Home Blog Pagina 892

In gesprek met Jordy den Tenter van SAB

SAB verbaasde vriend en vijand met een sterke start van het seizoen. De vierdeklasser begon met de nodige twijfels aan het voetbaljaar, maar is uit de startblokken geschoten met tien punten uit vier duels als resultaat. Volgens Jordy den Tenter, die bezig is aan zijn vijfde seizoen in het zwart-wit, laat SAB zien hoe krachtig een collectief kan zijn.

het uitzendbureau

Jordy den Tenter staat bekend als flankspeler met een gigantische longinhoud. Al jarenlang dendert hij over de rechtervleugel van SAB. Hij deed dat de afgelopen seizoenen als rechtsback, maar mocht het in de voorbereiding op dit voetbaljaar van trainer Martijn Malinka eens als vleugelaanvaller proberen. Dat was een gouden greep: Den Tenter (25) bleek met de extra energie het doel makkelijker te vinden. “In de beker scoorde ik al vier keer en die lijn heb ik in de competitie doorgetrokken. Ik heb profijt van mijn snelheid, ben geen rechtsbuiten die een man passeert met een actie. Door de 50 meter die ik nu niet hoef te overbruggen vanaf de rechtsbackpositie, houd ik kracht en conditie over.”

Justin
Den Tenter begon met voetballen bij SAB, speelde enkele jaren bij TVC, om in 2015 weer terug te keren op sportpark Ruitersboslaan. “Ik heb het hier zeker goed naar mijn zin, we hebben een leuk team. Zolang dat bij elkaar blijft, blijf ik zeker bij SAB. Ik zou ooit nog eens met mijn broertje willen voetballen, Justin speelt nu bij JEKA.” De fitheid van Den Tenter is altijd in orde: hij is in het dagelijks leven gymdocent op het Onze Lieve Vrouwelyceum in Breda. “Nee, ik geef niet alleen maar voetballes. Ik vind andere sporten ook hartstikke leuk om te doen. Ik geniet er echt van als een leerling aan het begin van een les geen koprol kan en aan het einde wel.” Hij doet soms nog weleens mee met de oefeningen die hij zijn leerlingen geeft. “Een shuttle run bijvoorbeeld. Het is fijn dat ik op die manier mezelf train, maar ik doe het vooral om hen extra te motiveren.” Sinds zijn terugkeer bij SAB is Den Tenter ook gaan fitnessen, hij merkt dat de toegenomen kracht hem een voordeel geeft op het veld.

SAB is sterk aan de competitie begonnen: de Bredanaars staan op tien punten uit vier duels in hun vierde klasse. “Als je kijkt naar de bekerwedstrijden, dan was het wel even schrikken qua resultaten. Dat viel tegen, maar we hadden ook een heel korte voorbereiding en zagen die bekerpotjes echt als oefenduels. We hebben best wat aardige voetballers verloren. Ik had dan ook niet verwacht dat we zo sterk aan de competitie zouden beginnen. We wilden gewoon een leuk jaar hebben, waarin we goed voetbalden. Ik hoopte persoonlijk op het linkerrijtje. Nu we zo goed zijn gestart, mag die doelstelling naar boven en zou een plek bij de top vier mooi zijn. Als we nog een periodetitel pakken, mogen we op een heel goed seizoen terugkijken.” Den Tenter denkt niet dat de sterke seizoensstart toeval is. “We hebben een groep die voor elkaar werkt. Je merkt dat een sterk collectief soms beter kan zijn dan echt goede individualisten.”

Coronabreak
De 25-jarige vleugelspeler hoopt dat de tweede coronabreak snel voorbij is. “Je mist het voetballen met het hele elftal, het biertje na afloop in de kantine. Ik hou mezelf wel fit in de sportschool of door hard te lopen, maar je wilt die gasten toch graag zien.”

Klik hier voor meer artikelen over SAB.
Klik hier voor meer informatie over SAB.

In gesprek met Thomas Duivenvoorden van FC Rijvogels

Het eerste rapport van Thomas Duivenvoorden bij FC Rijnvogels dit jaar was uit de kunst: vijf gespeeld, twaalf punten. En dat terwijl de Katwijkse hoofdklasser nog midden in het ontwikkelingsproces zit.

HappyPoint_desinfectie
Met zijn 34 jaar is Duivenvoorden, in het dagelijkse leven werkzaam als zakelijk relatiemanager bij een grote bank, één van de jongste trainers op niveau. “Ik zeg zelf altijd dat ik een ervaren trainer ben met een relatieve jonge leeftijd. Dat is denk ik een betere beschrijving die bij mij past.”

