter Iris, destijds zes jaar, op een dag thuiskwam van school en vertelde ‘op voetbal’ te willen. “Als je kind dat wil, dan ga je daarin mee. Ik ben ook meteen trainer geworden. Vooraf had ik zo mijn twijfels, maar ik ontdekte dat ik het heel leuk vond. Leuker zelfs dan het training geven aan jongens. Meisjes zijn totaal andere wezens dan jongens. Haantjesgedrag, dat zo kenmerkend is voor jongens, kennen ze bij de meisjes niet.”

FC Lisse heeft inmiddels een serieuze meisjestak opgebouwd. “Maar dat was vooral in de midden- en bovenbouw”, zegt Doeswijk. “We zijn ook bezig om bij de allerjongsten volume te creëren. Hoe eerder we ze bij de club krijgen hoe beter. We hebben dit seizoen twee MO11-teams, twee MO13- en twee MO15-teams. Dit sluit perfect daarbij aan.”

De moeilijkheid van jonge meisjesteams is dat niet heel veel clubs teams in die leeftijdsklassen hebben. “Het nadeel daarvan is weer dat je teams dan in jongenscompetitie terecht komen. Het niveauverschil tussen  jongens en meisjes op die leeftijd is al best groot. In het eerste seizoen verloren we wedstrijden regelmatig met grote cijfers. Het leuke was dat onze meisjes hartstikke blij waren als ze bij een 20-0 achterstand een doelpunt maakten. Ze waren blijer met die goal dan dat ze een probleem maakten van die twintig tegentreffers.”

“Vorig seizoen hebben we een competitie gehad met een aantal clubs uit de Bollenstreek. Alleen meisjesteams. Dat was prima, maar dit jaar zijn veel clubs afgehaakt. Niet elke club is er in geslaagd weer een nieuw team bij elkaar te krijgen. Het fundament bij de jongens is nou eenmaal steviger dan bij de meisjes. We spelen in de competitie nu vaak tegen teams die bestaan uit meisjes en jongens.”

Enthousiasme en veel plezier maken zijn volgens Doeswijk de ingrediënten om meisjes naar de club te krijgen. “We hebben nu de wind duidelijk mee. We hebben dit seizoen een MO8 en een MO9 in de benen kunnen krijgen. Aan het begin van het seizoen was het best krap, maar we hebben de gok genomen. In korte tijd zijn we van dertien speelsters voor twee teams – de MO8 en MO9 spelen zes tegen zes – naar 25 gegaan. Het gaat zo goed dat we in de voorjaarsreeks een tweede MO8 gaan inschrijven.”

Doeswijk kent ook het advies van de KNVB om meisjes zo lang mogelijk bij de jongens te laten voetballen. “Dat is vooral ingegeven door prestatie. Ik begrijp dat wel, maar ik zit er persoonlijk wel iets anders in. Plezier is nog altijd belangrijker. Daar begint het mee. Talent komt heus wel bovendrijven. De meeste meisjes spelen nu eenmaal liever in een meisjes- dan in een jongensteam.”

Klik hier voor meer informatie over FC Lisse
Klik hier voor meer artikelen over FC Lisse

In gesprek met Bas Wiegerink van VV PCP

Hij speelde in de jeugdopleiding van Willem II en voetbalde op hoog niveau in België. Sinds dit seizoen maakt Bredanaar Bas Wiegerink (28) echter zijn minuten bij PCP. De ervaren centrale verdediger wil zijn ploeg in de vierde klasse bij de hand nemen en heeft vertrouwen in het team.

het uitzendbureau

Zijn oom vroeg al jaren of hij bij PCP wilde komen voetballen, maar Bas Wiegerink hield de boot telkens af. De Bredanaar speelde immers jarenlang op hoog niveau bij onder meer JEKA en het Belgische KFC Zwarte Leeuw en KSV Weelde. Maar afgelopen zomer gaf hij dan toch zijn jawoord aan zijn oom, die bestuurslid is bij de vierdeklasser. “Ik speelde daarvoor met veel plezier in België bij Zwarte Leeuw, maar in de laatste wedstrijd van het seizoen 2018/2019 scheurde ik de kruisbanden af in mijn linkerknie. Ik besloot het voetbal één seizoen op een laag pitje te zetten. Toen ik dit jaar weer wilde beginnen op een lager niveau, bleek PCP ineens wél een goede optie voor me.”

