Op woensdagavond is het wekelijks een drukke en gezellige boel op Sportpark Elzenhage in Waspik, waar bij de plaatselijke voetbalvereniging veel kinderen hun eerste voetbalstappen zetten.

Toen het zoontje van Hidde Berendse op voetbal ging, werd aan de voormalig speler van het eerste elftal van Waspik gevraagd of hij training wilde geven. Vol enthousiasme begon hij, net als zijn broer Jens. “Het waren niet superveel kinderen, maar iedere keer kwamen er wat nieuwe bij. Vorig jaar zijn we geëindigd met dertig, nu zijn het er al veertig. Een heel gemengd groepje, dat heel veel plezier heeft. Dat is leuk om te zien.”

Berendse is één van de kartrekkers bij de jongste jeugd van Waspik. “Maar we zijn met een flink aantal trainers. En iedereen heeft dezelfde doelstelling, gezelligheid staat voor. De kinderen moeten het leuk hebben en er plezier in hebben”, zegt hij, om daar meteen aan toe te voegen dat het natuurlijk ook om voetbal gaat. “Alle trainers hebben een voetbalachtergrond, we proberen er het beste uit te halen.”

Ontwikkeling
Samen met de andere jeugdtrainers geniet Berendse als hij op het veld staat met alle jonge voetballertjes. “Het is leuk om te zien dat zo’n groepje echt stappen maakt. Ze hangen aan je lippen om iets te leren. Als we voor een oefening een schaar moeten doen, doen ze op mijn teken allemaal een schaar. De bal stil leggen onder de linkervoet, rechtervoet. Ze luisteren echt. Dat is een verschil met een jaar geleden, toen ze binnen kwamen waren het eigenlijk loslopende kids die alle kanten op wilden. Op dat moment volgden ze nog niet echt de regels, je ziet dat ze daar echt stappen in maken.”

“Stapsgewijs beginnen ze voetbal echt leuk te vinden, maar leren ze bijvoorbeeld ook dat je moet luisteren. We zijn niet streng, maar werken wel duidelijk en volgens de regels. Je mag plezier hebben, maar op z’n tijd moet je ook luisteren. Bij welk team je ook zit, dat krijgen ze nu al wel mee.”

Verschillen
De jonge voetballers trainen in groepjes en krijgen bij verschillende trainers meerdere spelvormen, van schieten en dribbelen tot een wedstrijdvorm. “Alles tien minuten tot een kwartier en dan draaien ze door. Soms gaat het echt om plezier maken, door een tikvormpje te kiezen of een spelvorm met een verhaal. En soms heb je een heel fanatiek groepje, waarbij het soms zonde is dat je ze door moet sturen. We hebben daar wel onze draai in gevonden.”

Berendse, die dus begon omdat zoontje Toby op voetbal ging, ziet verschillen in fanatisme. Een deel komt al echt om te voetballen, een ander deel om plezier te hebben of met vriendjes te spelen. Verschil is er ook op het gebied van voetbaltalent en in fysiek opzicht. “Pas was er een kindje van drie, maar dat is wel heel jong. Vier is eigenlijk de leeftijd die je moet hebben om mee te kunnen doen en om echt iets te leren. Het verschil in niveau tussen een kind van vier of een kind van zes is redelijk groot, maar daar houden we rekening mee bij het indelen van de groepjes. Maar je ziet ze allemaal ontwikkelen, dat is leuk om mee te maken. En spelers hoeven niet perse supergetalenteerd te zijn, het is al heerlijk om te zien dat ze hun best doen.”

Voor meer informatie over Waspik, klik hier.
Meer artikelen lezen over Waspik, klik hier.

De huidige JO19-1 van DESK is volgend seizoen voor een groot gedeelte het tweede selectie-elftal van de club, onder leiding van Jelle Hakkert. Door de hele ploeg over te hevelen naar de selectie verwacht DESK in de toekomst betere aansluiting te hebben tussen het eerste en het tweede. Bovendien is dit het juiste moment om de stap te zetten, want deze lichting zit vol talenten die het eerste daadwerkelijk kunnen halen.

Hakkert speelde zelf vijftien jaar in het eerste van DESK, in de goede tijd. Hij weet als geen ander hoe het kan zijn. Maar tijden veranderen. “Ja, dat heeft er toe geleid dat je goed moet kijken naar wat je kunt met de beschikbare spelers. DESK heeft vorig jaar gekozen om op zaterdag te gaan spelen, dan moet je onderaan beginnen. Met die keuze is het hele tweede elftal weggevallen. Wij vinden als DESK zijnde dat een volwaardige selectie ook een tweede elftal nodig heeft.”