Duivenvoorden was er als trainer vroeg bij. Met amper zestien jaar trainde hij al de jeugd van zijn club VVSB in zijn geboortedorp Noordwijkerhout. “Ik was zelf geen bovenmatig talent, ik kon aardig mee, maar niet meer dan dat. Door fysiek malheur moest ik al vroeg stoppen, maar op dat moment wist ik al dat ik training geven leuker vond dan zelf voetballen.”

De jonge Duivenvoorden bouwde zijn carrière geleidelijk op. Hij deed eerst de E4 tot en met de E9 van VVSB. “Ik wilde graag een eerste team trainen. Dat kon toen niet bij VVSB, omdat alle teams bezet waren. Bij Wilhelmus kreeg ik die kans wel, als trainer van de C1.” Duivenvoorden werd daarna trainer van de D1 van Alphense Boys, kwam als jeugdtrainer bij de jeugdopleiding van ADO Den Haag terecht om daarna vervolgens als trainer de A1-elftallen van Wilhelmus en VVSB onder zijn hoede te hebben. De volgende stap was een seniorenelftal. Pas 27 jaar oud werd hij aangesteld als trainer van tweedeklasser DOSR uit Roelofarendsveen. Via Katwijk, waar hij assistent-trainer was, en zondageersteklasser Den Hoorn streek hij afgelopen zomer neer op sportpark De Kooltuin. “Bij Den Hoorn wilde al vroeg in het seizoen mijn contract verlengen, maar toen Rijnvogels belde, was de keuze snel gemaakt.”

Duivenvoorden maakt dan ook geen geheim van zijn ambities. Hij wil naar het hoogste niveau toe en Rijnvogels is een stap omhoog. Hij heeft inmiddels UEFA A, maar hoopt binnen enkele jaren de UEFA Pro-opleiding te volgen. De KNVB hanteert strenge eisen voor de toelating. “Ik besef dat ik een a-typisch profiel heb”, zegt Duivenvoorden, doelend op zijn achtergrond als oud-student aan de Nijenrode-Universiteit en een cv met een beperkte voetbalcarrière. “Bij de KNVB is de laatste jaren ook steeds meer het besef doorgedrongen dat niet alleen topvoetballers goede trainers kunnen worden. Dat lijkt mij ook een goede zaak.”

Duivenvoorden heeft FC Rijnvogels in ieder geval nieuw elan en fris voetbal bezorgd. Dat er onder hem een andere wind is gaan waaien, is wel duidelijk. De stoffige speelwijze, met het accent op afwachtend voetbal, heeft plaatsgemaakt voor ‘actievoetbal’. “We willen de tegenstander het hele veld afjagen. De nadruk ligt daarnaast op het durven voetballen. Het is zeker niet blind naar voren rennen, want ook bij balverlies zit er een duidelijk idee achter.”

De hoge positie van FC Rijnvogels op de ranglijst is des te opvallender, omdat de club van de Kooltuin gedwongen was de afgelopen jaren het spelersbudget terug te schroeven. Dat er wat minder kan dan een paar jaar geleden is voor Duivenvoorden een gegeven. “Ik vind dat je altijd goed moet kijken of een speler in het elftal past en wat kan toevoegen. Het is heel makkelijk om spelers te scouten bij een eerste team op een gelijk of hoger niveau. Het is juist de kunst om de interessante spelers te vinden op een lager niveau.”

Hij geeft Julian Dobbe als voorbeeld. “Julian speelde in Noordwijk 2 en daarvoor bij DOSR, maar doet het bij ons fantastisch. Een schot in de roos.”

Twaalf punten uit vijf wedstrijden smaakt bij Duivenvoorden en FC Rijnvogels naar meer. “Normaliter horen we bovenin de middenmoot te eindigen. Rijnvogels kampioen? Ik denk dat het gekker was dat Leicester City landskampioen van Engeland werd.”

Klik hier voor meer informatie over FC Rijnvogels
Klik hier voor meer artikelen over FC Rijnvogels

Martijn Bok is speler, trainer en commissielid bij SVW

We mochten vandaag het gesprek aan gaan met Martijn Bok (39). Martijn doet van alles bij en voor de club, hiervoor verdient hij waardering. VoetbalJournaal zet niet alleen voetballers in het zonnetje, maar ook alle mensen die het voetballen binnen een vereniging mogelijk maken. Martijn is trainer van de JO6 en JO7, hij is leider en speler van SVW 3 en hij is lid van de jeugdcommissie waar hij verantwoordelijk is voor de jeugd tot 10 jaar.

HappyPoint_desinfectie

Martijn heeft niet zijn hele leven bij SVW rondgelopen. Op zijn zesde is hij begonnen bij GJS, daar heeft hij zes jaar gevoetbald. “Via de buurman en buurjongens ben ik bij VV Raptim beland. Door het gebrek aan een A team in de jeugd ben ik op mijn 16e bij het eerste elftal gekomen en heb ik acht seizoenen in het eerste elftal van Raptim gevoetbald.”

