Home Blog Pagina 807

Marco Bravenboer geeft jeugdopleiding een APK

Meer richten op het eigen DNA en niet lukraak de selectieteams vullen met spelers van buitenaf. Aan Marco Bravenboer de opdracht om de jeugdopleiding van Excelsior Maassluis te moderniseren. “Het voetbal ontwikkelt zich. Let je even niet op, dan heb je een achterstand.”

Hij is bezig aan zijn tweede seizoen als hoofd jeugdopleiding. Voor Marco Bravenboer zit de functie als hoogste verantwoordelijke in de jeugdafdeling van de tweededivisionist als gegoten. Voor Excelsior is het prettig iemand op een cruciale post te hebben die weet hoe de club in elkaar steekt en hoe de hazen lopen. Bravenboer was jarenlang actief als trainer. Nog niet zo lang geleden assisteerde hij hoofdtrainer Dogan Corneille bij het eerste elftal.

“Het voordeel van hoofd jeugdopleiding zijn, is dat je vrijer in de tijd bent. Dat is handig, omdat het thuis met een drukke baan en jonge kinderen best hectisch kan zijn”, zegt Bravenboer (52). “Tegelijkertijd is dit een prachtige uitdaging bij een geweldige club.”

Bravenboer kreeg bij zijn aanstelling een fikse opdracht mee: de jeugdopleiding van de nodige nieuwe impulsen voorzien. Dat was nodig, omdat volgens Bravenboer er de laatste jaren zaken waren ingeslopen die zoals hij het noemt het dna van de club hadden aangetast. “Zoiets gebeurt gewoon. Excelsior Maassluis heeft een grote naam als opleidingsclub. Die vooraanstaande rol houden betekent meegroeien met de ontwikkeling van het hedendaagse voetbal. We hebben daarin de slag op een aantal punten gemist. Let je even niet op, dan sta je meteen op achterstand.”

Het zoeken naar de juiste balans bij het samenstellen van de hoogste selectieteams was en is zo’n issue. “De afgelopen jaren zag je dat er voor de makkelijke keuze werd gegaan. De plekken die open waren, werden opgevuld door spelers van buitenaf. Als dat gemeengoed wordt, ga je automatisch je eigen jeugd laten versloffen. Veel mensen denken dat we een grote jeugdafdeling hebben. Dat is zeker niet zo. In de onderbouw hebben we veel spelertjes lopen, maar daarboven wordt het al snel minder. In de onder 18 en onder 19 hebben we maar één team en die spelen ook nog op een hoog niveau. Om die te vullen werd dus al snel gekozen voor de versterkingen van buitenaf.”

Het doel van Excelsior is om daar een betere balans in te krijgen. “Dan zal je dus ook moeten werken aan de verbetering van je jeugdopleiding. Daar hebben we de afgelopen tijd ook veel energie in gestoken. We hadden en hebben prima trainers en met elkaar hebben we de vraag gesteld: wat is er nodig om een spelertje van acht, negen, tien jaar te laten doorgroeien naar een volwaardige speler die kan spelen in de onder 18 en 19. Dan kom je terug bij de basis: wat is per leeftijd nodig welke vaardigheden er nodig zijn. Dat combineren we met de moderne aspecten van het voetbal. Het voetbal is niet te vergelijken met vijftien jaar geleden. Er wordt fysiek veel meer gevraagd, het spel is veel intensiever geworden. Daar moet in het leerplan alle aandacht voor zijn.”

Daarnaast heeft Excelsior M nog niet zo lang geleden het project gelijke kansen omarmd: spelers in de onderbouw krijgen dezelfde leerstof aangeboden. “Omdat je simpelweg niet kan zeggen of een talentje van acht op zijn twintigste het eerste kan halen. We willen voorkomen dat we een pareltje missen en tegelijkertijd iedereen volop plezier geven.”

Klik hier voor meer informatie over Excelsior Maassluis
Lees hier meer artikelen over Excelsior Maassluis

Bij Vianen is de blik al op volgend seizoen gericht

Overleven. Duidelijker kan Martijn Heerkens het desgevraagd niet omschrijven hoe deze periode is voor vv Vianen. De interim-secretaris stelt dat dit geldt op sportief en economisch vlak. ,,Maar financieel staan we er nog wel altijd redelijk voor.’’

VIANEN – Het is afzien voor voetballers. Trainen kan al ruim een jaar alleen onder aangepaste omstandigheden en wedstrijden zijn sinds oktober alleen nog maar weggelegd voor de jeugd. ,,En daardoor haken er toch wel wat mensen af’’, vertelt Heerkens op de vraag of zijn club het nog wel kan rooien in deze coronatijden. ,,Het is ook wel logisch. Mensen kiezen vaker voor individuele sporten. Die hebben ze ontdekt, omdat ze op zoek zijn gegaan naar alternatieven. Als je individueel sport, heb je natuurlijk niet de verplichtingen die horen bij het verenigingsleven. Ouders vinden dat ook wel prettig.’’

De jeugd- en seniorleden van Vianen trainen volgens de geldende regels door. Toch merkt Heerkens dat de samenhang onder de leden er niet beter op wordt. ,,Tijdens de eerste lockdown was er veel animo voor een alternatief aanbod. Tijdens de tweede lockdown was dat tot de feestdagen ook nog het geval. Toen hebben we ook wat acties gehouden om de club te steunen. Maar sinds de jaarwisseling is het rustig. Dat zie ik wel bij meer clubs. Mensen wachten vooral tot ze weer de gewone dingen mogen doen.’’