Dus werd er gekeken naar de mogelijkheden om een tweede selectie-elftal te creëren. “Als je het geleidelijk aan doet, kom je steeds niet aan de aantallen. Heb je twintig spelers en komen er zes over vanuit de jeugd, dan heb je nog steeds geen twee elftallen. Dan gaan spelers ergens anders spelen en een jaar erop komen er weer vijf door. Dat is geen optie, zo kom je nooit meer aan een tweede team. Daarom hebben we met spelers van de JO19 gesproken, over wat we de komende jaren voor ogen hebben met DESK. Welke positie ze kunnen innemen en wat er nodig is om te gaan bouwen.”

“Dat heeft er toe geleid dat de spelers hebben gezegd: ‘hier gaan wij in mee’. Dat betekent dat een heel groot gedeelte van de huidige JO19-1 vervroegd over gaat naar de selectie. Het wordt DESK 3, maar is dan het tweede selectie-elftal”, legt Hakkert uit. De trainer, die deze talentvolle lichting traint vanaf de Onder 17, weet dat zijn jongens nu meteen kunnen gaan wennen aan seniorenvoetbal. “Dat is wel even wat anders dan spelen in de jeugd. Vooral de fysieke weerstand en ook een stukje tactisch vermogen waar zij zich tegen moeten wapenen. Maar er zit talent genoeg in die selectie, anders zou ik het niet doen. Omdat ze selectie worden moet het jeugdige eraf en ze moeten daadwerkelijk een ontwikkeling door gaan maken. Er lopen echt wel wat spelers bij die in potentie de stap kunnen maken, misschien volgend jaar en misschien het jaar erop.”

De resultaten zijn in eerste instantie niet van enorm belang bij het tweede selectieteam. Het gaat om ontwikkelen en doorstromen. “Er zijn kansen genoeg. Iemand die nu goed is wordt misschien ingehaald door iemand die nu pas zestien is en nog een ontwikkeling door moet maken. Het gaat ons om de ontwikkeling van deze talentvolle groep spelers. En dat we – met jongens uit deze groep – uiteindelijk met DESK 1 op een hoger niveau kunnen spelen.”

Welk niveau dat is moet de toekomst uitwijzen, weet Hakkert. “Het is een proces naar het niveau waar DESK in mijn beleving thuishoort. Als alles bij elkaar gehouden kan worden, moeten we als club minstens zaterdag eerste klasse kunnen gaan redden. Ik heb die ontwikkeling als speler zelf ook meegemaakt. DESK was teruggezakt naar de derde klasse. Toen zijn de schouders er onder gezet, er zijn wat spelers teruggekomen, met als resultaat een paar jaar Hoofdklasse. Toen nog het hoogste amateurniveau. Dat is zo’n mooi traject om op terug te kijken. En dan kun je nu negatief zijn en zeggen dat het niets is. Of je zet er de schouders weer onder en kijkt naar wat er wel mogelijk is. Je hebt een paar mensen nodig die dat doen. Op die manier kan DESK weer mee gaan tellen.”

Voor meer informatie over DESK, klik hier.
Meer artikelen lezen over DESK, klik hier.

RWB gaat vanaf de start van het seizoen 2021/2022 op het gebied van meidenvoetbal een samenwerking aan met DESK en NEO ’25. Teams vanaf de MO11 tot en met de MO19 gaan waar nodig spelen in samengestelde teams. Doel van de samenwerking is om er voor te zorgen dat de meiden maximaal spelplezier beleven aan het voetbal en kunnen blijven voetballen op het niveau wat bij hun past wat betreft leeftijd, talent, beleving en ambitie.

WAALWIJK – Kristel Mans gaf afgelopen jaar training bij de Meisjes Onder 13, zo is ze bij dit project betrokken geraakt. Ze ondersteunt Dave de Lauw, één van de grondleggers van het idee. “Namens de dames en RWB help ik daar een handje bij”, zegt Mans over de samenwerking.

De vraag is allereerst waarom zo’n samenwerking tussen drie ploegen wordt opgezet. “Voetbal staat bekend als sport voor de jongens. Wij willen er meer een sport voor iedereen van maken. Door de samenwerking kunnen alle meiden met elkaar voetballen, in plaats van soms halve teams en soms bij de jongens moeten spelen. We willen een echte meidenafdeling opzetten binnen de Langstraat”, legt de speelster van RWB Dames 1 uit.

Er is een meerjarenplan, wat stap voor stap uitgerold gaat worden. De bedoeling is dat het uiteindelijk een echte meidenacademie wordt. En dat daar een nieuwe naam en clubkleuren voor komen, waarmee teams competitie gaan spelen. “Over die naam is nog niet veel gesproken. Het zal iets met Langstraat zijn, denk ik. Dat hebben de clubs gemeen”, zegt Mans. Maar dat is toekomstmuziek. Net als selecteren en meerdere teams per categorie hebben. “We willen teams die prestatief willen spelen, zo hoog mogelijk. Maar ook teams die meer voor de gezelligheid spelen. Iedereen is welkom.”