Na zijn tijd bij VV Raptim is Martijn naar SVW gegaan om met vrienden te gaan voetballen. Hij kon het niet laten en is het na één seizoen toch bij het eerste elftal van SVW gaan proberen. “Ik heb twee seizoenen in het eerste gespeeld, maar in die periode ben ik nooit een vaste basisspeler geworden. Zodoende ben ik minuten gaan maken in het tweede elftal.” Hierna is Martijn een jaartje gestopt met veldvoetbal. Hierna is hij begonnen in het team waar hij nu speelt, SVW 3.

Naast veldvoetbal is Bok ook in de bedrijven competitie van de Proxsys League te vinden. Dit is zaalvoetbal. “Ik speel nu alweer 14 seizoenen in de zaal, waar ik begon met vrienden in team Lizet Hairstyling. Hierna heb ik acht seizoenen met collega’s en bekenden voor team hoveniersbedrijf Van Rosmalen gespeeld. Nu speel ik alweer wat jaren bij team Proxsys.”

Wij vroegen Martijn wat zijn beweegreden was voor de stap van Raptim naar SVW. Martijn antwoordde: “Ik ben via Rean van der Schoot bij SVW terechtgekomen. Hij ging een vriendenteam opzetten. Bij Raptim raakte ik het plezier in het spelletje een beetje kwijt. Zodoende heeft hij mij weten over te halen om in zijn team te komen voetballen.”

Eerder werd al verteld dat Martijn van alles doet voor de club uit Gorinchem. Dus toen wij vroegen wat hij precies allemaal doet voor de club, kregen wij logischerwijs een lang en uitgebreid antwoord. Drie seizoen geleden is Bok samen met Rene Boerakker begonnen met het trainen van de JO7. “Onze zoons waren 4 jaar geworden en wilden gaan voetballen, dus zo werden we twee vrienden die samen de mini’s gaan trainen.”

Martijn en Rene realiseerde dat dit niet de ideale situatie was en zorgden ervoor dat een JO6 ontstond. “We kwamen er al snel achter dat we ook een jo6 wilde omdat ervoor onze zoons niet veel te voetballen viel tegen zesjarige kinderen. Er was jeugd genoeg om er een JO6 en JO7 team van te maken. Zo waren we snel trainer van twee teams. Dit zorgt drukke zaterdagen met in de ochtend twee wedstrijden en in de middag zelf voetballen.”

Het bleef niet bij het trainen van twee jeugdteams. Martijn realiseerde dat er op de zaterdagen veel meer komt kijken dan het coachen van twee teams. Hij ging in plaats van zeuren langs de zijlijn, helpen in dit proces. “Ik ben er ingerold bij de jeugdcommissie. Daar probeer ik de jeugd tot de JO10 te helpen en de nieuwe leden op te vangen en mee te denken met de anderen uit de commissie over eigenlijk alles wat erbij de jeugd komt kijken.”

Martijn neemt zijn taak in deze commissie serieus en zorgt ervoor dat de kinderen zich niet vervelen. “Afgelopen zomer heb ik de ‘zomervakantiechallenge’ geregeld bij SVW. Na een vraag vanuit de gemeente om iets voor de jeugd te organiseren, hebben we elke zaterdag in de zomervakantie voetbal en water spelletjes georganiseerd voor alle jeugd in Gorinchem tot 12 jaar. Ook hebben we de Gorinchemse latje trap kampioenschappen gehouden voor de jeugd tot 16 jaar. Dit waren twee mooie evenementen en gelukkig werd ik goed geholpen door andere trainers.”

SVW is voor Martijn niet de enige vereniging waar hij lid van is geweest. Hierom vroegen we wat deze vereniging nu voor hem betekent. “Toen ik bij SVW kwam voetballen was het gewoon een vereniging waar ik kwam voetballen. Ook in de jaren waar ik in de selecties speelde, kwam ik gewoon voetballen, drankje doen in de kantine met het team en naar huis.”

Sinds zijn tijd bij het derde elftal is dit beeld toch wel veranderd, geeft Martijn toe: “Toen ik in het derde elftal ging voetballen werd de derde helft toch ook wel heel leuk. Ik ging na verloop van tijd ook de leider rol overnemen en dan ben je toch wat langer en vaker op de club. Zo ga je zien dat het echt wel een soort familie club is. iedereen gaat goed en leuk met elkaar om, of het nu bestuursleden zijn of barpersoneel of leden of bezoekers iedereen is op één niveau en daar hou ik van. Iedereen gelijk.” Hiernaast geniet Bok van de interesse van de hele club vanaf de jongste jeugd tot aan het eerste elftal.