Virgil van Dijk
Wiegerink begon zijn voetbalcarrière bij Baronie en kwam via RBC in de jeugdopleiding van Willem II terecht. Daar was de centrale verdediger ploeggenoot van een aantal jongens die momenteel hun geld verdienen in het profvoetbal, zoals Jürgen Locadia en Virgil Misidjan. “En ik heb zelfs samen met Virgil van Dijk in de verdediging gestaan”, zo blikt Wiegerink terug op die tijd. “Het waren mooie jaren, maar ik was niet goed genoeg voor de absolute top. Bovendien hield ik wel van een feestje. Na de A1 vertrok ik bij Willem II en vanaf dat moment kon ik wekelijk met mijn vrienden de stad in gaan. Die tijd had ik niet willen missen.”

Vaste basisplaats
Wiegerink ruilde de Tricolores uit Tilburg in voor de Tricolores uit Breda. Hij speelde twee jaar in het eerste bij JEKA, vertrok daarna naar TSC en belandde vervolgens in de top van het Belgische amateurvoetbal. “Met Zwarte Leeuw en Weelde speelden we op het landelijke vierde niveau, dus dat was aanpoten. Maar ik had het prima naar mijn zin en had altijd een basisplaats. Doordat ik mijn kruisbanden afscheurde, kreeg ik echter niet alleen fysiek, maar ook mentaal een tik. Een terugkeer naar Nederland leek me het beste. Vorig seizoen heb ik bewust niet gevoetbald, maar het begon toch weer te kriebelen en ik vind het leuk om nu voor PCP te spelen.”

In het team van Richard Hoogkamer behoort Wiegerink tot de ervaren spelers. “Veel spelers hebben coaching nodig en ik neem die taak op me. Verder vind ik het erg belangrijk dat we een hecht team vormen. Qua voetbal zit het wel goed, ik denk dat we hoge ogen kunnen gooien in deze competitie. Daarnaast vind ik respect en sportiviteit in en rondom het veld heel belangrijk. De reputatie van PCP was misschien niet al te best en ik hoop dat dit verandert. Persoonlijk hoop ik weer honderd procent fit te worden en belangrijk te zijn voor het team.”

Klik hier voor meer artikelen over V.V.PCP.
Klik hier voor meer informatie over V.V. PCP.

In gesprek met Gylermo Siereveld van NAC Breda

Gylermo Siereveld speelt pas twee seizoenen bij NAC, maar tekende vorig jaar al zijn eerste profcontract en heeft zijn debuut voor de Parel van het Zuiden in de Keuken Kampioen Divisie reeds gemaakt. De 18-jarige Zeeuw leeft zijn droom. 

roha shop

Gylermo Siereveld begon met voetballen bij VC Vlissingen, maakte in de jeugd de overstap naar RCS en werd een paar jaar later gescout door JVOZ, Jeugd Voetbal Opleiding Zeeland. Daar speelde hij zes jaar lang. In 2019 stond NAC opeens op de stoep bij Siereveld. “Ik mocht op stage komen voor twee trainingen en een wedstrijd. Na de trainingen hadden ze al genoeg gezien, ze wilden me hebben. Mijn droom kwam uit.”

Siereveld omschrijft zichzelf als een sterke centrale verdediger. “Ik hou ervan om het duel aan te gaan met de spits. Ik ben zelf groot en sterk, dus wordt niet snel aan de kant gezet. Daarnaast beschik ik over een goede techniek, doordat ik vroeger in de zaal heb gespeeld.”

In oktober debuteerde Siereveld in het betaald voetbal, als basisklant in het duel tegen SC Cambuur. “Een dag van tevoren kreeg ik te horen dat ik ging spelen. Ik was erg blij, omdat het vroeger altijd al mijn droom was om in het betaald voetbal te spelen. Moreno Rutten was een twijfelgeval en kon niet starten, waardoor ik begon als linksback. Dat was in het begin even wennen, omdat het mijn eerste keer was op die positie, maar ik speelde een verdienstelijke wedstrijd.” Hij voelde gezonde spanning. “De groep gaf mij een goed gevoel. Ze zeiden dat ik gewoon mijn ding moest doen en dat het goed zou komen. Ik kreeg duidelijke taken mee en voerde deze uit. Na de wedstrijd stond mijn telefoon roodgloeiend met alle positieve reacties.”