Vanenburg
De secretaris zou daarover overigens graag meer duidelijkheid willen hebben vanuit de KNVB. Want nog altijd hangt de Regiocup als een optie boven de clubs, maar de tijd begint te dringen. ,,Het zou goed zijn als de bond een definitief besluit neemt en duidelijk maakt dat er dit seizoen niet meer wordt gevoetbald. Want de eerste versoepelingen zijn nu alweer een week uitgesteld. Om met de selectie een wedstrijd te spelen, moet je toch zeker twee á drie weken samen trainen. Dan zit je al in juni en heeft het weinig zin meer om die wedstrijden te spelen.’’

Bij Vianen is de blik dan ook al gericht op volgend seizoen. Marcel Akkerman zwaait af als hoofdtrainer en treedt komende zomer in dienst van Herovina. Vianen heeft in Mitchell Vanenburg een opvolger gevonden, maar werkt nog wel aan de invulling van de selectie. ,,Mitchell is afkomstig uit onze eigen selectie en heeft ervaring op hoger niveau. Bovendien heeft hij een goed netwerk in de voetbalwereld’’, aldus Heerkens. ,,We werken hard aan het samenstellen van de groep voor volgend seizoen. Vanwege de coronaregels is het natuurlijk lastig om met mensen af te spreken, dus het gaat een beetje anders dan we gewend zijn. Maar de gesprekken die lopen zijn hoopvol, ook met spelers die op hoger niveau actief zijn. Als dat lukt, ziet de selectie voor volgend seizoen er goed uit.’’

Klik hier voor meer informatie over vv Vanenburg

Klik hier voor meer artikelen over vv Vanenburg

50-jarig MSV’71 haalt geluk uit gerenoveerde accommodatie

Het zag er op papier zo mooi uit: het vijftig-jarig jubileum van MSV’71 zou verspreid over vele activiteiten over een jaar worden uitgesmeerd. Door alle feestjes moest een streep worden gezet, maar de club zette niet bij de pakken neer. Met een prachtig gerenoveerde accommodatie bezorgde MSV’71 zichzelf een fraai verjaardagscadeau.

Hij is bijna niet te missen als je het sportpark aan de Albert Schweizerdreef oploopt: de levensechte koe die pontificaal voor het grote kleedkamergebouw in het gras staat. De koe is sinds kort door MSV’71 geadopteerd als nieuwe mascotte. Corona mag dan alle jubileumactiviteiten in de wacht hebben gezet, de creatieve geesten van de club blijven ‘gewoon’ in bedrijf. “Dit is Sara”, zegt Jacques van der Vlugt, bestuurslid en lid van het eerste uur van MSV’71. Sara draagt sokjes – uiteraard in de zwartwitte clubkleuren van de Maassluizer club – en is als ‘prijskoe’ beplakt met de nodige sponsors. “Net als veel club in het zwart en wit spelen worden we de zebra’s genoemd. Wat ons betreft worden dat de koeien”, reageert medebestuurslid Martin van Zweden. Dat er voor een koe is gekozen is niet zomaar, geeft Van der Vlugt aan. “Dit sportpark is in de polder gebouwd. Die koe is een mooie link naar de omgeving waar we als MSV’71 groot zijn geworden.”

Van der Vlugt, 58 lentes jong, kan het weten. Hij werd als zevenjarig jongetje aangemeld bij de club. “We hadden een grasveld aan de Troelstraweg in het centrum van Maassluis. Daar stonden we een paar portocabins. Daarin zaten de kantine en de kleedkamers. In het eerste jaar hadden we twee seniorenelftallen, dat was de eis van de KNVB om een nieuwe club te beginnen, en een paar jeugdelftallen.”

MSV’71 werd opgericht als omnivereniging. “We hadden naast een voetbal-, een volleybal- een honk- en softbal- en zelfs een tafelvoetbaltak”, zegt Van Zweden (47). “Het tafelvoetbal is al na twee jaar gestopt en de andere sporten zijn al snel zelfstandig verder gegaan. We bieden toevallig sinds kort op ons complex onderdak aan handbalvereniging Unitas’63.”

MSV’71 werd officieel opgericht op 8 maart. Dat gebeurde destijds aan de keukentafel bij Jan en Elly Middelburg. Met Gerard Wolfs, die de eerste voorzitter was, was Jan Middelburg een drijvende kracht achter de derde voetbalvereniging uit Maassluis. “MSV’71 is voortgekomen uit ontevreden leden van VDL. Hoe dat precies zat weet ik niet, maar het had er mee te maken dat VDL alleen voetbal wilde aanbieden.” In 1977 verhuisde MSV’71 naar het huidige sportpark. Daar begon de grote groei van de vereniging. “Aangrenzend aan de nieuwe wijk aan de Steendijkpolder, die toen in aanbouw was, was dat een perfecte locatie”, zegt Van der Vlugt. “De wijk zat vol met jonge gezinnen. Op ons hoogtepunt hadden we tegen de zeshonderd leden.”

MSV’71 zegt Van der Vlugt was van het begin een familieclub. “Waar de gezelligheid de boventoon voerde. Ik zie het nog voor me: de broodjes die in de kantine gesmeerd werden als er een toernooi was. Die cultuur van toen is eigenlijk niet veranderd. We zijn nog altijd een familieclub.” Een familie ook die wel van een feestje hield. De club bouwde in Maassluis en daarbuiten al snel een naam op. “Bij ons tienjarig bestaan hebben we al een groot feest gehouden, een écht groot feest met zangers. Daar werd toen vooraf niet lang over gesproken, het werd gewoon gedaan. Volgens mij was dat eerste feest ook financieel niet echt verantwoord. Dat heeft de club in financieel opzicht nog een aantal jaren achtervolgd”, aldus Van der Vlugt, die in die jaren aan de basis stond van het clublied van MSV’71. Samen met zijn broer, zus en zwager schreef hij de tekst. “Met het 50-jarig jubileum hebben we onze huiszanger Ad van Opstal gevraagd het lied in een nieuw jasje te steken. Dat heeft hij gedaan”, aldus Van Zweden. Van der Vlugt: “Het refrein is gelukkig nog wel hetzelfde gebleven.” Om het vervolgens met Van Zweden ten gehore te brengen.