De eerste goal en wedstrijd van zijn zoon zijn voor Martijn naast de zomervakantiechallenge en zijn eerste keer in het derde elftal van SVW hoogtepunten binnen zijn tijd bij SVW. “Het is sowieso geweldig om die kleine mannen te zien genieten, zoveel plezier op die gezichten op die leeftijd.”

Een lastige vraag, die we toch altijd terug laten komen in onze interviews, is de vraag naar een persoon binnen SVW waar Martijn lovend over is. “Er zijn er natuurlijk te veel om te benoemen, maar bij de jeugd zit Piet Schouten al sinds we ons kunnen herinneren. Hij wil nooit de ‘credits’ voor zijn werk, maar hij regelt echt alles wat met de jeugdteams te maken heeft. Ook kan je hem altijd lastig vallen met alle vragen. Die man is echt zijn gewicht in goud waard voor SVW.”

Tenslotte sluiten we af met waarom voetbal zo belangrijk is voor Martijn Bok. “Ik hou van het spelletje en ik geniet van de jeugd. Bij de senioren blijf je lekker in de samenleving, want uit elke hoek van de samenleving voetbalt wel iemand.”

Foto’s: Den Uijl Fotografie

Klik hier voor meer artikelen over SVW
Klik hier voor meer informatie over SVW

 

 

 

 

 

 

 

 

In gesprek met Rob Overvliet van Noordwijk

Aan het voetbalgeluk van Rob Overvliet bij Noordwijk kwam in de voorbereiding op dit seizoen even een einde. Op de training brak de 28-jarige routinier, die de opmars van de hoofdklasse naar de tweede divisie meemaakte, zijn enkel. Hij hoopt op een snelle terugkeer. “Er staat volgens mijn fysio drie tot zes maanden voor. ‘Dan gaan wij voor de drie maanden’, heb ik gezegd.”

HappyPoint_desinfectie
Ergens in januari moet hij zijn comeback maken in Noordwijk 1, zo heeft Overvliet gepland. Voorlopig voetballen hij, maar ook zijn ploeggenoten niet. “Ik zit er een beetje in met dubbele gevoelens”, zegt de verdediger over de coronaperikelen. “Elke wedstrijd die ik mis vind ik verschrikkelijk. Dus ergens vind ik het wel fijn dat het nu even stil ligt. Aan de andere kant is het een ramp voor het voetbal. Ik gun die jongens weer wedstrijden en de club weer inkomsten. Maar als er weer wordt gespeeld, dan wel met publiek. Ik ben bij de wedstrijden geweest zonder publiek, maar dat was mistroostig. Doods. Voetballers hebben publiek nodig. Zonder toeschouwers is er weinig aan.”

Overvliet beperkt zich tot nu tot sporten buiten het veld. Drie keer in de week draait hij een programma bij zijn fysiotherapeut, daarnaast traint hij twee keer in de week in de sportschool of in het zwembad zijn bovenlichaam. “Ik kan weer goed lopen, dat moest ik weer helemaal leren.”

Een operatie aan zijn enkel was noodzakelijk, want het was een gecompliceerde breuk. “Toen het gebeurde stond mijn enkel in een hoek van negentig graden onder mijn been. De ambulancemedewerker heeft ‘m ter plekke rechtgezet. Mijn kuit- en scheenbeen waren gebroken. Daardoor was een operatie nodig. Voor die operatie heb ik nog een week gips gehad, erna heb ik zes weken in het gips gelopen. Alles loopt volgens planning. Pijn heb ik alleen direct na de breuk gehad.”

Dat hij zes competitiewedstrijden heeft gemist, zijn wat hem betreft er ook zes te veel. Hij had zich verheugd op zijn rol in het elftal, dat afgelopen zomer behoorlijk werd verjongd. Noordwijk nam afscheid van ervaren spelers die de club de afgelopen seizoenen van de hoofdklasse naar de tweede divisie brachten. “Ik ben met 28 jaar de oudste speler geworden, bizar eigenlijk”, reageert Overvliet. “De club heeft min of meer het roer omgegooid en gekozen voor nieuwe, jonge spelers. Kwaliteit herbergt de groep genoeg, maar het team moet zich wel nieuw gaan vormen. Ook de dynamiek in de kleedkamer is veranderd. De jongens die zijn vertrokken hadden een zware stem. Ze waren altijd gebrand om te winnen en staken dat niet onder stoelen of banken. Dat fanatisme heeft deze jonge ploeg ook, maar ze uiten dat wel op een andere manier.”

Voor Overvliet lag dit seizoen een soort mentorrol in het verschiet. “Jongere spelers coachen, dat zit wel in mij. Ik zag dat ook helemaal zitten. Daarom kwam die blessure extra rauw op mijn dak. Vanaf de kant is die coachrol toch anders. Je hebt een beperkte invloed, want je loopt er niet tussen.”