Siereveld leeft zijn droom. “Als kleine jongen droomde ik ervan om profvoetballer te worden en nu is dat gelukt, maar ik ben er nog lang niet en moet mezelf blijven ontwikkelen. De hoogtepunten uit mijn carrière tot nu toe waren het moment dat ik mijn contract tekende en mijn debuut voor NAC.” Het is zijn eerste jaar bij de selectie van NAC. ”Mijn doelstelling voor dit seizoen is de concurrentie aangaan met de andere centrale verdedigers en zoveel mogelijk minuten maken. Verder moet ik mezelf blijven ontwikkelen om nog beter te worden.”

Siereveld kijkt in zijn vrije tijd graag voetbal. “Mijn grote voorbeeld is Virgil van Dijk. De dominantie die hij uitstraalt op het veld is niet normaal en hij wint bijna al zijn duels. Ik geniet ervan om hem te zien spelen, daar kan ik veel van leren.”

Klik  hier meer informatie over NAC.
Klik  hier meer artikelen over NAC.

Bron: www.NAC.nl

Businessclub loopt als een groene draad door Groen-Wit

De Businessclub van Groen-Wit biedt ondernemingen een kans om in contact te komen met andere bedrijven en ondernemers. De speciale sponsorclub van de vereniging bestaat uit meer dan vijftig ondernemingen, die met hun jaarlijkse bijdrages verschillende projecten binnen Groen-Wit steunen.

het uitzendbureau

Het vlaggenschip van Groen-Wit speelt in de derde klasse. Daarmee is het niet de beste van Breda qua sportieve prestaties, maar de businessclub van de multiculturele vereniging uit Princenhage is desalniettemin van imponerend niveau. Meer dan vijftig ondernemers hebben hun naam al verbonden aan het enthousiaste gezelschap, dat belangrijke initiatieven binnen de club financieel ondersteunt. De gehele selectie werd onlangs nog in het nieuw gestoken met behulp van de businessclub en niet lang geleden werden de lichtmasten van het hoofdveld vervangen door ledlampen dankzij een bijdrage van de groep. De businessclub bestaat sinds 2016 en is volgens Wim Kind, een van de kartrekker, een zeer divers gezelschap. “Sommige ondernemers komen niet eens uit Brabant en zijn nog nooit op ons sportpark geweest, anderen komen uit de wijk en lopen hier de deur plat. De mensen zijn heel verschillend en dat maakt het ook leuk netwerken: er zijn vele beroepsgroepen vertegenwoordigd.”

Verschillende activiteiten
Vanaf 250 euro per seizoen ben je als sponsor lid van de businessclub, die volgens een brochure op de website ‘als een groene draad door de club loopt’. Voor die prijs heb je een bronzen lidmaatschap. Een zilveren lidmaatschap kost het dubbele en voor je ‘Businessclub Gold’ status betalen belangstellenden duizend euro. Gedurende het hele jaar vinden verschillende activiteiten plaats. In september kregen de leden nog een lezing van TomTom-oprichter Peter Frans Pauwels, de hele groep maakte ooit een trip naar een visrokerij en regelmatig zijn er netwerkborrels. “ING is onze hoofdsponsor en die daagde ons uit om vooral zelf actief te gaan zoeken naar andere inkomsten”, zegt Kind. “Dankzij de groei van onze bloeiende businessclub gaat dat uitstekend. We zijn klein begonnen en groeien nog altijd flink. Onlangs hebben we ook nog wat borden van nieuwe sponsoren opgehangen rondom ons hoofdveld. We zijn dus op de goede weg.”

Vernieuwing van clubgebouwen
Wim Kind speelde nooit voor Groen-Wit en heeft hockeyende dochters. Toch raakte hij via bekenden betrokken bij de club uit Princenhage en hij voelt zich er enorm thuis. Hij werd er jeugdtrainer en belandde door zijn werkervaring in de sponsorcommissie en in het bestuur. Al snel werd hij één van de kartrekkers van de businessclub. “Ik ben er trots op dat we als derdeklasser zo’n fraaie businessclub hebben, met daarin bevlogen en enthousiaste sponsoren die van elkaar leren en netwerken. Het is natuurlijk helemaal mooi dat we samen leuke projecten binnen Groen-Wit ondersteunen. Ons sportpark hebben we al aardig opgeknapt, maar de kantines en kleedkamers kunnen nog wel een stevige onderhoudsbeurt gebruiken. De vernieuwing van onze clubgebouwen staat bovenaan onze verlanglijst als club. Het zou mooi zijn als de businessclub een steentje bijdraagt.”