Bij het 25-jarig jubileum van de club ontstond een nieuwe traditie waarmee MSV ver in de regio bekendheid verwierf: een groot muzikaal feest dat een weekt duurt. Inmiddels zijn er 24 megafeestweken georganiseerd. Het evenement trekt jaarlijks duizenden bezoekers. Het is inmiddels niet meer weg te denken bij MSV’71. Van Zweden: “We hebben allerlei artiesten over de vloer gehad. De eerste keer hadden we Arne Jansen. Die heeft die avond wel tien keer ‘meisjes met rode haren’ gezongen.” Van der Vlugt: “Heel veel artiesten zijn bij ons groot geworden, haha.” Van Zweden: “We hebben alleen André Hazes niet gehad. Dat vind ik wel jammer. Dat gaat ook niet meer gebeuren, vrees ik.”

De megaweken leverden MSV’71 veel lol en saamhorigheid op, maar ook financieel boerde de club goed. “We hebben er mede onze renovatie mee bekostigd”, zegt Van Zweden. Nadat eerder al het ‘bijgebouw’ was gerealiseerd, ging MSV  dit seizoen voor renovatie van de bestaande accommodatie. Volgens Van Zweden kan MSV’71 weer jaren vooruit. “Om Johan Cruijff aan te halen: elk nadeel heeft zijn voordeel. Door corona lag het voetbal stil en daardoor hadden we aan vrijwilligers geen gebrek”, zegt Van der Vlugt. “Het was soms zó druk dat we mensen naar huis moesten sturen. We moesten ook de veiligheidseisen met betrekking tot corona in acht nemen.”

In de volledig vernieuwde bestuurskamer kijken spelers van vroegere tijden over de bestuurstafel uit. In de hoek staat een paspop die gekleed is in het jubileumtenue van MSV’71. “Jack van der Vlugt, de aanvoerder van onze eerste en zoon van Jacques, heeft het shirt ontworpen”, vertelt Van Zweden. Het shirt heeft een zwart en wit blok met in het midden een gouden rand ten teken van het  jubileumjaar. Van Zweden: “We hopen het snel weer te kunnen dragen.”

Qua sportieve ambities is MSV’71 altijd bescheiden geweest. Het hoogste dat de club speelde was de derde klasse. Nu speelt het eerste team in de vierde klasse. Van Zweden: “We hebben als bestuur zeker wel ambities, maar wel met eigen spelers.” Van der Vlugt: “Die eigen identiteit, daar zijn we zuinig op.” Van Zweden: “We hebben in het verleden één moment gehad dat het de verkeerde kant op dreigde te gaan. We hadden een hoofdsponsor die, in al zijn goede bedoelingen, MSV met spelers van buitenaf, hogerop wilde brengen.” Van der Vlugt: “Dat is snel een halt toegeroepen. Als je daar eenmaal aan begint, ga je eigen mensen van jezelf vervreemden. Dat gaat volledig tegen de cultuur van de club in.”

Klik hier voor meer informatie over MSV  ’71
Klik hier voor meer artikelen over MSV ’71

Mike van Schilt stapt met Lepelstraatse Boys over naar zaterdagvoetbal

De overstap van Lepelstraatse Boys naar het zaterdagvoetbal is eentje die past in de ingezette trend van de afgelopen seizoenen. Daarin maakten binnen de gemeente Bergen op Zoom ook FC Bergen, MOC’17, SC Welberg en VV Steenbergen dezelfde stap. Laatste man Mike van Schilt (21) gaat dus vanaf komend seizoen met zijn club beginnen in de zaterdag vierde klasse.

De afgelopen jaren was het op sportief vlak voor de zondag vijfdeklasser sportief gezien niet de beste periode waarin de club zich bevond. Na de degradatie naar de vijfde klasse in 2017 ging het qua punten steeds bergafwaarts. Vorig seizoen won Van Schilt met zijn ploeg slechts drie duels tot de competitie stopte en ook dit seizoen was de start matig en werd slechts één duel gewonnen. De 2-3 overwinning tegen HSC’28 is de laatste driepunter van de blauwhemden als zondagclub, alhoewel het alleen het eerste elftal is dat vanaf komend seizoen op zaterdag actief is. Alle overige seniorenteams blijven op zondag spelen. Het zorgt wel voor een nieuwe sportieve uitdaging volgens de jonge centrale verdediger.

“Dit seizoen mikten we op een plek in de middenmoot van de vijfde klasse. Realistisch ook gezien de selectie die niet heel erg groot is en het feit dat de afgelopen jaren wat ervaren spelers zijn gestopt of in een lager team zijn gaan spelen. Daardoor is het vooral erg jong in de eerste selectie en dat zie j dus ook terug in de wisselvallige resultaten helaas. Met de stap naar het zaterdagvoetbal krijgen we er wel weer een aantal derby’s bij dus dat is natuurlijk voor zowel de spelers als ook de toeschouwers een leuke bijkomstigheid.”

Een andere leuke bijkomstigheid, zij het dan op papier, is dat Lepelstraatse Boys zich weer vierdeklasser mag noemen. Al is dat logisch ook omdat dat het laagste niveau is dat op zaterdag competitie speelt. Van Schilt gaat, evenals de rest van de selectie, overigens wel gewoon door na de overstap waarvoor de club heeft gekozen. “Het draagvlak onder de leden was groot voor een overstap en ik vind het prima. Ik heb het goed bij Lepelstraat en woon bijna tegenover het voetbalveld, dat is natuurlijk ideaal en lekker dichtbij. De ambitie voor mij persoonlijk zit hem vooral in het feit dat ik met Lepelstraatse Boys een zo hoog mogelijk niveau wil bereiken, maar een overstap naar een andere club daar denk ik totaal niet aan. Het bevalt me hier goed, ken iedereen en ik kan op het dorp lekker mijn hobby uitoefenen. Wat wil je nog meer?”