Als hij straks weer fit is, is hij vast van plan te vlammen. “We hebben veel voetballend vermogen. Maar we hebben ook jongens die snel zijn en spelers met power. Het is echter wel tweede divisie. We moeten ook leren om op dit niveau een resultaat halen. Bij een 1-0 voorsprong de wedstrijd rustig uitballen, vergeet het maar. Daar zijn alle clubs te goed voor. Je krijgt niets cadeau.”

Klik hier voor meer informatie over Noordwijk
Klik hier voor meer artikelen over Noordwijk

‘John de Leeuw gaat met NAC naar bed en staat ermee op’

John de Leeuw (54) doet alles voor NAC. Geen reis is te ver voor een wedstrijd van zijn club. De 54-jarige vrijwilliger brak zijn vakantie al eens eerder af om een wedstrijd van de Bredanaars te bezoeken. Hij steekt wekelijks 25 tot 30 uur in de club van geel en zwart, die hij vanaf zijn tweede al bezoekt.

roha shop

Op zijn tweede werd John de Leeuw door zijn vader voor het eerst meegenomen naar NAC, dat toen nog aan de Beatrixstraat speelde. “Hij stond altijd achter het doel. Mijn moeder twijfelde, maar vond het goed toen mijn vader besloot voor één wedstrijd een kaartje voor een zitplaats te kopen. Tot zijn grote verbazing viel ik tijdens de wedstrijd in slaap. Hij kwam thuis en zei tegen mijn moeder: ‘Dit wordt nooit een NAC-supporter, wie valt er nu in slaap tijdens een wedstrijd?'”

52 jaar later blijkt hoe mis De Leeuw senior zat: John is een van de trouwste NAC-supporters van deze tijd. Hij heeft zelfs gewerkt voor de club en is, nadat hij NAC inruilde voor middelbare school Christoffel in Breda, als vrijwilliger actief gebleven. “Ik ben secretaris van het NAC Museum en hou het archief van de club bij. Daar gaat veel werk in zitten, reken op 25 tot 30 uur per week. Ik krijg soms vragen vanuit de club om iets uit te zoeken en zorg zelf dat het archief up to date blijft. Ik vind het leuk om te doen, we hebben inmiddels haast alle opstellingen vanaf 1912 compleet.”

Vak G
Niks mooiers dan een avondje NAC in het leven van De Leeuw. “Ik ga naar alle thuis- en uitwedstrijden. Thuis zit ik in Vak G, met een vast groepje. Het was wel even zoeken toen we van de Beatrixstraat naar het Rat Verlegh Stadion verhuisden, maar ik heb mijn plekje gevonden.” Hij heeft zijn dochter nog weleens meegenomen. “Maar sinds haar pubertijd heeft zij andere interesses. Dat vind ik ook helemaal niet erg, ik heb haar nooit gepusht. Ze houdt alle uitslagen en het nieuws wel perfect bij.” De 54-jarige supporter kan zich weleens storen aan het imago van zijn club. “NAC is niet alleen de wedstrijd op zich, maar ook de beleving. Het klopt echter echt niet dat de resultaten ons koud laten. Als NAC verliest, ben ik zo vreselijk chagrijnig. Dan is er geen land met mij te bezeilen, dat is echt niet na een kwartier in de kroeg weer weg. NAC is meer dan alleen zuipen en feesten. Ik sta met NAC op en ga ermee naar bed. Ook op mijn werk begint iedereen tegen mij over de wedstrijd. Als ze dan verloren hebben, vragen ze: ‘Gaat het niet zo goed, Johnnie?’” Hij mist de avondjes NAC momenteel enorm. “Ik vind het vreselijk, een drama, echt helemaal niks. Je beleeft het voetbal heel anders als je thuis alleen zit te kijken.”

Op zijn werk weten ze dus hoe belangrijk de club voor hem is. “Toen NAC in 2003 voor de UEFA Cup naar Newcastle United mocht, ging ik naar mijn baas om vrij te vragen. Zij was me aan het plagen en zei: ‘Dat weet ik nog niet hoor. Wat nou als ik nee zeg?’ Toen zei ik: ‘Dan neem ik ontslag.’ Zij zag aan me dat ik het meende, wat ook serieus zo was. Zo’n wedstrijd maak je misschien maar één keer mee.” Zo keerde hij ook al eens eerder terug van vakantie vanwege de club van geel en zwart.