Klik hier voor meer artikelen over Groen Wit.
Klik hier voor meer informatie over Groen Wit.

 

 

In gesprek met Jorn Brocks van RKVV DIA

Naam: Jorn Brocks
Leeftijd: 19 jaar
Woonplaats: Teteringen
Favoriete positie: verdedigende middenvelder
Bij DIA sinds: mijn vierde, met uitstapje naar JEKA.

roha shop
Debuut in het eerste: op mijn zeventiende in de uitwedstrijd tegen Right-Oh. Ik viel net na rust in, omdat iemand geblesseerde raakte. De wedstrijd verliep helaas niet zo goed, we verloren met 5-2.

Doelen: ik hoop vooral dat we nog kunnen voetballen. Ik wil graag weer op het veld staan, met een bal. Op de lange termijn wil ik belangrijk zijn voor DIA. Ik heb het erg goed naar mijn zin hier en zou graag promoveren.

Dit seizoen: we zijn erg sterk begonnen, ik had echt het gevoel dat we veel konden bereiken dit seizoen. Ik weet niet hoe de competitie voortgezet wordt, maar hoop dat we dit seizoen nog veel wedstrijden mogen spelen. Dan verwacht ik dat we mee kunnen draaien in de top.

Klik hier voor meer informatie over RKVV DIA.
Klik hier voor meer artikelen over RKVV DIA.

 

Licentie UEFA A Youth voor Rory Roubos

Rory Roubos, hoofd opleiding van FC Lisse, is vorige maand geslaagd voor de KNVB trainersopleiding UEFA A Youth. Hij liep al geruime tijd stage als assistent-trainer bij het onder zestien-elftal van AZ Alkmaar.

HappyPoint_desinfectie
Met de licentie UEFA A Youth is het toegestaan als hoofdtrainer-coach werkzaam te zijn bij alle (BVO)jeugdelftallen (t/m O21) die uitkomen in de landelijke divisies of de eredivisie vrouwen en/of als assistent-trainer in het betaald voetbal.

Roubos is sinds seizoen 2017/18 hoofd opleiding van FC Lisse. Onder zijn inspirerende leiding heeft de opleiding een sterke ontwikkeling doorgemaakt de afgelopen jaren. Met als uiteindelijk resultaat het KNVB-certificaat Regionale Jeugd Opleiding in seizoen 2018/19.

Voor zijn periode bij FC Lisse was Roubos actief als jeugdtrainer bij FC Volendam. Hij trainde daar de jeugdteams O14, O15 en O17.

Daarnaast was hij werkzaam voor SoccerPlay, een methodisch didactisch neergezet voetbaltrainingsprogramma, waarvoor hij in binnen- en buitenland actief is geweest

Roubos was zelf ooit een beloftevolle jeugdspeler. Hij speelde in jeugdteams van zowel Ajax als AZ Alkmaar, maar vanwege ernstige blessures (botontsteking in periode Ajax en scheen-/kuitbeenbreuk bij AZ) zag hij op 17-jarige leeftijd zijn voetbaldroom in rook opgaan.

Klik hier voor meer informatie over FC Lisse
Klik hier voor meer artikelen over FC Lisse

De Opstelling van Mr. Sleeuwijk Remko Viveen

Na het succes van ‘De Kerstboom van’ in de tijd van Kerst, hebben we bij VoetbalJournaal besloten dit item in een ander jasje door te zetten. We beginnen met niemand minder dan Mr. Sleeuwijk, Remko Viveen. Remko is met meer dan 500 wedstrijden de speler met de meeste gespeelde wedstrijden voor VV Sleeuwijk 1. Remko is op zijn vijfde begonnen en is na het kampioenschap in het jaar 2018-2019 gestopt in de hoofdmacht van de club uit Sleeuwijk.

Naast de meer dan 20 jaar dat Remko voor VV Sleeuwijk gespeeld heeft, is er één uitstapje geweest. Van zijn 29e tot 31e heeft Remko voor SteDoCo gespeeld. Op deze uitstap na kan je we zeggen dat Remko honkvast is geweest. Hij begon zijn carrière in de selectie namelijk al op 16-jarige leeftijd.