De afgelopen periode was er overigens wel eentje waar Van Schilt met gemengde gevoelens op terugkijkt qua resultaten en het feit dat er al lange tijd geen perspectief is als het om wedstrijden gaat. “Het trainen is toch ook anders dan je gewend bent. Je wilt gericht naar iets kunnen toeleven en dat is er nu niet. Je merkt dat dan toch onbewust ook de motivatie wat afneemt. Zelf ben ik overigens wel veel en vaak actief geweest op het veld, want ik help en ondersteun ook doordeweeks bij de trainingen van onze JO17. Dus ondanks dat er geen wedstrijden zijn heb ik toch vier dagen per week op het veld gestaan.”

En hij kent dus ook de eerstvolgende lichting met jeugdspelers die eraan zitten te komen en wat de vijver is waar Lepelstraatse Boys uit moet gaan vissen de komende jaren. “In die groep zitten een aantal jongens die in potentie zeker het eerste kunnen halen, die al geregeld meetrainen en ook al wat minuten hebben gemaakt. Dus wat dat betreft denk ik wel dat we daarvan in de toekomst de vruchten kunnen plukken. Wat het nieuwe seizoen ons zal brengen, dat is nu natuurlijk wel even afwachten omdat het allemaal nieuw wordt. Al blijft het spelletje hetzelfde en wordt het stilaan wel weer tijd dat ik weer eens een wedstrijd zou kunnen voetballen. En dan mét publiek langs de kant én na afloop een lekker biertje in de kantine. Want dat zijn toch de zaken die nu door iedereen denk ik wel het meest worden gemist.”

Klik hier voor meer informatie over Lepelstraatse Boys
Klik hier voor meer artikelen over Lepelstraatse Boys

Erwin den Hartog werkt in coronatijd vanuit de club

Als hij even toe is aan een momentje van rust gaat hij een ommetje maken om het eerste veld. Erwin den Hartog, secretaris van ASV Ammerstol, werkt in het coronatijdperk vanuit de bestuurskamer van zijn club. “Het voelt als een vakantiebaan.”

Den Hartog begon een paar maanden geleden aan een nieuwe baan. Hij pakte zijn oude professie op als data-researcher in de mediawereld op. Hij kan zijn ei helemaal kwijt, maar ook hij ontkomt niet aan de werkelijkheid van de dag. Op een zeldzaam bezoekje aan het hoofdkantoor in Deventer na werkt hij vanuit het Lekdorp. “Met twee studerende kinderen en een vrouw die ook werkt kan het thuis op momenten vaak heel druk zijn. Mijn zoon wil daarnaast nog wel eens gitaar spelen, echt heel groot wonen we ook weer niet. Daardoor ben ik vaak aangewezen op het washok en daar past net een laptop in. Ik heb een tijdje in de woonkamer gewerkt. Dat ervaarde ik van mijn kant als reuze gezellig, maar er kwam wel minder uit mijn handen.”

Dus vluchtte Den Hartog naar ASV Ammerstol. Daar kan hij in de bestuurskamer rustig werken. “Normaal staan hier altijd tassen met voetbalspullen. Spullen die net gewassen zijn of opgehaald moeten worden. Er liggen papieren op tafel. Nu is de tafel helemaal leeg. Alles zit achter slot en grendel. Geen competitie, hé.”

Wat wel aan het plafond hangt, zijn slingers. “Dat is de running gag van Jan Ooms, die ook altijd gastheer is, en mij. Die slingers hangen er al jaren. We halen ze nooit weg.”

Met een beetje fantasie zou je kunnen denken dat de slingers symbolisch zijn: dat het elke dag feest is bij Ammerstol. Den Hartog weet in deze door corona beheerste tijden wel beter. “Het is wachten op het moment dat we weer wedstrijden mogen spelen. In het begin hebben we ons nog wel vermaakt met de kantine. We hebben drie timmermannen in ons 40-plus team. Die hebben wat vertimmerd. Het is een stuk gezelliger geworden. Een vader van een jeugdlid zei dat hij in het licht zat. Daardoor hebben we spotjes boven de bar aangebracht. We hebben twee dartborden opgehangen met licht.”

Den Hartog loopt naar de kantine als hem wordt gevraagd hoeveel jeugdteams Ammerstol dit seizoen heeft. “Jeetje, weet je dat ik dat niet eens meer weet. We zijn gegroeid met één, dat weet ik wel. Oh, ik zie het. We hebben er vijf. Voor de jeugdteams is het trainen gewoon doorgegaan. Ik geniet er ook van als ik om kwart over vijf, half zes het geluid van de noppen op het voorpad hoor.”

Ook het eerste elftal kon weer snel aan de slag. “Ons geluk is dat we een heel jong eerste elftal hebben. De meeste jongens hadden we net overgeheveld vanuit de jeugd naar het eerste team. Voor hen is het extra jammer dat we niet kunnen spelen. Het was een belangrijk jaar voor hun ontwikkeling. Ik hoor je al zeggen dat ze vanzelf ouder worden. Dat klopt, maar niet qua voetbaljaren.”

Dat er al een tijd niet is gespeeld, is ook op het terrein zichtbaar. “Terwijl de bloemetjes tussen het gras van het hoofdveld bloeien, hebben kauwen van de middencirkel een landingsplaats gemaakt.” Den Hartog ziet de flora en fauna opkomen. “We krijgen ook regelmatig bezoek van zwanen en één of twee reigers. Twee eendjes zijn er zeven geworden. Ik heb vorige week nog speciaal eendenvoer gehaald.”