In slaap gevallen is De Leeuw nooit meer, op de tribune. In 1987 waren de wedstrijden echter soms wel slaapverwekkend, toen NAC een troosteloos jaar draaide onderin de eerste divisie. Wij en hij blikken echter liever terug op de hoogtepunten. Het is voor de 54-jarige Bredanaar lastig kiezen, maar de promotie van 1984 komt als eerste bij hem naar boven. “De thuiswedstrijd tegen VVV, die we met 5-0 wonnen. De nacompetitie werd toen nog gespeeld in één poule, de winnaar zou promoveren. Wij hadden in die voorlaatste wedstrijd aan de winst genoeg om te promoveren. In die tijd speelde Bob Latchford bij ons, zo’n echte Engelsman die knokte tot de laatste minuut. Hij voetbalde maar één jaar in Breda, toch heeft hij op mij veel indruk gemaakt.”

Zo heeft De Leeuw een reeks aan hoogtepunten waar hij in geuren en kleuren over kan vertellen. Alle uren in het archief van NAC hebben zijn geheugen gevuld. Hopelijk kan hij daar snel weer herinneringen aan toevoegen, vanuit Vak G in het Rat Verlegh Stadion.

Klik  hier meer informatie over NAC.
Klik  hier meer artikelen over NAC.

In Gesprek met Sander Theunis van RKVV DIA

Naam: Sander Theunis
Leeftijd: 18 jaar
Woonplaats: Teteringen
Favoriete positie: verdediger
Bij DIA sinds: mijn zesde

roha shop
Debuut in het eerste: twee jaar geleden in de wedstrijd tegen Raamsdonk, als basisspeler. Het is voor iedereen speciaal om voor de eerste keer mee te mogen doen in het eerste en zo voelde het voor mij ook. We speelden helaas gelijk, maar toch voelde het als een geslaagd debuut.

Doelen: ik wil vooral veel blijven spelen, zoals ik nu doe. Verder wil ik naar de derde klasse promoveren met DIA.
Seizoen tot nu toe: het gaat erg goed, we zijn ongeslagen in de beker en staan op negen punten uit vier wedstrijden in de competitie. De sfeer binnen het team is ook erg fijn.

Klik hier voor meer informatie over RKVV DIA.
Klik hier voor meer artikelen over RKVV DIA.

In gesprek met Teun de Bont van RKVV DIA

Naam: Teun de Bont
Leeftijd: 19 jaar
Woonplaats: Teteringen
Favoriete positie: doelman
Bij DIA sinds: mijn vijfde.

roha shop
Debuut in het eerste: in de laatste wedstrijd van het seizoen twee jaar geleden. We moesten tegen Dussense Boys en het werd voor mij een heel mooie wedstrijd: ik gaf zelfs een assist. We kwamen met 2-0 achter, maar herstelden ons sterk. Het werd uiteindelijk 2-4 voor ons.

Doelen: ik wil belangrijk zijn voor beide selectieteams. Uiteindelijk is het natuurlijk wel mijn doel om een vaste waarde te worden in DIA 1.

Seizoen tot nu toe: prima, hoewel ik af en toe genoegen moet nemen met een plek op de bank bij het eerste. Dat is terecht gezien de concurrentie en gelukkig kan ik dan in het tweede minuten maken.

 

Klik hier voor meer informatie over RKVV DIA.
klik hier voor meer artikelen over RKVV DIA.

In gesprek met Andy Wierikx van Vivoo

HUIJBERGEN – Hij was na drie seizoenen NSV toe aan een nieuwe uitdaging. En die vond Andy Wierikx als hoofdtrainer bij v.v. Vivoo, dat eveneens uitkomt in de vierde klasse zondag. “De ambitie om een tweede- of derdeklasser heb ik niet langer, maar hier kan ik prima werken en bezig zijn met het leukste spelletje dat er bestaat.”

HappyPoint_desinfectie
Maar dat ‘leukste spelletje’ kwam na zes competitiewedstrijden voor de Roosendaalse trainer/coach voorlopig even ten einde. “En dat is best zuur. Net nu iedereen een beetje aan elkaar begon te wennen, is het weer even noodgedwongen klaar. Maar de gezondheid gaat natuurlijk altijd boven alles. Want het is wel iets heel serieus waar we me te maken hebben met z’n allen als het gaat om dat virus. Hier op de club hebben we er overigens wel alles aan gedaan om het voor iedereen zo veilig mogelijk te maken, totdat men vanuit de overheid besloot het amateurvoetbal stil te leggen.”

Bij NSV Nispen vertrok hij na drie seizoenen, al heeft hij tot zijn spijt niet op een normale manier afscheid kunnen nemen, omdat in maart tijdens de eerste coronagolf, abrupt de competitie beëindigd werd. “Toen was het ook onbekend hoe het allemaal ging eindigen en nu is het opnieuw opgelaaid. Jammer wel, want we zaten toch in een bepaalde flow. Alleen verloren we de eerste wedstrijd van Grenswachters en de laatste van Wernhout. Daartussen waren we ongeslagen. Dus is het jammer dat we nu weer stilliggen helaas.”