Remko heeft gekozen voor een 1-4-4-2 formatie. In deze formatie stelt hij de beste spelers waar hij mee bij Sleeuwijk heeft gespeeld. Te beginnen met de trainer. Hier kiest Viveen voor Cees Lagendijk. “Ik heb in mijn ‘carrière’ redelijk wat trainers afgewerkt en eigenlijk van allemaal wat opgestoken. Ik kies Cees omdat hij mij ook persoonlijk kon raken en hij het langst mijn trainer is geweest. Cees is in mijn ogen een echte motivator. Hij kon ons echt het gevoel geven dat we beter waren dan wie dan ook.” Toch was dit geen gemakkelijke keuze. “Ik wil wel even kwijt dat ik ook Theo de Boon of Pieter Tuns als beste trainer had kunnen noemen. Met Theo zijn we met Sleeuwijk seizoen 2001/2002 kampioen geworden. Pieter heeft mij teruggehaald bij Sleeuwijk 1 toen ik al gestopt was, mede dankzij hem heb ik afscheid mogen nemen met een kampioenschap.”

Op goal zien we de naam van Remko zijn broer, Berdi Viveen. “Berdi was een meevoetballende keeper die ook uitstekend was in zijn coaching.” Berdi is dus naast broer ook de beste keeper waar Remko mee gevoetbald heeft in zijn ruim 20 jaar in Sleeuwijk 1.

Op de rechtsback zien we Jimmy van de Koppel. Jimmy is sinds afgelopen seizoen gestopt om zich te focussen op zijn werk als sportfysiotherapeut. “Jimmy was snel en had een goede actie en een uitstekende voorzet. Ook had Jimmy een meer dan voldoende dosis ‘gif’ om het een tegenstander moeilijk te maken.” Centraal zien we de namen Edwin van de Heuvel en Benjamin de Gans. “Edwin was gewoon een beest. Tikkeltje gezet in die tijd, maar snel en o zo sterk!”

De naam Benjamin de Gans kunnen de lezers herkennen van de Kerstboom die hij vorige week met ons heeft opgetogen. Klik hier voor dit artikel. “Benjamin was voor Sleeuwijk buitencategorie. Snel, sterk, goed in zijn coaching en een fantastische pass.” Op de linksback positie staat Martin Lex. “Martin had longen als een paard, hij kon maar blijven gaan. In de tijd van Cees Lagendijk bij Sleeuwijk zorgden zijn backs voor zoveel aanvallende impulsen door constant op te komen en één van die backs was Martin.”

In tegenstelling tot de ‘kerstbomen’ van vorige week, zien we nu een vierkoppig middenveld. Op de rechterkant staat Johnny Schouten, momenteel actief voor VV Altena. “Johnny is een middenvelder met scorend vermogen, hij is kopsterk en heeft ook nog eens een goed loopvermogen. Lijkt me duidelijk. Jammer genoeg te snel vertrokken bij Sleeuwijk.” Centraal zien we de middenvelders Raymond Duizer en Dimitri Rombouts. “Raymond was een hele slimme, technische middenvelder. Ondanks zijn wat tenger voorkomen, niet kapot te krijgen. En niet te vergeten ontzettend stabiel.” Dimitri heeft net zoals Berdi bij de jeugd van Feyenoord gespeeld. “Dimitri had een fluwelen techniek en een uitstekend inzicht. Hij had ook nog eens een prima vrij trap. ‘Dim’ was echt een ‘mooie voetballer’.”

Op de linkerflank staat een naam die we eerder terug hebben zien komen in een van de kerstbomen. Frans van de Steenhoven. “Ik vond altijd dat Frans een versnelling in zijn versnelling had. Hield altijd 2 of 3 man bezig en er werd bij de tegenstander altijd rekening mee gehouden als Frans in het veld stond.”

We sluiten de opstelling van Remko zijn VV Sleeuwijk af met twee spitsen. Corjan slinger op links en Pasqualle Verwoerdt, All-time topscorer van Sleeuwijk, op rechts. “Corjan was een echte spits die heel veel scoorde voor Sleeuwijk groot en kopsterk! Heerlijk om een voorzet op te geven.” Pasqualle stopte op hetzelfde moment als Remko, maar zit stiekem nog steeds wel eens bij de selectie. “In één woord onnavolgbaar! Pasqualle deed altijd wat je nou net niet verwachtte, dat was voor de tegenstander ook lastig. Hij scoorde eigenlijk altijd wel een goaltje en ook die goals waren af en toe ongekend!” Hiermee sluiten we Mr. Sleeuwijk zijn opstelling af.

Klik hier voor meer artikelen over VV Sleeuwijk
Klik hier voor meer informatie over VV Sleeuwijk