Meer artikelen lezen over ASV Ammerstol ? Klik hier.
Voor meer informatie over ASV Ammerstol, klik hier.

 

Onderscheiden preses Sjaak Versluis schudt de boel graag op bij SV Meerkerk

SV Meerkerk weet zich al vijf jaar gezegend met een bijzondere man als voorzitter. Sjaak Versluis stond pal voor de ontwikkeling van het nieuwe sportpark De Burcht, al had zijn voorganger veel voorwerk gedaan. De club kreeg een enorme impuls en snakt ernaar dat de bal weer gaat rollen.

Er zijn van die bijzondere mensen in het leven die alles kunnen oppakken. Leerbroeker Sjaak Versluis (63) is er zo een. Hij kreeg daar eind april ook de waardering voor en werd Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Versluis is extravagant. Bij zijn benoeming bestempelde de burgemeester hem als een gewaardeerde luis in de pels van de gemeente Vijfheerenlanden. Een man met het hart op de goede plaats. Altijd bereid om zijn handen uit de mouwen te steken en de samenleving te helpen. ,,Ik ben een man van de boel een beetje opschudden maar daarna weer positief vooruitkijken. En ja, natuurlijk ben ik nu trots. Het is wat overdreven maar zo’n onderscheiding en de erkenning doet zelfs met mij wat.”

Uniek
Vijf jaar is hij voorzitter van SV Meerkerk: de plaatselijke voetbalclub, die altijd alles met eigen mensen uit het dorp doet. Het bracht ‘SVM’ in 2007 zelfs naar de eerste klasse. Een hoogtepunt in de clubgeschiedenis. Dat geldt ook voor het ontstaan van het nieuwe sportpark, dat grenst aan het oude complex. ,,Er is iets unieks tot stand gekomen”, licht Versluis toe. ,,Straks ligt er een natuurpark, dat perfect past bij de omgeving. Een sportpark dat in de omgeving opgaat. Het clubgebouw is eerder een veldschuur op een heuvel, met veel water en kikkerpoelen er omheen. Wij hebben grote aantallen fruitbomen gepland. Na het eerste jaar ligt het onderhoud bij onze vele vrijwilligers. Dat wordt een uitdaging als corona achter de rug is.” Versluis weet dat de totstandkoming van De Burcht aan een dun draadje hing. ,,Het was een van de laatste raadsbesluiten van de toenmalige gemeente. Men had ons ook op het oude complex kunnen laten zitten, de club twee kunstgrasvelden kunnen geven en er gewoon omheen gaan bouwen. Het doel was om ruimte te maken voor het plan Weide II. Van die ontwikkeling merken wij overigens weinig.”

De voetbalclub groeit zelfs in coronatijd tegen de stroom in. ,,Wat mij opvalt is dat er opeens complete families naar de club kwamen. Wij hebben de uitstraling van een grand café. Daar wil iedereen wel zitten. De omzet verdubbelde in korte tijd. Dat gaf ons wat vet op de botten en daardoor komen wij de huidige moeilijke tijd wel door.’’

Kans
Sjaak Versluis kan het bij SV Meerkerk natuurlijk niet alleen. Hij werkt met een mooi team dat op De Burcht uitstekend functioneert. Samen met een technische commissie die het aandurft om clubman Gert-Jan Koekkoek tot 2023 als hoofdtrainer aan te stellen. Het was een wens van de club om samen met Koekkoek een langduriger traject in te zetten zodat hij echt iets kan bewerkstelligen.

Gert-Jan Koekkoek beëindigde op 15 juni 2019 zijn voetballoopbaan in de bloedstollende wedstrijd om promotie met SV Meerkerk tegen De Zwerver. SV Meerkerk redde het toen na strafschoppen niet en bleef derdeklasser. Koekkoek werd trainer bij het tweede elftal van VVAC. Daar pikte SV Meerkerk hem op en gaf hem vanaf augustus 2020 de kans om als hoofdtrainer in eigen dorp te beginnen. ,,Ik was oprecht supertrots en blij dat ik mij, na mijn ontwikkeling als voetballer en later ook aanvoerder, bij mijn eigen club mag ontwikkelen als trainer.” Gert-Jan Koekkoek (33) kwam dertien seizoenen uit in het eerste elftal van SV Meerkerk. In 2020 kreeg hij de speld voor zijn 25-jarig lidmaatschap. Bij zijn entree als trainer op het splinternieuwe sportpark De Burcht hing een giga spandoek in de ballenvanger met de tekst: ‘Welkom thuis Koekie’. Door corona zat hij pas vier competitiewedstrijden in de dug-out. SV Meerkerk speelde onder leiding van Koekkoek tien wedstrijden, waarvan vier voor de competitie. Er werd alleen van Hardinxveld verloren. ,,Dat is voor mij meteen ook kampioenskandidaat nummer één voor het volgend seizoen”, stelt Koekkoek.  Het wedstrijdvoetbal ligt nu ruim vijf maanden stil maar Koekkoek houdt de groep prima bezig. ,,Iedereen traint goed en wij hebben wat andere activiteiten zoals tennis en padel om het plezier erin te houden.”

Klik hier voor meer artikelen over SV Meerkerk.
Klik hier voor meer informatie over SV Meerkerk.

Öztürk wil nog altijd gaan voor het hoogst haalbare bij Dosko

Hij was ooit aanvoerder van Jong-Willem II en speelde er samen met Frenkie de Jong. Toch namen beiden een andere afslag in hun carrière en zien we De Jong wekelijks uitblinken op het middenveld bij FC Barcelona, terwijl Öztürk zijn wedstrijden voetbalt op Sportpark Meilust in het shirt van eersteklasser SV Dosko.