Als Wierikx naar zijn ploeg kijkt, dan is hij best te spreken over de selectie, ondanks dat er enkele jongens zijn gestopt en ook aanvoerder Ronny Bolders zwaar geblesseerd is. “Ronny heb ik er nu bij als assistent en dat is echt een trainer in de dop. Hij heeft een goede kijk op voetbal en brengt leuke invalshoeken mee. Hij kent bovendien de groep en de club van A tot Z en dat is voor mij enorm prettig natuurlijk. Samen zorgen we ervoor dat de groep optimaal is voorbereid en kunnen we de boel op training mooi verdelen. Liever heb ik hem erbij als speler uiteraard, maar op deze manier heeft hij toch een heel voorname rol.”

Vorig seizoen eindigde Vivoo als twaalfde, maar volgde geen nacompetitie of degradatie. Daarvoor komt de club ook dit seizoen weer uit in de vierde klasse. En de Roosendaler, die als trainer onder andere ook werkte bij Kruisland, Schijf, Alliance, ODIO en NSV, hoopt dat dat ook na het huidige seizoen zo blijft. “In het verleden speelden ze hier vooral in vijfde klasse en af en toe eens in vierde klasse. Nu we daar opnieuw actief zijn, willen we dat ook blijven. Door een realistische speelwijze is het zaak om de punten te pakken en ervoor te zorgen dat we overleven. Want vierdeklasser blijven is we het absolute hoofddoel.”

En dat probeert de trainer niet op een ‘commando-manier’ voor elkaar te krijgen, maar op een menselijke wijze. “Door de spelers ervan te doordringen, dat ze zichzelf soms onderschatten. Ze mogen soms wat meer fanatisme tonen en felheid. Want die ingrediënten zijn in deze klasse belangrijk om sommige wedstrijden over de streep te trekken.”

Wanneer er opnieuw wedstrijden gespeeld gaan worden, dat is nog voor iedereen ongewis. En bij Vivoo wordt er momenteel ook niet getraind door de senioren. “Wij doen nu niets, dus is het aan de spelers zelf om fit te blijven. Vanuit de club hebben ze besloten om de club ‘op slot’ te doen om elk risico te vermijden. Op die manier zijn de weken en weekenden toch even ‘anders’ dan we gewend zijn, al heeft iedereen die deze mooi sport zo liefheeft daar nu mee te maken.”

Klik hier voor meer informatie over Vivoo
Klik hier voor meer artikelen over Vivoo

In gesprek met Ties de Bont van RKVV DIA

Naam: Ties de Bont
Leeftijd: 19 jaar
Woonplaats: Teteringen
Favoriete positie: achter de spitsen of centrale verdediger.
Bij DIA sinds: mijn zesde.

roha shop
Debuut in het eerste: drie jaar geleden tegen Be Ready. Zij stonden ongeslagen bovenaan en wij ergens onderin. We kwamen in die wedstrijd op voorsprong, de scheidsrechter floot nogal in ons voordeel. Ik mocht tien minuten voor tijd invallen en gaf nog een assist.
Doelen: elke training en wedstrijd het naar mijn zin hebben, zo veel mogelijk speelminuten maken en belangrijk te zijn voor het team. Ik hoop dat we mee kunnen doen om promotie naar de derde klasse. Uiteindelijk wil ik een vaste waarde worden in het elftal en met DIA in de derde klasse spelen.
Seizoen tot nu toe: het ging erg goed, we zijn ongeslagen door in de beker en doen in de competitie bovenin mee. De sfeer in het team is ook prima, dus ik ben erg tevreden.

 

Klik hier voor meer informatie over RKVV DIA.
klik hier voor meer artikelen over RKVV DIA.

In gesprek met Angélique Versteeg van ZVV Pelikaan

Angélique Versteeg is wedstrijdsecretaris bij ZVV Pelikaan al sinds 2004 betrokken bij de club. Ook haar zoons spelen bij de club en haar man is grensrechter bij het eerste. Een echt voetbalgezin dus. Ook organiseert Angélique het jaarlijkse jeugdkamp.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Als wedstrijdsecretaris bij Pelikaan neem je veel taken op je. “Privé ben ik werkzaam als financieel administratief medewerkster, daarnaast dus druk met het vrijwilligers werk als wedstrijdsecretaris. Ik zorg ervoor dat aan het begin van het seizoen de teams worden ingeschreven voor de competitie en koppel ik de teams in sportlink. Ik ben wedstrijdsecretaris van Pelikaan 1 tot aan de JO7 teams. Ook ben ik vraagbaak voor de trainers en leiders van de teams en zorg ik ervoor dat alle competitie en bekerwedstrijden op zaterdag op de velden ingepland worden en koppel daar ook de kleedkamers aan. Tevens heb ik contact met de KNVB als er een wedstrijd verzet moet worden of als er andere zaken spelen. De functie is zeer breed, zo spelen onze teams ook mee in de Voetbalrijnmond cup en ook daar zorg ik ervoor dat deze wedstrijden gespeeld kunnen worden”.