Nu is het bij RWB, NEO ’25 en DESK eigenlijk altijd kijken wat de mogelijkheden zijn. Soms een volledig team, soms niet. Mans: “Ik merk dat de redenen om te voetballen best ver uit elkaar liggen. Een deel wil heel erg voor prestaties gaan, een ander deel gaat heel graag voor de kantine. Door deze opzet is er over een paar jaar echt wat te kiezen, dan speel je in een team waar je je heel prettig bij voelt en dat past bij je ambities. Het is een mooie kans voor de toekomst, dat meiden niet tegen problemen aanlopen omdat ze juist willen presteren of voor de gezelligheid willen komen. Het is er dan allebei.”

Met een vriendinnendag werd er in mei al een soort kick-off georganiseerd. “En die dag is heel positief uitgevallen. Eigen speelsters mochten ook vriendinnetjes meenemen. We hadden niet verwacht zoveel aanmeldingen te krijgen, er hebben tussen de tachtig en honderd meiden meegedaan. En ze waren op die dag zelf zo enthousiast. Ze hebben heel veel plezier gehad, er waren heel veel lachende gezichtjes.”

En dat is precies wat de toekomst moet brengen, veel lachende gezichten. “Door de krachten te bundelen is er voor ieder wat wils. Door het bij elkaar te brengen is er veel animo om er iets moois van te maken. Er is zoveel perspectief als je kijkt naar het meidenvoetbal”, zegt Mans, die benadrukt dat het de tijd moet krijgen. “We denken aan een vijftal jaren, dan kan het echt staan!”

Voor meer informatie over RWB, klik hier.
Meer artikelen lezen over RWB, klik hier.

Zo’n vier à vijf wedstrijden speelde het damesteam van Berkdijk dit seizoen voordat de stekker uit de amateursport werd getrokken. Niet veel wedstrijden, maar nog altijd veel meer dan de jaren ervoor. Vijf jaar lang was er namelijk geen damesteam dat actief was op Sportpark Kegelaar.

 
KAATSHEUVEL – Maudy Maas kwam eigenlijk ‘van baby af aan’ al bij Berkdijk. Toen ze drie was begon ze echt met voetballen. “Tot het team gestopt is ben ik eigenlijk altijd keepster geweest. Ik vind het echt heel leuk dat we weer zijn begonnen.”

Dat vijf jaar geleden een einde kwam aan het damesvoetbal bij Berkdijk had meerdere redenen, kijkt Maudy terug. “Het team is een uiteen gevallen. Er waren er heel veel die uit Tilburg kwamen en die gingen terug, terwijl er ook bij waren die kinderen wilden. We hebben tussendoor nog wel geprobeerd een doorstart te maken, maar daar was te weinig animo voor.” Tot vorig jaar zomer, toen lukte het wel om weer te starten. Dat had te maken met het feit dat The White Boys failliet ging en een deel van de club uit Waspik de overstap naar Berkdijk maakte, net als een deel dat stopte bij SV Capelle. “Dat is bij elkaar gekomen bij Berkdijk en dat is heel leuk.”

Gastvrijheid
Maudy heeft het in die jaren echt gemist om bij Berkdijk te spelen. Ze ging zelf voetballen bij RWB en Uno Animo. “Leuk en gezellig, maar toch anders dan Berkdijk. Hier word je gewoon gelijk in de armen gesloten bij de club. Die andere clubs waren ook leuk, maar mijn gevoel lag daar niet.

Wat dat gevoel dan precies is? “De gastvrijheid, er voor elkaar zijn. Twee jaar geleden heb ik zelf mijn vader verloren. Hij kwam ook vanaf zijn jeugd bij Berkdijk, is voorzitter geweest. Een grote wens van hem was dat hij op de middenstip mocht staan. De club heeft geholpen van het begin tot het eind, ze stonden echt voor ons als familie klaar. Dat was heel bijzonder.”

Gezellig en serieus
Een nieuw damesteam, een zaterdagteam dat van DESK over is gekomen en twee nieuwe jeugdteams. Berkdijk zit wat dat betreft in de lift. “Dat merkte je ook in de kantine”, zegt Maudy, die bij het damesteam één van de verantwoordelijken is voor de Facebook-pagina. “Door zo’n pagina kun je laten zien hoe je voetbalt en traint. En iedere keer als er iemand jarig is zetten we er iets leuks op. Zo kunnen mensen zich betrokken voelen. Misschien trekt het ook spelers aan.”

Dat laatste is goed, want eigenlijk iedereen is welkom. “We zijn een heel leuk team. En of je wel of niet kan voetballen maakt geen drol uit. Die heb je er ook tussen en zijn ook welkom. We hebben er nu ook iemand bij die nooit gevoetbald heeft, maar ze begint nu lekker op te krabbelen. Maar naast gezellig zijn we ook serieus, we willen wel dingen behalen in het voetbalgebeuren. We gaan echt voor het kampioenschap.”

Voor meer informatie over vv Berkdijk, klik hier. 
Meer artikelen lezen over vv Berkdijk, klik hier.