Ook Öztürk hoopte op een loopbaan als prof, maar toch liep het anders. “Je hoopt er natuurlijk altijd op en ik denk ook wel dat ik de kwaliteiten ervoor had, maar het moet je ook gegund worden om uiteindelijk ergens een contract te krijgen. Ik speelde in de jeugd bij RBC Roosendaal maar die club ging failliet. Daarna kwam ik terecht bij Willem II en RKC. Ik haalde het beloftenteam, was zelfs aanvoerder bij Willem II, maar ik kreeg na lang twijfelen vanuit de club geen contract. Dat was wel echt een enorme klap voor me. Maar ik had voor mijn gevoel het maximale gegeven en dan moet het je ook gegund worden. Dat bleek niet zo helaas.”

Hij dacht nog een kans te krijgen bij Achilles’29, dat toen uitkwam in de Jupiler League en pendelde vijf keer per week vanuit Brabant naar Gelderland. Daar kreeg hij uiteindelijk geen contract maar kwam hij alleen voor het tweede elftal in aanmerking. “Dat zag ik niet zitten en ben er weggegaan om het in Turkije te proberen.”  Maar ook het avontuur in Turkije liep voor de centrale verdediger, die ook als middenvelder uit de voeten kan, niet zoals gehoopt en nadat hij bij zowel Basaksehir, Görelespor en Samsunspor geen contract kreeg keerde hij terug naar Nederland.

Er was toen wel interesse van een aantal amateurclubs, maar de keus viel op hoofdklasser RKSV Halsteren. “Dat bleek een periode van wisselend succes, maar vooral ook een periode waarin ik nooit echt het gevoel had een oprechte kans te krijgen. Ik voelde er nooit het volledige vertrouwen van trainers en technische mensen. Ik ben in een bepaalde periode basisspeler geweest en was belangrijk voor het elftal, maar in mijn tweede seizoen stond ik er opnieuw naast. Dat was ik beu en toen SV Dosko me benaderde moest ik niet nadenken en heb ik de overstap gemaakt.”

Op Meilust heeft Öztürk zijn voetbalplezier hervonden en speelt hij wekelijks in het elftal van trainer Mart van Bree. “Dat is gewoon heerlijk. Wekelijks wedstrijden spelen én het vertrouwen voelen en krijgen van een trainer. Dan ga je als voetballer automatisch beter spelen en heb je nog meer waarde voor een elftal. Het bevalt me dan ook perfect hier en hoewel we maar in de eerste klasse spelen, denk ik dat er veel meer mogelijk moet zijn. We hebben dit seizoen een paar keer door onszelf punten laten liggen en begonnen daardoor matig aan de competitie. Maar voordat we ons konden revancheren was het al voorbij. Het is dan ook zaak om met een goede groep, want er zullen wel wat verschuivingen plaats gaan vinden qua selectie denk ik, klaar te zijn voor het nieuwe seizoen. Want we zijn ambitieus en willen toch proberen om te spelen voor promotie. En dat is ook best wel mogelijk denk ik, al moet je het op het wel laten zien uiteindelijk.”

Waar sommigen kiezen voor een nieuwe uitdaging, daar zit de verdediger in Bergen op Zoom op zijn plaats. Hij speelde ooit al voor FC Bergen en MOC’17, maar nu dus voor de hoogst spelende Bergse vereniging. Toch ziet hij SV Dosko niet als zijn eindstation. “Ik ben ambitieus als speler, maar een avontuur in het profvoetbal heb ik uit mijn hoofd gezet. Toch wil ik wel kijken wat er voor mij als voetballer nog uit te halen valt. Want als je goed genoeg bent om aanvoerder te zijn van Jong Willem II, dan moet je toch kwaliteiten hebben denk ik. De afgelopen jaren zijn niet gelopen zoals ik ze voor ogen had, maar inmiddels heb ik wel het plezier en het vertrouwen hervonden. Dat is ook heel veel waard. En wie weet kan ik ooit nog eens een stap maken naar de Derde of Tweede Divisie. Maar eerst wil ik proberen met SV Dosko zo hoog mogelijk te reiken. We beginnen komend seizoen weer op nul en dan is er weer van alles mogelijk. De jaren die ik bij de BVO’s heb gespeeld, de ervaringen én mooie herinneringen die nemen ze me in elk geval nooit meer af.”

Klik hier voor andere artikelen van SV Dosko.
Klik hier voor meer informatie over SV Dosko.

Optimist Frank Lakerveld ziet toekomst positief in bij HSSC’61

De viering van het 60-jarig bestaan van de club was iets om naar uit te kijken bij HSSC’61. Op 29 mei is de verjaardag van de club, maar door de feestelijkheden is inmiddels een streep gezet. Uitgesteld tot nader order. ,,Want na drie keer verplaatsen zijn we daar maar even mee gestopt’’, vertelt voorzitter Frank Lakerveld. ,,We wachten eerst meer duidelijkheid af.’’

,,We hadden super mooie plannen, met onder meer een feestweek’’, vertelt Lakerveld. Die plannen zijn overigens zeker niet van tafel, maar het moment van vieren is vooruitgeschoven. Overigens zal er digitaal wel worden stilgestaan bij het heugelijke moment. Lakerveld: ,,Hoe we dat precies invullen, daarover zijn we nu aan het nadenken. En dat doen we nog één keer, zo’n digitale bijeenkomst met de leden, en daarna kappen we ermee. Want in het echt samenkomen is veel leuker.’’