Het wedstrijdsecretaris leventje begint met kleine taken maar later worden ze toch wat belangrijker. “Mijn carrière verloop als vrijwilliger is heel divers. Ik ben begonnen met keuken diensten draaien, ontspanningscommissie, de jeugdactiviteiten, het mee helpen maken van de presentatie gids, en een stukje PR wat ik voor Pelikaan 1 jaren lang heb gedaan. Ook organiseer ik nog steeds het jaarlijkse kerst-rad, bij onze vereniging de Boutdag genoemd. Al met al dus altijd wel klaar gestaan daar waar nodig is en dat doe ik nog steeds en met veel plezier. Het blijft leuk om je in te zetten voor een vereniging waarbij het familie gevoel altijd aanwezig is. Ik hoop nog lekker bezig te blijven binnen de vereniging, en wie weet wat er nog voor functies er in de toekomst zullen komen”.

De ambitie is om de taak van wedstrijdsecretaris zo goed mogelijk uit te blijven voeren. In deze corona tijd is het maar stil met de werkzaamheden in deze functie, al kijk ik er nar uit als alles weer van start gaat. De communicatie met beide jeugdvoorzitters Wim Kuiters en John Mol als met de voorzitter Peter de Haas en voetbalzaken bestuurslid Ernst Stijnis zijn zeer goed. Ik kan bij hun altijd terecht mocht er iets niet goed lopen, dan wordt er gezamenlijk naar een oplossing gezocht. Dat werkt erg fijn. Vrijwilliger zijn is niet vrijblijvend, soms lijkt het wel een volledige baan. Vele wekelijkse uurtjes gaan er in het werk van wedstrijdsecretaris zitten. Maar ik vind het nog steeds leuk om te doen”.

Alles binnen de club ligt stil, op voetbalgebied dan. Dat is triest, we missen elkaar op zaterdag. Het afgelopen corona jaar hebben diverse vrijwilligers acties op gezet om zo toch een beetje met elkaar iets voor de vereniging te kunnen blijven betekenen, geld te genereren en met elkaar in contact te blijven. Een aantal acties waren de pelichallenge, de voetbaldagen voor de jeugd in Augustus, en onlangs is het Peli bietpakket geïntroduceerd en hebben we de Boutdag online gedaan. Laten we hopen dat we in 2021 weer het veld in mogen. Dat is toch wat we allemaal weer graag willen”.

Een plotseling overlijden bij de club zorgde voor veel gemis bij Pelikaan. “Mijn hoogtepunt is de organisatie van de jubileum wedstrijd tegen Sparta voor het 75 jarig bestaan. Maar ook de live uitzending 10 jaar geleden op Sport 1 nadat we de final fever hadden gewonnen. De kampioenswedstrijd van Pelikaan 1 werd live uitgezonden. Ik werd gebombardeerd als coördinator van dit hele gebeuren en dat was een geweldige dag voor Pelikaan. We wonnen met 4-1 van Streefkerk en promoveerde naar de tweede klasse onder leiding van Michel de Raad. Het plotselinge overlijden van Hans Kostense was voor mij een dieptepunt. In 2020 overleed hij na een kort ziekte bed en dat sloeg bij mij in als een bom. Ik had een zeer goede band met Hans, kon altijd bij hem terecht en ik mis hem. Wij waren elkaars sparringspartners qua Pelikaan. Wij kwamen er altijd samen uit”.

Vrijwilligers zijn een belangrijk onderdeel voor een voetbal club, zo ook bij Pelikaan. “Elke vrijwilliger draagt zijn steentje bij aan de vereniging, maar voor mij mag de onderhoudsploeg in het zonnetje gezet worden. Wim Monster, Gerard Plasier, Cor Gouloze, Cees Pruysen en de andere mannen die week in week uit alles weer picobello in orde maken. Zonder deze mannen zou het complex in verval raken. Daarnaast wil ik Meneer de Kreij ook even noemen, onze erevoorzitter die elke dag even langs het complex fiets. Toch even kijken of alles goed is en een glaasje water pakt voordat hij weer verder fietst”.

Voor Angélique is het niet het voetbal wat zozeer gemist word, de mensen erom heen juist wel. “Het contact met onze vrienden en teammaatjes en begeleiders dat is belangrijk, elkaar zien op zaterdag langs het veld is gewoon een gezellige bijkomstigheid. Maar wij merken dat we nu in coronatijd het voetbal niet zo zeer missen, we hebben ons prima vermaakt, al mag het voetbal nu wel weer beginnen”.

Meer informatie over ZVV Pelikaan? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over ZVV Pelikaan.