Hoewel dat laatste tot op heden natuurlijk niet mogelijk is, merkt Lakerveld dat de leden onverminderd enthousiast blijven. ,,Iedereen die mág trainen, zie je ook regelmatig op de club. Dat is natuurlijk positief’’, aldus Lakerveld. ,,Dat geldt voor de jeugd, die natuurlijk al het hele seizoen mag trainen, maar ook voor de senioren die sinds korte tijd weer onder voorwaarden samen mogen trainen.’’

Moraal
,,Ik verbaas mij erover hoe hoog de moraal is onder de jeugd’’, vervolgt Lakerveld. ,,Al een jaar lang trainen zij zonder dat er officiële wedstrijden op het programma staan. En dat is toch waar je het allemaal voor doet. Maar ondanks alles gaan ze gewoon door. Dat is natuurlijk ook een compliment aan de jeugdtrainers, die de jeugd nog altijd weet te vermaken.’’

Optimist Lakerveld ziet de toekomst dan ook positief tegemoet. ,,We hebben bijna geen opzeggingen gehad. Iedereen wil vooral weer heel graag iets kunnen doen en daar hoort voetballen zeker bij. Ik ben er niet bang voor dat mensen in de afgelopen maanden hebben ontdekt dat ze zonder voetbal kunnen. Ik verwacht juist dat de mensen hebben gezien wat ze in zo’n periode missen.’’

De afgelopen weken spraken leden van de voetbalclubs uit de gemeente Vijfheerenlanden over een alternatieve competitie, nu de reguliere bondscompetitie niet meer wordt hervat dit seizoen. ,,Een idee dat op tafel kwam tijdens het voorzittersoverleg’’, vertelt Lakerveld. ,,Een commissie met leden van alle betrokken clubs heeft dat uitgewerkt en een draaiboek ontwikkeld. Maar misschien moeten we dat idee maar uit ons hoofd zetten, want de zomer komt er nu al snel aan. Misschien kunnen we nog wat losse wedstrijden tegen elkaar spelen, maar een heel toernooi wordt wat kort dag. Hopelijk volgt er na de zomer weer een normaal seizoen.’’

Van Steenis blijft
Hoofdtrainer Marcel van Steenis is ook volgend seizoen actief op Het Plein. In december bereikte hij met HSSC’61 een overeenkomst over een tweede seizoen als eindverantwoordelijke. Daarin hoopt de club voort te borduren op de sterke start die de club beleefde in de enkele wedstrijden die Van Steenis langs de lijn stond. Want toen de competitie in oktober na slechts vier speelronden ten einde kwam, stond HSSC’61 met negen punten uit vier duels op de derde plek.

Klik hier voor meer artikelen over HSSC’61.
Klik hier voor meer informatie over HSSC’61.

Spirit bouwt door aan sterk vrouwen- en meisjesbolwerk

Met 230 voetballende meisjes en vrouwen heeft Spirit in korte tijd een sterk bolwerk opgebouwd. “We verleggen steeds onze grenzen en stellen nieuwe doelen. Stagnatie is achteruitgang”, aldus de motor achter het Ouderkerkse meiden- en voetbal, Bas Jonker.

Een klein beetje zenuwachtig is hij al. Op de avond dat Jonker het verhaal van Spirit vertelt, wordt van hem bij Excelsior nog een presentatie over het meisjes- en vrouwenvoetbal van Spirit verwacht. “Ik sta niet snel met mijn mond vol tanden, maar ik vind het best spannend. Excelsior heeft alle samenwerkingspartners uitgenodigd. Ze verwachten wel wat van mij.”

Zenuwachtig hoeft Jonker niet te zijn, want hij heeft een goed verhaal. De opkomst van het meiden- en vrouwenvoetbal bij Spirit is een ‘successtory’. “Ik heb geen idee waar het eindigt.”

Jonker is een bekende verschijning aan de Sportlaan. Hij kon zelf een aardig balletje trappen, schopte het tot Spirit 1 en haalde met VVOR uit Rotterdam de eerste klasse. Toen zijn studie- en wilde tijd erop zat, keerde hij terug naar Spirit. Bij de kanaries ging hij zich eerst ontfermen over de leeftijdsgroep negen tot elf jaar, hij groeide snel door naar algemeen jeugdcoördinator. Dat deed hij vol overgave en bruisend van de energie een jaar of zeven, acht. In die periode maakte Spirit grote stappen. “We hebben toen een belangrijke basis gelegd. Er is een goede en robuuste structuur neergelegd. In die periode bereikten we ook onze piek qua groei.”

Interesse geboren
Met een dochter, Tess, die thuis niet meer te houden was en in als voetballer in de voetsporen van haar vader wilde treden, werd ook de interesse van Jonker in het meidenvoetbal geboren. “We hadden een stuk of vijftien, twintig meiden die verspreid over de jongensteams voetbalden”, zegt Jonker. “Als we er echt iets van wilde maken, moesten we dat goed gaan doen.”

Dat was ook de insteek van het gesprek dat hij had met voorzitter Henk Lammertse. Die gaf Jonker min of meer een blanco cheque. “Probeer het maar, mijn zegen heb je. Zoiets heeft hij gezegd.” Jonker gaf echter meteen ook een winstwaarschuwing af. “Let op, als ik ervoor ga, ga ik er ook voor honderdtwintig procent voor. Ik ben niet iemand die van half werk houdt. Vanaf dat moment zijn we gaan bouwen.”

Jonker verzamelde gelijkstemden om zich heen en vanaf dat moment was het vol gas geven, iets wat de Spirit-organisatie nu nog steeds doet, al is het aantal volgauto’s wel in een flinke rij veranderd. “We hebben eerst onze plannen wereldkundig gemaakt”, zegt Jonker. “We wisten dat er veel meisjes elders voetbalden. Die zijn allemaal naar ons gekomen. Daarmee was de MO15 een feit, ons eerste team. Dat team fungeerde in feite als een soort vliegwiel. In de eerste zomer hebben we een aantal clinics gegeven om meer meisjes te werven. Dat leverde ons nog eens tien meiden op. We konden meteen met drie teams beginnen. Dat was boven verwachting.”

Investering in kleedkamers
De belofte van de club om het meisjesvoetbal te faciliteiten werd ook waargemaakt. Geen afgetrapte ballen, niet trainen op een achterafveldje op een onmogelijk tijdstip. Ook het bestuur steunde het meiden- en vrouwenvoetbal ten volle. “Het moest geen speeltje van mij en een paar andere fanatiekelingen worden, maar iets wat onderdeel uitmaakt van de club”, aldus Jonker.

Met de bouw van een nieuw kleedkamergedeelte werd rekening gehouden met de groei van de meidentak. “Er zijn vier inpandige kleedkamers gebouwd die prima geschikt zijn voor meisjes en vrouwen. Bij de oude kleedkamers sta je als je de deur opent meteen in de kleedkamer. Dat is niet ideaal. Als je meiden- en vrouwenvoetbal faciliteert moet je ook willen investeren in dit soort zaken. Dat heeft de club gedaan. Daar verdient het bestuur een enorm compliment voor.”

De meisjes- en vrouwentak groeide in de daaropvolgende drie seizoenen als kool. “We gingen van drie naar zes en van zes naar negen jeugdteams. Dat is het aantal dat ik in het gesprek met de voorzitter ook had genoemd: pas er op: als we eraan gaan trekken, hebben we binnen een paar jaar negen teams.”

Vorig seizoen, het eerste seizoen dat door corona bepaald werd, kwam er één team bij. Maar alsof er geen corona is, groeide Spirit dit seizoen weer in alle hevigheid door. De speelsters kwamen erbij aan de onderkant en bovenkant. “We hebben een fanatieke groep van voetballende moeders. In een mum van tijd stonden er zeventien op het veld”, aldus Jonker.

Organisatie
Inmiddels telt Spirit 230 voetballende meisjes en vrouwen. Een aantal waarop menig clubs jaloers is.  Wat ook belangrijk is: de organisatie groeide mee. “We hebben intussen 36 trainers. Er staat een sterke commissie boven met Ingrid Snijders, wedstrijdsecretaris John de Boer en hoofdtrainer Chris van Rietschoten. Ik ben zelf hoofd jeugd opleiding.”

Na jaren van vooruitgang zou je denken dat Spirit even pas op de plaats maakt, maar dat is niet aan Jonker en consorten besteed. “Stilstand is achteruitgang. We zijn hard bezig om de organisatie rondom de trainersstaf te verbeteren. We hebben een eigen vrouwelijke fysiotherapeut die er op trainingsavonden is. Die is er niet alleen voor onze selectie, maar voor alle meisjes.”

Niet voor niets werd door Spirit de samenwerking met Excelsior gezocht. “Excelsior heeft een eredivisieteam. We hopen elkaar te versterken. We hebben nu bij de jeugd twee speelsters van Excelsior lopen die training geven. Het mes snijdt aan twee kanten. De speelsters verdienen een centje bij en wij profiteren van hun kennis. Voor onze meiden zijn het daarnaast rolmodellen.”

Met een afdeling met de omvang die de Spirit heeft, hoort ook een progressieve ambitie. “We willen omhoog, maar we nemen er ook de tijd voor”, zegt Jonker. “We zijn met vrouwen 1 in de vijfde klasse begonnen. We kunnen een verzoek indienen om in de derde klasse te mogen spelen, maar daarmee outhou je die meiden wel een mooi jaar. Derde klasse, tweede klasse, we gaan er heus wel komen, maar alles op zijn tijd. In de tussentijd hopen we nog wat te kunnen groeien, waardoor het bouwwerk nog steviger wordt.”

Meer artikelen lezen over Spirit ? Klik hier.
Voor meer informatie over Spirit, klik hier.

Voetbalvereniging Kethel Spaland in Schiedam zoekt verzorg(st)er voor zondag selectie.

Voetbalvereniging Kethel Spaland is een grote voetbalvereniging op een gloednieuw complex bovenop de A4 op het sportpark Willem Alexander. Op dit complex is ook een fysiotherapeutisch centrum aanwezig.

De taken als verzorg(st)er zullen voornamelijk het adviseren en behandelen van spelers bij blessures en eventuele revalidatie. Ook zullen verzorging of blessurebehandelingen tijdens, voor of na de wedstrijden en in het takenpakket zitten en ook het masseren en tapen voorafgaand aan trainingen en wedstrijden.

Als verzorg(st)er werkt je samen met de andere stafleden van de zondag selectie. Je maakt onderdeel uit van het begeleidingsteam welke bestaat uit vier trainers, twee leiders en verdere begeleiding. De wedstrijden vinden plaats op zondag. De trainingen vinden plaats op woensdagavond vanaf 20:00 uur en vrijdagavond vanaf 19:30 uur.

Kethel Spaland biedt een gezellige vereniging die momenteel met het eerste elftal uitkomt in de 3e klasse en waarbij het tweede elftal op een mooi niveau speelt in de reserve 2e klasse. Als verzorg(st)er krijg je van de club een jas, een trainingspak en een polo uitgereikt. Ook is er een goede verzorgingsruimte aanwezig met de benodigde materialen en biedt de club tevens een marktconforme vergoeding

Heb jij zin om bij een leuke, grote voetbalvereniging in Schiedam aan de slag te gaan, neem dan contact op bestuurslid technische zaken Ronald Scholte via ronaldscholte@kethelspaland.nl

Klik hier voor meer informatie over Kethel Spaland
Klik hier voor meer artikelen over Kethel Spaland